விலங்கியல்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்
விலங்கியல்

தொடரின் ஒரு பகுதி

Animal diversity October 2007.jpg

விலங்கியலின் கிளைகள்

மானிடவியல் ·
தேனீயியல் · எட்டுக்காலியியல்
கணுக்காலியியல் · நீர்ப்பாலூட்டியியல்
சிப்பியோட்டியல் · பூச்சியியல்
நடத்தையியல் · ஒண்டுப்புழுவியல்
ஊர்வனவியல் · மீனியல்
நத்தையினவியல் · பாலூட்டியியல்
எறும்பியல் · உருளைப்புழுவியல்
விலங்கு நரம்பு&நடத்தையியல் · பறவையியல்
தொல்விலங்கியல் · மிதவையுயிரியல்}
முதனியியல்

குறிப்பிடத்தக்க விலங்கியலாளர்

ஜார்ஜஸ் கவியர் · சார்லசு டார்வின்
வில்லியம் கிர்பி · கரோலசு லின்னேயசு
கான்ட்ராட் லாரென்சு · தாமசு சே
ஆல்ஃப்ர்ட் ரஸல் வல்லேஸ் · மேலும்...

வரலாறு

டார்வினுக்கு முன்
டார்வினுக்குப் பின்

விலங்கியல் என்பது உயிரியலின் ஓர் பிரிவாகும். இது விலங்குகளை பற்றி அறியும் இயல். இதில் வாழும் அல்லது அழிவடைந்த விலங்குகளின் பரிணாமம், உயிரியல் வகைப்பாடு, நடத்தை, கருவியல், உயிரணுவியல்(செல்லியல்), மரபியல், மற்றும் கட்டமைப்பு போன்றவை ஆராயப்படுகின்றன.

வரலாறு[தொகு]

புராதன வரலாறு[தொகு]

பழங்காலத்தில் விலங்குகளை மனிதன் வாழ்வாதரத்திற்கு பயன்படுத்திக் கொள்வதினின்றும், ஆராய தொடங்கியது தான் விலங்கியல் வரலாற்றிற்கான ஆரம்பமாகும்.

  • கி.மு.28000 - மம்மூத் எனப்படும் மிகப்பெரிய யானை இனங்களைப் பற்றிய குகை ஓவியங்கள் ஐரோப்பாவின் எசுப்பானிய நட்டில் கண்டறியப்பட்டன. பிந்நாளில் சைபீரியாவில் இவ்வகை யானைகள் உறைந்த நிலையில் தொல்லியல் வல்லுநர்களால் அறியப்பட்டன.
  • கி.மு.10000 - ஐரோப்பா, வட ஆபிரிக்கா, கிழக்கு ஆசிய நாடுகளில் மனிதனால் வீட்டு விலங்குகளாக நாய்கள், பன்றிகள், செம்மறி ஆடுகள், கோழி, மற்றும் பிற விலங்குகள் வளர்க்கப்பட்டதன் குகை ஓவியக் குறிப்புகள் அறியப்பட்டன.
  • கி.மு.1200 - எகிப்து, சுமேரிய நாகரிகங்களின் அகழ்வராய்ச்சிகள், விலங்கு, மனித சமுதாயத் தொடர்பை (விவசாயம், உணவு, போக்குவரத்து, சுமை தாங்கிகள், கடவுற் சிலைகள், வழிபாடு, பயன்பாடு) விளக்கும் ஓவியங்கள், கல்வெட்டுகள் மூலம் உறுதிப்படுத்தின.

இடைப்பட்ட காலம்[தொகு]

பிற்காலத்தில் ரோம-கிரேக்க காலத்திலேயே விலங்கியல் என்ற துறை தனித்து உருவாகியது. கிரேக்க தத்துவவியல் அறிஞர் அரிசுட்டாட்டில் விலங்கியலின் தந்தை எனப்படுகிறார். இவரே எளிய தாவர, விலங்கு வகைப்பாட்டியலின் முன்னோடியும் ஆவார். இத்துறை வரலாற்றின் இடைப்பட்ட காலத்தில் இசுலாமிய மருத்துவர்களால் முன்னேற்றம் கண்டது. [1][2][3] ஐரோப்பிய மறுமலர்ச்சி காலத்தில் விலங்கியல் பற்றிய சிந்தனை புலனறிவாதத்தின் மேலான புதிய உயிரினங்களை கண்டுபிடிக்கும் ஆர்வத்தை மீண்டும் தூண்டியது. 18-19ம் நூற்றாண்டுகளில் விலங்கியல் கற்றோர் ஈடுபடும் துறையாக மாறியது. ஒரு கல(செல்) உயிரி முதல் பல கலங்களைக் கொண்ட உயிரிகள் வரை பல்வேறு அறிஞர்களால் பகுத்துணரப்பட்டன.[4][5]

டார்வின் காலத்திலிருந்து[தொகு]

பரிணாமவியலின் தந்தையான சார்லஸ் டார்வின், உடலியங்கியல் மற்றும் உருவவியல் ஆகியவற்றை பொதுவான உயிரியல் கோட்பாட்டுடன் ஒன்றிணைத்து அவற்றிற்கு புதிய விளக்கம் அளித்தார். இதன் விளைவாக அறிஞர்கள் விலங்குகளை மரபு வழி சார்ந்து வகைப்படுத்துதலும், விலங்குகளின் வளர்ச்சியை பற்றி புதிய ஆய்வுகளும், விலங்குகளுக்கிடையேயான மரபியல் தொடர்பு பற்றி அறியவும் முற்பட்டார்கள். 19ம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் தன்னியல்பு உருவாக்கம் என்ற கொள்கைக்கு பதில் நோய்க் கிருமிக் கோட்பாடு என்பது அதிகளவில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. இருந்தாலும் பாரம்பரியம் என்பதன் செயல்பாடு பற்றி சரிவர புரியாமல் இருந்தது. 20ம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் கிரிகோர் மெண்டல் மரபியலைப் பற்றிப் புதிதாக கண்டறிந்ததை கொண்டு மரபியல் துறையில் பெரும் வளர்ச்சி ஏற்பட்டது.

ஆய்வு[தொகு]

கட்டமைப்பு[தொகு]

உயிரணுவியல் என்பது உயிரணுக்களின் அமைப்பு, இயக்கம், தன்மை, சூழலுடனான இடைத்தாக்கம் போன்ற அனைத்து பண்புக்கூறுகளைப் பற்றி அறிய உதவும் அறிவியல் ஆகும். இவ்வியலானது ஒரு செல் உயிரிகளான அமீபா, பாக்டீரியா முதற்கொண்டு, பலசெல் உயிரிகளான மனிதன் உள்ளிட்ட விலங்குகளின் செல் அமைப்புகளை ஆராய்கிறது. உயிரணு உயிர்களின் அமைப்பு மற்றும் செயல் அலகாகும். உயிரணுக்களின் வேறுபாட்டை ஆராய உயிரணு மூலக்கூற்றியல் பயன்படுகிறது. இது அணுக்கள், உயிரணுக்கள், திசு, உடலம் போன்றவற்றின் அமைப்பை ஆராய்கிறது.

மேலும் உடற்கூற்றியல் என்பது விலங்குகளின் உடலுறுப்புகளையும், அதன் அமைப்புகளையும் பற்றி அறிய உதவும் அறிவியல் பிரிவாகும்.[6]

விலங்கு உடற்செயலியல்[தொகு]

வாழும் உயிரினங்களிலான விலங்குகள், மற்றும் தாவரங்களின் உடலக் கட்டமைப்புகள், இயக்கம், செயற்பாடு, உயிர்வேதியியல் செயல்முறைகள் முதலியனவற்றை பற்றி படிக்கும் "அமைப்பின் செயல்" அறிவியல் உடற்செயலியல் ஆகும். இது தாவர உடற்செயலியல், விலங்கு உடற்செயலியல் என இரு கூறுகளைக் கொண்டுள்ளது. இருப்பினும் ஈஸ்ட் (அ) மதுவம் உள்ளிட்ட உயிரிகளின் உடற்செயலியல், மனித உடற்செயலியலை ஒத்திருக்கின்றன.

உடற்செயலியலானது ஒருசெல் உயிர்தொகுப்பிலிருந்து, மனித உடற்செயலியல் வரைப் பரவியுள்ளது. உடற்செயலியல் மேலும் சிலநுண் பிரிவுகளை உள்ளடக்கியுள்ளன, அவை,

  • நரம்பு மண்டலம்,
  • அகஞ்சுரக்கு மண்டலம்,
  • நோய் எதிர்ப்பு மண்டலம்,
  • சுவாச மண்டலம், மற்றும்
  • இரத்தச் சுழற்சி மண்டலம்

ஆகியனவற்றின் அமைப்பு, செயற்படுகள் மற்றும் தொடர்புகளைப் பற்றி அறிய உதவுகிறது.

பரிணாமவியல்[தொகு]

உயிரிகளின் படிவளர்ச்சிக் கொள்கை, ஆராய்ச்சிகள் தொடர்ந்துள்ள போதிலும் உயிரிகளின் தொடர்பைத்தெளிவாக்கின. பரிணாமவியல், ஓர் உயிரினத்தின் பண்புகளை மரபணுவழி எடுத்துச் செல்லும் பொழுது காலப்போக்கில் அவ்வுயிரினத்தின் வாழ்வாதாரம், தன்னேர்ச்சியான நிகழ்வுகள், தேவை, சூழல், ஆகியனவற்றால் ஏற்படும் மாற்றங்களைப் பற்றி விளக்கும் அறிவியலாகும். இதனை பண்டைத் தமிழிலக்கியங்களில் கூர்ப்பு என்று வழங்கியுள்ளனர்.

பாலூட்டியியல், பறவையியல், ஊர்வனவியல் பற்றி ஆய்வு செய்யும் அறிவியலாளர்கள், அதன் அமைப்பொத்ததன் பரிணாமவியல் வினாக்களுக்கு, பரிணாமத்தின் படி எளிதில் விடையளிக்க இயலும். இயற்கைத் தேர்வு, வாழ்க்கைப் போராட்டம், சர்வ வல்லமை முதலியன உயிரினங்கள் அழியாமல் பரிணமிக்க வைக்கும் படிவளர்ச்சி முறைகள் ஆகும்.

புதைபடிமவியல் மூலம் பரிணாம உயிரியல் ஓரளவுக்கு வளர்ச்சி முறையை எட்டியுள்ளது எனலாம். மரபியல், பரிணாமக் கோட்பாடு போன்ற துறைகளின் பல கேள்விகளுக்கும் புதைபடிமவியல் சான்றளிக்கிறது. 1980 களில், உயிரியல் வளர்ச்சி, பரிணாமவியலின் புதிய வளர்ச்சிப் பாதைக்கு இட்டுச்சென்றது. இதன் பெரும்பங்கு விலங்கு மரபியல், உயிரியல் வளர்ச்சி முறை, மற்றும் வகைபிரித்தல் ஆகிய அடிப்படைத் துறைகளைச் சாறும்.

வகைப்பாட்டியல்[தொகு]

உயிரினங்களை அதன் இன, குழு, குடும்ப, வரிசை, வகை, வகுப்பு, தொகுதி, உலகம் என வகைப்படுத்தும் முறை விலங்கியலின் வகைப்பாடு எனப்படும். உயிரியல் வகைப்பாடு அறிவியல் வகைப்பாட்டின் ஒரு வடிவம் ஆகும். நவீன உயிரியல் வகைப்பாடு கரொலஸ் லின்னேயஸால் உருவாக்கப்பட்டு மேம்படுத்தப்பட்டன. வகைப்பாட்டியலின் மாற்றங்கள், டார்வினின் கொள்கை நிலைத்தன்மை, மரபியல், டி. என். ஏ படிவரிசைகள் மூலம் புதுவடிவம் பெறுகின்றன. புதிய இனங்களின் கண்டுபிடிப்பு, அறிவியல் வளர்ச்சி, வகைப்பாட்டியலை இன்னமும் புதுப்பிக்கும்.

விலங்கின நடத்தையியல்[தொகு]

ஆய்வகமல்லாது, இயற்கைச் சூழலில்[7] விலங்குகளின் நடத்தையைப் பற்றி அறிய உதவும் அறிவியல் விலங்கின நடத்தையியல்(எத்தாலஜி) எனப்படும். நடத்தையியல் வல்லுநர்கள், இயற்கைத்தேர்வு கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் உயிரினங்களின் நடத்தைகளை பரிணாம வளர்ச்சியின் மூலம் உணர சிரமமாக இருந்தது. ஆனாலும் நவீன நடத்தையியல் வல்லுநர் எனப் பொற்றப்படும் சார்லஸ் டார்வின் எழுதிய "மனிதன் மற்றும் விலங்குகளின் உணர்ச்சிகள்" (The Expression of the Emotions in Man and Animals) என்ற புத்தகம் தற்கால வல்லுநர்களின் அனைத்து சிரமங்களையும் எளிதாக்கின.

உயிர்ப்புவியியல் ஆய்வுகள், உயிரினங்களின் இடஞ்சார்ந்த பரவல்,[8] தட்டுப் புவிப்பொறைக் கட்டமைப்பு, காலநிலை மாற்றம், வலசை போதல், உயிரினப் பல்வகைமை மூலம் நடத்தையியலுக்கு உரமூட்டுகின்றன.

விலங்கியல் உட்பிரிவுகள்[தொகு]

மேலும் அறிய விலங்கியல் சில சிறப்பு உட்பிரிவுகளையும் உள்ளடக்கியுள்ளன, அவை,

  • முதுகெலும்பற்ற விலங்கியல்
    • பூச்சியியல்
    • மெல்லுடலியியல்
  • முதுகெலும்புள்ள விலங்கியல்
    • நீந்துவனவியல்
    • இருவாழ்வின விலங்கியல்
    • ஊர்வன விலங்கியல்
    • பறவையியல்
    • பாலூட்டி விலங்கியல்
  • ஒப்பீட்டு விலங்கியல்
  • வகைப்பாட்டியல்
  • விலங்கு நடத்தையியல்
  • விலங்குகள் உடலமைப்பு & ஒப்பீட்டு உடற்கூற்றியல்
  • விலங்கு வாழ்விடவியல்
  • விலங்குடற்றொழிலியல்
  • விலங்கு வாழ்க்கை நடத்தைச் சூழலியல்
  • விலங்கு சூழ்நிலையியல்
  • விலங்கு பயன்பாட்டியல்
  • விலங்குயிரணு மூலக்கூறு அறிவியல்

குறிப்பிடத்தக்க விலங்கியலாளர்கள்[தொகு]

ஊடகங்கள்[தொகு]

மேற்சான்றுகள்[தொகு]

  1. Mehmet Bayrakdar (1983). "Al-Jahiz and the rise of biological evolution". The Islamic Quarterly 21: 149–55. http://dergiler.ankara.edu.tr/dergiler/37/772/9842.pdf. பார்த்த நாள்: 21 December 2012. 
  2. Paul S. Agutter & Denys N. Wheatley (2008). Thinking about Life: The History and Philosophy of Biology and Other Sciences. Springer. p. 43. ISBN 1-4020-8865-5 
  3. Saint Albertus Magnus (1999). On Animals: A Medieval Summa Zoologica. Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-4823-7. 
  4. Jan Sapp (2003). "Chapter 7". Genesis: The Evolution of Biology. Oxford University Press. ISBN 0-19-515619-6. 
  5. William Coleman (1978). "Chapter 2". Biology in the Nineteenth Century. Cambridge University Press. ISBN 0-521-29293-X. 
  6. Henry Gray (1918). Anatomy of the Human Body. Lea & Febiger. http://www.bartleby.com/107/1.html. 
  7. Black, J (Jun 2002). "Darwin in the world of emotions" (Free full text). Journal of the Royal Society of Medicine 95 (6): 311–3. doi:10.1258/jrsm.95.6.311. ISSN 0141-0768. பப்மெட் 12042386. PMC 1279921. http://www.jrsm.org/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=12042386. 
  8. Wiley, R. H. (1981). "Social structure and individual ontogenies: problems of description, mechanism, and evolution". Perspectives in ethology 4: 105–133. http://www.unc.edu/home/rhwiley/pdfs/IndividualOntogenies.pdf. பார்த்த நாள்: 21 December 2012. 
"http://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=விலங்கியல்&oldid=1645743" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது