மலேசியாவின் வரலாறு

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
Jump to navigation Jump to search

மலேசியாவின் வரலாறு, என்பது தென்கிழக்காசியாவில் அமைந்துள்ளதும், இன்று அரசியற்சட்ட முடியாட்சிக் கூட்டமைப்பாக உள்ளதுமான மலேசிய நாட்டின் வரலாறு ஆகும். உலகின் முக்கியமான கடற் போக்குவரத்துப் பாதையில் மலேசியா அமைந்திருப்பதால் உலகம் தழுவிய வணிகச் செயற்பாடுகளையும், பல்வேறு பண்பாடுகளையும் இது சந்தித்துள்ளது. முந்திய மேற்குலகக் குறிப்பு ஒன்று தொலமியின் ‘’ஜியோகிரபியா’’ என்னும் நூலில் காணப்படுகின்றது. இதில் “தங்க கெர்சோனீசு” என்று குறிப்பிடப்படும் இடத்தை ஆய்வாளர்கள் இன்றைய மலாயத் தீவக்குறை என அடையாளம் கண்டுள்ளனர்.[1] இந்தியாவில் இருந்து இந்து சமயமும், சீனாவில் இருந்து பௌத்தம், தாவோயிசம் போன்ற மதங்களும் இப்பகுதியின் தொடக்ககால வரலாற்றில் ஆதிக்கம் செலுத்தின. இது சுமாத்திராவைத் தளமாகக் கொண்ட சிறீவிசய நாகரிகக் காலத்தில் உச்ச நிலையை அடைந்தது. 7 தொடக்கம் 13 ஆம் நூற்றாண்டு வரையான காலப் பகுதியில், சிறீவிசயத்தின் செல்வாக்கு சுமாத்திரா, சாவா, மலாய்த் தீவக்குறை, போர்ணியோவின் பெரும்பகுதி ஆகியவற்றில் பரவியிருந்தது.

10 ஆம் நூற்றாண்டு முதலே முசுலிம்கள் இப்பகுதியூடாகச் சென்று வந்திருப்பினும், 14 ஆம் நூற்றாண்டுக்குப் பின்னரே இசுலாம் மதம் இப்பகுதியில் வேரூன்றத் தொடங்கியது. 14 ஆம் நூற்றாண்டில் இசுலாம் மதத்தின் பரவல் காரணமாகப் பல சுல்தானகங்கள் இப்பகுதியில் உருவாகின. இவற்றுள் முதன்மையானது மலாக்கா சுல்தானகம் ஆகும். இப்பகுதி மக்கள்மீது இசுலாம் மதத்தின் தெளிவான செல்வாக்கு இருந்தபோதும், இம்மதத்தின் மீதும் இப்பகுதி மக்களின் செல்வாக்கு இருந்தது. 1511 ஆம் ஆண்டில் மலாக்காவைக் கைப்பற்றியதன் மூலம் மலாய்த் தீவக்குறையிலும், தென்கிழக்காசியாவிலும் தம்மை நிலை நிறுத்திக்கொண்ட முதல் ஐரோப்பியக் குடியேற்றவாத வல்லரசு போர்த்துக்கல் ஆகும். தொடர்ந்து 1641 இல் ஒல்லாந்தர் மலாக்காவைக் கைப்பற்றினர். எனினும் முதலில் செசெல்ட்டன், குச்சிங், பெனாங், சிங்கப்பூர் ஆகிய பகுதிகளில் தளங்களை அமைத்துக்கொண்டு இறுதியாக இன்று மலேசியாவாக இருக்கும் பகுதி முழுவதும் அதிகாரத்தை விரிவாகியவர்கள் பிரித்தானியர்களே. 1824 ஆம் ஆண்டின் ஆங்கிலேய-ஒல்லாந்த உடன்படிக்கை பிரித்தானிய மலாயாவுக்கும், ஒல்லாந்தக் கிழக்கிந்தியாவுக்கும் (இன்றைய இந்தோனேசியா) இடையிலான எல்லையை வரையறுத்தது. நான்காவது வெளியார் செல்வாக்கு, மலாய்த் தீவக்குறையில் பிரித்தானியரால் உருவாக்கப்பட்ட குடியேற்றவாதப் பொருளாதாரத்தின் தேவைகளை நிறைவேற்றுவதற்காக சீன, இந்தியத் தொழிலாளர்களை மலாயாவுக்கும், போர்ணியோவுக்கும் கொண்டுவந்தபோது ஏற்பட்டது.[2]

இரண்டாம் உலகப் போரில் இப்பகுதியின் இன்றைய மலேசியப் பகுதி உள்ளிட்ட பல இடங்களை சப்பான் கைப்பற்றிக் கொண்டது. சப்பான் போரில் தோற்ற பின்னர் மலாயப் பகுதி மீண்டும் பிரித்தானியரின் ஆதிக்கத்துள் வந்தது. 1942 க்கும் 1945 க்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் மலாயா, வட போர்ணியோ, சரவாக் போன்ற பகுதிகளில் தேசியவாதம் எழுச்சி பெற்றது. மலாயத் தீவக்குறையில், மலாயப் பொதுவுடைமைக் கட்சி பிரித்தானியருக்கு எதிராக ஆயுதம் ஏந்தியது. இக்கலகத்தை அடக்குவதற்குப் பிரித்தானியர் கடுமையான இராணுவ நடவடிக்கையை எடுக்கவேண்டி இருந்தது. 1957 ஆகத்து 31 ஆம் தேதி சுதந்திரமான பல்லின மலாயக் கூட்டமைப்பு உருவானது. 1963 யூலை 22 இல் சரவாக்குக்குத் தன்னாட்சி உரிமை வழங்கப்பட்டது. தொடர்ந்து அதே ஆண்டு ஆகத்து 31 ஆம் தேதி வட போர்னியோவுக்கும், சிங்கப்பூருக்கும் தன்னாட்சி வழங்கப்பட்டது. 1963 செப்டெம்பர் 16 இல் எல்லாப் பகுதிகளும் இணைந்து மலேசியாவை உருவாக்கின. ஏறத்தாழ இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் 1963 இன் மலேசிய உடன்பாட்டில் கையொப்பம் இட்டவர்களின் ஏற்பு இல்லாமலே மலேசிய நாடாளுமன்றம் சிங்கப்பூரை மலேசியக் கூட்டமைப்பில் இருந்து வெளியேற்றியது.[3]

மேற்கோள்கள்[தொகு]

  1. (in en) Imago Mvndi. Brill Archive. https://books.google.com.my/books?id=2zZCAAAAIAAJ&pg=PA71&dq=%22Golden+Chersonese%22+malay&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjkjbKA8bLaAhXCnZQKHVGzCGMQ6AEISjAH#v=onepage&q=%22Golden%20Chersonese%22%20malay&f=false. 
  2. Annual Report on the Federation of Malaya: 1951 in C.C. Chin and Karl Hack, Dialogues with Chin Peng pp. 380, 81.
  3. "Road to Independence". US Government. பார்த்த நாள் 3 August 2013.
"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=மலேசியாவின்_வரலாறு&oldid=2537295" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது