சந்தாளி மொழி

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
Jump to navigation Jump to search

சந்தாளி (Santali) (சந்தாளி மொழி:ᱥᱟᱱᱛᱟᱲᱤ) 6 மில்லியன் வரையான மக்களால் பேசப்படும் ஒரு ஆஸ்திர-ஆசிய மொழி. இது முண்டா மொழிகளுள் ஒன்று. இம்மொழி பேசும் பெரும்பான்மை மக்கள் இந்தியாவில் வசிக்கின்றனர். இது ஹோ மற்றும் முண்டாரி தொடர்பான ஆசுத்ரோ - ஆசிய மொழிகளின் முண்டா துணைக் குடும்பத்தின் மிகவும் பரவலாகப் பேசப்படும் மொழியாகும், இது முக்கியமாக இந்திய மாநிலங்களான அசாம், பீகார், சார்க்கண்ட், மிசோரம், ஒடிசா, திரிபுரா மற்றும் மேற்கு வங்காளங்களில் பேசப்படுகிறது. இது இந்திய அரசியலமைப்பின் எட்டாவது அட்டவணைப்படி இந்தியாவின் அங்கீகரிக்கப்பட்ட பிராந்திய மொழியாகும்.[1]. இம்மொழி பேசுபவர்களின் படிப்பறிவு மிகக் குறைவாக 10 - 30% விழுக்காடாக உள்ளது. இது சுமார் 7.6 மில்லியன் மக்களால் பேசப்படுகிறது  

1925 இல் பண்டிட் ரகுநாத் முர்முவால் ஓல் சிக்கியை உருவாக்கும் வரை சந்தாளிமுக்கியமாக வாய்வழி மொழியாக இருந்தது. ஓல் சிக்கி அகரவரிசை, மற்ற இண்டிக் எழுத்துகளின் சிலபிக் பண்புகளைப் பகிர்ந்து கொள்ளவில்லை, இப்போது இந்தியாவில் சந்தாளி எழுத பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

வரலாறு[தொகு]

மொழியியலாளர் பால் சிட்வெல்லின் கூற்றுப்படி, இந்தோ-ஆரியர்கள் ஒடிசாவுக்கு குடியேறிய பின்னர் சுமார் 4000–3500 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இந்தோசீனாவிலிருந்து முண்டா மொழிகள் ஒடிசா கடற்கரைக்கு வந்திருக்கலாம்.[2]

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டு வரை, சந்தாளிக்கு எழுதப்பட்ட மொழி இல்லை, பகிரப்பட்ட அனைத்து அறிவும் வாய் வார்த்தையால் தலைமுறையிலிருந்து தலைமுறைக்கு பரவியது. இந்தியாவின் மொழிகளைப் படிப்பதில் ஐரோப்பிய ஆர்வம் சந்தாளி மொழியை ஆவணப்படுத்தும் முதல் முயற்சிகளுக்கு வழிவகுத்தது. பெங்காலி, ஒடியா மற்றும் ரோமன் எழுத்துகள் முதலில் ஏஆர் காம்ப்பெல், லார்ஸ் ஸ்குரூசுரட் மற்றும் பால் போடிங் உட்பட ஐரோப்பிய மானுடவியலாளர்களால் கதையாசிரியர்கள் மற்றும் சமயப்பரப்பாளர்களால் 1860 முன் சந்தாளி எழுத பயன்படுத்தப்பட்டன அவர்களின் முயற்சிகள் சந்தாலி அகராதிகள், நாட்டுப்புறக் கதைகளின் பதிப்புகள் மற்றும் மொழியின் உருவவியல், தொடரியல் மற்றும் ஒலிப்பு அமைப்பு பற்றிய ஆய்வுகளில் விளைந்தன.

1925 இல் மயூர்பஞ்ச் கவிஞர் ரகுநாத் முர்முவால் சந்தாளிக்காக ஓல் சிக்கி என்ற எழுத்து உருவாக்கப்பட்டது மற்றும் முதலில் 1939 இல் வெளியிடப்பட்டது.[3][4]

சந்தாளி எழுத்தாகக ஓல் சிக்கி சந்தால் சமூகங்களிடையே பரவலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது. தற்போது மேற்கு வங்கம், ஒடிசா மற்றும் ஜார்க்கண்டில், ஓல் சிக்கி சந்தாளி இலக்கியம் மற்றும் மொழிக்கான அதிகாரப்பூர்வ எழுத்து ஆகும்.[5][6] இருப்பினும், வங்காள தேசத்தைச் சேர்ந்த பயனர்கள் அதற்கு பதிலாக பெங்காலி எழுத்தைப் பயன்படுத்துகின்றனர்.

புவியியல் விநியோகம்[தொகு]

தென்கிழக்கு பீகாரின் பாகல்பூர் மற்றும் முங்கர் மாவட்டங்களில் ஜார்க்கண்டின் ஹசாரிபாக் மற்றும் மன்பம் மாவட்டங்கள்; மேற்கு வங்கத்தின் பாசிம் மிட்னாபூர், ஜார்கிராம், புருலியா, பாங்குரா மற்றும் பிர்பூம் மாவட்டங்கள்; மற்றும் ஒடிசாவின் பாலசோர் மற்றும் மயூர்பஞ்ச் மாவட்டங்களில் சந்தாளி பேசுபவர்கள் அதிக அளவில் உள்ளனர். சாந்தாளி பேசுபவர்கள் அசாம், மிசோரம் மற்றும் திரிபுரா மாநிலங்களிலும் உள்ளனர்.[7][8]

இந்தியா, வங்காள தேசம், பூட்டான் மற்றும் நேபாளம் முழுவதும் ஏழு மில்லியனுக்கும் அதிகமான மக்கள் சந்தாளி பேசினர். அதன் பெரும்பாலான பேச்சாளர்கள் இந்தியாவில் வாழ்கின்றனர், 2001 ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி சார்கண்ட் (2.8 மில்லியன்), மேற்கு வங்கம் (2.2 மில்லியன்), ஒடிசா (0.70 மில்லியன்), பீகார் (0.39 மில்லியன்), அசாம் (0.24 மில்லியன்) மற்றும் மிசோரம், அருணாச்சல பிரதேசம் மற்றும் திரிபுராவில் ஒவ்வொன்றிலும் சில ஆயிரம்.

இந்தியா, வங்காள தேசம், பூட்டான் மற்றும் நேபாளத்தில் , வியட்நாமிய மற்றும் கெமர் நாடுகளுக்குப் பிறகு அதிகம் பேசப்படும் மூன்றாவது ஆஸ்ட்ரோசியாடிக் மொழியாக திகழ்கிறது

அதிகாரப்பூர்வ நிலை[தொகு]

இது இந்திய அரசியலமைப்பின் எட்டாவது அட்டவணைப்படி இந்தியாவின் அங்கீகரிக்கப்பட்ட 22 பிராந்திய மொழிகளில் 22 மொழிகளில் சாந்தாலி ஒன்றாகும்.[1] இது ஜார்கண்ட் மற்றும் மேற்கு வங்காள மாநிலங்களின் இரண்டாவது மாநில மொழியாகவும் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது.[9][10]

ஒலியியல்[தொகு]

சாந்தாலிக்கு 21 மெய் எழுத்துக்கள் உள்ளன, அவை இந்தோ-ஆரிய கடன் சொற்களில் முதன்மையாக நிகழ்கின்றன, ஆனால் பிரத்தியேகமாக இல்லை, அவை கீழே உள்ள அட்டவணையில் அடைப்புக்குறிக்குள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.[11]

உருவியலில்[தொகு]

சந்தாளி, எல்லா முண்டா மொழிகளையும் போலவே, ஒரு பின்னொட்டு திரட்டும் மொழியாகும் .

மேலும் காண்க[தொகு]

குறிப்புகள்[தொகு]

  1. 1.0 1.1 "Distribution of the 22 Scheduled Languages". censusindia.gov.in. Census of India. 20 May 2013.
  2. Sidwell, Paul. 2018. Austroasiatic Studies: state of the art in 2018 பரணிடப்பட்டது 2019-05-03 at the வந்தவழி இயந்திரம். Presentation at the Graduate Institute of Linguistics, National Tsing Hua University, Taiwan, May 22, 2018.
  3. Hembram, Phatik Chandra (2002) (in en). Santhali, a Natural Language. U. Hembram. பக். 165. https://books.google.co.uk/books?id=XIlkAAAAMAAJ. 
  4. Kundu, Manmatha (1994) (in en). Tribal Education, New Perspectives. Gyan Publishing House. பக். 37. https://books.google.co.uk/books?id=8EJLAAAAYAAJ. 
  5. "Ol Chiki (Ol Cemet', Ol, Santali)". Scriptsource.org. 19 March 2015 அன்று பார்க்கப்பட்டது.
  6. "Santali Localization". Andovar.com. 17 மார்ச் 2016 அன்று மூலம் பரணிடப்பட்டது. 19 March 2015 அன்று பார்க்கப்பட்டது. Cite uses deprecated parameter |dead-url= (உதவி); Invalid |dead-url=dead (உதவி)
  7. https://www.ethnologue.com/language/sat
  8. "Santhali becomes India's first tribal language to get own Wikipedia edition". Hindustan Times (in ஆங்கிலம்). 2018-08-09. 2019-02-22 அன்று பார்க்கப்பட்டது.
  9. "Second language". 22 October 2011. https://www.indiatoday.in/india/north/story/second-official-language-of-jharkhand-governor-syed-ahmad-143959-2011-10-22. 
  10. "West Bengal to have six more languages for official use". 27 May 2011. https://www.indiatoday.in/india/east/story/west-bengal-mamata-banerjee-recognizes-six-non-bengali-languages-134507-2011-05-27. 
  11. The Munda verb: typological perspectives. Mouton de Gruyter. 
"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=சந்தாளி_மொழி&oldid=3356828" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது