பிலிப்பீன்சு

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
(பிலிபைன்சு இலிருந்து வழிமாற்றப்பட்டது)
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்
Repúbliká ng̃ Pilipinas
ரீபப்பிலிக்கா இங் பிலிபினாஸ்
பிலிப்பீன்ஸ் குடியரசு
பிலிப்பீன்ஸ் கொடி பிலிப்பீன்ஸ் சின்னம்
குறிக்கோள்

Maka-Diyos, Makatao, Makakalikasan, at Makabansa[1] (பிலிப்பினோ)
("கடவுளுக்கும், மக்களுக்கும், இயற்கையும், நாட்டுக்கும்")
நாட்டுப்பண்
லுபாங் ஹினிராங்
"தேர்ந்த நாடு"

Location of பிலிப்பீன்ஸ்
தலைநகரம் மணிலா[2]
14°35′N 121°0′E / 14.583, 121
பெரிய நகரம் குயெசோன் நகரம்
ஆட்சி மொழி(கள்)
பிரதேச மொழிகள்
மக்கள் பிலிப்பினோ
அரசு ஒன்றிய அரசியலமைப்புக் குடியரசு, சனாதிபதி முறைமை, அரசியலமைப்பு, குடியரசு
 -  சனாதிபதி பெனிஞோ அகுவினோ III
 -  உப சனாதிபதி ஜெயோமர் பினாய்
 -  Senate President Franklin Drilon
 -  House Speaker Feliciano Belmonte, Jr.
 -  Chief Justice Maria Lourdes Sereno
Independence from Spain[1] and the United States 
 -  Established April 27, 1565 
 -  Declared June 12, 1898 
 -  Self-government March 24, 1934 
 -  Recognized July 4, 1946 
 -  Current constitution February 2, 1987 
 -  நீர் (%) 0.61[4] (inland waters)
 -  நிலம் km2
Expression error: Unrecognized punctuation character "[". sq mi
 -  அடர்த்தி வார்ப்புரு:Data/popdens/கிமீ² (43rd)
/சதுர மைல்
மொ.தே.உ 
(கொஆச (ppp))
2013 கணிப்பீடு
 -  மொத்தம் $456.418 billion[5] 
 -  நபர்வரி $4,682[5] 
மொ.தே.உ(பொதுவாக) 2013 மதிப்பீடு
 -  மொத்தம்l $272.018 billion[5] 
 -  நபர்வரி $2,790[5] 
ஜினி சுட்டெண்? (2009) 43.0 (44 ஆவது)
ம.வ.சு (2013) 0.654 (114 ஆவது)
நாணயம் Peso (Filipino: piso) (₱) (PHP)
நேர வலயம் PST (ஒ.ச.நே.+8)
 -  கோடை (ப.சே.நே.) not observed (ஒ.ச.நே.+8)
இணைய குறி .ph
தொலைபேசி ++63

பிலிப்பீன்சு (Philippines, தகலாகு மொழி: pɪlɪˈpinɐs, பிலீப்பினாஸ்), அல்லது பிலிப்பைன்ஸ் என்றழைக்கப்படும் பிலிப்பீனியக் குடியரசு தென்கிழக்காசியாவிலுள்ள ஒரு நாடாகும். இதன் தலைநகரம் மணிலா. இத் தீவு நாடானது பசுபிக் சமுத்திரத்தின் மேற்க்குப் பகுதியில் அமைந்துள்ளது. பிலிப்பைன்ஸின் எல்லைகளாக வடக்கே லூசான் நீரிணைக்கு அப்பாலுள்ள தாய்வானும்; மேற்கே தென் சீனக் கடலுக்கு அப்பாலுள்ள வியட்னாமும்; தென்மேற்கே சுலு கடலுக்கு அப்பாலுள்ள புரூணை தீவுகளும்; தெற்கே ஏனைய தீவுகளை இந்தோனேசியாவிலிருந்து பிரிக்கும் செலேபெஸ் கடலும் அமைந்துள்ள அதேவேளை; கிழக்கில் பிலிப்பைன் கடலும் பலாவு எனப்படும் ஒரு தீவுத் தேசமும் உள்ளன. பிலிப்பைன்ஸ் தீவுத் தேசமானது பசிபிக் நெருப்பு வட்டப் பகுதியில் அமைந்துள்ளதாலும் பூமத்திய ரேகைக்கு அண்மையில் உள்ளதாலும் பூகம்பங்களும் சூறாவளிகளும் ஏற்பட வாய்ப்புக்கள் உள்ளன. ஆனால் பிலிப்பைன்ஸ் ஏராளமான இயற்கை வளங்களையும் உலகின் மிகப்பெரிய உயிரியற் பல்வகைமையையும் கொண்டுள்ளது.

300,000 சதுர கிலோமீற்றர் (115,831 சதுர மைல்) பரப்பளவைக் கொண்ட பிலிப்பைன்ஸ் உலகின் பாரிய நாடுகளின் பட்டியலில் 73 ஆவது இடத்திலுள்ளது.[6] மொத்தம் 7,107 தீவுகளைக் கொண்ட தீவுக்கூட்டமாக விளங்கும் பிலிப்பைன்ஸ் புவியியல் ரீதியாக லூசொன், விசயாஸ் மற்றும் மின்டனோ என மூன்று பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் தலைநகர் மணிலா ஆகும். பிரசித்திபெற்ற நகரமாக குவிசோன் நகரம் விள்ங்குகின்றது.

பிலிப்பைன்ஸ் தீவுகளில் வாழும் மக்கள் பிலிப்பினோக்கள் என அழைக்கப்படுகின்றனர். பிலிப்பைன்ஸ் 98 மில்லியனுக்கும் அதிகமான மக்கள்தொகையைக் கொண்டுள்ளது.[7] இதுவே ஆசியாவில் அதிக மக்கள்தொகையைக் கொண்ட நாடுகளின் பட்டியலில் ஏழாவது இடத்திலும் உலகில் அதிக மக்கள்தொகையைக் கொண்ட நாடுகளின் பட்டியலில் 12 ஆவது இடத்திலும் உள்ளது. அதுமட்டுமல்லாமல் ஏறத்தாழப் 12 மில்லியன் பிலிப்பினோக்கள் வெளிநாடுகளில் வசிக்கின்றார்கள். உலகிலேயே புலம்பெயர்ந்தோர் தொகை அதிகமாக உள்ள நாடுகளில் பிலிப்பைன்சும் ஒன்றாகும்.[8] இங்கே பல்வகைப்பட்ட இனங்களையும் கலாச்சாரங்களையும் பின்பற்றும் மக்கள் பரவலாக வாழ்ந்து வருகின்றனர். வரலாற்றுக்கு முன்னைய காலத்தில் நெகிரிடோ இனத்தவர்கள் இங்கே வாழ்ந்து வந்தனர். அதன் பின்னர் வந்த அவுஸ்திரேலிய ஆசிய மக்களின் மூலம் மலாய், இந்து, இசுலாமிய மக்களால் அவர்களுடைய பண்பாட்டம்சங்களும் இங்கு கொண்டுவரப்பட்டன. பல்வேறு நாடுகள் டாடு, ராஜா, சுல்தான் மற்றும் இலாகன் ஆகியோரின் சீனாவுடன் மேற்கொள்ளப்பட்ட வர்த்தகத்தின் காரணமாக சீனக் கலாச்சாரம் இங்கே பரவியதோடு இன்றும் சீன மக்கள் இங்கே வாழ்ந்துவருகின்றார்கள்.

பெயர் வரலாறு[தொகு]

எசுப்பானிய அரசர் இரண்டாம் பிலிப் நினைவாக பிலிப்பைன்ஸ் என்ற பெயர் இத்தீவுக் கூட்டத்திற்குப் பெயரிடப்பட்டது. எசுப்பானிய ஆய்வாளரான ருய் லோபேஸ் டி வில்லாபோஸ் தனது 1542 ஆம் ஆண்டு பயணத்தின் போது இத்தீவுக்கு லெய்டி தீவுகள் மற்றும் சமர் பிலிப்பினாஸ் என அஸ்டூரியாஸ் இளவரசரின் பெயரைச் சூட்டினார். இறுதியாக லாஸ் ஐஸ்லாஸ் பிலிப்பினாஸ் என்ற பெயர் இத்தீவுக்கூட்டத்தின் அனைத்துத் தீவுகளுக்கும் சூட்டப்பட்டது. இப்பெயர் பொதுவானதாக மாறுவதற்கு முன்னர், வேறு பெயர்களான ஐஸ்லாஸ் டெல் பொனியென்டே (மேற்குத் தீவுகள்) மற்றும் சான் லாசரோ தீவுகள் என்ற மகலனின் பெயரும் இத்தீவுகளைக் குறிப்பிட எசுப்பானியர்களால் பயன்படுத்தப்பட்டன.[9][10][11][12][13]

இந்நாட்டின் வரலாற்றின் காரணமாக பிலிப்பைன்சின் உத்தியோகபூர்வப் பெயரானது பலமுறை மாற்றத்திற்குள்ளானது. பிலிப்பைன் புரட்சியின் போது மலொலோஸ் காங்கிரஸ் ரிபப்ளிகா பிலிப்பினா அல்லது பிலிப்பைன் குடியரசு என்னும் பெயரை நிறுவுவதாகப் பிரகடனப்படுத்தியது. எசுப்பானிய-அமெரிக்கப் போர் (1898) மற்றும் பிலிப்பைன்-அமெரிக்கப் போர்க் (1899–1902) காலப்பகுதியிலிருந்து பொதுநலவாயக் காலப்பகுதி (1935–46) வரை அமெரிக்க காலனித்துவ அதிகாரிகள் எசுப்பானியப் பெயரின் மொழிபெயர்ப்பான பிலிப்பைன் தீவுகள் என இந்நாட்டைக் குறிப்பிட்டனர். 1898 ஆம் ஆண்டு பாரிஸ் உடன்படிக்கையில் இருந்து பிலிப்பைன்ஸ் என்ற பெயர் தோன்றி நாட்டின் பொதுவான பெயராகவும் மாறியது. இரண்டாம் உலகப் போரின் முடிவில் இருந்து இந்நாட்டின் உத்தியோகபூர்வப் பெயரானது பிலிப்பைன்ஸ் குடியரசு என்று வழங்கப்பட்டுவருகின்றது.[14]

வரலாறு[தொகு]

வரலாற்றுக்கு முன்[தொகு]

இத்தீவுக் கூட்டத்தின் பழமையான மனிதனாக இதுவரை அறியப்பட்டவரையில், கலாவோ மனிதனின் கால் எலும்புகளை யுரேனியத் தொடர் நாட்கணிப்பிற்கு உட்படுத்திய போது 67,000 ஆண்டுகள் பழமையானது என நம்பகமான முறையில் தெரியவந்துள்ளது.[15] இதற்கு முன்னர், காபன் நாட்கணிப்பின் மூலம் 24,000 ஆண்டுகள் பழமையானது எனக் கணிக்கப்பட்ட, பிலிப்பைன்சின் மாகாணமான பலாவனைச் சேர்ந்த, தபொன் மனிதனே பழமையான மனிதனாகக் காணப்பட்டான்.[16][17] நெகிரிடோசும் இத்தீவுக்கூட்டத்தின் முற்காலத்திய குடியேறிகளின் மத்தியில் ஒன்றாக இருந்த போதிலும் அவர்களின் தோற்றம் பிலிப்பைன்சில் எப்போது நிகழ்ந்தது என்பது இன்னும் நம்பகமான முறையில் கணிக்கப்படவில்லை.[18] பண்டைய பிலிப்பினோக்களின் தோற்றம் தொடர்பாகப் பல எதிர்மாறான கோட்பாடுகள் நிலவுகின்றன. மிகவும் பரவலாக மொழியியல் மற்றும் தொல்லியல் ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டதாக அவுட் ஒஃப் தாய்வான் எனும் மாதிரி காணப்படுகின்றது. இதன் படி தாய்வானிலிருந்து வந்த ஆஸ்திரோனேசியரகள் முன்னர் வருகைதந்தவர்களை இடம்பெயரச்செய்து, கி.மு. 4000 இல் பிலிப்பைன்சில் குடிபெயர்ந்தனர்.[19][20] கி.மு. 1000 அளவில் தீவுக்கூட்டத்தின் மக்கள் வேட்டையாடும் பழங்குடியினர், போர்வீரர் சங்கங்கள், மலைநாட்டின் பணம் படைத்த பிரபுக்கள் மற்றும் கடலோர துறைமுக முகாமையாளர்கள் என நான்கு வகையான சமூகக் குழுக்களாக வளர்ச்சியடைந்திருந்தனர்.[21]

எசுப்பானியக் காலனியாதிக்கம்[தொகு]

மிகுவெல் லோபேஸ் டி லெகாஸ்பி ஆல் 1590 இல் கட்டப்பட்ட மணிலாவிலுள்ள சாந்தியாகோ கோட்டை.

1521 ஆம் ஆண்டு, போர்த்துக்கேய நாடுகாண் பயணியான பேர்டினண்ட் மகலன் பிலிப்பைன்சை வந்தடைந்து இத்தீவுக்கூட்டத்தை எசுப்பானியாவிற்கு உரித்துடையதாக்கினார்.[22] எசுப்பானிய நாடுகாண் பயணியான மிகுவெல் லோபேஸ் டி லெகாஸ்பி 1565 ஆம் ஆண்டு மெக்சிக்கோவிலிருந்து இங்கு வந்து, முதலாவது ஐரோப்பியக் குடியேற்றங்களை செபுவில் அமைத்ததிலிருந்து காலனியாதிக்கம் ஆரம்பமானது. பூர்வீக எதிர்ப்பை அடக்கியமை மற்றும் சீன கடற்கொள்ளைப் போர்ப்பிரபுவான லிமஹொங்கைத் தோற்கடித்தமை என்பவற்றின் பின்னர், எசுப்பானியர்கள் 1571 ஆம் ஆண்டு எசுப்பானியக் கிழக்கிந்தியாவின் தலைநகரமாக மணிலாவைப் பிரகடனப்படுத்தினார்கள்.[23][24] எசுப்பானிய ஆட்சியானது இத்தீவுக்கூட்டத்தின் பிரிவுபட்ட பிராந்தியங்களின் மத்தியில் அரசியல் ஒற்றுமையைக் கொண்டுவருவதில் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பை வழங்கியது. 1565 இல் இருந்து 1821 வரை பிலிப்பைன்ஸ் தீவானது புதிய எசுப்பானியாவின் உப அரசின் ஒர் பிரதேசமாக ஆட்சிசெய்யப்பட்டு, மெக்சிக்கன் சுதந்திரப் போரின் பின்னர் மட்ரிட்டிலிருந்து நேரடியாக ஆட்சிசெய்யப்பட்டது. 16 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து 19 ஆம் நூற்றாண்டு வரை மணிலா கலியன் என்ற கப்பலும் பெரிய கடற்படையும் மணிலாவிற்கும் அக்கபல்கோவிற்கும் இடையே ஒரு வருடத்தில் இருமுறை பயணித்தது. இவ்வர்த்தகம் சோளம், தக்காளி, உருளைக்கிழங்கு, மிளகாய், மிளகு தூள், மற்றும் அன்னாசி போன்ற அமெரிக்காவில் இருந்து வந்த உணவுகளை இங்கு அறிமுகப்படுத்தியது.[24] உரோமன் கத்தோலிக்க மதபிரசாரகர்கள் பெரும்பாலான தாழ்நில மக்களை கிறிஸ்தவத்திற்கு மதம் மாற்றினார்கள். அத்துடன் பாடசாலைகள், பல்கலைக்கழகங்கள், மற்றும் வைத்தியசாலைகளையும் அமைத்தனர். எசுப்பானிய ஆணையின் மூலம் 1863 ஆம் ஆண்டு இலவசப் பொதுப் பள்ளி முறை அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட போதிலும் அமெரிக்கக் காலகட்டத்திலேயே வெகுசன பொதுக்கல்வி முறையின் முயற்சிகள் வெற்றிகரமாக நடைமுறைக்கு வந்தன.[25]

சமகால வரலாறு[தொகு]

மீண்டும் 1986 ஆம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்ட சனநாயக மற்றும் அரசாங்கச் சீர்திருத்தங்களாவன தேசிய கடன், அரசாங்கத்தின் ஊழல், ஆட்சிக்கவிழ்ப்பு முயற்சிகள், பேரழிவுகள், தொடர்ச்சியான கம்யூனிஸ்ட் கிளர்ச்சி,[26] மற்றும் மோரோ பிரிவினைவாதிகளுடனான இராணுவ மோதல் என்பவற்றின் காரணமாகத் தடுக்கப்பட்டன.[27] கொராசன் அக்குவினோவின் நிர்வாகம், பினாடுபோ மலையின் வெடிப்புடன் முடிவடைந்தது.[28][29] இதன் காரணமாக அமெரிக்கப் படைகள் சூபிக் விரிகுடா மற்றும் கிளார்க் விமான தளத்திலிருந்து வெளியேறின. 1992 ஆம் ஆண்டு சனாதிபதியாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிடெல் வி. ராமோஸ் அவர்களின் நிர்வாகத்தின் போது நாட்டின் பொருளாதாரம் முன்னேற்றமடைந்தது. இருந்தபோதிலும், மோரோ தேசிய விடுதலை முன்னணியுடனான சமாதான உடன்படிக்கை,[30] போன்ற அரசியல் மற்றும் பொருளாதார மேம்பாடுகள், 1997 ஆம் ஆண்டில் கிழக்காசிய நிதி நெருக்கடி ஆரம்பித்ததன் காரணமாக முழுவதுமாக மறுதலிக்கப்பட்டன.[31][32]

2001 இல், அபு சயாவ் உடன் தொடரும் மோதலுக்கு மத்தியில்,[33] ஊழல் தொடர்பான குற்றச்சாட்டுக்கள், மற்றும் ஒரு முடக்கப்பட்ட பாரிய குற்ற பிரேரணையின் காரணமாக ராமோஸ் இன் வாரிசான ஜோசப் எஸ்ட்ராடா 2001 எட்சா புரட்சி மூலம் அகற்றப்பட்டு குளோரியா மெக்கபாகல்-அர்ரோயோ அவருக்குப் பதிலாகப் பதிலீடு செய்யப்பட்டார்.[34] பொருளாதாரம் நிலையான வளர்ச்சியை அனுபவித்தமை மற்றும் பெரும் மந்தநிலையைத் தவிர்க்க முடிந்தமை[35][36][37][38] போன்றவை நிகழ்ந்த போதிலும் அவரது 9 ஆண்டு நிர்வாகம் இலஞ்சம் மற்றும் அரசியல் ஊழல்களால் கட்டப்பட்டிருக்கின்றது. நவம்பர் 23, 2009 அன்று இடம்பெற்ற, மகுயினாடோ படுகொலை 34 பத்திரிகையாளர்களின் கொலைக்கு வழிவகுத்தது.[39][40] 2010 ஆம் ஆண்டு, பெனிஞோ அகுவினோ III சனாதிபதியாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இவரது காலப்பகுதியில் வடக்கு போர்னியோ மற்றும் தென் சீனக் கடலில் நிலப்பகுதி மோதல்கள் அதிகரித்த போது பாங்சமோரோ சமாதான ஒப்பந்தம் கையெழுத்திடப்பட்டது.[41][42][43][44] 2013 ஆம் ஆண்டு ஹையான் சூறாவளி பிலிப்பைன்சைத் தாக்கியது.[45]

மேற்கோள்கள்[தொகு]

  1. "Republic act no. 8491". Republic of the Philippines. பார்த்த நாள் 2014-03-08.
  2. "Presidential Decree No. 940" (May 29, 1976).
  3. பிழை காட்டு: செல்லாத <ref> குறிச்சொல்; 7_mother_languages என்னும் பெயரில் உள்ள ref குறிச்சொல்லுக்கு உரையேதும் வழங்கப்படவில்லை
  4. "East & Southeast Asia :: Philippines". The World Factbook. Washington, D.C.: Author: Central Intelligence Agency (2009-10-28). பார்த்த நாள் 2009-11-07.
  5. 5.0 5.1 5.2 5.3 "Philippines". International Monetary Fund. பார்த்த நாள் January 2014.
  6. General Profile of the Philippines : Geography (archived from the original on 2005-11-04), Philippine Information Agency.
  7. Projected Population as of May 6, 2013, PH: Commission on Population, May 6, 2013, http://www.popcom.gov.ph/ 
  8. Global Pinoys to rally at Chinese consulates – The Philippine Star » News » Headlines. Philstar.com (2012-04-27). Retrieved on 2012-07-04.
  9. Scott, William Henry. (1994). Barangay: Sixteenth-century Philippine Culture and Society. Ateneo de Manila University Press. p. 6. ISBN 971-550-135-4. http://books.google.com/?id=15KZU-yMuisC. 
  10. Spate, Oskar H. K. (1979). "Chapter 4. Magellan's Successors: Loaysa to Urdaneta. Two failures: Grijalva and Villalobos". The Spanish Lake – The Pacific since Magellan, Volume I. Taylor & Francis. p. 97. ISBN 0-7099-0049-X. http://epress.anu.edu.au/spanish_lake/mobile_devices/ch04s05.html. பார்த்த நாள்: 2010-01-07. 
  11. Friis, Herman Ralph. (Ed.). (1967). The Pacific Basin: A History of Its Geographical Exploration. American Geographical Society. p. 369. http://books.google.com/?id=veuwAAAAIAAJ&cd=5&dq=islas+del+poniente+san+lazaro&q=islas+del+poniente#search_anchor. 
  12. Galang, Zoilo M. (Ed.). (1957). Encyclopedia of the Philippines, Volume 15 (3rd ed.). E. Floro. p. 46. http://books.google.com/?id=lt5uAAAAMAAJ&cd=2&dq=islas+del+poniente+san+lazaro&q=islas+del+poniente+#search_anchor. 
  13. Tarling, Nicholas. (1999). The Cambridge History of Southeast Asia – Volume One, Part Two – From c. 1500 to c. 1800. Cambridge, UK: Cambridge University Press. p. 12. ISBN 0-521-66370-9. http://books.google.com/?id=jtsMLNmMzbkC&printsec=frontcover#v=onepage&q. 
  14. Quezon, Manuel, III. (2005-03-28). "The Philippines are or is?". Manuel L. Quezon III: The Daily Dose. Retrieved 2009-12-20.
  15. Henderson, Barney (August 4, 2010). "Archaeologists unearth 67000-year-old human bone in Philippines". The Daily Telegraph (London). http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/asia/philippines/7924538/Archaeologists-unearth-67000-year-old-human-bone-in-Philippines.html. பார்த்த நாள்: August 4, 2010. 
  16. Fox, Robert B. (1970). The Tabon Caves: Archaeological Explorations and Excavations on Palawan. National Museum. p. 44. http://books.google.com/?id=pd6AAAAAMAAJ&q=tabon+man. பார்த்த நாள்: 2009-12-16. 
  17. Scott, William Henry. (1984). Prehispanic Source Materials for the Study of Philippine History. Quezon City: New Day Publishers. p. 15. ISBN 971-10-0227-2. http://books.google.com/?id=FSlwAAAAMAAJ&q=pre-mongoloid. 
  18. Scott, William Henry. (1984). Prehispanic Source Materials for the Study of Philippine History. Quezon City: New Day Publishers. p. 138. ISBN 971-10-0227-2. http://books.google.com/?id=FSlwAAAAMAAJ&q=pygmy+Negrito. "Not one roof beam, not one grain of rice, not one pygmy Negrito bone has been recovered. Any theory which describes such details is therefore pure hypothesis and should be honestly presented as such." 
  19. Solheim, Wilhelm G., II. (January 2006). Origins of the Filipinos and Their Languages. Archived from the original on 2008-08-03. http://web.archive.org/web/20080803020434/http://web.kssp.upd.edu.ph/linguistics/plc2006/papers/FullPapers/I-2_Solheim.pdf. பார்த்த நாள்: 2009-08-27. 
  20. Mijares, Armand Salvador B. (2006). The Early Austronesian Migration To Luzon: Perspectives From The Peñablanca Cave Sites. Bulletin of the Indo-Pacific Prehistory Association 26: 72–78.
  21. Legarda, Benito, Jr. (2001). "Cultural Landmarks and their Interactions with Economic Factors in the Second Millennium in the Philippines". Kinaadman (Wisdom) A Journal of the Southern Philippines 23: 40. 
  22. Zaide, Gregorio F. and Sonia M. Zaide (2004). Philippine History and Government (6th ed.). All-Nations Publishing Company. 
  23. Kurlansky, Mark. (1999). The Basque History of the World. New York: Walker & Company. p. 64. ISBN 0-8027-1349-1.
  24. 24.0 24.1 Joaquin, Nick. (1988). Culture and History: Occasional Notes on the Process of Philippine Becoming. Manila: Solar Publishing.
  25. Dolan, Ronald E. (Ed.). (1991). "Education". Philippines: A Country Study. Washington: GPO for the Library of Congress. Retrieved 2009-12-20 from Country Studies US Website.
  26. Gov't drafts new framework to guide peace talks with leftist rebels.Philippine Star.
  27. Julie Alipala (October 2, 2010). "RP terror campaign cost lives of 11 US, 572 RP soldiers—military". Philippine Daily Inquirer. பார்த்த நாள் May 1, 2012.
  28. "Tarlac map". University of Texas in Austin Library. Retrieved on 2011-08-02.
  29. "Report of the Philippine Commission to the President, 1901 Vol. III", pg. 141. Government Printing Office, Washington, 1901.
  30. Gargan, Edward A. (December 11, 1997). "Last Laugh for the Philippines; Onetime Joke Economy Avoids Much of Asia's Turmoil". New York Times. http://www.nytimes.com/1997/12/11/business/last-laugh-for-philippines-onetime-joke-economy-avoids-much-asia-s-turmoil.html. பார்த்த நாள்: 2008-01-25. 
  31. "Financial Crisis and Global Governance: A Network Analysis" (July 2009). பார்த்த நாள் 11 June 2012. by Andrew Sheng, Adj. Prof., Tsinghua University and University of Malaya
  32. "Analyzing Systemic Risk with Financial Networks During a Financial Crash". பார்த்த நாள் 8 March 2014. by Taylan Yenilmez, Tinbergen Institute and Burak Saltoglu, Bogazici University
  33. "2 US Navy men, 1 Marine killed in Sulu land mine blast". GMA News. September 29, 2009. Archived from the original on October 2, 2009. http://www.gmanews.tv/story/173383/2-us-navy-men-1-marine-killed-in-sulu-land-mine-blast. பார்த்த நாள்: September 29, 2009. "Two US Navy personnel and one Philippine Marine soldier were killed when a land mine exploded along a road in Indanan, Sulu Tuesday morning, an official said. The American fatalities were members of the US Navy construction brigade, Armed Forces of the Philippines (AFP) spokesman Lt. Col. Romeo Brawner Jr. told GMANews.TV in a telephone interview. He did not disclose the identities of all three casualties."  and
    Al Pessin (September 29, 2009). "Pentagon Says Troops Killed in Philippines Hit by Roadside Bomb". Voice of America. http://www.voanews.com/english/news/a-13-2009-09-29-voa12.html. பார்த்த நாள்: January 12, 2011.  and
    "Troops killed in Philippines blast". Al Jazeera. September 29, 2009. Archived from the original on October 3, 2009. http://english.aljazeera.net/news/asia-pacific/2009/09/20099298614751808.html. பார்த்த நாள்: September 29, 2009.  and
    Jim Gomez (September 29, 2009). "2 US troops killed in Philippines blast". CBS News. Archived from the original on February 2, 2011. http://www.cbsnews.com/stories/2009/09/29/world/main5348332.shtml. பார்த்த நாள்: January 12, 2011. 
  34. Bowring, Philip. Filipino Democracy Needs Stronger Institutions. International Herald Tribune website. 2001, January 22. Retrieved January 27, 2009.
  35. "Bolante Faces Off with Senators Over Fertilizer Fund Scam". ANC (2008-11-13). மூல முகவரியிலிருந்து 2009-03-02 அன்று பரணிடப்பட்டது. பார்த்த நாள் 2008-12-04.
  36. "Arroyo claims hollow victory" by Leslie Davis, Asia Times Online, September 27, 2005.
  37. "Corruption was Gloria's biggest mistake: survey". ABS-CBN News and Current Affairs. பார்த்த நாள் 15 April 2012.
  38. "Philippines charges Gloria Arroyo with corruption". The Guardian (18 November 2011). பார்த்த நாள் 15 April 2012. "Former president is formally accused of electoral fraud after government rushed to court as she tried to leave country"
  39. Jimenez-Gutierrez, Jason (November 23, 2010). "Philippines mourns massacre victims". Philippine Daily Inquirer. http://newsinfo.inquirer.net/breakingnews/nation/view/20101123-304817/Philippines-mourns-massacre-victims. பார்த்த நாள்: November 23, 2010. 
  40. Analyn Perez (November 25, 2009). "The Ampatuan Massacre: a map and timeline". GMA News (gmanews.tv). http://www.gmanetwork.com/news/story/177821/news/specialreports/the-ampatuan-massacre-a-map-and-timeline. 
  41. gov.ph (2012-10-15). "Speech of President Benigno Aquino III during the signing of the Framework Agreement on the Bangsamoro". Gov.ph. பார்த்த நாள் 2014-03-03.
  42. "The Republic of the Philippines v. The People's Republic of China". Pca-cpa.org. பார்த்த நாள் 2013-10-24.
  43. Del Cappar, Michaela (April 25, 2013). "ITLOS completes five-man tribunal that will hear PHL case vs. China". GMA News One. பார்த்த நாள் October 24, 2013.
  44. Frialde, Mike (23 February 2013). "Sultanate of Sulu wants Sabah returned to Phl". The Philippine Star. http://www.philstar.com/headlines/2013/02/23/912045/sultanate-sulu-wants-sabah-returned-phl. பார்த்த நாள்: 24 February 2013. 
  45. (November 22, 2013) Typhoon Haiyan death toll rises over 5,000. BBC. (Report). Retrieved on November 22, 2013.


"http://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=பிலிப்பீன்சு&oldid=1648455" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது