மார்வாரி மொழி

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
Jump to navigation Jump to search

மார்வாரி மொழி (Mārwāṛī; also variously Marvari, Marwadi, Marvadi) இந்தியாவின் இராசத்தான் மாநிலத்திலும் அடுத்துள்ள குசராத் மற்றும் பாக்கித்தானின் கிழக்குப் பகுதிகளிலும் பேசப்படும் ஓர் மொழியாகும். இமயமலை நாடான நேபாளத்தில் சுமார் 7.9 மில்லியன் அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட இம்மொழியினை பேசுபவர்களுடன் சில புலம்பெயர்ந்த சமூகங்களிலும் மார்வாரி காணப்படுகிறது. இது ராஜஸ்தானின் மிகப்பெரிய மொழி வகைகளில் ஒன்றாகும். பெரும்பாலான இம்மொழியினை பேசுபவர்கள்ராஜஸ்தானில் வாழ்கின்றனர். மார்வாரியில் பனிரெண்டுக்கும் மெற்பட்ட கிளை மொழிகள் உள்ளன.

இந்தி, மராத்தி, நேபாளி மற்றும் சமசுகிருதம் போன்றே மார்வாரி பிரபலமான தேவநாகரி எழுத்தில் எழுதப்பட்டுள்ளது; இது வரலாற்று ரீதியாக மகாஜனியில் எழுதப்பட்டிருந்தாலும், இது கிழக்கு பாகித்தானில் உள்ள மார்வாரி சிறுபான்மையினரால் பெர்சோ-அரபு எழுத்துக்களில் எழுதப்பட்டுள்ளது (நிலையான / மேற்கு நாஸ்க் எழுத்து மாறுபாடு சிந்து மாகாணத்தில் பயன்படுத்தப்படுகிறது, கிழக்கு நசுதலிக வரிவடிவ மாறுபாடு பஞ்சாப் மாகாணத்தில் பயன்படுத்தப்படுகிறது) அது கல்வி அந்தஸ்து தருகிறது ஆனால் அது விரைவாக உருது மொழிக்கு நகர்ந்து விட்டது . [1]

இந்தியன் மார்வாரிக்கு இந்தியாவில் அரசாங்கத்தில் உத்தியோகபூர்வ அந்தஸ்து இல்லை, அது கல்வி மொழியாக பயன்படுத்தப்படவில்லை. மார்வாரி இன்றும் பிகானேர் மற்றும் சோத்பூரில் பரவலாக பேசப்படுகிறது.

வரலாறு[தொகு]

132 இலட்சம் பேர் (1997படி) உரையாடும் இந்த மொழி தேவநாகரி வரியுருவை எழுத்துக்களுக்குப் பயன்படுத்துகிறது. பாக்கித்தானில் பெர்சிய-அராபிக் வரியுரு பயன்படுத்தப்படுகிறது. மார்வாரி மொழியில் 23 வகைகள் உள்ளன. தற்போது இந்த மொழிக்கு அரசு அல்லது கல்வியில் எந்த தகுநிலையும் இல்லை. இதனை அரசியலமைப்பின் எட்டாவது அட்டவணையில் சேர்க்க அண்மையில் முயற்சிகள் எடுக்கப்படுகின்றன. இராசத்தான் மாநிலம் இந்த இராசத்தானி மொழிக்கு அங்கீகாரம் அளித்துள்ளது. ஜோத்பூர் பகுதியில் மார்வாரி மொழி பேசுவோர் கூடுதலாக உள்ளனர்.

புவியியல் பரவல்[தொகு]

இந்திய மாநிலமான ராஜஸ்தானில் மார்வாரி முதன்மை மொழியாக பேசப்படுகிறது. மார்வாரி பேச்சாளர்கள் இந்தியா மற்றும் பிற நாடுகளில் பரவலாக கலைந்துள்ளன, ஆனால் குறிப்பாக அண்டை மாநிலமான குஜராத் மற்றும் கிழக்கு பாகித்தானில் காணப்படுகின்றன. இம்மொழியினை பேசுபவர்கள் போபாலிலும் காணப்படுகிறார்கள். 2001 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி இந்தியாவில் சுமார் 7.9 மில்லியன் இம்மொழியினை பேசுபவர்கள் உள்ளனர். [2] இதில் தாலி (கிழக்கு ஜெய்சால்மர் மாவட்டம் மற்றும் வடமேற்கு ஜோத்பூர் மாவட்டத்தில் பேசப்படுகிறது), பேகே ( ஹரியானாவுக்கு அருகில்), பித்ராட்டி, சிரோஹா, கோட்வேரா போன்ற பல கிளைமொழிகள் உள்ளன: [3]

ஒலியியல்[தொகு]

/ ம / சில நேரங்களில் உயர்கிறது . பலவிதமான உயிரெழுத்து மாற்றங்களும் உள்ளன. இருப்பினும், பெரும்பாலான பிரதிபெயர்கள் மற்றும் விசாரிப்பவர்கள் இந்தி மொழியில் இருந்து வேறுபடுகிறார்கள்.   [ மேற்கோள் தேவை ]

உருவியலில்[தொகு]

மார்வாரி மொழிகளில் இந்துஸ்தானி (இந்தி அல்லது உருது) உடன் ஒத்த ஒரு அமைப்பு உள்ளது.   அவற்றின் முதன்மை சொல் வரிசை பொருள்-பொருள்-வினை [4] [5] [6] [7] [8] மார்வாரியில் பயன்படுத்தப்படும் பெரும்பாலான பிரதிபெயர்கள் மற்றும் விசாரணைகள் இந்தியில் பயன்படுத்தப்பட்டவற்றிலிருந்து வேறுபடுகின்றன; குறைந்த பட்சம் மார்வாரி முறையானது மற்றும் கராட்டி ஆகியவை அவற்றின் பன்மை உச்சரிப்புகளில் ஒரு கிளசிவிட்டி வேறுபாட்டைக் கொண்டுள்ளன.   [ மேற்கோள் தேவை ]

சொற்களஞ்சியம்[தொகு]

மார்வாரி சொற்களஞ்சியம் மற்ற மேற்கத்திய இந்தோ-ஆரிய மொழிகளுடன், குறிப்பாக ராஜஸ்தானி மற்றும் குஜராத்தி போன்றவற்றுடன் ஓரளவு ஒத்திருக்கிறது, இருப்பினும், இலக்கணம் மற்றும் அடிப்படை சொற்களின் கூறுகள் பரஸ்பர புத்திசாலித்தனத்தை கணிசமாகத் தடுக்கும் அளவுக்கு வேறுபடுகின்றன. கூடுதலாக, மார்வாரி சமசுகிருதத்தில் காணப்படும் பல சொற்களைப் பயன்படுத்துகிறது இது (பெரும்பாலான வட இந்திய மொழிகளின் மூதாதையர்) இந்தியில் காணப்படவில்லை.

எழுதும் முறை[தொகு]

மர்வாரி பொதுவாக தேவநாகரி எழுத்தில் எழுதப்பட்டாலும், மகாஜனி எழுத்து பாரம்பரியமாக மொழியுடன் தொடர்புடையது. பாரம்பரியமாக இது மகாஜனி எழுத்தில் எழுதப்பட்டது (இதில் உயிரெழுத்துக்கள் இல்லை, மெய் மட்டுமே). பாக்த்தானில் இது பெர்சோ-அரபு எழுத்துக்களில் மாற்றங்களுடன் எழுதப்பட்டுள்ளது. தேவநகரிக்கான வரலாற்று மார்வாரி ஆர்த்தோகிராபி நிலையான தேவநாகரி எழுத்துக்களுக்கு பதிலாக மற்ற எழுத்துக்களைப் பயன்படுத்துகிறது. [9]

குறிப்புகள்[தொகு]

"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=மார்வாரி_மொழி&oldid=2832114" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது