செங்கிஸ் கான்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்
செங்கிஸ் கான்
மங்கோலியப் பேரரசின் முதல் ககான்
(மங்கோலியர்களின் உயர்ந்த கான்)
மன்னர்களின் மன்னர்
செங்கிஸ் கானின் உருவப்படம் 14ம் நூற்றாண்டு யுவான் சகாப்த செருகேட்டில் சித்தரிக்கப்பட்டது, அசல் பதிப்பு கருப்பு மற்றும் வெள்ளை நிறத்தில் இருந்தது. அசல் அளவு 47 செ.மீ அகலமும் 59.4 செ.மீ உயரமும் கொண்டது. பட்டு மீது வண்ணப்பூச்சு மற்றும் மையால் வரையப்பட்டது. இப்போது தேசிய அரண்மனை அருங்காட்சியகம், தாய்பெய், தாய்வானில் அமைந்துள்ளது.
மங்கோலியப் பேரரசின் மாபெரும் முதல் கான்
ஆட்சிக்காலம் இளவேனிற்காலம் 1206 – ஆகஸ்ட் 18, 1227
முடிசூடல் மங்கோலியாவில் உள்ள ஆனன் ஆற்றினருகில் 1206ம் ஆண்டின் இளவேனிற்காலத்தில் நடந்த குறுல்த்தாய்
பின்னையவர் ஒகோடி கான்
வாழ்க்கைத் துணை போர்டே உஜின் கதுன்
குஞ்சு கதுன்
குலன் கதுன்
எசுகென் கதுன்
எசுலுன் கதுன்
இசுகன் கதுன்
குஞ்ஜு கதுன்
அபிகா கதுன்
குர்பசு கதுன்
சகா கதுன்
மொகே கதுன்
மற்றும் பலர்
வாரிசு
சூச்சி
ஜகாடேய் கான்
ஒகோடி கான்
டொலுய்
மற்றும் பலர்
முழுப்பெயர்
ᠴᠢᠩᠭᠢᠰ ᠬᠠᠭᠠᠨ
செங்கிஸ் கான்
மொங்கோலிய சிரிலிக் எழுத்துகள்: Чингис хаан
சிங்கிஸ் கான்
மொங்கோலியக் கையெழுத்து (வலது):
சிங்கிஸ் ககான்[1]
குடும்பம் போர்சிசின்
தந்தை எசுகெய்
தாய் ஹோயேலுன்
சமயம் சாமனிசம்

செங்கிஸ் கான் (மொங்கோலியம்: Чингис хаан, Çingis hán), 1162 அல்லது 1155 – ஆகஸ்டு 18, 1227, இயற்பெயர் தெமுஜின், மாபெரும் கான் மற்றும் மங்கோலியப் பேரரசைத் தோற்றுவித்த மங்கோலிய மன்னராவார். 1206-இல் மங்கோலிய துருக்கிய இனக்குழுக்களை இணைத்து மங்கோலியப் பேரரசை இவர் அமைத்தார். இவர் சிறப்பாக ராணுவத்தை அணிவகுக்கச் செய்வதிலும் உலகளவில் பாராட்டப்பட்டார். உலக வரலாற்றின் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க இராணுவத் தலைவர்களுள் ஒருவராகக் கருதப்படுகிறார்.[2] இவரது இறப்புக்கு பிறகு இவரது அரசு உலகின் மிகப்பெரிய ஒன்றிணைந்த நிலப் பேரரசு ஆனது. இவர் வடகிழக்கு ஆசியாவின் நாடோடிப் பழங்குடியினர் பலரை இணைத்து, அதன் மூலமாக ஆட்சிக்கு வந்தார். பேரரசு தாபகம் மற்றும் "செங்கிஸ் கான்" ஆக பறைசாற்றப்பட்ட பிறகு இவர் பெரும்பகுதி யூரேஷியாவை வெற்றிகொண்ட மங்கோலிய படையெடுப்புளை தொடங்கினார். இவரது வாழ்நாளில் ஆரம்பிக்கப்பட்ட படையெடுப்புகள் காரா கிதை, காக்கேசியா, மற்றும் குவாரசமிய பேரரசு, மேற்கத்திய சியா மற்றும் ஜின் வம்சாவளியினருக்கு எதிரானவை உள்ளிட்டவையாகும். இந்த படையெடுப்புகளில் முக்கியமாக குவாரசமியா மற்றும் மேற்கத்திய சியாவின் ஆட்சிக்குட்பட்ட பகுதிகளில் பல உள்ளூர் மக்கள் பெரிய அளவில் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். இவரது வாழ்வின் இறுதிக்கட்டத்தில், மங்கோலியப் பேரரசானது மத்திய ஆசியா மற்றும் சீனாவின் கணிசமான பகுதிகளை ஆக்கிரமித்திருந்தது.

செங்கிஸ் கான் இறப்பிற்கு முன், தனக்கு அடுத்த மன்னராக ஒகோடி கானை நியமித்தார். பின்வந்த காலங்களில் இவரது பேரன்கள் இவரது பேரரசைக் கானேடுகளாகப் பிரித்தனர்.[3] இவர் மேற்கு சியாவை தோற்கடித்த பின்னர் 1227ல் இறந்தார். இவர் மங்கோலியாவில் எங்கோ ஒரு அடையாளமில்லாத சமாதியில் புதைக்கப்பட்டார்.[4] இவரது சந்ததியினர் நவீன கால சீனா, கொரியா, காக்கேசியா, மத்திய ஆசியா, மற்றும் கிழக்கு ஐரோப்பா மற்றும் தென்மேற்கு ஆசியாவின் கணிசமான பகுதிகள் ஆகியவற்றில் வெற்றிபெறுதல் அல்லது அடிமட்ட மாநிலங்களை உருவாக்குதல் மூலம் மங்கோலிய பேரரசை பெரும்பகுதி யூரேசியாவுக்கு விரிவாக்கினர். இந்த படையெடுப்புகளில் பல உள்ளூர் மக்கள் முன்பு போலவே பெரிய அளவில் மீண்டும் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். இதன் விளைவாக, செங்கிஸ் கான் மற்றும் அவரது சாம்ராஜ்யத்திற்கு உள்ளூர் வரலாற்றில் ஒரு பயபக்தியுடைய புகழ் உள்ளது.[5]

தனது இராணுவ சாதனைகளுக்கு அப்பால், செங்கிஸ்கான், பிற வழிகளிலும் மங்கோலியப் பேரரசை முன்னேற்றினார். மங்கோலிய சாம்ராஜ்ய எழுத்து முறையாக உய்குர் எழுத்துமுறையைப் பின்பற்ற இவர் ஆணையிட்டார். மங்கோலிய சாம்ராஜ்ஜியத்தில் இவர் தகுதி அடிப்படையில் பதவி வழங்குவதையும் மத சகிப்புத்தன்மையையும் ஊக்குவித்தார், மேலும் வடகிழக்கு ஆசியாவின் நாடோடி பழங்குடியினரை ஐக்கியப்படுத்தினார். இன்றைய மங்கோலியர்கள் இவரை மங்கோலியாவின் தாபகத் தந்தையாகக் கருதுகின்றனர்.[6] இவரது படையெடுப்புகளின் கொடுமைத்தன்மை,[7] மற்றும் பலரை இனப்படுகொலை செய்த ஆட்சியாளராகக் கருதப்பட்டாலும், செங்கிஸ் கான் பட்டுப் பாதையை ஒரு ஒத்திசைவான அரசியல் சூழலின் கீழ் கொண்டுவந்ததன் மூலம் புகழப்படுகிறார். இது தொடர்பு மற்றும் வர்த்தகத்தை வடகிழக்கு ஆசியாவிலிருந்து முஸ்லிம் தென்மேற்கு ஆசியா, கிறித்தவ ஐரோப்பாவிற்குக் கொண்டுசேர்த்ததன் மூலம், மூன்று கலாச்சாரப் பகுதிகளின் எல்லைகளை விரிவுபடுத்தியது. 1996ல் அமெரிக்காவின் வாஷிங்டன் போஸ்ட் பத்திரிகை இவரை கடந்த ஆயிரம் ஆண்டுகளின் மிக முக்கியமான மனிதனாக தேர்ந்தெடுத்தது.[8] இவரது பெயர் பின்வருமாறு உச்சரிக்கப்படுகிறது /ˈɛŋɡɪs ˈkɑːn/ அல்லது பொதுவாக /ˈɡɛŋɡɪs ˈkɑːn/;[9][10] மொங்கோலியம்: Чингис хаан, சின்கிஸ் ஹான்.

பொருளடக்கம்

இளமைப் பருவம்[தொகு]

வம்சம்[தொகு]

தெமுஜின் தனது தந்தை வழியில் காபூல் கான், அம்பகை மற்றும் கமக் மங்கோலிய கூட்டமைப்புக்குத் தலைமை தாங்கிய ஹோடுலா கானுடன் தொடர்புடையவர், இவர்கள் அனைவரும் கி.பி. 900ல் வாழ்ந்த போடோன்சார் முன்ஹாக்கின் வழிவந்தவர்கள் ஆவர். கி.பி. 1161ல் சுரசன் ஜின் வம்சத்தவர் மங்கோலியர்களிடமிருந்து பிரிந்து டார்டர்களுடன் இணைந்தபோது காபூல் கானை கொன்றனர்.[11]

போர்சிசின் தலைவரும், அம்பகை மற்றும் ஹோடுலா கானின் உறவினரும் மற்றும் தெமுஜினின் தந்தையுமான எசுகெய், ஆளும் மங்கோலிய இனத்தின் தலைவராக உருவானார். அம்பகையின் நேரடிச் சந்ததியினரான டாய்ச்சியுட்கள் இனத்தவர் இந்த நிலைப்பாட்டை எதிர்த்தனர். 1161 ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு டாட்டர்கள் மிகவும் சக்தி வாய்ந்தவர்களாகிவிட்டபொது, ஜின் டாட்டர்களிடமிருந்து கெரயிட்டுகளுக்குத் தங்கள் ஆதரவை மாற்றினர்.

பிறப்பு[தொகு]

இளவேனிற்காலம், ஆனன் ஆறு, மங்கோலியா. இதுவே தெமுஜின் பிறந்து வளர்ந்த இடமாகும்.

சமகால எழுதப்பட்ட பதிவுகள் இல்லாததால் தெமுஜினின் இளமைப் பருவம் பற்றி மிகக் குறைந்த தகவல்களே உள்ளன. இந்த காலகட்டத்தில் உள்ளார்ந்த சில ஆதாரங்களும் பெரும்பாலும் முரண்படுகின்றன.

தெமுஜினின் பெயர் "தெமுர்" என்றால் "இரும்பு சார்ந்த" என பொருள்படும் மங்கோலிய வார்த்தையிலிருந்து பெறப்படுகிறது, அதேநேரத்தில் "ஜின்" என்பது "செயலைக்" குறிக்கிறது,[12] எனவே "தெமுஜின்" என்பது "கொல்லன்" எனப் பொருள்படுகிறது.[13]

தெமுஜின் அநேகமாக கி.பி. 1162ல் [14] நவீன மங்கோலியாவின் தலைநகரான உலான் பத்தூருக்கு அருகில், புர்கான் கல்துன் மலை, ஆன, கெர்லான் ஆறுகளுக்கு அருகில் வடக்கு மங்கோலியாவில் பிறந்திருக்கலாம். மங்கோலியர்களின் ரகசிய வரலாற்றின் அடிப்படையில் தெமுஜின் பிறக்கும்போதே கையில் இரத்த கட்டி ஒன்றை இறுக்கிப் பிடித்தபடி பிறந்தார்.[15] இது பிற்காலத்தில் அவர் மாபெரும் தலைவனாக வரவுள்ளதை குறித்ததாக அறியப்படுகிறது. இவர் கமக் மங்கோலின் முக்கியமான கியாத் இனத் தலைவரும், கெரயிட் பழங்குடியினத் தலைவருமான தொகுருல் கானின் கூட்டாளியுமான எசுகெயின் இரண்டாவது மகன், தாய் ஹோயேலுனின் முதல் மகன் ஆவார்.[16] இரகசிய வரலாறு படி, தெமுஜினின் தந்தை சற்று நேரத்திற்கு முன் பிடித்துக் கொண்டு வந்த டாட்டர் தலைவரான டெமுஜின்-உகேயின் பெயரை தெமுஜினுக்கு வைத்தனர்.

எசுகெய் போர்சிசின் (Боржигин) வம்சாவளியும், மற்றும் ஹோயேலுன் கொங்கிராட் பழங்குடியினரின் ஒரு பிரிவான ஒலகோனுட் இனத்தையும் சார்ந்தவராவர்.[17][18] மற்ற பழங்குடியினரைப் போலவே, அவர்களும் நாடோடிகளாகவே இருந்தனர்.

ஆரம்ப வாழ்க்கை மற்றும் குடும்பம்[தொகு]

தெமுஜினுக்கு ஹசர், ஹச்சியுன், தெமுகே என மூன்று சகோதரர்களும், தெமுலென் என ஒரு சகோதரியும், மற்றும் இவரது தந்தையின் முதல் மனைவியின் வழியில் பெக்டெர், பெல்குடெய் என இரு ஒன்றுவிட்ட சகோதரர்களும் இருந்தனர்.மங்கோலியாவின் மற்ற நாடோடிகளைப் போலவே தெமுஜினின் ஆரம்ப கால வாழ்க்கை கடினமாக இருந்தது. தெமுஜினின் தந்தை இவரது 9ம் வயதில் கொங்கிராட் வம்சத்தைச் சேர்ந்த போர்டே என்ற பெண்ணுடன் திருமணம் நிச்சயித்து இவரை பெண் வீட்டில் ஒப்படைத்தார். மண வயதான 12 வயது வரை, குடும்பத்தின் தலைவரான டாய் செட்சென்னுக்கு பணிபுரிவதற்காக அங்கு வாழ்ந்தார்.

வீட்டிற்கு செல்லும் வழியில், அவரது தந்தை நீண்ட கால மங்கோலிய எதிரிகளான டாட்டர்களைச் சந்திக்க நேரிட்டது, அவர்கள் அவரை உணவு உண்ண அழைத்து விஷம் வைத்துக் கொன்றனர். இதனை அறிந்து தனது தந்தையின் தலைவர் பொறுப்பை ஏற்க வீட்டிற்கு விரைந்த தெமுஜினை இவரது பழங்குடியினக் கூட்டம் மறுத்து பாதுகாப்பின்றி இவரது குடும்பத்துடன் சேர்த்து ஒதுக்கி வைத்தது.

அடுத்த பல ஆண்டுகளுக்கு, அவரது குடும்பம் வறுமையில் வாழ்ந்தது, பெரும்பாலும் காட்டுப் பழங்கள், காளைப் பிரேதங்கள், மர்மோட்கள், மற்றும் தெமுஜினும் அவரது சகோதரர்களும் கொன்ற சிறு விலங்குகள் உள்ளிட்டவற்றை உண்டு வாழ்ந்தது. இந்நிலையில் தெமுஜினின் மூத்த ஒன்றுவிட்ட சகோதரன் பெக்டெர் குடும்பத்தின் மூத்த ஆண் என்ற காரணத்தால் தனது ஆதிக்கத்தை வெளிப்படுத்தினான் மற்றும் ஹோயேலுனை (அவன் சொந்த தாயாக இல்லாத காரணத்தால்) உரிமை கோரும் தகுதி பெற்றான்.[19] தெமுஜினின் சீற்றம் ஒரு வேட்டை சுற்றுலாவின் போது வெடித்தது, தெமுஜினும் இவரது சகோதரன் ஹசரும் சேர்ந்து பெக்டெரைக் கொன்றனர்.

கி.பி.1177ல் தெமுஜின் தனது தந்தையின் முன்னாள் கூட்டாளிகளான "டாய்ச்சியுட்"களால் அடிமையாக கடத்தப்பட்டு, கேங்கில் (குற்றவாளியின் கழுத்தில் தண்டனையாக சுமத்தப்படும் பலகை) பிணைக்கப்பட்டார். அங்கிருந்து ஓர் இரவில் இரக்க குணமுடைய ஒரு காவலாளியின் உதவியால் கூடாரத்திலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டு ஓர் ஆற்றுப் பிளவில் பதுங்கித் தப்பினார். இந்தத் தப்பிப்பு தெமுஜினுக்கு நற்பெயரைக் கொடுத்தது. விரைவில், செல்மே மற்றும் பூர்ச்சு அவருடன் இணைந்தனர். அவர்கள் மற்றும் அக்காவலாளியின் மகனான சிலவுன் இறுதியில் செங்கிஸ்கானின் தளபதிகள் ஆகினர்.

அந்நேரத்தில் மங்கோலியாவின் எந்தவொரு பழங்குடியினக் கூட்டமைப்பும் அரசியல்ரீதியாக இணைக்கப்படாமல் இருந்தன, மற்றும் நிச்சயிக்கப்பட்ட திருமணங்கள் தற்காலிக கூட்டமைப்பை உறுதிப்படுத்தப் பயன்பட்டன. இத்தகைய கடினமான அரசியல் சூழ்நிலை, பழங்குடியினப் போர், திருட்டு, இராணுவ சோதனைகள், ஊழல் மற்றும் தெற்கிலுள்ள சீனா போன்ற வெளிநாடுகளின் இடையூறுடன் நடைபெறும் கூட்டமைப்புகளுக்கு இடையேயான பழிவாங்கல் போன்றவற்றைக் கண்டு தெமுஜின் வளர்ந்தார்.[20] தெமுஜினின் தாய் ஹோயேலுன் பல பாடங்களை அவருக்குக் கற்றுக் கொடுத்தார், முக்கியமாக மங்கோலியாவின் சிரத்தன்மைக்குத் தேவையான வலிமையான கூட்டமைப்புகளை ஏற்படுத்தல் போன்றவை.

போர்டேயுடன் திருமணம்[தொகு]

ஏற்கனவே அவர் தந்தை நிச்சயித்தபடி இரு பழங்குடியினருக்கு இடையே இணைப்பை ஏற்படுத்த தனது 16வது வயதில் கொங்கிராட் பழங்குடியினத்தைச் சேர்ந்த போர்டேயை மணந்தார். திருமணம் நடந்த சில நாட்களில் மெர்கிட் பழங்குடியினரால் போர்டே கடத்தப்பட்டு ஒருவனுக்கு மனைவியாகக் கொடுக்கப்பட்டார். தெமுஜின் ஜமுக்கா மற்றும் கெரயிட் பழங்குடியைச் சேர்ந்த தொகுருல் கானின் உதவியுடன் போர்டேயை மீட்டார். 9 மாதங்கள் கழித்து போர்டே, ஒரு மகனைப் பெற்றெடுத்தார், அக்குழந்தையின் உண்மையான தந்தை யார் என்ற குழப்பம் ஏற்பட்டது. செங்கிஸ் கான் பாரம்பரியப்படி பல திருமணங்கள் செய்து கொண்ட போதிலும் போர்டேவே கடைசிவரை செங்கிஸ் கானின் பேரரசியாக வாழ்ந்தார்.[21] தெமுஜின் அக்குழந்தைக்கு சூச்சி (மங்கோலிய மொழியில் விருந்தாளி) என்று பெயரிட்டு அரவணைத்துக் கொண்டார்.

போர்டேவுக்கு ஜகாடேய் (1187-1241), ஓகோடி (1189-1241), மற்றும் டொலுய் (1190-1232) என மேலும் மூன்று ஆண் குழந்தைகள் உண்டு. செங்கிஸ் கானுக்கு மற்ற மனைவிகள் மூலம் குழந்தைகள் பிறந்தபோதிலும் அவர்கள் அரசாள்வதில் இருந்து ஒத்துக்கிவைக்கப்பட்டனர். இத்தகைய 6 பெண் குழந்தைகளின் பெயர்கள் தெரியவருகின்றன, அவர்கள் செங்கிஸ் கானுக்கு ஆட்சியில் உதவிகரமாக இருந்தபோதிலும் அவர்கள் மொத்தம் எத்தனை பேர், அவர்களின் பெயர் என்ன என்பது பற்றி தெளிவான தகவல்கள் இல்லை.[22]

மங்கோலியக் கூட்டமைப்புகளை இணைத்தல்[தொகு]

கிதான் இராச்சியத்தின்போது (907-1125) மங்கோலிய பழங்குடியினரின் எல்லைகள்

ஆரம்பகால முயற்சிகள்[தொகு]

தெமுசின் தனது தந்தையின் ‘’ஆன்டா’’வான (உடன்பிறவா சகோதரன்) தொகுருல் கானிடம்(சீன மொழியில் வாங் கான்) தானே ஒரு கூட்டாளியாக முன்வந்து சேர்ந்தார். இக்கூட்டு மெர்கிட்டுகள் போர்டேவை கடத்தியபோது ஏற்பட்டதாகும். தெமுசின் தொகுருல் கானிடம் உதவி கூறியபோது அவர் தனது கெரயிடு இனத்தை சேர்ந்த 20,000 படைவீரர்களைக் கொடுத்து உதவினார். மேலும் தெமுசினின் பால்யகால நண்பனும் சதரான் இனத்தைச் சேர்ந்தவனுமான சமுக்காவுடன் கூட்டுவைக்குமாறு அறிவுறுத்தினார்.[23] இப்போரில் மெர்க்கிட்டுகள் படுதோல்வி அடைந்தனர். எனினும் இறுதியில் தெமுசினுக்கும் சமுக்காவுக்கும் இடையில் பகை ஏற்பட்டது. இதற்குமுன் அவர்கள் இருவரும் ‘’ஆன்டா’’வாக இருந்தனர். ஒருவருக்கொருவர் உண்மையாக இருப்பதென சபதமெடுத்திருந்தனர்.

சமுக்காவுடன் பகை[தொகு]

சமுக்கா குடும்பப் பின்னணியை வைத்து மற்றவர்களுக்கு பதவிகளைக் கொடுக்க, தெமுசினோ குடும்பப் பின்னணியற்ற தகுதிவாய்ந்தவர்களுக்கு பதவி கொடுத்தார். இதன் காரணமாக தெமுசினின் புகழ் எங்கும் பரவ ஆரம்பித்தது. தெமுசினுக்கு எல்லையற்ற நீல வானமானது இந்த உலகை ஆளும் சக்தியை வழங்கியிருப்பதாக சாமன் கொகோசு தெப் தெங்கிரி பிரகடனப்படுத்தினார். தெமுசினின் சக்தி அதிகரிக்கத் தொடங்கியது.[24] கி.பி.1186ல் மங்கோலியர்களின் ‘’கான்’’ ஆக தெமுசின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். தனக்கு தெமுசின் போட்டியாளராக வருவதை அறிந்த சமுக்கா, கி.பி.1187ல் 30,000 படைவீரர்களுடன் அவரைத் தாக்கினான். இப்போரில் பிடிபட்ட சுமார் 70 கைதிகளை சமுக்கா ஈவு இரக்கமின்றி நீர்க் கொப்பரையில் அமுக்கினான்.[25] தொகுருல் கான் ‘’காரா கிதை’’க்கு சென்று பதுங்கினார்.[26] இதன்பிறகு 10 ஆண்டுகளுக்கு செங்கிஸ் கானின் வாழ்க்கை பற்றி சரியான தகவல்கள் இல்லை.

ஆட்சிக்குத் திரும்புதல்[தொகு]

கி.பி.1197ம் ஆண்டு ‘’சின்’’ வம்சத்தினர் கெரெயிட்டுகள் மற்றும் மங்கோலியர்களுடன் சேர்ந்து தங்களது பழைய கூட்டளிகளான ‘’தாதர்’’களைத் தாக்கினர். இப்போரில் தெமுசின் சிறு படையை அணிவகுத்தார். போரின் முடிவில் தெமுசினும், தொகுருலும் தங்களது பழைய பதவிக்கு உயர்த்தப்பட்டனர்.[26] தொகுருலுக்கு ‘’ஓங் கான்’’ என்ற பட்டமும், தெமுசினுக்கு ‘’சவுத் குரி’’ என்ற பட்டமும் வழங்கப்பட்டது.[27]

கி.பி.1200ல் மங்கோலியர்களுக்கு மேற்கில் ‘’நைமர்’’களும், வடக்கில் ‘’மெர்கிட்டு’’களும், தெற்கில் ‘’தங்குட்டு’’களும், கிழக்கில் ‘’சின்’’களும் எதிரிகளாயிருந்தனர்.

தாதர்களுக்கும் எதிராக சின் உடன் செங்கிஸ் கான் செய்த கூட்டணி தொடர்பான சுர்சென் கல்வெட்டு (1196), மங்கோலியா.

தெமுசின் தனது ஆட்சியில் பல மங்கோலிய பழக்கவழக்கங்களை உடைத்தார். குடும்ப உறவுகள் அடிப்படையில் பதவி வழங்காமல், விசுவாசத்தின் அடிப்படையில் பதவிகளை வழங்கினார்.[28] எதிரிகளை வீழ்த்தும்போது எதிரி படைவீரர்களையோ, எதிரி மக்களையோ விட்டுவிடாமல் தனது படையுடனும், இனத்துடனும் இணைத்துக் கொண்டார். தனது தாயும் போரில் அனாதையான மற்ற இனக் குழந்தைகளை தத்தெடுத்து வளர்க்குமாறு செய்தார். செங்கிஸ் கானுக்கு அனாதைக் குழந்தைகள் மேலான அனுதாபம் அவரது குழந்தை பருவ அனுபவங்கள் காரணமாக இருக்கலாம் என்று நம்பப்படுகிறது.இதன் காரணமாக தோல்வியுற்றவர்களுக்குக் கூட தெமுசின் மேல் விசுவாசம் பெருகியது. இத்தகைய அரசியல் புதுமைகளால் தெமுசினின் பலம் ஒவ்வொரு வெற்றியின் முடிவிலும் அதிகமாகியது.[28]

தொகுருலுடன் பகை[தொகு]

தொகுருலின் மகனான செங்குமுக்கு தெமுசின் தனது தந்தையுடன் நட்பில் இருப்பது பொறாமையை ஏற்படுத்தியது. அவன் தெமுசினைக் கொல்ல திட்டமிட்டான். தொகுருல் பல தடவை தெமுசினால் காப்பாற்றப்பட்டிருந்தும் தனது மகன் பேச்சைக் கேட்க ஆரம்பித்தான்.[29] தெமுசினுடன் ஒத்துழைக்க மறுத்தான். செங்குமின் எண்ணத்தை அறிந்த தெமுசின் அவனையும், அவனது கூட்டாளிகளையும் தோற்கடித்தார்.

செங்கிஸ் கானும், தொகுருல் கானும். 15 ஆம் நூற்றாண்டு சமி 'அல்-தவரிக்கின் கையெழுத்துப் பிரதியில் இருந்து ஒரு வரைபடம்

ஒருமுறை தெமுசின் தனது மகன் சூச்சிக்கு தொகுருலின் மகளை கேட்டார். தொகுருல் தன் மகன் பேச்சைக் கேட்டு அதற்கு மறுத்தார். தான் எவ்வளவு விசுவாசமாக இருந்தபோதிலும் தொகுருல் தன்னை சமமாக நடத்தாததை தெமுசின் உணர்ந்தார். இதன் காரணமாக இருவருக்கும் இடையில் மனக்கசப்பு ஏற்பட்டு பின் போரானது. தொகுருல் சமுக்காவுடன் இணைந்து போரிட அவர்களுக்கு தோல்வியே கிடைத்தத்து. சமுக்கா போரில் தப்பித்துச் சென்றான். இப்போரில் கெரெயிடு இனம் அழிந்தது. தெமுசினுக்கு எதிரிகளான நைமர்களிடம் சமுக்காவும் அவனது படையினரும் தஞ்சமடைந்தனர். கி.பி.1201ல் அரசவையான ‘’குருல்தை’’ சமுக்காவிற்கு கார கிதையின் ஆட்சியாளர்களால் பயன்படுத்தப்பட்ட பட்டமான ‘’குர் கான்’’ (பிரபஞ்ச ஆட்சியாளர்) பட்டத்தை வழங்கியது. பல ஆண்டு யுத்தங்களில் பலர் சமுக்காவை விட்டு பிரிந்தனர். அவர்களுள் செல்மேயின் இளைய சகோதரரான சுபுதையும் ஒருவர். கி.பி.1206ல் சமுக்கா தனது சொந்த படைவீரர்களால் தெமுசினிடம் காட்டிக் கொடுக்கப்பட்டான். ‘’ரகசிய வரலாற்றின்’’ படி தெமுசின் மீண்டும் சமுக்காவுடன் நட்புக்கொள்ள விரும்பினார். தலைவனைக் காட்டிக் கொடுத்த விசுவசமற்றவர்களுக்கு தனது படையில் இடமில்லை என்று கூறி அப்படைவீரர்களைக் கொன்றார். நட்பை ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்த சமுக்கா, ஒரு வானத்தில் ஒரு சூரியன் தான் இருக்க முடியும் என்று கூறி தனக்கு நல்ல இறப்பை வேண்டினான். வழக்கப்படி இரத்தம் தரையில் விழாமல் இறக்க வேண்டும், குறிப்பாக முதுகெலும்பை உடைப்பதன் மூலம். அவன் மற்றவர்களை கொப்பறையில் அமுக்கிக் கொன்றிருந்தும், சமுக்கா இவ்வகையிலான இறப்பை விரும்பினான்.

மங்கோலிய வெளிகளின் ஒரே ஆட்சியாளர்[தொகு]

மங்கோலியப் பேரரசு 1207ல்

நைமர்களுடன் இணைந்த மெர்கிட்டுகள் சுபுதையால் தோற்கடிக்கப்பட்டனர். நைமர்களின் தோல்வி தெமுசினை ‘’ஸ்டெப்பி’’ எனப்படும் மங்கோலிய புல்வெளிகளின் ஒரே ஆட்சியாளராக்கியது. அனைத்து கூட்டமைப்புகளும் தெமுசினின் கீழ் வந்தன அல்லது வரவழைக்கப்பட்டன. செங்கிஸ் கானின் வாழ்க்கையானது நம்பிக்கை துரோகங்களாலும், சூழ்ச்சிகளாலும் நிறைந்திருந்தது. இதற்கு உதாரணமாக அவரது முன்னாள் நண்பனான சமுக்காவுடன் ஏற்பட்ட மோதல், தொகுருலுடன் ஏற்பட்ட மோதல், அவரது மகன் சூச்சி, தெமுசினுக்கும் அவரது தம்பி காசருக்கும் இடையே விரிசல் ஏற்படுத்த நினைத்த முக்கியமான சாமன் தெங்கிரியுடன் ஏற்பட்ட மோதல் போன்றவற்றைக் குறிப்பிடலாம். அவரது இராணுவ யுக்திகள் தகவல் சேகரிப்பிலும், எதிரிகளின் எண்ணங்களை யூகிப்பதிலும் கவனம் செலுத்தின. இதற்கு அவர் ஒற்றர்களையும், ‘’யாம்’’ வழி அமைப்புகளையும் பயன்படுத்தினார். அவர் எதையும் எளிதில் கற்றுக் கொண்டார். முக்கியமாக முற்றுகை போர்முறையை சீனர்களிடம் இருந்து கற்றார். அவர் இரக்கமற்றவராக தனது செயல்களில் விளங்கினார். சமுக்காவின் படையினரில் குறிப்பிட்ட உயரத்திற்கு மேல் உள்ள ஆண்களை அச்சாணிக்கு எதிராக அளவிடும் முறை மூலம் தேர்ந்தெடுத்துக் கொன்றார். இதன் காரணமாக அவர் கி.பி.1206ல் மெர்கிட்கள், நைமர்கள், மங்கோலியர்கள், கெரையிட்டுகள், தாதர்கள், உய்குர்கள் மற்றும் பல சிறு பழங்குடியினரை தனது ஆட்சியின் கீழ் கொண்டுவந்தார். இது ஒரு சாதனையாகும். இதன் மூலம் போரிட்டுக் கொண்டிருந்த பழங்குடிகளை இணைத்து ஒரே அரசியல் மற்றும் ராணுவ சக்தியாக்கினார். இந்த கூட்டமைப்பில் இருந்தவர்கள் ஒட்டுமொத்தமாக மங்கோலியர்கள் என்று அழைக்கப்பட்டனர். இத்தகைய அரசவையில் தெமுசின் அனைவரது ‘’கான்’’ ஆக ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டு “”செங்கிஸ் கான்’’ என்ற புதிய பட்டம் பெற்றார்.

மதம்[தொகு]

செங்கிஸ் கான் தெங்கிரியிசம் எனும் சாமனிசத்தைப் பின்பற்றினார், எனினும் மற்ற மதங்களிடம் சகிப்புத் தன்மையுடன் நடந்து கொண்டார். மற்ற மதங்களில் காணப்படும் அறிவுரைகள் மற்றும் தரும பாடங்களை அறிந்து கொள்வதில் ஆர்வம் கொண்டார். புத்த துறவிகள், இசுலாமியர்கள், கிறித்தவர்களிடமும் மற்றும் தாவோயிசத்தைச் சேர்ந்த குயு சுசியிடமும் ஆலோசனை நடத்தினார்.[30]

இராணுவ படையெடுப்புகள்[தொகு]

மேலும் காண்க:மங்கோலியப் படையெடுப்புகளும் வெற்றிகளும்

மேற்கு சியா வம்சம்[தொகு]

கி.பி. 1206ல் மங்கோலிய பேரரசுக்கு மேற்கில் சியா வம்ச தாங்குடுகளும், கிழக்கிலும், தெற்கிலும் சின் வம்சத்தவரும் இருந்தனர். இதில் சின் வம்சமானது மஞ்சூரிய சுரசன்களால் ஆரம்பிக்கப்பட்டது. அவர்கள் பல ஆண்டுகளாக மங்கோலியர்களின்மேல் ஆதிக்கம் செலுத்தி வந்தனர்.

மங்கோலிய வீரர்களுக்கும் சீனர்களுக்கும் இடையேயான போர்.
செங்கிஸ் கான் பெய்ஜிங்குக்குள் நுழைதல்.

செங்கிஸ் கான் மேற்கு சியாவின் மேல் படையெடுத்தார். பலம் வாய்ந்த இளம் சின் அரசர் சியாவின் உதவிக்கு வரமாட்டார் என்பதை சரியாகக் கணித்தார். தாங்குடுகள் உதவிக்கு அழைத்தபோது சின் அரசர் மறுத்தார்.[29] ஆரம்பத்தில் சிறு தடங்கல்கள் இருந்தபோதிலும் செங்கிஸ் கான் அவர்களை பணிய வைத்தார்.

சின் வம்சம்[தொகு]

1211ல் மேற்கு சியாவை வென்ற பிறகு சின் வம்சத்தை வெல்ல நினைத்தார். சின்களின் தளபதி வன்யன் சியுசின் மங்கோலியர்களைத் தாக்க தனக்கு முதலில் கிடைத்த வாய்ப்பை வீணடித்தார். அதற்குப் பதில் சின் தளபதி மிங்கன் எனும் தூதரை அனுப்பினார். தூதன் மறு பக்கத்தில் சின் இராணுவம் இருப்பதை உளறினான். ஏலிங்கு என்ற இடத்தில் நடந்த போரில் மங்கோலியர்கள் சின் வீரர்களை கொன்றழித்தனர்.

1211ல் சி-சியாவின் ஓலகோய் நகரை செங்கிஸ் கானின் படைகள் முற்றுகையிட்டன.போரானது யாருக்கும் வெற்றி இன்றி பல வாரங்களுக்கு நடந்தது. இந்நிலையில் போரை முடிக்க செங்கிஸ் கான் ஒரு யோசனை செய்தார். செங்கிஸ் கான் 1,000 பூனைகளையும், 10,000 பறவைகளையும் கொடுத்தால் நகர முற்றுகையைக் கைவிடுவதாக கூறினார். எதிரிப் படையும் மகிழ்ச்சியுடன் அதற்கு இசைந்து அவர்களால் எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு பூனைகளையும், பறவைகளையும் கொடுத்தது. மங்கோலியர்கள் அவற்றின் வால்களில் கம்பளியைக் கட்டி நெருப்பை வைத்து அவிழ்த்து விட்டனர். பூனைகள் இருப்பிடத்தை நோக்கியும், பறவைகள் கூடுகளை நோக்கியும் நகருக்குள் இருந்த தம் இருப்பிடத்திற்கு அவசரமாக சென்றன. இதன் காரணமாக நகர் எங்கும் நெருப்பு பரவியது. இக்குழப்பத்தைப் பயன்படுத்தி அந்நகர் வெல்லப்பட்டது.[31]

1215ல் செங்கிஸ் கான் சின் தலைநகரான சொங்குடுவை (தற்கால பெய்ஜிங்) வென்றார். இதன் காரணமாக சின் அரசர் சுவாங்சாங் தன் நாட்டின் வட பகுதியை அப்படியே விட்டுவிட்டு ஓடினார். தலைநகரை கைபேங்குக்கு மாற்றினார். 1232, 1233ல் ஓகோடி கானால் கைபேங்கு கைப்பற்றப்பட்டது. சின் வம்சமானது 1234ல் கைசோ நகரின் தாக்குதலுக்குப் பிறகு வீழ்ந்ததது.

காரா கிதை[தொகு]

நைமர்களின் தலைவனான குசலுகு செங்கிஸ் கானிடம் தோற்ற பிறகு மேற்கில் சென்று காரா கிதையில் ஆட்சி செய்து கொண்டிருந்தான். செங்கிஸ் கான் அவனை வீழ்த்த நினைத்தார். அந்நேரத்தில் மங்கோலியப் படையானது தொடர்ந்து 10 ஆண்டுகள் இடைவிடாத போரினால் சோர்ந்திருந்தது. எனவே செங்கிஸ் கான் ‘’அம்பு’’ என்றழைக்கப்படும் தனது இளைய தளபதி செபே தலைமையில் வெறும் 20,000 படைவீரர்களை மட்டும் அனுப்பினார். அச்சிறு படையைக் கொண்டு மங்கோலியர்கள் குசலுகு ஆதரவாளர்களிடையே குழப்பத்தை ஏற்படுத்தினர். இதன் காரணமாக குசலுகுவின் இராணுவம் கசுகரின் மேற்குப் பகுதியில் தோற்கடிக்கப்பட்டது. குசலுகு தப்பித்த போதிலும் அவன் செபேயின் படைவீரர்களால் கைது செய்யப்பட்டு கொல்லப்பட்டான். 1218ம் ஆண்டு வாக்கில் மங்கோலிய பேரரசானது மேற்கில் பலகசு ஏரி வரை பரவியிருந்தது.

குவாரசமிய பேரரசு[தொகு]

குவாரசமியப் பேரரசு

13ம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் குவாரசமிய வம்சமானது ஷா அலாதின் முகமதுவால் ஆளப்பட்டது. செங்கிஸ் கான் பட்டுப் பாதை வழியாக இதனுடன் வணிகம் செய்ய விரும்பினார். அதற்காக சுமார் 500 பேர் அடங்கிய வணிக குழுவை ஒட்டகங்களுடன் அனுப்பினார்.[32] ஆனால் ஒற்றார் நகர ஆட்சியாளரான இனல்சுக் அவர்களை வேவு பார்க்க வந்ததாகக் கூறி தாக்கினார். இனல்சுக் இத்தாக்குதலுக்கு இழப்பீடு வழங்கவோ மற்றும் குற்றம் புரிந்தவர்களை ஒப்படைக்கவோ மறுக்கவே நிலைமை இன்னும் மோசமானது. செங்கிஸ் கான் இரண்டாவது முறையாக மீண்டும் 3 தூதுவர்களை (2 மங்கோலியர்கள், 1 இசுலாமியர்) அனுப்பி அரசரை நேரடியாக சந்திக்கச் சொன்னார். அரசனோ மூவருக்கும் மொட்டை அடித்து இசுலாமிய தூதுவனின் தலையை வெட்டி மற்ற இருவரின் கையில் கொடுத்து அனுப்பினார். இது செங்கிஸ் கானுக்கு அவமரியாதையாகக் கருதப்பட்டது. வெகுண்டெழுந்த செங்கிஸ் கான் சுமார் 1,00,000 (10 தியுமன்) படைவீரர்கள், தனது முக்கிய தளபதிகள் மற்றும் தன் மகன்கள் அடங்கிய ஒரு மாபெரும் படையை அனுப்பினார். அவரும் ஒரு சில படைகளை சீனாவில் விட்டுவிட்டு, ஓகோடி கானை தனது வெற்றியாளராக நியமித்துவிட்டு குவாரசமியாவுக்குப் புறப்பட்டார்.

ஜலால் அத்-தின் சிந்து நதியை கடப்பதைச் செங்கிஸ் கான் பார்த்தல்.

செங்கிஸ் கானின், தளபதிகள் மற்றும் அவரது மகன்கள் தலைமையிலான மங்கோலிய இராணுவமானது குவாரசமியாவால் ஆளப்பட்ட பகுதிக்குள் நுழைந்ததன் மூலம் தியான் சான் மலைகளைக் கடந்ததது . செங்கிஸ் கான் தனது ஒற்றர்கள் மூலம் பல இடங்களிலிருந்து கவனமாகச் செய்திகளைக் கேட்டறிந்தபின், படைகளை மூன்றாகப் பிரித்தார். அவரது மகன் சூச்சி முதல் படையுடன் குவாரசமியாவின் வடகிழக்குப் பகுதியை நோக்கி வந்தார். அவரது தளபதி செபே இரண்டாவது படையுடன் இரகசியமாக தென்கிழக்குப் பகுதியை நோக்கி வந்து முதல் படையுடன் சமர்கண்டின் மேல் சிறு தாக்குதலை நடத்தியது. மூன்றாவது படையானது செங்கிஸ் கான் மற்றும் தொலுயியின் தலைமையில் வடமேற்குப் பகுதிக்குச் சென்று அப்பகுதியைத் தாக்கியது.

ஷாவின் இராணுவம் பல்வேறு உட்பூசல்கள் சண்டைகளாலும் மற்றும் தனது படைகளை சிறுசிறு குழுக்களாகப் பிரித்து ஒவ்வொரு நகரத்தையும் காக்க அனுப்பி வைத்திருந்தாலும் பிரிந்திருந்தது. இப்பிரித்தல் குவாரசமியத் தோல்வியில் முக்கியப் பங்காற்றியது, மங்கோலியர்கள் நெடுதூரப் பயணம் காரணமாகக் களைத்திருந்தபோதும் ஒரு பெரும்படைக்குப் பதிலாக சிறுசிறு படைகளைச் சந்தித்தனர். மங்கோலிய இராணுவம் உயர்ந்த மூலோபாயம் மற்றும் தந்திரோபாயங்கள் மூலமாக சீக்கிரமே ஓற்றார் நகரைக் கைப்பற்றியது. செங்கிஸ் கான் மக்களை மொத்தமாகக் கொல்ல உத்தரவிட்டார். எஞ்சியவர்கள் அடிமைப்படுத்தப்பட்டனர். பொருட்களைக் கொள்ளையடித்தபோது எவ்வாறு உன் கண்கள் அகல விரிந்தனவோ அவ்வாறே இப்போதும் விரிய வேண்டும் என்று கூறி இனல்சுக்கின் கண்களில் காய்ச்சிய வெள்ளி ஊற்றப்பட்டது. போரின் முடிவில் ஷா சரணடையாமல் தப்பினார். செங்கிஸ் கான் சுபுதை மற்றும் செபேயை 20,000 வீரர்கள் மற்றும் 2 ஆண்டு நேரம் வழங்கி ‘ஷாவை பிடிக்க உத்தரவிட்டார். ஷா விசித்திரமான முறையில் தன் ஆட்சிக்குட்பட்ட ஒரு தீவில் இறந்தார். மங்கோலிய வெற்றியானது ஈவு இரக்கமற்றதாக இருந்தது. சமர்கந்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு தலைநகரம் பொக்காராவுக்கு மாற்றப்பட்டது. செங்கிஸ் கான் கட்டடங்களை மட்டுமின்றி ஊர்கள், மக்கள் ஏன் பெரும்பகுதி விளைநிலங்களைக் கூட அழித்தார்.

செங்கிஸ் கான் மற்றும் அவருடைய தளபதிகளின் குறிப்பிடத்தக்க வெற்றிகள் மற்றும் வழிகள்.

சமர்கந்து வீழ்ந்தபிறகு எதிரி வீரர்கள் வெட்டி வீழ்த்தப்பட்டனர். பொக்காராவும் 12 நாட்களில் வீழ்ந்தது. எப்பொழுதும்போல கைவினைஞர்கள் மங்கோலியாவுக்கு அனுப்பப்பட்டனர்.

ஜார்ஜியா, கிரிமியா, உருசியா மற்றும் வோல்கா பல்கேரியா[தொகு]

மங்கோலிய "மாபெரும் கான்களுடைய" நாணயம், ஆண்டு 1221 இல் அச்சிடப்பட்டது. இடம் பால்க், ஆப்கானித்தான், ஏ எச் 618

1220ல் குவாரசமிய பேரரசின் தோல்விக்கு பிறகு செங்கிஸ் கான் பெர்சியா மற்றும் ஆர்மீனியாவில் இருந்த படைகளைத் திருப்பிக் கொண்டு மங்கோலியாவுக்கு திரும்பினார். சுபுதையின் ஆலோசனைப்படி மங்கோலிய இராணுவம் இரண்டாக பிரிக்கப்பட்டது. செங்கிஸ் கான் முதல் இராணுவத்தை ஆப்கானித்தான் மற்றும் வட இந்தியா வழியாக மங்கோலியாவுக்கு வழிநடத்த, மற்றோரு இராணுவம் சுமார் 20,000 வீரர்களுடன் காக்கேசியா மற்றும் உருசியாவுக்கு, சுபுதை மற்றும் செபே தலைமையில் சென்றது. அவர்கள் ஆர்மீனியா மற்றும் அசர்பைஜான் வரை சென்றனர். மங்கோலியர்கள் ஜார்ஜியா ராஜ்யத்தை அழித்தனர், கிரிமியாவில் உள்ள காஃபாவின் செனோவா வர்த்தக கோட்டையை தாக்கினர், பின் கருங்கடல் அருகே குளிர்காலத்தைக் கழித்தனர். மங்கோலியாவுக்குத் திரும்புகையில், சுபுதையின் படைகள் மங்கோலியர்களைத் தடுக்க வந்த குமான்-கிப்சாக்குகள், ஹலிச்சின் 'தைரிய' மிசுதிசுலாவ் மற்றும் கீவின் மூன்றாம் மிசுதிசுலாவ் தலைமையிலான மோசமாக ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட 80,000 கீவ உருசியாவின் துருப்புக்கள் அடங்கியக் கூட்டுப் படைகளைத் தாக்கினர். சுபுதை சிலாவிக் இளவரசர்களுக்கு தூதுவர்களை அனுப்பி தனியாக அமைதிக்காக அழைப்பு விடுத்தார், ஆனால் தூதுவர்கள் சிரச்சேதம் செய்யப்பட்டனர். 1223 ஆம் ஆண்டில் கல்கா ஆற்றின் அருகே நடந்த போரில் சுபுதையின் படைகள் தங்களை விடப் பெரிய கீவ படையை தோற்கடித்தனர். சமாரா பெண்ட் போரில் அண்டை நாட்டு வோல்கா பல்கேரியர்களால் அவர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டிருக்கலாம் என கருதப்படுகிறது. ஆனால் இந்நிகழ்வைப்பற்றி, மோசுலில் சுமார் 1100 மைல்களுக்கு அப்பால் அரபு வரலாற்றாசிரியரான இபின் அல்-ஆதிர் எழுதிய ஒரு சிறிய பதிவைத் தவிர வேறு வரலாற்றுப் பதிவு எதுவும் இல்லை. மோர்கன், சேம்பர்ஸ், கிரோசெட் போன்றோரின் பல்வேறு வரலாற்று ரீதியான இரண்டாம் நிலை ஆதாரங்கள்- மங்கோலியர்கள் உண்மையில் பல்கேரியர்களைத் தோற்கடித்தனர் என்று கூறுகின்றன - சேம்பர்ஸ் ஒரு படி மேலே சென்று பல்கேரியர்கள் தாங்கள் மங்கோலியர்களை தோற்கடித்து அவர்களின் பிரதேசத்தில் இருந்து வெளியேற்றியதாக (சமீபத்தில் தோற்கடிக்கப்பட்ட) உருசியர்களிடம் கதை கூறினர் என்கிறார். பின்னர் உருசிய இளவரசர்கள் சமாதானத்திற்காக தூது அனுப்பினர். சுபுதை அமைதிக்கு ஒப்புக்கொண்டார், ஆனால் இளவரசர்களை மன்னிக்கும் மனநிலையில் அவர் இல்லை. மங்கோலிய சமுதாயத்தில் பிரபுக்களுக்கான வழக்கமாக இருந்தது போலவே, உருசியப் பிரபுக்களுக்கும் இரத்தமில்லாத மரணம் கொடுக்கப்பட்டது. சுபுதை ஒரு பெரிய மர மேடையைக் கட்டி தனது மற்ற தளபதிகளுடன் சேர்ந்து உணவு சாப்பிட்டார். கீவின் மூன்றாம் மிசுதிசுலாவ் உட்பட ஆறு ரஷ்யப் பிரபுக்கள் இந்த தளத்தின் கீழ் வைக்கப்பட்டு நசுங்கி மரணமடைந்தனர்.

பல்கேரியாவின் எல்லைக்கு அப்பால் ஏராளமான பச்சை மேய்ச்சல் நிலம் உள்ளதை போர்க் கைதிகளிடமிருந்து மங்கோலியர்கள் கற்றுக்கொண்டனர், ஹங்கேரியையும் ஐரோப்பாவையும் கைப்பற்ற திட்டமிட்டனர். இதன் பின்னர் செங்கிஸ் கான் சுபுதையை மங்கோலியாவிற்கு திரும்ப அழைத்தார், சமர்கந்திற்குத் திரும்பும் வழியில் செபே இறந்தார். சுபுதை மற்றும் செபே தலைமையிலான புகழ்பெற்ற குதிரைப்படை போர், அவர்கள் காஸ்பியன் கடல் முழுவதையும் தங்கள் பாதையில் தோற்கடித்தது, இன்றுவரை இணையற்றதாக இருக்கிறது, மேலும் மங்கோலிய வெற்றிகள் பிற நாடுகளுக்கு, குறிப்பாக ஐரோப்பாவிற்குப் பரவியது. இந்த இரண்டு இராணுவ நடவடிக்கைகளும் பொதுவாக அப்பிராந்தியங்களின் அரசியல் மற்றும் கலாச்சார கூறுகளை உணர முயற்சித்த உளவுத்துறை நடவடிக்கைகளாகக் கருதப்படுகின்றன. 1225ல் இரு இராணுவங்களும் மங்கோலியாவுக்குத் திரும்பின. இந்த படையெடுப்புகள் வழியில் இருந்த எந்தவொரு எதிர்ப்பையும் அழித்தல் மூலம் திரான்சோக்சியானா மற்றும் பெர்சியாவை ஏற்கனவே பலம் வாய்ந்த பேரரசுடன் சேர்த்தன. பின்னர் செங்கிஸ்கானின் பேரன் படு மற்றும் தங்க நாடோடிக் கூட்டத்தின் கீழ் மங்கோலியர்கள் 1237ல் வோல்கா பல்கேரியா மற்றும் கீவ உருசியா ஆகிவற்றைக் கைப்பற்றினர், 1240ல் படையெடுப்பு முடிவடைந்தது.

மேற்கு சியா மற்றும் சின் வம்சங்கள்[தொகு]

1142ல் மேற்கு சியா, சின்/சுர்சென் வம்சம் (1115-1234), சாங் வம்சம் மற்றும் தலி அரசு.

தங்குடுகள் (மேற்கு சியா அல்லது சி சியா) குவாரசமிய படையெடுப்பின் பொது செங்கிஸ் கானுக்கு ஆதரவாக படைகளை அனுப்பவில்லை. மேற்கு சியாவும் தோற்கடிக்கப்பட்ட சின் வம்சமும் இணைந்து செங்கிஸ் கானுக்கு எதிராக கூட்டணி ஏற்படுத்தினர், மங்கோலியர்கள் திறம்பட பதிலடி கொடுப்பதைத் தவிர்ப்பதற்காக குவாரசமியாவிற்கு எதிரான படையெடுப்பைப் பயன்படுத்தினர்.

1226ல் மேற்கிலிருந்து திரும்பிய செங்கிஸ் கான் தங்குடுகளுக்கு பதிலடி கொடுக்க ஆரம்பித்தார். இவரது படைகள் சீக்கிரமே ஹெய்சுய், காங்சோவு, மற்றும் சுசோவு, மற்றும் இலையுதிர் காலத்தில் சிலியாங்புவை கைப்பற்றின. தங்குடுகளின் படைத்தலைவன் ஒருவன் மங்கோலியர்களை ஹெலன் மலைப் பகுதியில் போருக்கு அழைத்தான் ஆனால் தோற்கடிக்கப்பட்டான். நவம்பரில் செங்கிஸ் கான் தங்குடுகளின் லிங்சோவு நகரை முற்றுகையிட்டு வென்று மற்றும் மஞ்சள் நதியைக் கடந்து தங்குடுகளின் உதவி இராணுவத்தை வென்றார். புராணத்தின் படி, இவ்விடத்தில் தான் செங்கிஸ் கான் வானத்தில் 5 விண்மீன்கள் வரிசையாக இருப்பதைக் கண்டார். தனது வெற்றிக்கு நல்ல சகுனமாக இதை எண்ணினார்.

1227ல் செங்கிஸ் கானின் படையானது தங்குடுகளின் தலைநகரான நிங்சியாவை தாக்கி அழித்து மேலும் முன்னேறி லின்டியாவோ-ஃபு, சினிங் மாகாணம், சின்டு-ஃபு மற்றும் தெசுன் மாகாணம் ஆகியவற்றை இளவேனிற்காலத்தில் கைப்பற்றியது. தெசூனில், தங்குடு தளபதி மா ஜியான்லாங் பல நாட்களுக்கு கடுமையான எதிர்ப்பைக் கொடுத்தார், மேலும் நகர நுழைவாயிலுக்கு வெளியே படையெடுப்பாளர்களுக்கு எதிராக தனிப்பட்ட முறையில் தாக்குதல் நடத்தினார். மா ஜியான்லாங் பின்னர் போரில் அம்புகளில் இருந்து பெற்ற காயங்கள் காரணமாக இறந்தார். தெசூனை வென்ற பிறகு செங்கிஸ் கான் கடுமையான கோடைக்காலம் காரணமாக லியுபன்சன் (குயிங்சுயி ஜில்லா, கன்சு மாகாணத்திற்கு) சென்றார். புதிய தங்குடு பேரரசர் விரைவில் மங்கோலியர்களிடம் சரணடைந்தார், மற்றும் எஞ்சியிருந்த தங்குடுகள் விரைவில் அதிகாரப்பூர்வமாக சரணடைந்தனர். நம்பிக்கை துரோகம் மற்றும் எதிர்ப்பின் காரணமாக செங்கிஸ் கான் தங்குடு அரச குடும்பம் முழுவதையும் கொல்ல உத்தரவிட்டார், தங்குடு பரம்பரை முடிவுக்கு கொண்டு வரப்பட்டது.

செங்கிஸ் கானுக்குப் பின் அடுத்த அரசன்[தொகு]

செங்கிஸ் கானுக்குப் பின் யார் மன்னன் என்ற கேள்வி அவரது கடைசி ஆண்டுகளில் வயது முதிர்ந்தபோது முக்கியமான பிரச்சினையாக எழத்தொடங்கியது. செங்கிஸ் கானின் மகன் சூச்சியின் உண்மையான தந்தை யார் என்பது முக்கியமாக சர்சைக்குரியதாக இருந்தது ஏனெனில் சூச்சி சகோதரர்களில் மூத்தவராக இருந்தார். பாரம்பரிய வரலாற்று கணக்குகளின் படி, சூச்சியின் தந்தை சர்ச்சையை ஜகாடேய் மிகவும் வலுவாக குரல் கொடுத்தார். மங்கோலியர்களின் இரகசிய வரலாற்றின் படி, செங்கிஸ் கான் குவாரசமியப் பேரரசின் மீது படையெடுப்பதற்கு முன்பு, ஜகாடேய் தனது தந்தைக்கும் சகோதரர்களுக்கும் முன்பாக சூச்சியை செங்கிஸ் கானின் வாரிசாக ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டேன் என்று அறிவித்தார். இந்த பதட்டத்திற்கு விடையிறுக்கும் வகையில், மற்றும் மேலும் பிற காரணங்களுக்காக, ஒகோடி வாரிசாக நியமிக்கப்பட்டார்.

செங்கிஸ் கான், அவரது தளபதிகளான செபே மற்றும் சுபுதை, ஆலோசகர் சுட்சை, மனைவி, குழந்தைகள் மற்றும் பாதுகாவலர்களுடன்

ஒகோடி[தொகு]

ஒகோடி கான், இயற்பெயர் ஒகோடி (1186-திசம்பர் 11, 1241), செங்கிஸ் கானின் 3வது மைந்தனும், மங்கோலியப் பேரரசின் 2வது மாபெரும் கானும் ஆவார். இவர் தந்தை ஆரம்பித்த விரிவாக்கத்தைத் தொடர்ந்தார் மற்றும் மங்கோலியப் பேரரசின் எல்லையை மேற்கு மற்றும் தெற்கு திசைகளில் ஐரோப்பா மற்றும் ஆசியா மீது படையெடுத்து விரிவாக்கி உலகப் பிரபலமானார்.

சூச்சி[தொகு]

செங்கிஸ் கான் அவரது மகன்களுக்கு (குறிப்பாக ஜகாடேய் மற்றும் சூச்சி ஆகியோருக்கு) இடையேயான மோதல் பற்றி அறிந்து இருந்தார் மற்றும் அவர் இறந்துவிட்டால் அவர்களுக்கு இடையேயான மோதல் குறித்து கவலை கொண்டார். ஆகையால் அவருடைய மகன்களின் மத்தியில் தனது பேரரசை பிளவுபடுத்த அவர் தீர்மானித்தார் மற்றும் அவர்கள் அனைவரையும் கான்களாகவும், அவருடைய மகன்களில் ஒருவரை அவரது வாரிசாக நியமிக்கவும் செய்தார். ஜகாடேய் அவரது கோபம் மற்றும் அவதூறான நடத்தை காரணமாக அவநம்பிக்கையாகக் கருதப்பட்டார், ஏனெனில் அவர் தனது தந்தையின் வாரிசாக சூச்சி ஆகவிருந்தால், அவர் சூச்சியைப் பின்தொடர மாட்டேன் என்று கூறியிருந்தார். டோளுய், செங்கிஸ் கானின் இளைய மகன், சகோதரர்களில் இளையவராக இருந்தார் அதனால் வாரிசாக நியமிக்கப்படவில்லை, மங்கோலிய கலாச்சாரத்தில் இளைய மகன்களுக்கு அவர்களின் வயது காரணமாக அதிக பொறுப்புகள் கொடுக்கப்படுவதில்லை. சூச்சியை வாரிசாக அறிவித்து இருந்திருந்தால், ஜகாடேய் அவருடன் போரிட்டு பேரரசைக் கவிழ்த்துவிடுவார். எனவே, செங்கிஸ் கான் ஓகோடியிடம் அரியணை கொடுக்கும்படி முடிவு செய்தார். ஒகோடி செங்கிஸ் கானால் நம்பகத்தன்மை உள்ளவராகவும், மற்றவர்களுடன் ஒப்பிடும்போது நிலையானவராகவும், நடைமுறை வாழ்க்கை அறிந்தவராகவும், நடுநிலையானவராகவும் மற்றும் அவரது சகோதரர்களுக்கு இடையே சமாதானம் செய்யக் கூடியவராகவும் இருந்தார்.

சூச்சி 1226ல் தனது தந்தையின் வாழ்நாளிலேயே இறந்தார். சில அறிஞர்கள், குறிப்பாக ராட்செநெவ்ஸ்கி, சூச்சி செங்கிஸ் கானின் ஒரு உத்தரவினால் இரகசியமாக விஷம் வைக்கப்பட்டிருப்பதற்கான வாய்ப்பு பற்றி கருத்து தெரிவித்துள்ளனர். ரசித் அல்-தின் கூறும்போது 1226ம் ஆண்டு இளவேனிற்காலத்தில் தனது மகன்களை மாபெரும் கான் அழைத்ததார், அவரது சகோதரர்கள் இந்த உத்தரவை ஏற்றுக் கொண்டபோது, சூச்சி குராசானிலேயே இருந்தார். வரலாற்றாளர் சிசனி கூறும்போது கருத்து வேறுபாடு சூச்சி மற்றும் சகோதரர்களுக்கு இடையே ஊர்கெஞ்ச் முற்றுகைப் போரின்போது சிறு சச்சரவில் இருந்து உருவானது. சூச்சி அழிவில் இருந்து ஊர்கெஞ்சை பாதுகாக்க முயன்றார், ஏனெனில் அது அவருக்கென பரிசாக ஒதுக்கி வைத்திருந்த ஒரு பகுதியில் இருந்தது. சிசனி சூச்சியின் தெளிவான வெளிப்படையான கூற்றுடன் தனது கதையை முடிக்கிறார்: "செங்கிஸ் கான் பல மக்களை படுகொலை செய்து, பல நிலங்களை வீணாக்கிவிட்டார். நான் வேட்டையாடும் போது எனது தந்தையை கொன்று, சுல்தான் முகமதுவுடன் ஒரு கூட்டணியை உருவாக்கி, இந்த நிலத்தை உயிரோடு கொண்டுவந்து முஸ்லிம்களுக்கு உதவியும் ஆதரவும் வழங்கினால் நான் ஒரு சேவையைச் செய்ததாக இருக்கும்." இந்த திட்டங்களைக் கேட்டதற்குப் பின் செங்கிஸ் கான் தனது மகனுக்கு இரகசியமாக விஷம் வைக்கக் கட்டளையிட்டார் என்று சிசனி கூறுகிறார்; ஆயினும் 1223ல் சுல்தான் முகமது இறந்துவிட்டதால், இந்த கதையின் துல்லியம் கேள்விக்குரியதாகிறது.

குப்லாய் கான் மோங்கே ஒகுல் கைமிஸ் குயுக் டோரேஜின் ஒகோடி கான் டோளுய் செங்கிஸ் கான்


இறப்பும், சமாதியும்[தொகு]

1227ல் செங்கிஸ் கான் இறப்பின்போது மங்கோலியப் பேரரசு

செங்கிஸ் கான் மேற்கு சியாவின் தலைநகரான இன்சுவானின் வீழ்ச்சியின்போது ஆகத்து 1227ல் இறந்தார். அவரது மரணத்தின் சரியான காரணம் ஒரு மர்மமாகவே உள்ளது, மேற்கத்திய சியாவுக்கு எதிரான நடவடிக்கைகளில் அவர் கொல்லப்பட்டதாகவும், நோய், குதிரையிலிருந்து விழுதல், வேட்டையாடுகையில் அல்லது போரிடும்போது ஏற்பட்ட காயம் போன்ற பல்வேறு காரணங்கள் கூறப்படுகின்றன. மங்கோலியர்களின் இரகசிய வரலாற்றின்படி, செங்கிஸ் கான் அவரது குதிரையிலிருந்து வேட்டையாடும்போது விழுந்து ஏற்பட்ட காயம் காரணமாக இறந்தார். அவர் ஏற்கனவே வயது முதிர்ந்திருந்தார் மற்றும் தனது பயணங்கள் காரணமாக சோர்வாக இருந்தார். உக்ரைன் நாட்டு கலிசிய-வோலினிய வரலாற்றுக்கூறின்படி, அவர் போரில் மேற்கத்திய சியாவால் கொல்லப்பட்டதாகக் ஆணித்தரமாகக் கூறப்படுகிறது, அதே நேரத்தில் மார்கோ போலோ செங்கிஸ் கான் தனது இறுதி இராணுவ நடவடிக்கையின்போது அம்பு தாக்கி ஏற்பட்ட தொற்று காரணமாக இறந்தார் என்று எழுதியுள்ளார். பிந்தைய மங்கோலிய வரலாற்றுக்கூறுகள் அவரது மரணத்தை போரில் பரிசாகப் பெறப்பட்ட ஒரு மேற்கத்திய சியா இளவரசியுடன் தொடர்புபடுத்துகின்றன. 17 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் இருந்து வந்த ஒரு வரலாற்றுக்கூறு இக்கதையை மேலும் அந்த இளவரசி ஒரு சிறிய கத்தியை மறைத்து அவரை குத்தினார் என்று கூறுகிறது, ஆனால் சில மங்கோலிய எழுத்தாளர்கள் இந்த பதிப்பை சந்தேகித்திருந்தனர் மற்றும் போட்டியாளரான ஓயிராட்களின் உருவாக்கம் என சந்தேகிக்கின்றனர்.

அவரது மரணத்திற்கு சில வருடங்களுக்கு முன்பு, செங்கிஸ் கான் தனது இனத்தின் பழக்கவழக்கங்களின்படி, அடையாளம் இல்லாமல் தன்னை புதைக்குமாறு கேட்டுக்கொண்டார். அவர் இறந்தபின், அவரது உடல் மங்கோலியாவுக்கு, அவர் முன்கூட்டியே கூறியபடி கென்டி அயிமக்கில் உள்ள அவரது பிறந்த இடத்திற்கு திரும்பியது, அங்கு அவர் ஓனான் ஆறு மற்றும் புர்கான் கல்துன் மலை (கென்டி மலைத் தொடரின் பகுதியில்) அருகில் புதைக்கப்பட்டதாக பலரும் கருதுகின்றனர். புராணத்தின் படி, இறுதி சடங்கு காவலர்கள் தங்கள் பாதையில் எதிர்ப்பட்ட யாரையும், எவற்றையும் இறுதியாக அவர் எங்கு புதைக்கப்பட்டார் என்பதை மறைப்பதற்காகக் கொன்றனர். தற்போதுள்ள கல்லறையானது அவரது ஞாபகார்த்தமாக அவரது இறப்பிற்குப் பல வருடங்கள் கழித்துக் கட்டப்பட்ட நினைவிடமாகும்.

செங்கிஸ் கான் கல்லறை, எஜின் ஹோரோ கி நகரம், உள் மங்கோலியா, சீனா

1939 ஆம் ஆண்டில், சீன தேசியவாத இராணுவ வீரர்கள், இக்கல்லறையை ஜப்பானியப் படைகளிடமிருந்து பாதுகாக்க ஆண்டவரின் உறைவிடம் (மங்கோலிய மொழியில் எட்சன் கோரூ) எனும் இடத்தில் இருந்து நகர்த்தி வண்டிகள் மீது 900 கிமீ (560 மைல்) கம்யூனிஸ்ட்-கட்டுப்பாட்டில் இருந்த யானான் பகுதி வழியாக எடுத்துச்செல்லப்பட்டு தோங்சன் தஃபோ தியானில் உள்ள புத்த மடாலயத்தில் பத்து ஆண்டுகள் பாதுகாக்கப்பட்டது. 1949ல் கம்யூனிஸ்ட் துருப்புக்கள் முன்னேறியபோது, தேசியவாத படைவீரர்கள் 200 கிமீ (120 மைல்) தொலைவில் மேற்கு நோக்கி சினிங்கில் உள்ள பிரபல திபெத்திய மடாலயமான கும்பம் (அல்லது தயர் சி) மடாலயத்திற்கு மாற்றினர், ஆனால் அதுவும் விரைவில் கம்யூனிஸ்ட் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் விழுந்தது. 1954 ஆம் ஆண்டின் முற்பகுதியில், செங்கிஸ் கானின் சவப்பெட்டி மற்றும் பீடங்கள் மங்கோலியாவில் உள்ள ஆண்டவரின் உறைவிடத்திற்குத் திரும்பின. 1956 ஆம் ஆண்டுவாக்கில் அவற்றைப் பாதுகாக்க ஒரு புதிய கோவில் அமைக்கப்பட்டது. 1968 இல் சீனப் பண்பாட்டுப் புரட்சியின் போது, சிவப்பு காவலர்கள் கிட்டத்தட்ட மதிப்புமிக்க எல்லாவற்றையும் அழித்தனர். 1970களில் பீடங்கள் புதிதாக உருவாக்கப்பட்டன மற்றும் 1989 ஆம் ஆண்டில் செங்கிஸ் கானின் ஒரு பெரிய பளிங்கு சிலை கட்டிமுடிக்கப்பட்டது.

அக்டோபர் 6, 2004 அன்று, ஜப்பானிய-மங்கோலிய கூட்டு தொல்லியல் ஆய்வானது கிராமப்புற மங்கோலியாவில் செங்கிஸ் கானின் அரண்மனையாக நம்பப்படும் ஒரு அரன்மணையை வெளிப்படுத்தியது, இது உண்மையில் ஆட்சியாளரின் நீண்ட காலமாக இழந்த புதைகுழியைக் கண்டறிவதற்கான வாய்ப்பை எழுப்புகிறது. நாட்டுப்புறக் கதையின்படி ஒரு நதி அவரது கல்லறையைக் கண்டுபிடிக்க முடியாதபடி திசை திருப்பப்பட்டு அழித்ததாகக் கூறப்படுகிறது ("உருக்" ஐச் சேர்ந்த சுமேரிய மன்னன் கில்கமேஸ் மற்றும் ஹூனர்களின் தலைவன் அட்டிலா ஆகியோர் புதைக்கப்பட்டதைப் போலவே). மற்ற கதைகள் அவரது கல்லறை பல குதிரைகளை அதன் மீது ஓடவிட்டதன் மூலம் அடையாளமின்றி அழிக்கப்பட்டது என்றும், அதன் பிறகு மரங்கள் அதன் மீது நடப்பட்டது என்றும், மற்றும் குளிர்காலத்தில் விழும் பனிக்கட்டிகளும் கல்லறையை மறைத்து அதன் பங்கை ஆற்றின என்றும் கூறுகின்றன.

செங்கிஸ் கான் 129,000-க்கும் அதிகமான படைவீரர்களை விட்டுவிட்டு இறந்தார்; 28,000 வீரர்கள் அவரது பல்வேறு சகோதரர்கள் மற்றும் அவரது மகன்களுக்கு வழங்கப்பட்டனர். அவருடைய இளைய மகனான டோளுய் 100,000-க்கும் அதிகமான வீரர்களைப் பெற்றார். இப்படையானது உயர்மட்ட மங்கோலிய குதிரைவீரர்களின் பெரும்பகுதியைக் கொண்டிருந்தது. பாரம்பரிய வழக்கப்படி, இளைய மகன் தனது தந்தையின் சொத்துக்களை பெறுகிறார். சூச்சி, ஜகாடேய், ஒகோடி கான், மற்றும் குலானின் மகனான கெலஜியன் ஆகியோர் ஒவ்வொருவரும் 4,000 வீரர்களைப் பெற்றனர். அவரது தாயார் மற்றும் அவரது மூன்று சகோதரர்களின் சந்ததியினர் ஒவ்வொருவரும் 3,000 வீரர்களைப் பெற்றனர்.

மங்கோலியப் பேரரசு[தொகு]

அரசியல் மற்றும் பொருளாதாரம்[தொகு]

  மங்கோலிய பேரரசின் வளர்ச்சி மற்றும் படையெடுப்பு.
கி.பி.1294ல், அது பல ராஜ்யங்களாக பிரிக்கப்பட்டது:
  ஜகாடேய் கானேடு
  இல் கானேடு

மங்கோலியப் பேரரசானது செங்கிஸ் கானால் உருவாக்கப்பட்ட யாசா சட்ட முறையைப் பின்பற்றியது. பதவிகள் இன அடிப்படையில் வழங்கப்படாமல் தகுதியின் அடிப்படையில் வழங்கப்பட்டன. மங்கோலியப் பேரரசானது இன, மொழி உடைய மக்களைக் கொண்டிருந்தது. மதகுருமார்களுக்கு வரிவிலக்கு அளிக்கப்பட்டது. சிலநேரங்களில் அது ஆசிரியர்களுக்கும், மருத்துவர்களுக்கும் நீட்டிப்பு செய்யப்பட்டது. மங்கோலியப் பேரரசானது மத சகிப்புத் தன்மையுடன் விளங்கியது. செங்கிஸ் கானின் வழிகாட்டியும், எதிர்காலப் பகைவருமான ஓங் கான் நெசுதொரிய கிறித்தவ மதத்தைத தழுவினார். பல்வேறு மங்கோலிய மக்கள் சாமனிசம், புத்தம் மற்றும் கிறித்தவ மதத்தைப் பின்பற்றினர். பெண்கள் மங்கோலியப் பேரரசில் முக்கியப் பங்காற்றினார். தொரேசின் காதுன் அடுத்த கானைத் தேர்ந்தெடுக்கும் வரை பேரரசை நிர்வகிக்கும் பொறுப்பை ஏற்றார். நவீன ஆய்வாளர்கள் வர்த்தகம் மற்றும் தகவல் தொடர்பு ஊக்குவிப்பை பாக்ஸ் மங்கோலிகா என்கின்றனர்.

செங்கிஸ் கான் அவர் வென்ற நகரங்களை ஆள தகுதி வாய்ந்த பணியாளர்கள் தேவை என உணர்ந்தார். மேலும் மங்கோலியர்கள் நாடோடிகள் என்பதால் அவர்களுக்கு அதில் அனுபவம் இல்லை என்பதையும் உணர்ந்தார். இதற்காக அவர் சுட்சை எனும் கிதான் இளவரசனை தேர்ந்தெடுத்தார். சுட்சை சின் அரசர்களிடம் பணியாற்றிய அனுபவம் பெற்றிருந்தார். சின்கள் கிதான்களை வென்று ஆட்சிக்கு வந்திருந்தனர். செங்கிஸ் கான் அவனிடம் கிதான்களுக்காக தான் பழிவாங்கிவிட்டதாகக் கூறினார். அவனோ தன் தந்தையும் சின்களிடம் வேலை செய்தவர் என்றும், எனவே அவன் சொந்தத் தந்தையை எதிரியாக நினைக்கவில்லை என்றும் கூறினான். இப்பதில் செங்கிஸ் கானை கவர்ந்தது. சுட்சை மங்கோலியப் பேரரசின் பகுதிகளை நிர்வகித்தான்.

இராணுவம்[தொகு]

செங்கிஸ் கான் முகலி, செபே மற்றும் சுபுதை உள்ளிட்ட அவரது தளபதிகள் மேல் முழுமையான நம்பிக்கை வைத்து இருந்தார். மங்கோலியப் பேரரசில் இருந்து தொலைவில் அவர்கள் போர் புரியும்போது முடிவுகள் எடுக்க அவர்களுக்கு முழு சுதந்திரம் அளித்து இருந்தார். அதே நேரத்தில் அவர்களிடமிருந்து விசுவாசத்தையும் அவர் எதிர்பார்த்தார்.

செங்கிஸ் கானுக்கு விதிகளை மீறுவது பிடிக்காது. சரணடைந்தவர்களை அவர்கள் எதுவும் செய்ய மாட்டார்கள். ஒரு முறை சரணடைந்த ஒரு நகரை அவரது மருமகன் கொள்ளையடித்தார். இதனால் கோபம் கொண்ட அவர் அவனை தளபதி பொறுப்பிலிருந்து நீக்கி சாதாரண படைவீரனாக்கினார். அடுத்த போரில் முதல் ஆளாக செல்லுமாறு கட்டளையிட்டார். ஆனால் அவன் திரும்பவில்லை.[33]

மங்கோலியப் படையானது முற்றுகைப் போரிலும் சிறந்து விளங்கியது. தாக்குதலுக்குட்பட்ட நகரங்களுக்கு செல்லும் அனைத்து பொருட்கள், நீர் மற்றும் உணவு போன்றவை முடக்கப்பட்டன. சரணடைய வைக்க நதிகள் அவற்றின் பாதையிலிருந்து திருப்பிவிடப்பட்டு நகரங்களுக்குள் செலுத்தப்பட்டன.

யாம் வழித்தடங்கள் தொலைதொடர்புக்கும்,பொருட்களைக் கொண்டுசெல்லவும் பேரரசு முழுவதும் ஏற்படுத்தப்பட்டன.

கானேடுகள்[தொகு]

மங்கோலியப் பேரரசானது கானேடுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டு அவரது மகன்களிடம் பிரித்தளிக்கப்பட்டன. சகடை இறந்த காரணத்தால் அவரது அரசானது படு மற்றும் ஒர்டாவிடம் பிரித்தளிக்கப்பட்டது. இக்கான்கள் அனைவரும் ஒகோடியை பின்பற்றுமாறு அறிவுறுத்தப்பட்டனர். கானேடுகள்:

  • மாபெரும் கானின் பேரரசு: ஒகோடி கான் மாபெரும் கான் ஆவார். அரசின் பகுதியானது சீனா உள்ளிட்ட பெரும்பாலான கிழக்கு ஆசியா
  • மங்கோலிய தாயகம்: இது மங்கோலியாவையும், கரகோரத்தையும் உள்ளடக்கியது. டொலுயி இதன் அரசராவார்.
  • சகடை கானேடு: சாகடைக்கு மத்திய ஆசியாவும், வடக்கு ஈரானும் வழங்கப்பட்டது.
  • நீல நாடோடிகள் கூட்டம் படு கானுக்கும், வெள்ளை நாடோடிகள் கூட்டம் ஒர்டா கானுக்கும் வழங்கப்பட்டது.

செங்கிஸ் கானுக்குப் பிறகு[தொகு]

செங்கிஸ் கானின் மகன் ஒகோடி கான்

செங்கிஸ் கானுக்குப் பிறகு மங்கோலியப் படையால் சாங் வம்சமானது கைப்பற்றப்பட்டது. 1279ல் சீனா முழுவதும் கைப்பற்றப்பட்டது.

கருத்துகள்[தொகு]

மற்ற படையெடுப்பாளர்களைப் போலவே செங்கிஸ் கானும் சொந்த நாட்டில் நல்லவராகவும், பிற நாடுகளில் கெட்டவராகவும் பார்க்கப்படுகிறார். பல மக்களைக் கொன்றதாலும், பல நகரங்களை அழித்ததன் காரணமாகவும் அவர் இவ்வாறு பார்க்கப்படுகிறார். இருந்தும் ஒரு சில அயல்நாட்டு வரலாற்றாளர்கள் அவரது நல்ல பண்புகளைப் பற்றி எழுதியுள்ளனர்.

நல்ல விதமாக[தொகு]

கசக்கஸ்தான் நாட்டு நாணயத்தில் செங்கிஸ் கானின் உருவம், நாணய சேகரிப்பாளர்களுக்காக உருவாக்கப்பட்டது புழக்கத்திற்காக அல்ல.

செங்கிஸ் கான் பட்டுப் பாதையை ஒரே அரசியல் அமைப்புக்குள் கொண்டுவந்தார். இதன் காரணமாக ஐரோப்பா, மத்திய கிழக்கு நாடுகள் மற்றும் ஆசியா ஆகிய மூன்று பகுதிகளும் தொடர்பு மற்றும் வணிகத்தில் முன்னேற்றம் கண்டன. செங்கிஸ் கான் சமய சகிப்புத் தன்மையுடன் விளங்கினார். துருக்கியில் அவர் சிறந்த இராணுவ தலைவராகப் பார்க்கப்படுகிறார். அவரது பெயர் அங்குள்ள ஆண் குழந்தைகளுக்கு சூட்டப்படும் ஒரு பிரபலமான பெயராகும்.[34]

மங்கோலியாவில்[தொகு]

செங்கிஸ் கான் நாட்டின் உருவாக்கத்திற்காகவும், அரசியல் மற்றும் இராணுவ அமைப்புகளை ஏற்படுத்தியதற்காகவும் மங்கோலியாவில் பல ஆண்டுகளாக போற்றப்படுகிறார். போர்களில் கண்ட வெற்றிகள் காரணமாக துருக்கியர் போன்ற மற்ற இனத்தவராலும் அவர் மதிக்கப்படுகிறார். மங்கோலியர்கள் அவரை மங்கோலிய கலாச்சாரத்தின் சின்னமாகக் கருதுகின்றனர். 1962ல் அவரது பிறப்பிடத்தில் நினைவுச்சின்னம் 800வது பிறந்தநாளின்போது ஏற்படுத்தப்பட்டது.

ஒரு மலைப்பகுதியில் அவரது ஓவியம் உலான் பத்தூர், 2006

மங்கோலியர்கள் தம் நாட்டை செங்கிஸ் கானின் மங்கோலியா என்கின்றனர். முக்கியமாக இளம்வயதினர் தங்களை செங்கிஸ் கானின் குழந்தைகள் எனவும், செங்கிஸ் கான் தங்களின் தந்தை எனவும் கூறுகின்றனர். அயல்நாட்டினர் செங்கிஸ் கானை ஒரு கொலைகாரனாகவும், அவரது நல்ல செயல்களை எடுத்துரைப்பதில்லை எனவும் கருதுகின்றனர்.[35] தற்கால மங்கோலியாவில் அவரது பெயர் பொருட்கள், கட்டடங்கள், வீதிகள் மற்றும் மற்ற இடங்களுக்குச் சூட்டப்படுகிறது. மதுபானம் முதல் மிட்டாய் வரை அவர் முகம் காணப்படுகிறது. 500,1000,5000,10000 மற்றும் 20000 போன்ற பண நோட்டுகளில் (மங்கோலிய தோக்குரோக்குகளில்) அவர் உருவம் பொறிக்கப்படுகிறது. உலான் பத்தூர் விமான நிலையம் சிங்கிஸ் கான் விமான நிலையம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. செங்கிஸ் கானின் சிலைகள் அந்நாட்டு நாடாளுமன்றத்தின் முன் நிறுவப்பட்டுள்ளன.[36] மங்கோலிய மொழிக்கு முதல் எழுத்துருவம் கொடுத்தவரும் இவரே. முதல் மங்கோலிய சட்டங்களான யசாவையும் இவர்தான் உருவாக்கினார்.[37]

செங்கிஸ் கான் சிலை, எர்டின், டோவ் மாகாணம், மங்கோலியா

2012 முதல், மங்கோலிய சந்திர நாட்காட்டியின்படி குளிர்காலத்தின் முதல் நாள் (அவரது பிறந்த நாள்) தேசிய விடுமுறையாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.[38]

இருவிதமாகவும்[தொகு]

சீனாவில்[தொகு]

செங்கிஸ் கான் நினைவிடம் ஹோஹோட், உள்மங்கோலியா, சீனா

சீனா 65 ஆண்டுகால போர்களுக்குப்பின் மங்கோலியர்களால் வெல்லப்பட்டது. வட சீன மக்கள் தொகையானது 1195ல் 5 கோடியில் இருந்து 1235-36ல் மங்கோலிய கணக்கின்படி 85 இலட்சமானது.[39] எண்ணற்ற மக்கள் தென்சீனாவிற்கு இடம்பெயர்ந்தனர்.[40] உள்மங்கோலியா எனப்படும் தற்கால சீனப்பகுதியில் அவருக்கு நினைவிடங்கள் உள்ளன. இப்பகுதியில் சுமார் 50 இலட்சம் மங்கோலியர்கள் வசிக்கின்றனர், அதாவது மங்கோலிய மக்கள் தொகையைப் போன்று சுமார் இரு மடங்கு. செங்கிஸ் கான் மங்கோலியாவை முழுவதும் வெல்லாதபோதும் அவரது பேரன் குப்லாய் கான் சீனா முழுவதையும் வென்று யுவான் அரச மரபின் மூலம் மறுபடியும் ஒன்றிணைத்ததற்காக அறியப்படுகிறார். செங்கிஸ் கானின் தலைமை மற்றும் அரசியல் சாதுர்யங்களைப் போற்றி ஏராளமான இலக்கியங்கள் சீனாவில் காணப்படுகின்றன.

செங்கிஸ் கான் தாவோயிச தலைவர் குயி சுசியை ஆப்கானித்தானில் சந்தித்தார். அவரிடம் அனைத்து வட சீன மத விவகாரங்களைக் கவனிக்கும் பொறுப்பை ஒப்படைத்தார்.

கெட்டவிதமாக[தொகு]

பாக்தாத் படையெடுப்பு (1258), சமி அல்-தவரிக் கையெழுத்துப் பிரதியில் இருந்து.

மத்திய கிழக்கில் முக்கியமாக ஈரானில் செங்கிஸ் கான் ஒரு அழிவை ஏற்படுத்திய இராணுவ தலைவனாக பார்க்கப்படுகிறார்.[41] ஆய்வாளர் இசுதீவன் ஆர். வார்தின் கூற்றுப்படி ஈரானிய பீடபூமியானது மங்கோலியத் தாக்குதலால் நான்கில் மூன்று பங்கு மக்கட் தொகையை (சுமார் 1லிருந்து 1.5 கோடி வரை) இழந்தது. மற்றவர்களின் கணக்குப்படி ஈரானின் மக்கட்தொகையானது 20ம் நூற்றாண்டின் மத்தியில் தான் மீண்டும் பழைய நிலையை எட்டியது.[42]

ஆப்கானித்தான் போன்ற துருக்கியரல்லாத நாடுகளில் அவர் நல்லவிதமாகப் பார்க்கப்படுவதில்லை. ஆப்கானித்தானின் கசாரா மக்கள் படையெடுத்து வந்த மங்கோலியர்களின் சந்ததிகளாகக் கருதப்படுகின்றனர்.[43][44]

உருசியா, கொரியா, சீனா, உக்ரைன், போலந்து மற்றும் ஹங்கேரியில் இவரது படைகள் மக்கள் தொகையைக் குறைத்ததாக குற்றம்சாட்டப்படுகின்றன.

வழித்தோன்றல்கள்[தொகு]

முகலாய அரசர் பாபரின் தாய் செங்கிஸ் கானின் வழித்தோன்றல் ஆவார்.

உடல் தோற்றம்[தொகு]

மங்கோலிய தொக்குரோக்கு 1000 பணத்தில் செங்கிஸ் கான்

செங்கிஸ் கான் யாரையும், அவரது படத்தை வரைவதற்கோ, அவரது சிற்பங்களை செதுக்குவதற்கோ அல்லது நாணயத்தின் மீது அவரது உருவப்படத்தை அச்சிடவோ அனுமதித்தது இல்லை. அவரது முதல் படங்கள் அவரது இறப்புக்கு பிறகு தோன்றின.[45]

பெரும்பாலான வரலாற்றாசிரியர்களால் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட உருவப்படமானது தேசிய அரண்மனை அருங்காட்சியகம், தைபே, தைவானில் உள்ளதாகும். இது அவரது இறப்பிற்குப் பிறகு பேரன் குபிலையின் மேற்பார்வையில் வரையப்பட்டதாகும்.

நவீன கலாசாரத்தில் சித்தரிப்புக்கள்[தொகு]

செங்கிஸ் கானின் கல்லறை மாடத்தில் உள்ள அவரது சிலை, சீனா

பல படங்கள், நாவல்கள் மற்றும் பிற தழுவல் படைப்புகள் இவரைப் பற்றி வெளிவந்துள்ளன.

முற்றுகை போர் பற்றிய சுவரோவியம், செங்கிஸ் கான் பொருட்காட்சி-சான் ஜோஸ், கலிபோர்னியா, அமெரிக்கா.

படங்கள்[தொகு]

  • கெங்கிஸ் கான் (1950), மனுவல் கோன்டேவால் இயக்கப்பட்ட ஒரு பிலிப்பைன்ஸ் நாட்டுத் திரைப்படம்.
  • சங்கிஸ் கான் (1957), கெதர் கபூரால் இயக்கப்பட்ட ஒரு இந்தியத் திரைப்படம்.
  • சங்கிஸ் கான் (1958), ஒரு பாக்கித்தான் நாட்டுத் திரைப்படம்.
  • தி கான்குவரர் (1956), ஜான் வெயின் தெமுசினாக நடித்த ஒரு ஹாலிவுட் திரைப்படம்.
  • 'கெங்கிஸ் கான் (1965), நடிகர் ஓமர் செரீப் நடித்த ஒரு திரைப்படம்.
  • அண்டர் தி எடர்னல் புளூ ஸ்கை (1990), அக்வன்செரஞ்சின் எக்தைவன் என்பவர் தெமுசினாக நடித்து பல்ஜின்யம் என்பவர் இயக்கிய ஒரு மங்கோலியத் திரைப்படம்.
  • கெங்கிஸ் கான் (1992), ரிச்சர்ட் டைசன், சார்ல்டன் ஹெஸ்டன் மற்றும் பாட் மோரிடா நடித்த ஒரு ஹாலிவுட் திரைப்படம்.
  • கெங்கிஸ் கான் (1998), ஒரு மங்கோலியத் திரைப்படம்.
  • கெங்கிஸ் கான்: டு தி என்ட்ஸ் ஆப் தி எர்த் அன்ட் சீ அல்லது தி டெசண்டன்ட் ஆப் கிரே உல்ப், ஒரு ஜப்பானிய-மங்கோலியத் திரைப்படம்.
  • மங்கோல் (2007), செர்ஜி போட்ரோ என்பவர் இயக்கிய ஒரு திரைப்படம். இப்படம் அயல்நாட்டு மொழிப்பட வகையில் ஆஸ்கர் விருதுக்கு பரிந்துரைக்கப்பட்டது.
  • நோ ரைட் டு டை - சிங்கிஸ் கான் (2008), ஒரு மங்கோலியத் திரைப்படம்.
  • பை தா வில் ஆப் கெங்கிஸ் கான் (2009), ஒரு ரஷ்யத் திரைப்படம்.

தொலைக்காட்சித் தொடர்[தொகு]

  • கெங்கிஸ் கான் (1987), அலெக்ஸ் மான் என்பவர் நடித்த ஒரு ஹாங்காங் தொலைக்காட்சித் தொடர்.
  • கெங்கிஸ் கான் (1987), டோனி லியூ என்பவர் நடித்த ஒரு ஹாங்காங் தொலைக்காட்சித் தொடர்.
  • கெங்கிஸ் கான் (2004), ஒரு சீன-மங்கோலிய தொலைக்காட்சித் தொடர். இதில் தெமுசினாக நடித்த பா சென் என்பவர் செங்கிஸ் கானின் 2வது மகன் சகடையின் வழிவந்தவராவார்.

கவிதைகள்[தொகு]

  • தி என்ட் ஆப் கெங்கிஸ், எஃப்.எல். லூகாஸ் என்பவர் எழுதிய கவிதைகள். மரணப் படுக்கையில் இருந்த செங்கிஸ் கான் தன் வாழ்க்கையைத் திரும்பிப் பார்ப்பது போன்று எழுதப்பட்டிருந்தது.[46]

நாவல்கள்[தொகு]

  • வசிலி யான் எழுதிய ஜெங்கிஸ் கான் மற்றும் படு கான்.
  • கான் இகுல்டென் எழுதிய தி கான்குவரர் நாவல் தொடர்கள்.
  • பியர்ஸ் அந்தோனி எழுதிய ஸ்டெப்பி.
  • தென்னெட்டி சூரி தெலுங்கில் எழுதிய ஜெங்கிஸ் கான்.
  • டிமிட்ரி குளுகோவ்ஸ்கி எழுதிய கெங்கிஸ் கான் (லாஸ்ட் இன்கார்நேசன்) இன் மெட்ரோ 2033.

சிறுகதைகள்[தொகு]

  • டக்லஸ் ஆடம்ஸ் மற்றும் க்ரஹாம் சாப்மன் எழுதிய தி ப்ரைவேட் லைப் ஆப் கெங்கிஸ் கான்.

இசை[தொகு]

  • மேற்கு ஜெர்மனியின் பாப் இசைக் குழுவான சிங்கிஸ் கான் 1979ல் பாடிய சிங்கிஸ் கான் பாடல்.

காணொளி விளையாட்டுகள்[தொகு]

  • ஏஜ் ஆப் எம்பயர்ஸ் 2: தி ஏஜ் ஆப் கிங்ஸ்
  • குருசேடர் கிங்ஸ் 2
  • டெட்லியஸ்ட் வாரியர்: லெஜன்ட்ஸ்
  • சித் மேயர்ஸ் சிவிலைசேசன்

காலக்கோடு[தொகு]

நினைவுச்சின்னம் ஹுளுன்புயிர், உள்மங்கோலியா, சீனா
  • 1162: தெமுசின் கெந்தி மலைப்பகுதியில் பிறந்தார்.
  • 9 வயதாகும்போது, அவரது தந்தை யெசுகேய் தாதர்களால் விடம் வைத்துக் கொல்லப்படுகிறார், தெமுசினும் அவரது குடும்பமும் ஆதரவற்ற நிலைக்குத் தள்ளப்படுகின்றனர்.
  • 1184: தெமுசினின் மனைவி போர்டே மெர்கிட்டுகளால் கடத்தப்படுகிறார். தெமுசின் தன் ஆன்டாவான சமுக்காவையும், வாங் கானையும் உதவிக்கு அழைக்கிறார். அவர்கள் போர்டேவை மீட்கின்றனர்.
  • 1185: முதல் மகன் சூச்சி பிறக்கிறார். போர்டே மீட்கப்பட்ட சில காலத்தில் குழந்தை பிறந்ததால் அதன் தந்தை யார் என்ற கேள்வி எழுகிறது.
  • 1190: தெமுசின் மங்கோலியப் பழங்குடியினரை இணைக்கிறார், அவர்களது தலைவனான பின்னர் யசா சட்டங்களை வகுக்கிறார்.
  • 1201: சமுக்காவின் சதரன் இனத்தை வெல்கிறார்.
  • 1202: தாதர்களை வென்ற பிறகு வாங் கானின் வாரிசாகிறார்.
  • 1203: வாங் கானின் கெரையிட்டுகளை வெல்கிறார். வாங் கான் தன் கூட்டாளிகளான நைமர்களாலேயே எதிர்பாராத விதமாகக் கொல்லப்படுகிறார்.
  • 1204: நைமர்களை வெல்கிறார். அனைத்து இனங்களும் இணைக்கப்பட்டு மங்கோலியர்கள் ஆகின்றனர்.
  • 1206: சமுக்கா கொல்லாப்படுகிறான். தெமுசின் செங்கிஸ் கானாக குருல்தையில் பட்டம் சூட்டிக் கொள்கிறார்.
  • 1207–1210: வடமேற்கு சீனாவையும், திபெத்தின் சில பகுதிகளையும் கொண்ட மேற்கு சியா மீது படையெடுக்கிறார். மேற்கு சியா அடிபணிகிறது. உய்குர்கள் அமைதியாக அடிபணிகின்றனர். இதன் காரணமாக மதிப்புடன் மங்கோலியப் பேரரசில் பணியாற்றுகின்றனர்.
  • 1211: குருல்தைக்குப் பிறகு வட சீனாவின் சின் வம்சம் (1115–1234) படையெடுப்புக்கு உள்ளாகிறது.
  • 1215: பெய்ஜிங் வீழ்கிறது. செங்கிஸ் கான் காரா கிதையின் பக்கம் தன கவனத்தைத் திருப்புகிறார்.
  • 1219–1222: குவாரசமியப் பேரரசு வெல்லப்படுகிறது.
  • 1226: மங்கோலியர்களுக்கு எதிராக அணி சேர்ந்ததால் மேற்கு சியாவின் மீது படையெடுக்கிறார்.
  • 1227: தாங்குடுகளை வென்ற பிறகு செங்கிஸ் கான் இறக்கிறார்.

இதனையும் காண்க[தொகு]

மேற்கோள்கள்[தொகு]

குறிப்புகள்[தொகு]

  1. பண்டைய சீனம்: 成吉思汗பின்யின்: செங்ஜிசி ஹான்Wade-Giles: Ch'eng2-chi2-szu1 Han4
  2. Genghis Khan The Emperor Of All Men
  3. Saunders, John Joseph (2001). History of the Mongol Conquests. Philadelphia: University of Pennsylvania Press. ISBN 0-8122-1766-7. 
  4. John Man (2004). Genghis Khan: Life, Death, and Resurrection (reprint, illustrated ed.). Bantam. பக். 254–55. ISBN 0-312-36624-8. https://books.google.com/books?id=OXTv9a0HZakC&lpg=PA247&dq=tangut%20castrate%20genghis&pg=PA254#v=onepage&q&f=false. பார்த்த நாள்: May 17, 2014. 
  5. Ian Jeffries (2007). Mongolia: a guide to economic and political developments. Taylor & Francis. pp. 5–7. ISBN 0-415-42545-X
  6. "Genghis Khan". North Georgia College and State University. மூல முகவரியிலிருந்து March 6, 2010 அன்று பரணிடப்பட்டது. பார்த்த நாள் January 26, 2010.
  7. "The World's Richest Terror Army". BBC (May 27, 2015). "Beheadings and mass slaughter are the hallmark of IS – whole villages massacred, women cast into slavery. But this butchery is not random. It is callous and calculated, as former British intelligence officer Alastair Crooke points out: 'They in fact in some ways copy Genghis Khan and the Mongol approach to military conquest. You create an absolute fear deliberately in your enemies, and the first time you come to a village you kill everyone, the dogs, the cats, everything. Destroy it down to the ground.'"
  8. [1]
  9. "Genghis Khan" at American Heritage Dictionary of the English Language online.
  10. "Genghis Khan". Webster's New World College Dictionary. (2004). Wiley Publishing. அணுகப்பட்டது July 29, 2011. 
  11. Ratchnevsky, Paul (1991). Genghis Khan: His Life and Legacy. Blackwell Publishing. பக். 9–10. ISBN 0-631-16785-4. 
  12. Campbell, Mike. "Meaning, origin and history of the name Temujin".
  13. Glasse, Cyril; Smith, Huston (January 2003). The New Encyclopedia of Islam. p. 313. ISBN 978-0-7591-0190-6. https://books.google.com/?id=focLrox-frUC&pg=PA313&lpg=PA313&dq=Tem%C3%BCjin+means+%22blacksmith%22.#v=onepage&q=Tem%C3%BCjin%20means%20%22blacksmith%22.&f=false. 
  14. ரஷீத் அல்-தின் செங்கிஸ் கான் 1155 ஆம் ஆண்டில் பிறந்தார் என்று வாதிடுகிறார், அதேநேரத்தில் 'யுவான்ஷி' (元史, "யுவான் வம்சத்தின் வரலாறு") 1162 அவரது பிறந்த வருடம் என பதிவுசெய்கிறது. ராட்செநெஸ்கியின் படி, 1155 ல் இவர் பிறந்தார் என்று ஏற்றுக் கொண்டால் 30 வயதில் செங்கிஸ் கான் ஒரு தந்தையாகி இருக்க வேண்டும் மற்றும் இவர் தனிப்பட்ட முறையில் தன் 72வது வயதில் தங்குடுகளுக்கு எதிரான பயணத்திற்குத் தலைமை தாங்கினார் என்று பொருள்படுகிறது. மேலும், ஆல்டன் டாப்சியின் (17ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த ஒரு மங்கோலிய வரலாற்றுக்கூறு), செங்கிஸ் கான் சகோதரியான தெமுலின் , இவருக்கு ஒன்பது ஆண்டுகள் இளையவராக இருந்ததாகக் குறிப்பிடுகிறது; ஆனால் ரகசிய வரலாறு மெர்கிட்கள் தாக்குதல் நடந்த சமயத்தில் தெமுலின் ஒரு குழந்தை என்று குறிப்பிடுகிறார், செங்கிஸ் கான் 1155 இல் பிறந்திருந்தால் அந்த நேரத்தில் செங்கிஸ் கானின் வயது 18 ஆக இருந்திருக்கும். ஜாவோ ஹொங் தனது பயணத்தின்போது தான் கேள்வி கேட்ட மங்கோலியர்கள் அனைவரும் அவர்களது வயதுகளை ஒருபோதும் அறிந்திருக்கவில்லை என்று கூறுகிறார்.
  15. ஜெயராமன், பாலா. வில்லாதி வில்லன். 
  16. Morgan, David (1990). The Mongols (Peoples of Europe). p. 58. 
  17. Guida Myrl Jackson-Laufer, Guida M. Jackson, Encyclopedia of traditional epics, p. 527
  18. Kahn, Paul (adaptor) (1998). Secret History of the Mongols: The Origin of Chingis Khan (expanded edition): An Adaptation of the Yüan chʾao pi shih, Based Primarily on the English Translation by Francis Woodman Cleaves. Asian Culture Series. Boston: Cheng & Tsui Co.. p. 192. ISBN 0-88727-299-1. 
  19. Weatherford, Jack (March 22, 2005). Genghis Khan and the Making of the Modern World. p. 23. ISBN 978-0-307-23781-1. https://books.google.com/books?id=5HCaqYbD5t0C&lpg=PR3&dq=the%20Making%20of%20the%20Modern%20World&pg=PA23#v=onepage&q=the%20Making%20of%20the%20Modern%20World&f=false. பார்த்த நாள்: December 16, 2014. 
  20. [2]
  21. "Genghis Khan Biography (1162/7)". The Biography Channel. பார்த்த நாள் May 20, 2008.
  22. Weatherford, Jack (2010). The Secret History of the Mongol Queens: How the Daughters of Genghis Khan Rescued His Empire. New York: Crown Publishing Group. பக். xiii, 2. 
  23. Grousset, Rene (1944). Conqueror of the World: The Life of Chingis-khagan. New York: Viking Press. 
  24. Hildinger 1997, pg. 114
  25. Jack, Weatherford (2005). Genghis Khan and the Making of the Modern World. Crown. ISBN 978-0-307-23781-1. 
  26. 26.0 26.1 Lane 2004, pg. 23
  27. Biran, Michal (2012). Genghis Khan. London: Oneworld Publications. p. 35. ISBN 978-1-78074-204-5. https://books.google.com/books?id=ndPZAQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=onepage&q&f=false. 
  28. 28.0 28.1 Weatherford, Jack (2004). "2: Tale of Three Rivers". Genghis Khan and the Making of the Modern World. Three Rivers Press. p. 44. ISBN 0-609-80964-4. 
  29. 29.0 29.1 Man, John (2004). Genghis Khan: Life, Death and Resurrection. London; New York: Bantam Press. ISBN 0-593-05044-4. 
  30. Eskildsen, Stephen (2004). The Teachings and Practices of the Early Quanzhen Taoist Masters. SUNY Press. p. 17. ISBN 978-0-7914-6045-0. 
  31. A. Gabriel, Richard (2006). Genghis Khan's Greatest General: Subotai the Valiant. University of Oklahoma Press. p. 53. ISBN 978-0-7914-6045-0. 
  32. Weatherford, Jack (2016). Genghis Khan and the Quest for God: How the World's Greatest Conqueror Gave Us Religious Freedom. New York: Penguin Publishing Group. பக். 184. 
  33. "Jack Weatherford says Genghis Khan wouldn’t have made the mistakes we’ve made in the Middle East". பார்த்த நாள் October 12, 2016.
  34. "Ismi Didikle" (Turkish). Ismi Didikle. பார்த்த நாள் May 5, 2008.
  35. Griffiths, Daniel (January 11, 2007). "Asia-Pacific | Post-communist Mongolia's struggle.". BBC News. http://news.bbc.co.uk/2/hi/asia-pacific/6252741.stm?lsf. பார்த்த நாள்: August 3, 2009. 
  36. Once Shunned, Genghis Khan Conquers Mongolia Again
  37. "The Yasa of Chingis Khan". பார்த்த நாள் February 16, 2010.
  38. "Mongolia to celebrate the birthday of Great Chinggis Khaan". InfoMongolia.com. பார்த்த நாள் October 12, 2013.
  39. William Bonner, Addison Wiggin (2006). "Empire of debt: the rise of an epic financial crisis". John Wiley and Sons. pp.43–44. ISBN 0-471-73902-2
  40. Graziella Caselli, Gillaume Wunsch, Jacques Vallin (2005). "Demography: Analysis and Synthesis, Four Volume Set: A Treatise in Population". Academic Press. p.34. ISBN 0-12-765660-X
  41. "The Legacy of Genghis Khan" at Los Angeles County Museum of Art—again.
  42. R. Ward, Steven (2009). Immortal: a military history of Iran and its armed forces. Georgetown University Press. p. 39. ISBN 1-58901-258-5. https://books.google.com/books?id=8eUTLaaVOOQC&pg=PA39&dq#v=onepage&q=&f=false. 
  43. Zerjal, T; Xue, Y; Bertorelle, G; Wells, RS; Bao, W; Zhu, S; Qamar, R; Ayub, Q et al. (2003). "The Genetic Legacy of the Mongols". The American Journal of Human Genetics 72 (3): 717–721. doi:10.1086/367774. பப்மெட் 12592608. 
  44. Genetics: Analysis Of Genes And Genomes by Daniel L. Hartl, Elizabeth W. Jones, p. 309.
  45. Weatherford, Jack (March 22, 2005). Genghis Khan and the Making of the Modern World. p. 24. ISBN 978-0-307-23781-1. https://books.google.com/books?id=5HCaqYbD5t0C&lpg=PR3&dq=the%20Making%20of%20the%20Modern%20World&pg=PA24#v=onepage&q=the%20Making%20of%20the%20Modern%20World&f=false. பார்த்த நாள்: October 12, 2016. 
  46. Lucas, F. L., From Many Times and Lands (London, 1953), pp. 148–155

ஆதாரங்கள்[தொகு]

  • Hildinger, Erik (1997). Warriors Of The Steppe: Military History Of Central Asia, 500 BC To 1700 AD. Cambridge: De Capo Press. ISBN 0-7867-3114-1. 
  • Lane, George (2004). Genghis Khan and Mongol Rule. Westport, Connecticut: Greenwood Publishing Group. ISBN 0-313-32528-6. 
  • Man, John (2004). Genghis Khan: Life, Death and Resurrection. London; New York: Bantam Press. ISBN 0-593-05044-4. 
  • Ratchnevsky, Paul (1991). Genghis Khan: His Life and Legacy [Čingis-Khan: sein Leben und Wirken]. tr. & ed. Thomas Nivison Haining. Oxford, UK; Cambridge, Massachusetts, US: B. Blackwell. ISBN 0-631-16785-4. 

வெளி இணைப்புகள்[தொகு]

செங்கிஸ் கான்
பிறப்பு: 1162 இறப்பு: 1227
அரச பட்டங்கள்
முன்னர்
ஹோடுலா கான்
கமக் மங்கோலின் கான்
1189–1206
கமக் மங்கோல் முடிந்தது
மங்கோலியப் பேரரசு ஆரம்பமானது
புதிய பட்டம்
மங்கோலியப் பேரரசு நிறுவப்பட்டது
மங்கோலியப் பேரரசின் கான்
1206–1227
பின்னர்
டொலுய்
பிரதிநிதியாக
"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=செங்கிஸ்_கான்&oldid=2432093" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது