பெரிலியம்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்
பெரிலியம்
4Be
-

Be

Mg
லித்தியம்பெரிலியம்போரான்
தோற்றம்
வெண்-சாம்பல் உலோகம்
பொதுப் பண்புகள்
பெயர், குறியீடு, எண் பெரிலியம், Be, 4
உச்சரிப்பு /bəˈrɪliəm/ bə-RIL-ee-əm
தனிம வகை காரக்கனிம மாழைகள்
நெடுங்குழு, கிடை வரிசை, குழு 22, s
நியம அணு நிறை
(அணுத்திணிவு)
9.012182(3)
இலத்திரன் அமைப்பு 1s2 2s2
2, 2
Electron shells of Beryllium (2, 2)
வரலாறு
கண்டுபிடிப்பு L. Vauquelin (1797)
முதற்தடவையாகத்
தனிமைப்படுத்தியவர்
F. Wöhler & A. Bussy (1828)
இயற்பியற் பண்புகள்
நிலை திண்மம்
அடர்த்தி (அ.வெ.நிக்கு அருகில்) 1.85 g·cm−3
திரவத்தின் அடர்த்தி உ.நி.யில் 1.690 g·cm−3
உருகுநிலை 1560 K, 1287 °C, 2349 °F
கொதிநிலை 2742 K, 2469 °C, 4476 °F
உருகலின் வெப்ப ஆற்றல் 12.2 கி.யூல்·மோல்−1
வளிமமாக்கலின் வெப்ப ஆற்றல் 297 கி.யூல்·மோல்−1
வெப்பக் கொண்மை 16.443 யூல்.மோல்−1·K−1
ஆவி அழுத்தம்
P (Pa) 1 10 100 1 k 10 k 100 k
at T (K) 1462 1608 1791 2023 2327 2742
அணுப் பண்புகள்
ஒக்சியேற்ற நிலைகள் 2, 1[1]
(amphoteric oxide)
மின்னெதிர்த்தன்மை 1.57 (பாலிங் அளவையில்)
மின்மமாக்கும் ஆற்றல்
(மேலும்)
1வது: 899.5 kJ·mol−1
2வது: 1757.1 kJ·mol−1
3வது: 14848.7 kJ·mol−1
அணு ஆரம் 112 பிமீ
பங்கீட்டு ஆரை 96±3 pm
வான்டர் வாலின் ஆரை 153 பிமீ
பிற பண்புகள்
படிக அமைப்பு hexagonal
பெரிலியம் has a hexagonal crystal structure
காந்த சீரமைவு diamagnetic
மின்கடத்துதிறன் (20 °C) 36 nΩ·m
வெப்ப கடத்துத் திறன் 200 W·m−1·K−1
வெப்ப விரிவு (25 °C) 11.3 µm·m−1·K−1
ஒலியின் வேகம் (மெல்லிய கம்பி) (அ.வெ.) 12870[2] மீ.செ−1
யங் தகைமை 287 GPa
நழுவு தகைமை 132 GPa
பரும தகைமை 130 GPa
பாய்சான் விகிதம் 0.032
மோவின் கெட்டிமை
(Mohs hardness)
5.5
விக்கெர் கெட்டிமை 1670 MPa
பிரிநெல் கெட்டிமை 600 MPa
CAS எண் 7440-41-7
மிக உறுதியான ஓரிடத்தான்கள் (சமதானிகள்)
முதன்மைக் கட்டுரை: பெரிலியம் இன் ஓரிடத்தான்
iso NA அரைவாழ்வு DM DE (MeV) DP
7Be trace 53.12 d ε 0.862 7Li
γ 0.477 -
8Be trace 7×10-17s α 4He
9Be 100% Be ஆனது 5 நொதுமிகளுடன் நிலைப்பெற்றுள்ளது
10Be trace 1.36×106 y β 0.556 10B
·சா

பெரிலியம்(ஆங்கிலம்: Beryllium IPA: /bəˈrɪliəm/ bə-RIL-ee-əm) என்பது எடையில் மிகவும் குறைவான ஒரு தனிமம். வேதியியலில் இதன் குறிஎழுத்துக்கள் Be என்பதாகும். இதன் அணுவெண் 4. இது வெப்பத்தை நன்றாகக் கடத்தும் ஒரு தனிமும். செப்பு போன்ற உலோகங்களுக்கு (மாழைகளுக்கு) உறுதியூட்ட சிறிதளவு பெரியலியம் சேர்க்கப்படுகின்றது. X-கதிர்கள் (புதிர்-கதிர்கள்) இம்மாழையின் ஊடே கடந்து செல்லவல்லது. இத்தனிமம், காந்தத்தன்மை ஏதும் அற்றது. நைட்டிரிக் காடியால் (புளிமம், அமிலம்) (nitric acid) தாக்குண்டும் கரையாத பொருள்.

பெரிலியம் கண்டுபிடிப்பு[தொகு]

1798 ல் பெரைல் என்று அழைக்கப்பட்ட பெர்லியம் அலுமினியம் சிலிகேட் என்ற கனிமத்தில் ஒரு புதிய தனிமம் இருக்க வேண்டும் என்று அதன் ஆக்சைடை மட்டும் பிரித்தெடுத்தவர் பிரஞ்சு நாட்டு வேதியியல் அறிஞரான நிக்கோலஸ் லூயிஸ் வாக்குலின்[3][4] இதைக் குளுசினியம்(Glucinium)என அழைக்கலாம் என்று அவர் தெரிவித்தார்.[5] இச் சொல் இனிப்பு என்று பொருள்படும் கிரேக்க மொழிச் சொல்லான கிளைகைஸ் என்ற சொல்லிலிருந்து உருவானது.[6][7] இன்றைக்கு இப்பெயர் பிரான்சு நாட்டில் மட்டும் புழக்கத்தில் உள்ளது. பிற நாடுகளில் கலாப்ரோத் என்ற வேதியியலார் சூட்டிய பெர்லியம் என்ற பெயரே நிலைபெற்றது . இது பெரைல் என்ற சொல்லிலிருந்து வந்தது. என்றாலும் இதன் மூலச்சொல் மரகதம் என்று பொருள்படும் பெரைலோஸ் என்ற கிரேக்க மொழிச் சொல்லாகும்.

பெரிலியத்திற்கு 100 க்கும் மேற்பட்ட கனிமங்கள் அறியப்பட்டிருந்தாலும்[8] இவற்றுள் பெரைல், பினாசைட், கிரைசோ பெரைல் மற்றும் பெர்ட்ரான்டைட் போன்றவை முக்கியமானவை ஆகும்.[9][10] பெரைலில் 11 லிருந்து 13 விழுக்காடு பெர்லியம் ஆக்சைடு உள்ளது. இந்த உலோகம் பூமியின் மேலோட்டுப் பகுதியில் பரவலாக 2 முதல் 6 விழுக்காடு செழிப்புடன் காணப்படுகின்றது.[11][12] இந்தியா, பிரேசில் அர்ஜென்டினா, கனடா, அமெரிக்கா, காங்கோ, தென்ஆப்ரிக்கா, உகண்டா, மடகாஸ்கர் போன்ற நாடுகளில் பெரைல் கனிமம் மிகுதியாகக் கிடைக்கின்றது.[13] 1928 ல் வோலர் (F.Wohler) மற்றும் புஸ்சி(A.A.Bussy) ஆகியோர் பெர்லியத்தைத் தனித்துப் பிரித்தெடுக்கும் வழிமுறையைக் கண்டறிந்தனர்.[14][15] எனினும் சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு லிபியூ(P.Lebeau) என்ற பிரஞ்சு நாட்டு விஞ்ஞானியே தூய பெர்லியத்தை உப்பூட்டிய மின்னாற் பகு நீர்மத்திலிருந்து பிரித்தெடுக்கும் வழி முறையைக் கண்டறிந்தார்.[16] இன்றைக்கு வர்த்தக அடிப்படையில் பெர்லியம் புளுரைடை ஆக்சிஜனிறக்க வினைக்கு மக்னீசியத்தால் உட்படுத்தி பெர்லியத்தைப் பெறுகின்றார்கள்.[17][18][13]

பண்புகள்[தொகு]

இயற்பியல் பண்புகள்[தொகு]

இதன் வேதிக் குறியீடு Be. இதன் அணு எண் 4, அணு நிறை 9.012, அடர்த்தி 1850 கிகி /கமீ.உருகு நிலையும், கொதி நிலையும் முறையே 1553 K, 2773 K ஆகும். இது எஃகைப் போன்று சாம்பல் நிறத்தில் பளபளப்பாய் இருக்கும். இது லித்தியத்திற்கு அடுத்து லேசான உலோகம் என்றாலும் அதன் உருகு நிலை வேறு பல லேசான உலோகங்களை ஒப்பிட மிகவும் அதிகம்.[9] பெரிலியத்தை உருக்கி வார்ப்பதில் எந்தச் சிக்கலும் இல்லை. எனினும் இப்படி வார்க்கப்பட்ட பெரிலியம் அறை வெப்ப நிலையில் தகடாக அடிப்பதற்கும், கம்பியாக இழுப்பதற்கும் இணக்கமாக இருப்பதில்லை.[18] இதனால் பொடித்துகள் உலோகவியல் (Powder mettalurgy) வழிமுறைகளைப் பின் பற்றி ஒருபடித்தான துகள் படிவுப் பொருளைப் பெற்றுச் சிக்கலை எதிர் கொள்கின்றார்கள். இதன் மீள் திறன் எஃகை விட 33 விழுக்காடு கூடுதலாகப் பெற்றுள்ளது. இது காந்தப் பண்பைக் கொண்டிருக்கவில்லை, இதன் வெப்பங் கடத்தும் திறன் மிகவும் அதிகம். பெரிலியம் அடர் நைட்ரிக் அமிலத்தின் தாக்கத்தால் சிறிதும் பாதிக்கப்படுவதில்லை. எக்ஸ் கதிர்களை உட்புக அனுமதிக்கிறது. இதன் மீது ஆல்பா கதிர்கள் விழுமாறு செய்தால், நியூட்ரானை உமிழ்கிறது. ஒரு மில்லியன் ஆல்பாத் துகள்கள் விழும் போது 30 நியூட்ரான்கள் வெளிப்படுகின்றன என்றாலும் இதுவே நியூட்ரானுக்கு வலுவான மூலமாகும்.[19]

வேதிப்பண்புகள்[தொகு]

பெர்லியத்தின் வேதிப் பண்புகள் பெரும்பாலும் அலுமினியத்தை ஒத்திருக்கின்றன.[18] அலுமினியத்தைப் போல பெர்லியமும் ஆக்சைடு கவசப் படலத்தைத் தன் புறப்பரப்பின் மீது காற்று வெளியில் ஏற்படுத்திக் கொள்கிறது[18][20]. இது ஆக்சிஜனேற்றத்தால் ஏற்படும் அரிமானத்தைத் தடுக்கிறது. எனினும் படலத்தால் கவரப்பட்ட பெரிலியம் நீர்த்த ஹைட்ரோ குளோரிக் அமிலம், கந்தக அமிலங்களோடு வினை புரிகின்றது[21] எனவே இந்த ஆக்சைடு மேற்படலம் அமில அரிப்புக்கு எதிர்ப்புத் தெரிவிப்பதில்லை. 900 டிகிரி சென்டிகிரேடு வெப்பநிலைக்கு அப்பால் நைட்ரஜன் பெர்லியத்தோடு வினை புரிந்து பெர்லியன் நைட்ரைடை உண்டாக்குகின்றது. காரக் கரைசல்கள் பெர்லியத்துடன் வினை புரிந்து ஹைட்ரஜன் வளிமத்தை வெளியேற்றுகின்றன.[22]

பயன்கள்[தொகு]

பெரிலியம் பெரும்பாலும் இராணுவப் பயன்பாட்டிற்குப் பயன்படுகிறது.[23] பெரிலியம் உயரளவு உருகுநிலையும் எக்கை விட உறுதியாகவும் இருப்பதால் வானவூர்தி, விண்ணூர்தி, ஏவூர்தி போன்றவைகளின் கட்டமைப்பிற்கு பயன்படுகிறது.[18] பீய்ச்சு வழி, பற்சக்கரத் தொகுதி, வேகத் தடையூட்டி போன்றவைகளில் பெரிலியத்தின் பயன்பாடு குறிப்பிடத்தக்கது.[24][25] ஹைட்ரஜனுக்கு அடுத்தபடியாக ஆக்சிஜனில் எரிந்து மிகஅதிக வெப்பம் வெளியிடும் தனிமம் பெரிலியமாகும். ஒரு கிராம் பெரிலியம் 17.2 கிலோ காலரி வெப்பத்தை வெளியிடுகின்றது. இது அலுமினியத்தைக் காட்டிலும் அதிகமாகும். இதனால் ஏவூர்திக்கான திண்ம எரிபொருளாக பெரிலிய உலோகப் பொடியைப் பயன்படுத்த முடிகிறது.[13]

பெரிலியம் ஆற்றல் மிக்க எரிபொருளாயினும் இதன் எரி விளைமங்கள் நச்சுத்தன்மை உடையன. பெரிலியோசிஸ் என்ற பாதிப்பைத் தூண்டுகின்றன.[26] இதனை அடுக்கு எவூர்திகளில் மேனிலை அடுக்குகளில் மட்டுமே எரிபொருளாகப் பயன்படுத்துவது உகந்தது. பெர்லியத்தின் நியூட்ரான் உட்கவர் வாய்ப்பு மிகவும் குறைவாக இருப்பதால், நியூட்ரான்களை அணு உலைக்குள்ளேயே வைத்திருக்கச் சரியான நியூட்ரான் எதிரொளிப்பானாக பெர்லியம் பயனபடுகிறது.[27] பெர்லியத்தை விட பெரிலியம்-செம்பு கலந்த கலப்பு உலோகம் நற்பயனளிக்கிறது.

அணு உலையைச் சுற்றி பெரிலியத்தாலான மெல்லிய சுவர் நியூட்ரான் கசிவைத் தடுக்கிறது.பெரிலியத்தின் பரப்பைத் தேய்த்து வளவளப்பூட்டமுடியும். இதனால்தான் அதை ஓர் உலோக எதிரொளிப்பானாகப் பயன்படுத்த முடிகிறது.[27] விண்கலம் தொடர்பான கட்டமைப்புகளில் பெரிலியத்தைப் பயன்படுத்துவதினால் 30-60 விழுக்காடு மூலப் பொருள் மிச்சமாகிறது. நியூட்ரான் கற்றைக்கு உகந்த மூலமாக பெரிலியம் விளங்குகிறது. அணு உலையில் செயல்பாட்டைத் தொடங்கி வைப்பதற்கு இது பயன் தருகிறது.

பெர்லியம் எக்ஸ் கதிர்களுக்கு ஊடுருவும் பொருளாக இருக்கிறது. அலுமினியத்தை விட 17 மடங்கு எக்ஸ் கதிர்களை உட்செல்ல அனுமதிக்கிறது. இதனால் எக்ஸ் கதிர் உபகரணங்களில் சன்னல்களை அமைத்து எக்ஸ் கதிர்களை ஒரு திசையில் செலுத்த பெர்லியம் பயனளிக்கிறது.[13][9]

பெர்லியம் ஆக்சைடு ஒரு வெப்பங்கடத்தாப் பொருள். மின் சாதனங்களுக்கான துணைக் கூறுகளை உற்பத்தி செய்ய இது ஒரு மூலப் பொருளாக உள்ளது.[28] மின் காப்புப் பொருட்கள், மின் பொறித் தக்கைகள்,(spark plug ) உயர் அதிர் வெண் இராடாருக்கான சாதனங்கள், பீங்கான் போன்றவைகள் பெர்லியம் ஆக்சைடால் உற்பத்தி செய்யப்படுகின்றன.[29]

பெர்லியமும் செம்பும் கலந்த கலப்பு உலோகமான பெரிலிய வெண்கலம் பெற்றிருக்கும் உயர் திண்ம உரவு,[30] முறிவு மற்றும் அரிமானத்திற்கு எதிர்ப்பு நீண்ட வெப்ப நிலை நெடுக்கையில் மீள் திறன், உயர் மின் மற்றும் வெப்பங்கடத்தும் திறன் போன்ற பண்புகளினால் இது பல இயந்திர உதிரி உருப்புக்களைச் செய்வதற்குப் பயன்படுகிறது.[13][18][31] தேய்மானம் குறைவாக இருப்பதால் நீண்ட நாள் பயனுக்கு வருகிறது. உயர் மீள் திறனால் இது சுருள் வில்களை உருவாக்கப் பயன்தருகிறது. அதனால் இதை சுருள் வில் உலோகம் என்பர். கைக் கடிகாரங்களிலும், கன இரக வண்டிகளிலும், இரயில் வண்டிகளிலும் தேவைப்படுகின்ற வலுவான முறிவிலாத சுருள் வில்களுக்கு இது பயனளிக்கிறது.

பெரிலிய வெண்கலம் உறையும் போது ஏற்படும் வெப்பத்தால் தீப் பொறியை ஏற்படுத்துவதில்லை. இதனால் எண்ணெய் கிடங்குகள் எரிபொருள் மற்றும் எரி வளிம சுத்திகரிப்பு ஆலைகள், எரி வளிமப் பொதிகலன், வெடி மருந்துக் கலன் போன்றவைகளுக்கு பெரிலியம் உதவுகிறது.

கார்பன் எஃகுடன் சிறிதளவு பெரிலியத்தைச் சேர்க்க அதன் முறிவு எதிர்ப்புத் தன்மை பல மடங்கு அதிகரிக்கின்றது. எக்குப் பரப்புக்களை பெர்லியனேற்றம் செய்வதால் அதன் வலிமை, கடினத்தன்மை, தேய்மானமின்மை போன்ற தன்மைகள் அதிகரிக்கின்றன. மக்னீசியம் காற்று வெளியில் எரிந்து சாம்பலாகக் கூடியது. மக்னீசியக் கலப்பு உலோகங்களில் 0.01 விழுக்காடு பெரிலியம் கலந்தாலே உலோகப் பற்றவைப்புப் பயனின் போது அது எரிந்து சாம்பலாகி விடுவதில்லை.[18]

பெரிலியமும் லித்தியமும் கலந்த கலப்பு உலோகம் நீரில் மூழ்குவதில்லை. இதன் பயன் கடல் சார்ந்த ஆய்வுகளிலும், படகு, கப்பல் கட்டுமானத் துறைகளிலும், மிதவை உடைகள் தயாரிப்பதிலும் பெரிதும் பயன்படுகிறது.[31]

மேற்கோள்களும் குறிப்புகளும்[தொகு]

  1. "Beryllium: Beryllium(I) Hydride compound data". bernath.uwaterloo.ca. பார்த்த நாள் 2007-12-10.
  2. Lide, D. R., ed (2005). CRC Handbook of Chemistry and Physics (86th ed.). Boca Raton (FL): CRC Press. p. 14-39. ISBN 0-8493-0486-5. 
  3. Weeks 1968, p. 535.
  4. Vauquelin, Louis-Nicolas (1798). "De l'Aiguemarine, ou Béril; et découverie d'une terre nouvelle dans cette pierre". Annales de Chimie (26): 155–169. http://books.google.com/books?id=dB8AAAAAMAAJ&pg=RA1-PA155. 
  5. Weeks 1968, p. 537.
  6. Weeks 1968, p. 538.
  7. "Periodic Table of Elements: Los Alamos National Laboratory: Beryllium". Periodic Table of Elements: LANL. Los Alamos National Security (2010–11). பார்த்த நாள் 21 February 2012.
  8. Mindat search on Be
  9. 9.0 9.1 9.2 Behrens, V. (2003). "11 Beryllium". in Beiss, P.. Landolt-Börnstein – Group VIII Advanced Materials and Technologies: Powder Metallurgy Data. Refractory, Hard and Intermetallic Materials. 2A1. Berlin: Springer. பக். 1–11. doi:10.1007/10689123_36. ISBN 978-3-540-42942-5. 
  10. Walsh, Kenneth A (2009). "Sources of Beryllium". Beryllium chemistry and processing. பக். 20–26. ISBN 978-0-87170-721-5. http://books.google.com/books?id=3-GbhmSfyeYC&pg=PA20. 
  11. Merck contributors (2006). O'Neil, Marydale J.; Heckelman, Patricia E.; Roman, Cherie B.. eds. The Merck Index: An Encyclopedia of Chemicals, Drugs, and Biologicals (14th ed.). Whitehouse Station, NJ, USA: Merck Research Laboratories, Merck & Co., Inc.. ISBN 0-911910-00-X. 
  12. Barton, M. D.; Young, S. (2002). "Non-pegmatitic Deposits of Beryllium: Mineralogy, Geology, Phase Equilibria and Origin". Reviews in Mineralogy and Geochemistry 50: 591. doi:10.2138/rmg.2002.50.14. 
  13. 13.0 13.1 13.2 13.3 13.4 Emsley 2001, p. 58.
  14. Wöhler, Friedrich (1828). "Ueber das Beryllium und Yttrium". Annalen der Physik 89 (8): 577–582. doi:10.1002/andp.18280890805. Bibcode1828AnP....89..577W. 
  15. Bussy, Antoine (1828). "D'une travail qu'il a entrepris sur le glucinium". Journal de Chimie Medicale (4): 456–457. http://books.google.com/books?id=pwUFAAAAQAAJ&pg=PA456. 
  16. Weeks 1968, p. 539.
  17. Babu, R. S.; Gupta, C. K. (1988). "Beryllium Extraction – A Review". Mineral Processing and Extractive Metallurgy Review 4: 39. doi:10.1080/08827508808952633. 
  18. 18.0 18.1 18.2 18.3 18.4 18.5 18.6 Jakubke, Hans-Dieter; Jeschkeit, Hans, eds (1994). Concise Encyclopedia Chemistry. trans. rev. Eagleson, Mary. Berlin: Walter de Gruyter. 
  19. Hausner, Henry H. "Nuclear Properties". Beryllium its Metallurgy and Properties. University of California Press. p. 239. http://books.google.com/?id=FCnUN45cL1cC&pg=PA239. 
  20. Greenwood, Norman N.; Earnshaw, Alan (1997). Chemistry of the Elements (2nd ed.). Butterworth-Heinemann. ISBN 0080379419. 
  21. Storer, Frank Humphreys (1864). First Outlines of a Dictionary of Solubilities of Chemical Substances. Cambridge. பக். 278–80. ISBN 978-1-176-62256-2. 
  22. Wiberg, Egon; Holleman, Arnold Frederick (2001). Inorganic Chemistry. Elsevier. ISBN 0-12-352651-5. 
  23. Petzow, Günter et al. "Beryllium and Beryllium Compounds" in Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry 2005, Wiley-VCH, Weinheim. எஆசு:10.1002/14356007.a04_011.pub2
  24. Davis, Joseph R. (1998). "Beryllium". Metals handbook. ASM International. பக். 690–691. ISBN 978-0-87170-654-6. http://books.google.com/?id=IpEnvBtSfPQC&pg=PA690. 
  25. Schwartz, Mel M. (2002). Encyclopedia of materials, parts, and finishes. CRC Press. p. 62. ISBN 1-56676-661-3. http://books.google.com/?id=6fdmMuj0rNEC&pg=PA62. 
  26. Puchta, Ralph (2011). "A brighter beryllium". Nature Chemistry 3 (5): 416. doi:10.1038/nchem.1033. பப்மெட் 21505503. Bibcode2011NatCh...3..416P. 
  27. 27.0 27.1 Barnaby, Frank (1993). How nuclear weapons spread. Routledge. p. 35. ISBN 0-415-07674-9. http://books.google.com/?id=yTIOAAAAQAAJ&pg=PA35. 
  28. Diehl, Roland (2000). High-power diode lasers. Springer. p. 104. ISBN 3-540-66693-1. http://books.google.com/?id=oJs6nK3TZrwC&pg=PA104. 
  29. "Purdue engineers create safer, more efficient nuclear fuel, model its performance". Purdue University (27 September 2005). பார்த்த நாள் 18 September 2008.
  30. McGraw-Hill contributors (2004). Geller, Elizabeth. ed. Concise Encyclopedia of Chemistry. New York City: McGraw-Hill. ISBN 0-07-143953-6. 
  31. 31.0 31.1 "Defence forces face rare toxic metal exposure risk". The Sydney Morning Herald. 1 February 2005. http://www.smh.com.au/news/National/Defence-forces-face-rare-toxic-metal-exposure-risk/2005/02/01/1107228681666.html. பார்த்த நாள்: 8 August 2009. 
"http://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=பெரிலியம்&oldid=1466191" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது