குமாரபுரம் ஸ்ரீ சித்ர வேலாயுத சுவாமி ஆலயம்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
Jump to navigation Jump to search

குமாரபுரம் ஸ்ரீ சித்ரவேலாயுத சுவாமி ஆலயம் இலங்கையின் வடக்கே முல்லைத்தீவு மாவட்டம் முள்ளியவளையில் குமாரபுரம் என்ற சிற்றூரில் அமைந்துள்ள ஒரு முருகன் கோவில் ஆகும்.

பொது[தொகு]

குமாரபுரம் ஸ்ரீ சித்ரவேலாயுத சுவாமி கோயில்
குமாரபுரம் ஸ்ரீ சித்ரவேலாயுத சுவாமி கோயில் is located in இலங்கை
குமாரபுரம் ஸ்ரீ சித்ரவேலாயுத சுவாமி கோயில்
குமாரபுரம் ஸ்ரீ சித்ரவேலாயுத சுவாமி கோயில்
இலங்கையில் கோவிலின் அமைவிடம்
ஆள்கூறுகள்: 9°13′20.95″N 80°48′4.09″E / 9.2224861°N 80.8011361°E / 9.2224861; 80.8011361
பெயர்
பெயர்: குமாரபுரம் ஸ்ரீ சித்ரவேலாயுத சுவாமி கோயில்
அமைவிடம்
மாகாணம்: வட மாகாணம்
மாவட்டம்: முல்லைத்தீவு
கோயில் தகவல்கள்
மூலவர்: முருகன்
கட்டிடக்கலையும் பண்பாடும்
கட்டடக்கலை வடிவமைப்பு: திராவிடக் கட்டிடக்கலை

குறிஞ்சிக் கிழவனாகிய குமரவேள் திருக்கோயில் கொண்டெழுந்தருளியிருக்கும் தொல் பதிகள் ஈழவள நாட்டிற் பலவுள. அவற்றுள்ளே தெற்கில் கதிர்காமமும் வடக்கில் மாவிட்டபுரம், நல்லூர், கந்தவனம்[1] என்பனவும் விசேட தொன்மை வாய்ந்தவை.

இவையேயன்றி வடஇலங்கையின் கீழ் பாகத்தில் வன்னி நாட்டில் விளங்கும் குமாரபுரமும் தொன்மையும் சரித்திரப் பிரசித்தியும் வாய்ந்ததொன்றாகும்.

ஈழவள நாட்டின் வடபாகத்தைப் பன்னெடுங் காலமாகத் தமிழ்மன்னர் ஆட்சிசெய்து வந்துள்ளனர். முன்னர் காடாகியிருந்து நாடாக்கப் பெற்றுவரும் வன்னிப்பகுதி பண்டு செந்நெற் களனிகளாகவும் நாகரீகமிக்க சைவத் தமிழ் மக்கள் வாழ்ந்த நிலமாகவும் விளங்கிற்று.

வன்னியர்க ளெனப்படும் குறுநில மன்னர்கள் சுதந்திரமாக இப்பகுதியை ஆண்டுவந்துள்ளனர். யாழ்ப்பாண அரசுக்கும் அந்நிய அரசுக்கும் அடிபணியாத காரணத்தால் வன்னி நாட்டுக்கு “அடங்காப்பற்று” என்னுமொரு காரணப் பெயருமுண்டு.

குமாரபுரம் சித்ரவேலாயுதர் ஆலயத்தின் முன்புறத் தோற்றம்

அம்மன்னர்களாட்சியில் இருந்த புராதன ஆலயங்களுள் குமாரபுரம், வற்றாப்பழை, புதுவூர், உருத்திரபுரம் பழமையானவை. தனியூற்றின் கீழ்ப்பாலமைந்த குமாரபுரப் பகுதி அக்காலத்துத் “தண்ணீர் முறிப்பு” என வழங்கப்படினும் முற்காலத்துப் பெரிய “குருந்தனூர்க்குளம்” என்றபெயரால் வழங்கப் பெற்றதென அறியக்கிடக்கின்றது.

நாகதீபத்தை தரிசித்த புத்தர் இப்பகுதியிலுள்ள தண்ணிமுறிப்புக் குளக்கட்டு வழியாக தென்னிலங்கைக்குச் சென்றார் என்று ஒரு வரலாறு உண்டு. இடிக்கப்பட்ட இக் கோவிலிலுள்ள செங்கற்களிலே தெய்வ உருவங்கள் பல செதுக்கப் பட்டிருந்தன[2].

வரலாறு[தொகு]

பரராசசேகர மன்னன் காலத்தில் வன்னிப் பகுதியை அடைந்த தெய்வங்களாக ஐங்கரன் மூத்த நயினார் (விநாயகர்) குமரேசன் சித்திர வேலாயுதன் ஆகியன வர்களை வையாபாடல் குறிப்பதும் ஈண்டு அவதானிக்கத்தக்கது.  இவை முறையே விநாயகர் முருகன் ஆகிய தெய்வங்களுக்கு இடப்பட்ட பெயர்களே ஆகும். இவ்வாலயம் பற்றி வையா பாடல் பின்வருமாறு கூறுகின்றது.

ஆலமெனக் கரியமுகத் தைங்கரனை யிளவல்கும ரேசன் றன்னைச்

சீலமுட னவர்க்குதவித் திருநாம மூர்மூத்த நயினார் சித்திர

வேலென்றோ திடுவீரென் றருளியவர்பாதநிதம் பூசை செய்ய

நால்வருண மதற்குறவாங் கங்கைமகார் தமையழைத்து நாடி யோதி (92)

மேல்வரும் அடிகள் இத்தகைய தெய்வங்களுக்குப் பூசை செய்வதற்கு அந்தணரும் வன்னி நாட்டை அடைந்ததை எடுத்துக் காட்டுகின்றன.

இன்னுமொரு பாடலில்

அந்தவனை வோர்களையும் மன்னவர்கள்

மன்னவர்பார்த் தன்பி னோடு

கந்தமலி தாரிளவல் செகராச

சேகரனைக் கருணை கூர

இந்தயாழ்ப் பாணமதி லிருக்கவென்றே

சித்திரவே லரையு மீந்து

வந்துமுள்ளி மாநகரிற் கோட்டையும்நற்

சினகரமும் வகுப்பித் தானால். (96)

என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறது

அந்நியராலழிக்கப்பெற்ற குமாரபுர ஆலயத்தின் பழைய தெய்வ உருவங்கள் இற்றைக்கு 2000 ஆண்டுக்கு முற்பட்டனவென புதைபொருளாராய்ச்சியாளர் கணிக்கின்றனர்.

இத் திருக்கோயில் கதிர்காமம் போன்ற பெருமையுடையதென தெட்சண கயிலாய மான்மியம் கூறுகின்றது. கோயில் சிறப்பினாலேயே இடத்திற்குக் குமாரபுரம் என்னும் பெயர் வந்தது. மூர்த்தி மிக விசேடமானது. மூர்த்தி விசேடத்தினாலேயே திருக்கோயில் சிறப்பான பெயருடன் விளங்கியது. இந்த மூர்த்திக்கு நிகரான மூர்த்தி இலங்கையில் வேறு எங்கும் இல்லை என்பது பெரியோருடைய அபிப்பிராயமாகும். இந்தியாவிலே கூட ஒன்று இரண்டு மாத்திரம்தான் உண்டு.

இந்த விக்கிரகத்தின் சிறப்பாக "இந்திரமயில்" குறிப்பிடப்படுகிறது. இவ்வமைப்பையுடைய விக்கிரகம் இந்தியா, தமிழ்நாட்டிலுள்ள சிக்கல் சிங்காரவேலா், எட்டுக்குடி[3], எண்கண், போன்ற சில ஆலயங்களிலுள்ள முருகன் சிலையை ஒத்த அமைப்புடையது. இவையனைத்தும் ஒரே சிற்பியினால் உருவானதாக அந்தந்த தலங்களின் தலவரலாறு கூறுகிறது.

இத் தலத்தை அந்நிய மதத்தினர் இடித்தழிக்கப்போகின்றனர் என்பதை முருகப் பெருமானருளால் மேற்படி தலத்திலுள்ள அந்தணர்களும் சைவ அன்பர்களும் அறிந்தனர். பெருமானுடைய திருஉருவின் சிற்பநுட்பம், தொன்மை, அருள்திறம் முதலியவற்றைச் சிந்தித்து இம் மூர்த்தியை அன்னிய மதத்தினர் கையில் அகப்பட விடக்கூடாதென ஒருங்கு யோசித்துத் துணிந்தனர். அவர்கள் ஆலோசனையின்படி இவ்வாலயத்தில் இருந்த சித்ரவேலாயுதர் எனும் பெயருடைய விக்கிரகம், இரவோடிரவாக இரகசியமாக, கடலினுாடாக வாணிபம் செய்பவா்களால் நெல்லுச் சாக்கினுள் மறைத்து மரக்கலத்தினூடாக கொண்டுவரப்பட்டு யாழ்ப்பாண மாவட்டம், கந்தவனக்கடவை என இக்காலத்தில் வழங்கும் பொலிகண்டிக் கடற்கரையில் இறக்கினர். அக்கடற்கரைக்கு அணித்தாகவே அந்நிய அரசினர் கண்ணுக்குப் புலப்படா வண்ணம் ஒரு சிறு கோயில் அமைத்து அக்கோயிலில் இரகசியமாக வைத்துப் பூசித்து வரலாயினர். பொலிகண்டி என வழங்கிய இந் நெய்தல் நிலக் கிராமம் சித்திர வேலாயுத சுவாமி கோயில் கொண்ட காலந் தொடக்கம் கந்தவனம் எனவும் கந்தவனக் கடவை எனவும் வழங்கலாயிற்று.

சித்திரவேலாயுதமூர்த்தியின் விசேடத்தினால் கந்தவனநாதர் கோயில் நித்திய நைமித்திகங்களோடு நூற்றுக்கணக்கான வருடங்களாகச் சிறப்போடு விளங்கியது. ஒரு நாள் பூசகரின் கவலையினத்தினால் மூர்த்தியின் திருக்கரமொன்றில் ஊறு ஒன்று ஏற்பட்டுவிட்டது. ஊறு ஏற்பட்ட மூர்த்தியை வைத்து வணங்குதல் சரியல்ல என்ற முடிவுக்கு வந்தனர் சிலர். அதனால் கடலில் கொண்டு சென்று மூழ்க விடுவதாக யோசித்தனர். பலர் கடலில் மூழ்கவிட விரும்பாதாராய் இன்றைக்கு 100 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் திருக்கோயிலின் உள் வீதியில் வடக்குப் புறமாக வன்னிமரத்தின் கீழ் ஒரு சிறு கோயில் அமைத்து ஊறு ஏற்பட்ட மூர்த்தியை அக் கோயிலில் தாபித்து “பழையவர்”[4] என்ற பெயரால் அழைத்து நித்திய பூசை நடக்கச் செய்தனர். இன்றும் அன்பர்கள் சித்திரவேலாயுத சுவாமியை அச்சிறிய திருக்கோயிலில் அம்மைமார்களுடன் தரிசனம் செய்து வருகின்றார்கள்.

குமாரபுரத்திலுள்ள மூர்த்தி அகற்றப்பட்ட பின் கோயிலும் இடித்தழிக்கப்பட்டது. அங்குள்ள சைவ மக்கள் உளம் நொந்து வருந்தினர். அழிந்து கிடக்கும் திருக்கோயிலுக்கு அருகிலே பற்றை மறைவில் சிறு கோவில் அமைத்து சித்திர வேலாயுதப் பெருமான் ஞாபகார்த்தமாக ஒரு வேலைத் தாபித்து இரகசியமாகப் பூசித்து வந்தார்கள்.

குமாரபுரத்தில் 1817ஆம் ஆண்டில் 42 குடும்பங்க ளும் 1839ஆம் ஆண்டில் 48 குடும்பங்களும் 1881ஆம் ஆண்டில் 4 குடும்பங்களும் வசித்து வந்தனர். 1891ஆம் ஆண்டில் ஒருவருமே வசிக்கவில்லை என வன்னிக் கைநூல் கூறுகின்றது[5]. ஆகவே சேவலும் மயிலும் சைவ அன்பர்களும் நடமாடிய குமாரபுரம் காட்டுக் காய்ச்சலும், கரடி வெம்புலிகளும், நச்சரவமும் வாழும் கானகமாக மந்தியு மறியா மரம் நிறை அடுக்கமாக மாறியது.[5]

கந்தவனக்கடவையிலுள்ள பழையவர்

இவ்வாலயத்தைக் காடுமூடியழிவு செய்திருப்பதறிந்த புத்தூர் ஸ்ரீ நா. குமாரசாமிக் குருக்கள் 1904-ம் ஆண்டு பிரிட்டிஷ் அரசினரிடமிருந்து விலைக்குப் பெற்றுக் காடு கொன்று புதுக்கி யருச்சித்து வந்தார்.[6][7] அவர் குமாரரான சிவ ஸ்ரீ. கு. பரமசாமிக் குருக்கள் தொண்டனாகிக் கோயிலைப் புதுக்கி மன்மத ஆண்டு வைகாசி மாதம் (3-6-55)ல் கும்பாபிஷேகம் செய்வித்தார்[2][6]. அதன்பின் நித்திய நைமித்திய பூசைகள் செய்து பொதுமக்கள் வழிபட வசதியளிக்கப் பெற்றுள்ளது.

விழாக்கள்[தொகு]

இந்த ஆலயத்தில் கந்தஷஷ்டி விழா மிகவும் சிறப்பானதாகும்.

முல்லைத்தீவு மாவட்டத்தில் இந்த ஆலயத்திலேயே முதன்முதலில் சூரன்போர் நிகழ்வு நடந்ததென்பர்.

மேற்கோள்கள்[தொகு]

  1. பொலிகண்டி கந்தவன சுப்பிரமணிய சுவாமி
  2. 2.0 2.1 மு. செல்லையா (1955). குமாரபுரக் குமரன் தோத்திரம். குமாரபுரம், முள்ளியவளை: Commercial House Ltd., Colombo 2.. பக். 16.
  3. கலாநிதி. க. கணபதிப்பிள்ளை, ஈழத்து வாழ்வும் வளமும், KUMARAN PUBLISHERS, பக்கம் 21
  4. "பொலிகண்டி கந்தவனகடவையில் பிரதிட்டை செய்யப்பட்ட சுப்பிரமணிய சுவாமி - பழையவர்". பார்த்த நாள் 14 நவம்பர் 2014.
  5. 5.0 5.1 நா. முத்தையா, (1964), ஆத்மஜோதி, ”குமாரபுரம் சித்திர வேலாயுத சுவாமி கோயில்”.
  6. 6.0 6.1 பண்டிதர் வித்துவான் சைவப்புலவர் இ. திருநாவுக்கரசு (1970), குமாரபுர வெண்பா (திருவூஞ்சலுடன்), குமாரபுரம், முள்ளியவளை
  7. கொம்பறை 2001, வன்னிப் பிரதேச நாவல் இலக்கிய முன்னோடி திரு த. கயிலாசபிள்ளை - வே. சுப்பிரமணியம்