பெரிய ஆல்பர்ட்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்
புனித பெரிய ஆல்பர்ட்
புனித பெரிய ஆல்பர்ட், திருஓவியம், 1352, திரிவிசோ, இத்தாலி
ஆயர், மறைவல்லுநர்
பிறப்பு 1193/1206
லவீசன், பவேரியா
இறப்பு நவம்பர் 15, 1280
கோல்ன், புனித உரோமைப் பேரரசு
ஏற்கும் சபை/சமயம் கத்தோலிக்க திருச்சபை
அருளாளர் பட்டம்  1622, உரோமை நகரம்
புனிதர் பட்டம் பதினொன்றாம் பயஸ்-ஆல் 1931, உரோமை நகரம்
முக்கிய திருத்தலங்கள் புனித ஆன்டிரியாஸ் கோவில், கோல்ன்
திருவிழா நவம்பர் 15
பாதுகாவல் சின்சினாட்டி; உலக இளையோர் நாள்; மருத்துவ தொழில்நுட்ப வல்லுனர்கள்; இயற்கை அறிவியல், தத்துவ; விஞ்ஞானிகள்; மாணவர்கள்


புனித பெரிய ஆல்பெர்ட், O.P. ( 1200க்கு முன்பு – நவம்பர் 15, 1280), பெரியவர் ஆல்பெர்ட் என்றும் கொலோனின் ஆல்பெர்ட் என்றும் அழைக்கப்பட்டவர், ஒரு கத்தோலிக்க முனிவர் (புனிதர்) ஆவார்.இவர் செருமானியத் தொமினிக்கத் துறவியும் ஆயரும் ஆவார். இவர் தம் வாழ்நாளில் அகற்பொது முனைவர் என்றும் புலவாண்மை முனைவர் என்றும் பாராட்டப்பட்டவர். வாழ்நாள் இறுதியில் தன்பெயருக்கு முன் புனித என்பது மட்டுமன்றி பெரியவர் என்ற பெருமையையும் பெற்றவர்.[1]ஜேம்சு ஏ.விஷீப்பிள், ஜோச்சிம் ஆர்.சோடர் போன்ற புலமையாளர்கள் இவரை இடைக்காலத்தின் மாபெரும் மெய்யியலாளராகவும் இறையியலாளராகவும் மதித்தனர்.[2] கத்தோலிக்கத் திருச்சபை இவரை திருச்சபை (மறையியல்) முனைவராக தகைமையீந்து பெருமதிப்பு தந்தது. இதுபோல திருச்சபையின் தகைமை பெற்றவர் 36 பேரே என்பது குறிப்பிடத் தக்கதாகும்.

உலக அளவில் பெரிய மேதையாக அறியப்பட்ட இவரின் ஆர்வம் அறிவியல், மெய்யியல், இறையியல் என பரந்து விரிந்ததாய் இருந்தது.[3] ஆர்சனிக் என்ற தனிமத்தை கண்டுபிடித்தவர் இவரே.[4] அத்துடன் வெள்ளி நைத்திரேட்டு போன்ற ஒளியுணர் வேதிப் பொருட்களை ஆராய்ந்தவர்.[5][6]

வாழ்க்கை[தொகு]

ஆல்பெர்ட் போலிசுதாத் என்பவரின் மகனாகப் பிறந்தார்.[7] 1280இல் இவர் இறந்தபோது இவருக்கு 80 அகவை எனக்கூறப்படுவதால், இவர் 1200க்கு முன்பே பிறந்துள்ளார். ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட தக்க சான்றுகளின்படி இறக்கும்போது 87 அகவை முடிந்திருந்ததாக அறியப்படுவதால், இவர் 1193இல் பிறந்ததாகப் பொதுவாக ஏற்கப்படுகிறது.[8] ஆல்பெர்ட் (இப்போது பவாரியா எனப்படும்) இலௌவிங்கெனில் பிறந்திருக்கலாம். ஏனெனில் இவர் தன்னை இலௌவிங்கெனின் ஆல்பெர்ட் என அழைத்துக்கொண்டார். அல்லது அது வெறுமனே அவர் குடும்பப் பெயராகவும் இருக்கலாம்.[8]

தொமினிகன் சபையில் சேர்ந்தார். இறையியலில் மாபெரும் தேர்ச்சி பெற்ற இவர், பாரீசில் தன் படிப்பை முடித்தபின் கோல்னில் கல்வி கற்பிக்கும் பணியைத் துவக்கினார். தியுதோனிச் மாவட்ட சபை அதிபராக தேர்வுச் செய்யப்பட்ட இவர், இரெயின்ஸ்பர்க் ஆயராக நான்கு ஆண்டு பணியாற்றிய பின், கற்பிப்பதற்கும் எழுதுவதற்கும் என திரும்பினார். இவர் பல பல்கலை கழகங்களில் இறையியல் ஆசிரியராக பணிபுரிந்தார். இவரது வகுப்புகள் மிகவும் சிறந்த முறையில் இருந்ததால், மிக அதிகமான எண்ணிக்கையில் மாணவர்கள் இவரது வகுப்புகளுக்கு வந்தனர். இதனால், இவரது பாடங்களை வகுப்புகளில் நடத்த முடியாமல், திறந்த வெளிகளில் நடத்தினார். இவரது மாணவர்களில் புனித தாமஸ் அக்குவைனஸ் ஒருவர். இவரும் அக்வினாஸும் அறிவு சார்ந்த விசுவாசத்தை தங்கள் இறையியல் விளக்கங்களில் பறைசாற்றினர். லியோன் பொதுச்சங்கத்தில் முக்கியப் பங்காற்றி, தன் மாணவரான தாமஸ் அக்குவினாஸின் எழுத்துக்களையும் படிப்பினைகளையும் விளக்கி அதற்கு ஆதரவாகப் பேசினார்.

1280ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 15 இறந்த ஆல்பர்ட், 1931ஆம் ஆண்டு திருத்தந்தை பதினொன்றாம் பயஸினால் புனிதராகவும், மறைவல்லுனராகவும் உயர்த்தப்பட்டார். திருத்தந்தை பன்னிரண்டாம் பயஸ் இவரை இவ்வுலகு சார்ந்த அறிவியல்களின் பாதுகாவலராக அறிவித்தார்.

மேலும் காண்க[தொகு]

மேற்கோள்கள்[தொகு]

  1. Weisheipl, James A. (1980), "The Life and Works of St. Albert the Great", in Weisheipl, James A., Albertus Magnus and the Sciences: Commemorative Essays, Studies and texts, 49, Toronto: Pontifical Institute of Mediaeval Studies, p. 46, ISBN 0-88844-049-9 
  2. Joachim R. Söder, "Albert der Grosse – ein staunen- erregendes Wunder,” Wort und Antwort 41 (2000): 145; J.A. Weisheipl, "Albertus Magnus,” Joseph Strayer ed., Dictionary of the Middle Ages 1 (New York: Scribner, 1982) 129.
  3. இன்றைய புனிதர்: புனித ஜெரோம் - வத்திக்கான் வானொலி
  4. Emsley, John (2001). Nature's Building Blocks: An A-Z Guide to the Elements. Oxford: ஒக்ஸ்போர்ட் பல்கலைக்கழகப் பதிப்பகம். பக். 43,513,529. ISBN 0-19-850341-5. 
  5. Davidson, Michael W. (2003-08-01). "Molecular Expressions: Science, Optics and You — Timeline — Albertus Magnus". The Florida State University. பார்த்த நாள் 2009-11-28.
  6. Szabadváry, Ferenc (1992). History of analytical chemistry. Taylor & Francis. p. 17. ISBN 2-88124-569-2. http://books.google.com/books?id=53APqy0KDaQC. 
  7. Kennedy, Daniel. "St. Albertus Magnus." The Catholic Encyclopedia. Vol. 1. New York: Robert Appleton Company, 1907. 10 Sept. 2014
  8. 8.0 8.1 Tugwell, Simon. Albert and Thomas, New York Paulist Press, 1988, p. 3, 96–7

தகவல் வாயில்கள்[தொகு]

  • Tugwell, Simon. Albert and Thomas, Paulist Press, New York, 1988
  • This article incorporates content from the 1728 Cyclopaedia, a publication in the public domain.

மொழிபெயர்ப்புகள்[தொகு]

  • On the Causes of the Properties of the Elements, translated by Irven M. Resnick, (Milwaukee: Marquette University Press, 2010) [translation of Liber de causis proprietatum elementorum]
  • Questions concerning Aristotle's on Animals, translated by Irven M Resnick and Kenneth F Kitchell, Jr, (Washington, DC: Catholic University of America Press, 2008) [translation of Quaestiones super De animalibus]
  • The Cardinal Virtues: Aquinas, Albert, and Philip the Chancellor, translated by RE Houser, (Toronto: Pontifical Institute of Mediaeval Studies, 2004) [contains translations of Parisian Summa, part six: On the good and Commentary on the Sentences of Peter Lombard, book 3, dist. 33 & 36]
  • The Commentary of Albertus Magnus on Book 1 of Euclid's Elements of Geometry, edited by Anthony Lo Bello, (Boston: Brill Academic Publishers, 2003) [translation of Priumus Euclidis cum commento Alberti]
  • On Animals: A Medieval Summa Zoologica, translated by Kenneth F Kitchell, Jr. and Irven Michael Resnick, (Baltimore; London: Johns Hopkins University Press, 1999) [translation of De animalibus]
  • Paola Zambelli, The Speculum Astronomiae and Its Enigma: Astrology, Theology, and Science in Albertus Magnus and His Contemporaries, (Dordrecht; Boston: Kluwer Academic Publishers, 1992) [includes Latin text and English translation of Speculum astronomiae]
  • Albert & Thomas: Selected Writings, translated by Simon Tugwell, Classics of Western Spirituality, (New York: Paulist Press, (1988) [contains translation of Super Dionysii Mysticam theologiam]
  • On Union with God, translated by a Benedictine of Princethorpe Priory, (London: Burns Oates & Washbourne, 1911) [reprinted as (Felinfach: Llanerch Enterprises, 1991) and (London: Continuum, 2000)] [translation of De adherendo Deo]

மேலும் படிக்க[தொகு]

  • Collins, David J. "Albertus, Magnus or Magus?: Magic, Natural Philosophy, and Religious Reform in the Late Middle Ages." Renaissance Quarterly 63, no. 1 (2010): 1–44.
  • Honnefelder, Ludger (ed.) Albertus Magnus and the Beginnings of the Medieval Reception of Aristotle in the Latin West. From Richardus Rufus to Franciscus de Mayronis, (collection of essays in German and English), Münster : Aschendorff, 2005.
  • Kovach,Francis J. & Shahan,Robert W. Albert the Great. Commemorative Essays, Norman: University of Oklahoma Press, 1980.
  • Miteva, Evelina. "The Soul between Body and Immortality: The 13th Century Debate on the Definition of the Human Rational Soul as Form and Substance", in: Philosophia: E-Journal of Philosophy and Culture, 1/2012. ISSN: 1314-5606.
  • Resnick, Irven (ed.), A Companion to Albert the Great: Theology, Philosophy, and the Sciences, Leiden, Brill, 2013.
  • Resnick, Irven e Kitchell Jr, Kenneth (eds.), Albert the Great: A Selective Annotated Bibliography, (1900-2000), Tempe, Arizona Center for Medieval and Renaissance Studies, 2004.
  • Wallace, William A. (1970). "Albertus Magnus, Saint". Dictionary of Scientific Biography 1. New York: Scribner & American Council of Learned Societies. 99–103. ISBN 978-0-684-10114-9. 

வெளி இணைப்புகள்[தொகு]

"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=பெரிய_ஆல்பர்ட்&oldid=1888333" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது