ஊட்டச்சத்து

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்

ஊட்டச்சத்து அல்லது ஊட்டநிலை அல்லது போசணை அல்லது போசாக்கு (Nutrition) என்பது வாழ்க்கைக்கு ஆதாரமான அத்தியாவசிய மூலப்பொருள்களை உயிரணுக்களுக்கும், அதன்மூலம் உயிரினங்களுக்கும் வழங்குகின்ற உணவு ஆகும். இது பல ஊட்டக்கூறுகளைக் (Nutrients) கொண்டிருக்கும். பல பொதுவான சுகாதார பிரச்சினைகளையும் ஆரோக்கியமான உணவைக் கொண்டு தடுக்கவோ தவிர்த்துவிடவோ செய்ய முடியும். ஊட்டநிலை (Nutrition), ஊட்டக்கூறு (Nutrient) இரண்டுமே ஊட்டச்சத்து என அழைக்கப்படுவதுண்டு.

உடலுறுப்பின் உணவு என்பது அது உண்ணும் உணவுதான், இது உணவுகளின் ஏற்புத்தன்மையால் உணரப்படுகின்றவற்றின் மூலமே பெருமளவிற்கு தீர்மானிக்கப்படுகிறது. உணவுமுறை நிபுணர்கள் என்பவர்கள் மனித ஊட்டச்சத்து, உணவு திட்டமிடுதல், பொருளாதாரம் மற்றும் தயாரிப்பு ஆகியவற்றில் நிபுணத்துவம் பெற்ற சுகாதார தொழில்முறையாளர்கள் ஆவர். அவர்கள் பாதுகாப்பான, ஆதாரத்தின் அடிப்படையிலான உணவுமுறை ஆலோசனை வழங்கவும், தனிநபர்களுக்கும் (சுகாதாரம் மற்றும் நோய்), நிறுவனங்களுக்கும் நிர்வாகிகளாக இருப்பதற்கும் பயிற்சி பெற்றவர்களாவர்.

ஒரு மோசமான உணவுமுறை ஆரோக்கியத்தை சிதைக்கும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தலாம் என்பதோடு, சோகை, ஊட்டச்சத்து குறைவு மற்றும் குவாஷியோர்கர் போன்ற குறைபாட்டு நோய்களுக்கும்; உடல் பருமன் மற்றும் வளர்ச்சிதை குறைபாடு மற்றும் நாள்பட்ட படிப்படியாக ஏற்படும் நோய்களான கார்டியோவாஸ்குலர் நோய், நீரிழிவு நோய் மற்றும் ஆஸ்டியோபோரோஸிஸ் போன்ற உயிருக்கு ஆபத்து விளைவிக்கும் நோய்களுக்கும் காரணமாக அமைகிறது.

பொருளடக்கம்

சுருக்கமான பார்வை[தொகு]

ஊட்டச்சத்து அறிவியல் உணவிற்கு உடல் அளிக்கும் வளர்ச்சிதை மாற்றம் மற்றும் உடலியல் பதிலுரைப்பை ஆய்வு செய்கிறது. மூலக்கூறு உயிரியல், உயிர்வேதியியல் மற்றும் மரபணு ஆகிய துறைகளில் ஏற்பட்டிருக்கும் முன்னேற்றங்களால் ஊட்டச்சத்து பற்றிய ஆய்வு வளர்ச்சிதை மாற்றம் மற்றும் வளர்ச்சிதை பாதைவழிகள் குறித்த அக்கறைகளை அதிகப்படுத்தியுள்ளது: வாழும் உயிர்களிடத்தில் உள்ள துணைப்பொருள்கள் ஒன்றிலிருந்து மற்றொன்றிற்கு மாறுகின்றவற்றின் மூலமான உயிர்வேதியியல் நிலைகளின் தொடர்.

மனித உடலானது, தண்ணீர், காபோவைதரேட்டு, அமினோ அமிலங்கள் (புரதத்தின் எளிய மூலக்கூறு), கொழுப்பு அமிலங்கள் (கொழுப்பின் எளிய மூலக்கூறு), மற்றும் நியூக்ளிக் அமிலங்கள் (டி.என்.ஏ மற்றும் ஆர்.என்.ஏ) போன்ற வேதிப்பொருள் கலவைகளைக் கொண்டிருக்கிறது. இந்தக் கலவைகள் ஒரே வரிசையில் கார்பன், ஹைட்ரஜன், ஆக்ஸிஜன், நைட்ரஜன், பாஸ்பரஸ், கால்சியம், இரும்பு, துத்தநாகம், மக்னீசியம், மங்கனீசு, மற்றும் பல மூலக்கூறுகளை உள்ளடக்கியிருக்கிறது. இந்த வேதிக்கலவைகள் மற்றும் மூலக்கூறுகள் அனைத்தும் மனித உடலில் இருந்தும், மனிதர்கள் உண்ணும் தாவரம் மற்றும் விலங்குளிலிருந்தும் பல்வேறு வடிவங்கள் மற்றும் கலவைகளில் கிடைக்கின்றன (உதாரணத்திற்கு. ஹார்மோன்கள், வி்ட்டமின்கள், பாஸ்போலிபிட்கள், ஹைட்ரோஸியாபடைட்).

மனித உடல் உட்செலுத்தப்பட்ட, செரிக்கப்பட்ட, உறிஞ்சப்பட்ட, மற்றும் இரத்த ஒட்டத்தின் வழியாகச் சுழல்வதன் மூலம் உடலின் செல்களுக்கு ஊட்டமளிக்கிறது. பிறக்காத குழந்தை தவிர செரிமான அமைப்பு என்பது இதில் சம்பந்தப்பட்ட முதல் அமைப்பாகும்[vague]. ஒரு வகைமாதிரி பருவ வயதினரிடத்தில் செரிமான உறுப்பின் துளை வழியாக ஏறத்தாழ ஏழு லிட்டர்களுக்கான செரிமான திரவம் செல்கிறது.[சான்று தேவை] இது உட்செலுத்தப்பட்ட மூலக்கூறுகளில் உள்ள ரசாயன பிணைப்பைப் பிரிக்கிறது என்பதுடன் அவற்றின் கட்டமைப்பையும் ஆற்றல் நிலைகளையும் மேம்படுத்துகிறது. இரத்த ஓட்டத்தின் வழியாக மாற்றமடையாமல் சில மூலக்கூறுகள் உறி்ஞ்சப்படுகின்றன என்றாலும் செரிமான நிகழ்முறை உணவுகளின் அணி மூலமாக அவற்றை விடுவிக்கின்றன. உறிஞ்சப்படாத அம்சம், வளர்ச்சிதையின் சில வீணாம்ச பொருட்களுடன் சேர்ந்து உடலில் இருந்து மலத்தின் வழியாக நீக்கப்படுகிறது.

ஊட்டச்சத்து நிலை பற்றிய ஆய்வுகள் பரிசோதனைக்கு முன்னும் பரிசோதனைக்குப் பின்னரும் உடலின் நிலையை கவனத்தில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்பதோடு, முழு உணவினுடைய ரசாயனக் கலவை மற்றும் உடலிலிருந்து (சிறுநீர் மற்றும் மலம்) வெளியேற்றப்படுகின்ற மற்றும் நீக்கப்படுகின்ற அம்சங்கள் அனைத்தையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். வீணாம்சத்துடன் உணவை ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பது உடலில் உறிஞ்சப்படுகின்ற மற்றும் வளர்ச்சிதை மாற்றம் அடைகின்ற குறிப்பிட்ட கலவைகளைத் தீர்மானிக்க உதவும். ஊட்டச்சத்துக்களின் விளைவாக எல்லா உணவும் வீணாம்சமும் பகுப்பாய்வு செய்யப்படுகின்ற நீட்டிக்கப்பட்ட காலத்திற்கும் மேலாக நுணுகி ஆராயக்கூடியதாக இருக்கலாம். இதுபோன்ற பரிசோதனைகளில் சம்பந்தப்பட்டிருக்கும் பல்வேறு மாறுபாடுகள் ஊட்டச்சத்து ஆய்வை நேரத்தை எடுத்துக்கொள்கிறவையாகவும் செலவு மிகுந்தவையாகவும் ஆக்குகின்றன, இதுவே மனித ஊட்டச்சத்து அறிவியல் ஏன் மெதுவாக வளர்ச்சியடைகிறது என்பதை விளக்குகிறது.

பொதுவாக, பரந்த அளவிற்கு புதிய, முழுமையான (பதப்படுத்தப்படாத), உணவுகளை சாப்பிடுவது பதப்படுத்த உணவுகளின் அடிப்படையிலான சலிப்பான உணவுமுறையோடு ஒப்பிடுகையில் சாதகமானதாக இருக்கிறது.[சான்று தேவை] குறிப்பாக, முழு தாவர உணவையும் உட்கொள்வது செரிமானத்தை தாமதப்படுத்தி சிறந்த உறிஞ்சுதலுக்கு உதவுகிறது என்பதுடன், ஒரு கலோரிக்கான அத்தியாவசிய உணவுப்பொருள்களின் அதிக சாதகமான சமநிலையையும் அளிக்கிறது, இது உயிரணு வளர்ச்சி, பராமரி்ப்பு மற்றும் மிட்டோஸிஸ் (செல் பிரிதல்) மற்றும் பசியும் இரத்தச் சர்க்கரையும் சரியான முறையில் நெறிப்படுத்தப்படுவதற்கான சிறந்த நிர்வாகத்திற்கும் காரணமாக அமைகிறது[சான்று தேவை]. வழக்கமான முறையில் திட்டமிடப்பட்ட உணவுகள் (ஒவ்வொரு சிலமணி நேரத்திற்கும்) தொடர்ச்சியற்ற அல்லது ஒழுங்கற்றவற்றைக் காட்டிலும் மிகவும் ஆரோக்கியமானது என்பது நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது.[சான்று தேவை]

ஊட்டக்கூறுகள்[தொகு]

ஊட்டச்சத்தில் இருக்கும் ஊட்டக்கூறுகளில் ஆறு முக்கியமான பிரிவுகள் உள்ளன: காபோவைதரேட்டுக்கள், புரதங்கள், கொழுப்புக்கள், தாதுக்கள், உயிர்ச்சத்துக்கள், மற்றும் நீர்.

இந்த ஊட்டச்சத்து பிரிவுகளை பேரளவு ஊட்டச்சத்துக்கள் (பெரிய அளவிற்கு தேவைப்படுபவை) அல்லது நுண்ணலகு ஊட்டச்சத்துக்கள் (சிறிய அளவுகளுக்கு தேவைப்படுபவை) என்று வகைப்படுத்தலாம். பேரளவு ஊட்டச்சத்துக்கள் என்பவை காபோவைதரேட்டு, கொழுப்பு, புரதங்கள், மற்றும் தண்ணீர் ஆகியவையாகும். நுண்ணலகு ஊட்டச்சத்துக்கள் என்பவை தாதுக்களும், உயிர்ச்சத்துக்களும் ஆகும்.

பேரளவு ஊட்டச்சத்துக்கள் (இழைமம் மற்றும் நீர் தவிர்த்து) கட்டமைக்கப்பட்ட மூலப்பொருள் (செல் மேலுறைகள் மற்றும் சில சமிக்ஞையளிக்கும் மூலக்கூறுகள் உருவாக்கப்படுமிடத்திலிருந்து புரோட்டீன்கள்களிலிருந்து உருவாக்கப்படும் அமினோ அமிலங்கள், லிபிட்கள்) ஆற்றலை வழங்குகின்றன. சில கட்டமைக்கப்பட்ட மூலக்கூறுகள் ஆற்றலை உட்புறமாகத் தூண்டுவதற்கு பயன்படுத்தப்படலாம் என்பதோடு ஏதேனும் ஒரு வகையில் இது ஜூல்கள் அல்லது கிலோகலோரிகளில்அளவிடப்படுகின்றன (இது தொடர்ந்து "கலோரிகள் (Calories)" என்று அழைக்கப்படுவதோடு கலோரிகளைக் குறிக்கும் சிறிய 'c' இல் இருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டுவதற்காக கேப்பிடல் C கொண்டே எழுதப்படுகிறது). கார்போஹைட்ரேட்டுகளும் புரதங்களும் ஒரு கிராமிற்கு ஏறத்தாழ 17 கிலோஜூல்களுக்கான (4 கிலோகலோரி) ஆற்றலை வழங்குகின்றன, கொழுப்பு ஒரு கிராமிற்கு 37 கிலோஜூல்களுக்கான (9 கிலோகலோரி) ஆற்றலை வழங்குகிறது,[1] இருப்பினும் இவை எதனின்றும் கிடைக்கும் மொத்த ஆற்றலானது ஒவ்வொரு முறையும் குறிப்பிடத்தகுந்த அளவிற்கு மாறுபடுகின்ற உறி்ஞ்சுதல் மற்றும் செரிமானம் போன்ற காரணிகளைப் பொறுத்து அமைகிறது. விட்டமின்கள், தாதுக்கள், இழைமம் மற்றும் தண்ணீர் ஆகியவை ஆற்றலை வழங்குவதில்லை, ஆனால் மற்ற காரணங்களுக்காக தேவைப்படுகின்றன. மூன்றாம் தரமான உணவுமுறைப் பொருட்களான இழைமமும் (அதாவது, செல்லுலோஸ் போன்ற செரிமானமாகாத மூலப்பொருள்) துல்லியமான காரணம் அறியப்படாததாகவே இருக்கின்ற நிலையிலும் இயக்கரீதியான மற்றும் உயிர்வேதியியல் காரணங்களுக்காக தேவைப்படுவதாக தெரிகிறது.

கார்போஹைட்ரேட்டுகள் மற்றும் கொழுப்புக்களின் மூலக்கூறுகள் கார்பன், ஹைட்ரஜன் மற்றும் ஆக்ஸிஜன் அணுக்களை கொண்டிருக்கின்றன. கார்போஹைட்ரேட்டுகள் எளிய மோனோசாக்கரைடுகளில் இருந்து (குளுக்கோஸ், ஃப்ருட்டோஸ், கெலக்டோஸ்) பாலிசாக்கரைடுகள் (பச்சையம்) வரை மாறுபடுகின்றன. கொழுப்புகள் என்பவை கிளிசரால் முதுகெலும்பிற்கென்று வரம்பிற்குட்படுத்தப்பட்ட கொழுப்பு அமில மோனமர்களின் கலவையால் உருவாக்கப்பட்ட டிரைகிளிசரைடுகள் ஆகும். சில கொழுப்பு அமிலங்கள், எல்லாமும் அல்ல, உணவுமுறைக்கு அவசியமானதாகும்; அவை உடலில் ஒன்றுகலக்க முடியாதவை. புரத மூலக்கூறுகள் கார்பன், ஆக்ஸிஜன் மற்றும் ஹைட்ரஜனுக்கும் மேலாக நைட்ரஜன் அணுக்களை கொண்டிருக்கின்றன. புரதத்தின் அடிப்படை பாகங்கள் நைட்ரஜனைக் கொண்டிருக்கும் அமினோ அமிலங்களாகும், இவற்றில் சில மனிதர்களால் உட்புறமாக உருவாக்கிக்கொள்ள இயலாதவை என்ற அடிப்படையில் அத்தியாவசியமானவை. சில அமினோ அமிலங்கள் குளுக்கோஸிற்கு மாற்றப்படக்கூடியவை (ஆற்றல் செலவோடு) என்பதோடு ஒரு வழக்கமான குளுக்கோஸாக ஆற்றல் உற்பத்திக்கு பயன்படுத்திக்கொள்ள முடியும். இருக்கின்ற புரதங்களை உடைப்பதன் மூலம் சில குளுக்கோஸ்களை உட்புறமாக உருவாக்கிக்கொள்ளலாம்; மீதமிருக்கும் அமினோ அமிலமானது சிறுநீரில் இருக்கும் யூரியாவாக வெளியேற்றப்படும். இது நீண்டநேரமாக பசித்திருக்கும் போது மட்டுமே நடக்கிறது.

சில உடல் அமைப்புகளில் தாக்கமேற்படுத்துபவையாக (அல்லது பாதுகாப்பவையாக) இருப்பவை என்று சொல்லப்படும் உயிர் வளியேற்ற எதிர்ப்பொருள் (ஆண்டியாக்ஸிடன்ட்ஸ்) மற்றும் பைத்தோகெமிக்கல்ஸ் ஆகியவற்றை மற்ற நுண்ணலகு ஊட்டச்சத்துக்கள் உள்ளிட்டிருக்கின்றன. அவற்றின் அத்தியாவசியம் என்பது விட்டமின்கள் வகையில் சரியாக நிரூபிக்கப்பட்டவையாக இல்லை.

டாக்ஸின்கள் அல்லது வெவ்வேறு வகைகளிலான மற்ற துணைப்பொருட்களுடன் சேர்ந்து சில அல்லது எல்லாவகையான ஊட்டச்சத்து வகைகளையும் பெரும்பாலான உணவுகளும் உள்ளிட்டிருக்கின்றன. சில ஊட்டச்சத்துக்கள் உட்புறமாக சேமிக்கப்படக்கூடியவை (உதாரணத்திற்கு கரையக்கூடிய விட்டமின்கள்), அதேசமயம் மற்றவை குறைவான அல்லது அதிகமான அளவிற்கு தொடர்ந்து சேமிக்கப்படுகின்றன. மோசமான உடல்நிலை தேவையான ஊட்டச்சத்துக்கள் இல்லாததன் விளைவாகும், அல்லது உச்சகட்ட நிலைகளில் மிகவும் அதிகப்படியான ஊட்டச்சத்து தேவைப்படுகிறது. உதாரணத்திற்கு, உப்பு மற்றும் தண்ணீர் ஆகிய (இரண்டுமே முற்றிலும் தேவையானவை) இரண்டுமே உடல்நலமின்மைக்கு காரணமாகலாம் என்பதோடு பெரிய அளவுகளிலான மரணத்திற்கும் காரணமாக அமையலாம்.

காபோவைதரேட்டு[தொகு]

வறுக்கப்பட்ட ரொட்டி மலிவான, அதிக கலோரி உணவு மூலாதார ஊட்டச்சத்து கொண்டது (வழக்கமாக சமநிலையற்றது அதாவது, அத்தியாவசிய மினரல்கள் மற்றும் விட்டமின்களில் பற்றாக்குறை உள்ளது, ஏனென்றால் பதப்படுத்தப்படும்போது ஜெர்ம் மற்றும் பிரான் ஆகியவை நீ்க்கப்படுகின்றன).

காபோவைதரேட்டுகளை அவை கொண்டிருக்கும் மோனமர் (சர்க்கரை) யூனிட்டுகளின் எண்ணிக்கைகளைப் பொறுத்து மோனோசாக்கரைடுகள், டைசாக்கரைடுகள் அல்லது பாலிசாக்கரைடுகள் என்று வகைப்படுத்தலாம். அவை அரிசி, நூடுல்ஸ், ரொட்டி மற்றும் பிற தானியம் சார்ந்த தயாரிப்புகள் போன்ற உணவுகளின் பெரிய பகுதியைக் கொண்டிருக்கின்றன.

மோனோசாக்கரைடுகள் ஒரு சர்க்கரை யூனிட்டைக் கொண்டிருக்கிறது, டைசாக்கரைடுகள் இரண்டு மற்றும் பாலிசாக்கரைடுகள் மூன்றுக்கும் மேற்பட்டவற்றைக் கொண்டிருக்கிறது. பாலிசாக்கரைடுகள் சிக்கலான காபோவைதரேட்டுகள் என்றே குறிப்பிடப்படுகின்றன, ஏனென்றால் அவை சர்க்கரை யூனிட்டுகளின் நீண்ட பலவகை கிளைத்தொடர்களாக இருக்கின்றன. சிக்கலான காபோவைதரேட்டுகள் அவற்றின் சர்க்கரை யூனிட்கள் உறிஞ்சப்படுவதற்கு முன்பாக தொடரிலிருந்து பிரிக்கப்பட வேண்டும் என்பதால் செரிமானத்திற்கும் உறிஞ்சப்படுவதற்கும் அவை நீண்ட நேரத்தை எடுத்துக்கொள்கின்றன என்பதே வித்தியாசம். எளிய சர்க்கரைகளை உட்செலுத்திய பின்னர் இரத்த குளுக்கோஸில் உள்ள முனையானது சமீப காலங்களில் மிகவும் அதிகரித்துவிட்ட இதயம் மற்றும் வாஸ்குலர் நோய்களோடு தொடர்புடையதாகக் கருதப்படுகிறது. முன்னதாக இருந்ததைக் காட்டிலும் நவீன உணவுமுறைகளின் பெரிய பாகத்தை எளிய சர்க்கரைகள் உருவாக்குகின்றன, அநேகமாக இது நிறைய கார்டியோவாஸ்குலர் நோய்களுக்கு வழியமைக்கலாம். இருப்பினும் காரணத்தின் அளவு இன்னும் தெளிவாகத் தெரியவில்லை.

எளிய காபோவைதரேட்டுகள் எளிதாக உறிஞ்சப்படுகின்றன, ஆகவே இரத்தத்தில் சர்க்கரை அளவுகள் மற்ற ஊட்டச்சத்துக்களைக் காட்டிலும் அதி வேகமாக உயருகின்றன. இருப்பினும், மிக முக்கியமான தாவர கார்போஹைட்ரேட் ஊட்டச்சத்து, பச்சையம், ஆகியவை அவற்றின் உறிஞ்சுதல்களில் மாறுபடுகின்றன. பசையாக்கப்படும் பச்சையம் (தண்ணீர் இருக்கும் நிலையில் பச்சையம் சில நிமிடங்களுக்கு வெப்பமேற்றப்படுவது) என்பது வெறும் பச்சையத்தைக் காட்டிலும் செரிமானத்திற்கு மிகவும் உகந்ததாகும். பதமான மூலப்பொருள்களாக பிரிக்கப்பட்ட பச்சையமும் செரிமானத்தின்போது அதிகம் உறிஞ்சப்படக்கூடியவையாக இருக்கிறது. இந்த அதிகரித்த முயற்சி மற்றும் குறைவுற்ற கிடைப்புத்திறன் ஆகியவை குறிப்பிடத்தகுந்த அளவிற்கு பச்சைய உணவிலிருந்து கிடைக்கக்கூடிய ஆற்றலை குறைத்துவிடுகிறது என்பதுடன் பரிசோதனை ரீதியாக எலிகளிடத்திலும் நிகழ்வுத்தொகுதிகள் வகையில் மனிதர்களிடத்திலும் காணப்படக்கூடியவையாக இருக்கின்றன. மேலும், உணவுமுறை பச்சையத்தின் மூன்றாம் நிலை இயக்கநிலை அல்லது ரசாயன சிக்கல் காரணமாக கிடைக்காமல் போய்விடலாம்.

நார்ப்பொருள்[தொகு]

உணவில் உள்ள நார்ப்பொருள் (Dietary Fiber) என்பது மனிதர்களிடத்திலும் சில விலங்குகளிடத்திலும் முழுதாக உறிஞ்சப்படாத கார்போவைதரேட்டு (அல்லது பாலிசாக்கரைட்) ஆகும். எல்லா கார்போஹைட்ரேட்டுகளையும் போன்று, வளர்ச்சிதை மாற்றமடையும்போது இது ஒரு கிராமிற்கு நான்கு கலோரிகள் (கிலோகலோரிகள்) ஆற்றலை உருவாக்கும். ஆனால் பெரும்பாலான சூழ்நிலைகளில் இதனுடைய வரம்பிற்குட்பட்ட உறிஞ்சல் மற்றும் செரிமானமின்மையின் காரணமாக அதைவிட குறைவான அளவிற்கே கிடைக்கிறது. உணவிலுள்ள இழைமம், இதை பிரிப்பதற்குத் தேவையான என்சைம்களை மனிதர்கள் கொண்டிருப்பதில்லை என்பதால் செரிமானமடையாத பெரிய அளவிற்கான கார்போஹைட்ரேட் பாலிமர்களான செல்லுலோஸ்களை முக்கியமானதாகக் கொண்டிருக்கிறது. இரண்டு துணைப்பிரிவுகள் இருக்கின்றன: கரையக்கூடிய மற்றும் கரையாத இழைமங்கள். முழு தானியங்கள், பழங்கள் (குறிப்பாக பிளம்ஸ், கொடிமுந்திரி மற்றும் அத்திப் பழங்கள்) மற்றும் காய்கறிகள் உணவு இழைமத்திற்கான சிறந்த மூலாதாரங்களாகும். செரிமான ஆரோக்கியத்திற்கு இழைமம் முக்கியமானது என்பதுடன் வயிற்றுப் புற்றுநோய் அபாயத்தைக் குறைப்பதாகவும் கருதப்படுகிறது.[சான்று தேவை] இயக்கவியல் காரணங்களைப் பொறுத்தவரை இதனால் மலச்சிக்கலையும் வயிற்றுப்போக்கையும் அண்டவிடாமல் செய்ய முடியும். இழைமம் உணவுக்குழாய் உள்ளடக்கத்திற்கான முக்கிய அம்சங்களை வழங்குகிறது, அத்துடன் இழைமமானது வயிற்றின் அசைவையும் தூண்டுகிறது -- இது ஒரு லயமான, செரிமானத்தை செரிமான பாகம் முழுவதிலும் கொண்டுசெல்கின்ற குடல்களில் சுருங்கி விரிதலாகும். சில கரையக்கூடிய இழைமங்கள் அதிக கெட்டித்தன்மையுள்ள பசையை உருவாக்குகிறது; இது முக்கியமாக குடல்களின் வழியாக உணவின் அசைவை தாமதப்படுத்தக்கூடிய ஜெல்லாக இருக்கிறது. கூடுதலாக, முழு தானியங்களிலிருந்து கிடைக்கும் இழைமம் இன்சுலின் சுரப்பதை குறைப்பதோடு வகை 2 நீரிழிவுகளின் அபாயத்தையும் குறைக்கிறது.

கொழுப்பு[தொகு]

உணவுக் கொழுப்பின் மூலக்கூறு கிளைசராலுக்கென்று சேகரிக்கப்பெற்ற கொழுப்பு அமிலங்களைக் (நீளமான கார்பன் மற்றும் ஹைட்ரஜன் அணுக்களின் தொடர்களை உள்ளிட்டிருப்பது) கொண்டிருக்கிறது. அவை டிரைகிளிசரைட்களாக அடையாளம் காணப்படுகின்றன (ஒரு கிளிசரைட் மஜ்ஜையோடு மூன்று கொழுப்பு அமிலங்கள் சேர்ந்திருக்கின்றன). கொழுப்புக்களை செறிவூட்டப்பட்டது அல்லது செறிவூட்டப்படாதது என்று அதில் தொடர்புடைய கொழுப்பு அமிலங்களின் விவரமான கட்டமைப்பைப் பொறுத்து வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. செறிவூட்டப்பட்ட கொழுப்புக்கள் ஹைட்ரஜன் அணுக்களுக்கென்று சேகரிக்கப்பட்ட அவற்றின் கொழுப்பு அமில தொடர்களில் உள்ள கார்பன் அணுக்கள் அனைத்தையும் கொண்டிருக்கின்றன, அதேசமயம் செறிவூட்டப்படாத கொழுப்புக்கள் இரண்டு மடங்காக சேகரிக்கப்பட்ட இந்த கார்பன் அணுக்களில் சிலவற்றைக் கொண்டிருக்கின்றன, ஆகவே அவற்றின் மூலக்கூறுகள் இதே அளவிற்கு உள்ள செறிவூட்டப்பெற்ற கொழுப்பு அமிலத்தைக் காட்டிலும் ஒருசில ஹைட்ரஜன் அணுக்களையே கொண்டிருக்கின்றன. செறிவூட்டப்படாத கொழுப்புக்கள் மேற்கொண்டு ஒற்றை செறிவூட்டப்பெற்றதாக (இரண்டு மடங்கு சேகரிக்கப்பட்டது) அல்லது பலமடங்கு செறிவூட்டப்பெற்றதாக (பலமடங்கு சேகரிக்கப்பட்டது) வகைப்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன. மேலும், கொழுப்பு அமில தொடரில் இரண்டு மடங்கு சேகரிக்கப்பட்ட இடவமைப்பைப் பொறுத்து செறிவூட்டப்படாத கொழுப்பு அமிலங்கள் ஒமேகா-3 அல்லது ஒமேகா-6 கொழுப்பு அமிலங்களாக வகைப்படுத்தப்படுகின்றன. ஹைட்ரஜனேற்ற கொழுப்புக்கள் ஹைட்ரஜனேற்ற -ஐசமர் பிணைப்புக்களுடன் உள்ள செறிவூட்டப்படாத கொழுப்புக்களாகும்; இவை இயற்கையாகவும் இயற்கை மூலாதாரங்களிலிருந்து கிடைக்கும் உணவுகளிலும் அரிதாகவே காணப்படுகின்றன; இவை ஹைட்ரஜனேற்றம் எனப்படும் தொழிலக நிகழ்முறையில் உருவாக்கப்படுகின்றன.

செறிவூட்டப்படாத கொழுப்புக்கள், குறிப்பாக ஒற்றை செறிவூட்டப்பெற்ற கொழுப்புக்கள் மனித உணவிற்கு மிகவும் உகந்தவை என்று பல ஆய்வுகளும் தெரிவிக்கின்றன. செறிவூட்டப்பட்ட கொழுப்புக்கள், விலங்கு மூலங்களிலிருந்து கிடைப்பவை ஹைட்ரஜனேற்ற கொழுப்புக்கள் தவிர்க்கப்படும் நிலைக்கு அடுத்ததாக வருகின்றன. செறிவூட்டப்பட்ட மற்றும் சில ஹைட்ரஜனேற்ற கொழுப்புக்கள் அறை வெப்பநிலையில் (வெண்ணெய் அல்லது பன்றிக் கொழுப்பு போன்றவை) கெட்டியாக இருக்கின்றன, செறிவூட்டப்படாத கொழுப்புக்கள் திரவமாகவே இருக்கின்றன (ஆலிவ் எண்ணெய் அல்லது ஆளிவிதை எண்ணெய் போன்றவை). ஹைட்ரஜனேற்ற கொழுப்புக்கள் இயற்கையாக மிகவும் அரிதானவை, ஊசிப்போதலை தடுப்பது போன்ற உணவு பதப்படுத்தல் தொழிலில் பயனுள்ள துணைப்பொருட்களைக் கொண்டிருப்பவையாக இருக்கின்றன.[சான்று தேவை]

அத்தியாவசிய கொழுப்பு அமிலங்கள்[தொகு]

பெரும்பாலான கொழுப்பு அமிலங்களும் அத்தியாவசியமற்றவை, பொதுவாக மற்ற கொழுப்பு அமிலங்களிலிருந்து தேவைப்பட்டால் உடல் அதை உற்பத்தி செய்துகொள்ளும் என்ற வகையிலானவை என்பதோடு அவ்வாறு செய்ய எப்போதும் ஆற்றலை செலவிடுகின்றன. இருப்பினும், மனிதர்களிடத்தில் இரண்டு கொழுப்பு அமிலங்கள் இருக்கவேண்டியது அவசியம் என்பதுடன் உணவில் சேர்த்துக்கொள்ளப்படவும் வேண்டும். அறுதிசெய்யும் பரிசோதனை நிரூபணங்கள் புரிந்துகொள்வதற்கு கடினமானவையாக இருப்பினும் அத்தியாவசியமான கொழுப்பு அமிலங்களின் பொருத்தமான சமநிலை -ஒமேகா-3 மற்றும் ஒமேகா-6 கொழுப்பு அமிலங்கள்- ஆரோக்கியத்திற்கு அவசியமானதாகவே பார்க்கப்படுகிறது. இந்த இரண்டு ஒமேகா நீள்வரிசை பல செறிவூட்டப்பபடாத கொழுப்பு அமிலங்களும், உடல் முழுவதும் சுற்றி வருகின்ற புரஸ்டோகிளாண்டின்ஸ் எனப்படும் இகாசனாய்ட் வகையைச் சேர்ந்த சப்ஸ்ட்ரேட்கள் ஆகும். அவை ஒருவகையில் ஹார்மோன்கள் ஆகும். ஓமேகா-3 அத்தியாவசிய கொழுப்பு அமிலமான ஆல்ஃபா-லினோலெனிக் அமிலத்திலிருந்து (எல்என்ஏ) மனித உடலில் உருவாகின்ற அல்லது கடல் உணவு மூலாதாரங்களிலிருந்து பெறப்படுகின்ற இந்த ஒமேகா-3 இகோசபன்டியோனிக் அமிலம் (இபிஏ) தொடர் 3 புரஸ்டாகிலெண்டினுக்கான அடிப்படை அம்சமாக செயல்படுகிறது. (எ.கா.வலுவிழந்த எரிச்சல் பக்3). ஒமேகா-6 டைஹமா-காமா-லினோலெனிக் அமிலம் (டிஜிஎல்ஏ) தொடர் 1 புரஸ்டாகிலெண்டினுக்கான அடிப்படை அம்சமாக செயல்படுகிறது (எ.கா. எதிர்-எரிச்சல் பிஜிஇ1), அதேசமயம் அரசிடானிக் அமிலம் (ஏஏ) தொடர் 2 புரஸ்டாகிலெண்டினுக்கான அடிப்படை அம்சமாக செயல்படுகிறது (எ.கா. சாதக-எரிச்சல் பிஜிஇ1). இந்த டிஜிஎல்ஏ மற்றும் ஏஏ ஆகிய இரண்டுமே மனித உடலில் உள்ள ஒமேகா-6 லினோலெனிக் அமிலத்திலிருந்து உருவாகலாம் அல்லது உணவின் வழியாக நேரடியாக எடுத்துக்கொள்ளப்படலாம். ஒமேகா-3 மற்றும் ஒமேகா-6 ஆகியவற்றை உரிய முறையில் எடுத்துக்கொள்வது வெவ்வேறு புரஸ்டோகிளான்டின்களின் சார்பு உற்பத்தியை பாதியளவிற்கு தீர்மானிக்கிறது: ஒமேகா-3க்கும் ஒமேகா-6க்கும் இடையிலுள்ள சமநிலைக்கான ஒரு காரணம் கார்டியோவாஸ்குலர் ஆரோக்கியத்திற்கு முக்கியமானது என்று நம்பப்படுகிறது. தொழில்மய சமூகங்களில், மக்கள் பதப்படுத்தப்படுத்தப்பட்ட தாவர எண்ணையை பெருமளவிற்கு நுகர்கின்றனர், இது ஒமேகா-3 கொழுப்பு அமிலங்களுடன் தொடர்புடைய ஒமேகா-6 கொழுப்பு அமிலங்களின் பெரும்பாலனவற்றுடன் சேர்ந்து அத்தியாவசிய கொழுப்பு அமிலங்களின் அளவைக் குறைத்துவிடுகிறது.

ஒமேகா-6 டிஜிஎல்ஏஇல் இருந்து ஏஏக்கு மாற்றப்படும் விகிதம் பெருளவிற்கு புரோஸ்டோகிளாண்டின்ஸ் பிஜிஇ1 மற்றும் பிஜிஇ1 இன் உற்பத்தியைத் தீர்மானிக்கிறது. ஒமேகா-3 இபிஏ மேலுறைகளிலிருந்து ஏஏ விடுவிக்கப்படுவதை தடுக்கிறது, இதனால் சாய்வுறும் புரோஸ்டோகிளாண்டின் சமநிலை சாதக-எரிச்சல் பிஜிஇ2 இல் இருந்து (ஏஏ இல் உருவானது) எதிர்-எரிச்சல் பிஜிஇ1 ஐ(டிஜிஎல்ஏயில் உருவானது) நோக்கி நகர்ந்து சென்றுவிடுகிறது. மேலும், ஏஏக்கான இந்த டிஜிஎல்ஏ மாற்றமானது (செறிவுநீக்கம்) இன்சுலின் (உயிரணு அதிகரிப்பு) மற்றும் குளுக்கோஜென் (உயிரணு குறைவு) போன்ற ஹார்மோன்களால் கட்டுப்படுத்தப்படுவதற்கு மாற்றாக என்சைம் டெல்டா-5 செறிவூட்ட நீக்கத்தால் கட்டுப்படுத்தப்படுகிறது. நுகரப்படும் கார்போஹைட்ரேட்டின் அளவு மற்றும் வகையானது சில வகையான அமினோ அமிலங்களுடன் சேர்ந்து இன்சுலின், குளுக்கோஜென் மற்றும் பிற ஹார்மோன்களின் நிகழ்முறையில் தாக்கமேற்படுத்தலாம்; ஆகவே ஒமேகா-3 மற்றும் ஒமேகா-6க்கு இடையிலான விகிதம் பொது ஆரோக்கியத்தில் பரவலான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துவதோடு, நோயெதிர்ப்புச் செயல்பாடு மற்றும் எரிச்சல் மற்றும் மிட்டோஸிஸில் (எ.கா.செல் பிரிதல்) குறிப்பிடத்தக்க விளைவுகளை ஏற்படுத்துகின்றன.

அத்தியாவசிய கொழுப்பு அமிலங்களின் சிறந்த மூலாதாரங்கள் காய்கறிகள், பருப்புக்கள், விதைகள் மற்றும் கடல் எண்ணெய்[2] ஆகியவற்றை உள்ளிட்டிருக்கிறது, மீன், ஆளிவிதை எண்ணெய்கள், சோயாபீன்ஸ், பரங்கி விதைகள், சூரியகாந்தி விதைகள் மற்றும் வால்நெட்டுகள் ஆகியவை சிறந்த மூலாதாரங்களுள் சிலவாகும்.

புரதம்[தொகு]

புரதங்கள் என்பவை பல விலங்கு உடல் அமைப்புக்களிலும் அடிப்படையாக அமைந்திருப்பவையாகும் (உ.தா. தசை, தோல் மற்றும் தலைமயிர்). அவை உடல் முழுவதில் நடக்கும் வேதி வினைகளைக் கட்டுப்படுத்தும் என்சைம்களை உருவாக்குகின்றன. ஒவ்வொரு மூலக்கூறும் நைட்ரஜன் மற்றும் சிலபோது சல்பர் (இந்தக் கலவைகள் முடியில் உள்ள புரோட்டீன் துணைப்பொருள் போன்ற, புரோட்டீன்கள் எரிவதன் தனித்துவமான வாசனைக்கு பொறுப்பேற்பவையாக உள்ளன) உள்ளிட்டிருப்பதாக தெரிவிக்கப்படும் அமினோ அமிலங்களால் கலந்து உருவாகியிருக்கின்றன. உடலுக்கு புதிய புரதங்களை உருவாக்குவதற்கான (புரதத் தக்கவைப்பு) மற்றும் சேதமடைந்த புரதங்களை மாற்றியமைப்பதற்கான (பராமரிப்பு) அமினோ அமிலங்கள் தேவைப்படுகின்றன. புரதம் அல்லது அமினோ அமில சேகரிப்பு அளிப்பு இல்லை என்றால் அமினோ அமிலங்கள் உணவில் சேர்த்துக்கொள்ளப்பட வேண்டும். உபரியான அமினோ அமிலங்கள் அப்புறப்படுத்தப்படுகின்றன, முக்கியமாக சிறுநீரகம் வழியாக. எல்லா விலங்குகளிடத்திலும், சில அமினோ அமிலங்கள் அத்தியாவசியமானவையாக இருக்கின்றன (உட்புறமாக உருவாக்கிக்கொள்ள இயலாத விலங்குகள்) என்பதோடு சிலவற்றிற்கு அவசியமற்றவையாக இருக்கின்றன (பிற நைட்ரஜன்-கொண்டிருக்கும் கலவைகளிலிருந்து உருவாக்கிக்கொள்ள முடிகின்ற விலங்கு). ஏறத்தாழ மனித உடலில் இருபது அமினோ அமிலங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன என்பதோடு, இவற்றில் பத்து வகையானவை அவசியமானவை என்பதால் அவை உணவில் சேர்த்துக்கொள்ளப்பட வேண்டும். போதுமான அளவிற்கு அமினோ அமிலத்தைக் (குறிப்பாக அத்தியாவசியமானவை) கொண்டிருக்கும் உணவு சில சூழ்நிலைகளில் முக்கியமான தேவையாக கருதப்படுகிறது: ஆரம்பகால வளர்ச்சி, கர்ப்பகாலம், தாய்ப்பால் வழங்கும் காலம் அல்லது காயமடைந்திருக்கும் காலம் (உதாரணத்திற்கு தீக்காயம்) போன்றவற்றின்போது. ஒரு முழுமையான புரத மூலாதாரம் அத்தியாவசிய அமினோ அமிலங்கள் அனைத்தையும் கொண்டிருக்கிறது; முழுமையல்லாத புரத மூலாதாரம் அத்தியாவசிய அமினோ அமிலங்களுள் ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்டவை இல்லாதிருக்கிறது.

ஒரு முழுமையான புரத மூலாதாரத்தை உருவாக்க இரண்டு முழுமையடையாத புரத மூலாதாரங்களை (எ.கா.அரிசி மற்றும் பீன்ஸ்) ஒன்றிணைப்பது சாத்தியம்தான், அத்துடன் குணாதிசய கலவைகள் தனித்துவமான கலாச்சார சமையல் பாரம்பரியங்களின் அடிப்படையாக இருக்கின்றன. கறி, டோஃபூ மற்றும் பிற சோயா-தயாரிப்புகள், முட்டைகள், தானியங்கள், பருப்பு வகைகள், பால் மற்றும் பாலாடைக்கட்டிகள் போன்ற பால்பொருள் தயாரிப்புகள் உள்ளிட்டவை உணவுப் புரதத்தின் மூலாதாரங்களாக இருக்கின்றன. புரதத்திலிருந்து பெற்ற ஒருசில அமினோ அமிலங்கள் குளுக்கோஸாக மாற்றப்படுகின்றன என்பதுடன் குளுக்கோஜெனஸிஸ் எனப்படும் நிகழ்முறையின் வழியாக எரிபொருளாக பயன்படுத்தப்படுகின்றன; இது பசித்திருக்கும்போது மட்டும் பெரிய அளவிற்கு செய்யப்படுகிறது. இதுபோன்ற மாற்றுதல்களுக்குப் பிந்தைய இந்த அமினோ அமிலங்கள் அப்புறப்படுத்தப்படுகின்றன.

தாதுக்கள்[தொகு]

உணவு தாதுக்கள் என்பவை, ஏறத்தாழ எல்லா உடலுறுப்பு மூலக்கூறுகளிலும் இருக்கின்ற கார்பன், ஹைட்ரஜன், நைட்ரஜன், மற்றும் ஆக்ஸிஜன் ஆகிய நான்கு மூலப்பொருள்களும் தவிர்த்து உயிருள்ள உறுப்புகளுக்கு தேவைப்படும் வேதி மூலப்பொருள்களாக இருக்கின்றன. "தாதுக்கள்" என்ற சொற்பதம் மிகவும் பழமையானது, ஏனென்றால் இதனுடைய நோக்கம் உணவில் மிகவும் குறைந்த அளவிற்கு பொதுவான மூலக்கூறுகளை விவரிப்பது மட்டுமே என்பதால். சில உலோகங்கள் உள்ளிட்டவை குறிப்பிடப்பட்ட நான்கு வகைகளைக் காட்டிலும் மிகவும் கனமானவை, அவை உடலில் இரும்புச்சத்துக்களாக உருவாகுபவை. சில உணவு நிபுணர்கள் இயற்கையாக உருவாவதன்படி இவை உணவிலிருந்தே அளிக்கப்பட வேண்டும் என்று பரிந்துரைக்கின்றனர், அல்லது ஒரு ஒன்றிணைந்த கலைவையாக, அல்லது சிலபோது இயற்கையான ஆர்கானிக் அல்லாத மூலாதாரங்களிலிருந்தும் அளிக்கப்பட வேண்டும் என்று பரிந்துரைக்கின்றனர் (மண்ணிலிருந்து கிடைக்கும் சிப்பி ஓடுகள் போன்ற கால்சியம் கார்பனேட்டுகள்) இவற்றில் சில இதுபோன்று கிடைக்கும் மூலாதாரங்களில் மிக மிக அதிகமாக ஐயோனிக் வடிவங்களில் காணப்படுவனவற்றை தயாராக உறிஞ்சிக்கொள்கின்றன. மற்றொரு வகையில், மினரல்கள் துணைப்பொருட்களாக உணவில் செயற்கையான முறையில் சேர்த்துக்கொள்ளப்படுகின்றன; மிகவும் பிரபலமானது தைராய்டு சுரப்பி வீ்க்கத்தைத் தடுக்கின்ற ஐடோடைஸ் கலந்த உப்பில் இருக்கும் ஐயோடின் போன்றவை.

பேரளவு தாதுக்கள்[தொகு]

போதுமான அளவிற்கு பல மூலக்கூறுகளும் அத்தியாவசியமானவையாகும்; இவை "பெரும் தாதுக்கள்" என்று பொதுவாக அழைக்கப்படுகின்றன. சில கட்டமைப்பானவை, ஆனால் பலவும் எலக்ட்ரோலைட் பங்காற்றுகின்றன.[3] 200 மிகி/நாளுக்கும் அதிகமான பரிந்துரைக்கப்பட்ட உணவு வழங்கல் மூலக்கூறுகள் (ஆர்டிஏ) அகரவரிசையில் உள்ளன (வழக்கமற்ற அல்லது நாட்டு மருந்து வகைகள் அடைப்புக்குறிகளில் தரப்பட்டுள்ளன):

  • கால்சியம், ஒரு பொதுவான எலக்ட்ரோலைட், ஆனால் கட்டுமானரீதியில் கட்டமைக்கப்பட்டவையாக தேவைப்படுகின்றன (தசை மற்றும் செரிமான அமைப்பு ஆரோக்கியம், எலும்புகள், அமிலத்தன்மையை சமன்செய்யும் சில வடிவங்கள், விஷத்தன்மைகளை நீக்க உதவலாம் என்பதோடு நரம்பு மற்றும் மேலுறை செயல்பாடுகளுக்கு சமிக்ஞைகளை வழங்கலாம்)
  • குளோரைட் அயன்களாக உள்ள குளோரின்; மிகவும் பொதுவான எலக்ட்ரோலைட்; பார்க்க சோடியம், கீழே
  • மாக்னீஷியம், ஏடிபிஐ நிகழ்முறையாக்கவும் அதுசார்ந்த எதிர்வினைகளுக்கும் தேவைப்படுகிறது (எலும்புகளை உருவாக்குகிறது, வலுவான குடல் அசைவுக்கு காரணமாகிறது, நெகிழ்வுத்தன்மையையும், அல்கலினிட்டியையும் அதிகரிக்கிறது)
  • பாஸ்பரஸ் எலும்பு பாகங்களுக்கு தேவைப்படுகிறது; ஆற்றல் நிகழ்முறைக்கு அத்தியாவசியமானது[4]
  • பொட்டாஷியம், மிகவும் பொதுவான எலக்ட்ரோலைட் (இதயம் மற்றும் நரம்பு ஆரோக்கியம்)
  • சோடியம், மிகவும் பொதுவான எலக்ட்ரோலைட்; உணவு அளிப்புகளில் பொதுவாக காணப்படுவதில்லை, இருப்பினும் பெரிய அளவுகளில் தேவைப்படுகிறது, ஏனென்றால் அயன் உணவில் மிகவும் பொதுவாகக் காணப்படுகிறது: சோடியம் குளோரைட் அல்லது பொதுவான உப்பாகவும்
  • மூன்று அமினோ அமிலங்களுக்காகவும், பல புரதங்களுக்காகவும் சல்பர் தேவைப்படுகிறது (தோல், தலைமயிர், நகங்கள், கல்லீரல் மற்றும் கணையம்)

மண் தாதுக்கள்[தொகு]

மண் தாதுக்களில் பல மூலக்கூறுகளும் இருக்கின்றன, ஏனென்றால் அவை என்சைம்களில் கேட்டாலிடிக்காக பங்காற்றுகின்றன.[5] சில மண் தாது மூலக்கூறுகள் (ஆர்டிஏ < 200 மிகி/நாள்) அகரவரிசையில் தரப்பட்டுள்ளன:

  • கோஎன்சைம்களின் விட்டமின் பி12 இன் குடும்பத்தினுடைய உயிரிக்கலப்பிற்கு கோபால்ட் தேவைப்படுகிறது.
  • சைதோக்ரோம் சி ஆக்ஸிடேஸ் உள்ளிட்ட பல ரெடாக்ஸ் என்சைம் பாகங்களுக்கும் காப்பர் தேவைப்படுகிறது
  • சர்க்கரை வளர்ச்சிதை மாற்றத்திற்கு குரோமியம் தேவைப்படுகிறது
  • தைராக்ஸினின் உயிரிக்கலப்பிற்கு மட்டும் ஐயோடின் தேவையானதாக இல்லை, ஆனால் மார்பு, வயிறு, உமிழ்நீர் சுரப்பி, நாளமில்லா சுரப்பி போன்ற முக்கியமான உறுப்புக்களுக்கும் முக்கியமானதாக இருக்கிறது. (பார்க்க கூடுதல் தைராய்டு ஐயோடின்); இந்தக் காரணத்தினால் இந்தப் பட்டியலில் உள்ளதைக் காட்டிலும் ஐயோடின் பெரிய அளவிற்கு தேவைப்படுகிறது என்பதுடன், சிலபோது பேரளவு தாதுக்களுடன் வகைப்படுத்தப்படுகிறது.
  • இரும்பு பல என்சைம்களுக்கும் தேவைப்படுகிறது என்பதுடன் ஹீமோகுளோபின் மற்றும் சில புரதங்களுக்கும் தேவைப்படுகிறது
  • மாங்கனீஸ் (ஆக்ஸிஜன் நிகழ்முறையாக்கம்)
  • மலிப்டனம் ஸாந்தின் ஆக்ஸிடேஸ் மற்றும் அதுசார்ந்த ஆக்ஸிடேஸிற்கு தேவைப்படுகிறது
  • நிக்கல் யூரியாக்களில் காணப்படுகிறது
  • செலெனியம் பெராக்ஸைடுகளுக்கு தேவைப்படுகிறது (ஆண்டியாக்ஸிடன்ட் புரதங்கள்)
  • வனடியம் (யூகம்: வனடியத்திற்கென்று நிறுவப்பட்ட ஆர்டிஏ இல்லை மனிதர்களிடத்தில் இதற்கான திட்டவட்ட உயிர்வேதிம செயல்பாட்டு அடையாளம் காணப்படவில்லை, இருப்பினும் வனடியம் சில கீழ்மட்ட உறுப்புகளுக்குத் தேவைப்படுகிறது.)
  • துத்தநாகம் கார்போஹைட்ரேட், கல்லீரல் ஆல்கஹால் டிஹைட்ரோஜெனேஸ், கார்பானிக் அனிட்ரேஸ் போன்ற சில என்சைம்களுக்கு தேவைப்படுகிறது.

விட்டமின்கள் (உயிர்ச்சத்து)[தொகு]

மேலே விவாதிக்கப்பட்ட தாதுக்களோடு, சில விட்டமின்கள் உணவில் அத்தியாவசியமாக இருக்க வேண்டும் என்றும், சிறந்த ஆரோக்கியத்திற்கு அவசியமானது என்றும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது. (விட்டமின் டி விதிவிலக்காகும்: இது யுவிபி கதிரியக்கத்தின் இருப்பில் ஒரு மாற்றுமுறையில் தோலோடு ஒன்றுகலக்கிறது.) கார்னிடைன் போன்ற, உணவில் பரிந்துரைக்கப்படும் சில குறிப்பிட்ட விட்டமின் போன்ற கலவைகள் உயிர்வாழ்வதற்கும் ஆரோக்கியத்திற்கும் பயன்மிக்கதாக கருதப்படுகிறது, ஆனால் இவை "அத்தியாவசிய" ஊட்டச்சத்துக்கள் இல்லை ஏனென்றால் மற்ற கலவைகளிலிருந்து அவற்றை உருவாக்குவதற்கான சில திறன்களை மனித உடல் பெற்றிருக்கிறது. மேலும், ஆயிரக்கணக்கான பைத்தோகெமிக்கல்கள் உணவில் இருப்பதாக கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன (குறிப்பாக புதிய காய்கறிகளில்), இவை ஆண்டியாக்ஸிடண்ட் செய்ல்பாடு உள்ளிட்ட விரும்பத்தகுந்த துணைப்பொருட்களைக் கொண்டிருக்கலாம்; பரிசோதனைகள் யாவும் பரிந்துரைப்பனவையாகத்தான் இருக்கின்றனவே தவிர தீர்மானமற்றவையாக அல்ல. முந்தைய பிரிவில் விவாதிக்கப்பட்டுள்ள அத்தியாவசிய அமினோ அமிலங்கள் (மேலே பார்க்கவும்), கோலைன், அத்தியாவசிய கொழுப்பு அமிலங்கள் (மேலே பார்க்கவும்) மற்றும் தாதுக்கள் விட்டமின்களாக வகைப்படுத்தப்படவில்லை.

விட்டமின் குறைபாடுகள் பின்வரும் நோய் நிலைகளுக்கு காரணமாகலாம்: தைராய்டு வீக்கம், சொறிகரப்பான், எலும்புச் சுருங்கல், பலவீனமான நோயெதிர்ப்பு அமைப்பு, உயிரணு வளர்ச்சிதை சிதைவு, குறிப்பிட்ட வகை புற்றுநோய், வயதாவதற்கு முன்பே மூப்படைதல், மற்றும் மோசமான உளவியல் ஆரோக்கியம் (சாப்பிடுவதில் குறைபாடு உள்ளிட்டவை), மற்றும் சில.[6] மிதமிஞ்சிய விட்டமின்களும் ஆரோக்கியத்திற்கு ஆபத்தானதாக இருக்கிறது (குறிப்பாக விட்டமின் ஏ), என்பதோடு குறைந்தது பி6 என்ற ஒரு விட்டமின் மட்டுமே தேவைக்கு அதிகமாக செல்லும்போது நச்சுத்தன்மையை உருவாக்கத் தொடங்குகிறது. பற்றாக்குறை அல்லது அதிகப்படியான தாதுக்கள் ஆகியவையும் தீவிர ஆரோக்கிய அபாயங்களுக்கு காரணமாகலாம்.

தண்ணீர்[தொகு]

சீனாவின் அடி பம்பு.

மனித உடலின் கொழுப்பு அல்லாத திரட்சியின் 70 சதவிகிதம் தண்ணீரால் ஆனதாகும்.[சான்று தேவை] முறையாகச் செயல்படுவதற்கு, உடல் உலர்ந்துபோவதைத் தவிர்ப்பதற்கு ஒரு நாளில் ஒன்று முதல் ஏழு லிட்டர்கள் தண்ணீர் வரை உடலுக்குத் தேவைப்படுகிறது; துல்லியமான அளவு செயல்பாடு, வெப்பநிலை, ஈரப்பதம் மற்றும் பிற காரணிகளைப் பொறுத்து அமைகிறது.[சான்று தேவை] உடல் உழைப்பு மற்றும் வெப்பத்தில் இருத்தல் ஆகியவற்றால் தண்ணீரின் இழப்பு அதிகரிக்கிறது என்பதுடன் தினசரி நீர்மத் தேவைகளும் ஏறத்தாழ அதிகரிக்கின்றன.

ஆரோக்கியமானவர்களுக்கு எவ்வளவு தண்ணீர் வேண்டும் என்பது முற்றிலும் தெளிவுபடுத்தப்படவில்லை, இருப்பினும் சில நிபுணர்கள் முறையான உடல் நீர்மத்தைத் தக்கவைப்பதற்கு ஒரு நாளைக்கு குறைந்தது 8–10 கோப்பைகள் தண்ணீர் (ஏறத்தாழ 2 லிட்டர்கள்) வேண்டும் என்று கருதுகின்றனர்.[7] ஒரு நாளைக்கு ஒருவர் எட்டு கோப்பைகள் தண்ணீர் குடிக்க வேண்டும் என்ற கருத்து நம்பத்தகுந்த அறிவியல் ஆதாரங்களில் காணப்படுவதாக இல்லை.[8] எடை குறைப்பு மற்றும் மலச்சிக்கல் குறித்து கூடவோ குறையவோ உள்ளதன் விளைவான தண்ணீர் எடுத்துக்கொள்ளுதல் இன்னும் தெளிவுபடுத்தப்படாததாகவே உள்ளது.[9] தேசிய ஆராய்ச்சி மையத்தின் உணவு மற்றும் ஊட்டச்சத்து அமைப்பால் 1945 இல் பரிந்துரைக்கப்பட்ட உண்மையான தண்ணீரின் அளவு பின்வருமாறு: "வேவ்வெறு நபர்களுக்கான சாதாரண தரநிலை உணவின் ஒவ்வொரு கலோரிக்கும் 1 மில்லிலிட்டர் ஆகும். பெரும்பாலான இந்த அளவு தயார்செய்யப்பட்ட உணவில் அடங்கியுள்ளது."[10] அமெரிக்க தேசிய ஆராய்ச்சி மையம் பொதுவாக பரிந்துரைத்துள்ள அறிக்கையின் சமீபத்திய உணவுமுறைப் பார்வைக்குறிப்பு (உணவு மூலாதாரங்கள் உட்பட): பெண்களுக்கு மொத்தம் 2.7 லி்ட்டர்கள், ஆண்களுக்கு 3.7 லிட்டர்கள்.[11] குறிப்பாக, கர்ப்பமான மற்றும் தாய்ப்பால் கொடுக்கும் பெண்களுக்கு நீர்மத்தைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள கூடுதலான தண்ணீர் தேவைப்படுகிறது. மருத்துவ நிறுவனத்தின் கூற்றுப்படி-சராசரியாக பெண்களுக்கு 2.2 லி்ட்டர்கள், ஆண்களுக்கு 3.0 லிட்டர்கள் என்று பரிந்துரைத்த நிறுவனம்- கர்ப்பமடைந்த பெண்களுக்கு 2.4 லி்ட்டர்கள் (ஏறத்தாழ. 9 கோப்பைகள்) தாய்ப்பால் கொடுக்கும் பெண்களுக்கு 3 லிட்டர்கள் (ஏறத்தாழ 12.5 கோப்பைகள்) பரிந்துரைக்கப்பட்டுள்ளன, ஏனென்றால் நர்ஸிங் செய்யப்படும்போது பெரும் அளவிற்கான நீர்மம் வீணடிக்கப்படுகிறது.[12]

ஆரோக்கியமான சிறுநீரகம் உள்ளவர்கள் அதிகப்படியான தண்ணீர் குடிப்பது சிக்கலானதாகும்,[சான்று தேவை] ஆனால் (குறிப்பாக கதகதப்பான ஈரப்பத வெப்பநிலையிலும் உடற்பயிற்சி) மிகவும் குறைவாகக் குடிப்பதும் ஆபத்தானதாகும். உடற்பயிற்சி செய்யும்போது ஒருவர் தேவைக்கு அதிகமான தண்ணீர் குடிக்கலாம், இருப்பினும் உயிருக்கு ஆபத்து விளைவிக்கக்கூடிய தண்ணீர் நச்சடைதல் அபாயத்தை இது ஏற்படுத்தலாம். குறிப்பாக ஐயோனைஸ்டு நீக்கப்பட்ட பெரும் அளவிலான தண்ணீர் ஆபத்தானது.

சாதாரணமாக, 20 சதவிகிதம் தண்ணீர் உணவிலிருந்தே கிடைக்கிறது, அதேசமயம் மீதமிருப்பவை அருந்தும் நீரிலிருந்தும் பிரிக்கப்பட்ட பானங்களிலிருந்தும் கிடைக்கிறது (காஃபினேற்றப்பட்டது உட்பட). தண்ணீர் உடலில் இருந்து பல வழிகளிலும் வெளியேற்றப்படுகிறது; சிறுநீர் மற்றும் மலங்கள், வியர்த்தல், வெளியிடப்படும் மூச்சுக்காற்றில் நீர் ஆவியாதல் உட்பட.

மற்ற ஊட்டச்சத்துக்கள்[தொகு]

மற்ற ஊட்டச்சத்துக்கள் ஆண்டியாக்ஸிடன்ஸ்(உயிர் வளியேற்ற எதிர்ப்பொருள்) மற்றும் பைத்தோகெமிக்கல்ஸ் ஆகியவற்றை உள்ளிட்டிருக்கிறது. இந்தத் துணைப்பொருட்கள் மிகச் சமீபத்திய கண்டுபிடிப்புகள் என்பதுடன் இவை விட்டமின்களாகவோ அல்லது தேவைப்படுபனவாகவோ அங்கீகரிக்கப்படவில்லை. பைத்தோகெமிக்கல்கள் ஆண்டியாக்ஸிடன்ட்களாக செயல்படலாம், ஆனால் எல்லா பைத்தோகெமிக்கல்களும் ஆண்டியாக்ஸிடண்ட்கள் அல்ல.[சான்று தேவை]

ஆண்டியாக்ஸிடண்ட்ஸ் (உயிர் வளியேற்ற எதிர்ப்பொருள்)[தொகு]

ஆண்டியாக்ஸிடண்ட்கள் சமீபத்திய கண்டுபிடிப்புகளாகும் உயிரணு வளர்ச்சிதை மாற்றம்/ஆற்றல் உற்பத்திக்கு ஆக்ஸிஜன் தேவைப்படுவதால், சேதப்படுத்துவதற்கு (எ.கா. நிலைமாற்றக் காரணம்) வாய்ப்புள்ள ஃப்ரீ ரேடிகல்ஸ் எனப்படும் கலவை உருவாக வாய்ப்பிருக்கிறது. இவற்றில் பெரும்பாலானவை ஆக்ஸிடைசர்கள் (அதாவது, எலக்ட்ரான்களை ஏற்பவை) என்பதோடு சில மிகவும் வலுவாக எதிர்வினையாற்றுகின்றன. வழக்கமான உயிரணு பராமரிப்பு, வளர்ச்சி மற்றும் பிரிதலுக்கு இந்த ஃப்ரீ ரேடிக்கல்ஸ் ஆண்டியாக்ஸிடண்ட் துணைப்பொருட்களால் போதுமான அளவிற்கு சமன்படுத்தப்பட வேண்டும். சமீபத்தில், சில ஆராய்ச்சியாளர்கள் உணவுமுறை ஆண்டியாக்ஸிடன்ட்களின் பரிணாமம் குறித்த சுவாரசியமான கோட்பாட்டை அறிவித்துள்ளனர். இவற்றில் சில போதுமான அளவிற்கு முன்னோடி (குளுதாதையோன், விட்டமின் சி) பொருட்களிலிருந்து மனித உடலால் உருவாக்கிக் கொள்ளப்படுகின்றன, அவற்றை உடலால் உற்பத்தி செய்துகொள்ள முடியவில்லை என்றால் அவை நேரடி மூலாதாரங்களின் வழியாகவே உணவிலிருந்து பெற்றுக்கொள்ளப்படலாம் (மனிதர்களிடத்தில் விட்டமின் ஏ, விட்டமின் சி, விட்டமின் கே) அல்லது மற்ற துணைப்பொருட்களிலிருந்து உடலால் உருவாக்கிக்கொள்ளப்படலாம் (பீட்டா-கரோடின் உடலால் விட்டமின் ஏ ஆக மாற்றப்படுகிறது, விட்டமின் டி சூரிய ஒளியால் கொழுப்புக்களிலிருந்து சேர்த்துக்கொள்ளப்படுகிறது). பைத்தோகெமிக்கல்கள் (கீழேயுள்ள பிரிவு ) மற்றும் அவற்றின் துணைக்குழுக்களான பாலிபினல்களும் பெரும்பான்மை ஆண்டியாக்ஸிடண்ட்களாகும்; ஏறத்தாழ 4,000 தெரியவந்துள்ளது. பல்வேறுவிதமான ஆண்டியாக்ஸிடண்ட்கள் ஒருங்கிணைந்த நெட்வொர்க்கில் செயல்படுவதாகத் தெரியவந்துள்ளன, எ.கா. விட்டமின் சி ஆல் ஃப்ரீ-ரேடிகலை உள்ளிட்டிருக்கும் குளுதாதையோனை மறுவினையாற்றவைக்க முடியும் அல்லது விட்டமின் இ ஆல் ஃப்ரீ ரேடிகலை அதுவாகவே செயல்படுத்த வைக்க முடியும். சில ஆண்டியாக்ஸிடண்ட்கள் வெவ்வேறு ஃப்ரீ ரேடிக்கல்களை சமன்செய்யப்படும் நிலையில் மற்றவற்றைக் காட்டிலும் மிகுந்த பயன்மிக்கவையாக இருக்கின்றன. சிலவற்றால் குறிப்பிட்ட ஃப்ரீ ரேடிக்கல்களை சமன்செய்ய முடிவதில்லை. ஒருசில ஃப்ரீ ரேடிக்கல் வளர்ச்சியில் குறிப்பிட்ட பகுதிகளில் காணப்பட இயலாதவையாக இருக்கின்றன (விட்டமின் ஏ கொழுப்பில் கரையக்கூடியது என்பதுடன் கொழுப்புள்ள பகுதிகளைப் பாதுகாக்கிறது, விட்டமின் சி தண்ணீரில் கரையக்கூடியது என்பதுடன் அந்தப் பகுதிகளைப் பாதுகாக்கிறது). ஃப்ரீ ரேடிக்கலுடன் ஒருங்கிணைந்து செயல்படும்போது சில ஆண்டியாக்ஸிடண்டுகள் முந்தைய கலவையைக் காட்டிலும் குறைந்த அளவிற்கு ஆபத்தான அல்லது அதிக அளவிற்கு ஆபத்தான வெவ்வேறு ஃப்ரீ ரேடிக்கல் கலவைகளை உருவாக்கக்கூடியவையாகும். பல்வேறு வகையிலான ஆண்டியாக்ஸிடண்ட்களைக் கொண்டிருப்பது ஃப்ரீ ரேடிக்கல்களின் பட்டர்ஃபிளை எஃபெக்டை சமன்செய்யும் நிலையில் மிகவும் பயன்மிக்க ஆண்டியாக்ஸிடண்ட்களோடு பாதுகாப்பாக ஒருங்கிணைவதற்கு எந்த ஒரு துணைத்தயாரிப்புகளையும் அனுமதிக்கின்றன.

பைத்தோகெமிக்கல்கள்[தொகு]

பிளாக்பெர்ரிகள் பாலிஃபெனல் ஆண்டியாக்ஸிடண்ட்களுக்கு மூலாதாராமாக இருக்கின்றன

கூட்டாக பைத்தோகெமிக்கல்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்ற மண் ரசாயனங்களின் மனித ஆரோக்கியத்தின் விளைவின் மீதான ஆர்வம் அதிகரித்து வருகிறது. இந்த ஊட்டச்சத்துக்கள் உண்ணக்கூடிய தாவரங்கள், குறிப்பாக வண்ணமயமான பழங்கள் மற்றும் காய்கறிகள் ஆகியவற்றில் காணப்படுவதோடு மட்டுமல்லாமல், கடல் உணவு, கடல்பாசி மற்றும் காளான் உள்ளிட்ட மற்ற உயிரினங்களிடத்திலும் காணப்படுகின்றன. பைத்தோகெமிக்கல்களின் விளைவுகள் முக்கியமான சுகாதார நிறுவனங்களால் தீவிர சோதனையின் விளைவாக அதிகமும் உயிர்வாழ்ந்து வருகின்றன. பைத்தோகெமிக்கல்களின் முதன்மை வகைகளுள் ஒன்று பாலிஃபினல் ஆண்டியாக்ஸிடண்ட்கள், கார்டியோவாஸ்குலர் அமைப்பிற்கும், நோயெதிர்ப்பு அமைப்பிற்கும் குறி்ப்பிட்ட சுகாதார பலன்களை வழங்குகின்றவையாக அறியப்படுகின்ற ரசாயனங்கள் ஆகியவையாகும். கார்டியோவாஸ்குலர் நோயில் முக்கியமான ரசாயனமாக இருக்கும் ரியாக்டிவ் ஆக்ஸிஜன் ஸ்பீஸிஸ்களின் உருவாக்கத்தை இந்த ரசாயனங்கள் குறைப்பதாக தெரியவருகிறது.

அநேகமாக மிகத் தீவிரமாக பரிசோதிக்கப்பட்ட பைத்தோகெமிக்கல் ஸீக்ஸாக்தைன், இது பல மஞ்சள் மற்றும் ஆரஞ்சு பழங்களிலும் காய்கறிகளிலும் காணப்படுகின்ற மஞ்சள் நிறம்கொண்ட கெராடினாய்ட் ஆகும். மீண்டும் மீண்டும் செய்யப்பட்ட ஆய்வுகள் ஸீக்ஸாதைன் உட்செலுத்தல் மற்றும் வயது-சார்ந்த தசைச் சிதைவு தடுத்தல் மற்றும் சிகிச்சைக்கு இடைப்பட்ட பரஸ்பரத் தொடர்புகளைக் காட்டுகின்றன.[13] குறைந்த அளவிலான ஆய்வுகள் ஸீக்ஸாதைன் உட்கொள்ளல் மற்றும் விழித்திரைக்கு இடைப்பட்ட பரஸ்பர தொடர்புகளைத் தெரிவித்துள்ளன.[14] இரண்டாவது கெராடினாய்டான லுடீன், ஏஎம்டி சுருங்குவதன் அபாயத்தைக் குறைக்கச் செய்கிறது. இரண்டு கலவைகளுமே வாய்வழியாக உட்செலுத்தப்படும்போது ரெட்டினாவில் சேகரிக்கப்பட்டு உறிஞ்சப்படுபவையாக இருக்கின்றன என்பதோடு அவை ஒளியின் அழிவுமிக்க விளைவிற்கு எதிராக ஒளிவாங்கும் உயிரணுக்களை பாதுகாக்கின்றன.

மற்றொரு கெராடினாகாய்டான பீட்டா-கிரிப்டோசாக்தின், மூட்டுவலி போன்ற நாள்பட்ட மூட்டு எரிச்சல் நோய்களுக்கு எதிராக பாதுகாப்பவையாக காணப்படுகின்றன. பீட்டா-கிரிப்டோசாக்தினின் நிணநீர் இரத்த அளவுகளுக்கும், குறிப்பிடத்தகுந்த அளவிற்கு குறைவுறும் மூட்டுவலி நோய்களுக்கும் இடையில் தொடர்பிருப்பதாக நிறுவப்பட்டுள்ள நிலையில், இதுபோன்ற பாதுகாப்பின் ஒப்புக்கொள்ள வைக்கக்கூடிய இயக்கப்போக்கோ அல்லது காரண-விளைவோ தீவிரமாக ஆராயப்படவில்லை.[15] இதேபோல், சிவப்பு பைத்தோகெமிக்கலான லைகோபீன், குறிப்பிடத்தக்க அளவிற்கு விரை புற்றுநோயின் வளர்ச்சியோடு சம்பந்தப்பட்ட எதிர்மறை ஆதாரத்தை கொண்டதாக இருக்கிறது.

சில பைத்தோகெமிக்கல்களின் உட்செலுத்தலுக்கும், நோய்களைத் தடுப்பதற்கும் இடையிலுள்ள பரஸ்பர ஒற்றுமைகள் சில நிகழ்வுகளில் முக்கியத்துவத்தைப் பொறுத்த அளவில் எண்ணிலடங்காதவையாக இருக்கின்றன.

இந்த ஆதாரம் பெறப்பட்டிருக்கின்ற நிலையிலும், இதை உணவுமுறை அறிவுரையாக பின்பற்றுவது சிக்கலானதும் உள்ளுணர்விற்கு முரணானதுமாகும். உதாரணத்திற்கு லுடீன் பல மஞ்சள் மற்றும் ஆரஞ்சுப் பழங்கள் மற்றும் காய்கறிகளில் காணப்படுவதோடு பல்வேறு நோய்களிலிருந்து கண்களைப் பாதுகாக்கிறது. இருப்பினும், இது ஏறக்குறைய கண்ணையும் ஸீக்ஸாத்தைனையும் பாதுகாப்பதில்லை என்பதோடு விழித்திரையில் லுடீன் இருப்பது லீஸ்ஸாக்தைன் உறிஞ்சப்படுவதைத் தடுக்கும். மேலும், முட்டை மஞ்சள் கருவில் இருக்கும் லுடீன் காய்கறி மூலங்களில் இருந்து லுடீன் உறிஞ்சப்படுவதைக் காட்டிலும், கொழுப்பு கரையக்கூடியதன் தன்மை காரணமாக மிகத் தயாராக உறி்ஞ்சப்படுவதைக் காட்டுகிறது.[16] மிக அடிப்படையான நிலையில், "நீங்கள் முட்டை சாப்பிட வேண்டுமா?" என்ற கேள்வி முட்டையின் மஞ்சள் கருவிலுள்ள கொழுப்பு மற்றும் அதனுடைய செறிவூட்டப்பெற்ற கொழுப்புப் பொருளின் சுகாதார விளைவுகள் குறி்த்த தவறான கருத்துக்கள் உள்ளிட்ட அச்சத்தைப் பொறுத்த அளவில் சிக்கலானது.

மற்றொரு உதாரணமாக, லைகோபீன் உருளைக்கிழங்குகளில் பொதுவாக காணப்படுகிறது (அத்துடன் உண்மையில் இதுதான் உருளைக்கிழங்கிற்கு சிவப்பு வண்ணத்தை அளிக்கும் ரசாயனமாகும்). என்றாலும், புதியதான "ஆரோக்கிய" உருளைக்கிழங்குகளைக் காட்டிலும் வர்த்தகரீதியான பாஸ்தா சாஸ், அல்லது உருளைக்கிழங்கு சூப் போன்ற பதப்படுத்தப்பட்ட உருளைக்கிழங்கு தயாரிப்புகளில் இது மிக அதிக அடர்த்தியுடன் இருக்கிறது. இன்னும்கூட, இதுபோன்ற சாறுகள் அதிக அளவிலான உப்பு, சர்க்கரை, மற்ற துணைப்பொருட்கள ஒருவர் விரும்பினாலும் தவிர்க்க விரும்பினாலும் இதில் இருக்கக்கூடியவையாகவே இருக்கின்றன.

பின்வரும் அட்டவணை குடும்பம் அடிப்படையில் அமைக்கப்பட்ட பைத்தோகெமிக்கல் குழுக்களையும், பொதுவான மூலாதாரங்களையும் வழங்குகிறது:

குடும்பம் மூலாதாரங்கள் சாத்தியமுள்ள பலன்கள்
ஃப்ளேவனாய்ட்கள் பெர்ரிக்கள், மூலிகைகள், காய்கறிகள், வைன், திராட்சைகள், தேநீர்

பொது ஆண்டியாக்ஸிடண்ட், எல்டிஎல்களின், ஆக்ஸிடேஷன், ஆர்டிரியோஸ்கிளிரோஸிஸ் மற்றும் இதய நோய்கள் தடுப்பு

ஐஸோஃப்ளவன்ஸ் (பைத்தோஸ்ட்ரெஜன்ஸ்)ர சோயா, சிவப்பு தீவனப்புல், கது வேர் பொதுவான ஆண்டியாக்ஸிடண்ட், ஆர்டிரியோஸ்கிளிரோஸிஸ் மற்றும் இதய நோய்கள் தடுப்பு, மெனோபாஸ் அறிகுறிகளைக் குறைப்படு, புற்றுநோய் தடுப்பு[17]
ஐஸோதியோசயனைட்கள் குறுக்குவெட்டுத் தோற்ற காய்கறிகள் புற்றுநோய்த் தடுப்பு
மோனோதெர்ஃபேன்கள் சைட்ரஸ் மரப்பட்டைகள், அத்தியாவசிய எண்ணெய்கள், மூலிகைகள், வாசனைப்பொருட்கள், பச்சை தாவரங்கள், காற்றுமண்டலம்[18] புற்றுநோய் தடுப்பு, பித்தநீர்க்கட்டி சிகிச்சை
ஆர்கனோசல்பர் கலவைகள் வெங்காய இனப்பூண்டு, பூண்டு, வெங்காயம் புற்றுநோய்த் தடுப்பு, குறைக்கப்பட்ட எல்டிஎல்கள், நோயெதிர்ப்பு அமைப்பிற்கான உதவி
சபோனின் பீன்ஸ், தானியங்கள், மூலிகைகள் ஹைபர்சொலர்ஸ்ட்ரேமியா, ஹைபர்கிளைசிமியா, ஆண்டியாக்ஸிடண்ட், புற்றுநோய்த் தடுப்பு, எதிர்-எரிச்சல்
கேப்ஸசினாய்ட் எல்லாவித கேப்ஸிகம் (சிறு) மிளகுகள் மேல்புற வலி நிவாரணி, புற்றுநோய் தடுப்பு, புற்றுநோய் உயிரணு அபடோஸிஸ்

சாம்பல்[தொகு]

இதுபோன்ற சாம்பல் ஊட்டச்சத்து எதுவும் உண்மையில் இல்லையென்றாலும், சாம்பல் இருப்பதான குறிப்பு ஊட்டச்சத்து முத்திரைகளில் காணப்படுகின்றன, குறிப்பாக விலங்கு உணவு. இந்தக் குறிப்பு, இரண்டு மணிநேரங்களுக்கு 600 டிகிரி செல்ஷியஸில் உணவு எரிக்கப்பட்ட பின்னர் எஞ்சியிருக்கும் ஆர்கானிக் அற்ற பொருளின் எடையை இது மதிப்பிடுகிறது. இதனால், இது கலோரிகளை வழங்கும் தண்ணீர், இழைமம் மற்றும் ஊட்டச்சத்துக்கள் போன்றவற்றில் உள்ளிடப்படுவதில்லை, ஆனால் இது தாதுக்கள் போன்ற சில ஊட்டச்சத்துக்களில் சேர்க்கப்படுகின்றன.[19]

அதிகப்படியான சாம்பல் வீட்டு வளர்ப்பு பூனைகளிடத்தில் ஏற்படும் ஃபெலின் யூரோலாஜிக்கல் சிண்ட்ரோம் நோய்க்கு காரணமாக இருப்பதாகக் கருதப்படுகிறது.[20]

உணவுக்குழாய் பாக்டீரிய ஃப்ளோரா[தொகு]

இது தற்போது உணவுக்குழாய் ஃப்ளோராவின் பெரும் எண்ணிக்கையைக் கொண்டிருக்கும் விலங்கு உணவுக்குழாய் என்றும் அறியப்படுகிறது. மனிதர்களிடத்தில், இவை பாக்டியோரைட்ஸ் , எல்.ஆசிடோஃபிலஸ் மற்றும் இ.கோலி , மற்றும் பல போன்ற ஸ்பீஸிஸ்களை உள்ளிட்டதாக இருக்கிறது. இவை செரிமானத்திற்கு அவசியமானவை என்பதுடன், நாம் உண்ணும் உணவினாலும் இது பாதிக்கப்படுகிறது. உணவுக்குழாயிலுள்ள பாக்டீரியா மனிதர்களுக்கான பல முக்கிய செயல்பாடுகளையும் மேற்கொள்கிறது, அவை வேறு எந்த வகையிலும் செரிமானமடையாத உணவை உடைக்கவும் உறிஞ்சுதலுக்கு உதவுதல்; உயிரணு வளர்ச்சியைத் தூண்டுதல்; பாதிக்கச்செய்யும் பாக்டீரியாவின் வளர்ச்சியை குறைத்தல், நோயெதிர்ப்பு அமைப்பை பாதோஜின்களுக்கு மட்டும் பதிலுரைக்கும்படி பயிற்றுவித்தல்; விட்டமின் பி12 உற்பத்தி செய்தல் மற்றும் சில தொற்று நோய்களுக்கு எதிராக பாதுகாத்தல்.

அறிவுரையும் வழிகாட்டுதலும்[தொகு]

அரசாங்க கொள்கைகள்[தொகு]

2005 இல் பதிப்பிக்கப்பட்ட, புதுப்பிக்கப்பட்ட யுஎஸ்டிஏ உணவுக் கூம்பகம் மனிதர்களுக்கு பரிந்துரைக்கப்பட்ட உணவு நுகர்தலுக்கான பொது ஊட்டச்சத்து வழிகாட்டியாக இருக்கிறது.

அமெரிக்காவில், ஊட்டச்சத்து நிபுணர்கள் கமிஷன் ஃபார் டயடெடிக் அஸோஸியேஷன் மற்றும் அமெரிக்க டயடிக் அஸோஸியேஷனில் பதிவு செய்து கொள்கிறார்கள் அல்லது உரிமம் அளிக்கப்படுகிறார்கள். அதன்பின்தான் அவர்கள் இந்த ஒவ்வொரு முறைப்படியான நிலைக்கும் தொழில் மற்றும் தொழில்முறையிலான விதிகளின் கீழ் விவரிக்கப்படும் "உணவுமுறை நிபுணர்கள்" என்ற தலைப்பைப் பயன்படுத்திக்கொள்ள முடிகிறது, அவர்கள் அப்போது குறிப்பிட்ட கல்வி மற்றும் அனுபவங்களைப் பூர்த்திசெய்து தேசியப் பதிவு அல்லது உரிமதாரர் தேர்வில் வெற்றிபெறுகிறார்கள். கலிபோர்னியாவில் உள்ள பதிவுபெற்ற உணவுமுறை நிபுணர்கள் "Business and Professions Code of Section 2585-2586.8".விதிக்கு உட்பட வேண்டும், இந்த சொற்பதம் நெறிப்படுத்தப்படவில்லை என்பதால், தகுதிபெறாத உணவு நிபுணர்கள் உள்ளிட்ட ஊட்டச்சத்து நிபுணர்கள் யாரும் தங்களை ஊட்டச்சத்து நிபுணர்கள் என்று கூறிக்கொள்ளலாம். ஃபுளோரிடா போன்ற சில மாகாணங்கள், மாகாண உரிமதாரர் தேவைகளில் "ஊட்டச்சத்து நிபுணர்கள்" என்ற தகுதியை சேர்த்துக்கொள்ளத் தொடங்கியுள்ளன. பெரும்பாலான அரசாங்களும் ஊட்டச்சத்து குறித்த வழிகாட்டுதலை வழங்கத் தொடங்கியுள்ளன, அத்துடன் சில அரசாங்கங்கள் இதுபோன்ற வழிகாட்டுதலை பின்பற்றுவதில் நுகர்வோருக்கு உதவ பதபபடுத்தப்பட்ட உணவு மற்றும் உற்பத்தியாளர்களுக்கான கட்டாயமாக வெளிப்படுத்தல்/முத்திரையிடுதல் விதிகளை விதித்துள்ளன.

அமெரிக்காவில் உள்ள ஊட்டச்சத்து தரநிலைகள் மற்றும் பரிந்துரைகள் அமெரிக்க விவசாயத் துறை மற்றும் அமெரிக்க சுகாதாரம் மற்றும் மனித சேவைகள் துறையால் கூட்டாக நிறுவப்பட்டுள்ளன. அமெரிக்க விவசாயத் துறையிடமிருந்து வந்துள்ள உணவுமுறை மற்றும் உடல்ரீதியான செயல்பாட்டு வழிகாட்டல்கள் நான்கு உணவுக் குழுக்களை அகற்றி அந்த இடத்தில் உணவு பிரமிட் என்ற கருத்தாக்கத்தை நிறுவியுள்ளது. அமெரிக்க விவசாயத் துறைக்காக மேற்பார்வையிடுவதற்கு தற்போது பொறுப்பேற்றுள்ள செனட் கமிட்டி விவசாயம், ஊட்டச்சத்து மற்றும் காடுவளர்ப்பு கமிட்டி ஆகும். கமிட்டியின் விசாரணைகள் இங்கே காணப்படுவதன்படி சி-ஸ்பேன் தொலைக்காட்சியில் தொடர்ந்து ஒளிபரப்பப்படுகின்றன.

ஆரோக்கியம் மற்றும் மனித சேவைகளுக்கான அமெரிக்கத் துறை அரசாங்கத்தின் ஊட்டச்சத்து பரிந்துரைகளை நிறைவேற்றுகின்ற முழு வாரத்திற்கான மாதிரிப் பட்டியலை வழங்கியுள்ளது.[21] கனடாவின் உணவு வழிகாட்டல் மற்றொரு அரசாங்க பரிந்துரையாகும்.

கற்பித்தல்[தொகு]

ஊட்டச்சத்து பல நாடுகளிலும் பள்ளிகளில் கற்றுத்தரப்படுகிறது. இங்கிலாந்து மற்றும் வேல்ஸில் தனிப்பட்ட மற்றும் சமூகக் கல்வியும் உணவுத் தொழில்நுட்ப பாடப்பிரிவும் ஊட்டச்சத்தை உள்ளிட்டிருப்பதோடு, சமச்சீர் ஊட்டச்சத்தின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்தியும் உறையிடப்பட்டவற்றில் ஊட்டச்சத்து முத்திரையைப் பயன்படுத்துவது குறித்து கற்பித்தும் வருகிறது. பல பள்ளிகளிலும் ஊட்டச்சத்து வகுப்புகள் குடும்பம் நுகர்வோர் அறிவியல் அல்லது சுகாதார துறைகளுக்குள்ளாக வருகின்றன. சில அமெரிக்க பள்ளிகளில், குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையிலான எஃப்சிஎஸ் அல்லது சுகாதாரம் சார்ந்த வகுப்புகளை எடுத்துக்கொள்ளும்படி கேட்டுக்கொள்ளப்படுகிறார்கள். ஒரு வகுப்பாக எடுக்கப்படவில்லை என்றாலும், ஊட்டச்சத்து பல பள்ளிகளிலும் பாடமாக வழங்கப்படுகிறது, ஊட்டச்சத்து பின்வருபவை போன்ற பிற எஃப்சிஎஸ் அல்லது ஊட்டச்சத்து வகுப்புக்களில் சேர்த்துக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது: வாழ்க்கைத் திறமைகள், சுதந்திர வாழ்க்கை, தனித்து வாழ்தல், புதியவர்கள் தொடர்பு, ஆரோக்கியம் இன்னபிற. பல ஊட்டச்சத்து வகுப்புக்களிலும் மாணவர்கள் உணவுக் குழுக்கள், உணவு பிரமிட், தினசரி பரிந்துரைக்கப்பட்ட அளவு, கலோரிகள், விட்டமின்கள், தாதுக்கள், ஊட்டச்சத்தின்மை, உடல்ரீதியான செயல்பாடு, ஆரோக்கிய உணவுத் தேர்வுகள் மற்றும் ஆரோக்கியமான வாழ்க்கை வாழ்வது எப்படி என்பது குறித்து பயில்கின்றனர்.

1985 ஆம் ஆண்டு தேசிய ஆராய்ச்சி மையம் அமெரிக்க மருத்துவப் பள்ளிகளில் ஊட்டச்சத்து கல்வி என்ற தலைப்பில் மருத்துவப் பள்ளிகளில் ஊட்டச்சத்து கல்வி போதுமானதாக இல்லை என்று தெரிவித்துள்ளது.[22] கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டதில் 20 சதவிகித பள்ளிகள் மட்டுமே ஊட்டச்சத்து கல்வியை தனிப்பட்ட, தேவையான கல்வியாக அளிக்கின்றன. 2006 ஆம் ஆண்டு கணக்கெடுப்பு இந்த எண்ணிக்கையானது 30 சதவிகிதம் உயர்ந்துள்ளதாக கண்டுபிடித்துள்ளது.[23]

ஆரோக்கிய உணவுகள்[தொகு]

முழுமையான தாவர உணவு முறை[தொகு]

இதய நோய், புற்றுநோய், உடல்பருமன் மற்றும் நீரிழிவு நோய்கள் ஆகியவை பொதுவாக "மேற்கத்திய" நோய்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. ஏனென்றால் இந்தக் குறைபாடுகள் வளர்ந்துவரும் நாடுகளில் மிகவும் அரிதாகவே காணப்படுகின்றன. சீனாவில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஒரு ஆய்வு சில பகுதிகளில் புற்றுநோயோ அல்லது இதய நோயோ இல்லை என்பதைக் கண்டுபிடித்துள்ளது. அதேசமயம் மற்ற பகுதிகளில், முற்றிலும் தாவரம் அடிப்படையானவற்றிலிருந்து விலங்கு அடிப்படையான உணவுகள் வரையிலானவை உணவில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ள உடன் நிகழ்வு "100-மடங்கு வரை அதிகரித்துள்ளதையும் வெளிப்படுத்துகிறது".[24] முரண்பாடாக, புற்றுநோய் மற்றும் இதய நோய் போன்ற வசதிபடைத்தவர்களின் நோய்கள் அமெரிக்கா முழுவதிலும் பொதுவானதாகக் காணப்படுகின்றன. வயது மற்றும் உடற்பயிற்சியில் சரிசெய்யப்படுகின்ற, சீனாவில் காணப்படும் பெரிய பிரதேச குழுக்கள் இந்த "மேற்கத்திய" நோய்களால் பாதிக்கப்படுவதற்கான வாய்ப்பு அரிதானதாகவே இருக்கிறது, ஏனென்றால் அவர்களின் உணவுமுறைகள் காய்கறிகள், பழங்கள் மற்றும் முற்றிலும் தானியம் சார்ந்தவற்றில் வளமானதாக இருக்கிறது.[24]

யுனைட்டட் ஹெல்த்கேர்/பசிபிகேர் ஊட்டச்சத்து வழிகாட்டி முற்றிலும் தாவர உணவுமுறையை பரிந்துரைக்கிறது என்பதுடன், புரதத்தை உணவில் ஒரு சுவையூட்டும் பொருளாக மட்டுமே பயன்படுத்தும்படியும் பரிந்துரைக்கிறது. 2005 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் தேதியிட்ட, தி சீக்ரெட்ஸ் ஆஃப் லிவிங் லாங்கர் என்று தலைப்பிட்ட ஒரு நேஷனல் ஜியாகிரபி அட்டைப்பட கட்டுரையும் முற்றிலும் தாவர உணவுமுறையே பரிந்துரைக்கிறது. இந்தக் கட்டுரையானது, நீண்டகாலம் வாழ்கின்ற, "முன்னேறிய நாடுகளின் மற்ற பகுதிகளில் பொதுவாக பாதிக்கப்படும் நோய்களால் சிறு அளவிலேயே பாதிக்கப்படுகின்ற, மற்றும் நீண்டகால ஆரோக்கிய வாழ்வு வாழ்கின்ற" சார்தினாக்கள், ஒகினாவாக்கள் மற்றும் அத்வெண்டிஸ்ட்கள் ஆகிய மூன்று மக்கள்தொகையினரின் வாழ்க்கைமுறை கணக்கெடுப்பு ஆகும். மொத்தத்தில் அவர்கள் சமநிலை அடைவதற்கு மூன்று தொகுதியிலான 'சிறந்த பயிற்சிகளை' வழங்குகின்றனர். மீதமிருப்பவை உங்களைப் பொறுத்த விஷயம். இந்த மூன்று குழுக்களிலும் பொதுவாக உள்ளவை "பழங்கள், காய்கறிகள் மற்றும் முற்றிலும் தானியங்களையே சாப்பிடுங்கள்" என்பதே.

இந்த நேஷனல் ஜியாகிரபிக் கட்டுரை, 1976 மற்றும் 1988க்கு இடைப்பட்ட 34,000 செவன்த்-டே அட்வெண்டிஸ்ட்கள் குறித்த என்ஐஹெச் நிதியுதவி ஆய்வு "...பீன்ஸ், சோயா பால், உருளைக்கிழங்குகள் மற்றும் பிற பழங்களை உட்கொள்ளும் அவர்களுடைய அட்வெண்டிஸ்டுகளின் பழக்கம் குறிப்பிட்ட வகை புற்றுநோய் வளர்வதன் அபாயத்தை அவர்களிடத்தில் குறைக்கிறது என்பதைக் கண்டுபிடித்துள்ளது. அத்துடன் முற்றிலும் தானியத்தினாலான ரொட்டி சாப்பிடுவதும், ஒரு நாளைக்கு ஐந்து கோப்பை தண்ணீர் அருந்துவதும் மற்றும் மிகவும் ஆச்சரியப்படும்படியாக வாரத்திற்கு நான்கு பருப்புக்களை சாப்பிடுவது ஆகியவை அவர்களுடைய இதய நோய் அபாயத்தைக் குறைக்கிறது என்பதையும் இது கண்டுபிடித்துள்ளது" என்பதைக் குறி்ப்பிட்டுள்ளது.

பிரென்ச் "முரணிலை"[தொகு]

பிரான்ஸில் வாழும் மக்கள் நீண்டகாலம் வாழ்வதாக கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது.[vague] இருப்பினும் அவர்கள் அமெரிக்கர்களைக் காட்டிலும் அதிகமாக செறிவூட்டப்பெற்ற உணவுகளைச் சாப்பிடுகின்றனர் என்றாலும், இதய நோய் விகிதம் வட அமெரிக்காவைக் காட்டிலும் குறைவாகவே உள்ளது. இதற்கு பல்வேறு விளக்கங்கள் தரப்படுகின்றன:

  • பதப்படுத்தப்பட்ட கார்போஹேட்ரேட்டுகள் மற்றும் பிற துரித உணவுகளை நுகர்வது குறைவாக இருக்கிறது.
  • சிவப்பு ஒயினை தொடர்ந்து குடிப்பது.
  • தினசரி உடற்பயிற்சி, குறிப்பாக நடைப்பயிற்சி போன்ற நிறைய சுறுசுறுப்பான வாழ்க்கை முறைகளைப் பின்பற்றுவது; பிரெஞ்சுக்காரர்கள் அமெரிக்கர்களைக் காட்டிலும் குறைந்த அளவிற்கே கார்களை சார்ந்திருக்கின்றனர்.
  • செயற்கையாக தயாரிக்கப்பட்ட மண்-கொழுப்புக்கள் அதிக அளவிற்கு அமெரிக்கர்களால் நுகரப்படுகிறது, இது செறிவூட்டப்பெற்ற கொழுப்பைக் காட்டிலும் ஒரு கிராமிற்கு அதிகப்படியான லிப்போபுரோட்டின் விளைவுகளைக் கொண்டிருப்பதைக் காட்டுகிறது.[25]

இருப்பினும், 1990-2000 இல் இருந்து உலக சுகாதார நிறுவனத்தால் சேகரிக்கப்பட்ட புள்ளிவிவரங்கள் பிரான்ஸில் இதய நோய் ஏற்படும் நிகழ்வுகள் இருப்பதாகக் காட்டப்படுவது குறைத்து மதிப்பிடப்பட்டிருக்கலாம் என்பதுடன் உண்மையில் இது அண்டை நாடுகளுடன் ஒற்றுமையுள்ளதாகவே இருக்கிறது.[26]

விளையாட்டு ஊட்டச்சத்து[தொகு]

புரதம்[தொகு]

புரதத் தூள் (நடுவில்) மற்றும் பாலிலிருந்து (இடது) பெறப்பட்ட மில்க்ஷேக்குகள் பொதுவான உடல் திறன்பெறுதல் துணைப்பொருளாகும்.

உடலில் உள்ள ஒவ்வொரு உயிரணுவிற்கும் புரதம் முக்கியமானதாக இருக்கிறது. தலைமயிரும் நகங்களும் பெரும்பாலும் புரதத்தினால் உருவானவை. உடலானது திசுக்களை உருவாக்கவும் சரிசெய்யவும் புரதங்களைப் பயன்படுத்திக்கொள்கின்றன. அத்துடன் புரதம் என்சைம், ஹார்மோன்கள் மற்றும் பிற உடல் ரசாயனங்களை உருவாக்கப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. புரதம் எலும்புகள், தசைகள், சவ்வு, தோல் மற்றும் இரத்தம் ஆகியவற்றின் முக்கியமான அடிப்படை அம்சமாக இருக்கிறது.

ஒவ்வொரு தனிநபருக்கும் தேவைப்படும் புரதம் மாறுபடுகிறது, உடல்ரீதியான செயல்பாட்டில் இருப்பவர்களுக்கு எந்த அளவிற்கு அதிக புரதம் தேவைப்படுகிறது என்பது குறித்த அபிப்பிராயங்களும் மாறுபடுகின்றன. 2005 ஆம் ஆண்டு பொதுவான ஆரோக்கிய மக்கள்தொகையினரை இலக்காகக் கொண்டு பரிந்துரைக்கப்பட்ட உணவுமுறை வழங்கல், (ஆர்டிஏ) உடல் எடையின் ஒரு கிலோகிராமிற்கான 0.8 - 1 கிராம்கள் (பிஎம்ஐ சூத்திரத்தின்படி) எடுத்துக்கொள்ளவேண்டியதை வழங்குகிறது, அத்துடன் மறுபார்வை வல்லுநர் குழு "தடுப்பு அல்லது தாங்குதிறன் உள்ள வயதுவந்தோருக்கு கூடுதலான புரத உணவு பரிந்துரைக்கப்படவில்லை" என்று குறிப்பிட்டது.[27] முரணாக, டை பாஸ்கெல் (2008), சமீபத்திய ஆய்வுகளில், "மெல்லிய உடல் திரட்சியை அதிகப்படுத்திக்கொள்ள விரும்புகின்ற ஆனால் எடை பெற விரும்பாத போட்டித்திறன் அல்லது தீவிரமாக விளையாட்டுக்களில் ஈடுபட்டிருக்கும் எவருக்கும்" குறைந்தபட்ச புரத உள்ளெடுப்பு 2.2 கி/கி.கி என்று பரிந்துரைக்கப்பட்டுள்ளது.[28]

தண்ணீரும் உப்புக்களும்[தொகு]

விளையாட்டு உணவுகளில் தண்ணீ்ர் ஒரு மிகமுக்கியமான ஊட்டச்சத்தாக இருக்கிறது. இது உடலில் வீணாம்ச உணவுப் பொருட்களை நீக்குவதற்கு உதவுகிறது, என்பதுடன் செயல்பாடுகளின்போது உடல் வெப்பநிலையை முறைப்படுத்தி செரிமானத்திற்கு உதவுகிறது. உடல்ரீதியான உழைப்புக் காலங்களின்போது நீர்மத்தைத் தக்கவைத்துக்கொள்வது உச்சநிலை செயல்திறனுக்கு அவசியமானது. இதுபோன்ற செயல்பாடுகளின்போது அதிகப்படியான தண்ணீரை குடிப்பது உடல் அசௌகரியத்திற்கு இட்டுச்செல்லும் என்பதுடன் உடல் திரட்சிக்கும் (எடை வகையில்) 2 சதவிகிதம் அதிகமான உடல் வறட்சி குறிப்பிடத்தக்க அளவிற்கு விளையாட்டு செயல்திறனைத் தடுக்கிறது.[29]. உடற்பயிற்சிக்கு முந்தைய, அப்போதைய மற்றும் பிந்தைய கூடுதல் கார்போஹேட்ரேட் மற்றும் புரதம் ஆகியவை நீர் ஆவியாகும் நேரத்தையும் வேக மீட்பையும் அதிகரிக்கச் செய்கிறது. செய்யப்பட்ட வேலை, மெலிதான உடல் திரட்சி, சுற்றுச்சூழல் காரணிகள், குறிப்பாக காற்றுமண்டல வெப்பநிலை மற்றும் ஈரப்பதம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் உள்ளெடுப்பு அமைகிறது. சரியான அளவைத் தக்கவைப்பதே அவசியம்.

கார்போஹைட்ரேட்கள்[தொகு]

உடற்பயிற்சியில் உடல் பயன்படுத்திக்கொள்ளும் முக்கியமான எரிபொருள் கிளைகோஜென் வடிவ சர்க்கரையாக தசையில் சேகரிக்கப்பட்டுள்ள கார்போஹைட்ரேட் ஆகும். உடற்பயிற்சியின்போது தசை கிளைகோஜென் இருப்பு பயன்படுத்திக்கொள்ளப்படலாம், குறிப்பாக செயல்பாடுகள் 90 நிமிடங்களுக்கும் அதிகமாகச் செல்லும்போது.[சான்று தேவை] உடலில் சேகரிக்கப்படும் கிளைகோஜென் அளவு வரம்பிற்குட்பட்டது என்பதால், கார்போஹைட்ரேட் அதிகம் உள்ள உணவை உட்கொள்வதன் மூலம் விளையாட்டு வீரர்கள் கிளைகோஜென்னை மாற்றியமைத்துக்கொள்ள வேண்டியது அவசியம். ஆற்றல் தேவைகளை எதிர்கொள்வது விளையாட்டின்போதும், ஒட்டுமொத்த வலிமை மற்றும் நீடித்துழைப்பின்போதும் செயல்திறனை மேம்படுத்த உதவும்.

வெவ்வேறு வகையிலான கார்போஹைட்ரேட்டுகள் உள்ளன-எளிய அல்லது தரம்பிரிக்கப்பட்ட மற்றும் தரம்பிரிக்கப்படாத ஆகியன. ஒரு அமெரிக்கர் எளிய சர்க்கரையாக 50 சதவிகித கார்போஹைட்ரேட்டை நுகர்கிறார், இவை பழங்களிலும் காய்கறிகளிலும் இயற்கையாக இருக்கும் சர்க்கரைக்கு எதிராக உணவுகளில் சேர்த்துக்கொள்ளப்படுகின்றன. இந்த எளிய சர்க்கரைகள் சோடாக்களிலும் துரித உணவுகளிலும் பெரிய அளவிற்கு இருக்கின்றன. கடந்த ஆண்டில், ஒரு சராசரி அமெரிக்கர், உயர் அளவில் சேர்க்கப்பட்ட சர்க்கரைகளைக் கொண்டிருக்கும் மென் பானங்களின் 54 கேலன்களை அருந்தியிருக்கிறார்.[30] மனிதர்கள் செயல்படுவதற்கு அவசியமானதாக கார்போஹைட்ரேட்டுகள் இருக்கும்போதிலும், அவை அனைத்தும் சமமான அளவிற்கு ஆரோக்கியமானதாக இருப்பதில்லை. உயர் அளவிலான இழைமத்தை நீக்குவதற்கு இயந்திரம் பயன்படுத்தப்படும்போது கார்போஹைட்ரேட்டுகள் பிரிக்கப்படுகின்றன. இந்த கார்போஹைட்ரேட்டுகள் வெள்ளை ரொட்டி மற்றும் துரித உணவுகளில் காணப்படுகின்றன.[31]

ஊட்டச்சத்து குறைபாடு[தொகு]

ஊட்டச்சத்து குறைபாடு என்பது பற்றாக்குறையான, மிதமி்ஞ்சிய அல்லது சமநிலையற்ற ஊட்டச்சத்து நுகர்வைக் குறிக்கிறது. வளர்ந்த நாடுகளில், ஊட்டச்சத்து குறைபாடு நோய்கள் ஊட்டச்சத்து சமனின்மை அல்லது மிதமிஞ்சிய நுகர்வினுடனே தொடர்புடையதாக இருக்கிறது.

மிதமிஞ்சிய நுகர்வின் காரணமாக உலகிலுள்ள நிறையபேர் ஊட்டச்சத்து குறைபாட்டுடன் இருக்கிறார்கள் என்றாலும், ஐக்கிய நாடுகளின் உலக சுகாதார நிறுவனத்தின் கூற்றுப்படி இன்று வளர்ந்து வரும் நாடுகளில் உள்ள உண்மையான சவால், பட்டினியைக் காட்டிலும், ஊட்டச்சத்துக் குறைபாட்டுடன் போராடுவதாகவே இருக்கிறது - வளர்ச்சிக்கும், முக்கியமான செயல்பாடுகளைத் தக்கவைத்தல் ஆகியவற்றிற்கு அத்தியாவசியமான ஊட்டச்சத்துக்களின்மை.

முறையற்ற ஊட்டச்சத்து நுகர்வினால் ஏற்படும் குறைபாடுகள்[தொகு]

ஊட்டச்சத்துக்கள் பற்றாக்குறை உபரி
ஆற்றல் பட்டினி, வீணடித்தல் உடல்பருமன், நீரிழிவு மெல்லிடியஸ், கார்டியோவாஸ்குலர் நோய்
எளிய கார்போஹைட்ரேட்டுகள் இல்லை நீரிழிவு மெல்லிடியஸ், உடல்பருமன்
கலப்பு கார்போஹைட்ரேட் இல்லை உடல் பருமன்
செறிவூட்டப்பெற்ற கொழுப்பு குறைவான பாலுறவு ஹார்மோன் அளவுகள் [32] கார்டியோவாஸ்குலர் நோய் (பெரும்பாலான மருத்துவர்களும் ஊட்டச்சத்து நிபுணர்களும் ஒப்புக்கொள்வது)
மண் கொழுப்பு இல்லை கார்டிவாஸ்குலர் நோய்
செறிவூட்டப்பெறாத கொழுப்பு இல்லை உடல் பருமன்
கொழுப்பு கொழுப்பு-கரையக்கூடிய விட்டமின்களின் குறைந்துபட்ட உறிஞ்சல், முயல் உணவு ஊட்டச்சத்துக் குறைபாடு (புரத உள்ளெடுப்பு அதிகமாக இருந்தால்) கார்டியோவாஸ்குலர் நோய் (சிலரால் ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டது)
ஒமேகா 3 கொழுப்பு கார்டியோவாஸ்குலர் நோய் இரத்தப்போக்கு, தீவர இரத்தப்போக்கு
ஒமேகா 6 கொழுப்பு இல்லை கார்டியோவாஸ்குலர் நோய், புற்றுநோய்
கொழுப்பு இல்லை கார்டியோவாஸ்குலர் நோய் (பலராலும் ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டது)
புரதம் குவாஷியோர்கர் முயல் உணவு ஊட்டச்சத்து குறைபாடு
சோடியம் இரத்தத்தில் உப்புச்சத்து குறைபாடு உயர்த்தப்பட்ட இரத்த உப்பு, உயர் இரத்த அழுத்தம்
இரும்பு இரத்தசோகை கல்லீரல் நோய், இதய நோய்
அயோடின் தைராய்டு வீக்கம், உயர் தைராய்டு நோய் அயோடின் நச்சு (தைராய்டு வீக்கம், உயர் தைராய்டு நோய்)
விட்டமின் ஏ ஜெரஸ்தால்மியா இரவுக் குருடு, குறைவான ஆண் ஹார்மோன் அளவுகள் உயர் விட்டமின் நுகர்வு ஏ (கல்லீரல் நோய், தலைமயிர் உதிர்தல்)
விட்டமின் பி1 பெரி-பெரி
விட்டமின் B2 தோலில் வெடிப்பு, வெண்படல தெளிவின்மை
நியாஸின் பெலேக்ரா செரிமானமின்மை, சீரான இதயத்துடிப்பின்மை, பிறப்புக் குறைபாடுகள்
விட்டமின் பி12 முதுவயது இரத்தசோகை
விட்டமின் சி சொறிகரப்பான் நோய் வயிற்றுப்போக்கிற்கு காரணமாகும் உடல் வறட்சி
விட்டமின் டி ரிக்கெட்ஸ் உயர் விட்டமின் நுகர்வு டி (உடல் வறட்சி, வாந்தி, மலச்சிக்கல்)
விட்டமின் இ நரம்புக் குறைபாடு உயர்விட்டமின் நுகர்வு இ (ஆண்டிகோகுலண்ட்: மிதமிஞ்சிய இரத்தப்போக்கு)
வைட்டமின் கே உயர் இரத்தப்போக்கு
கால்சியம் எலும்புச் சுருங்கல், நரப்பிசிவு, கார்ப்பாபெடல் ஸ்பாஸ்ம், லேரிங்கோஸ்பாஸ்ம், சீரான இதயத்துடிப்பின்மை வெளிர்தல், மன அழுத்தம், குழப்பம், சாப்பிடுதல் குறைபாடு, குமட்டல், வாந்தி, மலச்சிக்கல், கணைய அழற்சி, சிறுநீர் அதிகரிப்பு
மக்னீசியம் உயர் இரத்த அழுத்தம் பலீனம், குமட்டல், வாந்தி, தடைபட்ட சுவாசம் மற்றும்

குறைந்த இரத்த அழுத்தம்

பொட்டாசியம் ஹைபோகலீமியா, சீரான இதயத்துடிப்பின்மை ஹைபர்கலீமியா, படபடப்பான இதயத்துடிப்பு

மன எழுச்சி[தொகு]

ஊட்டச்சத்துமிக்க உணவைத் தேர்வுசெய்வதன் விழிப்புணர்வை மேம்படுத்துவது மற்றும் நீண்டகாலத்திற்கு ஆரோக்கியமாக சாப்பிடுவது ஆகியவை அறிந்துகொள்ளும் திறன் மற்றும் நினைவாற்றல் திறனில் நேர்மறையான விளைவை ஏற்படுத்துகிறது என்பதுடன், கல்விசார் தகவலை நிகழ்முறைப்படுத்த மற்றும் தக்கவைத்துக்கொள்ள மாணவர்களின் திறனை அதிகரிக்கவும் செய்கிறது என்பதை ஆராய்ச்சி சுட்டிக்காட்டியுள்ளது.

சில நிறுவனங்கள் ஆசிரியர்கள், கொள்கை வகுப்பாளர்கள் மற்றும் நிர்வகிக்கப்பட்ட உணவு சேவைகள் ஒப்பந்ததாரர்கள் ஆகியோருடன் மேம்பட்ட ஊட்டச்சத்து சேர்ப்பை அவசியமாக்குவதற்கு இணைந்து பணியாற்றத் தொடங்கியுள்ளன என்பதுடன் துவக்கநிலை மற்றும் பல்கலைக்கழக அளவிலான கல்வி நிறுவனங்களில் உள்ள உணவகங்களில் ஊட்டச்சத்து மூலாதாரங்களையும் அதிகரிக்கச் செய்துள்ளன. ஆரோக்கியமும் ஊட்டச்சத்தும் ஒட்டுமொத்த கல்வி வெற்றியோடு மிக நெருங்கிய உறவைக் கொண்டிருப்பது நிரூபணமாகியுள்ளது.[33] தற்போது 10 சதவிகிதத்திற்கும் குறைவான அமெரிக்க மாணவர்கள் தாங்கள் தினமும் பரிந்துரைக்கப்பட்ட பழம் மற்றும் காய்கறிகளை சாப்பிடுவதாக தெரிவித்துள்ளனர்.[34] சிறந்த ஊட்டச்சத்து அறிந்துகொள்ளும் திறன் மற்றும் நினைவாற்றல் செயல்திறனில் தாக்கமேற்படுத்துவதைக் காட்டுகிறது; உயர் இரத்த சர்க்கரை அளவுகள் உள்ளவர்கள் குறிப்பிட்ட நினைவாற்றல் சோதனைகளில் சிறப்பாக செயல்படுகின்றனர் என்று ஒரு ஆய்வு நிரூபித்திருக்கிறது.[35] மற்றொரு ஆய்வில், தயிர் சாப்பிடுபவர்கள் காஃபின் இல்லாத சோடா அல்லது இனிப்புக்களை உண்பவர்களோடு ஒப்பிடுகையில் சிந்திக்கும் செயல்பாட்டில் சிறப்பாக செயல்படுவதைக் காட்டுகிறது.[36] ஊட்டச்சத்து குறைபாடுகள் 1961க்கு முன்புவரை எலிகளிடத்தில் கற்றுக்கொள்ளும் நடத்தையில் எதிர்மறையான விளைவை ஏற்படுத்துவதைக் காட்டுகிறது.[37]

"சிறப்பான கற்றுக்கொள்ளும் செயல்திறன் கற்றல் மற்றும் நினைவுத்திறனில் தூண்டும் விளைவோடு தொடர்புகொண்டுள்ளது".[38]

"ஊட்டச்சத்து-கற்றல் தொடர்பு" உணவுக்கும் கற்றலுக்கும் இடையிலுள்ள பரஸ்பரத் தொடர்பை நிரூபிப்பதோடு உயர்கல்வி அமைப்பிலான பயன்பாட்டையும் கொண்டிருக்கிறது.

"நல்ல முறையில் ஊட்டச்சத்து பெறும் குழந்தைகள் பள்ளிகளில் குறிப்பிடத்தகுந்த அளவிற்கு சிறப்பாக செயல்படுவதை நாங்கள் கண்டுபிடித்திருக்கிறோம், இதற்குக் காரணம் அவர்கள் பள்ளிக்கு முன்னமே வந்துவிடுவதும் கற்பதற்கு அதிக நேரத்தைக் கொண்டிருப்பதும்தான் ஆனால் ஒரு வருடத்தில் பள்ளிக்கு செல்லுதலின் கற்றல் திறன் அதிகரிப்பதும் இதற்குக் காரணமாகும்."[39]
91 சதவிகித கல்லூரி மாணவர்கள் பரிந்துரைக்கப்பட்ட பழங்கள் மற்றும் காய்கறிகளின் 7 சதவிகிதத்தை மட்டும் உண்ணும்போதே தாங்கள் நல்ல நிலையில் இருப்பதாக உணர்கின்றனர்.[34]
ஊட்டச்சத்துக் கல்வியானது உயர்கல்வி அமைப்பில் பயன்மிக்க வகையில் செயல்படுகின்ற ஒரு உருமாதிரியாக இருக்கிறது.[40][41]
மிகவும் "செயல்பாட்டில்" இருக்கும் ஊட்டச்சத்தை உள்ளிட்டிருக்கும் கற்றல் மாதிரிகள் அனைத்து மட்டங்களிலும் எடுத்துச்செல்லப்படுவதாக இருக்கிறது.[42]

மாணவர்களின் ஒட்டுமொத்த ஊட்டச்சத்து ஆரோக்கியத்தோடு அவர்களின் தரநிலை மதிப்பெண் சராசரியை நேரடியாக தொடர்புபடுத்தும் ஆராய்ச்சிகள் குறைவாகவே இருக்கின்றன. ஒட்டுமொத்த அறிவுசார் ஆரோக்கியம், மற்ற பரஸ்பரத் தொடர்பு வாதத்தைக் காட்டிலும் ஒருவரின் உணவுமுறையோடு தொடர்புகொண்டுள்ளன என்பதை நிரூபிப்பதற்கு கூடுதலான குறிப்பிடத்தக்க அளவு தரவுகள் தேவைப்படுகின்றன.

மனச் சிதைவு[தொகு]

கூடுதலான ஊட்டச்சத்து அளிப்பு சிகிச்சையானது மன அழுத்தம், பைபோலார் குலைவு, மூளைக் கோளாறு, மற்றும் உளவியல் கட்டாயமாக்கக் குலைவு, ஆகிய வளர்ந்த நாடுகளில் ஏற்படும் முக்கியமான நான்கு பொதுவான மனநிலைக் குலைவுகளுக்கு உரிய முறையிலான சிகிச்சையாக இருக்கலாம்.[43] மனநிலை எழுச்சிக்கும் நிலைப்படுத்தலுக்குமென்று ஆய்வு செய்யப்பட்டுள்ள பிறசேர்க்கைகள் இகோசபண்டினோயிக் அமிலம் (ஒவ்வொன்றும் மீன் எண்ணெயில் உள்ள, ஆனால் ஆளிவிதை எண்ணெயில் அல்லாத ஒமேகா-3 கொழுப்பு அமிலத்தைக் கொண்டிருப்பவையாகும்) மற்றும் டெகோசஹெக்ஸனோயிக் அமிலம், விட்டமின் பி12, ஃபோலிக் அமிலம் மற்றும் ஐனோசிடால் ஆகியவற்றை உள்ளிட்டிருக்கிறது.

புற்று நோய்[தொகு]

வளரும் நாடுகளில் புற்றுநோய் பொதுவானதாகக் காணப்படுகிறது. புற்றுநோய் ஆராய்ச்சிக்கான சர்வதேச நிறுவனத்தின் ஆய்வினுடைய கூற்றுப்படி, "வளர்ந்துவரும் உலகில், கல்லீரல், வயிறு மற்றும் தொண்டை புற்றுநோய்கள் மிகவும் பொதுவானவையாக இருப்பது, எரிக்கப்பட்ட அல்லது உப்பிலிடப்பட்ட உணவு போன்ற கார்ஸினோஜெனிக் பாதுகாக்கப்பட்ட உணவை உட்கொள்வது மற்றும் உள்ளுறுப்புகளை தாக்குகின்ற பாராசிடிக் தொற்றுக்கள் ஆகியவற்றோடு தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது. " புகையிலைப் பயன்படுத்துவது அதிகரித்துள்ளதன் காரணமாக ஏழை நாடுகளில் நுரையீரல் புற்றுநோய் விகிதம் வேகமாக அதிகரித்து வருகிறது. வளர்ந்த நாடுகள் "'மேற்கத்திய வாழ்க்கைமுறையின்' உடல்பருமன், உடற்பயிற்சியின்மை, உணவுமுறை மற்றும் வயது காரணமாக ஏற்படும் புற்றுநோய்களோடு -இரைப்பை, பெருங்குடல், மார்பு மற்றும் விரை புற்றுநோய்கள்- தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது -".[44]

வளர்ச்சிதைமாற்ற குறைபாடு[தொகு]

சில ஆதார வரிசைகள் வாழ்க்கைமுறையால் தூண்டப்பெற்ற ஹைபர்இன்சுலினிமியா மற்றும் குறைக்கப்பட்ட இன்சுலின் (அதாவது இன்சுலின் தடுப்பு) செயல்பாட்டை பல நோய் நிலைகளிலும் ஒரு நிச்சயக் காரணியாகக் குறிப்பிடுகின்றன. உதாரணத்திற்கு, ஹைபர்இன்சுலினிமியா மற்றும் இன்சுலின் தடுப்பு ஆகியவை நாள்பட்ட அழற்சியோடு தொடர்புபடுத்தப்படுகின்றன, இது தமனி நுண்காயங்கள் மற்றும் இரத்த உறைவு (அதாவது இதய நோய்) மற்றும் பெரிதுபடுத்தப்பட்ட உயிரணுப் பிரிவு (அதாவது புற்றுநோய்) போன்ற பல்வேறுவித பாதக வளர்ச்சிகளோடு வலுவான தொடர்புள்ளவை. ஹைபர்இன்சுலினிமியா மற்றும் இன்சுலின் தடுப்பு (வளர்ச்சிதை மாற்றக் குறைபாடு என்றும் அழைக்கப்படுவது) ஆகியவை அடிவயிற்று பருமன், உயர்த்தப்பட்ட இரத்த சர்க்கரை, உயர்த்தப்பட்ட இரத்த அழுத்தம், உயர்த்தப்பட்ட இரத்த டிரைகிளிசரைட்ஸ் மற்றும் குறைக்கப்பட்ட ஹெச்டிஎல் கொழுப்பு ஆகியவற்றின் கலவையாக வகைப்படுத்தப்படுகிறது. புரஸ்டோகிளாண்டைன் பிஜிஇ1/பிஜிஇ2 சமநிலை மீதான ஹைபர்இன்சுலினிமியாவின் எதிர்மறையான தாக்கமும் குறிப்பிடத்தகுந்ததாகும்.

உடல்பருமன் நிலை இன்சுலின் தடுப்பிற்கு தெளிவான காரணமாக இருக்கிறது, இது வகை 2 நீரிழிவிற்கு காரணமாக அமையலாம். ஏறத்தாழ எல்லா உடல்பருமன் மற்றும் வகை 2 நீரிழிவு உள்ள தனிநபர்களும் இன்சுலின் தடுப்பு உள்ளவர்களாக குறிப்பிடப்படுகின்றனர். இருப்பினும் அதிக எடை மற்றும் இன்சுலின் தடுப்பிற்கு இடையிலுள்ள உறவு தெளிவாகிறது, இன்சுலின் தடுப்பிற்கான துல்லியமான (மல்டிஃபேரியஸ்) காரணம் இன்னும் தெளிவுபடுத்தப்படாததாகவே இருக்கிறது. முக்கியமாக, போதுமான உடற்பயிற்சி, வழக்கமான உணவுமுறை மற்றும் குறைக்கப்பட்ட கிளைசமிக் சுமை (கீழே பார்க்கவும்) ஆகிய அனைத்தும் அதிக எடையுள்ள தனிநபர்களிடத்தில் இன்சுலின் தடுப்பை நேர்மாறாக்கலாம் என்று நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது (அத்துடன் இதனால் வகை 2 நீரிழிவு உள்ளவர்களிடத்தில் இருக்கும் இரத்தச் சர்க்கரை அளவுகள் குறைக்கப்படுகின்றன).

உடல்பருமனானது ஹார்மோன் லெப்டின் தடுப்பு வழியாக ஹார்மோனல் மற்றும் வளர்ச்சிதை மாற்ற நிலையை எதிர்மறையாக மாற்றிவிடலாம், அத்துடன் தீங்கு விளைவிக்கும் சுழற்சியானது இன்சுலின்/லெப்டின் தடுப்பு மற்றும் உடல்பருமன் ஆகியவை ஒன்றை ஒன்று மோசமாக்கச் செய்யலாம். இந்த ஆபத்தான சுழற்சியானது, வலுவான முறையில் இன்சுலின்/லெப்டின் தூண்டும் உணவுகள் மற்றும் ஆற்றல் கொண்ட உணவுகளை அதிக அளவிற்கு எடுத்துக்கொள்வதன் விளைவாக தொடர்ந்து உயர் இன்சுலின்/லெப்டின் தூண்டல்கள் மற்றும் உணவு சேகரிப்பு ஆகியவற்றால் நிரப்பப்படுவதாகக் கருதப்படுகிறது. இன்சுலின் மற்றும் லெப்டின் ஆகிய இரண்டுமே மூளையிலுள்ள ஹிப்போதாலமஸூக்கான திருப்தியளிக்கும் சமிக்ஞைகளாக செயல்படுகின்றன; இருப்பினும், இன்சுலின்/லெப்டின் தடுப்பு இந்த சமிக்ஞைகளைத் தடுக்கலாம் என்பதுடன் இதனால் பெரிய அளவிற்கான உடல் கொழுப்பு சேகரிப்பு இருக்கும்போதிலும் தொடர்ச்சியான ஓட்டத்தை அனுமதிக்கிறது. மேலும், குறைக்கப்பட்ட லெப்டின் மூளைக்கு சமிக்ஞையளிப்பது போதிய அளவிற்கான உயர் வளர்ச்சிதைமாற்ற விகிதத்தை தக்கவைப்பதற்கு லெப்டினின் வழக்கமான விளைவைக் குறைத்துவிடலாம்.

பதப்படுத்தப்பட்ட கார்போஹேட்ரேட்டுகள், மொத்த புரதம், கொழுப்பு ஆகியவற்றின் உள்ளெடுப்பு மற்றும் கார்போஹைட்ரேட், செறிவூட்டப் பெற்ற மண் கொழுப்பு அமிலங்கள் உள்ளெடுப்பு மற்றும் விட்டமின்கள்/தாதுக்களின் குறைவான உள்ளெடுப்பு போன்ற வெவ்வேறு உணவுக் காரணிகள் எப்படி, எந்த அளவிற்கு இன்சுலின் மற்றும் லெப்டின் தடுப்பிற்கு காரணமாகின்றன என்ற விவாதமும் இருந்துவருகிறது. எந்த ஒரு நிகழ்விலும், நவீன மனிதன் ஹோமோஸ்டோஸிஸை தக்கவைப்பதற்கான சூழ்நிலையை மாசுபடுத்தும் திறனை வெற்றிகொள்ள வாய்ப்பிருப்பதற்கான ஒப்பீடுகளும் செய்யப்படுகின்றன, சமீபத்தில் மனித உடலுக்குள் கிளைசெமிக் குறியீடு மற்றும் பதப்படுத்தப்பட்ட உணவுகளின் அதிரடியான நுழைவு ஹோமோஸ்டோஸிஸ் மற்றும் ஆரோக்கியத்தைத் தக்கவைப்பதில் உடலின் திறனை வெற்றிகொண்டுவிடுவதற்கான வாய்ப்பிருப்பதைக் கண்டுபிடித்துள்ளது (வளர்ச்சிதை குறைபாட்டு நோய்ப்பரவல் ஆதாரம்).

ஹைபோநெட்ரீமியா[தொகு]

சோடியம் மற்றும் பொட்டாஷியம் உப்புக்கள் நிரப்பப்படாத தண்ணீரை மிதமி்ஞ்சிய அளவிற்கு குறைப்பது ஹைபோநெட்ரீமியாவிற்கு வழிவகுக்கும் என்பதுடன் இது மேற்கொண்டு மிகவும் அபாயகரமான அளவிற்கு செல்லும்போது தண்ணீர் நஞ்சடைவதற்கு வழிவகுக்கும். ஜெனிஃபர் ஸ்டேரேன்ஞ் என்பவர் தண்ணீர் குடிக்கும் போட்டியின்போது உயிரிழந்த 2007 ஆம் நிகழ்வு மிகவும் பிரபலமான ஒன்று.[45] மிக வழக்கமாக, இந்த நிலை நீண்டதூர உழைப்பு நிகழ்வுகளின்போது ஏற்படுகிறது (மராத்தான் அல்லது டிரையத்லான் போட்டி மற்றும் பயிற்சி போன்றவற்றில்) என்பதுடன் படிப்படியான மனச் சோர்வு, தலைவலி, மந்தம், பலவீனம் மற்றும் குழப்பம் போன்றவற்றிற்கு காரணமாகிறது; உச்சபட்ச நிகழ்வுகள் கோமா, வலிப்பு மற்றும் மரணத்திற்கு காரணமாக அமைகிறது. முக்கியமான சேதம் மூளை வீக்கத்தினால் வருகிறது, இது இரத்த உப்பு குறைவதால் சவ்வூடு பெரிதாவதன் காரணமாக ஏற்படுகிறது.

ஓட்டம்/சைக்கிள் பந்தயங்களின்போது தண்ணீர் உதவி நிலையங்கள், கால்பந்தாட்டம் போன்ற குழு ஆட்டங்களின்போது பயிற்சியாளர்கள் தண்ணீர் வழங்குவது, தண்ணீர் குடிப்பதை கடினமான வேலையாக மாற்றாத கேமல் பேக்ஸ் போன்ற சாதனங்கள் ஆகியவை பயன்மிக்க நீர் நிரப்பல் உத்திகளாகும்.

பதப்படுத்தப்பட்ட உணவுகள்[தொகு]

ஏறத்தாழ இருநூறு வருடங்களுக்கு முந்தைய தொழில் புரட்சியின் காரணமாக, உணவுப் பதப்படுத்தும் தொழில் நீண்டகாலத்திற்கு உணவைப் புதிதாகவே வைத்திருப்பது மற்றும் அவை தோன்றுவதைப்போன்ற புதிய நிலையில் வைத்திருப்பது ஆகிய இரண்டிற்கும் தொடர்ந்து உதவி வருகின்ற பல தொழில்நுட்பங்களை உருவாக்கியளித்திருக்கிறது. புதிய நிலையைத் தக்கவைப்பதற்கு குளிரவைத்தல் ஒரு முக்கியமான தொழில்நுட்பமாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது, அதேசமயம் பல தொழில்நுட்பங்களும் உணவு சிதைந்துவிடாமல் நீண்டகாலம் இருப்பதற்கான முறைகளையும் உருவாக்கியளி்த்திருக்கின்றன. பிற்காலத்தில இந்தத் தொழில்நுட்பங்கள் சூடாக்கி பதப்படுத்துதல், வேகவைத்து பதப்படுத்துதல், உலரவைத்தல், உப்பிலிடுதல் மற்றும் பல்வேறு பாகங்களாகப் பிரித்தல் ஆகியவற்றை உள்ளிட்டிருக்கிறது, இவை அனைத்தும் உணவின் அசல் ஊட்டச்சத்து பொருட்களை மாற்றுவதாக காணப்படுகின்றன. சூடாக்கி பதப்படுத்தலும், வேகவைத்துப் பதப்படுத்துதலும் (சூடாக்கும் உத்திகள்) பல பொதுவான உணவுகளின் பாதுகாப்பையும் மேம்படுத்துகிறது என்பதிலும், பாக்டீரியத் தொற்றுக்களின் பரவலைத் தடுக்கிறது என்பதிலும் எந்த சந்தேகமும் இல்லை. ஆனால் சில புதிய உணவு பதப்படுத்தும் தொழில்நுட்பங்கள் சந்தேகமேயில்லாமல் நாசம் செய்பவைதான்.

அரைத்தல், பிரித்தெடுத்தல் மற்றும் அழுத்துதல் மற்றும் நவீன பிரித்தல் உத்திகள் உணவு, மாவு, எண்ணெய்கள், சாறுகள் ஆகியவற்றின் குறிப்பிட்ட பாகங்களை செறிவூட்டச் செய்வதோடு, கொழுப்பு அமிலங்கள், அமினோ அமிலங்கள், விட்டமின்கள் மற்றும் தாதுக்களைப் பிரிக்கவும் செய்கிறது. தவிர்க்க இயலாதபடி இதுபோன்ற பெரிய அளவிலான செறிவூட்ட மாற்றங்கள் உணவின் ஊட்டச்சத்துப் பொருட்களை மாற்றுகிறது என்பதுடன் மற்றவற்றை நீக்கும்போது குறிப்பிட்ட ஊட்டச்சத்துக்களை பாதுகாக்கவும் செய்கின்றன. சூடேற்றும் உத்திகளும் விட்டமின்கள் மற்றும் பைத்தோகெமிக்கல்களும் போன்ற பல வெப்பமாறுபாட்டு உணவின் உள்ளடக்கத்தைக் குறைக்கலாம், அத்துடன் மேற்கொண்டு கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ள துணைப்பொருட்களையும் குறைத்துவிடலாம்.[46] குறைக்கப்பட்ட ஊட்டச்சத்து மதிப்பின் காரணமாக பதப்படுத்தப்பட்ட உணவுகள், பதப்படுத்தல் நிகழ்முறையின்போது நீக்கப்பட்ட மிக முக்கியமான ஊட்டச்சத்துக்களைக் (வழக்கமாக குறிப்பிட்ட விட்டமின்கள்) கொண்டு பதப்படுத்தப்பட்ட உணவுகள் 'செறிவூட்டப்படுகின்றன' அல்லது 'பாதுகாக்கப்படுகின்றன'. இருந்தபோதிலும், பதப்படுத்தப்பட்ட உணவுகள் முழுமையான, புதிய உணவுகளோடு ஒப்பிடுகையில் குறைவான அளவிற்கு ஊட்டச்சத்து அம்சங்களைக் கொண்டிருப்பதாக இருக்கின்றன, பொட்டாஷியம், சோடியம், விட்டமின்கள், இழைமம் மற்றும் உடைக்கப்படாதது, ஆக்ஸிஜனேற்றப்படாத (அத்தியாவசிய) கொழுப்பு அமிலங்கள் ஆகிய சர்க்கரை மற்றும் உயர் ஜிஐ பச்சையங்கள் இரண்டிலும் உள்ள பொருட்கள். மேலும், பதப்படுத்தப்பட்ட உணவுகள் ஆக்ஸிஜனேற்றப்பட்ட கொழுப்புக்கள் மற்றும் கொழுப்பு அமிலங்கள் போன்ற அபாயம் விளைவிக்கும் துணைப்பொருட்களை உள்ளிட்டவையாகவே இருக்கின்றன.

பாலிஷ் செய்யப்பட்ட உணவு அளிக்கப்பட்ட மக்களிடத்தில் பரவிய பெரி-பெரி நோய் விவரம் கொண்ட மக்களிடத்திலான ஆரோக்கியத்தில் பதப்படுத்தப்பட்ட உணவு ஏற்படுத்திய விளைவே சமீபத்திய உடனடி உதாரணமாகும். பாலிஷ் செய்வதன் மூலம் அரிசியின் மேலுள்ள வெளிப்புற அடுக்கை நீக்குவதால் அத்தியாவசிய விட்டமினான தயாமின் நீக்கப்பட்டு பெரி-பெரிக்கு காரணமாக அமைகிறது. அமெரிக்காவில் 1800களின் பிற்பகுதியில் பிறந்த குழந்தைகளிடத்தில் ஏற்பட்ட இரத்தசோகையின் பரவல் மற்றொரு உதாரணமாகும். பாதிக்கப்பட்டவர்களில் பெரும்பான்மையினர் பாக்டீரியாவைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கு சூடாக்கப்பட்ட பால் (பாஸ்டரால் பரிந்துரைக்கப்பட்டது) வழங்கப்பட்டவர்களாக இருந்தனர். பாக்டீரியா நீக்கம் பாக்டீரியாவிற்கு எதிராக பயன்தரக்கூடியவைதான், ஆனால் இது விட்டமின் சி ஐ அழித்துவிடுகிறது.

மேலே குறி்ப்பிட்டபடி, வாழ்க்கைமுறை மற்றும் உடல்பருமன் சம்பந்தப்பட்ட நோய்கள் உலகம் முழுவதிலும் அதிகரித்து வருகிறது. இந்த வளர்ச்சிக்கு சில நவீன பதப்படுத்தும் தொழில்நுட்பங்கள் பரவலாக பயன்படுத்தப்பட்டதுதான காரணமா என்று சிறிய சந்தேகம் இருக்கிறது. உணவுப் பதப்படுத்தும் தொழில் நவீன பொருளாதாரத்தின் முக்கிய பாகமாக இருக்கிறது, அத்துடன் இது அரசியல் முடிவுகளில் தாக்கமேற்படுத்துவதாகவும் இருக்கிறது (உதாரணம். ஊட்டச்சத்து பரிந்துரைகள், விவசாய மானியம்). எந்த ஒரு லாபநோக்கமுள்ள பொருளாதாரத்திலும், ஆரோக்கிய அக்கறைகள் என்பவை பின்னால் தள்ளப்படக்கூடிய முன்னுரிமையாக இருக்கிறது; நீண்டகாலத்திற்கு அலமாரியில் வைத்துக்கொள்ளக்கூடிய மலிவான உணவுகளின் பயன்மிக்க உற்பத்தியே சமீபத்திய போக்காக இருக்கிறது. பொதுவாக, மொத்தத்தில் புதிய உணவுகள் குறைவான அளவிற்கே சேமித்து வைத்துக்கக்கூடிய இயல்பு கொண்டவையாக இருக்கின்றன என்பதோடு பதப்படுத்தப்பட்ட உணவுகளைக் காட்டிலும் உற்பத்தி மற்றும் விற்பனை செய்தலில் குறைவான லாபத்தை அளிப்பவையாகவே இருக்கின்றன. இவ்வாறு செலவுமிகுந்த ஆனால் ஊட்டச்சத்துரீதியாக உயர்நிலை மற்றும் புதிய உணவுகளுக்கும், மலிவான, வழக்கமாக ஊட்டத்து குறைந்த பதப்படுத்தப்பட்ட உணவுகளுக்கும் இடையிலான தேர்வு நுகர்வோரிடமே விடப்படுகிறது. ஏனென்றால், பதப்படுத்தப்பட்ட உணவுகள் தொடர்ந்து மலிவானவையாகவும், மிகவும் சௌகரியமானவையாகவும் (வாங்குவதற்கும், தயார் செய்வதற்கும்), மிகவும் அதிகமாக கிடைக்கக்கூடியவையாக இருக்கின்றன என்பதோடு பல ஊட்டச்சத்து சார்ந்த ஆரோக்கிய பிரச்சினைகளுடன் ஊட்டச்சத்து குறைவான உணவுகளின் நுகர்வு உலகம் முழுவதும் அதிகரித்தபடியே இருக்கிறது.

வரலாறு[தொகு]

மனிதர்கள் கடந்த 250,000 வருடங்களாக ஆம்னிவோரஸ் வேட்டைக் குழுக்களாக பரிணாமமடைந்துள்ளனர். முந்தைய நவீன மனிதனின் உணவு இருக்கின்ற இடம் மற்றும் காலநிலையைப் பொறுத்து மாறுபட்டிருக்கிறது. வெப்பமண்டலப் பிரதேசங்களிலான உணவு, விலங்கு உணவுகளின் அடிப்படையிலேயே பெருமளவிற்கு சார்ந்திருக்கிறது, உயரமான இடங்களிலான உணவுகள் விலங்குகளிடமிருந்து பெறப்பட்ட உணவுகளைச் சார்ந்ததாகவே இருக்கின்றன. நியோலித்திக் காலத்திலிருந்து மனிதர்கள் மற்றும் விலங்குகளின் மண்டையோடு மற்றும் கபால மீதங்கள் குறித்த பகுப்பாய்வு, விவரமான எலும்பு மேம்படுத்தல் ஆய்வுடன் சேர்ந்து வரலாற்றுக்கு முந்தைய மனிதர்களிடத்தில் மனித மாமிசங்களைச் சாப்பிடுவது வழக்கத்திலிருந்தது தெரியவந்திருக்கிறது.[47]

உலகம் முழுவதிலும் உள்ள பல்வேறு பகுதிகளிலும் ஏறத்தாழ 10,000 வருடங்களுக்கும் மேலாக விவசாயம் வளர்ந்திருக்கிறது, இது கோதுமை, அரிசி, உருளைக்கிழங்குகள், மற்றும் சோளம் போன்ற தானியங்களையும், ரொட்டி, பாஸ்தா மற்றும் டோர்டிலா போன்ற உணவு வகைகளையும் வழங்கியிருக்கிறது. பண்ணையிடுதலும் பால் மற்றும் பால் தயாரிப்புப் பொருட்களை வழங்கியிருக்கின்றன என்பதோடு இறைச்சிகளின் இருப்பையும் காய்கறிகளின் பரவலாக்கத்தையும் அதிகரித்துள்ளது. உணவுத் தூய்மையின் முக்கியத்துவமானது, பெரிய அளவிற்கான சேகரிப்பு தொற்றுக்கும் மாசுபடுவதற்கும் வழியமைத்தபோது உணரப்பட்டது. உணவுகள் மற்றும் சம்பிரதாயங்களுக்கான கடுமையான விதிமுறைகளுக்குத் தேவைப்படும் பயன் மற்றும் நம்பகத்தன்மை அக்கறைகள் மற்றும் உணவுத் தூய்மை மற்றும் சீரான தன்மை ஆகியவற்றிற்கான பதிலளிப்பாகவும் சமைத்தல் என்பது ஒரு சம்பிரதாயமான செயல்பாடாகவே வளர்ந்தது.[48]

பழங்காலத்திலிருந்து 1900 ஆம் ஆண்டுகள் வரை[தொகு]

பதிவுசெய்யப்பட்ட முதல் ஊட்டச்சத்து பரிசோதனை பைபிளின் டேனியல் புத்தகத்தில் காணப்படுகிறது. டேனியலும் அவருடைய நண்பர்களும் இஸ்ரேல் படையெடுப்பின்போது பாபிலோன் அரசரால் கைப்பற்றப்பட்டனர். அரசவை சேவகர்களாக தேர்வு செய்யப்பட்ட அவர்கள் அரசரின் சிறந்த உணவு மற்றும் ஒயினைப் பகிர்ந்துகொள்ள வேண்டியிருந்தது. ஆனால் அவர்கள் இதை ஆட்சேபித்து, தங்களுடைய யூத உணவுக் கட்டுப்பாடுகளின்படி காய்கறிகள் (அவரைகள்) மற்றும் தண்ணீரையே விரும்பினர். அரசரின் சமையல்காரர் இந்தப் பரிசோதனைக்கு தயக்கத்துடனே ஒப்புக்கொண்டார். டேனியலும் அவருடைய நண்பர்களும் தங்களது உணவைப் பத்து நாட்களுக்குப் பெற்று அரசரின் ஊழியர்களுடன் ஒப்பிட்டனர். ஆரோக்கியமாக தோன்றிய அவர்கள் அந்த உணவைத் தொடர அனுமதிக்கப்பட்டனர்.[49]

அனக்ஸாகோரஸ்

ஏறத்தாழ கிமு 475 இல், உணவு மனித உடலால் உறி்ஞ்சப்பட்டு ஹோமியோமெரிக்ஸைக் கொண்டிருப்பதாக அனாக்ஸாகோரஸ் குறிப்பிட்டிருக்கிறார், இது ஊட்டச்சத்துக்கள் இருந்திருப்பதைக் காட்டுகிறது.[48] கிமு 400 ஆம் ஆண்டில், "உணவு உங்கள் மருந்தாக இருக்கட்டும், மருந்து உங்கள் உணவாக இருக்கட்டும்" என்று ஹிப்போகிரட்டஸ் கூறியுள்ளார்.[50]

1500 ஆம் ஆண்டுகளில், அறிவியலாளரும் ஓவியருமான லியானார்டோ டா வின்ஸி வளர்ச்சிதை மாற்றத்தை எரியும் மெழுகுவர்த்தியோடு ஒப்பிட்டார். 1747ஆம் ஆண்டில், பிரிட்டிஷ் கப்பற்படையில் இருந்த மருத்துவரான ஜேம்ஸ் லிண்ட், முதல் அறிவியல்பூர்வ ஊட்டச்சத்து பரிசோதனையை நடத்தினார், அவர் உயிராபத்தும் வலிமிகுந்த இரத்தப்போக்குக் குலைவு நோயுமான ஸ்கர்வியிலிருந்து பல வருடங்களுக்கு கடலில் பயணம் செய்யும் கடலோடிகளை எலுமிச்சை சாறு காப்பாற்றுகிறது என்று கண்டுபிடித்தார். இந்தக் கண்டுபிடிப்பு நாற்பது வருடங்களுக்கு அலட்சியப்படுத்தப்பட்டது, அதன்பிறகு தான் பிரிட்டிஷ் வீரர்கள் "லிமிக்கள்" என்று அறியப்பட்டனர். எலுமிச்சை சாற்றிற்குள்ளாக இருக்கும் அத்தியாவசிய விட்டமின் சி அறிவியலாளர்களால் 1930கள் வரை கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை.

ஏறத்தாழ 1770ஆம் ஆண்டில், "ஊட்டச்சத்து மற்றும் வேதியியலின் தந்தையான" அண்டோனி லவாய்சியர் வளர்ச்சிதை மாற்றத்தின் விவரங்களைக் கண்டுபிடித்தார், உணவி்ன் ஆக்ஸிஜனேற்றமே உடல் வெப்பத்திற்கு காரணமாகிறது என்பதை நிரூபித்தார். 1790ஆம் ஆண்டில், காட்டுக்கோழி உயிர்வாழ்வதற்கு கால்சியம் அத்தியாவசிமானது என்பதை ஜார்ஜ் ஃபோர்டைஸ் கண்டுபிடித்தார். 1800களின் முற்பகுதியில், கார்பன், நைட்ரஜன், ஹைட்ரஜன் மற்றும் ஆக்ஸிஜன் ஆகிய மூலக்கூறுகள் உணவின் முக்கியமான மூலப்பொருட்களாக அடையாளம் காணப்பட்டன என்பதோடு அவற்றின் அளவுகளை அளவிடுவதற்கான முறைகளும் உருவாக்கப்பட்டன.

1816ஆம் ஆண்டில், ஃபிரான்சுவா மெஜந்தி கார்போஹைட்ரேட்டுகளும் கொழுப்புக்களும் மட்டுமே உணவாகக் கொடுக்கப்பட்ட நாய்கள் தங்களுடைய உடல் புரதத்தை இழந்து ஒரு சில வாரங்களிலேயே இறந்துவிடுகின்றன, அத்துடன் புரதமும் சேர்த்து கொடுக்கப்பட்ட நாய்கள் உயிருடன் இருந்தன என்பதைக் கண்டுபிடித்தார், இதனால் புரதம் ஒரு அத்தியாவசியமான உணவுப் பொருள் என்று அடையாளம் காணப்பட்டது. 1840ஆம் ஆண்டில், ஜஸ்டஸ் லீபெக் கார்போஹைட்ரேட்டுக்கள் (சர்க்கரை), கொழுப்புக்கள் (கொழுப்பு அமிலங்கள்) மற்றும் புரதங்கள் (அமினோ அமிலங்கள்) ஆகியவற்றின் ரசாயன உருவாக்கத்தைக் கண்டுபிடித்தார். 1860களில், கிளாடா பெர்னார்ட் உடல் கொழுப்பானது கார்போஹைட்ரேட் மற்றும் புரதத்திலிருந்து ஒன்று சேர்க்கப்பட்டிருக்கலாம் என்பதைக் கண்டுபிடித்தார், இது இரத்த குளுக்கோஸி்ல் உள்ள ஆற்றல் கொழுப்பாகவோ அல்லது கிளைகோஜெனாகவோ சேமித்து வைக்கப்படலாம் என்பதைக் காட்டுகிறது.

1880களின் முற்பகுதியில், கனிஹிரோ தகாகி, ஜப்பானிய மாலுமிகள் (பெரும்பாலும் வெள்ளை அரிசியைத் தங்கள் உணவாகக் கொண்டவர்கள்) பெரிபெரியை உருவாக்கிக் கொண்டனர் (அல்லது இதய நோய்க்கும் பக்கவாதத்திற்கும் வழிவகுக்கும் எண்டமிக் நியூட்ரிட்ஸ்) ஆனால் பிரிட்டிஷ் மாலுமிகளும் ஜப்பானிய கடற்படை அலுவலர்களுக்கும் இது ஏற்படவில்லை என்பதைக் கண்டுபிடித்தார். இந்த நோயைத் தடுப்பதற்கு ஜப்பானிய வீரர்களின் உணவுகளில் காய்கறிகளும் விலங்குக் கறிகளும் சேர்க்கப்பட்டன.

1896ஆம் ஆண்டில், பாமன் தைராய்டு சுரப்பிகளில் அயோடினைக் கண்டுபிடித்தார். 1897ஆம் ஆண்டில் கிறிஸ்டியன் இஜ்மன் பெரிபெரியால் பாதிக்கப்பட்ட ஜாவா இன மக்களுடன் பணிபுரிந்தார். உள்ளூர் உணவான வெள்ளை அரிசி கொடுக்கப்பட்ட கோழிகள் பெரிக்கான அறிகுறிகளை உருவாக்கியதையும், ஆனால் பதப்படுத்தப்படாத பழுப்பு அரிசி கொடுக்கப்பட்டவை ஆரோக்கியமாகவே இருந்தன என்பதையும் இஜ்மன் கண்டுபிடித்தார். அந்த மக்களுக்கு பழுப்பு அரிசி கொடுத்து அவர்களை குணப்படுத்திய பெஜ்மன் உணவால் நோயைக் குணப்படுத்த முடியும் என்பதைக் கண்டுபிடித்தார். இருபது ஆண்டுகள் கழித்து, ஊட்டச்சத்து நிபுணர்கள் வெளித்தோலுள்ள அரிசி தயாமின் என்றும் அறியப்படுகின்ற விட்டமின் பி 12ஐக் கொண்டிருந்ததைக் கண்டுபிடித்தனர்.

1900 ஆண்டுகளில் இருந்து இப்போதுவரை[தொகு]

1900 ஆண்டுகளின் முற்பகுதியில் கார்ல் வான் வொய்ட் மற்றும் மாக்ஸ் ரப்னர் ஆகிய இருவரும் வெவ்வேறு வகைப்பட்ட விலங்கினங்களிடத்தில் கலோரி ஆற்றலை தனியாக அளவிட்டனர், ஊட்டச்சத்தில் இயற்பியல் விதிகளைப் பயன்படுத்தினர். 1906ஆம் ஆண்டில், வில்காக் மற்றும் ஹாப்கின்ஸ் ஆகியோர் டிரிப்தோபன் என்ற அமினோ அமிலம் எலிகளின் உயிர்வாழ்க்கைக்கு அத்தியாவசியமானது என்பதைக் கண்டுபிடித்தனர். உயிர்வாழ்க்கைக்கு அவசியமானது என்று கருதிய எல்லா ஊட்டச்சத்துக்களையும் கொண்ட உணவுக் கலவையை அவர் அவற்றிற்கு உணவாக அளித்தார், ஆனால் அவை இறந்துபோய்விட்டன. இரண்டாவது எலி குழுவிற்கு விட்டமின்களைக் குறிப்பிடத்தகுந்த அளவிற்குக் கொண்டிருக்கும் உணவையும் அவர் அளித்தார்.[51] கோலண்ட் ஹாப்கின்ஸ் கலோரிகள் மற்றும் தாதுக்களுக்கும் மேலாக ஆரோக்கியத்திற்கு அவசியமான ஆர்கானிக் மூலப்பொருட்கள் என்று "கூடுதல் உணவுக் காரணிகளை" அங்கீகரித்தார், ஆனால் இவற்றை உடலால் ஒன்றிணைத்துக்கொள்ள முடியாது. 1907ஆம் ஆண்டில் ஸ்டீபன் எம்.பாப்காக் மற்றும் எட்வின் பி. ஹார்ட் ஒற்றை தானிய பரிசோதனையை நடத்தினர். இந்தப் பரிசோதனை 1911 ஆம் ஆண்டு முழுவதும் நடந்தது.

1912ஆம் ஆண்டில், கஸிமிர் ஃபங்க் "vital (இன்றியமையாத)" மற்றும் "amine (அமின்)" ஆகிய வார்த்தைகளிலிருந்து உணவிற்கு இன்றியமையாததான vitamin (விட்டமின்) என்ற சொற்பதத்தை உருவாக்கினார், ஏனென்றால் இவை ஸ்கர்வி, பெரிபெரி மற்றும் பலேக்ரா ஆகியவற்றைத் தடுக்கின்ற அறியப்பெறாத துணைப்பொருட்களாக இருந்ததோடு இவை பின்னாளில் அமோனியாவிலிருந்து பெறப்படுபனவையாகக் கருதப்பட்டன. இந்த வி்ட்டமின்கள் இருபதாம் நூற்றாண்டின் முதல் பாதியில் ஆய்வுசெய்யப்பட்டன.

1913ஆம் ஆண்டில், எல்மர் மெக்கல்லம் கொழுப்பில் கரையக்கூடிய விட்டமின் ஏ மற்றும் தண்ணீரில் கரையக்கூடிய விட்டமின் பி என்ற முதல் விட்டமின்களைக் கண்டுபிடித்தார் (1915ஆம் ஆண்டில்; தற்போது சில தண்ணீரில் கரையக்கூடிய விட்டமின்கள் என்று அறியப்படுவது) என்பதோடு விட்டமின் சிக்கு ஸ்கர்வியைத் தடுக்கும் பெயர் தெரியாத துணைப்பொருட்கள் என்று பெயரிட்டார். லஃபாயேட் மெண்டல் மற்றும் தாமஸ் ஆஸ்போர்ன் ஆகியோரும் விட்டமின் ஏ மற்றும் பி ஆகியவற்றிலான முன்னோடியான ஆய்வுகளை செய்தவர்களாவர். 1919ஆம் ஆண்டில், சர் எட்டவர்ட் மெல்லன்பி விட்டமின் ஏ குறைபாடாக ரிக்கெட்களைத் தவறாக அடையாளம் கண்டார், ஏனென்றால் அவர் மீன் எண்ணெயைக் கொண்டு நாய்களிடத்தில் இந்த நோயை குணப்படுத்தியிருந்தார்.[52] 1922ஆம் ஆண்டில், மெக்கல்லம் மீன் எண்ணெயில் விட்டமின் ஏவை அழித்தார், ஆனால் இது அப்போதும் ரிக்கெட்களை குணப்படுத்துவதைக் கண்டுபிடித்து விட்டமின் டி என்று பெயரிட்டார். அத்துடன் 1922 இல், ஹெச்.எம்.ஈவன்ஸ் மற்றும் எஸ்.எஸ்.பிஷப் எலி கர்ப்பமடைவதற்கு விட்டமின் இ அத்தியாவசியமானது என்பதைக் கண்டுபிடித்தனர், உண்மையில் இதனை 1925 வரை "உணவுக் காரணி எக்ஸ்" என்றே அழைத்தனர்.

1925ஆம் ஆண்டில், ஹார்ட் மண் செம்பு அளவுகள் இரும்புச்சத்து உறிஞ்சப்படுவதற்கு அவசியமானது என்பதைக் கண்டுபிடித்தார். 1927ஆம் ஆண்டில், அடால்ஃப் ஒட்டோ ரின்ஹோல்ட் வைண்டாஸ் விட்டமின் டியை ஒன்றுசேர்த்தார், இதற்காக அவர் 1928 ஆம் ஆண்டில் வேதியியலுக்கான நோபல் பரிசு பெற்றார். 1928ஆம் ஆண்டில் ஆல்பெர்ட் ஷெந்த்-கியோர்கி அஸ்கார்பிக் அமிலத்தைப் பிரித்தெடுத்தார், 1932ஆம் ஆண்டில் இது ஸ்கர்வியைத் தடுக்கின்ற விட்டமின் சி என்பது நிரூபிக்கப்பட்டது. 1935ஆம் ஆண்டில் அவர் இதை ஒன்றிணைத்தார், 1937ஆம் ஆண்டில் தன்னுடைய முயற்சிகளுக்காக அவர் நோபல் பரிசு பெற்றார். ஷெண்ட்-கியோர்கி பெரும்பாலான சிட்ரிக் அமில சுழற்சியை அதேநேரத்தில் விளக்கியும் காட்டினார்.

1930களில், வில்லியம் கம்மிங் ரோஸ் அத்தியாவசிய அமினோ அமிலங்கள், உடலால் ஒன்றிணைக்க முடியாத அத்தியாவசிய புரதப் பொருட்கள் ஆகியவற்றை அடையாளம் கண்டார். 1935ஆம் ஆண்டில், அண்டர்வுட் மற்றும் மார்ட்ஸன் ஆகியோர் கோபால்டின் அவசியத்தைக் கண்டுபிடித்தனர். 1936ஆம் ஆண்டில் வேலையும் பள்ளிக்கூட செயல்திறனும் கலோரி உள்ளெடுப்போடு சம்பந்தப்பட்டிருப்பதாக யூஜின் ஃப்ளாய்ட் துபே நிரூபித்தார். 1938ஆம் ஆண்டில், எர்ச்சர் ஃபெர்ன்ஹோஸ் விட்டமின் இயின் ரசாயனக் கட்டுமானத்தைக் கண்டுபிடித்தார். இது பால் கேரிரால் ஒன்றுசேர்க்கப்பட்டது.

1940ஆம் ஆண்டில், இரண்டாம் உலகப்போரின் போதும் அதற்குப் பிந்தையதுமான பிரிட்டனில் உணவு ரேஷன் அடிப்படையில் அளிக்கப்பட்டதானது எல்சி விடோஸன் மற்றும் பிறரால் வரையப்பெற்ற ஊட்டச்சத்துக் கொள்கைகளின் அடிப்படையிலேயே அளிக்கப்பட்டது. 1941ஆம் ஆண்டில் முதல் பரிந்துரைக்கப்பட்ட உணவு வழங்கல்கள் (ஆர்டிஏ) தேசிய ஆராய்ச்சி மையத்தால் நிறுவப்பட்டது.

1992ஆம் ஆண்டில், அமெரிக்க விவசாயத் துறை உணவு வழிகாட்டல் பிரமிடை அறிமுகப்படுத்தியது. 2002 ஆம் ஆண்டில், நேச்சுரல் ஜஸ்டிஸ் ஆய்வு ஊட்டச்சத்திற்கும் வன்முறைச் செயல்பாட்டிற்கும் இடையிலுள்ள தொடர்பைக் காட்டியது. 2005 ஆம் ஆண்டில், உடல் பருமன் மோசமான ஊட்டச்சத்திற்கும் மேலாக அடனோவைரஸ் காரணமாவதை ஒரு ஆய்வு கண்டுபிடித்தது.[53]

மேலும் பார்க்க[தொகு]

சமச்சீராக உண்ணுதல்:

  • உணவுச் சமன் சக்கரம்

உயிரியல்:

மோசமான உணவின் ஆபத்துக்கள்

  • பற்றாக்குறை
    • அவிடாமினோஸிஸ் என்பது விட்டமின்களின் பற்றாக்குறையாகும்.
    • பரோன் பற்றாக்குறை (மருத்துவம்)
    • குரோமியம் பற்றாக்குறை
    • இரும்புச்சத்து பற்றாக்குறை (மருத்துவம்)
    • அயோடின் பற்றாக்குறை
    • மாக்னீஷியம் பற்றாக்குறை (மருத்துவம்)
  • நீரிழிவு நோய்
  • சாப்பிடும் நிலைகுலைவு
  • உடல் நலமின்மை மோசமான ஊட்டச்சத்தோடு தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது.
  • ஊட்டச்சத்துக்குறை
  • உடல் பருமன்
    • குழந்தைப்பருவ உடல்பருமன்
  • பட்டினி

உணவு:

உணவு (நுழைவாயில்)

ஆரோக்கியமான உணவு:

  • உணவுமுறை
  • சாப்பிடுதல்
  • ஆரோக்கிய உண்ணும் பிரமிட்
  • ஊட்டச்சத்து தரவரிசைப்படுத்தல் அமைப்புக்கள்
  • பொறுப்பேற்கும் மருத்துவத்திற்கான மருத்துவர்கள் ஆணையம் (பிசிஆர்எம்)
  • சீன ஆய்வு

பட்டியல்கள்:

  • உணவுகள் (பட்டியல்)
  • உணவுச் செயல்பாடுகளின் பட்டியல்
  • மோசமான ஊட்டச்சத்தோடு சம்பந்தப்பட்ட நலமின்மைகளின் பட்டியல்
  • ஆயுள் நீட்டிப்பு சார்ந்த விஷயங்களின் பட்டியல்
  • ஊட்டச்சத்துக்கள் குறி்த்த பதிப்புக்களின் பட்டியல்
  • சுத்தகரிக்கப்படாத இனிப்பூட்டிகளின் பட்டியல்
  • ஆண்டியாக்ஸிடண்டுகளின் பட்டியல்
  • பைத்தோகெமிக்கல்களின் பட்டியல்

ஊட்டச்சத்துக்கள்:

  • கார்போஹைட்ரேட்டுகள்
  • உணவுமுறை தாதுக்கள்
    • அத்தியாவசிய தாதுக்கள்
  • உணவு கூடுதல்
  • உணவுமுறை ஆண்டியாக்ஸிடண்ட்களின் வளர்ச்சி
  • அத்தியாவசிய ஊட்டச்சத்துக்கள்
  • கொழுப்பு
    • அத்தியாவசிய கொழுப்பு அமிலங்கள்
  • பேரளவு ஊட்டச்சத்துக்கள்
  • நுண்ணலகு ஊட்டச்சத்துக்கள்
  • நூட்ரோப்பிக்குகள்
  • நியூட்ராசிடிகல்ஸ்
  • உணவு வலுவூட்டல்
  • பைத்தோகெமிக்கல்கள்
  • புரதம்
    • முழுமையான புரதம்
    • அத்தியாவசிய அமினோ அமிலங்கள்
    • முழுமையற்ற புரதம்
    • புரதக் கலப்பு
    • ஊட்டச்சத்தில் இருக்கும் புரதம்
  • விட்டமின்கள்
    • மெகாவிட்டமின் தெரபி
    • விட்டமின் சி மெகாடோஸேஜ்

தொழில்:

  • உணவு நிபுணர்
  • ஊட்டச்சத்து நிபுணர்
  • உணவு ஆய்வுகள்

கருவிகள்:

  • ஊட்டச்சத்து அளவை

அமைப்புகள்:

  • அமெரிக்கன் டயடெடிக் அசோஸியேஷன்
  • அமெரிக்க ஊட்டச்சத்து கழகம்
  • பிரிட்டிஷ் டயடெடிக் அசோஸியேஷன்

தொடர்புள்ள தலைப்புகள்

கூடுதல் வாசிப்பு[தொகு]

  • கர்லே, எஸ்., மற்றும் மார்க் (1990). தி நேச்சுரல் கைட் டு குட் ஹெல்த் , லஃபாயேட், லூசியானா, சுப்ரீம் பப்ளிஷிங்
  • Galdston, I. (1960). Human Nutrition Historic and Scientific. New York: International Universities Press. 
  • Mahan, L.K. and Escott-Stump, S. eds. (2000). Krause's Food, Nutrition, and Diet Therapy (10th ed.). Philadelphia: W.B. Saunders Harcourt Brace. ISBN 0721679048. 
  • Thiollet, J.-P. (2001). Vitamines & minéraux. Paris: Anagramme. 
  • Walter C. Willett and Meir J. Stampfer (January 2003). "Rebuilding the Food Pyramid". Scientific American 288 (1): 64–71. பப்மெட் 12506426. 

பார்வைக் குறிப்புகள்[தொகு]

  1. Berg J, Tymoczko JL, Stryer L (2002). Biochemistry (5th ed.). San Francisco: W.H. Freeman. p. 603. ISBN 0716746840. 
  2. Barker, Helen M. (2002), Nutrition and dietetics for health care, Edinburgh: Churchill Livingstone, p. 17, ISBN 0443070210, OCLC 48917971 
  3. Nelson, D. L.; Cox, M. M. (2000). Lehninger Principles of Biochemistry (3rd ed.). New York: Worth Publishing. ISBN 1-57259-153-6. 
  4. D. E. C. Corbridge (1995). Phosphorus: An Outline of its Chemistry, Biochemistry, and Technology (5th ed.). Amsterdam: Elsevier. ISBN 0-444-89307-5. 
  5. Lippard, S. J. and Berg, J. M. (1994). Principles of Bioinorganic Chemistry. Mill Valley, CA: University Science Books. 
  6. Shils et al. (2005). Modern Nutrition in Health and Disease. Lippincott Williams and Wilkins. ISBN 0-7817-4133-5. 
  7. "Healthy Water Living". பார்த்த நாள் 2007-02-01.
  8. "ஒரு நாளைக்கு தினமும் எட்டு கோப்பை தண்ணீராவது அருந்திடுங்கள்." உண்மையாகவா? "8 × 8" என்பதற்கு அறிவியல் ஆதாரங்கள் உள்ளனவா? ஹெய்ன்ஸ் வால்டின், உடலியல் துறை, டார்த்மோத் மெடிக்கல் ஸ்கூல், லெபனான், நியூ ஹாம்ஷையர்
  9. தண்ணீர் குடிப்பது - எவ்வளவு?, Factsmart.org வலைத்தளம் மற்றும் அதற்குள்ளான பார்வைக்குறிப்புகள்
  10. உணவு மற்றும் ஊட்டச்சத்து கழகம், தேசிய அறிவியல்கள் அகாடமி. பரிந்துரைக்கப்பட்ட உணவு வழங்கல்கள், திருத்தப்பட்டது 1945. தேசிய ஆராய்ச்சி மையம், மறுபதிப்பு மற்றும் சுற்று வெளியீடு எண். 122, 1945 (ஆகஸ்ட்), ப. 3-18.
  11. உணவு பார்வைக்குறிப்பு உள்ளெடுப்புகள்: தண்ணீர், பொட்டாஷியம், சோடியம், குளோரைடு மற்றும் சல்பேட், உணவு மற்றும் ஊட்டச்சத்து கழகம்
  12. "Water: How much should you drink every day? - MayoClinic.com". MayoClinic.com<!. பார்த்த நாள் 2009-05-21.
  13. Seddon JM, Ajani UA, Sperduto RD, et al. (November 1994). "Dietary carotenoids, vitamins A, C, and E, and advanced age-related macular degeneration. Eye Disease Case-Control Study Group". JAMA 272 (18): 1413–20. பப்மெட் 7933422.  See http://www.mdsupport.org/library/zeaxanthin.html.
  14. Lyle BJ, Mares-Perlman JA, Klein BE, Klein R, Greger JL (May 1999). "Antioxidant intake and risk of incident age-related nuclear cataracts in the Beaver Dam Eye Study". Am. J. Epidemiol. 149 (9): 801–9. பப்மெட் 10221316. 
    Yeum KJ, Taylor A, Tang G, Russell RM (December 1995). "Measurement of carotenoids, retinoids, and tocopherols in human lenses". Invest. Ophthalmol. Vis. Sci. 36 (13): 2756–61. பப்மெட் 7499098. 
    Chasan-Taber L, Willett WC, Seddon JM, et al. (October 1999). "A prospective study of carotenoid and vitamin A intakes and risk of cataract extraction in US women". Am. J. Clin. Nutr. 70 (4): 509–16. பப்மெட் 10500020. 
    Brown L, Rimm EB, Seddon JM, et al. (October 1999). "A prospective study of carotenoid intake and risk of cataract extraction in US men". Am. J. Clin. Nutr. 70 (4): 517–24. பப்மெட் 10500021. 
  15. Pattison DJ, Symmons DP, Lunt M, et al. (August 2005). "Dietary beta-cryptoxanthin and inflammatory polyarthritis: results from a population-based prospective study". Am. J. Clin. Nutr. 82 (2): 451–5. பப்மெட் 16087992. 
    ஏஎம் ஜே நோய்ப்பரவலியல் 2006 163(1).
  16. Handelman GJ, Nightingale ZD, Lichtenstein AH, Schaefer EJ, Blumberg JB (August 1999). "Lutein and zeaxanthin concentrations in plasma after dietary supplementation with egg yolk". Am. J. Clin. Nutr. 70 (2): 247–51. பப்மெட் 10426702. 
  17. சில ஐஸோஃபிளவின் ஆய்வுகள் ஐஸோஃபிளவின்களை அதிகரிக்கும் புற்றுநோய் அபாயத்துடன் தொடர்புபடுத்துவதைக் கவனிக்கவும்.
  18. மொனாடெர்பன்கள் பசுமை உயிரினங்களுக்கிடையே எண்ணிடலங்கா அளவிற்கு பரவி வருகின்றன (நீர்தாவரங்கள் உட்பட). பல தாவரங்கள், குறிப்பாக ஊசிமர வகைகள், பயன்பதடும் மொனோடெர்பன்களை காற்றுமண்டலத்திற்கு அளிக்கின்றன.
  19. பூரினா; உணவுச் சாம்பல் குறித்த உண்மைகள்; கடைசியாக சரிபார்க்கப்பட்டது 2009-07-22
  20. ஆர்.கிளென் பிரவுன்; குறைந்த சாம்பல் பூனை உணவுகள்: ஃபெலின் ஊட்டச்சத்தில் மாக்னீசியத்தின் பங்கு; கனடிய விலங்கு மருத்துவ பத்திரிக்கை 1989 ஜனவரி 30(1): 73–79; கடைசியாக சரிபார்க்கப்பட்டது 2009-07-22
  21. http://www.mypyramid.gov/downloads/sample_menu.pdf
  22. வாழ்க்கை அறிவியல்களுக்கான ஆணையம். (1985). அமெரிக்க மருத்துவப் பள்ளிகளில் ஊட்டச்சத்து கல்வி , ப. 4. நேஷனல் அகாடமிஸ் பிரஸ்.
  23. Adams KM, Lindell KC, Kohlmeier M, Zeisel SH (April 2006). "Status of nutrition education in medical schools". Am. J. Clin. Nutr. 83 (4): 941S–4S. பப்மெட் 16600952. 
  24. 24.0 24.1 Campbell T., Campbell T. (2005). The China Study. Dallas: Benella Books. 
  25. Eckel RH, Borra S, Lichtenstein AH, Yin-Piazza SY (April 2007). "Understanding the complexity of trans fatty acid reduction in the American diet: American Heart Association Trans Fat Conference 2006: report of the Trans Fat Conference Planning Group". Circulation 115 (16): 2231–46. doi:10.1161/CIRCULATIONAHA.106.181947. பப்மெட் 17426064. http://circ.ahajournals.org/cgi/reprint/115/16/2231. 
  26. Ducimetière P, Lang T, Amouyel P, Arveiler D, Ferrières J (January 2000). "Why mortality from heart disease is low in France. Rates of coronary events are similar in France and Southern Europe". BMJ 320 (7229): 249–50. doi:10.1136/bmj.320.7229.249/a. பப்மெட் 10642245. PMC 1117444. http://www.bmj.com/cgi/content/full/320/7229/249/a. 
  27. Di Pasquale, Mauro G. (2008). "Utilization of Proteins in Energy Metabolism". in Ira Wolinsky, Judy A. Driskell. Sports Nutrition: Energy metabolism and exercise. CRC Press. p. 73. ISBN 978-0-8493-7950-5. 
  28. Di Pasquale, Mauro G. (2008). "Utilization of Proteins in Energy Metabolism". in Ira Wolinsky, Judy A. Driskell. Sports Nutrition: Energy metabolism and exercise. CRC Press. p. 79. ISBN 978-0-8493-7950-5. 
  29. http://www.winforum.org/GamePlan-bw.pdf. page 19
  30. William D. McArdle, Frank I. Katch, Victor L. Katch (2006). Exercise Physiology: Energy, Nutrition, and Human Performance. Lippincott Williams & Wilkins. 
  31. "Nutrition — Healthy eating: Bread, cereals and other starchy foods". BBC (July 2008). பார்த்த நாள் 2008-11-09.
  32. http://deepfitness.com/705/The-Big-T-How-Your-Lifestyle-Influences-Your-Testosterone-Levels.aspx
  33. Jere R. Behrman (1996). "The impact of health and nutrition on education". World Bank Research Observer 11 (1): 23–37. 
  34. 34.0 34.1 "American College Health Association National College Health Assessment Spring 2006 Reference Group data report (abridged)". J Am Coll Health 55 (4): 195–206. 2007. பப்மெட் 17319325. 
  35. Benton D, Sargent J (July 1992). "Breakfast, blood glucose and memory". Biol Psychol 33 (2-3): 207–10. பப்மெட் 1525295. 
  36. Kanarek RB, Swinney D (February 1990). "Effects of food snacks on cognitive performance in male college students". Appetite 14 (1): 15–27. பப்மெட் 2310175. 
  37. Whitley JR, O'Dell BL, Hogan AG (September 1951). "Effect of diet on maze learning in second generation rats; folic acid deficiency". J. Nutr. 45 (1): 153–60. பப்மெட் 14880969. 
  38. Umezawa M, Kogishi K, Tojo H, et al. (February 1999). "High-linoleate and high-alpha-linolenate diets affect learning ability and natural behavior in SAMR1 mice". J. Nutr. 129 (2): 431–7. பப்மெட் 10024623. 
  39. Glewwe P, Jacoby H, King E (2001). "Early childhood nutrition and academic achievement: A longitudinal analysis". Journal of Public Economics 81 (3): 345–68. 
  40. நிர்வகிக்கப்பட்ட உணவுச் சேவை ஒப்பந்ததாரர்கள் தங்களது வாடிக்கைதாரர்கள் சாதனைகளுக்கான தேவைகளுக்கு விரைவாக பதிலுரைக்கின்றனர்: ஒரு நீண்டகாலப் பகுப்பாய்வு. பொதுப் பொருளாதார பத்திரிக்கை, 81(3), 345-368.
  41. Guernsey L (1993). "Many colleges clear their tables of steak, substitute fruit and pasta". Chronicle of Higher Education 39 (26): A30. 
  42. Duster T, Waters A (2006). "Engaged learning across the curriculum: The vertical integration of food for thought". Liberal Education 92 (2): 42. 
  43. Lakhan SE, Vieira KF (2008). "Nutritional therapies for mental disorders". Nutr J 7: 2. doi:10.1186/1475-2891-7-2. பப்மெட் 18208598. http://www.nutritionj.com/content/7/1/2. 
  44. Coren, Michael (2005-03-10). "Study: Cancer no longer rare in poorer countries". CNN. http://www.cnn.com/2005/HEALTH/03/09/cancer.study/index.html. பார்த்த நாள்: 2007-01-01. 
  45. "Why is too much water dangerous?". BBC News. 2007-01-15. http://news.bbc.co.uk/1/hi/magazine/6263029.stm. பார்த்த நாள்: 2008-11-09. 
  46. Morris, Audrey; Audia Barnett, Olive-Jean Burrows (2004). "Effect of Processing on Nutrient Content of Foods" (PDF). Cajanus 37 (3): 160–164. http://www.paho.org/English/CFNI/cfni-caj37No304-art-3.pdf. பார்த்த நாள்: 2006-10-26. 
  47. Villa P, Bouville C, Courtin J, et al. (July 1986). "Cannibalism in the Neolithic". Science 233 (4762): 431–7. doi:10.1126/science.233.4762.431. பப்மெட் 17794567. 
  48. 48.0 48.1 மேற்கத்திய கலாச்சாரத்தில் ஊட்டச்சத்து வரலாறும் ஆய்வும் (பொது ஊட்டச்சத்து கல்விக்கான ராய் பல்கலைக்கழக குறிப்புகள், 2004)
  49. டேனியல் 1:5-16 (மாற்று மொழிபெயர்ப்பு)
  50. Richard Smith (24 January 2004). "Let food by thy medicine…". BMJ 328. http://bmj.bmjjournals.com/cgi/content/full/328/7433/0-g. பார்த்த நாள்: 2008-11-09. 
  51. ஹெய்ன்மேன் 2இ பயாலஜி ஆக்டிவிட்டி மேனுவல்- ஜூடித் பிரதர்டன் மற்றும் கேட் முண்டே
  52. விட்டமின் டி இன் புதிகை வெளிக்கொணர்தல் - அமெரிக்க தேசிய அறிவியல்கள் கழகம் நிதியளித்த ஆய்வுக் கட்டுரை.
  53. "வைரஸ் உங்களை பருமனாக்குமா?" BBC நியூஸில்; "தொற்றும் உடல்பருமன்? நம்மை பருமனாக்கக்கூடிய மனித அடனோவைரஸ்களைக் கண்டுபிடித்தல்" சயின்ஸ் பிளாக்கில்

வெளிப்புற இணைப்புகள்[தொகு]

ஒரு உலக சுகாதார நிறுவன/எஃப்ஏஓ நிபுணத்துவ ஆலோசனை (2003) கூட்டு.

டேட்டாபேஸ் மற்றும் சர்ச் என்ஜின்[தொகு]

"http://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=ஊட்டச்சத்து&oldid=1354605" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது