பேரியம் அசைடு
| |
| பெயர்கள் | |
|---|---|
| வேறு பெயர்கள்
பேரியமிருநைட்ரைடு, பேரியம் டைநைட்ரைடு
| |
| இனங்காட்டிகள் | |
18810-58-7 
| |
| ChemSpider | 56472
|
| EC number | 242-594-6 |
InChI
| |
| யேமல் -3D படிமங்கள் | Image |
| பப்கெம் | 62728 |
| |
| UN number | 1687 |
| பண்புகள் | |
| BaN6 | |
| வாய்ப்பாட்டு எடை | 221.37 g/mol |
| தோற்றம் | வெண்பளிங்கு திடரூபம் |
| மணம் | நெடியற்றது |
| அடர்த்தி | 2.936 g/cm[1] |
| உருகுநிலை | 126 °C (259 °F; 399 K) |
| கொதிநிலை | 160 °C (320 °F; 433 K) |
| 11.5 g/100 mL (0°C) 14.98 g/100mL (15.7°C) 15.36 g/100mL (20°C) 22.73 g/100mL (52.1°C) 24.75 g/100mL (70°C)[2] | |
| மதுசாரம்-இல் கரைதிறன் | 0.017 g/100 mL[3] (16°C) |
| acetone-இல் கரைதிறன் | கரையாது |
| ether-இல் கரைதிறன் | கரையாது |
| தீங்குகள் | |
| பொருள் பாதுகாப்பு குறிப்பு தாள் | [1] |
| ஈயூ வகைப்பாடு | Highly toxic (T+) Dangerous for the environment (N) |
| R-சொற்றொடர்கள் | R1, R23, R25, R36, R37, R38 |
| Lethal dose or concentration (LD, LC): | |
LD50 (Median dose)
|
mg/kg (oral, rats/mice) |
மாறுதலாக ஏதும் சொல்லவில்லை என்றால் கொடுக்கப்பட்ட தரவுகள் யாவும் பொருள்கள் அவைகளின் இயல்பான வெப்ப அழுத்த நிலையில் (25°C, 100kPa) இருக்கும். | |
பேரியம் அசைடு (Barium azide) என்பது Ba(N3)2 என்ற மூலக்கூறு வாய்பாடு கொண்ட கனிம அசைடு ஆகும். இது வெடிக்கும் தன்மை கொண்டது. இயந்திர அசைவுகளுக்கு தூண்டப்படுவதில் காரீய அசைடைக் காட்டிலும் குறைவான தூண்டலுணர்வு கொண்டது.
பயன்கள்
[தொகு]மக்னீசியம், சோடியம், பொட்டாசியம், லித்தியம், உருபீடியம் மற்றும் துத்தநாக சல்பேட்டுகளுடன் சேர்ந்து அவற்றின் அசைடுகள் தயாரிப்பில் பேரியம் அசைடு பயன்படுகிறது[2]. ஆனால் இதன் நீராற்பகுபடும் தன்மையால் இதனைத் தனித்துப் பிரித்தெடுத்தல் சிக்கலான செயலாக உள்ளது.
- Ba(N3)2 + Li2SO4 → 2 LiN3 + BaSO4
பேரியம் அசைட்டை சூடுபடுத்துவதன் மூலம் தூய்மையான நைட்ரசன் தயாரிக்கப்படுகிறது.
- Ba(N3)2 → Ba + 3 N2
மேற்கோள்கள்
[தொகு]- ↑ Fedoroff, Basil T.; Aaronson, Henry A.; Reese, Earl F.; Sheffield, Oliver E.; Clift, George D. (1960). Encyclopedia of Explosives and Related Items (Vol. 1). US Army Research and Development Command TACOM, ARDEC.
- ↑ 2.0 2.1 H. D. Fair and R. F. Walker (1977). Energetic Materials, Vol. 1. Physics and Chemistry of the Inorganic Azides. New York and London: Plenum Press. doi:10.1002/prac.19770811124.
- ↑ Curtius, T.; Rissom, J. (1898). "Neue Untersuchungen über den Stickstoffwasserstoff N3H". J. Prakt. Chem. 58: p. 261–309. doi:10.1002/prac.18980580113.