செங்கிஸ் கான்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்
செங்கிஸ் கான்
Genghis Khan
மங்கோலியப் பேரரசன்
YuanEmperorAlbumGenghisPortrait.jpg
ஆட்சி 1206–1227
முடிசூட்டு விழா 1206 (மங்கோலியாவின் அனாண் ஆற்றில் குறுல்த்தாய் என்னும் இடத்தில்
பின்வந்தவர் ஒகோடி கான்
வாரிசு(கள்) சூச்சி
ஜகாடேய்
ஒகோடி
டோளுய்
பலர்
முழுப்பெயர்
Cinggis qagan.svg

(இயற்பெயர்:தமுஜின்)
மங்கோலிய மொழியில் வலது.
மரபு போரிஜின்
தந்தை எசுக்கெய்
தாய் ஓவெலுன்

செங்கிஸ் கான் (மொங்கோலியம்: Чингис хаан, Çingis hán), 1162 அல்லது 1155 – ஆகஸ்டு 18, 1227, இயற்பயர் தெமுஜின், மங்கோலியப் பேரரசைத் தாபித்த மங்கோலிய அரசராவார். 1206-இல் மங்கோலிய துர்கிய இனக்குழுக்களை இணைத்து மங்கோலியப் பேரரசை இவர் அமைத்தார். இவர் சிறப்பாக ராணுவத்தை அணிவகுக்கச் செய்வதிலும் உலகளவில் பாராட்டப்பட்டார். உலக வரலாற்றின் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க இராணுவத் தலைவர்களுள் ஒருவராகக் கருதப்படுகிறார்.[1] மாபெரும் பேரரசை நிறுவிய பின்னரும் எளிமையாக கடைசி வரை நாடோடியாகவே வாழ்ந்தவர்.[2] அவரது இறப்புக்கு பிறகு அவரது அரசு உலக வரலாற்றில் மிகப்பெரிய பேரரசு ஆனது. அவர் வடகிழக்கு ஆசியாவின் நாடோடி பழங்குடியினர் பலரை இணைத்து, அதன் மூலமாக ஆட்சிக்கு வந்தார். பேரரசு ஸ்தாபகத்திற்ககுப் பிறகு மற்றும் "செங்கிஸ் கான்" ஆக அறிவிக்கப்பட்ட பிறகு அவர் மிகவும் வெற்றிகரமான மங்கோலிய படையெடுப்புளை யூரேஷியாவின் மீது தொடங்கினார். அவரது வாழ்நாளில் ஆரம்பிக்கப்பட்ட படையெடுப்புகள் காரா கிதை, காக்கேசியா, மற்றும் குவாரசமிய பேரரசு, மேற்கத்திய ஸசியா மற்றும் ஜின் வம்சாவளியினருக்கு எதிரானவை உள்ளிட்டவையாகும். அவரது வாழ்வின் இறுதிக்கட்டத்தில், மங்கோலியப் பேரரசானது மத்திய ஆசியா மற்றும் சீனாவின் கணிசமான பகுதிகளை ஆக்கிரமித்திருந்தது.

செங்கிஸ் கான் இறப்பிற்கு முன், தனக்கு அடுத்த அரசராக ஒகொடே கானை நியமித்து அவரது பேரரசை பிரித்து பிள்ளைகளும் பேரன்களும் கொடுத்தார். அவர் மேற்கு ஸியாவை தோற்கடித்த பின்னர் 1227 ல் இறந்தார். அவர் மங்கோலியாவில் குறிப்பிடப்படாத இடத்தில் புதைக்கப்பட்டார். அவரது சந்ததிகள் பிற நாடுகளை கைப்பற்றல் அல்லது உருவாக்குவதன் மூலம் யூரேசியாவின் பெரும்பகுதி, நவீன கால சீனா, கொரியா, காக்கேசியா, மத்திய ஆசியா, மற்றும் நவீன கிழக்கு கிழக்கு ஐரோப்பாவில் கணிசமான பகுதிகள், ரஷ்யா, மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியா உள்ளிட்ட பகுதிகளை மங்கோலியப் பேரரசில் இணைத்தனர். இந்த படையெடுப்புகளில் பல உள்ளூர் மக்கள் பெரிய அளவில் படுகொலை செய்யப்பட்டனர், இதன் விளைவாக, செங்கிஸ் கான் மற்றும் அவரது பேரரசுக்கு பிற மக்களின் உள்ளூர் வரலாறுகளில் பீதி அடையவைக்கும் புகழ் உள்ளது.

தனது இராணுவ சாதனைகளுக்கு அப்பால், செங்கிஸ்கான், பிற வழிகளிலும் மங்கோலியப் பேரரசை முன்னேற்றினார்.

பொருளடக்கம்

இளமைப் பருவம்[தொகு]

பரம்பரை[தொகு]

தெமுஜின் தனது தந்தை வழியில் காபூல் கான், அம்பகை மற்றும் ஹோடுலா கானுடன் தொடர்புடையவர். இதில் ஹோடுலா கான் கமக் மங்கோலிய கூட்டமைப்புக்கு தலைமை தாங்கியவராவார். இவர்கள் அனைவரும் கி.பி. 900ல் வாழ்ந்த போடோன்சார் முன்ஹாக்கின் வழிவந்தவர்கள் ஆவர். கி.பி. 1161ல் ஜுர்சென் ஜின் வம்சத்தவர் மங்கோலியர்களிடமிருந்து பிரிந்து டார்டர்களுடன் இணைந்து காபூல் கானை கொன்றனர்.[3] இத்தகைய உயர் வம்சத்தில் பிறந்ததின் காரணமாக தெமுஜினுக்கு மற்ற நாடோடிகளை இணைப்பது எளிதாயிருந்தது.

பிறப்பு[தொகு]

ஒனான் ஆறு

தெமுஜினின் இளமைப் பருவம் பற்றி மிகக் குறைந்த தகவல்களே உள்ளன. அந்த தகவல்களும் ஒன்றிலிருந்து மற்றொன்று வேறுபடுகின்றன. தெமுஜின் கி.பி.1162ல் நவீன மங்கோலியாவின் தலைநகரான உலான் பத்தூருக்கு அருகில், புர்கான் கல்துன் மலை, ஒனான், கெர்லான் ஆறுகளுக்கு அருகில் வடக்கு மங்கோலியாவில் பிறந்தார். மங்கோலியர்களின் ரகசிய வரலாற்றின் அடிப்படையில் தெமுஜின் பிறக்கும்போதே கையில் இரத்த கட்டி ஒன்றை இறுக்கிப் பிடித்தபடி பிறந்தார்.[4] இது பிற்காலத்தில் அவர் மாபெரும் தலைவனாக வரவுள்ளதை குறித்ததாக அறியப்படுகிறது. இவர் தனது தந்தை யேசுகெயின் இரண்டாவது மகன், தாய் ஹோயெலுனின் முதல் மகன் ஆவார்.

இளமைப்பருவம் மற்றும் குடும்பம்[தொகு]

தெமுஜினுக்கு ஹசர், ஹச்சியுன், தெமுகே என மூன்று சகோதரர்களும், தெமுலென் என ஒரு சகோதரியும் இருந்தனர். தன் தந்தையின் முதல் மனைவியின் வழியில் பெக்டெர், பெல்குடெய் என இரு ஒன்றுவிட்ட சகோதரர்களும் இருந்தனர்.மங்கோலியாவின் மற்ற நாடோடிகளைப் போலவே தெமுஜினின் ஆரம்ப கால வாழ்க்கை மிகவும் க டினமாக இருந்தது. தெமுஜினின் தந்தை அவரது 9ம் வயதில் உங்கிராட் வம்சத்தைச் சேர்ந்த போர்டே என்ற பெண்ணுடன் திருமணம் நிச்சயித்தார். இதன் காரணமாக தெமுஜின் திருமண வயதான 12 வரை அப்பெண்ணின் குடும்பத்துக்கு பணியாற்ற அனுப்பிவைக்கப்பட்டார்.

வீட்டிற்கு செல்லும் வழியில், அவரது தந்தை நீண்ட கால மங்கோலிய எதிரிகளான டார்ட்டர்களைச் சந்திக்க நேரிட்டது, அவர்கள் அவரை உணவு உண்ண அழைத்து விஷம் வைத்துக் கொன்றனர். இதனை அறிந்து வீட்டிற்கு விரைந்த தெமுஜினை அவரது பழங்குடியினக் கூட்டம் அவரது குடும்பத்துடன் சேர்த்து ஒதுக்கி வைத்தது.

அடுத்த சில ஆண்டுகளுக்கு, அவரது குடும்பம் வறுமையில் வாழ்ந்தது, பெரும்பாலும் காட்டுப் பழங்கள், காளைப் பிரேதங்கள், மர்மோட்கள், தெமுஜினும் அவரது சகோதரர்களும் கொன்ற சிறு விலங்குகள் உள்ளிட்டவற்றை உண்டு வாழ்ந்தது. இந்நிலையில் பெக்டெர் குடும்பத்தின் மூத்த ஆண் என்ற காரணத்தால் ஹோயெலுனை (அவன் சொந்த தாயாக இல்லாத காரணத்தால்) உரிமை கோரும் தகுதி பெற்றான். இதன் காரணமாக தெமுஜினுக்கு பெக்டெர் மேல் வெறுப்பு ஏற்பட்டது. ஒரு நாள் வேட்டையாடும்போது பெக்டெரை தெமுஜின் தனது சகோதரன் ஹசருடன் சேர்ந்து கொன்றார்.

கி.பி.1177ல் தெமுஜின் தனது தந்தையின் முன்னாள் நண்பர்களான "டாய்ச்சியுட்"களால் அடிமையாக கடத்தப்பட்டு, குற்றவாளியின் கழுத்தில் தண்டனையாக சுமத்தப்படும் பலகையில் பிணைக்கப்பட்டார். அங்கிருந்து ஓர் இரவில் இரக்க குணமுடைய ஒரு காவலாளியின் உதவியால் கூடாரத்திலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டு தப்பினார். இந்தத் தப்பிப்பு தெமுஜினுக்கு சிறு புகழைக் கொடுத்தது. விரைவில், செல்மே மற்றும் பூர்ச்சு அவருடன் இணைந்தனர். அவர்கள் மற்றும் அக்காவலாளியின் மகனான சிலவுன் இறுதியில் செங்கிஸ்கானின் தளபதிகள் ஆகினர்.

அந்நேரத்தில் மங்கோலியாவின் எந்தவொரு பழங்குடியினக் கூட்டமைப்பும் அரசியல்ரீதியாக இணைக்கப்படாமல் இருந்தன. நிச்சயிக்கப்பட்ட திருமணங்கள் தற்காலிக கூட்டமைப்புக்குப் பயன்படுத்தப்பட்டன. இத்தகைய கடினமான அரசியல் சூழ்நிலை, பழங்குடியினப் போர், திருட்டு, போர்கள், ஊழல் மற்றும் தெற்கிலுள்ள சீனா போன்ற வெளிநாடுகளின் இடையூறுடன் நடைபெறும் கூட்டமைப்புகளுக்கு இடையேயான பழிவாங்கல் போன்றவற்றைக் கண்டு தெமுசின் வளர்ந்தார்.[5] தெமுசினின் தாய் ஹோயெலுன் பல பாடங்களை அவருக்குக் கற்றுக் கொடுத்தார் முக்கியமாக மங்கோலியாவின் சிரத்தன்மைக்குத் தேவையான வலிமையான கூட்டமைப்புகளை ஏற்படுத்தல் போன்றவை.

போர்டேயுடன் திருமணம்[தொகு]

ஏற்கனவே அவர் தந்தை நிச்சயித்தபடி இரு பழங்குடியினருக்கு இடையே இணைப்பை ஏற்படுத்த தனது 16வது வயதில் உங்கிராட் பழங்குடியைச் சேர்ந்த போர்டேயை மணந்தார். திருமணம் நடந்த சில நாட்களில் மெர்கிட் பழங்குடியினரால் போர்டே கடத்தப்பட்டார். தெமுசின் சமுக்கா மற்றும் கெரயிட் பழங்குடியைச் சேர்ந்த தொகுருல் கானின் உதவியுடன் போர்டேயை மீட்டார். 9 மாதங்கள் கழித்து போர்டே, ஒரு மகனைப் பெற்றெடுத்தார். அக்குழந்தையின் உண்மையான தந்தை யார் என்ற குழப்பம் நீடித்தபோதிலும் போர்டேவே கடைசிவரை செங்கிஸ் கானின் மனைவியாக வாழ்ந்தார்.[6] தெமுசின் அக்குழந்தைக்கு சூச்சி (மங்கோலிய மொழியில் விருந்தாளி) என்று பெயரிட்டு அரவணைத்துக் கொண்டார். போர்டேவுக்கு சகடை (1187-1241), ஓகோடி (1189-1241), மற்றும் டொலுயி (1190-1232). செங்கிஸ் கானுக்கு மற்ற மனைவிகள் மூலம் குழந்தைகள் பிறந்தபோதிலும் அவர்கள் அரசாள்வதில் இருந்து ஒத்துக்கிவைக்கப்பட்டனர். இத்தகைய 6 பெண் குழந்தைகளின் பெயர்கள் தெரியவருகின்றன, அவர்கள் செங்கிஸ் கானுக்கு ஆட்சியில் உதவிகரமாக இருந்தபோதிலும் அவர்கள் மொத்தம் எத்தனை பேர், அவர்களின் பெயர் என்ன என்பது பற்றி தெளிவான தகவல்கள் இல்லை.[7]

மங்கோலியக் கூட்டமைப்புகளை இணைத்தல்[தொகு]

கிதான் இராச்சியத்தின்போது (907-1125) மங்கோலிய பழங்குடியினரின் எல்லைகள்

ஆரம்பகால முயற்சிகள்[தொகு]

தெமுசின் தனது தந்தையின் ‘’ஆன்டா’’வான (உடன்பிறவா சகோதரன்) தொகுருல் கானிடம்(சீன மொழியில் வாங் கான்) தானே ஒரு கூட்டாளியாக முன்வந்து சேர்ந்தார். இக்கூட்டு மெர்கிட்டுகள் போர்டேவை கடத்தியபோது ஏற்பட்டதாகும். தெமுசின் தொகுருல் கானிடம் உதவி கூறியபோது அவர் தனது கெரயிடு இனத்தை சேர்ந்த 20,000 படைவீரர்களைக் கொடுத்து உதவினார். மேலும் தெமுசினின் பால்யகால நண்பனும் சதரான் இனத்தைச் சேர்ந்தவனுமான சமுக்காவுடன் கூட்டுவைக்குமாறு அறிவுறுத்தினார்.[8] இப்போரில் மெர்க்கிட்டுகள் படுதோல்வி அடைந்தனர். எனினும் இறுதியில் தெமுசினுக்கும் சமுக்காவுக்கும் இடையில் பகை ஏற்பட்டது. இதற்குமுன் அவர்கள் இருவரும் ‘’ஆன்டா’’வாக இருந்தனர். ஒருவருக்கொருவர் உண்மையாக இருப்பதென சபதமெடுத்திருந்தனர்.

சமுக்காவுடன் பகை[தொகு]

சமுக்கா குடும்பப் பின்னணியை வைத்து மற்றவர்களுக்கு பதவிகளைக் கொடுக்க, தெமுசினோ குடும்பப் பின்னணியற்ற தகுதிவாய்ந்தவர்களுக்கு பதவி கொடுத்தார். இதன் காரணமாக தெமுசினின் புகழ் எங்கும் பரவ ஆரம்பித்தது. தெமுசினுக்கு எல்லையற்ற நீல வானமானது இந்த உலகை ஆளும் சக்தியை வழங்கியிருப்பதாக சாமன் கொகோசு தெப் தெங்கிரி பிரகடனப்படுத்தினார். தெமுசினின் சக்தி அதிகரிக்கத் தொடங்கியது.[9] கி.பி.1186ல் மங்கோலியர்களின் ‘’கான்’’ ஆக தெமுசின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். தனக்கு தெமுசின் போட்டியாளராக வருவதை அறிந்த சமுக்கா, கி.பி.1187ல் 30,000 படைவீரர்களுடன் அவரைத் தாக்கினான். இப்போரில் பிடிபட்ட சுமார் 70 கைதிகளை சமுக்கா ஈவு இரக்கமின்றி நீர்க் கொப்பரையில் அமுக்கினான்.[10] தொகுருல் கான் ‘’காரா கிதை’’க்கு சென்று பதுங்கினார்.[11] இதன்பிறகு 10 ஆண்டுகளுக்கு செங்கிஸ் கானின் வாழ்க்கை பற்றி சரியான தகவல்கள் இல்லை.

ஆட்சிக்குத் திரும்புதல்[தொகு]

கி.பி.1197ம் ஆண்டு ‘’சின்’’ வம்சத்தினர் கெரெயிட்டுகள் மற்றும் மங்கோலியர்களுடன் சேர்ந்து தங்களது பழைய கூட்டளிகளான ‘’தாதர்’’களைத் தாக்கினர். இப்போரில் தெமுசின் சிறு படையை அணிவகுத்தார். போரின் முடிவில் தெமுசினும், தொகுருலும் தங்களது பழைய பதவிக்கு உயர்த்தப்பட்டனர்.[11] தொகுருலுக்கு ‘’ஓங் கான்’’ என்ற பட்டமும், தெமுசினுக்கு ‘’சவுத் குரி’’ என்ற பட்டமும் வழங்கப்பட்டது.[12]

கி.பி.1200ல் மங்கோலியர்களுக்கு மேற்கில் ‘’நைமர்’’களும், வடக்கில் ‘’மெர்கிட்டு’’களும், தெற்கில் ‘’தங்குட்டு’’களும், கிழக்கில் ‘’சின்’’களும் எதிரிகளாயிருந்தனர்.

தாதர்களுக்கும் எதிராக சின் உடன் செங்கிஸ் கான் செய்த கூட்டணி தொடர்பான சுர்சென் கல்வெட்டு (1196), மங்கோலியா.

தெமுசின் தனது ஆட்சியில் பல மங்கோலிய பழக்கவழக்கங்களை உடைத்தார். குடும்ப உறவுகள் அடிப்படையில் பதவி வழங்காமல், விசுவாசத்தின் அடிப்படையில் பதவிகளை வழங்கினார்.[13] எதிரிகளை வீழ்த்தும்போது எதிரி படைவீரர்களையோ, எதிரி மக்களையோ விட்டுவிடாமல் தனது படையுடனும், இனத்துடனும் இணைத்துக் கொண்டார். தனது தாயும் மற்ற இனக் குழந்தைகளை தத்தெடுத்து வளர்க்குமாறு செய்தார். இதன் காரணமாக தோல்வியுற்றவர்களுக்குக் கூட தெமுசின் மேல் விசுவாசம் பெருகியது. இத்தகைய அரசியல் புதுமைகளால் தெமுசினின் பலம் ஒவ்வொரு வெற்றியின் முடிவிலும் அதிகமாகியது.[13]

தொகுருலுடன் பகை[தொகு]

தொகுருலின் மகனான செங்குமுக்கு தெமுசின் தனது தந்தையுடன் நட்பில் இருப்பது பொறாமையை ஏற்படுத்தியது. அவன் தெமுசினைக் கொல்ல திட்டமிட்டான். தொகுருல் பல தடவை தெமுசினால் காப்பாற்றப்பட்டிருந்தும் தனது மகன் பேச்சைக் கேட்க ஆரம்பித்தான்.[14] தெமுசினுடன் ஒத்துழைக்க மறுத்தான். செங்குமின் எண்ணத்தை அறிந்த தெமுசின் அவனையும், அவனது கூட்டாளிகளையும் தோற்கடித்தார்.

செங்கிஸ் கானும், தொகுருல் கானும். 15 ஆம் நூற்றாண்டு சமி 'அல்-தவரிக்கின் கையெழுத்துப் பிரதியில் இருந்து ஒரு வரைபடம்

ஒருமுறை தெமுசின் தனது மகன் சூச்சிக்கு தொகுருலின் மகளை கேட்டார். தொகுருல் அதற்கு மறுத்தார். மங்கோலிய வழக்கப்படி இது அவமரியாதை செய்யும் செயலாகும். இதன் காரணமாக இருவருக்கும் இடையில் போர் ஏற்பட்டது. தொகுருல் சமுக்காவுடன் இணைந்து போரிட அவர்களுக்கு தோல்வியே கிடைத்தத்து. சமுக்கா போரில் தப்பித்துச் சென்றான். இப்போரில் கெரெயிடு இனம் அழிந்தது. தெமுசினுக்கு எதிரிகளான நைமர்களிடம் சமுக்காவும் அவனது படையினரும் தஞ்சமடைந்தனர். கி.பி.1201ல் அரசவையான ‘’குருல்தை’’ சமுக்காவிற்கு கார கிதையின் ஆட்சியாளர்களால் பயன்படுத்தப்பட்ட பட்டமான ‘’குர் கான்’’ (பிரபஞ்ச ஆட்சியாளர்) பட்டத்தை வழங்கியது. பல ஆண்டு யுத்தங்களில் பலர் சமுக்காவை விட்டு பிரிந்தனர். அவர்களுள் செல்மேயின் இளைய சகோதரரான சுபுதையும் ஒருவர். கி.பி.1206ல் சமுக்கா தனது சொந்த படைவீரர்களால் தெமுசினிடம் காட்டிக் கொடுக்கப்பட்டான். ‘’ரகசிய வரலாற்றின்’’ படி தெமுசின் மீண்டும் சமுக்காவுடன் நட்புக்கொள்ள விரும்பினார். தலைவனைக் காட்டிக் கொடுத்த விசுவசமற்றவர்களுக்கு தனது படையில் இடமில்லை என்று கூறி அப்படைவீரர்களைக் கொன்றார். நட்பை ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்த சமுக்கா, ஒரு வானத்தில் ஒரு சூரியன் தான் இருக்க முடியும் என்று கூறி தனக்கு நல்ல இறப்பை வேண்டினான். வழக்கப்படி இரத்தம் தரையில் விழாமல் இறக்க வேண்டும், குறிப்பாக முதுகெலும்பை உடைப்பதன் மூலம். அவன் மற்றவர்களை கொப்பறையில் அமுக்கிக் கொன்றிருந்தும், சமுக்கா இவ்வகையிலான இறப்பை விரும்பினான்.

மங்கோலிய வெளிகளின் ஒரே ஆட்சியாளர்[தொகு]

மங்கோலியப் பேரரசு 1207ல்

நைமர்களுடன் இணைந்த மெர்கிட்டுகள் சுபுதையால் தோற்கடிக்கப்பட்டனர். நைமர்களின் தோல்வி தெமுசினை ‘’ஸ்டெப்பி’’ எனப்படும் மங்கோலிய புல்வெளிகளின் ஒரே ஆட்சியாளராக்கியது. அனைத்து கூட்டமைப்புகளும் தெமுசினின் கீழ் வந்தன அல்லது வரவழைக்கப்பட்டன. செங்கிஸ் கானின் வாழ்க்கையானது நம்பிக்கை துரோகங்களாலும், சூழ்ச்சிகளாலும் நிறைந்திருந்தது. இதற்கு உதாரணமாக அவரது முன்னாள் நண்பனான சமுக்காவுடன் ஏற்பட்ட மோதல், தொகுருலுடன் ஏற்பட்ட மோதல், அவரது மகன் சூச்சி, தெமுசினுக்கும் அவரது தம்பி காசருக்கும் இடையே விரிசல் ஏற்படுத்த நினைத்த முக்கியமான சாமன் தெங்கிரியுடன் ஏற்பட்ட மோதல் போன்றவற்றைக் குறிப்பிடலாம். அவரது இராணுவ யுக்திகள் தகவல் சேகரிப்பிலும், எதிரிகளின் எண்ணங்களை யூகிப்பதிலும் கவனம் செலுத்தின. இதற்கு அவர் ஒற்றர்களையும், ‘’யாம்’’ வழி அமைப்புகளையும் பயன்படுத்தினார். அவர் எதையும் எளிதில் கற்றுக் கொண்டார். முக்கியமாக முற்றுகை போர்முறையை சீனர்களிடம் இருந்து கற்றார். அவர் இரக்கமற்றவராக தனது செயல்களில் விளங்கினார். சமுக்காவின் படையினரில் குறிப்பிட்ட உயரத்திற்கு மேல் உள்ள ஆண்களை அச்சாணிக்கு எதிராக அளவிடும் முறை மூலம் தேர்ந்தெடுத்துக் கொன்றார். இதன் காரணமாக அவர் கி.பி.1206ல் மெர்கிட்கள், நைமர்கள், மங்கோலியர்கள், கெரையிட்டுகள், தாதர்கள், உய்குர்கள் மற்றும் பல சிறு பழங்குடியினரை தனது ஆட்சியின் கீழ் கொண்டுவந்தார். இது ஒரு சாதனையாகும். இதன் மூலம் போரிட்டுக் கொண்டிருந்த பழங்குடிகளை இணைத்து ஒரே அரசியல் மற்றும் ராணுவ சக்தியாக்கினார். இந்த கூட்டமைப்பில் இருந்தவர்கள் ஒட்டுமொத்தமாக மங்கோலியர்கள் என்று அழைக்கப்பட்டனர். இத்தகைய அரசவையில் தெமுசின் அனைவரது ‘’கான்’’ ஆக ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டு “”செங்கிஸ் கான்’’ என்ற புதிய பட்டம் பெற்றார்.

மதம்[தொகு]

செங்கிஸ் கான் தெங்கிரியிசம் எனும் சாமனிசத்தைப் பின்பற்றினார், எனினும் மற்ற மதங்களிடம் சகிப்புத் தன்மையுடன் நடந்து கொண்டார். மற்ற மதங்களில் காணப்படும் அறிவுரைகள் மற்றும் தரும பாடங்களை அறிந்து கொள்வதில் ஆர்வம் கொண்டார். புத்த துறவிகள், இசுலாமியர்கள், கிறித்தவர்களிடமும் மற்றும் தாவோயிசத்தைச் சேர்ந்த குயு சுசியிடமும் ஆலோசனை நடத்தினார்.[15]

இராணுவ படையெடுப்புகள்[தொகு]

மேலும் காண்க:மங்கோலியப் படையெடுப்புகளும் வெற்றிகளும்

மேற்கு சியா வம்சம்[தொகு]

கி.பி. 1206ல் மங்கோலிய பேரரசுக்கு மேற்கில் சியா வம்ச தாங்குடுகளும், கிழக்கிலும், தெற்கிலும் சின் வம்சத்தவரும் இருந்தனர். இதில் சின் வம்சமானது மஞ்சூரிய சுரசன்களால் ஆரம்பிக்கப்பட்டது. அவர்கள் பல ஆண்டுகளாக மங்கோலியர்களின்மேல் ஆதிக்கம் செலுத்தி வந்தனர்.

மங்கோலிய வீரர்களுக்கும் சீனர்களுக்கும் இடையேயான போர்.
செங்கிஸ் கான் பெய்ஜிங்குக்குள் நுழைதல்.

செங்கிஸ் கான் மேற்கு சியாவின் மேல் படையெடுத்தார். பலம் வாய்ந்த இளம் சின் அரசர் சியாவின் உதவிக்கு வரமாட்டார் என்பதை சரியாகக் கணித்தார். தாங்குடுகள் உதவிக்கு அழைத்தபோது சின் அரசர் மறுத்தார்.[14] ஆரம்பத்தில் சிறு தடங்கல்கள் இருந்தபோதிலும் செங்கிஸ் கான் அவர்களை பணிய வைத்தார்.

சின் வம்சம்[தொகு]

1211ல் மேற்கு சியாவை வென்ற பிறகு சின் வம்சத்தை வெல்ல நினைத்தார். சின்களின் தளபதி வன்யன் சியுசின் மங்கோலியர்களைத் தாக்க தனக்கு முதலில் கிடைத்த வாய்ப்பை வீணடித்தார். அதற்குப் பதில் சின் தளபதி மிங்கன் எனும் தூதரை அனுப்பினார். தூதன் மறு பக்கத்தில் சின் இராணுவம் இருப்பதை உளறினான். ஏலிங்கு என்ற இடத்தில் நடந்த போரில் மங்கோலியர்கள் சின் வீரர்களை கொன்றழித்தனர்.

1211ல் சி-சியாவின் ஓலகோய் நகரை செங்கிஸ் கானின் படைகள் முற்றுகையிட்டன.போரானது யாருக்கும் வெற்றி இன்றி பல வாரங்களுக்கு நடந்தது. இந்நிலையில் போரை முடிக்க செங்கிஸ் கான் ஒரு யோசனை செய்தார். செங்கிஸ் கான் 1,000 பூனைகளையும், 1௦,000 பறவைகளையும் கொடுத்தால் நகர முற்றுகையைக் கைவிடுவதாக கூறினார். எதிரிப் படையும் மகிழ்ச்சியுடன் அதற்கு இசைந்து அவர்களால் எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு பூனைகளையும், பறவைகளையும் கொடுத்தது. மங்கோலியர்கள் அவற்றின் வால்களில் கம்பளியைக் கட்டி நெருப்பை வைத்து அவிழ்த்து விட்டனர். பூனைகள் இருப்பிடத்தை நோக்கியும், பறவைகள் கூடுகளை நோக்கியும் நகருக்குள் இருந்த தம் இருப்பிடத்திற்கு அவசரமாக சென்றன. இதன் காரணமாக நகர் எங்கும் நெருப்பு பரவியது. இக்குழப்பத்தைப் பயன்படுத்தி அந்நகர் வெல்லப்பட்டது.[16]

1215ல் செங்கிஸ் கான் சின் தலைநகரான சொங்குடுவை (தற்கால பெய்ஜிங்) வென்றார். இதன் காரணமாக சின் அரசர் சுவாங்சாங் தன் நாட்டின் வட பகுதியை அப்படியே விட்டுவிட்டு ஓடினார். தலைநகரை கைபேங்குக்கு மாற்றினார். 1232, 1233ல் ஓகோடி கானால் கைபேங்கு கைப்பற்றப்பட்டது. சின் வம்சமானது 1234ல் கைசோ நகரின் தாக்குதலுக்குப் பிறகு வீழ்ந்ததது.

காரா கிதை[தொகு]

நைமர்களின் தலைவனான குசலுகு செங்கிஸ் கானிடம் தோற்ற பிறகு மேற்கில் சென்று காரா கிதையில் ஆட்சி செய்து கொண்டிருந்தான். செங்கிஸ் கான் அவனை வீழ்த்த நினைத்தார். அந்நேரத்தில் மங்கோலியப் படையானது தொடர்ந்து 10 ஆண்டுகள் இடைவிடாத போரினால் சோர்ந்திருந்தது. எனவே செங்கிஸ் கான் ‘’அம்பு’’ என்றழைக்கப்படும் தனது இளைய தளபதி செபே தலைமையில் வெறும் 20,000 படைவீரர்களை மட்டும் அனுப்பினார். அச்சிறு படையைக் கொண்டு மங்கோலியர்கள் குசலுகு ஆதரவாளர்களிடையே குழப்பத்தை ஏற்படுத்தினர். இதன் காரணமாக குசலுகுவின் இராணுவம் கசுகரின் மேற்குப் பகுதியில் தோற்கடிக்கப்பட்டது. குசலுகு தப்பித்த போதிலும் அவன் செபேயின் படைவீரர்களால் கைது செய்யப்பட்டு கொல்லப்பட்டான். 1218ம் ஆண்டு வாக்கில் மங்கோலிய பேரரசானது மேற்கில் பலகசு ஏரி வரை பரவியிருந்தது.

குவாரசமிய பேரரசு[தொகு]

13ம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் குவாரசமிய வம்சமானது ஷா அலாதின் முகமதுவால் ஆளப்பட்டது. செங்கிஸ் கான் பட்டுப் பாதை வழியாக இதனுடன் வணிகம் செய்ய விரும்பினார். அதற்காக சுமார் 500 பேர் அடங்கிய வணிக குழுவை ஒட்டகங்களுடன் ஒரு இந்து வணிகரின் தலைமையில் அனுப்பினார். ஆனால் ஒற்றார் நகர ஆட்சியாளரான இனல்சுக் அவர்களை வேவு பார்க்க வந்ததாகக் கூறி தாக்கினார். இனல்சுக் இத்தாக்குதலுக்கு இழப்பீடு வழங்கவோ மற்றும் குற்றம் புரிந்தவர்களை ஒப்படைக்கவோ மறுக்கவே நிலைமை இன்னும் மோசமானது. செங்கிஸ் கான் இரண்டாவது முறையாக மீண்டும் 3 தூதுவர்களை (2 மங்கோலியர்கள், 1 இசுலாமியர்) அனுப்பி அரசரை நேரடியாக சந்திக்கச் சொன்னார். அரசனோ மூவருக்கும் மொட்டை அடித்து இசுலாமிய தூதுவனின் தலையை வெட்டி மற்ற இருவரின் கையில் கொடுத்து அனுப்பினார். இது செங்கிஸ் கானுக்கு அவமரியாதையாகக் கருதப்பட்டது. வெகுண்டெழுந்த செங்கிஸ் கான் சுமார் 1,00,000 (10 தியுமன்) படைவீரர்கள், தனது முக்கிய தளபதிகள் மற்றும் தன் மகன்கள் அடங்கிய ஒரு மாபெரும் படையை அனுப்பினார். அவரும் ஒரு சில படைகளை சீனாவில் விட்டுவிட்டு, ஓகோடி கானை தனது வெற்றியாளராக நியமித்துவிட்டு குவாரசமியாவுக்குப் புறப்பட்டார்.

ஜலால் அத்-தின் சிந்து நதியை கடப்பதைச் செங்கிஸ் கான் பார்த்தல்.

செங்கிஸ் கானின், தளபதிகள் மற்றும் அவரது மகன்கள் தலைமையிலான மங்கோலிய இராணுவமானது குவாரசமியாவால் ஆளப்பட்ட பகுதிக்குள் நுழைந்ததன் மூலம் தியான் சான் மலைகளைக் கடந்ததது . செங்கிஸ் கான் தனது ஒற்றர்கள் மூலம் பல இடங்களிலிருந்து கவனமாகச் செய்திகளைக் கேட்டறிந்தபின், படைகளை மூன்றாகப் பிரித்தார். அவரது மகன் சூச்சி முதல் படையுடன் குவாரசமியாவின் வடகிழக்குப் பகுதியை நோக்கி வந்தார். அவரது தளபதி செபே இரண்டாவது படையுடன் இரகசியமாக தென்கிழக்குப் பகுதியை நோக்கி வந்து முதல் படையுடன் சமர்கண்டின் மேல் சிறு தாக்குதலை நடத்தியது. மூன்றாவது படையானது செங்கிஸ் கான் மற்றும் தொலுயியின் தலைமையில் வடமேற்குப் பகுதிக்குச் சென்று அப்பகுதியைத் தாக்கியது.

ஷாவின் இராணுவம் பல்வேறு உட்பூசல்கள் சண்டைகளாலும் மற்றும் தனது படைகளை சிறுசிறு குழுக்களாகப் பிரித்து ஒவ்வொரு நகரத்தையும் காக்க அனுப்பி வைத்திருந்தாலும் பிரிந்திருந்தது. இப்பிரித்தல் குவாரசமியத் தோல்வியில் முக்கியப் பங்காற்றியது, மங்கோலியர்கள் நெடுதூரப் பயணம் காரணமாகக் களைத்திருந்தபோதும் ஒரு பெரும்படைக்குப் பதிலாக சிறுசிறு படைகளைச் சந்தித்தனர். மங்கோலிய இராணுவம் உயர்ந்த மூலோபாயம் மற்றும் தந்திரோபாயங்கள் மூலமாக சீக்கிரமே ஓற்றார் நகரைக் கைப்பற்றியது. செங்கிஸ் கான் மக்களை மொத்தமாகக் கொல்ல உத்தரவிட்டார். எஞ்சியவர்கள் அடிமைப்படுத்தப்பட்டனர். போரின் முடிவில் ஷா சரணடையாமல் தப்பினார். செங்கிஸ் கான் சுபுதை மற்றும் செபேயை 20,000 வீரர்கள் மற்றும் 2 ஆண்டு நேரம் வழங்கி ‘ஷாவை பிடிக்க உத்தரவிட்டார். ஷா விசித்திரமான முறையில் தன் ஆட்சிக்குட்பட்ட ஒரு தீவில் இறந்தார். மங்கோலிய வெற்றியானது ஈவு இரக்கமற்றதாக இருந்தது. சமர்கந்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு தலைநகரம் பொக்காராவுக்கு மாற்றப்பட்டது. செங்கிஸ் கான் கட்டடங்களை மட்டுமின்றி ஊர்கள், மக்கள் ஏன் பெரும்பகுதி விளைநிலங்களைக் கூட அழித்தார்.

செங்கிஸ் கான் மற்றும் அவருடைய தளபதிகளின் குறிப்பிடத்தக்க வெற்றிகள் மற்றும் வழிகள்.

சமர்கந்து வீழ்ந்தபிறகு எதிரி வீரர்கள் வெட்டி வீழ்த்தப்பட்டனர். பொக்காராவும் 12 நாட்களில் வீழ்ந்தது. எப்பொழுதும்போல கைவினைஞர்கள் மங்கோலியாவுக்கு அனுப்பப்பட்டனர்.

ஜார்ஜியா, கிரிமியா, உருசியா மற்றும் வோல்கா பல்கேரியா[தொகு]

மங்கோலிய "மாபெரும் கான்களுடைய" நாணயம், ஆண்டு 1221 இல் அச்சிடப்பட்டது. இடம் பால்க், ஆப்கானித்தான், ஏ எச் 618

1220ல் குவாரசமிய பேரரசின் தோல்விக்கு பிறகு செங்கிஸ் கான் பெர்சியா மற்றும் ஆர்மீனியாவில் இருந்த படைகளைத் திருப்பிக் கொண்டு மங்கோலியாவுக்கு திரும்பினார். சுபுதையின் ஆலோசனைப்படி மங்கோலிய இராணுவம் இரண்டாக பிரிக்கப்பட்டது. செங்கிஸ் கான் முதல் இராணுவத்தை ஆப்கானித்தான் மற்றும் வட இந்தியா வழியாக மங்கோலியாவுக்கு வழிநடத்த, மற்றோரு இராணுவம் சுமார் 20,000 வீரர்களுடன் காக்கேசியா மற்றும் உருசியாவுக்கு, சுபுதை மற்றும் செபே தலைமையில் சென்றது. அவர்கள் ஆர்மீனியா மற்றும் அசர்பைஜான் வரை சென்றனர். அவர்கள் ஜார்ஜியா அரசு மற்றும் கிரிமியாவைத் தாக்கி கருங்கடலின் அருகில் இளைப்பாறினார். 1225ல் இரு இராணுவங்களும் மங்கோலியாவை அடைந்தன.

மேற்கு சியா மற்றும் சின் வம்சங்கள்[தொகு]

1142ல் மேற்கு சியா, சின்/சுர்சென் வம்சம் (1115-1234), சாங் வம்சம் மற்றும் தலி அரசு.

தங்குடுகள் (மேற்கு சியா) குவாரசமிய படையெடுப்பின் பொது செங்கிஸ் கானுக்கு ஆதரவாக படைகளை அனுப்பவில்லை. மேற்கு சியாவும் தோற்கடிக்கப்பட்ட சின் வம்சமும் இணைந்து செங்கிஸ் கானுக்கு எதிராக கூட்டணி ஏற்படுத்தினர்.

1226ல் மேற்கிலிருந்து திரும்பிய செங்கிஸ் கான் தங்குடுகளுக்கு பதிலடி கொடுக்க ஆரம்பித்தார். இவரது படைகள் சீக்கிரமே ஹெய்சுய், காங்சு, சுசோவு மற்றும் சிலியாங்புவை கைப்பற்றின. தங்குடுகளின் படைத்தலைவன் ஒருவன் மங்கோலியர்களை ஹெலன் மலைப் பகுதியில் போருக்கு அழைத்தான் ஆனால் தோற்கடிக்கப்பட்டான். நவம்பரில் செங்கிஸ் கான் தங்குடுகளின் லிங்சு நகர முற்றுகையிட்டு மஞ்சள் நதியைக் கடந்தார். புராணத்தின் படி, இவ்விடத்தில் தான் செங்கிஸ் கான் வானத்தில் 5 விண்மீன்கள் வரிசையாக இருப்பதைக் கண்டார். தனது வெற்றிக்கு நல்ல சகுனமாக இதை எண்ணினார்.

1227ல் செங்கிஸ் கானின் படையானது தங்குடுகளின் தலைநகரான நிங் ஹியாவை அழித்தது. மேலும் முன்னேறி லின்டியாவோ-பு, சினிங் மாகாணம், சின்டு-பு மற்றும் தெசுன் மாகாணம் ஆகியவற்றை இளவேனிற்காலத்தில் கைப்பற்றியது. தங்குது பேரரசானது சீக்கிரமே சரணடைந்தது. நம்பிக்கை துரோகம் காரணமாக செங்கிஸ் கான் தங்குடு அரச குடும்பம் முழுவதையும் கொல்ல உத்தரவிட்டார்.

செங்கிஸ் கானுக்குப் பின் அடுத்த அரசன்[தொகு]

செங்கிஸ் கானுக்குப் பின் யார் மன்னன் என்ற கேள்வி அவரது கடைசி ஆண்டுகளில் எழத்தொடங்கியது. சூச்சி முதல் மகனாக இருந்தபோதிலும், அவன் உண்மையான தந்தை யார் என்ற கேள்வி சகடையால் எழுப்பப்பட்டது. இதன் காரணமாக செங்கிஸ் கானின் 3வது மைந்தன் ஒகோடி கான் மன்னனாக அறிவிக்கப்பட்டான்.

ஒகோடி[தொகு]

ஒகோடி (1186-திசம்பர் 11, 1241), செங்கிஸ் கானின் 3வது மைந்தனும், மங்கோலியப் பேரரசின் 2வது மாபெரும் கானும் ஆவார். இவர் தந்தை விட்டுச் சென்ற பணியைத் தொடர்ந்து மங்கோலியப் பேரரசின் எல்லையை மேற்கு மற்றும் தெற்கு திசைகளில் ஐரோப்பா மற்றும் ஆசியாவை வென்று விரிவாக்கினார்.

சூச்சி[தொகு]

சூச்சி மற்றும் சகடைக்கு இடையேயான ஒற்றுமையின்மையை செங்கிஸ் கான் அறிந்திருந்தார். தன் மறைவுக்குப் பிறகு இருவருக்கு இடையே போர் வருமே என வருந்தினார். எனவே தனது பேரரசைப் பிரித்து ஒவ்வொரு மைந்தனையும் கான் ஆக்கினார். சகடை சூச்சியை மன்னனாக்கினால் அவனை பின்பற்றமாட்டேன் என்று கூறினான். பொறுமையற்ற சகடையை மன்னனாக்க அவர் விரும்பவில்லை. செங்கிஸ் கானின் கடைசி மகன் டொலுயி மிகவும் இளையவனாக இருந்தான். மங்கோலிய வழக்கப்படி கடைசி மகன்களுக்கு பொதுவாக பொறுப்புகள் வழங்கப்படுவதில்லை. சூச்சி மன்னனாக்கப்பட்டால் சகடை போர் செய்யும் முடிவுடன் இருக்கவே செங்கிஸ் கான் ஒகோடியை மன்னனாக்கினார். சூச்சி 1226ல் செங்கிஸ் கானுக்கு முன்னரே இறந்தார்.

இறப்பும், சமாதியும்[தொகு]

செங்கிஸ் கான் ஆகத்து, 1227ல் மேற்கு சியாவின் தலைநகரான இன்சுவானில் இறந்தார். இறப்பிற்கு ஒரு வருடத்திற்கு முன் குதிரையேறும்பொது தவறி விழுந்தார், இதன் காரணமாக எற்பட்ட காயத்தால் அவர் இறந்தார். இறப்பிற்கு சில ஆண்டுகளுக்கு முன் செங்கிஸ் கான் தன்னை அடையாளமின்றி புதைக்க சொன்னார். அவரது உடல் மங்கோலியாவிற்குக் கொண்டு சென்று புதைக்கப்பட்டது. செங்கிஸ் கான் சுமார் 129,000 படைவீரர்களை விட்டு சென்றார். அதில் 28,000 பேர் அவரது சகோதரர்களுக்கும், மகன்களுக்கும் பிரித்தளிக்கப்பட்டனர். அவரது இளைய மகன் டொலுயி 100,000 படைவீரர்களைப் பெற்றார். மங்கோலிய வழக்கப்படி இளைய மகனே தந்தையின் சொத்தைப் பெறுவார். சூச்சி, சகடை, ஒகோடி கான் மற்றும் குலனின் மகனான சலேசியன் முதலானோர் ஒவ்வொருவரும் 4,000 வீரர்களைப் பெற்றனர்.

மங்கோலியப் பேரரசு[தொகு]

அரசியல் மற்றும் பொருளாதாரம்[தொகு]

மங்கோலியப் பேரரசானது செங்கிஸ் கானால் உருவாக்கப்பட்ட யாசா சட்ட முறையைப் பின்பற்றியது. பதவிகள் இன அடிப்படையில் வழங்கப்படாமல் தகுதியின் அடிப்படையில் வழங்கப்பட்டன. மங்கோலியப் பேரரசானது இன, மொழி உடைய மக்களைக் கொண்டிருந்தது. மதகுருமார்களுக்கு வரிவிலக்கு அளிக்கப்பட்டது. சிலநேரங்களில் அது ஆசிரியர்களுக்கும், மருத்துவர்களுக்கும் நீட்டிப்பு செய்யப்பட்டது. மங்கோலியப் பேரரசானது மத சகிப்புத் தன்மையுடன் விளங்கியது. செங்கிஸ் கானின் வழிகாட்டியும், எதிர்காலப் பகைவருமான ஓங் கான் நெசுதொரிய கிறித்தவ மதத்தைத தழுவினார். பல்வேறு மங்கோலிய மக்கள் சாமனிசம், புத்தம் மற்றும் கிறித்தவ மதத்தைப் பின்பற்றினர். பெண்கள் மங்கோலியப் பேரரசில் முக்கியப் பங்காற்றினார். தொரேசின் காதுன் அடுத்த கானைத் தேர்ந்தெடுக்கும் வரை பேரரசை நிர்வகிக்கும் பொறுப்பை ஏற்றார். நவீன ஆய்வாளர்கள் வர்த்தகம் மற்றும் தகவல் தொடர்பு ஊக்குவிப்பை பாக்ஸ் மங்கோலிகா என்கின்றனர்.

செங்கிஸ் கான் அவர் வென்ற நகரங்களை ஆள தகுதி வாய்ந்த பணியாளர்கள் தேவை என உணர்ந்தார். மேலும் மங்கோலியர்கள் நாடோடிகள் என்பதால் அவர்களுக்கு அதில் அனுபவம் இல்லை என்பதையும் உணர்ந்தார். இதற்காக அவர் சுட்சை எனும் கிதான் இளவரசனை தேர்ந்தெடுத்தார். சுட்சை சின் அரசர்களிடம் பணியாற்றிய அனுபவம் பெற்றிருந்தார். சின்கள் கிதான்களை வென்று ஆட்சிக்கு வந்திருந்தனர். செங்கிஸ் கான் அவனிடம் கிதான்களுக்காக தான் பழிவாங்கிவிட்டதாகக் கூறினார். அவனோ தன் தந்தையும் சின்களிடம் வேலை செய்தவர் என்றும், எனவே அவன் சொந்தத் தந்தையை எதிரியாக நினைக்கவில்லை என்றும் கூறினான். இப்பதில் செங்கிஸ் கானை கவர்ந்தது. சுட்சை மங்கோலியப் பேரரசின் பகுதிகளை நிர்வகித்தான்.

இராணுவம்[தொகு]

செங்கிஸ் கான் முகலி,செபே மற்றும் சுபுதை உள்ளிட்ட அவரது தளபதிகள் மேல் முழுமையான நம்பிக்கை வைத்து இருந்தார். மங்கோலியப் பேரரசில் இருந்து தொலைவில் அவர்கள் போர் புரியும்போது முடிவுகள் எடுக்க அவர்களுக்கு முழு சுதந்திரம் அளித்து இருந்தார். அதே நேரத்தில் அவர்களிடமிருந்து விசுவாசத்தையும் அவர் எதிர்பார்த்தார்.

செங்கிஸ் கானுக்கு விதிகளை மீறுவது பிடிக்காது. சரணடைந்தவர்களை அவர்கள் எதுவும் செய்ய மாட்டார்கள். ஒரு முறை சரணடைந்த ஒரு நகரை அவரது மருமகன் கொள்ளையடித்தார். இதனால் கோபம் கொண்ட அவர் அவனை தளபதி பொறுப்பிலிருந்து நீக்கி சாதாரண படைவீரனாக்கினார். அடுத்த போரில் முதல் ஆளாக செல்லுமாறு கட்டளையிட்டார். ஆனால் அவன் திரும்பவில்லை.[17]

மங்கோலியப் படையானது முற்றுகைப் போரிலும் சிறந்து விளங்கியது. தாக்குதலுக்குட்பட்ட நகரங்களுக்கு செல்லும் அனைத்து பொருட்கள், நீர் மற்றும் உணவு போன்றவை முடக்கப்பட்டன. சரணடைய வைக்க நதிகள் அவற்றின் பாதையிலிருந்து திருப்பிவிடப்பட்டு நகரங்களுக்குள் செலுத்தப்பட்டன.

யாம் வழித்தடங்கள் தொலைதொடர்புக்கும்,பொருட்களைக் கொண்டுசெல்லவும் பேரரசு முழுவதும் ஏற்படுத்தப்பட்டன.

கானேடுகள்[தொகு]

மங்கோலியப் பேரரசானது கானேடுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டு அவரது மகன்களிடம் பிரித்தளிக்கப்பட்டன. சகடை இறந்த காரணத்தால் அவரது அரசானது படு மற்றும் ஒர்டாவிடம் பிரித்தளிக்கப்பட்டது. இக்கான்கள் அனைவரும் ஒகோடியை பின்பற்றுமாறு அறிவுறுத்தப்பட்டனர். கானேடுகள்:

  • மாபெரும் கானின் பேரரசு: ஒகோடி கான் மாபெரும் கான் ஆவார். அரசின் பகுதியானது சீனா உள்ளிட்ட பெரும்பாலான கிழக்கு ஆசியா
  • மங்கோலிய தாயகம்: இது மங்கோலியாவையும், கரகோரத்தையும் உள்ளடக்கியது. டொலுயி இதன் அரசராவார்.
  • சகடை கானேடு: சாகடைக்கு மத்திய ஆசியாவும், வடக்கு ஈரானும் வழங்கப்பட்டது.
  • நீல நாடோடிகள் கூட்டம் படு கானுக்கும், வெள்ளை நாடோடிகள் கூட்டம் ஒர்டா கானுக்கும் வழங்கப்பட்டது.

செங்கிஸ் கானுக்குப் பிறகு[தொகு]

செங்கிஸ் கானின் மகன் ஒகோடி கான்

செங்கிஸ் கானுக்குப் பிறகு மங்கோலியப் படையால் சாங் வம்சமானது கைப்பற்றப்பட்டது. 1279ல் சீனா முழுவதும் கைப்பற்றப்பட்டது.

கருத்துகள்[தொகு]

மற்ற படையெடுப்பாளர்களைப் போலவே செங்கிஸ் கானும் சொந்த நாட்டில் நல்லவராகவும், பிற நாடுகளில் கெட்டவராகவும் பார்க்கப்படுகிறார். பல மக்களைக் கொன்றதாலும், பல நகரங்களை அழித்ததன் காரணமாகவும் அவர் இவ்வாறு பார்க்கப்படுகிறார். இருந்தும் ஒரு சில அயல்நாட்டு வரலாற்றாளர்கள் அவரது நல்ல பண்புகளைப் பற்றி எழுதியுள்ளனர்.

நல்ல விதமாக[தொகு]

கசக்கஸ்தான் நாட்டு நாணயத்தில் செங்கிஸ் கானின் உருவம், நாணய சேகரிப்பாளர்களுக்காக உருவாக்கப்பட்டது புழக்கத்திற்காக அல்ல.

செங்கிஸ் கான் பட்டுப் பாதையை ஒரே அரசியல் அமைப்புக்குள் கொண்டுவந்தார். இதன் காரணமாக ஐரோப்பா, மத்திய கிழக்கு நாடுகள் மற்றும் ஆசியா ஆகிய மூன்று பகுதிகளும் தொடர்பு மற்றும் வணிகத்தில் முன்னேற்றம் கண்டன. செங்கிஸ் கான் சமய சகிப்புத் தன்மையுடன் விளங்கினார். துருக்கியில் அவர் சிறந்த இராணுவ தலைவராகப் பார்க்கப்படுகிறார். அவரது பெயர் அங்குள்ள ஆண் குழந்தைகளுக்கு சூட்டப்படும் ஒரு பிரபலமான பெயராகும்.[18]

மங்கோலியாவில்[தொகு]

செங்கிஸ் கான் நாட்டின் உருவாக்கத்திற்காகவும், அரசியல் மற்றும் இராணுவ அமைப்புகளை ஏற்படுத்தியதற்காகவும் மங்கோலியாவில் பல ஆண்டுகளாக போற்றப்படுகிறார். போர்களில் கண்ட வெற்றிகள் காரணமாக துருக்கியர் போன்ற மற்ற இனத்தவராலும் அவர் மதிக்கப்படுகிறார். மங்கோலியர்கள் அவரை மங்கோலிய கலாச்சாரத்தின் சின்னமாகக் கருதுகின்றனர். 1962ல் அவரது பிறப்பிடத்தில் நினைவுச்சின்னம் 800வது பிறந்தநாளின்போது ஏற்படுத்தப்பட்டது.

ஒரு மலைப்பகுதியில் அவரது ஓவியம் உலான் பத்தூர், 2006

மங்கோலியர்கள் தம் நாட்டை செங்கிஸ் கானின் மங்கோலியா என்கின்றனர். முக்கியமாக இளம்வயதினர் தங்களை செங்கிஸ் கானின் குழந்தைகள் எனவும், செங்கிஸ் கான் தங்களின் தந்தை எனவும் கூறுகின்றனர். அயல்நாட்டினர் செங்கிஸ் கானை ஒரு கொலைகாரனாகவும், அவரது நல்ல செயல்களை எடுத்துரைப்பதில்லை எனவும் கருதுகின்றனர்.[19] தற்கால மங்கோலியாவில் அவரது பெயர் பொருட்கள், கட்டடங்கள், வீதிகள் மற்றும் மற்ற இடங்களுக்குச் சூட்டப்படுகிறது. மதுபானம் முதல் மிட்டாய் வரை அவர் முகம் காணப்படுகிறது. 500,1000,5000,10000 மற்றும் 20000 போன்ற பண நோட்டுகளில் (மங்கோலிய தோக்குரோக்குகளில்) அவர் உருவம் பொறிக்கப்படுகிறது. உலான் பத்தூர் விமான நிலையம் சிங்கிஸ் கான் விமான நிலையம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. செங்கிஸ் கானின் சிலைகள் அந்நாட்டு நாடாளுமன்றத்தின் முன் நிறுவப்பட்டுள்ளன.[20] மங்கோலிய மொழிக்கு முதல் எழுத்துருவம் கொடுத்தவரும் இவரே. முதல் மங்கோலிய சட்டங்களான யசாவையும் இவர்தான் உருவாக்கினார்.[21]

2012 முதல், மங்கோலிய சந்திர நாட்காட்டியின்படி குளிர்காலத்தின் முதல் நாள் (அவரது பிறந்த நாள்) தேசிய விடுமுறையஸ்க அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.[22]

இருவிதமாகவும்[தொகு]

சீனாவில்[தொகு]

செங்கிஸ் கான் நினைவிடம் ஹோஹோட், உள்மங்கோலியா, சீனா

சீனா 65 ஆண்டுகால போர்களுக்குப்பின் மங்கோலியர்களால் வெல்லப்பட்டது. வட சீன மக்கள் தொகையானது 1195ல் 5 கோடியில் இருந்து 1235-36ல் மங்கோலிய கணக்கின்படி 85 இலட்சமானது.[23] எண்ணற்ற மக்கள் தென்சீனாவிற்கு இடம்பெயர்ந்தனர்.[24] உள்மங்கோலியா எனப்படும் தற்கால சீனப்பகுதியில் அவருக்கு நினைவிடங்கள் உள்ளன. இப்பகுதியில் சுமார் 50 இலட்சம் மங்கோலியர்கள் வசிக்கின்றனர், அதாவது மங்கோலிய மக்கள் தொகையைப் போன்று சுமார் இரு மடங்கு. செங்கிஸ் கான் மங்கோலியாவை முழுவதும் வெல்லாதபோதும் அவரது பேரன் குப்லாய் கான் சீனா முழுவதையும் வென்று யுவான் அரச மரபின் மூலம் மறுபடியும் ஒன்றிணைத்ததற்காக அறியப்படுகிறார். செங்கிஸ் கானின் தலைமை மற்றும் அரசியல் சாதுர்யங்களைப் போற்றி ஏராளமான இலக்கியங்கள் சீனாவில் காணப்படுகின்றன.

செங்கிஸ் கான் தாவோயிச தலைவர் குயி சுசியை ஆப்கானித்தானில் சந்தித்தார். அவரிடம் அனைத்து வட சீன மத விவகாரங்களைக் கவனிக்கும் பொறுப்பை ஒப்படைத்தார்.

கெட்டவிதமாக[தொகு]

பாக்தாத் படையெடுப்பு (1258), சமி அல்-தவரிக் கையெழுத்துப் பிரதியில் இருந்து.

மத்திய கிழக்கில் முக்கியமாக ஈரானில் செங்கிஸ் கான் ஒரு அழிவை ஏற்படுத்திய இராணுவ தலைவனாக பார்க்கப்படுகிறார்.[25] ஆய்வாளர் இசுதீவன் ஆர். வார்தின் கூற்றுப்படி ஈரானிய பீடபூமியானது மங்கோலியத் தாக்குதலால் நான்கில் மூன்று பங்கு மக்கட் தொகையை (சுமார் 1லிருந்து 1.5 கோடி வரை) இழந்தது. மற்றவர்களின் கணக்குப்படி ஈரானின் மக்கட்தொகையானது 20ம் நூற்றாண்டின் மத்தியில் தான் மீண்டும் பழைய நிலையை எட்டியது.[26]

ஆப்கானித்தான் போன்ற துருக்கியரல்லாத நாடுகளில் அவர் நல்லவிதமாகப் பார்க்கப்படுவதில்லை. ஆப்கானித்தானின் கசாரா மக்கள் படையெடுத்து வந்த மங்கோலியர்களின் சந்ததிகளாகக் கருதப்படுகின்றனர்.[27][28]

உருசியா, கொரியா, சீனா, உக்ரைன், போலந்து மற்றும் ஹங்கேரியில் இவரது படைகள் மக்கள் தொகையைக் குறைத்ததாக குற்றம்சாட்டப்படுகின்றன.

வழித்தோன்றல்கள்[தொகு]

முகலாய அரசர் பாபரின் தாய் செங்கிஸ் கானின் வழித்தோன்றல் ஆவார்.

உடல் தோற்றம்[தொகு]

மங்கோலிய தொக்குரோக்கு 1000 பணத்தில் செங்கிஸ் கான்

செங்கிஸ் கான் யாரையும், அவரது படத்தை வரைவதற்கோ, அவரது சிற்பங்களை செதுக்குவதற்கோ அல்லது நாணயத்தின் மீது அவரது உருவப்படத்தை அச்சிடவோ அனுமதித்தது இல்லை. அவரது முதல் படங்கள் அவரது இறப்புக்கு பிறகு தோன்றின.[29]

பெரும்பாலான வரலாற்றாசிரியர்களால் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட உருவப்படமானது தேசிய அரண்மனை அருங்காட்சியகம், தைபே, தைவானில் உள்ளதாகும். இது அவரது இறப்பிற்குப் பிறகு பேரன் குபிலையின் மேற்பார்வையில் வரையப்பட்டதாகும்.

நவீன கலாசாரத்தில் சித்தரிப்புக்கள்[தொகு]

செங்கிஸ் கானின் கல்லறை மாடத்தில் உள்ள அவரது சிலை, சீனா

பல படங்கள், நாவல்கள் மற்றும் பிற தழுவல் படைப்புகள் இவரைப் பற்றி வெளிவந்துள்ளன.

முற்றுகை போர் பற்றிய சுவரோவியம், செங்கிஸ் கான் பொருட்காட்சி-சான் ஜோஸ், கலிபோர்னியா, அமெரிக்கா.

படங்கள்[தொகு]

  • கெங்கிஸ் கான் (1950), மனுவல் கோன்டேவால் இயக்கப்பட்ட ஒரு பிலிப்பைன்ஸ் நாட்டுத் திரைப்படம்.
  • சங்கிஸ் கான் (1957), கெதர் கபூரால் இயக்கப்பட்ட ஒரு இந்தியத் திரைப்படம்.
  • சங்கிஸ் கான் (1958), ஒரு பாக்கித்தான் நாட்டுத் திரைப்படம்.
  • தி கான்குவரர் (1956), ஜான் வெயின் தெமுசினாக நடித்த ஒரு ஹாலிவுட் திரைப்படம்.
  • 'கெங்கிஸ் கான் (1965), நடிகர் ஓமர் செரீப் நடித்த ஒரு திரைப்படம்.
  • அண்டர் தி எடர்னல் புளூ ஸ்கை (1990), அக்வன்செரஞ்சின் எக்தைவன் என்பவர் தெமுசினாக நடித்து பல்ஜின்யம் என்பவர் இயக்கிய ஒரு மங்கோலியத் திரைப்படம்.
  • கெங்கிஸ் கான் (1992), ரிச்சர்ட் டைசன், சார்ல்டன் ஹெஸ்டன் மற்றும் பாட் மோரிடா நடித்த ஒரு ஹாலிவுட் திரைப்படம்.
  • கெங்கிஸ் கான் (1998), ஒரு மங்கோலியத் திரைப்படம்.
  • கெங்கிஸ் கான்: டு தி என்ட்ஸ் ஆப் தி எர்த் அன்ட் சீ அல்லது தி டெசண்டன்ட் ஆப் கிரே உல்ப், ஒரு ஜப்பானிய-மங்கோலியத் திரைப்படம்.
  • மங்கோல் (2007), செர்ஜி போட்ரோ என்பவர் இயக்கிய ஒரு திரைப்படம். இப்படம் அயல்நாட்டு மொழிப்பட வகையில் ஆஸ்கர் விருதுக்கு பரிந்துரைக்கப்பட்டது.
  • நோ ரைட் டு டை - சிங்கிஸ் கான் (2008), ஒரு மங்கோலியத் திரைப்படம்.
  • பை தா வில் ஆப் கெங்கிஸ் கான் (2009), ஒரு ரஷ்யத் திரைப்படம்.

தொலைக்காட்சித் தொடர்[தொகு]

  • கெங்கிஸ் கான் (1987), அலெக்ஸ் மான் என்பவர் நடித்த ஒரு ஹாங்காங் தொலைக்காட்சித் தொடர்.
  • கெங்கிஸ் கான் (1987), டோனி லியூ என்பவர் நடித்த ஒரு ஹாங்காங் தொலைக்காட்சித் தொடர்.
  • கெங்கிஸ் கான் (2004), ஒரு சீன-மங்கோலிய தொலைக்காட்சித் தொடர். இதில் தெமுசினாக நடித்த பா சென் என்பவர் செங்கிஸ் கானின் 2வது மகன் சகடையின் வழிவந்தவராவார்.

கவிதைகள்[தொகு]

  • தி என்ட் ஆப் கெங்கிஸ், எஃப்.எல். லூகாஸ் என்பவர் எழுதிய கவிதைகள். மரணப் படுக்கையில் இருந்த செங்கிஸ் கான் தன் வாழ்க்கையைத் திரும்பிப் பார்ப்பது போன்று எழுதப்பட்டிருந்தது.[30]

நாவல்கள்[தொகு]

  • வசிலி யான் எழுதிய ஜெங்கிஸ் கான் மற்றும் படு கான்.
  • கான் இகுல்டென் எழுதிய தி கான்குவரர் நாவல் தொடர்கள்.
  • பியர்ஸ் அந்தோனி எழுதிய ஸ்டெப்பி.
  • தென்னெட்டி சூரி தெலுங்கில் எழுதிய ஜெங்கிஸ் கான்.
  • டிமிட்ரி குளுகோவ்ஸ்கி எழுதிய கெங்கிஸ் கான் (லாஸ்ட் இன்கார்நேசன்) இன் மெட்ரோ 2033.

சிறுகதைகள்[தொகு]

  • டக்லஸ் ஆடம்ஸ் மற்றும் க்ரஹாம் சாப்மன் எழுதிய தி ப்ரைவேட் லைப் ஆப் கெங்கிஸ் கான்.

இசை[தொகு]

  • மேற்கு ஜெர்மனியின் பாப் இசைக் குழுவான சிங்கிஸ் கான் 1979ல் பாடிய சிங்கிஸ் கான் பாடல்.

காணொளி விளையாட்டுகள்[தொகு]

  • ஏஜ் ஆப் எம்பயர்ஸ் 2: தி ஏஜ் ஆப் கிங்ஸ்
  • குருசேடர் கிங்ஸ் 2
  • டெட்லியஸ்ட் வாரியர்: லெஜன்ட்ஸ்
  • சித் மேயர்ஸ் சிவிலைசேசன்

காலக்கோடு[தொகு]

நினைவுச்சின்னம் ஹுளுன்புயிர், உள்மங்கோலியா, சீனா
  • 1162: தெமுசின் கெந்தி மலைப்பகுதியில் பிறந்தார்.
  • 9 வயதாகும்போது, அவரது தந்தை யெசுகேய் தாதர்களால் விடம் வைத்துக் கொல்லப்படுகிறார், தெமுசினும் அவரது குடும்பமும் ஆதரவற்ற நிலைக்குத் தள்ளப்படுகின்றனர்.
  • 1184: தெமுசினின் மனைவி போர்டே மெர்கிட்டுகளால் கடத்தப்படுகிறார். தெமுசின் தன் ஆன்டாவான சமுக்காவையும், வாங் கானையும் உதவிக்கு அழைக்கிறார். அவர்கள் போர்டேவை மீட்கின்றனர்.
  • 1185: முதல் மகன் சூச்சி பிறக்கிறார். போர்டே மீட்கப்பட்ட சில காலத்தில் குழந்தை பிறந்ததால் அதன் தந்தை யார் என்ற கேள்வி எழுகிறது.
  • 1190: தெமுசின் மங்கோலியப் பழங்குடியினரை இணைக்கிறார், அவர்களது தலைவனான பின்னர் யசா சட்டங்களை வகுக்கிறார்.
  • 1201: சமுக்காவின் சதரன் இனத்தை வெல்கிறார்.
  • 1202: தாதர்களை வென்ற பிறகு வாங் கானின் வாரிசாகிறார்.
  • 1203: வாங் கானின் கெரையிட்டுகளை வெல்கிறார். வாங் கான் தன் கூட்டாளிகளான நைமர்களாலேயே எதிர்பாராத விதமாகக் கொல்லப்படுகிறார்.
  • 1204: நைமர்களை வெல்கிறார். அனைத்து இனங்களும் இணைக்கப்பட்டு மங்கோலியர்கள் ஆகின்றனர்.
  • 1206: சமுக்கா கொல்லாப்படுகிறான். தெமுசின் செங்கிஸ் கானாக குருல்தையில் பட்டம் சூட்டிக் கொள்கிறார்.
  • 1207–1210: வடமேற்கு சீனாவையும், திபெத்தின் சில பகுதிகளையும் கொண்ட மேற்கு சியா மீது படையெடுக்கிறார். மேற்கு சியா அடிபணிகிறது. உய்குர்கள் அமைதியாக அடிபணிகின்றனர். இதன் காரணமாக மதிப்புடன் மங்கோலியப் பேரரசில் பணியாற்றுகின்றனர்.
  • 1211: குருல்தைக்குப் பிறகு வட சீனாவின் சின் வம்சம் (1115–1234) படையெடுப்புக்கு உள்ளாகிறது.
  • 1215: பெய்ஜிங் வீழ்கிறது. செங்கிஸ் கான் காரா கிதையின் பக்கம் தன கவனத்தைத் திருப்புகிறார்.
  • 1219–1222: குவாரசமியப் பேரரசு வெல்லப்படுகிறது.
  • 1226: மங்கோலியர்களுக்கு எதிராக அணி சேர்ந்ததால் மேற்கு சியாவின் மீது படையெடுக்கிறார்.
  • 1227: தாங்குடுகளை வென்ற பிறகு செங்கிஸ் கான் இறக்கிறார்.

இதனையும் காண்க[தொகு]

மேற்கோள்கள்[தொகு]

குறிப்புகள்[தொகு]

  1. Genghis Khan The Emperor Of All Men
  2. Prawdin, Michael (1967). The Mongol Empire: Its Rise and Legacy. Transaction Publishers. பக். 205. ISBN 978-1412805193. 
  3. Ratchnevsky, Paul (1991). Genghis Khan: His Life and Legacy. Blackwell Publishing. பக். 9–10. ISBN 0-631-16785-4. 
  4. ஜெயராமன், பாலா. வில்லாதி வில்லன். 
  5. [1]
  6. "Genghis Khan Biography (1162/7)". The Biography Channel. பார்த்த நாள் May 20, 2008.
  7. Weatherford, Jack (2010). The Secret History of the Mongol Queens: How the Daughters of Genghis Khan Rescued His Empire. New York: Crown Publishing Group. பக். xiii, 2. 
  8. Grousset, Rene (1944). Conqueror of the World: The Life of Chingis-khagan. New York: Viking Press. 
  9. Hildinger 1997, pg. 114
  10. Jack, Weatherford (2005). Genghis Khan and the Making of the Modern World. Crown. ISBN 978-0-307-23781-1. 
  11. 11.0 11.1 Lane 2004, pg. 23
  12. Biran, Michal (2012). Genghis Khan. London: Oneworld Publications. p. 35. ISBN 978-1-78074-204-5. https://books.google.com/books?id=ndPZAQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=onepage&q&f=false. 
  13. 13.0 13.1 Weatherford, Jack (2004). "2: Tale of Three Rivers". Genghis Khan and the Making of the Modern World. Three Rivers Press. p. 44. ISBN 0-609-80964-4. 
  14. 14.0 14.1 Man, John (2004). Genghis Khan: Life, Death and Resurrection. London; New York: Bantam Press. ISBN 0-593-05044-4. 
  15. Eskildsen, Stephen (2004). The Teachings and Practices of the Early Quanzhen Taoist Masters. SUNY Press. p. 17. ISBN 978-0-7914-6045-0. 
  16. A. Gabriel, Richard (2006). Genghis Khan's Greatest General: Subotai the Valiant. University of Oklahoma Press. p. 53. ISBN 978-0-7914-6045-0. 
  17. "Jack Weatherford says Genghis Khan wouldn’t have made the mistakes we’ve made in the Middle East". பார்த்த நாள் October 12, 2016.
  18. "Ismi Didikle" (Turkish). Ismi Didikle. பார்த்த நாள் May 5, 2008.
  19. Griffiths, Daniel (January 11, 2007). "Asia-Pacific | Post-communist Mongolia's struggle.". BBC News. http://news.bbc.co.uk/2/hi/asia-pacific/6252741.stm?lsf. பார்த்த நாள்: August 3, 2009. 
  20. Once Shunned, Genghis Khan Conquers Mongolia Again
  21. "The Yasa of Chingis Khan". பார்த்த நாள் February 16, 2010.
  22. "Mongolia to celebrate the birthday of Great Chinggis Khaan". InfoMongolia.com. பார்த்த நாள் October 12, 2013.
  23. William Bonner, Addison Wiggin (2006). "Empire of debt: the rise of an epic financial crisis". John Wiley and Sons. pp.43–44. ISBN 0-471-73902-2
  24. Graziella Caselli, Gillaume Wunsch, Jacques Vallin (2005). "Demography: Analysis and Synthesis, Four Volume Set: A Treatise in Population". Academic Press. p.34. ISBN 0-12-765660-X
  25. "The Legacy of Genghis Khan" at Los Angeles County Museum of Art—again.
  26. R. Ward, Steven (2009). Immortal: a military history of Iran and its armed forces. Georgetown University Press. p. 39. ISBN 1-58901-258-5. https://books.google.com/books?id=8eUTLaaVOOQC&pg=PA39&dq#v=onepage&q=&f=false. 
  27. Zerjal, T; Xue, Y; Bertorelle, G; Wells, RS; Bao, W; Zhu, S; Qamar, R; Ayub, Q et al. (2003). "The Genetic Legacy of the Mongols". The American Journal of Human Genetics 72 (3): 717–721. doi:10.1086/367774. பப்மெட் 12592608. 
  28. Genetics: Analysis Of Genes And Genomes by Daniel L. Hartl, Elizabeth W. Jones, p. 309.
  29. Weatherford, Jack (March 22, 2005). Genghis Khan and the Making of the Modern World. p. 24. ISBN 978-0-307-23781-1. https://books.google.com/books?id=5HCaqYbD5t0C&lpg=PR3&dq=the%20Making%20of%20the%20Modern%20World&pg=PA24#v=onepage&q=the%20Making%20of%20the%20Modern%20World&f=false. பார்த்த நாள்: October 12, 2016. 
  30. Lucas, F. L., From Many Times and Lands (London, 1953), pp. 148–155

ஆதாரங்கள்[தொகு]

  • Hildinger, Erik (1997). Warriors Of The Steppe: Military History Of Central Asia, 500 BC To 1700 AD. Cambridge: De Capo Press. ISBN 0-7867-3114-1. 
  • Lane, George (2004). Genghis Khan and Mongol Rule. Westport, Connecticut: Greenwood Publishing Group. ISBN 0-313-32528-6. 
  • Man, John (2004). Genghis Khan: Life, Death and Resurrection. London; New York: Bantam Press. ISBN 0-593-05044-4. 
  • Ratchnevsky, Paul (1991). Genghis Khan: His Life and Legacy [Čingis-Khan: sein Leben und Wirken]. tr. & ed. Thomas Nivison Haining. Oxford, UK; Cambridge, Massachusetts, US: B. Blackwell. ISBN 0-631-16785-4. 

வெளி இணைப்புகள்[தொகு]

செங்கிஸ் கான்
பிறப்பு: c. 1162 இறப்பு: 1227
அரச பட்டங்கள்
முன்னர்
ஹோடுலா கான்
கமக் மங்கோலின் கான்
1189–1206
கமக் மங்கோல் முடிந்தது
மங்கோலியப் பேரரசு ஆரம்பமானது
புதிய பட்டம்
மங்கோலியப் பேரரசு நிறுவப்பட்டது
மங்கோலியப் பேரரசின் கான்
1206–1227
பின்னர்
டொலுய்
பிரதிநிதியாக
"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=செங்கிஸ்_கான்&oldid=2148714" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது