கந்தகம்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்
கந்தகம்
16S
O

S

Se
பாஸ்பரஸ்கந்தகம்குளோரின்
தோற்றம்
எலுமிச்சை மஞ்சள் நிறமான சிட்டங்கட்டப்பட்ட நுண்பளிங்குகள்


கந்தகத்தின் நிறமாலைக்கோடுகள்
பொதுப் பண்புகள்
பெயர், குறியீடு, எண் கந்தகம், S, 16
தனிம வகை அலோகம்
நெடுங்குழு, கிடை வரிசை, குழு 163, p
நியம அணு நிறை
(அணுத்திணிவு)
32.065(5)
இலத்திரன் அமைப்பு [Ne] 3s2 3p4
2, 8, 6
Electron shells of sulfur (2, 8, 6)
வரலாறு
கண்டுபிடிப்பு சீனர்[1] (Before 2000BC)
Recognized as an element by அந்துவான் இலவாசியே (1777)
இயற்பியற் பண்புகள்
நிலை திண்மம்
அடர்த்தி (அ.வெ.நிக்கு அருகில்) (அல்பா) 2.07 g·cm−3
அடர்த்தி (அ.வெ.நிக்கு அருகில்) (பீட்டா) 1.96 g·cm−3
அடர்த்தி (அ.வெ.நிக்கு அருகில்) (காம்மா) 1.92 g·cm−3
திரவத்தின் அடர்த்தி உ.நி.யில் 1.819 g·cm−3
உருகுநிலை 388.36 K, 115.21 °C, 239.38 °F
கொதிநிலை 717.8 K, 444.6 °C, 832.3 °F
மாறுநிலை 1314 K, 20.7 MPa
உருகலின் வெப்ப ஆற்றல் (mono) 1.727 கி.யூல்·மோல்−1
வளிமமாக்கலின் வெப்ப ஆற்றல் (mono) 45 கி.யூல்·மோல்−1
வெப்பக் கொண்மை 22.75 யூல்.மோல்−1·K−1
ஆவி அழுத்தம்
P (Pa) 1 10 100 1 k 10 k 100 k
at T (K) 375 408 449 508 591 717
அணுப் பண்புகள்
ஒக்சியேற்ற நிலைகள் 6, 5, 4, 3, 2, 1, -1, -2
(வலுவான காடிய ஆக்சைடு)
மின்னெதிர்த்தன்மை 2.58 (பாலிங் அளவையில்)
மின்மமாக்கும் ஆற்றல்
(மேலும்)
1வது: 999.6 kJ·mol−1
2வது: 2252 kJ·mol−1
3வது: 3357 kJ·mol−1
பங்கீட்டு ஆரை 105±3 pm
வான்டர் வாலின் ஆரை 180 பிமீ
பிற பண்புகள்
படிக அமைப்பு orthorhombic
கந்தகம் has a orthorhombic crystal structure
காந்த சீரமைவு diamagnetic[2]
மின்கடத்துதிறன் (20 °C) (சீருறாத் திண்மம்)
2×1015 Ω·m
வெப்ப கடத்துத் திறன் (சீருறாத் திண்மம்)
0.205 W·m−1·K−1
பரும தகைமை 7.7 GPa
மோவின் கெட்டிமை
(Mohs hardness)
2.0
CAS எண் 7704-34-9
மிக உறுதியான ஓரிடத்தான்கள் (சமதானிகள்)
முதன்மைக் கட்டுரை: கந்தகம் இன் ஓரிடத்தான்
iso NA அரைவாழ்வு DM DE (MeV) DP
32S 95.02% S ஆனது 16 நொதுமிகளுடன் நிலைப்பெற்றுள்ளது
33S 0.75% S ஆனது 17 நொதுமிகளுடன் நிலைப்பெற்றுள்ளது
34S 4.21% S ஆனது 18 நொதுமிகளுடன் நிலைப்பெற்றுள்ளது
35S syn 87.32 d β 0.167 35Cl
36S 0.02% S ஆனது 20 நொதுமிகளுடன் நிலைப்பெற்றுள்ளது
·சா

கந்தகம் (Sulphur) ஒரு தனிமம் ஆகும். இதன் குறியீடு S. இத்தனிமத்தின் அணு எண் 16. இது புவியில் மிகுந்து கிடைக்கும் சுவையற்ற அலோகம் ஆகும். கந்தகம் இயற்கையில் மஞ்சள் நிறப் படிகமாகக் கிடைக்கிறது. அழுகிய மணம் கொண்டது. இது இயற்கையில் தனிமம் ஆகவும் பல தனிமங்களோடு சேர்வதால் சல்பைடு, சல்பேட்டு கனிமங்களாகவும் கிடைக்கிறது.[3] சாதாரண நிலையில் கந்தகம், S8 எனும் வேதி வாய்பாட்டையுடைய எண்ணணு வளைய சேர்மத்தை உண்டாக்குகிறது.

கந்தகம் உயிர் வாழ்க்கைக்கு மிகவும் இன்றியமையாதது. அமினோ அமிலங்களிலும் இது காணப்படுகிறது. கந்தகம் தனிமமாக எரிமலைக் குழம்பு உறைந்த பாறைகளில் கிடைக்கிறது.[4] வியாழனின் துணைக் கோளான அயோ(Io)வில் எரிமலையிலிருந்து வெளியேறிய கந்தகப் பொருட்கள் பல நூறு கிலோமீட்டர் தூரம் வரை உறைந்துள்ளது.[5] அதனால் அது பிரகாசமான சிவப்பு, ஆரஞ்சு மற்றும் மஞ்சள் நிறத்திட்டுக்களைப் பெற்றுள்ளது. வெப்ப நீர் ஊற்றுக்களில் கந்தகம் சேர்ந்திருக்கிறது. பெட்ரோலிய எண்ணெய் மற்றும் எரி வளிமத்தோடு கலந்திருக்கிறது.[6] இது வணிக நோக்கில், உரம், வெடிமருந்து, தீக்குச்சி, பூச்சிக் கொல்லி போன்றவற்றின் தயாரிப்பில் பயன்படுகிறது.[7][8]

வரலாறு[தொகு]

கந்தகம் தனித்தும், சேர்மமாகவும் பூமியில் கிடைப்பதால் இதை வேதித் தனிமமாக அறிவதற்கு வெகு காலம் முன்பே மக்கள் இதைப் பயன்படுத்தத் தெரிந்திருந்தனர். கிரேக்கர்களும், ரோமர்களும் கந்தகத்தை புகை உண்டாக்கப் பயன்படுத்தினார்கள்.[9][10] வீட்டில் தொற்று நோய்க் கிருமிகளைக் கொல்ல இப்புகையை எழுப்பினார்கள்.[11][12][13] கார்பன் போல் வான வேடிக்கைப் பொருட்களில் இதைப் பயன்படுத்தியுள்ளனர். கந்தகம், கரித்தூள், சால்ட்பீட்டர்(Pottasium Nitrate) இவற்றை 1 :2 :6 என்ற விகிதத்தில் கலந்து துப்பாகிகளில் வெடிமருந்தாகப் பயன்படுத்தினர். இது இன்றைய சேர்மான விகிதத்திலிருந்து சிறிதே மாறுபட்டதாகும். கந்தகத்தின் தனித் தன்மையை அந்துவான் இலவாசியே தெரியப்படுத்தினார்.[14] சல்பர் [15] என்ற பெயரின் மூலம் ‘சுல்வாரி’ என்ற வடமொழிச் சொல்லாகும். செம்பையும் கந்தகத்தையும் சேர்த்து சூடுபடுத்தும் போது செம்பு அழிகின்ற காரணத்தால் இதற்குச் 'செம்பின் எதிரி ' என்று பெயர் வைத்தனர். இது லத்தீன் மொழியில் ‘சல்பூரியம்’ எனப் பெயர் மாற்றம் பெற்றது.[16]

பண்புகள்[தொகு]

When burned, sulfur melts to a blood-red liquid and emits a blue flame that is best observed in the dark.

கந்தகம் , வெளிர் மஞ்சள் நிறம் கொண்ட, மணமற்ற, எளிதில் உடைந்து நொருங்கக் கூடிய திண்மமாகும். இது நீரில் கரைவதில்லை என்றாலும் கார்பன் டை சல்பைடில் கரைகிறது.[17] S என்ற வேதிக் குறியீட்டுடன் கூடிய கந்தகத்தின் அணு எண் 16; அணு நிறை 32.06;அடர்த்தி 2070 கிகி/கமீ. இதன் உருகு நிலையும், கொதி நிலையும் முறையே 386 K(113°C), 717.8 K(445°C) ஆகும். கந்தகம் மின்சாரத்தையும், வெப்பத்தையும் மிகக் குறைவாகக் கடத்துகிறது. இது காற்று வெளியில் நீல நிற சுவாலையுடனும் ஆக்சிஜன் வெளியில் அவுரி நீல நிற சுவாலையுடனும் எரிந்து கந்தக டை ஆக்சைடு, கந்தக ட்ரை ஆக்சைடு போன்ற வளிமங்களை வெளியேற்றுகின்றது சூடு படுத்தினால் தங்கம், பிளாட்டினம் மற்றும் இருடியம் தவிர்த்த பிற உலோகங்களுடன் இணைகிறது. செம்பு, இரும்புடன் சேரும்போது சுடரொளி வீசுகிறது.

திண்ம, நீர்ம மற்றும் வளிம நிலைகளில் தனிமக் கந்தகம் பல வேற்றுருக்களைக் கொண்டுள்ளது.[18] இது அதன் வடிவங்களில் பல்வேறு மாற்றங்களை ஏற்படுத்துவதற்குக் காரணமாக இருக்கிறது.[19] சாய் சதுரமுகி அல்லது எண்முகி[19] (Rhombic or octohedral) அல்லது ஆல்பா கந்தகம் என்ற வேற்றுருவைப் பெற கந்தகத்தைக் கார்பன் டை சல்பைடில் கரைத்து வடிகட்டி காற்றில் உலரவைத்துப் பெறுகின்றார்கள்.[17][20] இது வெளிர் மஞ்சள் நிறப் படிகமாகவும் 2060 கிகி/கமீ என்ற அளவில் அடர்த்தி கொண்டதாகவும் 112.8°C உருகு நிலையும் கொண்டிருக்கிறது. இது அறை வெப்ப நிலையில் நிலையாக இருக்கிறது.

The structure of the cyclooctasulfur molecule, S8.

ஒற்றைச் சாய்வுடைய (monoclinic) அறுங்கோணமுகி (Prismatic) அல்லது பீட்டா கந்தகம் என்ற கந்தகத்தை அதன் உருகு நிலையில் உருக்கி புறப்பரப்பு உறையுமாறு குளிர்வித்து திண்மமாய் உறைந்த பகுதியில் ஒரு சிறிய துளையிட அதன் வழியாக வெளியேறுபடி செய்வார்கள். இது கொள்கலனின் சுவர்களில் ஊசிப் படிவுகளாகப் படியும். இதன் நிறம் சற்று அழுத்தமான மஞ்சளாக உள்ளது. அடர்த்தி சற்று குறைந்து 1960 கிகி/கமீ ஆகவும், உருகு நிலை சற்று அதிகரித்து 119.25°C ஆகவும் உள்ளது.

நெகிழ்மக் கந்தகம் அல்லது காமாக் கந்தகம் இரப்பர் போன்ற தன்மையையும் ஒளி ஊடுருவிச் செல்லக் கூடிய தன்மையையும் கொண்டுள்ளது. கந்தகத்தை உயர் வெப்ப நிலைக்கு உருக்கி திடீரென்று குளிர் நீரில் குளிர்வித்து இதைப் பெறுகின்றார்கள். இதன் அடர்த்தி 1920 கிகி/கமீ. இது பிற கந்தக வேற்றுருக்களைப் போல கார்பன் டை சல்பைடில் கரைவதில்லை. நீண்ட நேர படு நிலைக்குப் பின் கந்தகம் ஒளிபுகாத, உடைந்து நொருங்கக் கூடிய வெளிர் மஞ்சள் நிறப் பொருளாக மாற்றமடைகின்றது. நெகிழ்மக் கந்தகம் கந்தகத்தின் உண்மையான வேற்றுரு இல்லை என்று சொல்வார்கள். படிக உருவமற்றவை(amorphous), மிதமக்கந்தகம்(colloidal) எனவும் கந்தகத்தை வேறுபடுத்தியுள்ளனர்.

Most of the yellow and orange hues of Io are due to elemental sulfur and sulfur compounds, produced by active volcanoes.

பயன்கள்[தொகு]

Native sulfur crystals
A man carrying sulfur blocks from Kawah Ijen, a volcano in East Java, Indonesia, 2009

கந்தகம் துப்பாக்கி வெடி மருந்தாகவும், இயற்க்கை இரப்பரைக் கடினப்படுத்தும் வலி முறையில் ஒரு வேதிப் பொருளாகவும், புகைப் படலத்தை ஏற்படுத்தி போராட்டக் கும்பலைக் கலைக்கவும் பயன் படுகின்றது.

கந்தக அமிலம், சல்பேட் உரங்கள் தயாரிப்பில் கந்தகத்தின் பங்களிப்பு குறிப்பிடத்தக்கது.[21][22] வறண்ட பழங்களை வெண்மையூட்டுவதற்கும், வானவேடிக்கைக்கான வெடி பொருட்களைத் தயாரிப்பதற்கும், தீக்குச்சிகளை உற்பத்தி செய்வதற்கும் பயன்படுகிறது.

கால்சியம் பை சல்பைட்டை மரக் கூழ்களை வெண்மையூட்டுவதற்குப் பயன்படுத்துகிறார்கள். பூஞ்சனம் படர்வதை கந்தகம் மட்டுப்படுத்துகிறது. அதனால் மருந்து தயாரிக்கும் வழி முறையில் இது பெரிதும் நன்மை பயக்கிறது.[23]

மரத்தாலான பொருட்களைப் பாதுகாக்க மலிவான சாயங்களை கந்தகத்தைக் கொண்டு தயாரித்து பயன்படுத்துகிறார்கள்.

கந்தகம் உயிர்ப் பொருட்களின் வளர்ச்சிக்குத் தேவையானதாக உள்ளது.[24] ஒவ்வொரு உயிர்ச் செல்லிலும் குறிப்பாக தோல், நகம் மற்றும் முடிகளில் கந்தகம் உள்ளது சைஸ்டைன்(cysteine)மற்றும் மெத்தியோனைன்(Methionine)போன்ற கந்தகம் அடங்கிய அமினோ அமிலங்கள் மூலமாக புரத உணவுப் பொருட்களிலிருந்து கந்தகத்தை உடல் பெறுகிறது.

பி வைட்டமின்களில் (தையாமின், பண்டோதினிக் மற்றும் பயோடின்) கந்தகம் உள்ளடங்கி இருக்கிறது. வெங்காயம், வெள்ளைப் பூண்டில் கந்தகம் ஓரளவு அடங்கி இருக்கிறது.

கந்தகத்தின் முக்கியமானதொரு வர்த்தகப் பயன் இரப்பரை வலுவூட்டலாகும் (vulcanization ). இரப்பர் மூலக்கூறுகள் கந்தக அணுக்களைக் கவரும் தன்மை கொண்டன. இரப்பரின் கடினத் தன்மை அதில் சேர்க்கப்படும் கந்தகத்தின் அளவைப் பொறுத்தது. கூடுதல் வலிமையுடைய இரப்பர் மீள்திறன் மிக்கதாக இருப்பதால் பேருந்து, மகிழுந்து, விமானம், இராணுவ வண்டிகள், கனரக வண்டிகள் இவற்றிற்கான சக்கரங்கள் செய்யப் பயன்படுகிறது .

மேற்கோள்களும் குறிப்புகளும்[தொகு]

  1. "Sulfur History". Georgiagulfsulfur.com. பார்த்த நாள் 2008-09-12.
  2. Magnetic susceptibility of the elements and inorganic compounds, in Handbook of Chemistry and Physics. CRC press. 2000. ISBN 0849304814. http://www-d0.fnal.gov/hardware/cal/lvps_info/engineering/elementmagn.pdf. 
  3. Mason, B. (1962). Meteorites. New York: John Wiley & Sons. p. 160. ISBN 0-908678-84-3. 
  4. Rickwood, P. C. (1981). "The largest crystals". American Mineralogist 66: 885–907. http://www.minsocam.org/ammin/AM66/AM66_885.pdf. 
  5. Lopes, Rosaly M. C.; Williams, David A. (2005). "Io after Galileo". Reports on Progress in Physics 68 (2): 303–340. doi:10.1088/0034-4885/68/2/R02. Bibcode2005RPPh...68..303L. 
  6. Schreiner, Bernhard (2008). "Der Claus-Prozess. Reich an Jahren und bedeutender denn je". Chemie in unserer Zeit 42 (6): 378–392. doi:10.1002/ciuz.200800461. 
  7. Eow, John S. (2002). "Recovery of sulfur from sour acid gas: A review of the technology". Environmental Progress 21 (3): 143–162. doi:10.1002/ep.670210312. 
  8. Kutney, Gerald (2007). Sulfur: history, technology, applications & industry. Toronto: ChemTec Publications. p. 43. ISBN 978-1-895198-37-9. OCLC 79256100. 
  9. Rapp, George Robert (2009-02-04). Archaeomineralogy. p. 242. ISBN 978-3-540-78593-4. http://books.google.com/books?id=ed0yC98aAKYC&pg=PA242. 
  10. ''Odyssey'', book 22, lines 480–495. Perseus.tufts.edu. Retrieved on 2012-08-16.
  11. Lin, A. N.; Reimer, R. J.; Carter, D. M. (1988). "Sulfur revisited". Journal of the American Academy of Dermatology 18 (3): 553–558. doi:10.1016/S0190-9622(88)70079-1. பப்மெட் 2450900. 
  12. Maibach, HI; Surber, C.; Orkin, M. (1990). "Sulfur revisited". Journal of the American Academy of Dermatology 23 (1): 154–156. doi:10.1016/S0190-9622(08)81225-X. பப்மெட் 2365870. 
  13. Gupta, A. K.; Nicol, K. (2004). "The use of sulfur in dermatology". Journal of drugs in dermatology : JDD 3 (4): 427–31. பப்மெட் 15303787. 
  14. "Prelude to the Sulphur War of 1840: The Neapolitan Perspective". European History Quarterly 25: 163–180. April 1995. doi:10.1177/026569149502500201. 
  15. Michie, C. A.; Langslow, D. R. (1988). "Sulphur or sulfur? A tale of two spellings". Britisch Medical Journal 297 (6664): 1697–1699. doi:10.1136/bmj.297.6664.1697. 
  16. Online Etymology Dictionary entry for sulfur. Retrieved 18-08-2011.
  17. 17.0 17.1 Greenwood, N. N.; & Earnshaw, A. (1997). Chemistry of the Elements (2nd Edn.), Oxford:Butterworth-Heinemann. ISBN 0-7506-3365-4.
  18. Steudel, Ralf; Eckert, Bodo (2003). "Solid Sulfur Allotropes Sulfur Allotropes". Topics in Current Chemistry 230: 1–80. doi:10.1007/b12110. 
  19. 19.0 19.1 Steudel, R. (1982). "Homocyclic Sulfur Molecules". Topics in Current Chemistry 102: 149–176. doi:10.1007/3-540-11345-2_10. 
  20. Tebbe, Fred N.; Wasserman, E.; Peet, William G.; Vatvars, Arturs; Hayman, Alan C. (1982). "Composition of Elemental Sulfur in Solution: Equilibrium of S6, S7, and S8 at Ambient Temperatures". Journal of the American Chemical Society 104 (18): 4971–4972. doi:10.1021/ja00382a050. 
  21. Kogel, Jessica (2006). Industrial minerals & rocks: commodities, markets, and uses (7th ed.). Colorado: Littleton. p. 935. ISBN 978-0-87335-233-8. OCLC 62805047. 
  22. Sulfur as a fertilizer. Sulphurinstitute.org. Retrieved on 2012-08-16.
  23. Cremlyn R. J.; "An Introduction to Organosulfur Chemistry" John Wiley and Sons: Chichester (1996). ISBN 0-471-95512-4.
  24. Lippard, S. J.; Berg, J. M. (1994). Principles of Bioinorganic Chemistry. University Science Books. ISBN 0-935702-73-3. 
"http://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=கந்தகம்&oldid=1585366" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது