தென்னிந்தியா

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
Jump to navigation Jump to search
தென்னிந்தியா
நிறப்படுத்திக் காட்டப்பட்டுள்ள தென்னிந்திய நிலப்பரப்பு
செந்நிறத்தில் காட்டப்பட்டுள்ள தென்னிந்தியா
மக்கள் தொகை 253,051,953
நிலப்பரப்பு 635,780 km2 (245,480 சது மை)
மக்கள் தொகை அடர்த்தி 362/km2 (940/சது மை)
மாநிலங்களும் ஆட்சிப்பகுதிகளும் மாநிலங்கள்:
தமிழ்நாடு
கேரளா
ஆந்திரப் பிரதேசம்
கர்நாடகம்
தெலுங்கானா
ஆட்சிபகுதிகள்:
இலட்சத் தீவுகள்
பாண்டிச்சேரி
அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகள்
தலைநகரங்கள் (2011) தலைந்கரங்கள்:
சென்னை
திருவனந்தபுரம்
ஐதராபாத்
பெங்களூர்
போர்ட் பிளேர்
கவரத்தி
பாண்டிச்சேரி
முதல் பத்து மக்கள் தொகை மிகுந்த நகரங்கள் (2011) சென்னை
பெங்களூரு
ஹைதராபாத்
விசாகப்பட்டினம்
கோயம்புத்தூர்
மதுரை
தலைமை மொழிகள் தெலுங்கு
தமிழ்
கன்னடம்
மலையாளம்
ஆங்கிலம்
பிறப்பு வீதம் 20.4
இறப்பு வீதம் 7.
குழந்தை இறப்பு வீதம் 48.4

தென் இந்தியா என்பது ஆந்திரப் பிரதேசம், கர்நாடகா, கேரளா, தமிழ்நாடு மற்றும் தெலுங்கானா மாநிலங்கள் மற்றும் ஆட்சி பகுதிகளான அந்தமான் நிக்கோபார், இலட்சத்தீவுகள் மற்றும் புதுச்சேரி ஆகியனவை உள்ளடக்கியதாகும். இது இந்தியாவின் நிலபரப்பில் 19.31% ஆக்கிரமித்து உள்ளது. இந்தியாவின் தெற்கு பகுதியான தக்காண பீடபூமியை உள்ளடக்கி, கிழக்கில் வங்காள விரிகுடா, மேற்கில் அரபிக் கடல் மற்றும் தெற்கில் இந்திய பெருங்கடலால் சூழப்பட்டிருக்கிறது. மேற்கு தொடர்ச்சி மலை மற்றும் கிழக்கு தொடர்ச்சி மலை நடுவில் பீடபூமியை நடுப் பகுதியாக கொண்டுள்ளது. [1][2] கோதாவரி, கிருஷ்ணா, காவிரி மற்றும் வைகை ஆறுகள் தலைமை நீர் அடையாளங்களாகும்.[3] சென்னை, பெங்களூர், ஹைதராபாத், கோயம்புத்தூர், கொச்சி,, மதுரை மற்றும் விசாகப்பட்டினம் மிகப் பெரிய நகர்ப்புற பகுதிகளாகும்.

தென் இந்தியாவில் உள்ள பெரும்பான்மை மக்கள் நான்கு முக்கிய திராவிட மொழிகளில் ஒன்றான தெலுங்கு, தமிழ், கன்னடம் மற்றும் மலையாளம் ஆகியனவற்றயே பேசுகின்றனர்.[4] தென் இந்தியா பகுதிகளை பல வம்ச மன்னர்கள் ஆண்டனர் மற்றும் தென் இந்திய கலாச்சாரம் தெற்கு ஆசியா முழுவதும் பரவியது. சேரர், சோழர், பாண்டியர், பல்லவர், சாளுக்கியர் மற்றும் விஜயநகரப் பேரரசு ஆகியவை தென் இந்தியாவில் நிறுவப்பட்ட தலைமை வம்சாவளிகள் ஆகும்.[5][6]

இந்திய சுதந்திரத்துக்கு பிறகு பல ஏற்ற இறக்கங்கள் பட்ட பிறகு, தென்னிந்திய மாநிலங்கள் மெதுவாக பொருளாதார முன்னேற்றம் அடைந்தன. கடந்த முப்பதாண்டுகளாக, நாட்டு சராசரி வளர்ச்சியை விட அதிக வளர்ச்சியை பதிவு செய்துள்ளன. தென் இந்திய மாநிலங்களில் சில முன்னேற்றம் கண்ட அதே வேளை, வறுமை நாட்டின் ஏனைய பகுதிகளை போல சிக்கலாக இருக்கிறது. [7] தென் மாநிலங்களில் பொருளாதாரம் வட மாநிலங்களை விட அதிக வேகத்தில் வளர்ச்சி பெற்றுவிட்டது. கல்வியறிவு விகிதம் தென் மாநிலங்களில் சுமார் 80% ஆக உள்ளது. இது இந்தியாவின் மற்ற பகுதிகளில் விட அதிகமாகதாகும்.[8][9] தென்னிந்தியாவின் குழந்தை பிறப்பு வீதம் 1.9 ஆகும். அனைத்து இந்திய பகுதிகளில் இதுவே குறைவானதாகும்.

மக்கள் தொகை[தொகு]

தென்னிந்தியாவில் மக்கள் தொகை

2011 இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி மதிப்பிடப்பட்ட தென் இந்தியாவின் மக்கள்தொகை 25.2 கோடியாகும். இது இந்திய மக்கள் தொகையில் ஐந்தில் ஒரு பங்கு ஆகும். குழந்தை பிறப்பு வீதமானது மக்கள் தொகையை வீழ்ச்சி அடையாமல் வைத்திருக்கக்கூடிய 2.1க்கும் குறைவாகவே அனைத்து தென்னிந்திய மாநிலங்களுக்கும் உள்ளது. இதில் கேரளா மற்றும் தமிழ்நாடு இந்திய அளவிலேயே மிகக் குறைந்த குழந்தை பிறப்பு விதமாக 1.7 ஐப் பெற்றுள்ளன.[10][11] இதன் காரணமாக 1981 முதல் 2011 வரை இந்திய மக்கள் தொகையில் தென் இந்தியாவின் பங்கு குறைந்து கொண்டே வந்துள்ளது.[12][13] தென்னிந்தியாவின் மக்கள் தொகை அடர்த்தி சுமாராக ஒரு சதுர கிலோ மீட்டருக்கு 463 பேர். தாழ்த்தப்பட்ட மற்றும் பழங்குடியின மக்கள் தென் இந்தியாவின் மக்கள்தொகையில் 18 சதவீதம் பேர் ஆவர். பெரும்பாலான மக்கள் விவசாயத்தையே நம்பி உள்ளனர். 47.5% பேர் விவசாயம் மற்றும் அது சார்ந்த நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டுள்ளனர்.[14] தென் இந்தியாவின் மக்கள் தொகையில் 60% பேர் நிலையான வீட்டு அமைப்புகளில் வாழ்கின்றனர்.[15] 67.8% தென்னிந்தியா குழாய் குடிநீர் வசதி பெற்றுள்ளது. கிணறுகள் மற்றும் நீர் ஊற்றுக்கள் குடிநீர் வழங்குவதில் முக்கியமான ஆதாரங்களாக உள்ளன.[16]

இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்த பிறகு தென் இந்திய பொருளாதாரம் ஏற்ற இறக்கங்களை சந்தித்தது. பிறகு கடந்த மூன்று தசாப்தங்களாக தேசிய சராசரியை விட அதிக வேகத்தில் தென்னிந்திய மாநிலங்களின் பொருளாதாரம் வளர்ந்துள்ளது. தென்னிந்திய மாநிலங்கள் சில சமூக பொருளாதார அளவீடுகளில் மேம்பட்ட போதிலும்,[17][18] வறுமையானது மற்ற இந்திய பகுதிகளைப் போலவே தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. கடந்த வருடங்களில் குறிப்பிடத்தக்க அளவு வறுமை குறைந்துள்ள போதிலும் அதன் தாக்கம் தொடர்கிறது. 2011 மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பின்படி தென்னிந்திய மாநிலங்களின் மனித மேம்பாட்டுச் சுட்டெண் ஆனது அதிகமாக உள்ளது மற்றும் பெரும்பாலான வட இந்திய மாநிலங்களை காட்டிலும் பொருளாதாரமானது வேகமாக வளர்ந்துள்ளது.[19]

2011 மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பின்படி தென்னிந்தியாவில் எழுத்தறிவு பெற்றவர்களின் எண்ணிக்கை சுமார் 80%. இது தேசிய சராசரியான 74% விட குறிப்பிடத்தக்க அளவு அதிகம். தென்னிந்திய மாநிலங்களில் கேரளா அதிகபட்ச எழுத்தறிவு வீதமாக 93.91% ஐப் பெற்றுள்ளது.[8][20] தென்னிந்தியா, பாலின விகிதமான 1000 ஆண்களுக்கு எத்தனை பெண்கள் என்பதனை அதிகமாக பெற்றுள்ளது. இதில் கேரளா மற்றும் தமிழ்நாடு முதல் இரண்டு இடங்களை வகிக்கின்றன.[21] பொருளாதார சுதந்திரம், ஆயுட்காலம், குடிநீர் வசதி, சொந்த வீடு வைத்திருப்பது மற்றும் சொந்த டிவி வைத்திருப்பது ஆகிய அளவீடுகளில் தென்னிந்திய மாநிலங்கள் இந்திய அளவில் முதல் பத்து இடங்களுக்குள் வருகின்றன.[22][23][24][25][26] தென்னிந்திய மாநிலங்களில் 19% பேர் ஏழைகளாக உள்ளனர். அதே நேரத்தில் மற்ற இந்திய மாநிலங்களில் 38% பேர் ஏழைகளாக உள்ளனர். தென்னிந்திய மாநிலங்களில் சராசரி தனிநபர் வருமானம் INR19531 (US$). இது மற்ற இந்திய மாநிலங்களின் சராசரி தனிநபர் வருமானமான INR8951 (US$) ஐக் காட்டிலும் அதிகம்.[27][28] ஐக்கிய நாடுகள் அவை 2015க்குள் அடைய வேண்டும் என்று சில இலக்குகளை புத்தாயிரம் ஆண்டு வளர்ச்சி இலக்குகள் என்று அறிவித்து உள்ளது. இதில் மக்கள் தொகை சார்ந்த மூன்று புத்தாயிரம் ஆண்டு வளர்ச்சி இலக்குகளை கேரளா மற்றும் தமிழ்நாடு 2009லேயே அடைந்துவிட்டன. அந்த இலக்குகள் தாயின் ஆரோக்கியம், சேய் இறப்பு விகிதத்தை குறைப்பது மற்றும் குழந்தைகள் இறப்பு விகிதத்தைக் குறைப்பது ஆகியவையாகும்.[29][30]

மொழிகள்[தொகு]

திராவிட மொழிகள்

தென்னிந்தியாவின் மிகப்பெரிய மொழிக் குடும்பம் திராவிட மொழிக் குடும்பம் ஆகும். இக்குடும்பத்தில் சுமார் 73 மொழிகள் உள்ளன.[31] தென்னிந்தியாவில் பேசப்படும் முக்கிய மொழிகள் தெலுங்கு, தமிழ், கன்னடம் மற்றும் மலையாளம் ஆகும்.[32] துளு மொழி கடற்கரையோர கேரளா மற்றும் கர்நாடகாவில், 15 லட்சம் மக்களால் பேசப்படுகிறது. கொங்கணி எனப்படும் இந்தோ ஆரிய மொழி கொங்கண் கடற்கரையில் 10 லட்சம் மக்களால் பேசப்படுகிறது. தென்னிந்தியாவின் நகரப்பகுதிகளில் ஆங்கிலமும் பரவலாக பேசப்படுகிறது.[33] தென்னிந்தியாவில் உருது மொழி சுமார் 1.2 கோடி முஸ்லிம்களால் பேசப்படுகிறது.[34][35][36] தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம், உருது மற்றும் கொங்கணி ஆகியவை அலுவல் மொழிச் சட்டம் 1963 இன் படி இந்தியாவின் அலுவல் மொழிகளான 22 இல் ஒன்றாக வருகின்றன. இந்திய அரசாங்கத்தால் செம்மொழி அந்தஸ்து கொடுக்கப்பட்ட முதல் மொழி தமிழ் ஆகும். 2004 இல் தமிழுக்கு செம்மொழி அந்தஸ்து கொடுக்கப்பட்டது.[37][38] செம்மொழி அந்தஸ்து கொடுக்கப்பட்ட பிறமொழிகள் கன்னடம் (2008), தெலுங்கு (2008) மற்றும் மலையாளம் (2013) ஆகும்.[39][40]

எண். மொழி பேசுபவர்களின் எண்ணிக்கை[41] அலுவல் மொழி
1 தெலுங்கு 74,002,856 ஆந்திரப் பிரதேசம், தெலுங்கானா, யானம்
2 தமிழ் 60,793,814 தமிழ்நாடு, புதுச்சேரி
3 கன்னடா 37,924,011 கர்நாடகா
4 மலையாளம் 33,066,392 கேரளா, லட்சத்தீவு, மாஹே
5 உருது 23,066,392 கேரளா, லட்சத்தீவு, புதுச்சேரி, ஆந்திரப் பிரதேசம், தெலுங்கானாதமிழ்நாடுகர்நாடகா
6 கொங்கணி 2,489,015 எந்த தென்னிந்திய மாநிலத்திலும் அலுவல் மொழியாக இல்லை
7 துளு எந்த தென்னிந்திய மாநிலத்திலும் அலுவல் மொழியாக இல்லை

மதம்[தொகு]

மதம்
மதம் சதவீதம்(%)
இந்து
  
80%
இஸ்லாம்
  
11%
கிறித்தவம்
  
8%
மற்றவை
  
1%

தென்னிந்தியாவின் மிகப் பெரிய மதமாக 80% மக்கள் பின்பற்றக்கூடிய இந்துமதம் உள்ளது. 11% பேர் இஸ்லாமையும், 8% பேர் கிறித்தவ மதத்தையும் பின்பற்றுகின்றனர்.[42] வரலாற்றுக்கு முந்தைய மதம் தென்னிந்தியாவில் பின்பற்றப்பட்டுள்ளதற்கு ஆதாரமாக நடனங்கள் மற்றும் சடங்குகளை விவரிக்கும் கற்கால ஓவியங்கள் கிழக்கு கர்நாடகாவின் குப்கல் போன்ற இடங்களில் சிதறி காணப்படுகின்றன.[43] அடிக்கடி உலகின் பழமையான மதமாக கருதப்படும் இந்து மதம் அதன் ஆரம்பத்தை இந்தியாவின் வரலாற்றுக்கு முந்தைய காலங்களில் கொண்டுள்ளது.[44] தென்னிந்தியாவின் முக்கியமான ஆன்மீக பாரம்பரியங்களாக இந்து மதத்தின் சைவ மற்றும் வைணவ கிளைகள் கருதப்படுகின்றன. எனினும் புத்த மற்றும் ஜைன தத்துவங்கள் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னர் செல்வாக்கு செலுத்திய போதும் இவை அவ்வாறு கருதப்படுகின்றன.[45] தென்னிந்தியாவின் தெற்குப் பகுதிகளில் அய்யாவழியும் பரவி காணப்படுகிறது.[46][47] தென்னிந்தியாவிற்கு இஸ்லாமானது ஏழாம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் கேரளாவின் மலபார் கடற்கரையில் அரேபிய வணிகர்களால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. 17 முதல் 18 ஆம் நூற்றாண்டு வரையிலான காலகட்டத்தில் தக்காண சுல்தான்களின் ஆட்சியின் கீழ் இது பரவியது. அரேபிய வழி வந்த கேரள இஸ்லாமியர்கள் மாப்பிளமார் என்று அழைக்கப்படுகின்றனர்.[48] கிறித்தவ மதம் தென்னிந்தியாவிற்கு புனித தோமையாரால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. அவர் கி. பி. 52 இல் கேரளாவின் முசிறிக்கு விஜயம் செய்து கேரளாவின் யூதக் குடியிருப்புக்களுக்கு ஞானஸ்நானம் செய்தார்.[49][50] கேரளா உலகின் மிகப் பழமையான யூத சமூகங்களில் ஒன்றுக்கு உறைவிடமாகவும் உள்ளது. அவர்கள் சாலமன் ஆட்சிக்காலத்தில் மலபார் கடற்கரைக்கு வந்ததாக கருதப்படுகிறது.[51][52]

பதிவுகள்[தொகு]

  1. Edward Balfour (1885). The Cyclopædia of India and of Eastern and Southern Asia, Commercial Industrial, and Scientific: Products of the Mineral, Vegetable, and Animal Kingdoms, Useful Arts and Manufactures. Bernard Quaritch. பக். 1017–1018. https://books.google.com/books?id=iU0OAAAAQAAJ&pg=PA1017. 
  2. Dr. Jadoan, Atar Singh (September 2001). Military Geography of South-East Asia. India: Anmol Publications Pvt. Ltd.. பக். 270 pages. ISBN 81-261-1008-2. https://books.google.com/books?id=4M_bG9rpXRwC. பார்த்த நாள்: 2008-06-08. 
  3. Thammineni Pullaiah, D. Muralidhara Rao, K. Sri Ramamurthy. Flora of Eastern Ghats: Hill Ranges of South East India. https://books.google.com/?id=pSXidQZupHYC&pg=PR3. பார்த்த நாள்: 1 January 2015. 
  4. "Browse by Language Family". Ethnologue (19 February 1999).
  5. "They administered our region". The Hindu (4 June 2007).
  6. Nilakanta Sastri 1955, p. 216
  7. "Human development, poverty, health & nutrition situation in India". NCBI (20 April 2015).
  8. 8.0 8.1 "Census 2011, Chapter 6 (State of Literacy), p.14". Government of India. பிழை காட்டு: Invalid <ref> tag; name "lit" defined multiple times with different content
  9. "NFHS India". NFHS.
  10. Espenshade, TJ; Guzman, JC; Westoff, CF (2003). "The surprising global variation in replacement fertility". Population Research and Policy Review 22 (5/6): 580. doi:10.1023/B:POPU.0000020882.29684.8e. 
  11. (7 July 2011) Maternal & Child Mortality and Total Fertility Rates. Office of Registrar General. (Report).
  12. Ishtiaq, M. (1999). Language Shifts Among the Scheduled Tribes in India: A Geographical Study. Delhi: Motilal Banarsidass. பக். 26–27. ISBN 978-81-208-1617-6. https://books.google.com/books?id=fkIgsfb95rAC. பார்த்த நாள்: 7 September 2012. 
  13. (1991) Comparative Speaker's Strength of Scheduled Languages – 1971, 1981, 1991 and 2001. Census of India. (Report).
  14. Distribution of workers by category of workers, Census 2011. Government of India. (Report).
  15. Houselisting and Housing, Census 2011. Government of India. (Report).
  16. (2011) Households access to safe drinking water. Government of India. (Report).[தொடர்பிழந்த இணைப்பு]
  17. Guha, Ramachandra (22 July 2015). "The Better Half". Outlook. Archived from the original on 20 March 2016. https://web.archive.org/web/20160320010101/http://outlookindia.com/full.asp?fodname=20070716&fname=AOpenning+Essay+%28F%29&sid=1. பார்த்த நாள்: 20 March 2016. 
  18. "Also A Head For Numbers". Outlook. 16 July 2007. Archived from the original on 2 May 2013. https://web.archive.org/web/20130502014202/http://outlookindia.com/full.asp?fodname=20070716&fname=HThe+Stats&sid=1. பார்த்த நாள்: 22 July 2015. 
  19. Antony, G.M.; Laxmaiah, A. (20 April 2015) (PDF). Human development, poverty, health & nutrition situation in India. Council of Social Development, Southern Regional Centre & Division of Community Studies National Institute of Nutrition (ICMR). http://medind.nic.in/iby/t08/i8/ibyt08i8p198.pdf. பார்த்த நாள்: 22 July 2015. 
  20. CIA factbook. CIA. (Report).
  21. (19 April 2014) Vital statistics report 2012. Registrar General & Census Commissioner, Ministry of Home Affairs, Government of India. (Report).
  22. Inequality-Adjusted Human Development Index for India's States 2011, United Nations Development Programme. (Report).
  23. (2013) Economic Freedom of the States of India: 2013. Cato Institute, p. 24. (Report).
  24. Households access to safe drinking water. Government of India. (Report).[தொடர்பிழந்த இணைப்பு]
  25. Access to safe drinking water in households in India. Government of India. (Report).
  26. "TV ownership". Government of India.
  27. "Dravida Nadu: What If The South Seceded From The Republic Of India?". IBT Times. 10 March 2013. http://www.ibtimes.com/dravida-nadu-what-if-south-seceded-republic-india-1413910. 
  28. "Who is doing better?". India Today. 7 March 2013. http://indiatoday.intoday.in/story/north-india-vs-south-india-who-is-doing-better-report-says-south-india/1/269761.html. 
  29. "Missing targets". Frontline. 12 March 2014. http://www.frontline.in/other/data-card/missing-targets/article5740024.ece. 
  30. Millenium Development Goals – Country report 2015. Government of India. (Report).
  31. Caldwell, Robert (1998). A comparative grammar of the Dravidian or South-Indian family of languages (3rd ). New Delhi: Asian Educational Services. ISBN 978-81-206-0117-8. 
  32. Nilakanta Sastri, K.A. (1996). A History of South India (7th ). Oxford University Press. ISBN 978-0-19-560686-7. 
  33. Baldridge, Jason. Lingusitic and Social Characteristics of Indian English. University of Edinburgh. http://www.languageinindia.com/junjul2002/baldridgeindianenglish.html. பார்த்த நாள்: 22 July 2015. 
  34. Religious statistics, Census 2011. Government of India. (Report).
  35. Fatihi, A.R.. Urdu in Andhra Pradesh. Language in India. Archived from the original on 13 July 2015. https://web.archive.org/web/20150713110121/http://www.languageinindia.com/april2003/urduinap.html. பார்த்த நாள்: 22 July 2015. 
  36. Upadhyaya, Padmanabha (1973). Coastal Karnataka: Studies in Folkloristic and Linguistic Traditions of Dakshina Kannada Region of the Western Coast of India. Govind Pai Samshodhana Kendra. ISBN 81-86668-06-3. 
  37. "India sets up classical languages". BBC news. 17 September 2004. http://news.bbc.co.uk/2/hi/south_asia/3667032.stm. 
  38. "Tamil to be a classical language". The Hindu (Chennai, India). 18 September 2004. http://www.thehindu.com/2004/09/18/stories/2004091806530100.htm. 
  39. Ministry of Tourism and Culture, Government of India. "Declaration of Telugu and Kannada as classical languages". செய்திக் குறிப்பு.
  40. "Classical status for Malayalam". The Hindu (Thiruvananthapuram, India). 24 May 2013. http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/classical-status-for-malayalam/article4744630.ece. 
  41. Abstract of speakers' strength of languages and mother tongues. Government of India. (Report).
  42. (2011) Population By Religious Community – Tamil Nadu, Office of The Registrar General and Census Commissioner, Ministry of Home Affairs, Government of India. (Report).
  43. "Ancient Indians made 'rock music'". BBC News. 19 March 2004. http://news.bbc.co.uk/2/hi/science/nature/3520384.stm. 
  44. Webster, Merriam (1999). Encyclopedia of World Religions. Merriam-Webster. பக். 484. ISBN 978-0-87779-044-0. 
  45. Eliade, Mircea; Adams, Charles J. (1993). The Encyclopedia of Religion. Mcmillan. பக். 169. ISBN 978-0-02-897135-3. 
  46. Singh, Janak (2010). World religions and the new era of science. Xlibris Corporation. பக். 5. ISBN 978-1-4535-3572-1. 
  47. Wallis, Graham Harvey; Wallis, Robert (2010). The A to Z of shamanism. Lanham, Md.: Scarecrow Press. பக். 101. ISBN 978-0-8108-7600-2. https://books.google.com/?id=Mf-xa4cisbUC&dq=Ayyavazhi. பார்த்த நாள்: 4 October 2014. 
  48. Mayaram, Shail; Pandian, M. S. S.; Skaria, Ajay (2005). Muslims, Dalits and the Fabrications of History. Permanent Black and Ravi Dayal Publisher. பக். 39–. ISBN 978-81-7824-115-9. 
  49. Fahlbusch, Erwin (2008). The Encyclopedia of Christianity. 5. Eerdmans Publishing. ISBN 978-0-8028-2417-2. 
  50. Slapak, Orpa (2003). The Jews of India: A Story of Three Communities. The Israel Museum, Jerusalem. பக். 27. ISBN 965-278-179-7. 
  51. Henry, James (1977). The Jews in India and the Far East. Greenwood Press. பக். 120. ISBN 0-8371-2615-0. 
  52. Katz, Nathan; Goldberg, Ellen S (1993). The Last Jews of Cochin: Jewish Identity in Hindu India. Univ. of South Carolina Press. ISBN 0-87249-847-6. 
"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=தென்னிந்தியா&oldid=2671516" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது