சூரியக் குடும்பம்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
(சூரிய மண்டலம் இலிருந்து வழிமாற்றப்பட்டது)
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்
சூரிய குடும்பம்
Solar System size to scale tamil.svg
சூரிய குடும்பத்தின் கிரகங்கள் மற்றும் குள்ள கிரகங்கள். அளவுகள் அளவிடைப்படி உள்ளன, ஆனால் அவற்றின் சூரியனில் இருந்தான தூரம் அளவிடைப்படி இல்லை.
Age 4.568 பில்லியன் ஆண்டுகள்
Location உள் மீனிடை மேகம், உட் குமிழி, ஓரியன் கை, பால் வழி
System mass 1.0014 solar masses
Nearest star புரோக்சிமா செண்ட்டாரி (4.22 ly), Alpha Centauri system (4.37 ly)
Nearest known planetary system Alpha Centauri system (4.37 ly)
Planetary system
Semi-major axis of outer planet (நெப்டியூன்) 4.503 billion km (30.10 AU)
கைப்பர் பட்டைக்கான தூரம் 50 AU
No. of planets 8
Mercury, வெள்ளி (கோள்), புவி, செவ்வாய் (கோள்), வியாழன் (கோள்), சனி (கோள்), யுரேனசு, நெப்டியூன்
அறிந்த குறுங்கோள்கள் 5 (IAU)
Ceres, புளூட்டோ, Haumea, Makemake, Eris
hundreds more candidates[1]
அறிந்த இயற்கைத் துணைக்கோள்கள் 406 (176 of planets[2] and 230 of minor planets[3])
No. of known minor planets 600,642 (as of 2012-12-13)[2]
அறிந்த வால்வெள்ளிகள் 3,179 (as of 2012-12-13)[2]
No. of identified round satellites 19
Orbit about the Galactic Center
Inclination of invariable plane to the galactic plane 60.19° (ecliptic)
Distance to Galactic Center 27,000±1,000 ly
Orbital speed 220 km/s
Orbital period 225–250 Myr
Star-related properties
அலைமாலை வகை G2V
Frost line ≈5 AU[4]
Distance to heliopause ≈120 AU
Hill sphere radius ≈1–2 ly

சூரியக் குடும்பம் (Solar System) அல்லது சூரியத் தொகுதி என்பது சூரியனையும் சூரியனின் ஈர்ப்புவிசையின் கட்டுப்பாட்டிலுள்ள அனைத்து பருப்பொருட்களையும் உள்ளடக்கிய ஒரு தொகுதி ஆகும். இச் சூரியத்தொகுதி கதிரவனைச் சுற்றி வரும் எட்டு கோள்களையும், இக்கோள்களின் 162 (இது வரை தெரிந்த கணக்கெடுப்பின் படி) துணைக்கோள்களையும், சிந்து குறுங்கோள்களையும், அக் குறுங்கோள்களின் துணைக்கோள்களையும் மற்றும் ஆயிரக்கணக்கான பிற வான்பொருட்களையும் உள்ளடக்கியது. வால்வெள்ளி, எரிகற்கள், விண்கற்கள் மற்றும் நாள்மீன்களுக்கு இடையே உள்ள விண்துகள்கள் போன்றவையும் சூரியத் தொகுதியில் காணப்படுகின்றன.

சுமார், 4.6 பில்லியன் (460 கோடி) வருடங்களுக்கு முன்னர், ஒரு பெரும் பாரிய மூலக்கூற்று முகிலொன்று நுண்ணிய கூறுகளாக நொறுங்கியதில் இருந்து, ஈர்ப்பு விசையால் இழுக்கப்பட்டு பல விண்ணுலகக் காட்சிப் பொருள்கள் தோன்றின: அதனுள் அடங்கும் சூரியனை மத்தியில் கொண்டதுதான் சூரியக் குடும்பம் . சூரியக்குடும்பத்தில் எடையில் அதிகமான சதவீதம் சூரியனே கொண்டுள்ளது, மீதமுள்ள எடைகளில் அதிகம் கொன்டுள்ளது வியாழன் கோளாகும்.

சூரியக் குடும்பத்தில் உள்ள கோள்களில் நான்கு சிறிய அககோள்களாகும், அவையாவன: புதன், வெள்ளி, புவி மற்றும் செவ்வாய் போன்றவையாகும். இவைகள் உட்பிராந்தியக் கோள்கள் (terrestrial planets) எனவும் அழைக்கப்பட்டன. இவை பொதுவாக பாறைகள் மற்றும் உலோகங்களால் உருவானவையாகும். அத்துடன் இவை புறக்கோள்களை விட சிறியனவாகவும், சூரியனுக்கு மிகவும் அண்மையில் உள்ளனவாகவும் அதிகுறைந்த எண்ணிக்கையிலான துணைக்கோள்களைக் கொண்டவையாகவும் காணப்படுகின்றன. ஏனைய நான்கு கோள்களும் புறக் கோள்கள் எனப்படுகின்றன. அவையாவன: வியாழன், சனி, யுரேனஸ் மற்றும் நெப்டியூன் போன்றவையாகும். இவற்றில் ஐதரசன் மற்றும் ஈலியம் என்பன அதிகளவில் காணப்படுகின்றன. ஆகையாலே இவற்றை வளிமப் பெருங்கோள்கள் எனவும் அழைப்பதுண்டு. இவை அகக்கோள்களிலும் பார்க்க திணிவில் பெரியவையாகக் காணப்படுகின்றன; அவற்றிலும் முக்கியமாக மிகப்பெரிய கோள்களான வியாழன் மற்றும் சனி போன்றவை பிரதானமாக ஐதரசன் மற்றும் ஹீலியம் போன்றவற்றால் ஆக்கப்பட்டுள்ளது, எனினும் மற்றைய புறக்கோள்களான யுரேனஸ் மற்றும் நெப்டியூன் போன்றவை மெதேன், அமோனியா போன்ற உயர் உருகு நிலை கொண்ட பதார்த்தங்களால் ஆக்கப்பட்டவை. பொதுவாகசூரியனை சூழவுள்ள வான்பொருட்கள்; முக்கியமாகக் கோள்கள், அனைத்தும் தனித்தனி நீள்வட்ட வடிவமான பாதைகளிலெயே (Orbital path) சூரியனை சுற்றிவருகின்றன.

சூரியக் குடும்பத்தில், சிறு பருப்பொருட்களும் கூட முக்கிய இடம்பெறுகின்றன. அவற்றில் ஒன்று தான் சிறுகோள் பட்டை ஆகும். இப்பட்டை செவ்வாய் மற்றும் வியாழன் கிரகங்களுக்கிடையே அமைந்துள்ளது. இப்பட்டையில் உள்ள சிறுகோள்கள் அகக்கோள்களின் பண்பையே கொண்டிருக்கின்றது; அதாவது இப்பட்டையில் உள்ள சிறுகோள்கள் உலோகங்கள் மற்றும் கனிமங்களாலேயே உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. இரண்டாவது, கைப்பர் பட்டை ஆகும். இது நெப்டியூனின் வட்டப்பாதையில் அமைந்துள்ளது. பெரும்பாலும் அது பனிக்கட்டிகளால் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. அப்பனிக்கட்டிகளில் நீர், அம்மோனியா, மற்றும் மீதேன் போன்றவை அடங்கியுள்ளன. இவ்விரண்டு திணைமண்டலங்களிலும் தான் ஐந்து தனித்தனிக் குறுங்கோள்களும் உள்ளன. அவைகளாவன: செரஸ், புளுட்டோ, அவுமியா, மேக்மேக் மற்றும் ஏரிஸ் போன்றவையாகும். 1930 முதல் 2006ஆம் ஆண்டுகள் வரை புளூட்டோ (♇) ஒரு கோளாகக் கருதப்பட்டு வந்துள்ளது. ஆனால் அனைத்துலக வானியல் ஒன்றியம் (IAU) 2006ல் ஒரு கோள் என்பது யாது என ஒரு வரையறையை முறைப்படி அளித்துள்ளது. [5]. இதன் அடிப்படையில் சூரியனைச் சுற்றி எட்டுக் கோள்கள் தான் உள்ளன என்றும், ஒன்பதாவது கோளாகக் கருதப்பட்ட புளூட்டோவானது ஒரு கோள் அல்லவென்றும் கைப்பர் பட்டையில் உள்ள ஒரு பெரும் பொருள் என்றும் அறிவித்தது. தற்பொழுது புளூட்டோ ஒரு குறுங் கோள் என்று குறிக்கப்பெறுகின்றது.தற்போது கருத்தில் கொள்ளப்பட்ட நிலையில், 'ஊர்ட் மேகம்' நெடுங்காலம் காலமாக தோன்றிவரும் வால்மீன்கள் போன்றும் இடமாகும்.

சூரிய குடும்பத்தில் பல்வேறு உபஜனங்களாக உள்ள சிறுபருப் பொருள்கள் அதாவது, வால்மீன்கள், கலப்பினம் சார்ந்த மீன்கள், கிரகங்களுக்கிடை மண்டிக் கிடக்கும் தூசுப் படலம் தடையின்றி இந்த திணைமண்டலங்களில் அவைகள் பயணித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. அத்தருணம் 'சூரியக் காற்று' வீசப்பெறும். அது சூரியனிடமிருந்து நுண்ணிழைமம் ஊற்றெடுக்கச் செய்யும். அதனால் நீர்குமிழி கதிரவன் அண்டத்தின் ஊடே ஏற்படுத்தி ஒளி ஊடுருவுச் செதுக்குமானம் எனப்பெயர் பெறும். சிதறுண்ட வட்டு தாண்டிய தொலைதூரத்திற்கு நீடித்துச் செல்லும்.

கிரகங்களில் ஆறும், குள்ள கிரகங்களில் மூன்றும் இயற்கைத்துணைக்கோள்களின் வட்டப் பாதையில் சுற்றி வருகின்றன. அவைகள் 'சந்திரன்கள்' என அழைக்கப்படுகின்றன 'பூமியின் சந்திரன்' என்பதன் வெளிக்கிரகங்கள் ஒவ்வொன்றும் கிரக வளையத்தால் சூழப் பெற்றுள்ளது. அந்த கிரக வளையல்களில் தூசிப்படலம் மற்ற துகள்கள் படர்ந்துள்ளன.

பொருளடக்கம்

கண்டு பிடிப்பும் ஆய்வுப் பயணமும்[தொகு]

பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக மனிதஇனம் ஒருசில குறிப்பிடத் தக்க விதிவிலக்குகளுடன் சூரிய குடும்பம் இருந்ததாகவே அறிந்து கொள்ளவில்லை. அவர்கள் புவியானது அசைவற்றது எனவும் பிரபஞ்சத்தின் நடுவில் இருப்பது எனவும் நம்பினார்கள். கண்புலன் ஆகாத தெய்வீகப் பொருள் வான் ஊடே நகர்வது என்று ஆணித்தரமாகக் கருதினார்கள். இந்திய கணிதமேதையும் வான சாஸ்திர வல்லுனரும் ஆன ஆரியபட்டா மற்றும் கிரேக்க சமோஸ் நகர தத்துவ அறிஞரும் ஆன அரிச்டற்சாஸ் இருவரும் ஆய்வு ஊக செய்தியாக அண்டம்[6] பற்றி மறுவரிசைப் படுத்தினர். நிக்கோலாஸ் கோப்பர்னிக்கஸ் என்பவர்தான் சூரிய குடும்பத்தில் சூரியன் தான் மையஸ்தானம் கொண்டவன் என கணித பூர்வமாக முன்கூட்டி அறிவித்தவர். பதினேழாம் நூற்றாண்டில் அவருக்குப்பின் வந்தவர்களான கலீலியோ கலிலி, யோகான்னசு கெப்லர் மற்றும் ஐசக் நியூட்டன் மூவரும் இயற்பியலை புரிந்த கொள்ளும் தன்மையை வளர்த்தனர். அதன் விளைவாக அவர்களது நோக்கம் படிப்படியாக நாளடைவில் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டது. அதன் கருத்து ஆவது: 'பூமிதான் தினமும் சூரியனைச் சுற்றி வலம் வருகின்றது. பூமியை ஆளும் இயற்பியல் விதிகளே கிரகங்களையும் ஆள்கின்றன.' சமீப காலமாகப் பயன்படும் தொலைநோக்கு கண்ணாடி மற்றும் ஆளில்லா விண்கலம் இவைகள் புவியியல் ரீதியான அரிய செய்திகளை ஆய்ந்து அறிய வைத்தன. மலைகள், எரிமலைவாய்கள் பற்றித் தெரிந்துகொள்ள வைத்தன. மேலும் பருவகால வானிலை சம்பந்தமான அறிய நிகழ்வுகள் ஆன மேகங்கள் தூசிப்புயல்கள் பனி முனைகள் என கிரகங்கள் பற்றிய தகவல்கள் தெரிந்து கொள்ளச் செய்தன.

அமைப்பு[தொகு]

சூரிய குடும்பம் இருக்கும் பருப்பொருள்கள் வட்டப் பாதை அளவு ( மேல் இடது பக்கம் இருந்து கடிகார முள் திசை )

சூரிய குடும்பத்தின் பிரதான அங்கம் சூரியனே ஆவான்.அந்த சூரியன் ஒரு முக்கிய நிரனிறை ஆகும்.'ஜி 2' நட்சத்திரம் அதுவே யாகும். அதன் முறைமையின்படி, பொருண்மை 99.86சதவீதம் ஆகும். ஈர்ப்பு விசையிலும் எல்லா கிரகங்கள் மேலாதிக்கம் செலுத்தி வருகின்றது.[7] அதன் நான்கு பெரிய சுற்றி எப்போதும் வலம்வரும் பருபொருள்கள், வாயு ராட்சதர்கள், மீதம் உள்ள பொருண்மையில் நூற்றுக்கு ஒன்று குறைந்த சதவீதம் கணக்கிடப்பட்டு உள்ளது. ஜுபிடர் மற்றும் சனி கிரகங்கள் தொண்ணூறு சதவீதம் உள்ளது என கணக்கிடப்பட்டு இருக்கின்றன.[c]

சூரியனைச் வட்டப்பாதையில் சுற்றிவரும் மிகப்பெரும் காட்சிப்பொருள்கள் யாவும் பூமியின் வட்டப்பாதை தள பரப்பிற்கு அருகில் அமைந்து உள்ளன. அதுவே வான்கோள் மறைப்பிடம் எனவும் விளங்குகிறது.அந்த வான்கோள் மறைப்பிற்கு நெருங்கியே கிரகங்கள் உள்ளன. வால்மீன்களும் 'குயிர்பெர் திணைமண்டலம்' சார்ந்த பொருள்களும் குறிப்பிடத்தக்க பெரியஅளவு கோணங்களில் நிலை கொண்டுள்ளன.[8][9]

எல்லா கிரகங்களும் மற்றும் அவைசார்ந்த பிறபொருள்களும் சூரியனின் சுழற்சிக்கு ஏற்ப அமைந்துள்ள வட்டப்பாதையில் சுற்றி வருகின்றன.(வலம் இருந்து இடம்செல்லும் கடிகார முள்திசையில் செல்வதாக வடகோளார்த்தம் இருந்து சூரியனை காணும் போது பார்த்தது.)ஹேலியின் வால்வெள்ளி மட்டும் இதற்கு விதிவிலக்காக இருக்கின்றது.

கெப்லரின் கோள் இயக்க விதிகள் சூரியனின் வட்டப் பாதையில் உள்ள பொருள்களை விளக்குகின்றன. அந்த கேப்லேரின் விதிகள்படி, ஒவ்வொரு பொருளும் சூரியனின் நீள் வட்டம் அதில் ஒருமுகமாகவே பயணிக்கின்றது.சூரியனுக்கு அருகில் இருக்கின்ற பொருள்கள்(சிறிய அரைமுக்கிய ஊடூ அச்சுக்கள் )காரணமாக சிறிய வருடம் காலம் கொண்டுள்ளது. நீள்வட்டப் பாதையில் வலம்வரும் ஒருபருப்பொருளின் தூரம் சூரியனிடம் இருந்து உள்ளது பொறுத்தே வேறுபட்டு அமையும்.அதேபோல ஒருபொருள் எவ்வளவு தூரம் என்பது தான் முக்கியம். அருகில் நெருங்கி இருப்பின் 'பரிதி அண்மை' என்றும் அது நீண்ட தூரத்தில் இருப்பின் 'பரிதி சேய்மை ' எனவும் அழைக்கப்படும்.ஒவ்வொரு பொருளும் 'பரிதி அண்மை'யில் வேகம் விரைவாகவும், அதே சமயம் 'பரிதி சேய்மை'யில் மெதுவாகவும் கடக்கின்றது.பொதுவாக கிரகங்களின் வட்டப் பாதைகள் யாவும் சுற்று வட்டமாகவே இருக்கும். ஆனால் பலவகையான வால்மீன்கள், நட்சத்திர மீன்கள் மற்றும் குயிபேர் திணைமண்டலங்கள் தமக்கு என பின்பற்றிச் செல்வதோ அதிகமாக நீள்வட்டப் பாதைகள் என்பது குரிப்பிடத்தக்கது.

பரந்த தூரங்களை ஈடுகொடுக்கும் வகையில் சூரிய குடும்பம் அதன் பிரதிநித்துவங்கள் காட்டுவது வட்டப்பாதைகள் சமஅளவு தூரம் கொண்டு இருப்பதுவே ஆகும். உண்மையில் ஒருகிரகமோ அல்லது அதுசார்ந்த திணை மண்டலமோ சூரியனிடமிருந்து எவ்வளவு தூரம் என்பது பொறுத்தே இருக்கும்.எடுத்துக்காட்டாக வீனஸ் மெர்குரியை விட 0.33 'ஏயூ' எனபடுகின்ற வானியல் அலகுகொண்டுள்ளது. அதேசமயம் சனிக்கிரகம் 4.3 'ஏயூ'வானியல் அலகு ஜுபிடரிடம் இருந்தும் நெப்ட்யூன் யுரேனஸ் கிரகங்கள் இடமிருந்து 10.5 'ஏயூ'வானியல் அலகுகொண்டும் உள்ளன.[d]வட்டப் பாதைகளுக்கு இடைத்தொடர்பு இருப்பது பற்றி நிர்ணயம் செய்யும் முயற்சிகளின்படி நடந்தன.(டிடியஸ்-போடேவிதிபார்) [10],ஆயினும் அந்தகருத்துக்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப் படவில்லை.[16]

சூரிய குடும்பம் சார்ந்த பலகிரகங்கள் தங்களுக்குள் இரண்டாம் பட்சமாக சுயமுறைமை வைத்துக் கொண்டுள்ளது. கிரகத்தின் பொருள்களாகி வட்டப்பாதையில் வலம்வருவன இயற்கையான கோள்கள்அல்லது சந்திரன்கள் ஆகும். ஒருசில கிரகங்களை விட பெரிதாக உள்ளன. பலபெரிய இயற்கைக்கோள்கள் ஒத்த சுழற்சி,கொண்டு தனது பெற்றோர் கோளுடன் முகம்பார்த்துக் கொண்டே வட்டப் பாதையில் வலம் வருகின்றது. நான்கு பெரிய கிரகங்கள், வாயூ ராட்சதன்,இவைகளும் கிரக வளையங்கள் பெற்றுள்ளன.சிறுதுகள்களின் மெல்லிய கட்டுகள் ஒத்திசைவுடன் வட்டப்பாதையில் செலுத்துகின்றன.

சொல்லியல்[தொகு]

தகவல் அறிவிக்கும் பட்சம் சூரிய குடும்பம் சிலசமயங்களில் தனித்தனி பிரதேசங்களாக பிரிக்கப்பட்டு உள்ளன.உட்புற சூரிய குடும்பம் நான்கு நிலம்சார்ந்த கிரகங்கள் மற்றும் முக்கிய விண்மீன் வடிவான திணைமண்டலம் யாவும் உள்ளிட்டிருக்கும். வெளிப்புற சூரிய குடும்பம் நட்சத்திர வடிவான திணைமண்டலங்களால் அவைகளை தாண்டி உள்ளன.அதில் நான்கு வாயூ ராட்சத கிரகங்கள் உள்ளன.[11]'குயிபேர் திணை மண்டலம்' கண்டுபிடிக்கப்பட்ட நாள் முதல் சூரிய குடும்பத்தின் வெளிப்புற பிரிவுகள் ஒரு தெளிந்த பிரதேசம் எனக் கருதப்பட்டு நெப்டியூனை தாண்டி உள்ள பொருள்கள் அடங்கி இருக்கின்றன.[12]

அசைவாற்றல் மற்றும் இயற்பியல்படி, சூரியனை சுற்றிவரும் பொருள்கள் அதிகாரப் பூர்வமாக, மூன்று வகைப்பாடுகளாக, அதிகாரப் பூர்வமாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளன:கிரகங்கள் ,குள்ள கிரகங்கள், மற்றும் சிறிய சூரிய குடும்பத்துப் பருப்பொருள்கள். ஒருகிரகம்சூரியனை வட்டப்பாதையில் சுற்றிவரும். அது போதுமானதாக உள்ள பொருண்மையுடன் உருண்டை வடிவம் படைக்கப் பெற்றதாகவும் இருக்கும்.மேலும் அதனுடைய அண்டைஇடத்தை தெளிவு படுத்துதல்அண்டை அருகாமைப் பகுதிகளில் உள்ள சிறுபொருள்களை நெருங்கவிடாது கவனமாகப் பார்த்துக் கொள்ளும்.இந்த வரையறைப்படி, சூரிய குடும்பம் தன்னுள் எட்டு தெரிந்த கிரகங்கள் கொண்டுள்ளன: மெர்குரி, வீனஸ்,எர்த்(பூமி),மார்ஸ்(செவ்வாய்), ஜுபிடேர்(விழாயன்),சடர்ன்(சனி),யுரேனஸ்,மற்றும் நெப்ட்டியூன. இந்த வரைமுறைக்கு புளுட்டோ கிரகம் பொருந்தாது. எனெனில் அது தன்னைச் சுற்றிலும் உள்ள குயபெர் திணை மண்டலப் பொருள்களை விளக்கித் தள்ளாமல் விட்டு வைத்துள்ளன.[13] ஒரு குள்ள கிரகம் சூரியனைச் சுற்றிவரும் விண்ணுலகப் பருப்பொருளாகும். போதுமான பொருண்மையும் அதுகொண்ட தாகும். அதனுடைய சொந்த ஆகர்ஷ்ண சக்தியால் முற்றுப்பெறும். அதனால் அது அதன்அருகில் உள்ள சிறுகுறு கிரகப் பொருள்களை அகற்றாமல் இருக்கும். ஆனால் குள்ளக்கிரகம் ஒருவிண்கலம் அல்ல.[13] இந்த வரையறைப்படி சூரிய குடும்பம் ஐந்துகுள்ள கிரகங்கள் கொண்டுள்ளது. சிரிஸ்; புளுட்டோ, ஹாமியா, மேக்மேக், மற்றும் எரிஸ் ஆகும்.[14] மற்றபிற கிரகப் பொருள்கள் ஒருவேளை எதிர்காலத்தில் வகைப்படுத்தப்படலாம். அதன்படி சேத்னா,ஆர்கஸ்,மற்றும் குவாஓயர் எனப்பிரிக்கப் படலாம்.[15] இப்படிப்பட்ட குள்ள கிரகங்கள் டிரான்ஸ் நெப்டியூன் பிரதேசத்தில் உள்ளன 'புளுடாய்ட்ஸ்' என்று அழைக்கப் படுகின்றன.[16] மீதம் உள்ள பொருள்கள் வட்டப் பாதையில் சூரியனை வலம்வரும் அவைகள்[[சிறு சூரிய குடும்பம் பருப்பொருள் |'சிறுசூரிய குடும்பத்துப் பருப்பொருள்கள்']]எனஅழைக்கப் படுகின்றன.[13]

சூரிய குடும்பத்து பிரதேசங்கள் அல்லது உள்மண்டலங்கள் : உட்புற சூரிய குடும்பம் , மீன் வடிவ திணை மண்டலம், ராட்சத கிரகங்கள்,(ஜோவியாங்கள்) மற்றும் குயிபேர் தினைமன்டலம்.அளவுகள் மற்றும் வட்டப் பாதைகள் எடைபோட முடியாதது ஆனால் சாய்ந்து இருக்கும்

கிரகவிஞ்ஞானிகள் பயன்படுத்தும் சொல்லாக்கம் வாயு, பனிக்கட்டி,மற்றும்பாறை யாகும் இவைகள் சூரிய குடும்பத்தில் உள்ள பல்வகைகளில் பொருட்கள் தன்மை விளக்கப்பெறுகின்றன.[17] பாறை யானது, கூட்டுப் பொருள்களின் தன்மையை அதன்அதிக உருகுநிலைகளுடன் விளக்குகின்றன. ஆனால் தேசமயம் அது திடமாக எல்லா நிலைகளிலும் உள்ளது. அதனை[[நெபுலா பழங்கிரக ஒண்மீன்படலம்|'புரோட்டோ பிளானிடரி நெபுலா'என்பது (பழைய கிரக]]ஒண்முகில் அல்லது மீன் படலம் ஆகும் .)[17] பாறைப்பொருள்களாக உள்ளன யாதெனில், 'சிலிகேட்ஸ' (மணல்சத்து உப்பு) எனவும், உலோகங்களான இரும்பு, நிக்கல் எனவும் இருக்கின்றன.[18]

வாயுகள் என்பன உச்சஅளவில் குறைந்த உருகு நிலைகளும், உயர்ஆவி கொண்ட அழுத்தமும் கொண்டதாகும். அவைகள் [17] ஜூபிடர் மற்றும்அணுத்திரண்ம ஹைட்ரஜன், ஹீலியம்மற்றும்நியோன்எனவும் பெயர்களால் அழைக்கப்படுகின்றன. மேலும் அவைகள் ஒண்மீன்படலத்தில் வாயு நிலையையே கொண்டிருக்கும். சனிக்கிரகங்களுக்கிடையில் உள்ள மையப் பிரதேசத்தை அவைகள் மேலாதிக்கம் செலுத்தும்.

அதில்உள்ள பனிக்கட்டிகளில் நீர்,மீதேன், அம்மோனியா,ஹைடிரஜன் சல்பைட், மற்றும் கரியமில வாயு யாவும் உள்ளன.[18] அவைகளின் வெப்ப உருகுநிலை பலநூறு 'கெல்வின்'களாக உள்ளன. அதன் படிப்படியான மாற்றம் சூழ்ந்துள்ள அழுத்தம் மற்றும் உஷ்ண நிலைக்கு ஏற்ப அமைந்திருக்கும்[17] கதிரவன் மண்டலத்தில் பொதுவாக அவைகளை பல்வேறுபட்ட இடங்களில் பனிக்கட்டிகளாக, திரவங்களாக, மற்றும் வாயுக்களாக மூன்று விதமாகவே காணலாம்.ஆனால் ஒண்மீன்படலத்தில்(நெபுலா என்பதில்)மட்டும் திடமாகவோ, அல்லது வாயுக்களாகவோ அமைந்து இருக்கும். திரவங்களில் காண இயலாது.[17] பனிக்கட்டிப் பொருள்கள் கெட்டியாகவே, திடமாகவே பெருவாரியாக, ராட்சத கிரகங்களின் விண்கலங்களில் பரவி இருக்கக் காணலாம். யுரேனஸ் மற்றும் நெப்டியூன் போன்ற(பனிக்கட்டி ராட்சதர்கள் எனஅழைக்கப்பெறும்) கிரகங்களிடமும், மற்றும் நெப்டியூன் வட்டப் பாதையைத் தாண்டியும் சிறுசிறு பொருள்களாகக் காணலாம்.([18][19] வாயுக்கள் பனிக்கட்டிகள் அதிகக்குவியலாய் ஒன்றுகூடிச் சேர்ந்தவாறுவோலாடைல்ஸ் (குதிக்கும் கிளர்ச்சி கொண்டவைகள்) எனவும் கருதப்படுகின்றன.


சூரியன்[தொகு]

மின்காந்த நிறமாலையின் எக்ஸ் கதிர் பகுதியில் சூரியன் காணப்பட்ட விதம்

சூரியன், அவன் குடும்பத்தில் அமைந்துள்ள மிகப்பெரிய நட்சத்திரமாகும். அதன் முக்கியக் கூட்டமைப்பில் இருந்து மிகஅதிகத் தொலைவில் உள்ளது அதன் பரந்த பொருண்மை(332,900 பூமி பொருண்மைகள்)[20] அதற்கு உள்ளார்ந்தஅடர்த்தியையும்,அணுக்கரு உருகி இளகும் நிலையைப்போதுமான அளவுக்குத் தாக்குப்பிடிக்கும் ஆற்றல் கொண்டுள்ளது ஏராளமான அளவில்எரிசக்தி வெளியேற்றும் சக்தி படைத்திருக்கும் சூரியன்பரந்த விண்வெளியில்கதிர்வீச்சை செலுத்துகின்றது. அக்கதிர்வீச்சு மின்சாரக் காந்த சுற்றெறிவாக400 \முதல் 700 வரைக்கும் என் எம பாண்ட் எனும்அளவு அதனையும் தாண்டிப் போவதால் நாம்அதை கட்புலனாகும் ஒளி எனக்கூறுகின்றோம்.[21]

சூரியன் ஆனவன் வகைப்பாட்டின்படி, மிதமான பெரியமஞ்சள் நிறத்து குள்ள விண்மீன்எனவும் அழைக்கப்படுவதுண்டு. ஆனால் இப்பெயர் தவறாக நெறிப்படுத்தலாம் ஆனாலும் பால்மண்டலத்தில் உள்ள பெரும் பான்மையான உடுக்களில் சூரியனே பெரியதும் மற்றும் வெளிச்சம் அதிகம் கெர்ண்டதுமாகும்.([22] உடுக்கள் யாவும் வகைப்பாடு செய்யப் பட்டுள்ளன. 'ஹெர்ட்ஸ்ப்ரங்- ரஸ்ஸல் வரைபடம்' மூலம் விளக்கப் பட்டுள்ளது. அது ஒரு குறிவரைகட்டப் படமாகும். அதில் உடுக்களின் வெளிச்சம் அதன் புறப்பரப்பின்உஷ்ணநிலைக்கு ஏற்ப எப்படிநிலவும் என்ற செய்தியை தனக்கு உள்ளடக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. பொதுவாக மிகுவெப்ப உடுக்கள் மிக வெளிச்சமாக இருக்கும். இப்படிப்பட்ட உடுக்களின் பாங்கு அதன்'முக்கிய நிரனிறை'என அழைக்கப் படுகின்றது. சூர்யனும் அதன் நடுமையத்தில் சற்று வலமிருக்கின்றது. எனினும் சூரியனைக் காட்டிலும் வெளிச்சம் மற்றும் வெப்பம் இரண்டிலும் மிகுதியாக உள்ள உடுக்கள் அபூர்வமாகவே உள்ளன. அதேசமயம் கணிசமான அளவில் மங்கலாகவும், மற்றும் குளிர்ந்திருக்கும் உடுக்கள்'சிகப்புக் குள்ள மீன்கள்'என்றழைக்கப்படுகின்றன.இத்தகையவையே பால்மண்டலத்தில் அல்லது வீதியில் பொதுப்படையாக 85 சதவீதம் காணப்படுகின்றன.[22][23]

முக்கிய நிரனிறையில் அமைந்துள்ள சூரியனின் மைய ஸ்தானம் ஒர் உடுவின் பிரதம வாழ்க்கைக்குரியதாக வைத்து இருக்கின்றது. அதன் அணுக்கரு உருகி இளகும்நிலை ஹைடிரஜன் இருப்பு அதிக பட்ச முள்ளதால் தீர்ந்து போகாவண்ணம் கொண்டுள்ளது. சூரியன் வெளிச்சத்தில் வளர்கின்ற முகமாகவே இருப்பதும் குறிப்பிடத் தக்க தாகும்.அதன் ஆரம்பகால வரலாற்றின்படி 70சதவீதம் வெளிச்சம் கொண்டிருந்த சூரியன் தற்போது அதைவிட அதிகம் கொண்டிருப்பது அதற்குப் பெருமை சேர்க்கும் இன்றியமையாத விஷயமாகும்[24]

சூரியன் ஒரு 'வெகுஜன முதல் நட்சத்திரம் ' ஆகும். (முதலாம் தலைமுறை)பிரபஞ்சத்தின் படிப்படி வளர்ச்சியில் காலங்களில் பிற்பகுதியில் அது தோன்றி யுள்ளதாகக் கருதப்படுகின்றது. ஹைடிரஜன், மற்றும் ஹீலியம் (உலோகங்கள்) என அவை வானியல் பரிபாஷையில் அழைக்கப் படுகின்றன).காட்டிலும் பிற 'வெகுஜன உடுக்கள் இரண்டாவது' (இரண்டாம்தலைமுறை) அதிகம் கொண்டுள்ளது.[25] ஹைடிரஜன், ஹீலியம் போன்றவற்றைக் காட்டிலும் கனத்த தனிமங்கள் உள் நடுவில் கொண்ட உடுக்கள் முதலாம் தலைமுறையிலேயே தோன்றி பழங்காலத்திலேயே வெடித்துச் சிதறிப் போயிருக்கக் கூடும் எனவே முதல்தலைமுறை உடுக்கள் மடிந்த பின்னரே பிரபஞ்சம் மற்ற அணுக்கூறுகளால் உருவாக்கம் செழுமையாகக் கண்டது. பழைய உடுக்கள் ஒருசில உலோகங்கள் கொண்டுள்ளன.பிறகு வந்த உடுக்கள் அதிகம் அவைகளை விடக்கொண்டிருந்தன.அப்படி உலோக மயமாக்கப்பட்ட தன்மையே சூரியனின் வளர்ச்சிக்கு இன்றியமையாத முக்கியத்துவம் கிரக முறைப்படி இரண்டாம் தலைமுறை உடுக்களுக்கு அளித்துள்ளது. ஏனென்றால் தாம் உலோகங்கள் திரளாக அடாந்துபெறும் வளர்ச்சிக்குப்பின் உருவாயின.[26]

கதிர் மண்டலம் மின்சார மேல்போர்வை

கிரங்களுக்கு இடையில் உள்ள ஊடகம்[தொகு]

சூரியன்ஒளியுடன்சுற்றெறிவாக வீசுவது ஒருதொடர் முடுக்கப் பெற்ற நுண்துகள்களின் ஊற்றாகும்.அதை ஒரு'நுண்இழைமம்' என்பர். அதற்குள்ள வேறுபெயர்தான் 'கதிரவன் காற்று' ஆகும். அந்த நுண்துகள்களின் ஊற்றொழுக்கு ஒருமணிக்கு ஒன்றரை மில்லியன் கிலோ மீட்டர்கள் வேகத்தில் வெளிவருகின்றன.[27] அதனால் ஒரு மெல்லிய வளிமண்டலம் உருவாகியுள்ளது. அதை 'ஹீலியோமண்டலம்' என்றும் அழைப்பர்.அது கதிரவன் மண்டலத்தை குறைந்த பட்சம் 100 ஏயூ என்ற கணக்கில் ஊடுருவி யுள்ளது.(ஹீலியோ பாஸ் காண்க) [28].'கிரக இடைப்படு ஊடகம்'என்கின்ற பெயரினில் அது அழைக்கப்படுவதுண்டு. சூரியனின் புறப்பரப்பில் தோன்றிவரும் மண்காந்தப் புயல்கள் ஆவன: கதிரவன் கிளர் ஒளி, மணிமுடியாக பொருண்மை வெளியேற்றம், இரண்டுகதிர் மண்டலத்தின் மின்விசை மேற்போர்வையாகும்ம் கதிர்மண்டலத்திற்கு இடையூறு செய்தது மட்டுமின்றி விண்வெளி சீதோஷ்ண நிலையையும் ஏற்படுத்தின.[29] கதிர்மண்டலத்தின் மிகப்பெரும் கட்டடமைப்பு .அது ஏற்பட்டது எவ்விதம் என்றால் கிரக இடைப்படு ஊடகத்தில் சூரியனின் சுழலும் மின்காந்தப் புலன்கள் உருவாக்கிய சுழல்வட்ட வடிவே காரணமாகும்[30] [31]

சிவப்பு மஞ்சள் செக்கர் வானம் வட்டப்பாதையில் இருந்து காணல்

பூமியின் ஈர்ப்புவிசைப் பரப்பானதுவளிமண்டிலம் வரைக்கும் நிலவுகின்றது. அதன்பின் கதிரவன் காற்றால் அவை பறிக்கப்படுகின்றது. வீனஸ் மற்றும் செவ்வாய் கிரகங்களுக்கு ஈர்ப்புவிசை ஏதும் கிடையாது. அதன்விளைவாக கதிரவன் காற்று அவற்றின் வளி மண்டலங்களைப் படிப்படியாக கசிந்துருகச் செய்கின்றன.[32] கதிரவன் காற்றானது பூமியின் ஈர்ப்பு விசையுடன் கலந்து உட்செயல் புரிவதால் விசையூட்டப் பெற்ற நுண்துகள்கள் செங்கோணங்களில் குழல்வாயில் திரவம் பெய்வது போல, செலுத்தப் படுவதால் பூமியின் மேற்புற வளிமண்டலம் வழியாக துருவ மின்ஒளிப்படலத்தை உருவாக்குகின்றது. அதன்நிறங்கள் அடர்ந்த மஞ்சள் அதனுடன் சிவப்பாக அமைந்திருக்கும். அதை துருவகாந்த முனைகளில் பார்ப்பதற்கு ஏதுவாகும்!

சூரிய குடும்பத்தின் வெளிப்புறத்திலிருந்து 'காஸ்மிக்' கதிர்கள்' அண்டவெளியல் உண்டாகி வருகின்றன. 1928ல் டாக்டர் ஆர்.ஏ. மில்லிகன் என்ற மேதை உடுக்கள் இடையிருந்து மின்காந்தச் சிற்றலைகள் அல்லது நுண்அலைகள் வருவதாகக் கண்டறிந்து தெரியப்படுத்தினார். சூரிய குடும்பத்தை பாகுபாடோடு கதிர்மண்டலம் காத்து வருகின்றது.அதே போல் கிரகங்களின் காந்தப்புலன்கள் (எந்தெந்த கிரகங்கள் கொண்டுள்ளதோ அவற்றுக்குமட்டும்) பாதுகாப்பைச் செய்கின்றன. 'உடுக்களிடையுள்ள ஊடகம்' வாயிலாக மாறுதல் காண்கின்றது.சூரியனின் மின்காந்தப் புலன்கள் நீண்ட காலத்து அட்டவணைப்படி மாறுதல்கள் காண்கின்றன. எனவே மின்காந்த சிற்றலைகள் சுற்றெறிவு சூரிய குடும்பத்தில் அடிக்கடி பற்பல மாறுதல்களுக்குள்ளாகின்றன. அதுஎவ்வளவு என்பது இன்னமும் அறியப்படாத ஒன்றாகவே இருக்கின்றன.[33]

கிரகங்களுக்கிடையிலுள்ள ஊடகம் குறைந்த பட்சம் இருவகையான வட்டுவடிவ பிரதேசங்களுக்குத் தாயகப்பிறப்பிடமாக உள்ளது. அப்பிரதேசங்கள் காஸ்மிக் தூசிப் படலமாகவே உள்ளது.முதலாவது செக்கர் வான தூசிப்படலம் மேகம், இது சூரிய குடும்பத்தில் உள்புறம் இருக்கின்றது. உதயம் முதல் அஸ்தமனக் காலம்வரைமுக்கோண வடிவில் செந்நிறத்து ஒளியினை ஏற்படுத்துகின்றது. அது பார்ப்பதற்கு மோதல்களால் உருவானதுபோல் இருக்கும். இந்த மோதல்கள் உடுக்களிடையில் திணைமண்டலத்தில் கிரகரீதியில் உட்செயல்களால் கொணரப்பட்டதாகும்.[34].இரண்டாவதாக உள்ள காலகட்டம் 10 ஏயூ விலிருந்து 40 ஏயூவரை எனக் கருதப்படுகின்றது. அதேபோன்ற ஒத்தமோதல்கள் குயிர்பெர் திணைமண்டலத்தில் உருவாகி இருக்கலாம் என்று நம்பப்படுகின்றது.[35][36]

உட்புற சூரிய குடும்பம்[தொகு]

உட்புறச் சூரிய குடும்பம் என்பது மரபார்ந்த பெயர் ஆகும். அதனுள் அடங்கும் பிரதேசத்தில் நிலம்சார்ந்த கிரகங்கள் மற்றும் நட்சத்திர வடிவுக்கோள்கள் உள்ளன.[37] மணல்சத்து உப்புக்கள் மற்றும் உலோகங்களால் இயன்ற உட்புற சூரிய குடும்பத்தில் இருக்கும் பொருள்கள் சூரியனுக்கு மிக அருகில் குவியல் கூளமாக அமைந்துள்ளன. மொத்த பிரதேசமும் ஜூபிடர், சனி இடைப்படு தூரத்தைக் காட்டினும் அதன்ஆரம் குறுகியதாகவே உள்ளது.

உள்ளார்ந்த கிரகங்கள்[தொகு]

கிரகங்கள் உட்புறம் இடம் இருந்து வலம்: புதன் , வெள்ளி , பூமி, செவ்வாய் அளவு படி வடிவங்கள் (

நான்கு உள்ளார்ந்த கிரகங்கள் அல்லது நிலம்சார்ந்த கிரகங்கள் அடர்ந்த பாறைப்படலங்களாக உள்ளன. ஒரு சில கிரகங்கள் சந்திரன்களைக் கொண்டுள்ளன. இவற்றுக்கு வளையமண்டலங்கள் கிடையாது. அவை பெரும்பாலும் உயர் உருகுநிலை கொண்ட உலோகங்கள் அதாவது மணல்சத்து உப்புக்களை வெளிப்புறத்திலும் இரும்பு, நிக்கல் போன்ற உலோகங்களை மையப்பகுதியிலும் கொண்டுள்ளன. நான்கு கிரகங்களில் மூன்றான வெள்ளி, பூமி, செவ்வாய் இவைகளில் கட்டுறுதி வன்மை படைத்திருக்கும் வளி மண்டலங்கள் சூழ்ந்திருக்கினறன. எல்லாவற்றிலும் அழுத்தமான எரிமலை முகடுகள், கட்டுமானக் கலையுடன் நேர்த்தியாக மேல்பரப்பு அமைந்து கிடக்கின்றன. அதில்பிளவுண்டபள்ளத் தாக்குகள் மற்றும் எரிமலைகள் உள்ளன. உட்புறக் கிரகம் என்ற பெயரை தாழ்ந்த கிரகம் என்ற பெயருடன் குழப்பம் ஏற்படுத்திக் கொள்ளக் கூடாது. தாழ்ந்த கிரகம் எனப்படுபவை சூரியனுக்கு பூமியைக் காட்டிலும் அருகில் உள்ள புதன் மற்றும் வெள்ளி ஆகும்.

புதன்[தொகு]

புதன் சூரியனுக்கு மிக அருகில் உள்ள கிரகமாகும். இது சூரியனிலிருந்து 0.4 வானியல் அலகு தூரத்திலுள்ளது. இது மிகச்சிறிய (0.055 புவிபொருண்மைகள்) கிரகமும் அகும். இதற்கு இயற்கைத் துணைக்கோள்கள் கிடையாது. இதன் புவியமைப்பு அம்சங்களுக்காக பெயர் பெற்றதாகும். அழுத்தமான எரிமலைவாய்களில் தொங்கும் கூடல் வாய்கள் அமைந்துள்ளன. அவைகள் ஒருவேளை சரித்திர முதல்தோற்றக் காலத்தில் நிகழ்ந்த ஒடுக்கத்தால் உருவாகியிருக்கக்கூடும்[38]. புதனின் வளிமண்டலம் புறக்கணிக்கத்தக்கதாகும். அதில் அணுக்கள் மேற்பரப்பில் கதிரவன் காற்றால் தாக்குண்டு வெடிக்கும்[39]. இது மையப்பகுதியில் இரும்பு உலோகம் ஏராளமாக கொண்டிருக்கும். அதன் 'மூடகம்' (மேண்டில்) பற்றிய விளக்கம் பெறப்படவில்லை. தற்காலிகக் கோட்பாடுகள்ன்படி, அதன் வெளிப்பகுதி அடுக்குகள் ராட்சத பயன்விளைவால் முற்றிலும் களையப் பட்டுள்ளது. மேலும் இளம்சூரியனின் எரிசக்தி திரண்டு உருவாக்குவதைத் தடுத்து வந்துள்ளது[40][41].

வெள்ளி[தொகு]

வெள்ளி தோற்றத்தில் பூமியை ஒத்திருக்கும். இது சூரியனிலிருந்து 0.7 வானியல் அலகு தூரத்திலுள்ளது. அது பூமியைப்போல் ஒருபருமனான மணல்சத்து (சிலிகேட்) இரும்பு மையத்தில் கொண்டுஉள்ளது. கணிசமான வளிமண்டலம் மற்றும் உள்ளிருக்கும் மண்ணியல் நடவடிக்கைகளுக்கு உகந்ததாக இருக்கும். அது பூமியைக்காட்டிலும் வறண்டும் அதன் வளிமண்டலம் ஒன்பது மடங்குகள் அடர்த்தியாகவும் இருக்கும். அதற்கு இயற்கை உபகோள்கள் கிடையாது. அது மிகமிக வெப்பமான கிரகமாகும். அதன் மேற்பரப்பு வெப்பநிலை 400 °சி இனை விடக்கூடியது. காரணம் அதன் வளிமண்டலத்தில் பச்சைவீட்டு விளைவு வாயுக்கள் அதிகமாக இருப்பதேயாகும்[42]. நடப்பு மண்ணியல் நடவடிக்கைகள் நடைபெறுவதற்குரிய உறுதியான தடயங்கள் ஏதும் கிடைக்கப் பெறவில்லை. அதன் வளிமண்டலம் வெறுமையாக்கப்படாமல் தடுக்க அதற்கு காந்தப்புலம் எதுவும் இல்லை. ஆனால் அதன் வளிமண்டலம் தொடர்ந்து எரிமலை வெளியேற்றங்களால் மீண்டும் நிரப்பப்படுகிறது [43].

புவி, பூமி[தொகு]

பூமியானது (1 ஏயூ) உட்புற கிரகங்களில் மிகப்பெரியதும் மிக அடர்த்தியானதும் ஆன கிரகமாகும். அது ஒன்றில் மட்டும் நடப்பு மண்ணியல் நடவடிக்கைள் விட்டுவிடாமல் தொடர்ந்து நடைபெறுகின்றன. பிரபஞ்சத்தில் பூமி ஒன்றில் மட்டும் தான் உயிரினங்கள் வாழ்ந்து வருகின்றனUNIQ3eba141395ab9fcc-nowiki-0000012E-QINU44UNIQ3eba141395ab9fcc-nowiki-0000012F-QINU. நிலம் சார்ந்த கிரகங்களில் அது ஒன்றுதான் திரவ நீர்மண்டலம் பெற்றுள்ளது. அத்தனிச்சிறப்பு அதற்கு மட்டுமே இருக்கின்றது. மேலும் பூமி கிரகத்தில் ஒன்று மட்டும் தான் 'கவசத்தகடு கட்டுமானம்' காணப்படுகின்றமை அதன் தனிச்சிறப்பை கூடுதலாக்குகின்றது. பூமியின் வளிமண்டலம் மற்ற கிரகங்களின் மண்டலங்களைக் காட்டிலும் வேறு பாடாக உள்ளது. உயிரினங்கள் வாழ்வதால் 21சதவீதம் பிராணவாயு கொண்டிருப்பதாலும் அத்தகு வேறுபாடுகள் தோன்றியுள்ளன[45]. அதற்கு ஒரேயொரு இயற்கை உபகோள் உண்டு அதுதான் நிலா ஆகும். அந்நிலாவே கதிரவன் மண்டலத்தில் அமைந்துள்ள ஒருபெரும் நிலம்சார் உபகோள் எனப் பெயர் பெற்றுள்ளது.

செவ்வாய் கிரகம்[தொகு]

செவ்வாய் (1.5 ஏயூ) பூமி மற்றும வெள்ளி ஆகிய இரண்டினைக் காட்டிலும் சிறிய கிரகமாக உள்ளது. அது கொண்டுள்ள வளிமண்டலத்தில் அதிகம்கரியமில வாயுவே உள்ளது. அதில் பரந்து காணக்கிடக்கும் எரிமலைகள் 'ஒலம்பஸ் மான்ஸ்' என்றழைக்கப்படுகின்றன. அங்குள்ள பிளந்த பள்ளத்தாக்குகள் 'வாலிஸ் மேரினாரிஸ்' என்று அழைக்கப் படுகின்றன. அவைகள் அதன் மண்ணியல் நடவடிக்கைகளை எடுததுக்காட்டுகின்றன. அதுவும் சமீப காலமாகத்தான் உள்ளதாக கண்டறியப்பட்டுள்ளன.[46] அதன் சிகப்புநிறம் அதில் உள்ள இரும்பு ஆக்ஸைடுகளால்(துரு)[47] ஏற்பட்ட தாகும். செவ்வாய் கிரகத்திற்கு இரண்டு சிறுகுறு இயற்கை உபகோள்கள் உள்ளன. அவைகள் 'டைமோஸ்' மற்றும் 'போபோஸ்' என்றழைக்கப் பெறுகின்றன. அவைகளே கைப்பற்றப்பட்ட நட்சத்திர வடிவுக் கோள்கள் எனவும் கருதப்படுகின்றன.[48]

நட்சத்திரக் கோள் திணை மண்டலம்[தொகு]

முக்கிய உடுக்கோள் தினைமண்டலம் மற்றும் ட்ரோஜன் நட்சத்திர மீன்கள்

நட்சத்திர வடிவுக்கோள்கள்சிறிய சூரிய குடும்பத்துப் பருப்பொருள்கள் ஆகும். அதில் முக்கியமாக பாறைகளும், உலோகத் தன்மை படைத்த விரைந்து ஆவியாகாதிருக்கும் கனிமங்கள் உள்ளடங்கும்.[49]

முக்கிய உடுக்கோள் திணைமண்டலம் செவ்வாய், வியாழன் கிரகங்களுக் கிடையே உள்ள வட்டப்பாதையை 2.3 மற்றும் 3.3 ஏயூ அளவில் சூரியனிடமிருந்து தொலைவில் இருப்பிடம் கொண்டுள்ளது. அது சூரிய குடும்பம் உண்டான காலத்தில் தோன்றிய எச்சங்கள் என்றும் கருதப் படுகின்றன. அவைகளை ஒன்று பட்டு இணைக்கத் தவறிவிட்டன ஏனெனில் வியாழன் கிரகத்தின் ஈர்ப்புவிசையின் தலையீட்டால் அவ்வாறானது என்று கருதப் படுகின்றது. [50]

வடுக்கோள்கள் அளவு வரிசையில் தூரதரிசனக் கண்ணாடியையும் தாண்டி பலநூறு கிலோ மீட்டர்கள் காணக்கிடக்கின்றன. சிரிஸ் நீங்கலாக மற்ற வடுக்கோள்கள் சிறிய சார்ந்துள்சூரிய குடும்பத்தவை என்று வகைப்படுத்தப் பட்டுள்ளன. 'வெஸ்டா' மற்றும் 'ஹைஜீயா' வடுக்கோள்கள் குள்ளக் கிரகங்கள் என அழைக்கப் பெறுகின்றன. அவைகள் 'நீர்ம நிலையியலின் சமநிலையை' அடைந்துள்ளதாக தெரியப்படுத்தப் பட்டுள்ளன. {{3}(106)

வடுக்கோளில் உள்ள ஆயிரக்கணக்கான பத்து லட்சக்கணக்கான, பொருள்கள் பரிதி விட்டத்தில் ஒரு கிலோ மீட்டர் அளவிலும் உள்ளன.[51] இருப்பினும் அதன் மொத்த முக்கிய திணைமண்டலத்து பொருண்மை பூமியை விட ஆயிரம் மடங்கு அதிக முள்ளது.[52] முக்கிய திணைமண்டலம் அரிதாகவே உயிரினம் கொண்டுள்ளது. எனவே விண்கலம் கடந்து செல்லும் போது நிகழ்வு ஏதும் நடைபெறா வண்ணம் கடந்து செல்ல முடிகின்றது. பரிதி விட்டம் 10 மற்றும்10−4மீட்டர் கொண்டுள்ள உடுக்கோள்கள் 'விண்வீழ் கற்கள்' எனவும் அழைக்கப்பெறுகின்றன.[53]

கிரிஸ்

சிரிஸ்[தொகு]

சிரிஸ்(2.77 ஏ யூ)உடுக்கோள் தினைமண்டலத்தில் உள்ள மிகபெரிய பொருள் ஆகும்.அது விட்டம் 1000கி மீ க்கும் கொஞ்சம் குறைவாக உள்ளது. அதன் உருண்டை வடிவை இழுக்கக் கூடிய அளவுக்கு ஈர்ப்புவிசை கொண்டு உள்ளது.19வது நூற்றாண்டில் சிரிஸ் கண்டு பிடிக்கப்பட்ட காலத்தில் அதை ஒருகிரகம் எனக் கருதினார்கள்.ஆனால் 1850 மேலும் உற்று நோக்கலில் காணப்பட்ட உண்மை உடுக் கோள் என உணரப்பட்டது.[54] 2006 ஆண்டில் மறுவகையில் ஒரு குள்ள கிரகம் என அறிவிக்கப்பட்டது.

உடு கோள் குழுக்கள்[தொகு]

நட்சத்திர மீன்கள் அல்லது உடு கோள்கள் திணைமண்டலத்தில் குழுக்கள் எனவும் குடும்பங்கள்எனவும் இரண்டாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. வட்டப் பாதையில் சுற்றிவரும் தன்மைகளில் அடிப்படையில் பிரிக்கப்பட்டன. உடு கோள் சந்திரன்கள் அதன் இன பெரிய கோள்களை வட்டப் பாதையில் சுற்றி வலம்வருகின்றன. கிரக சந்திரன்கள் என தெளிவாக குறிப்பிடப் படவில்லை ஆயினும் சில நேரங்களில் அவைகள் கூட்டாளிகள் போல பெரியதாக இருக்கின்றன.உடு கோள் மண்டலத்தில் [[முக்கிய தினைமண்டல வால்மீன்|முக்கிய திணைமண்டல்]] வால்மீன்கள் இருக்கின்றன.அவைகள் பூமியின் தண்ணீர் மூல ஆதாரம் ஆக அமைந்து இருக்கலாம் என கருதப்படுகிறது.[55]

ட்ரோஜன் நட்சத்திர மீன்கள் ஜுபிடேரின் [[பின்வரிசை முனை|L4அல்லது L5 புள்ளிகளில்இருப்பிடம்]] அமையப் பெற்றுள்ளன. ஈர்ப்பு விசையில் நிலையான பகுதியில் வட்டப்பாதையில் ஒருகிரகம் முன்னேறும் அல்லது பின்னடையும் ட்ரோஜன் சொல் சிறுபொருள்கள் பிறகிரகங்கள் மற்றும் விண்கலங்கள் பின்னடையும் புள்ளி பொறுத்து அழைக்கப்படும். ஹில்டா நட்சத்திர மீன்கள் 2:3ஒலியலை எதிர்வுகள் ஜுபிடரருடன் உள்ளது பொறுத்திருக்கும். ஒவ்வொரு ஜுபிடரின் இரண்டு வட்டப்பாதையின் வலங்கள் பொறுத்து சூரியனை மும்முறை சுற்றிவரும்.

உட்புற சூரிய குடும்பம் தூசிபடிந்து முரட்டு நட்சத்திர மீன்கள், பலவுடன் உள்ளார்ந்த கிரகங்களின் வட்டபாதையில் வலம்வரும்.

வெளிப்புற சூரிய குடும்பம்[தொகு]

சூரியக் குடும்பத்தின் வெளிப்புறப் பிரதேசம் வளிமப் பெருங்கோள்கள் (gas giants) மற்றும் அவற்றின் துணைக்கோள்களுக்கு தாயகமாக அமைந்துள்ளது. பல குறுகிய ஆயுள் கொண்ட வால்மீன்கள் ('சென்டார்கள்' எனும் விண்மீன் குழுக்கள் உள்பட) சுற்றி வருகின்றன. சூரியனிடமிருந்து மிக நீண்ட தூரம் வெளிப்புற சூரியக் குடும்பத்தில் இருப்பதால் விரைந்து ஆவியாகும் தண்ணீர், அமோனியா, மீதேன் ஆகியவற்றால் நிரம்பியுள்ளன. ஆனால் உட்புற சூரிய குடும்பத்தில் உள்ள பாறைகள் குளிர்ந்த நிலையில் திடமாகவே இருக்கச் செய்கின்றன.

வெளிப்புறக் கோள்கள்[தொகு]

உச்சி முதல் அடிவரை: நெப்டியுன்> யுரேனஸ்,மற்றும் ஜுபிடர் (ஒரே சீர் ஆனது அன்று)

சூரியக் குடும்பத்தில் நான்கு வெளிப்புறக் கோள்கள் அல்லது வளிமப் பெருங்கோள்கள் (சில சமயங்களில் 'ஜோவியன் கிரகங்கள்' என அழைக்கப்படுகின்றன) உள்ளன. மொத்தமாக 99 சதவீதம் பொருண்மையுடன் சூரியனின் வட்டப் பாதையில் இவை சுற்றி வருகின்றன. ஜூபிடர் மற்றம் சனி கிரகங்களில் அதிக பட்சமாக ஹைட்ரஜன், ஹீலியம் இருக்கின்றன. யுரேனஸ் மற்றும் நெப்டியூனில் அதிக பட்சம் பனிக்கட்டி உள்ளன. சில வானநூலார்கள் அவைகள் சொந்த வகைப்பாட்டிற்கே உரியன என்றும் 'பனி ராட்சதர்கள்' எனவும் கருதுகின்றனர்.[56] நான்கு வாயு ராட்சதர்களுக்கும் வளையங்கள் உண்டு அதில் சனியின் வளையம் புவியிலிருந்து சுலபமாகக் காண இயலும். வெளிப்புற கிரகங்கள் என்னும் சொல் உயர்ந்த கிரகங்கள் என தவறாகக் கருதக்கூடாது. அவைகள் புவியின் வட்டப் பாதையைக் கடந்து உள்ளன.( வெளிப்புற கிரகங்கள்: செவ்வாய்)

வியாழன்[தொகு]

வியாழன்(5.2 ஏயு)318 மடங்கு புவியின் பொருண்மையை கொண்டுள்ளது. அது 2.5 மடங்குகள் பிறகிரகங்களின் மொத்த பொருண்மையை காட்டிலும் அதிகமானதாகும். அது ஹைடிரஜன் மற்றும் ஹீலியம் இரண்டாலும் இயன்றுள்ளது. அதன் வலிமையான உள்வெப்பம் பல நிரந்தர அம்சங்களை வளிமண்டலம், முகில்திரள்கள், 'பெரிய செந்நிற இடம்' என்று அறியப்படுத்தியுள்ளன. வியாழன் அறுபத்து மூன்று அறியப்பட்ட உபகோள்களை கொண்டு உள்ளன. மிகப்பெரிய நிலாக்களான: கேனிமிடே, காலிஸ்டோ, அயோ, மற்றும் யுரோப்பா நிலம்சார் கிரகங்களை ஒத்துள்ளன. எரிமலைச் செயற்பாடு, உள்ளிட வெப்பமூட்டல் இரண்டிலும் ஒத்திருக்கும் அம்சங்கள் காணலாம்.[57] 'கேனிமிடே' சூரிய குடும்பத்தின் புதன்(கோள்) இனை விடமிகவும் பெரியதாகும்!

சனி[தொகு]

சனி(9.5ஏயூ) தனது வளையத்தால் தனிச்சிறப்பு பெற்றதான கிரகமாகும் வியாழனினை ஒத்த அம்சங்கள் அதன் வளி மண்டலம் மற்றும் காந்தமண்டலத்தில் உள்ளன. வியாழனின் கொள்ளளவில் 60 சதவீதம் சனி கொண்டுள்ளது. ஆனால் பொருண்மையைப் பொறுத்த மட்டில் 95 என்றுள்ள எண்ணில் மூன்றாவதாக உள்ளது. புவியின் பொருண்மைகள் அதனை குறைந்த அளவினில் அடர்த்தி கொண்டதாக சூரியக் குடும்பத்தில் ஆக்கியுள்ளது. 60 தெரிந்த விண்கலன்கள் இதில் உள்ளன. (3 இன்னும் உறுதி படுத்தப்படவில்லை) இரண்டு 'டைட்டான்' மற்றும் 'என்சடலாடஸ்' மண்ணியல் தொடர்பான செயல்பாடுகள் நடப்பதாக கண்டறியப்பட்டுள்ளன. அதிகம் பனிப்படலம் இருப்பினும்! [58] டைட்டான் புதன்(கோள்) இனை விடப்பெரியது.அது ஒன்றுதான் சூரியகுடும்பத்தில் கணிசமான வளிமண்டலம் படைத்துள்ளது.

யுரேனஸ்[தொகு]

யுரேனஸ்(19.6 ஏயூ)14 புவிப்பொருண்மைகள் கொண்ட வெளிப்புற கிரகங்களுள் மிக இலேசானதாகும். தனிச்சிறப்பான அம்சமாக அமைவது, எல்லா கிரகங்களைக் காட்டிலும் சூரியனை அது அதன் வட்டப்பாதையில் அதன் பக்கமாகவே சுற்றிவலம் வருவதேயாகும்.ஞாயிறு செல்லும் மார்க்கத்தில்தொண்ணூறு டிகிரி ஊடுஅச்சில் சாய்வுநிலை- அதாவது ஒருக்கணித்துக் கொண்டு செல்வதேயாகும். பிற வாயு ராட்சதர்களைக் காட்டிலும் அது மிகக்குளிர்ந்த மையப்பகுதி கொண்டுள்ளது. அண்ட வெளியில் சுற்றெறியும் கதிர்வீச்சு வெப்பம் மிகக்குறைந்த பட்சமாகவே உள்ளது.[59] யுரேனஸ் தெரிந்த விவரத்தின்படி 27விண்கலங்கள் படைத்துள்ளது. அதில் பெரிதென விளங்குவது டைட்டானியா, ஒபேரான், அம்பிரியல், ஏரியல் ,மற்றும் மிராண்டா ஆகியனவாகும்.

நெப்டியூன்[தொகு]

யுரேனஸ் காட்டிலும் சிறிதாக இருந்தாலும் நெப்டியூன் (30எயு)புவியை விட பதினேழு மடங்கு பொருண்மை கொண்டதால் அடர்த்திஅதிகம் உள்ளது. அதன் சுற்று எரியும் உள்வெப்ப வீச்சு ஜுபிடர் அல்லது சனியைப் போல் இல்லை.[60] நெப்டியூன் பதிமூன்று தெரிந்த விண்கலங்கள் கொண்டு உள்ளன.அதில் பெரிய 'ட்ரைடன்' மண்ணியல்பாக நடைமுறையில் உள்ளது.மேலும் வெந்நீர் ஊற்றுகள், திரவ நைட்ரஜன் [61] கொண்டுள்ளன. ட்ரைடன் தன ஒரேஒரு பெரிய விண்கலன் ஆகும் அதன் வட்டப்பாதை பின்னோக்கிச்செல்லும் வண்ணம் இருக்கிறது.நெப்டியூன் அதன் வட்டப்பாதையில் ஏராளமான சிறுகிரகங்களை கொண்டுள்ளன. அவைகள் [[ட்ரோஜன்

நெப்டியுன்|நெப்டியூன் ட்ரோஜன்கள்]] ஒன்றுக்கு ஒன்று விகிதத்தில் ஒலியலை அதிர்வுகள் கொண்டதாக உள்ளன.

வால் மீன்கள்[தொகு]

வால் மீன் ஹாலி பாபப்

வால்மீன்கள் சிறிய சூரிய குடும்பத்துப் பருப்பொருள்களாகும். அவைகள் ஒருசில கிலோ மீட்டர்கள் தொலைவே கொண்டுள்ளன. ஆனால் விரைந்து ஆவியாகும் பனிக்கட்டிகள் அதிகமாக அமைந்துள்ளன. அவைகள் மையம் வேறாக உள்ள 'உறழ்வட்டப் பாதைகள்' கொண்டுள்ளன. பொதுவாக அப்பாதை உட்புற கிரகங்களின் வட்டப் பாதைகள் அதற்கு பரிதி அண்மையிலும், புளுட்டோவிற்கு பரிதி சேய்மையில் அமைந்துள்ளது. ஒரு வால்மீன் உட்புற சூரிய குடும்பத்தில் நுழையும் போது அதைச் சூரியனிடமிருந்த அண்மை நெருக்கம் கொள்ள வைக்கின்றது. அதனாற்றான், பனிப்படலம் [[பதங்கம் வேதிஇயல்|பதங்கம்]] படுகின்றது.மேலும் அணுச் சிதைவுற்ற நுண் அதிர்வுகளும் கொள்கின்றன. அதன் விளைவாக [[வால்மீன் தலையில் உள்ள உறைமேகம் (வால்மீனியல்)|வால்மீனின் தலைமாட்டில், உறைமேகங்கள்]] சூழ்ந்து கிடக்கின்றன. அந்த மேகத் திரள்களில் வாயு, மற்றும் தூசுமயமான நீள்தும்பு உருவாகின்றதால்,அது வெற்றுக்கண்ணுக்கு நன்கு புலப்படுகின்றது.

குறுகிய கால வால்மீன்கள், இருநூறு வருடங்கள் நீடிக்கும் வட்டப் பாதைகள் கொண்டுள்ளன. ஆனால் நீண்ட கால வால்மீன்களின் வட்டப் பாதைகள் ஆயிரக் கணக்கான வருடங்கள் நீடிக்கும் வல்லமை படைத்ததாகும். குறுகிய கால வால்மீன்கள் குயிபெர் திணைமண்டலத்திலிருந்து உருவாகின்றன. நீண்ட கால வால்மீன்கள் 'ஹாலே பாப்ப்' இருந்து 'ஊர்ட் மேகம்' வாயிலாக உருவாகின்றன. பல வால்மீன்களின் குழுக்கள் 'கிரேயூட்ஸ் சன் கிரேஸர்ஸ்' அதன் ஒற்றைப் பெற்றோரிடமிருந்து உருவாகின்றன.[62] சில வால்மீன்களின் வட்டப் பாதைகள் 'குவிபிறையைச் சார்ந்து' உள்ளன. அவைகள் சூரிய குடும்பத்தின் வெளிப்புறம் தோன்றி வருகின்றன. எனவே அவைகளின் துல்லியமான வட்டப் பாதைகளைக் காண்பது என்பது அரிதாகவே உள்ளன.[63] பழைய வால்மீன்கள் கதிரவனின் கதகதப்பால் விரைந்து ஆவி யாகும் நிலை ஏற்படவே அவைகள் உடுக்கோள்கள் என்ற அட்டவணைப் படுத்தப்படுகின்றன.[64]

விண்மீன் குழுக்கள்[தொகு]

'சென்டார்கள்' என்றழைக்கப்பெறும் விண்மீன்கள் குழுக்கள் பனிமயமான வால்மீன்கள் போன்றிருக்கும். அவைகளின் பாதி முக்கிய ஊடச்சு ஜூபிடர் (5.5 ஏயூ)காட்டிலும் அதிகமானதாகும். ஆனால் நெப்டியுன் (30 ஏயூ) விட குறைவானதாக இருக்கும் அத்தகைய பெரிய விண்மீன் குழுவானது, '10199 சேரிக்ளோ' என்றழைக்கப் பெறுகின்றது. அதன் விட்டம் 250 கிலோ மீட்டர் அளவில் இருக்கும்.[65]. முதல்முதல் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட விண்மீன் குழு '2060 சிரான்' என்று அழைக்கப்பட்டது. அதன் வகைப்பாடு வால்மீன் (95 பி) என்பதாகும். மற்ற வால்மீன்கள் போல தலைமாட்டில் உறைமேகம் சூரியனை நெருங்கும் வேளை சூழப் பெற்றிருக்கும்.[66]

ட்ரான்ஸ் -நெப்ட்யுனின் பிரதேசம்[தொகு]

நெப்டியூனைத் தாண்டி அமைந்துள்ள பிரதேசம் 'டிரான்ஸ் நெப்டியூன்' என்றழைக்கப்படுகின்றது இன்னமும் அதிகபட்சம் ஆராய்ந்தறியாத பிரதேசமாகவே உள்ளது. அது மிகுதியான சிறுசிறு உலகங்கள் கொண்டுள்ளதாகத் தோன்றுகின்றது.அந்த சிறுசிறு உலகங்களில் பெரியது என்பது புவியின் விட்டத்தில் ஐந்தில் ஒருபகுதி கொண்டுள்ளது. ஆனால் பொருண்மையைப் பொறுத்த மட்டில் அது சந்திரனுடையதைக் காட்டிலும் குறைவாகவே கொண்டுள்ளது. அதுவும் பனியும் பாறையையுமாகவே இயன்றுள்ளது. பிரதேசம் சிலசமயங்களில் 'வெளிப்புற சூரிய குடும்பம் ' என்றும் பெயர்பெற்றுள்ளது. இந்தச் சொல்லாக்கம் உடுக்கோள் திணை மண்டலத்தின் அப்பால் உள்ளதாகவே பொருள்பட பயன்படுத்தப்படுகின்றது.

குயிபேர் திணை மண்டலம்[தொகு]

300 பி எக்ஸ் இடம் தெரிந்த குய்பேர் திணை மண்டலங்கள் , நான்கு வெளி கிரகங்கள் ஏற்ப வைத்து அறிவது

குயிபேர் திணைமண்டலம் பிரதேசத்தின் முதல் உருவாக்கமாகும். கூளங்கள் மிக்க ஒருபெரும் வளையம் உடு கோள் போல ஒத்திருக்கும் ஆனாலும் முக்கியமாக பனிக்கட்டியால் அமைந்திருக்கும்.அது சூரியனிடம் இருந்து முப்பது முதல் ஐம்பது வரை ஏ யு விஸ்தாரம் கொண்டுள்ளது.அது சிறிய சூரிய குடும்பத்து பருப்போருள்களால் ஆக்கப்பட்டு உள்ளதாகும். அதனுள்ளும் பெரிய அளவில் உள்ள பொருள்கள்: குயாவயர், வருணா மற்றும் ஆர்கஸ் ஆகியன குள்ள கிரகங்கள் என அழைக்கப்படுகின்றன.100,000 மேற்பட்ட அளவில் குவிபேர் திணை மண்டலங்கள் ஐம்பது கிலோ மீட்டர் விட்டம் கொண்டு உல்ளது.அதன் மொத்த பொருண்மை புவியினுடையது விட பத்து அல்லது நூறு விட மேம்பட்டதாக உள்ளது. .[67] பல குவிபேர் திணை மண்டலங்கள் பன்முக விண்கலங்கள் கொண்டு உள்ளன.அவைகளின் வட்டப் பாதைகள் சூரியன் செல்லும் மார்கத்தின் வெளியே உள்ளன.

வரைபடம் காட்டும் 3:2 பெரும்சிறப்பு மற்றும் ஒலியலை அதிர்வுகள் குயி பேர் திணை மண்டலம் பிரிவுகள்

குயிபேர் திணைமண்டலம் சுமாராக 'பெரும்சிறப்பு' மற்றும் 'ஒலிஅலைஅதிர்வு' என இரு பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பெறுகின்றது. இரண்டாவது பிரிவு நெப்டியூன் வட்டப் பாதைகளுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளன.(ஒவ்வொரு மூன்று நெப்டியூன் பொருள்களுக்கு இரண்டு அல்லது ஒவ்வொரு இரண்டுக்கும் ஒன்று) முதலாம் ஒலிஅலை அதிர்வுப் பிரிவு நெப்டியூன் வட்டப் பாதையில் இருந்து தொடங்கும். முதலாம் ஒலிஅலை அதிர்வுப் பிரிவு நெப்டியூன் வட்டப்பாதையில் இருந்து தொடங்கும். பெருஞ்சிறப்புப் பிரிவு அதில் ஒலிஅலை அதிர்வுகள் நிகழாது. அதன் விஸ்தாரம் 39.4 ஏயூமுதல் 47.7 ஏயூவரை நீடித்துள்ளது.[68] இப்பிரிவின் உறுப்பினர்கள் என்று கருதப்படுவன 'க்யூப்வேனோக்கள்' என்ற பெயராலும் அழைக்கப்படுகின்றனர். அவ்வகையில் முதல்பிரிவு கண்டுபிடிக்கப்பட்டனர்.(15760) 1992 QB1(147) ஆதிநாள் முதலாக குறைந்த மைய உறழ்வு கொண்ட வட்டப்பாதைகள் கொண்டுள்ளன.[69]

புளூட்டோ மற்றும் சரோன்[தொகு]

புளூட்டோ(39 சராசரி ஏயூ) கொண்ட ஒரு குள்ளக் கிரகம் ஆகும். அது குயிர்பெர் திணைமண்டலத்தில் உள்ள மிகப்பெரும் பொருளாக அமைந்துள்ளது. 1930ல்அது முதலில் கண்டு பிடிக்கப்பட்டது. அதை ஒன்பதாம் கிரகம் என்று கருதினார்கள் ஆனால் 2006ல் திருத்தி யமைக்கப்பட்டதில் அது மாற்றப்பட்டுள்ளது. ஒருமுறையான கிரக வரைமுறைக்குட்பட்டு அமைந்திருக்கவில்லை. புளுட்டோவின் வட்டப்பாதையானது 17 டிகிரி சாய்வில் சூரியனிட மிருந்து அண்மைத் தூரம் 29.7ஏயூ விலிருந்தும் சேய்மைத் தூரம்49.5 (ஏயூ) (நெப்டியூன் வட்டப்பாதையில)உள்ளது.

புளுடோ மற்றும் அதன் தெரிந்த மூன்று சந்திரன்கள்

சரோன் என்பது புளுட்டோவின் மிகப்பெரும் சந்திரன் ஆகும்.அது தொடர்ந்து ஒரு குள்ளக்கிரகம் என வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது தெளிவின்றியே உள்ளது. புளுட்டோவும் சரோனும் வட்டப்பாதையில் மேற்புறம் ஈர்ப்பு விசையைப் பொறுத்த மட்டிலும் ஒரு 'பேரிசென்டர்'(பளுவேறிய உட்கருப்பகுதி) கொண்டுள்ளது.அது புளுட்டோ, சரோனை இரட்டை விண்மீன்கள் என்று ஆக்கியுள்ளது. மிகச்சிறிய சந்திரன்களான 'நிக்ஸ்' மற்றும் 'ஹைட்ரா' ஆகியன அதன் வட்டப்பாதையில் வலம்வருகின்றன.

புளுட்டோ நெப்டியூனை 3:2 விகிதத்தில் ஒலிஅலை அதிர்வுகள் ஏற்படுத்திக் கொண்டு வருகின்றன. அதன்படி, புளுட்டோவின் வட்டப் பாதை வலம் சூரியனைச் சுற்றிவரும் போது இரண்டாக அதாவது ஒவ்வொரு நெப்டியூன் வட்டப் பாதை வலம் மூன்றிற்கு இரண்டாக உள்ளது. குவிபேர் திணை மண்டலங்கள் வட்டப்பாதைகள் இந்த ஒலியலை அதிர்வுகளை பங்கிட்டு கொள்வதை ப்ளுடிநோக்கள் என்று அழைக்கின்றனர்.[70]

ஹாவ்மியா மற்றும் மேக் மேக்[தொகு]

ஹாவ்மியா(43.34 ஏயூ சராசரி) மற்றும் மேக் மேக் (45.79 ஏயு சராசரி) இவைகளே பெரும்சிறப்புக் குயிர்பெர் திணை மண்டலத்தில் கண்டுள்ள மிகப்பெரும் பொருள்களாகும்.

ஹாவ்மியா முட்டை வடிவத்தில் இருசந்திரன்கள் கொண்ட தாகும். மேக்மேக் ஒரு மிகப்பிரகாசமான புளுட்டோவிற்கு அடுத்தபடி பொருளாகும். புளுட்டோ அடிமுதலில் 2003 EL61 மற்றும்2005 FY9 எனப்பெயர்களால் வழங்கப் பெறுகின்றன அவைகள் அதனால் குள்ளக் கிரகம் என்று 2008ல் (அந்தஸ்தும் பெற்றுள்ளன).[14] அவைகளின் வட்டப் பாதைகள் புளுட்டோவினுடையதைக் காட்டிலும் (28 டிகிரி மற்றும் 29 டிகிரி ) சரிந்துள்ளன.[71] மேலும் புளுட்டோவைப் போலல்லாமல் நெப்டியூனுடையது பெருஞ்சிறப்புடைய 'கேபிஓ' வெகுஜனப்பகுதியாக அமைந்திருப்பதும் குறிப்பிடத் தக்கதாகும்.

சிதறுண்ட வட்டு[தொகு]

பொருள்கள்: சிதறிய பெரும்சிறப்பு மற்றும் ஒளியலை அதிர்வுகள் வட்டப்பாதைகளில் வெளி வந்து ஒருக்களித்தல் கருப்பு: சிதறிய வட்டு பொருள்கள் நீளம்: பெரும் சிறப்பு குயி பெர் திணை மண்டலம் பச்சை: 5:2 ஒளிஅலை அதிர்வுகள் பொருள்கள்

சிதறிய வட்டு குயிபேர் திணைமண்டலத்தின் மேற்சென்று கவிந்து கொள்வதால் மேலும் வெளிப்புறமாக நீடித்து செல்லும்.இப்பிரதேசம் வால்மீன்களின் மூலம் என்று உள்ளதாக கருதப்படுகின்றது. சிதறிய வட்டுப் பொருள்கள் தவறுதலாக வெளியேற்றப்பட்ட ஈர்ப்பு விசையின் ஆதிக்கத்தால் நெப்டியுன் கிரகத்தில் குடிபுகுந்ததில் இருந்து அதன் வட்டப்பாதையில் நடைபெற்று வருகின்றது. அதிகமான சிதறிய பொருள்கள் (எஸ் டி ஓக்கள்) பரிதி அண்மை குயிபேர் திணைமண்டலத்தில் உள்ளிருக்கும் ஆனால் சூரியனிடம் இருந்து 150 ஏ யு அளவில் பரிதி சேய்மை உள்ளது. எஸ் டி ஓ வட்டப் பாதைகள் சூரியன் செல்லும் மார்க்கம் அதிகம் சரிந்து உள்ளதால் ஏறத்தாழ செங்குத்தாக அதை நோக்கி இருக்கும்.சில வானநூலர்கள் இப்படி சிதறிய வட்டு வெறும் இன்னொரு குயிபேர் பிரதேசத்தின் பகுதி என்றும் கருதுகிறனர்.எனவே அவர்கள் அதனை " சிதறிய குயிபேர் திணை மண்டலங்கள்" [72] என்று கூறி யுள்ளனர்.மேலும் ஒரு சில வான நூலோர்கள் விண்மீன் குழுக்களை உட்புறம் சிதறிய குயிபேர் திணை மண்டலங்கள் என்றும் கருதுகிறனர்.அது சிதறிய வட்டுவின் வெளியிலும் பரவி இருக்கும் என்றும் கூறுகின்றனர்.[73]

எரிஸ்[தொகு]

எரிஸ் (68 ஏயூ சராசரி) சிதறிய வட்டுப் பொருளில் மிகப்பெரியது. அது ஒரு விவாதத்தையே கிளப்பியது அதாவது அது ஒரு கிரகத்திற்குரிய அம்சங்கள் உடன் உள்ளதா என்று! ஏன்எனில் புளுட்டோவை விட ஐந்து சதம் 2400 கிமீ (1500 mi).அளவிடப்பட்ட விட்டம் ஆகக் கருதப்படுகின்றது.

குள்ளக் கிரகங்களில் அதுவே மிகவும் பெரியதாக உள்ளது.[74] அதற்கு ஒரேஒரு சந்திரன் 'டைஸ்நோமியா' மட்டுமுண்டு. புளுட்டோவைப்போல அதுவும் பிறழ்ந்த மையம் கொண்ட தாகும். அதனுடைய பரிதி அண்மை 38.2 ஏயூ(கிட்டத்தட்ட புளுட்டோவின் சூரியனிடமிருந்த தூரம்) ஆகும். அதேபோல் அதன் பரிதி சேய்மை 97.6 ஏயூ, மேலும் செங்குத்தாக சூரியன் செல்லும் மார்க்கத்திற்கு தக்க சாய்ந்திருக்கும்.

வெகு தூரத்துப் பிரதேசங்கள்[தொகு]

சூரிய குடும்பம் எந்தப் புள்ளியில் முடிவுறுகின்றது, எங்கே உடுக்களிடையே அண்டவெளி தொடங்குகின்றது என்பதெல்லாம் துல்லியமாக வரையறுக்கப்படவில்லை. அவைகளின் வெளிஎல்லைகள் இரண்டு விதமான சக்திகளால் உருவாக்கப் படுகின்றது: கதிரவன் காற்று மற்றும் சூரியனின் ஈர்ப்புவிசையாகும். கதிரவன் காற்றின் வெளி வரம்பு அதன் செல்வாக்கு சூரியனிடமிருந்து புளுட்டோ உள்ள தூரம் அதைவிட நான்கு மடங்குகள் அதிகம் கொண்டதாகும். இந்த 'ஹீலியோபாஸ்' (ஒளிச்செறிவின் இடைஓய்வு) அதுவே உடுக்களிடையே ஊடகத் தொடக்கமாகக் கருதப்படுகின்றது[28] எனினும் சூரியனின் 'ரோச்சே ஸ்பியர்' (வெள்ளை அங்கியின் உருண்டை) அதுவே அதன் ஈர்ப்பு விசையின் செல்வாக்கை விளைவிக்கும் வரிசையாக அமைந்துள்ளது. ஆயிரம் மடங்குகள் தொலைவிற்கும் அந்த அளவிற்கு விஸ்தரிக்கப்படும் எனவும் நம்பப்படுகின்றது.

ஒளிச்செறிவின் இடைஓய்வு[தொகு]

வோயஜர்கள் ஒளிச்செறிவு புதர்க்காடு புகுதல்

ஒளிச்செறிவு உருண்டையானது இரு தனித்தனி பிரதேசங்களாக வகுக்கப்பட்டுள்ளன. சூரியக் காற்றானது 400 கி மீ வேகத்துடன, உடுக்களிடையே உள்ள ஊடகத்திலுள்ள நுண்ணிழைமம் அதன் ஊற்றொழுக்குடன் மோதும்வரை செல்கின்றது. அம்மோதல் இறுதிஅதிர்வு விடுவிக்கப்படும் வரை நிகழும். அது ஏறத்தாழ சூரியன்இடமிருந்து 80-100 ஏயூ வரை மேற்காற்று திசையும் 200 ஏயூ வரை கீழ்க்காற்று திசையும் வீசுகின்றன.[75] காற்றும் இங்கு நாடக ரீதியில் மெதுவாகவும் பின்னர் அதிபுயல் சூறையாகும் மாறுபடுகின்றது.[75] அது முட்டைவடிவத்தில் 'ஹீலியோஹீத்' (ஒளிச்செறிவுப் புதர்க்காடு) கட்டமைப்பை உருவாக்கு கின்றது.வால்மீனின் தும்புவாகவும் செயல்படுகின்றது.40 ஏயூ தூரம் வரை மேல்நோக்கி விஸ்தரிக்கப் படுகின்றது. எதிர்த்திசையில் பலமுறை ஒடுங்கிவிடுகின்றது.'வாயேஜர் 1' மற்றும் 'வாயேஜர் 2' செயற்கை விண்கலங்கள் இரண்டும் இறுதிஅதிர்வு விடுவிக்கும் இடத்தில் இருந்து 'ஹீலியோ ஹீத்' ஒளிச்செறிவுப் புதர்க்காடு வரை, சூரியனிட மிருந்து 94 மற்றும் 84 ஏயூ தூரத்தில் கடந்து சென்றுள்ளன.[76][77]ஒளிசசெறிவின் உருண்டை வெளி வரம்புகள் ஒருமுனையாக அல்லது புள்ளியாக உள்ளதால் அந்த இடத்தில் விடுவிக்கப்படல் நிகழ்கின்றது. அதே இடம் ஒளிச்செறிவின் அண்டவெளியின் தொடக்கமாகவும் உள்ளது.[28])

ஒளிச்செறிவின் உருண்டை வடிவிலும் அமைப்பிலும் 'திரவ இயக்கஆற்றல்களால்' வெகுவாகப் பாதிக்கப் படுகின்றது. அது உள்ளிட செயல்கள் உடுக்களிடை ஊடகம் வாயிலாக நடத்துகின்றன.[75] அதே போல் கதிரவன் காந்தப்புலன்கள் தென்திசைவரை வியாபித்துள்ளது. எடுத்துக்காட்டாக, வடகோளார்த்தத்தில் 9 ஏயூ வரை (சுமார் 900 மைல்கள்) மழுங்கிய வடிவுடையதாக உள்ளது. அதேசமயம் தென்கோளார்த்தை விட தொலைவாகவே உள்ளது. ஒளிச்செறிவின் இடைஓய்வுக்கப்பால் 230 ஏயூ தூரம் 'வில்அதிர்ச்சி' எனும் நுண்ணிழைமம் 'வேக்'(பறக்கும் வான்கலம் பின்புறம் உலைவு மிக்கக் காற்றுப்பகுதி) ஒன்றை சூரியன் விட்டு வைத்து பால்வீதி வழியே செல்கின்றது.[78]

இதுநாள் வரையில் எந்த ஒரு செயற்கைக்கோளும் ஒளிச்செறிவின் இடைஓய்வைத் தாண்டிச் செல்ல வில்லை! எனவே உடுக்களிடையே அண்ட வெளியின் நிலவரங்களைப் பற்றி விவரம் அறிய முடியவில்லை! நாஸாவின் வாயேஜர் செயற்கைகோள் அடுத்த பத்தாண்டிற்குள் அதனைச் சாதிக்க இயலும் என்று எதிர்பார்க்கப் படுகின்றது. அப்பொழுது ஏராளமான அளவில் தகவல் புள்ளிவிவரங்கள் சுற்றெறிவு நிலைகள் மற்றும் சூரியக் காற்று புவி நோக்கி வருவதும் பற்றி அறிய முடியும்.[79] எப்படித்தான் இந்த ஒளிச்செறிவு இடைஓய்வு கவசம்போல் சூரிய குடும்பத்தைக் காக்கின்றதோ அதுவும் காஸ்மிக் கதிர்களாகிய மின்காந்த நுண்ணலைகள் வசமிருந்தோ என்பதெல்லாம் கொஞ்சமாகவே புரிந்து கொள்ள முடிகின்றது. ஒரு நாஸாவின் நிதி ஆதாரமுடைய குழு ஒருகோட்பாட்டை உருவாக்கியுள்ளது: 'விஷன் மிஷன்' தொலைநோக்கு நிலைநோக்கம் என்ற அக்கோட்பாட்டின் படி விசாரிக்க தகுதியானவர்களை ஒளிச்செறிவு உருண்டை இடத்திற்கனுப்ப முழுமூச்சாக ஆயத்தம் ஆகி வருகின்றது.[80][81]

ஊரட் மேகம்[தொகு]

ஊராட் மேகம் முப்பரிமாணம் வரைபடம் மாதிரி

தற்காலிகக் கோட்பாட்டின் அடிப்படையில், ஊரட் மேகம் உருண்டை வடிவில் கோடானு கோடி பனிப்பொருள்களால் இயன்ற மேகத் திரளாகும். அதுவே நெடுங்கால வால்மீன்களுக்கு முழுமூல மாக உள்ளது. ஓர் ஒளியாண்டில் சூரிய குடும்பத்தை 50000 ஏயூ தொலைவில் இருந்து சுற்றி வருகின்றது. இன்னும் நெடுந்தூரம் 100000 ஏயூ (1.87 ஓளியாண்டு) வரை செல்கின்றது. பல வால்மீன்களால் உருவாக்கப்பட்டு உட்புற சூரியகுடும்பத்தில் இருந்து வெளி கிரகங்களில் ஈர்ப்புவிசை உள்செயல்பாடுகளால் உந்தப்பட்டு வெளியேற்றுகின்றது ஊரட் மேகங்கள் மெதுவாக ஊர்ந்து செல்கின்றன. அவைகளும் அடிக்கடி தொந்தரவிற்குட் படுகின்றன. கடந்து செல்லும் உடுக்களின் ஈர்ப்புவிசை விளைவுகளால் மோதப் படுகின்றன. அல்லது பால்மண்டல அலையாலும், அலையின் உந்துவிசையால் பால்வீதியில் வலம்வருகின்றது.[82][83]

சேத்னா : தூர தரிசன் கண்ணாடி பிம்பம்

சேத்னா[தொகு]

90337 சேத்னா (525.86 ஏயூ சராசரி) ஒரு பெரிய செந்நிறமான புளுட்டோ போன்ற அசுர அதிகம் பிறழ்மைய வட்டப்பாதை கொண்டு, 76 ஏயூ பரிதி அண்மையிலும், 928 ஏயூ பரிதி சேய்மையிலுமாக வலம்வரினும் 12050 வருடங்கள் முடிவடைய எடுத்துக் கொள்ளும். மைக் பிரௌன் 2003ல் அதை முதல்முதல் கண்டுபிடித்தார். அவர்அது சிதறிய வட்டில் இருந்து உருவானதல்ல என்று வலியுறுத்தினார். காரணம் அது குயிர்பெர் திணைமண்டலத்தில் இருந்து நெப்டியூன் குடிபெயர்தலுக்குத் தொலைதூரம் அமைந்துள்ளதேயாகும்! அவரும் பிற வான நூலோர்கள் அது ஒரு புதிதான பொருள் 2000 CR105என்றும் மொத்த வெகுஜனத்தில் முதல்முதலான தென்றும், பரிதி அண்மை 45 ஏயூ, பரிதி சேய்மை 415 ஏயூ வரையிலும் வட்டப் பாதையின் காலம் 3420 வருடங்கள் எனவும் கண்டறிந்தனர்.[84] பிரௌன் இந்த வெகுஜனத்தை ' உட்புற ஊரட் மேகம்' என்ற சொல்லால் அழைத்தார். ஒருவேளை அது ஒத்த நடைமுறையால் சூரியனுக்கு நெருக்கமாக இருந்து தோன்றியிருக்கலாம் என்று எடுத்துரைத்தார்.[85] அவர் கூற்றுப்படி சேத்னா ஒரு குள்ளக் கிரகம் ஆகும் ஆனாலும் அதன் வடிவு ஒரு(186 )நிச்சயத்தன்மையுடன் அறுதி செய்யப்படவேண்டும் எனவும் கருதினார்.

எல்லைகள்[தொகு]

சூரிய குடும்பம் பற்றிய தகவல்கள் பல இன்னமும் அறியப்படாமல் உள்ளன. சூரியனின் ஈர்ப்புவிசைப்புலம் பிறபக்கங்களில் உள்ள உடுக்களின் காந்த சக்திகள் சேர்த்து இரு ஒளியாண்டுகள் என(125,000 ஏயூ) கணக்கிடப்பட்டுள்ளன. ஊர்ட் மேகத்தின் தாழ்ந்த அளவீட்டின் படி, 50000 ஏயூ தூரம் மேற்பட்டிராத தென்று கண்டறியப் பட்டுள்ளன.[86]) சேத்னா போன்ற கண்டு பிடிப்புகளால் குயிர்பெர் திணைமண்டலம் மற்றும் ஊரட் மேகம் இடைப்பட்ட பகுதி ஆரம், பத்து ஆயிரங்கள் ஏயூக்கள் என்று இருந்தாலும் கட்புலனாகக் காணப்படவில்லை. அதேபோல் புதன் மற்றும்சூரியன் இடைப்பட்ட பகுதி பற்றிய தகவல்கள் திரட்டும் பணி நடைபெற்றுக் கொண்டு இருக்கின்றன.[87] இன்னமும் பயணிக்காத, வரைபடத்தில் வாராத பலபிரதேசங்கள் சூரிய குடும்பத்தில் அடங்கியுள்ளன.

பால்மண்டலம் தருவாய்:[தொகு]

பால் மண்டலம் உள் கதிரவன் மண்டலம் இடம்

சூரிய குடும்பம் உடுக்குழுக்களின் பால்வீதியில் அமைந்துள்ளது. தடைபடும் சுருள்வட்ட உடுக்குழுக்கள் விட்டம் 100000 ஒளியாண்டுகள் கணக்கில் உள்ளது. மொத்தமாக 200 கோடி உடுக்கள் இருப்பதாக அறிய வந்துள்ளது.[88] பால்வீதியில் வெளிப்புற சுருள்வட்டப்புயங்களில் சூரியன் இடம்பெற்றுள்ளான். அந்த இடம் ஓரியன் புயம் அல்லது உள்ளிடம் குதிமுள்[89] என்று அழைக்கப் படுகின்றது. 25000 முதல்28000 ஒளியாண்டுகள் இடையில் சூரியன் பால்வீதி மையத்தில் உள்ளான். அந்தப் பால்வீதியில் வேகமானது ஒருநொடிக்கு 220 கி மீட்டர்கள் என்று கணக்கிடப் பட்டுள்ளது. ஒவ்வொரு 225-250 மில்லியன் வருடங்களுக்கு ஒருமுறைதான் அது சுற்றி வருவது முழுமை யாகின்றது. இச்சுற்று சூரிய குடும்பத்தில் பால்மண்டல வருடம் என்று அறியப் பட்டுள்ளது.[90] கதிரவன் உச்சம் சூரிய மார்க்கத்தில் உடுக்களிடை அண்டவெளியில் செல்கையில் ஹெர்குலஸ் எனும் வடதிசை வான்மீன் குழு அருகில் 'வேகா' ஜோதி நட்சத்திரம் அமைந்துள்ள நடப்புதிசையில் அமைந்துள்ளது[91]

பால்மண்டலத்தில் உள்ள சூரிய குடும்பம் புவியின் உயிர்வாழ்க்கைக் குகந்த காரணமாக இருக்கின்றது. அதன் சுற்றுப் பாதை வட்டமாகவும் சுருள்வட்டப்புயல்களின் வேகத்துடனும் இருப்பதால் அவைகளின் ஊடே அபூர்வமாக நுழைந்து செல்கின்றது. சுருள்வட்டப் புயல்களே தாயகம் ஆக அமைந்து 'சூப்பர் நோவா' எனும் ஜோதி நட்சத்திரம் அபாயகரமான ஆற்றல் மிகுந்த சுடரொளி ஒருங்குவிப்பதால் புவியில் நெடுங்காலங்களாக உடுக்களிடை நிலைபெற்ற வாழ்க்கை உருவாகி வளர ஏதுவாகின்றது.[92] பால்மண்டலத்தின் மையத்தில் இருக்கும் உடுக்கள் நிறைந்த சூழலின் வெளியே சூரிய குடும்பம் இடம்பெற்றுள்ளது. உள்ளாழ்ந்த சுற்றெயும் கதிர்வீச்சுடைய பால்மண்டல மையம் சிக்கலான் உடுவாழ்க்கைக்கு உரிய காரணமாக உள்ளது.(206) சூரிய குடும்பத்தின் நடப்பு இடம் கருத்தில் கொண்டு பல அறிவியல் மேதைகள் சில தாற்காலிக கோட்பாடுகள் வரையறை செய்துள்ளனர். அதன்படி கடந்த 35000 வருடங்களாக உயிர்வாழ்க்கையை நேர்மாறாகவே பாதித்துள்ளது யாதெனில் வெளியேற்றப்பட்ட உடுக்களிடையே உள்ள மையம் அதில் இருந்து வீசப்பெற்ற துண்டுதுணுக்குகள் சூரியன் நோக்கி வந்த தூசிகள், அணுஉட்துகள்கள், மற்றும் பெரிய வால்மீன் வடிவ பருமப் பொருள்கள் எல்லாமே காரணங்களாயின[93]

ஆர்டிஸ்டின் கோட்பாடு உள்ளிடம் குமிழ்

அருகிடம் / அணிமை:[தொகு]

பால்மண்டலத்தின் சூழ்வட்டாரம் அல்லது அருகிடம் அணிமை கதிரவன் மண்டலத்தைச் சார்ந்துள்ளது. அது உள்ஊர் உடுக்குழுக்களிடை உள்ள மேகம் அல்லது உள்ஊர் இழைச்சுருள் எனப் பெயர்பெற்றுள்ளது. அடர்ந்த மேகங்கள்; இருக்கும் பகுதியான அது அடர்த்தியற்ற பகுதி எனவும் அதன்பெயர் உள்ஊர் குமிழ்எனவும் அறியப்படுகின்றது. உடுக்களிடையே ஊடகத்தின் 'ஒருமணிக் கண்ணாடி குடுவை உட்குழிவு' போன்றுள்ளது. சுமார் 300 ஒளியாண்டுகள் அதன்வழி கடக்க ஆகும் எனக்கணக்கிடப்பட்டுள்ளது. அந்த குமிழ் மிகுஉயர் உஷ்ணம் கொண்டிருக்கும் நுண்ணிழைமம் படைத்திருக்கும். அது மேலும் சொல்வதாவது: அது சமீபத்து சூப்பர் ஜோதி நட்சத்திரத்தின் ஒரு விளைபொருளாகும்.[94]

சூரியனிடமிருந்து 95 டிரில்லியன் கிலோ மீட்டர்கள் தூரம் பத்து ஒளியாண்டுகளுக்குள் பலப்பல தொடர்புடைய உடுக்கள் உள்ளன. அருகில் நெருக்கமாக உள்ளது மும்மீன் மண்டலம் ஆகும் அது 'ஆல்பா சென்டாவுரி' என்று அழைக்கப்பெறும் அது 4.4 ஒளியாண்டுகள் தொலைவில் உள்ளது. 'ஆல்பா சென்டாவுரி ஏ மற்றும் பீ இரண்டும் பின்னிப் பிணைந்த சூரியன் போன்ற நட்சத்திரங்க ளாகும். அதே சமயம் 'ஆல்பா சென்டாவுரி' சீ—சிகப்புக்குள்ளன்அதனை 'ப்ராக்ஸிமா சென்டாவுரி' என்றும் அழைப்பர். அது மேற்கண்ட இரட்டை மீன்களi 0.2 ஒளியாண்டு தூரம் சுற்றிவலம் வருகின்றது. அதற்கு அடுத்துள்ள சிவப்பு குள்ளன்கள் 'பர்னார்டுவின் மீன்' 5.9 ஒளியாண்டு தூரம் உள்ளது.மற்றும் 'உல்ப் 359' 7.8 ஒளியாண்டுகள், லாலண்டா 21185(8.3 ஒளியாண்டுகள்) தூரம் உள்ளன. மிகப்பெரியது தான் வெள்ளைக் குள்ளன் ஆன பத்து ஒளியாண்டுகள் கொண்ட 'சிரியஸ்'ஆகும். அது மிகப் பிரகாசமான முக்கிய நிரல்நிறை கொண்ட மீன் ஆகும். அது சூரியனை விட பொருண்மையில் இருமடங்கு அதிகம் கொண்டதாகும். அதைச் சுற்றிவலம் வருவது மற்றொரு வெள்ளைக் குள்ளன் அதனை 'சிரியஸ் பீ' எனவும் அழைப்பர். அது 8.6 ஒளியாண்டு தூரம் உள்ளது. மீதம் உள்ள மண்டலங்கள் ஆவன: பத்து ஒளியாண்டுகள் தூரம் கொண்ட இரட்டை சிகப்பு குள்ளன்கள் ஆன ' லூய்டென் 726-8'(8.7 ஒளியாண்டுகள்) மற்றும் தன்னந் தனியான சிகப்பு குள்ளன்'ராஸ் 154' (9.7 ஒளியாண்டுகள்) [95] அடுத்து மிக நெருங்கிய தன்னந்தனி சூரியன் போன்ற நட்சத்திரம்'டாவ் சேடி' (11.9 ஒளியாண்டுகள்)தூரம் உள்ளது. அது சுமார் சூரியனின் 80 சதவீதம் பொருண்மை படைத்ததாகும். ஆயினும் அதில் 60 சதமே சுடர்மின்னொளி வாய்ந்ததாகும்.[96] அதுபோல் மற்றுமொரு நெருக்கமான கூடுதல் கதிரவன் கிரகத்து மீன் அதன் பெயர் 'யெப்சிலான் யெரிடானி' அது சூரியனை விட சற்று மங்கலாகவும் சிகப்பாகவும் உள்ளது. அதன் ஒளியாண்டுகள் 10.5 தூரம் கொண்டதாகும். அதனின் உறுதிபடுத்தப்பட்ட கிரகம் 'யெப்சிலான் யெரிடானி — பீ' யாகும்.அது 1.5 மடங்குகள் ஜூபிடர் பொருண்மையும் 6.9 ஆண்டுகளுக்கொரு முறை சுற்றிவரும் வட்டப்பாதை கொண்டதாக விளங்குகின்றது.[97]

அமைப்பும் வளர்ச்சியும்[தொகு]

கதிரவன் மண்டலத்தின் அதிகம்

ஏராளமான ஓரகத் தனிமம் [98]
ஓரக தனிமம் உள் அணு உள் அணு பெர்

மில்லியன்
ஹைட்ரஜன்-1 705,700
ஹீலியம் -4 275,200
ஆக்ஸிஜன்-16 5,920
கார்பன் -12 3,032
நியோன் -20 1,548
இரும்பு-56 1,169
நைட்ரஜன்-14 1,105
சிலிகான்-28 653
மக்னீசியம் -24 513
சல்பர் -32 396
நியோன்-22 208
மக்னிசியம்-26 79
அர்கோன்-36 77
இரும்பு-54 72
மக்னிசியம்-25 69
கால்சியம்-40 60
அலுமினும்-27 58
நிக்கல்-58 49
கார்பன்-13 37
ஹீலியம்-3 35
சிலிகான்-29 [34]
சோடியம்-23 33
இரும்பு-57 28
ஹைட்ரஜன்-2 23
சிலிகான்-30 23
குமிழ் பிம்பம் பழைய கால வட்டுகள் ஓரியன் நெபுலா: ஒரு ஒளியாண்டு பரப்பு உடுக்கள் குழுக்கள் ஒத்திருக்கும் அடி முதலான நெபுலா அதில் இருந்து சூரியன் தோன்றினான்

சூரிய குடும்பமானது ஒருபெரும் ராட்சத பொருண்மைகொண்ட மேகத்தில் இருந்து 4.6 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் அதன் ஈர்ப்புவிசை நொறுங்கிட அதனால் விளைந்து வந்ததாகும். அந்த ஆரம்ப கால மேகம் பல ஒளியாண்டுகள் தூரம் கொண்டதாகும். அதுவே ஒருவேளை பற்பல உடுக்கள் தோன்றி மூலஆதாரமாய் அமைந்திருக்கக் கூடும் [99]

அந்த சூரிய குடும்பம் உற்பத்தி ஆகக்காரணம் ஆன முன்கதிரவ நெபுலா(ஒண்மீன் படலம்)[100] நொறுங்கியமையால் அதன் கோணம் இயக்க விசையின் பாதுகாப்பு அதை மேலும் சுழற்றச் செய்தது. மையப்பகுதியானது அதிக பொருண்மை உஷ்ணம் மிகையாகிடவே சுற்றுப்புற வட்டைக் காட்டிலும் வெப்பம் ஆனது.[99] சுருங்கிய நெபுலா (ஒண்மீன்படலம்) சுழற்றப்பட அது தட்டையான வளர்ச்சி கால முதல்படி கிரக வட்டை சுழலவைத்தது. அதன் விட்டமானது சுமார் 200 ஏயூ[99] கொண்டதாகும். மையம் ஆனது மிகுவெப்பம் அடர்த்தி யானது.அதில்பழங்கால உடு இருந்தது[101][102] அந்த கருத்தில் வளர்ச்சிவீதப்படி சூரியன் அச்சமயம் டி.டாவுரி உடு என்று அழைக்கப்பட்டது. அதைக் கூர்ந்து ஆராய்ந்தக்கால், ஆரம்பக் கட்ட வட்டுக்கள் உடன் கொண்டிருந்தது. அதன் பொருண்மைகள் 0.001—0.1 கதிரவன் பொருண்மைகளாக இருந்தன. ஒண்மீனின் பரந்த பெரும்பான்மையான பொருண்மை வட்டுக்கள் உடன் இருந்தன.[103] கிரகங்கள் யாவும் வட்டின் [[அடர் வளர்ச்சி வான இயற்பியல்|அடர்வளர்ச்சி]] ஒட்டி உற்பத்தியானதேயாகும்.[104]

மிகப்பழங்காலத்து ஒண்மீன் அதாவது 50 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே இருந்த அழுத்தம் அடர்த்தி கொண்ட ஹைடிரஜன் அதன் மையப்பகுதி படைத்தமையால் அதுவே போது மானதாக இருந்து அணுஎதிர்த் தாக்கும் ஆற்றல், வெப்ப ஆற்றல் இரண்டுக்கும் இடையே உள்ள தொடர்பு ஒரு உருகியிளகும் கூட்டுக்கலவையை ஏற்படுத்தத் தொடங்கியது.[105] அதன் உஷ்ணநிலை, எதிர்விளைவு வீதம், அழுத்தம், அடர்த்தி யாவும் அதிகரிக்கத் தொடங்கி நிலைநீர்ம சமன்பாட்டு நிலைமை ஏற்படும்வரை தொடர்ந்தது. வெப்பஎரிசக்தி பெற்று ஈர்ப்பு விசையின் சுருக்கத்தின் எதிரிடையாக செயல்படும். அந்த நிலைமையில் சூரியன் ஒரு முழுத்தகுதி வாய்ந்த முக்கிய நிரன்நிறை நட்சத்திரமாகிடுவான்.[106]

ஆர்டிஸ்ட் கோட்பாடு எதிர்கால வளர்ச்சி சூரியன் இடது : முக்கிய நிரல்நிரை மத்தியில் சிவப்பு ராட்சதர் வலம்: வெள்ளை குள்ளன்

சூரிய குடும்பம் நாம் இன்று தெரிந்துகொண்டது எவ்வளவு காலம் நீடிக்கும் என்பது சூரியன்அதன் வளர்ச்சியை அதனடைய முக்கிய நிரல்நிரை யிலிருந்து நீங்கும் வரைக்கும் தான்! இதை 'ஹெர்ட்ஸ்ளஸ்பரங் - ரஸ்ஸல் வரைபடம்' மூலம் அறியலாம். சூர்யன் நெருப்பால் எரிவது அது ஹைடிரஜன் அளிப்பு பெறும் காலம் வரைக்கு மட்டுமே! அதன் எரிசக்தி ஆற்றல் காலப் போக்கில் குறையத் தொடங்கினால் அது அதனையே நொறுங்க வைத்துவிடும்! இதுவே அதனின் அழுத்தத்தை அதிகரிக்கச் செய்து அதன் மையப் பகுதியை மேலும் துரிதப் படுத்து கின்றது. அதன் விளைவாக சூரியன் பிரகாசம் வளர்ந்து கொண்டே வருகின்றது அந்த வளர்ச்சி வீதம் சுமார் பத்து சதவீதம் அதாவது ஒவ்வொரு பில்லியன் வருடங்களுக்கு ஒருமுறை என்ற கணக்கில் அவ்வாறு நிகழ்கின்றது.[107]

தற்போதைய காலம் முதலாக 5.4 பில்லியன் ஆண்டுகள் வரை, ஹைடிரஜன் சூரியனின் மையப் பகுதியில் இருப்பது யாவும் ஹீலியம் ஆக மாறுதல் பெறும். அப்பொழுது சூரியனின் முக்கிய நிரன்நிரை முடிவுறும். அந்நேரம் வெளியில் உள்ள அடுக்குகள் விரிவாக்கம் 260 மடங்குகள் பெறும் அதன் தற்போதைய விட்டத்தின் படி! பின்னர் சூரியன் ஒரு சிகப்பு ராட்சதன் என்றாவான்! அதன் அதிகரிக்கும் தன்மை மாறுபாடான மேற்பரப்புப் பிரதேசம் மற்றும் சூரியனின் மேற்பரப்பு யாவும் தட்பம் தற்போது உள்ள முக்கிய நிரல்நிரைத் தன்மையைக் காட்டிலும் குளிர்ச்சி அடைந்துவிடும்.(2600 கே அதிகபட்ச தட்பத்தில்) [108]

இறுதியாக சூரியனின் வெளி அடுக்குகள் வீழ்ச்சி யடையத்தொடங்கும் அதனுடையபேர் அதிசயமான பொருள் வெள்ளைக் குள்ளனை கைவிட்டுவிடும் அப்போது அதன் சூரியனின் தொடக்கக் காலப் பொருண்மை புவியின் அளவே ஒததிருக்கும்.[109] வெளியேற்றப் பட்ட அடுக்குகள் கிரகம் சார் நெபுலா வை— ஒண்மீன் படலம் உருவாக்கக் கூடும்! அத்தருணம் உடுக்களிடையே ஊடகம் வாயிலாக பெற்ற சில பொருளைத் திருப்பித் தந்து விடும்!

புகைப்பட தொகுப்பு[தொகு]

சூரிய குடும்பத்தின் உறுப்பினர்களின் புகைப்படங்கள் இங்கே தரப்பட்டுள்ளது. சிறிய ப்ரோமொதேயசை விட சூரியன் தோராயமாக பத்தாயிரம் மடங்கு பெரிதானது மற்றும் நாற்பத்தியொரு லட்ச கோடி கன அளவு கொண்டது. மேலும் அளவு வாரியாக சூரிய குடும்ப உறுப்பினர்களின் பட்டியல்,துணைக்கோள்களின் பட்டியல்,சிறுகோள்களின் பட்டியல் மற்றும் வால்நட்ச்சத்திரங்களின் பட்டியல் காண்க.

Solar System Summary
TheSun.png
Jupiter on 2010-06-07 (captured by the Hubble Space Telescope).jpg
Saturn (planet) large.jpg
Uranus2.jpg
Neptune.jpg
The Earth seen from Apollo 17.jpg
Venus-real.jpg
சூரியன் வியாழன் சனி யுரேனஸ் நெப்டியூன் பூமி வெள்ளி
Mars Hubble.jpg
Ganymede g1 true 2.jpg
Two Halves of Titan.png
Mercury in color - Prockter07 centered.jpg
Callisto.jpg
Io highest resolution true color.jpg
Full Moon Luc Viatour.jpg
செவ்வாய் கனிமீடு டைட்டன் புதன் காலிஸ்டோ ஐஒ நிலா
Europa-moon.jpg
Triton moon mosaic Voyager 2 (large).jpg
Titania (moon) color cropped.jpg
PIA07763 Rhea full globe5.jpg
Voyager 2 picture of Oberon.jpg
Iapetus as seen by the Cassini probe - 20071008.jpg
Umbriel moon 1.gif
ஐரோப்பா டிரைட்டன் Titania Rhea Oberon Iapetus Umbriel
Ariel-NASA.jpg
Dione (Mond) (30823363).jpg
Inset-sat tethys-large.jpg
Dawn-image-070911.jpg
Enceladus from Voyager.jpg
Miranda.jpg
Proteus (Voyager 2).jpg
Ariel Dione Tethys வெஸ்டா என்சலடசு Miranda Proteus
Mimas moon.jpg
Hyperion in natural colours.jpg
Phoebe cassini.jpg
PIA12714 Janus crop.jpg
Amalthea (moon).png
PIA09813 Epimetheus S. polar region.jpg
Prometheus 12-26-09a.jpg
Mimas Hyperion ஃபீபி Janus Amalthea Epimetheus ப்ரோமேதயுஸ்

குறிப்புகள்[தொகு]

  1. Mike Brown (August 23, 2011). ""Free the dwarf planets!"". "Mike Brown's Planets (self-published)".
  2. 2.0 2.1 2.2 "How Many Solar System Bodies". NASA/JPL Solar System Dynamics. பார்த்த நாள் 2012-12-13.
  3. Wm. Robert Johnston (2012-10-28). "Asteroids with Satellites". Johnston's Archive. பார்த்த நாள் 2012-12-13.
  4. எஆசு:10.1016/S0273-1177(03)00578-7 10.1016/S0273-1177(03)00578-7
    This citation will be automatically completed in the next few minutes. You can jump the queue or expand by hand
  5. IAU Resolutions, including 5a - Definition of a planet
  6. WC Rufus. "The astronomical system of Copernicus". Popular Astronomy: 510. http://adsabs.harvard.edu/full/1923PA.....31..510R. பார்த்த நாள்: 2009-05--09. 
  7. M Woolfson (2000). "The origin and evolution of the solar system". Astronomy & Geophysics 41: 1.12. doi:10.1046/j.1468-4004.2000.00012.x. 
  8. Harold F. Levison, Alessandro Morbidelli (2003). "The formation of the Kuiper belt by the outward transport of bodies during Neptune’s migration" (PDF). பார்த்த நாள் 2007-06-25.
  9. Harold F. Levison, Martin J Duncan (1997). "From the Kuiper Belt to Jupiter-Family Comets: The Spatial Distribution of Ecliptic Comets". Icarus issue=1 127: 13–32. doi:10.1006/icar.1996.5637. http://www.sciencedirect.com/science?_ob=ArticleURL&_udi=B6WGF-45M91DF-24&_user=10&_rdoc=1&_fmt=&_orig=search&_sort=d&view=c&_acct=C000050221&_version=1&_urlVersion=0&_userid=10&md5=6fa927eab9338038f6678e6fd538d2f5. பார்த்த நாள்: 2008-07-18. 
  10. "Dawn: A Journey to the Beginning of the Solar System". Space Physics Center: UCLA (2005). மூல முகவரியிலிருந்து 2012-05-24 அன்று பரணிடப்பட்டது. பார்த்த நாள் 2007-11-03.
  11. nineplanets.org. "An Overview of the Solar System". பார்த்த நாள் 2007-02-15.
  12. Amir Alexander (2006). "New Horizons Set to Launch on 9-Year Voyage to Pluto and the Kuiper Belt". The Planetary Society. மூல முகவரியிலிருந்து 2006-02-22 அன்று பரணிடப்பட்டது. பார்த்த நாள் 2006-11-08.
  13. 13.0 13.1 13.2 "The Final IAU Resolution on the definition of "planet" ready for voting". IAU. 2006-08-24. http://www.iau.org/iau0602.423.0.html. பார்த்த நாள்: 2007-03-02. 
  14. 14.0 14.1 "Dwarf Planets and their Systems". Working Group for Planetary System Nomenclature (WGPSN). U.S. Geological Survey (2008-11-07). பார்த்த நாள் 2008-07-13.
  15. Ron Ekers. "IAU Planet Definition Committee". International Astronomical Union. பார்த்த நாள் 2008-10-13.
  16. "Plutoid chosen as name for Solar System objects like Pluto". International Astronomical Union (News Release - IAU0804) (June 11, 2008, Paris). பார்த்த நாள் 2008-06-11.
  17. 17.0 17.1 17.2 17.3 17.4 Podolak, M.; Podolak, J.I.; Marley, M.S. (2000). "Further investigations of random models of Uranus and Neptune". Planet. Space Sci. 48: 143–151. doi:10.1016/S0032-0633(99)00088-4. http://adsabs.harvard.edu/abs/2000P%26SS...48..143P. 
  18. 18.0 18.1 18.2 Podolak, M.; Weizman, A.; Marley, M. (1995). "Comparative models of Uranus and Neptune". Planet. Space Sci. 43 (12): 1517–1522. doi:10.1016/0032-0633(95)00061-5. http://adsabs.harvard.edu/abs/1995P%26SS...43.1517P. 
  19. Michael Zellik (2002). Astronomy: The Evolving Universe (9th ed.). Cambridge University Press. பக். 240. ISBN 0521800900. OCLC 46685453 223304585 46685453. 
  20. "Sun: Facts & Figures". NASA. பார்த்த நாள் 2009-05-14.
  21. "Why is visible light visible, but not other parts of the spectrum?". The Straight Dome (2003). பார்த்த நாள் 2009-05-14.
  22. 22.0 22.1 Than, Ker (January 30, 2006). "Astronomers Had it Wrong: Most Stars are Single". SPACE.com. http://www.space.com/scienceastronomy/060130_mm_single_stars.html. பார்த்த நாள்: 2007-08-01. 
  23. Smart, R. L.; Carollo, D.; Lattanzi, M. G.; McLean, B.; Spagna, A. (2001). "The Second Guide Star Catalogue and Cool Stars". Perkins Observatory. பார்த்த நாள் 2006-12-26.
  24. Nir J. Shaviv (2003). "Towards a Solution to the Early Faint Sun Paradox: A Lower Cosmic Ray Flux from a Stronger Solar Wind". Journal of Geophysical Research 108: 1437. doi:10.1029/2003JA009997. http://arxiv.org/abs/astroph/0306477v2. பார்த்த நாள்: 2009-01-26. 
  25. T. S. van Albada, Norman Baker (1973). "On the Two Oosterhoff Groups of Globular Clusters". Astrophysical Journal 185: 477–498. doi:10.1086/152434. 
  26. Charles H. Lineweaver (2001-03-09). "An Estimate of the Age Distribution of Terrestrial Planets in the Universe: Quantifying Metallicity as a Selection Effect". University of New South Wales. பார்த்த நாள் 2006-07-23.
  27. "Solar Physics: The Solar Wind". Marshall Space Flight Center (2006-07-16). பார்த்த நாள் 2006-10-03.
  28. 28.0 28.1 28.2 "Voyager Enters Solar System's Final Frontier". NASA. பார்த்த நாள் 2007-04-02.
  29. Phillips, Tony (2001-02-15). "The Sun Does a Flip". Science@NASA. பார்த்த நாள் 2007-02-04.
  30. இரு வடதுருவங்கள் கொண்ட ஒரு நட்சத்திரம் , ஏப்ரல் 22, 2003, அறிவியல் @ நாசா
  31. ரிலே, பேடே, லிங்கர் ஜெ ஏ மில்கிக் இசட் மாதிரி படிவம் ஒளிச்செறிவு உருண்டை நடப்பு ஏடு. கதிரவன் சுழல் மாறுபாடுகள் (2002) மண் இயற்பியல் சஞ்சிகை (விண்வெளி இயற்பியல்) வால்யும் 107, இதழ் A7, பக்கம் SSH 8-1, CiteID 1136, DOI 10.1029/2001JA000299. (முழு வாசகம் )
  32. வார்ப்புரு:Cite science
  33. Langner, U. W.; M.S. Potgieter (2005). "Effects of the position of the solar wind termination shock and the heliopause on the heliospheric modulation of cosmic rays". Advances in Space Research 35 (12): 2084–2090. doi:10.1016/j.asr.2004.12.005. http://adsabs.harvard.edu/abs/2005AdSpR..35.2084L. பார்த்த நாள்: 2007-02-11. 
  34. "Long-term Evolution of the Zodiacal Cloud" (1998). பார்த்த நாள் 2007-02-03.
  35. "ESA scientist discovers a way to shortlist stars that might have planets". ESA Science and Technology (2003). பார்த்த நாள் 2007-02-03.
  36. Landgraf, M.; Liou, J.-C.; Zook, H. A.; Grün, E. (May 2002). "Origins of Solar System Dust beyond Jupiter". The Astronomical Journal 123 (5): 2857–2861. doi:10.1086/339704. http://www.iop.org/EJ/article/1538-3881/123/5/2857/201502.html. பார்த்த நாள்: 2007-02-09. 
  37. "Inner Solar System". NASA Science (Planets). பார்த்த நாள் 2009-05-09.
  38. ச்சென்க் P., மேலோஷ் H.J. (1994), லோபடே த்ருச்ட் ச்கார்ப்ஸ் மற்றும் பருமன் மெர்குரி லிதொச்ப்தேரே , சுருக்கம் 25 சந்திரன் மற்றும் கிரக அறிவியல் மாநாடு, 1994LPI....25.1203S
  39. Bill Arnett (2006). "Mercury". The Nine Planets. பார்த்த நாள் 2006-09-14.
  40. பென்ஸ் , W., ச்லட்டேரி , W. L., காமேரோன் , A. G. W. (1988), புதன் மோதல் களைதல் மேல்பலகை ,இகாருஸ் , v. 74, p. 516–528.
  41. காமேரோன் , A. G. W. (1985), புதன் பாகுபாடான ஆவியாகும் முறைமை {/௦ } , இகாருஸ் , v. 64, p. 285–294.
  42. Mark Alan Bullock (1997) (PDF). The Stability of Climate on Venus. Southwest Research Institute. http://www.boulder.swri.edu/~bullock/Homedocs/PhDThesis.pdf. பார்த்த நாள்: 2006-12-26. 
  43. Paul Rincon (1999). "Climate Change as a Regulator of Tectonics on Venus" (PDF). Johnson Space Center Houston, TX, Institute of Meteoritics, University of New Mexico, Albuquerque, NM. பார்த்த நாள் 2006-11-19.
  44. "Is there life elsewhere?". NASA Science (Big Questions). பார்த்த நாள் 2009-05-21.
  45. Anne E. Egger, M.A./M.S.. "Earth's Atmosphere: Composition and Structure". VisionLearning.com. பார்த்த நாள் 2006-12-26.
  46. David Noever (2004). "Modern Martian Marvels: Volcanoes?". NASA Astrobiology Magazine. பார்த்த நாள் 2006-07-23.
  47. "Mars: A Kid's Eye View". NASA. பார்த்த நாள் 2009-05-14.
  48. Scott S. Sheppard, David Jewitt, and Jan Kleyna (2004). "A Survey for Outer Satellites of Mars: Limits to Completeness". The Astronomical Journal. பார்த்த நாள் 2006-12-26.
  49. "Are Kuiper Belt Objects asteroids? Are large Kuiper Belt Objects planets?". Cornell University. பார்த்த நாள் 2009-03-01.
  50. Petit, J.-M.; Morbidelli, A.; Chambers, J. (2001). "The Primordial Excitation and Clearing of the Asteroid Belt" (PDF). Icarus 153: 338–347. doi:10.1006/icar.2001.6702. http://www.gps.caltech.edu/classes/ge133/reading/asteroids.pdf. பார்த்த நாள்: 2007-03-22. 
  51. "New study reveals twice as many asteroids as previously believed". ESA (2002). பார்த்த நாள் 2006-06-23.
  52. Krasinsky, G. A.; Pitjeva, E. V.; Vasilyev, M. V.; Yagudina, E. I. (July 2002). "Hidden Mass in the Asteroid Belt". Icarus 158 (1): 98–105. doi:10.1006/icar.2002.6837. http://adsabs.harvard.edu/cgi-bin/nph-bib_query?bibcode=2002Icar..158...98K&db_key=AST&data_type=HTML&format=&high=4326fb2cf906949. 
  53. Beech, M.; Duncan I. Steel (September 1995). "On the Definition of the Term Meteoroid". Quarterly Journal of the Royal Astronomical Society 36 (3): 281–284. http://adsabs.harvard.edu/cgi-bin/nph-bib_query?bibcode=1995QJRAS..36..281B&db_key=AST&data_type=HTML&format=&high=44b52c369007834. பார்த்த நாள்: 2006-08-31. 
  54. "History and Discovery of Asteroids" (DOC). NASA. பார்த்த நாள் 2006-08-29.
  55. Phil Berardelli (2006). "Main-Belt Comets May Have Been Source Of Earths Water". SpaceDaily. பார்த்த நாள் 2006-06-23.
  56. Jack J. Lissauer, David J. Stevenson (2006). "Formation of Giant Planets" (PDF). NASA Ames Research Center; California Institute of Technology. பார்த்த நாள் 2006-01-16.
  57. Pappalardo, R T (1999). "Geology of the Icy Galilean Satellites: A Framework for Compositional Studies". Brown University. பார்த்த நாள் 2006-01-16.
  58. J. S. Kargel (1994). "Cryovolcanism on the icy satellites". U.S. Geological Survey. பார்த்த நாள் 2006-01-16.
  59. Hawksett, David; Longstaff, Alan; Cooper, Keith; Clark, Stuart (2005). "10 Mysteries of the Solar System". Astronomy Now. பார்த்த நாள் 2006-01-16.
  60. Podolak, M.; Reynolds, R. T.; Young, R. (1990). "Post Voyager comparisons of the interiors of Uranus and Neptune". NASA, Ames Research Center. பார்த்த நாள் 2006-01-16.
  61. Duxbury, N.S., Brown, R.H. (1995). "The Plausibility of Boiling Geysers on Triton". Beacon eSpace. பார்த்த நாள் 2006-01-16.
  62. Sekanina, Zdenek (2001). "Kreutz sungrazers: the ultimate case of cometary fragmentation and disintegration?". Publications of the Astronomical Institute of the Academy of Sciences of the Czech Republic 89 p.78–93. 
  63. Królikowska, M. (2001). "A study of the original orbits of hyperbolic comets". Astronomy & Astrophysics 376 (1): 316–324. doi:10.1051/0004-6361:20010945. http://www.aanda.org/index.php?option=com_base_ora&url=articles/aa/full/2001/34/aa1250/aa1250.right.html&access=standard&Itemid=81. பார்த்த நாள்: 2007-01-02. 
  64. Fred L. Whipple (1992-04). "The activities of comets related to their aging and origin". பார்த்த நாள் 2006-12-26.
  65. John Stansberry, Will Grundy, Mike Brown, Dale Cruikshank, John Spencer, David Trilling, Jean-Luc Margot (2007). "Physical Properties of Kuiper Belt and Centaur Objects: Constraints from Spitzer Space Telescope". பார்த்த நாள் 2008-09-21.
  66. Patrick Vanouplines (1995). "Chiron biography". Vrije Universitiet Brussel. பார்த்த நாள் 2006-06-23.
  67. Audrey Delsanti and David Jewitt (2006). "The Solar System Beyond The Planets" (PDF). Institute for Astronomy, University of Hawaii. மூல முகவரியிலிருந்து 2006-05-25 அன்று பரணிடப்பட்டது. பார்த்த நாள் 2007-01-03.
  68. M. W. Buie, R. L. Millis, L. H. Wasserman, J. L. Elliot, S. D. Kern, K. B. Clancy, E. I. Chiang, A. B. Jordan, K. J. Meech, R. M. Wagner, D. E. Trilling (2005). "Procedures, Resources and Selected Results of the Deep Ecliptic Survey". Lowell Observatory, University of Pennsylvania, Large Binocular Telescope Observatory, Massachusetts Institute of Technology, University of Hawaii, University of California at Berkeley. பார்த்த நாள் 2006-09-07.
  69. E. Dotto1, M.A. Barucci2, and M. Fulchignoni (2006-08-24). "Beyond Neptune, the new frontier of the Solar System" (PDF). பார்த்த நாள் 2006-12-26.
  70. வார்ப்புரு:Cite science
  71. Marc W. Buie (2008-04-05). "Orbit Fit and Astrometric record for 136472". SwRI (Space Science Department). பார்த்த நாள் 2008-07-13.
  72. David Jewitt (2005). "The 1000 km Scale KBOs". University of Hawaii. மூல முகவரியிலிருந்து 2002-12-15 அன்று பரணிடப்பட்டது. பார்த்த நாள் 2006-07-16.
  73. "List Of Centaurs and Scattered-Disk Objects". IAU: Minor Planet Center. பார்த்த நாள் 2007-04-02.
  74. Mike Brown (2005). "The discovery of 2003 UB313 Eris, the 10th planet largest known dwarf planet.". CalTech. பார்த்த நாள் 2006-09-15.
  75. 75.0 75.1 75.2 Fahr, H. J.; Kausch, T.; Scherer, H. (2000). "A 5-fluid hydrodynamic approach to model the Solar System-interstellar medium interaction" (PDF). Astronomy & Astrophysics 357: 268. Bibcode2000A&A...357..268F. http://aa.springer.de/papers/0357001/2300268.pdf.  காண்க எண்கள் 1 மற்றும் 2.
  76. Stone, E. C.; Cummings, A. C.; McDonald, F. B.; Heikkila, B. C.; Lal, N.; Webber, W. R. (September 2005). "Voyager 1 explores the termination shock region and the heliosheath beyond". Science (New York, N.Y.) 309 (5743): 2017–20. doi:10.1126/science.1117684. பப்மெட் 16179468. 
  77. Stone, E. C.; Cummings, A. C.; McDonald, F. B.; Heikkila, B. C.; Lal, N.; Webber, W. R. (July 2008). "An asymmetric solar wind termination shock". Nature 454 (7200): 71–4. doi:10.1038/nature07022. பப்மெட் 18596802. 
  78. P. C. Frisch (University of Chicago) (June 24, 2002). "The Sun's Heliosphere & Heliopause". Astronomy Picture of the Day. பார்த்த நாள் 2006-06-23.
  79. "Voyager: Interstellar Mission". NASA Jet Propulsion Laboratory (2007). பார்த்த நாள் 2008-05-08.
  80. R. L. McNutt, Jr. et al.(2006). "Innovative Interstellar Explorer". Physics of the Inner Heliosheath: Voyager Observations, Theory, and Future Prospects, 341–347, AIP Conference Proceedings. DOI:10.1063/1.2359348.
  81. Anderson, Mark (2007-01-05). "Interstellar space, and step on it!". New Scientist. பார்த்த நாள் 2007-02-05.
  82. Stern SA, Weissman PR. (2001). "Rapid collisional evolution of comets during the formation of the Oort cloud.". Space Studies Department, Southwest Research Institute, Boulder, Colorado. பார்த்த நாள் 2006-11-19.
  83. Bill Arnett (2006). "The Kuiper Belt and the Oort Cloud". nineplanets.org. பார்த்த நாள் 2006-06-23.
  84. David Jewitt (2004). "Sedna – 2003 VB12". University of Hawaii. மூல முகவரியிலிருந்து 2004-06-24 அன்று பரணிடப்பட்டது. பார்த்த நாள் 2006-06-23.
  85. Mike Brown. "Sedna". CalTech. பார்த்த நாள் 2007-05-02.
  86. T. Encrenaz, JP. Bibring, M. Blanc, MA. Barucci, F. Roques, PH. Zarka (2004). The Solar System: Third edition. Springer. பக். 1. 
  87. Durda D.D.; Stern S.A.; Colwell W.B.; Parker J.W.; Levison H.F.; Hassler D.M. (2004). "A New Observational Search for Vulcanoids in SOHO/LASCO Coronagraph Images". பார்த்த நாள் 2006-07-23.
  88. A.D. Dolgov (2003). "Magnetic fields in cosmology". பார்த்த நாள் 2006-07-23.
  89. R. Drimmel, D. N. Spergel (2001). "Three Dimensional Structure of the Milky Way Disk". பார்த்த நாள் 2006-07-23.
  90. Leong, Stacy (2002). "Period of the Sun's Orbit around the Galaxy (Cosmic Year". The Physics Factbook. பார்த்த நாள் 2007-04-02.
  91. C. Barbieri (2003). "Elementi di Astronomia e Astrofisica per il Corso di Ingegneria Aerospaziale V settimana". IdealStars.com. பார்த்த நாள் 2007-02-12.
  92. Leslie Mullen (2001). "Galactic Habitable Zones". Astrobiology Magazine. பார்த்த நாள் 2006-06-23.
  93. "Supernova Explosion May Have Caused Mammoth Extinction". Physorg.com (2005). பார்த்த நாள் 2007-02-02.
  94. "Near-Earth Supernovas". NASA. பார்த்த நாள் 2006-07-23.
  95. "Stars within 10 light years". SolStation. பார்த்த நாள் 2007-04-02.
  96. "Tau Ceti". SolStation. பார்த்த நாள் 2007-04-02.
  97. "HUBBLE ZEROES IN ON NEAREST KNOWN EXOPLANET". Hubblesite (2006).
  98. Arnett, David (1996). Supernovae and Nucleosynthesis (First ed.). Princeton, New Jersey: Princeton University Press. ISBN 0-691-01147-8. OCLC 33162440. 
  99. 99.0 99.1 99.2 "Lecture 13: The Nebular Theory of the origin of the Solar System". University of Arizona. பார்த்த நாள் 2006-12-27.
  100. Irvine, W. M.. "The chemical composition of the pre-solar nebula". Amherst College, Massachusetts. பார்த்த நாள் 2007-02-15.
  101. வார்ப்புரு:Cite science
  102. "Present Understanding of the Origin of Planetary Systems". National Academy of Sciences (2000-04-05). பார்த்த நாள் 2007-01-19.
  103. M. Momose, Y. Kitamura, S. Yokogawa, R. Kawabe, M. Tamura, S. Ida(2003).Ikeuchi, S., Hearnshaw, J. and Hanawa, T. (eds.) "Investigation of the Physical Properties of Protoplanetary Disks around T Tauri Stars by a High-resolution Imaging Survey at lambda = 2 mm"(PDF). The Proceedings of the IAU 8th Asian-Pacific Regional Meeting, Volume I, 85, Astronomical Society of the Pacific Conference Series.
  104. Boss, A. P. (2005). "Chondrule-forming Shock Fronts in the Solar Nebula: A Possible Unified Scenario for Planet and Chondrite Formation". The Astrophysical Journal 621: L137. doi:10.1086/429160. 
  105. Sukyoung Yi; Pierre Demarque; Yong-Cheol Kim; Young-Wook Lee; Chang H. Ree; Thibault Lejeune; Sydney Barnes (2001). "Toward Better Age Estimates for Stellar Populations: The Y^{2} Isochrones for Solar Mixture". Astrophysical Journal Supplement 136: 417. doi:10.1086/321795. arXiv:astro-ph/0104292. http://adsabs.harvard.edu/abs/2001ApJS..136..417Y. 
  106. A. Chrysostomou, P. W. Lucas (2005). "The Formation of Stars". Contemporary Physics 46: 29. doi:10.1080/0010751042000275277. http://adsabs.harvard.edu/abs/2005ConPh..46...29C. 
  107. Jeff Hecht (1994). "Science: Fiery future for planet Earth". NewScientist. பார்த்த நாள் 2007-10-29.
  108. K. P. Schroder, Robert Cannon Smith (2008). "Distant future of the Sun and Earth revisited". Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 386: 155–163. doi:10.1111/j.1365-2966.2008.13022.x. http://adsabs.harvard.edu/abs/2008MNRAS.386..155S. 
  109. Pogge, Richard W. (1997). "The Once & Future Sun" (lecture notes). New Vistas in Astronomy. பார்த்த நாள் 2005-12-07.

புற இணைப்புகள்[தொகு]

"http://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=சூரியக்_குடும்பம்&oldid=1711298" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது