நேபாள இராச்சியம்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்
நேபாள இராச்சியம்
  • नेपाल अधिराज्य
  • Nepal Adhirajya
Blank.png
1768–2008 Flag of the Federal Democratic Republic of Nepal
கொடி ( 1962-க்கு முன்னர்) பேரரசின் சின்னங்கள்
நாட்டுப்பண்
"May Glory Crown You, Courageous Sovereign"
2008-இல் நேபாள இராச்சியத்தின் பகுதிகள்
தலைநகரம் காட்மாண்டு
மொழி(கள்) நேபால் பாசா, நேபாளி மொழி
சமயம் இந்து சமயம்
அரசாங்கம்
  • முழு மன்னராட்சி (1768–1990)
  • அரசியலமைப்பிற்குட்பட்ட மன்னராட்சி (1990–2008)
மகாராஜாதிராஜா
 -  1768–1775 பிரிதிவி நாராயணன் ஷா (முதல்)
 -  2001–2008 ஞானேந்திரா (இறுதி)
தலைமை அமைச்சர் (பிரதமர்)
 -  1846–1856 பீம்சென் தாபா (முதல்)
 -  2006–2008 கிரிஜா பிரசாத் கொய்ராலா (இறுதி)
சட்டசபை
  • அரசவை
    (1768–1990, 2002–2006)
  • நேபாள நாடாளுமன்றம்
    (1990–2002, 2006–2007)
  • இடைக்கால நாடாளுமன்றம்
    (2007–2008)
வரலாறு
 -  மன்ன்னர் பிரிதிவி நாராயணன் ஷா நேபாளத்தை ஒருங்கிணைத்தல் 25 செப்டம்பர் 1768
 -  ராணா வம்சம் 1846–1953
 -  ஷா வம்ச ஆட்சி 1951–2007
 -  அரசியலமைப்பிற்குட்பட்ட மன்னராட்சி 1990–2007
 -  நேபாளக் குடியரசு 28 மே 2008
நாணயம்
  • நேபாள மொகர் (1768–1932)
  • நேபாள ரூபாய் (1932–2008)
தற்போதைய பகுதிகள் Flag of the Federal Democratic Republic of Nepal நேபாளம்
Warning: Value specified for "continent" does not comply

நேபாள இராச்சியம் (Kingdom of Nepal) (நேபாளி: नेपाल अधिराज्य), சிதறி இருந்த நேபாளப் பகுதிகளை கோர்க்கா நாட்டு மன்னர் பிரிதிவி நாராயணன் ஷா ஒருங்கிணைத்தத்தின் மூலம் 1768-இல் நேபாள இராச்ச்சியம் உருவானது.[4][5] தற்கால நேபாளத்தில் 2008-இல் முடியாட்சி முறை ஒழிக்கப்படும் வரை, 240 ஆண்டுகள் ஷா வம்சத்து மன்னர்கள்ஆண்டனர்.

வரலாறு[தொகு]

ஷா வம்ச ஆட்சி[தொகு]

நேபாள இராச்சியத்தின் ஷா வம்சத்து கோர்க்கா மன்னர்கள், மேற்கில், வட இந்தியாவின் இமாச்சலப் பிரதேசத்தின் காங்கிரா, குமாவான் மற்றும் கார்வால் பகுதிகளையும், கிழக்கில் சிக்கிம் நாட்டை வென்று நேபாளத்துடன் இணைத்தனர். கோர்க்கா அரசு உச்சத்தில் இருக்கையில், கிழக்கில் டீஸ்டா ஆறு முதல் மேற்கில் சத்லஜ் ஆறு வரையும், தெற்கில் இமயமலையின் தெராய் சமவெளிப் பகுதிகள் வரை பரவியிருந்தது.

திபெத் பகுதியின் மலைக்கணவாய்களையும், உள் திங்கிரி சமவெளியின் கட்டுப்பாட்டுகள் குறித்து, சீனாவின் குயிங் பேரரசுக்கும் -நேபாள அரசுக்குமிடையே நடந்த போரில், நேபாள இராச்சியம் வெற்றியை இழந்தது. நேபாளத்திற்கு உண்டான இப்பின்னடைவால், 1816இல் ஏற்பட்ட நேபாள-சீன உடன்படிக்கையின்படி, நேபாள இராச்சியம், திபெத் மீதான கட்டுப்பாட்டை இழந்தது.

பிரித்தானிய இந்தியா மற்றும் நேபாள இராச்சியத்தின் எல்லைப்புறத்தில் இருந்த குறுநில மன்னர்கள், தங்கள் நாட்டை பிரித்தானிய இந்தியா அல்லது நேபாள இராச்சியத்துடன் இணைப்பது குறித்தான முடிவில், கிழக்கிந்திய கம்பெனி ஆட்சியாளர்களுக்கும் நேபாள இராச்சியத்திற்கும் இடையே தோன்றிய கருத்து மோதல்கள், 1815-1816-இல் ஆங்கிலேய-நேபாளப் போருக்கு வித்திட்டது. போரின் முடிவில் இருதரப்புக்குமிடையே ஏற்பட்ட சுகௌலி ஒப்பந்தப்படி, நேபாள இராச்சியம் கைப்பற்றியிருந்த சிக்கிம் பகுதியை கம்பெனி ஆட்சியாளர்களுக்கு விட்டுக் கொடுத்ததுடன், ஆங்கிலேயர்களுக்கு அடிபணிந்து ஆண்டுதோறும் திறை செலுத்தி தங்களின் முடியாட்சியை தக்க வைத்துக் கொண்டது.

சுகௌலி உடன்படிக்கையின் படி நேபாள கோர்கா பகுதிகள்

அரசியல் வீழ்ச்சியின் காரணமாக ஷா வம்சத்தின் மன்னராட்சி நிலைகுழைந்த போது, 1843-இல் ராணா வம்சத்து ஜங் பகதூர் நேபாள நாட்டின் தலைமை அமைச்சரானார்.

ராணா வம்ச ஆட்சி 1846–1950[தொகு]

நேபாள இராச்சியத்தின் ராணா வம்ச குடும்பத்தினர், ஆண்டு 1920

நேபாள அரச குடும்பத்திற்குள் கோஷ்டி பூசல் கிளம்பியதன் விளைவாக, 1846ஆம் ஆண்டில் நேபாள தலைமைப் படைத்தலைவர் ஜங் பகதூர் குன்வரை, பதவியிலிருந்து நீக்க, நேபாள அரசி தீட்டிய சதித்திட்டம் வெளிப்பட்ட காரணத்தினால், நேபாள நாட்டு இராணுவத்திற்கும், நேபாள நாடு அரசியின் விசுவாசப் படைகளுக்கும் நடந்த போரில் அரசியும், அரச வம்சத்து இளவரசர்கள் மற்றும் அரண்மனை அதிகாரிகள் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். இதனை கோட் படுகொலை என நேபாள வரலாற்றில் குறிப்பிடப்படுகிறது. சதித் திட்டத்தை முறியடித்த நேபாள படைத்தலைவர் ஜங் பகதூர் ராணா வம்சத்தை நிறுவி, நேபாளத்தை 1846 முதல் 1951 முடிய ராணா வம்சம் ஆட்சி செய்தது.

நேபாள இராச்சியத்தின் ராணா அரசர்கள், நாட்டின் நிர்வாகத்தை மேற்பார்வையிட, தலைமை அமைச்சர் என்ற மதிப்பிற்குரிய பரம்பரை பதவியை ஏற்படுத்தினார். நேபாள ராணா வம்ச அரசர்கள், 1857 சிப்பாய் கிளர்ச்சியை அடக்க, நேபாள நாட்டு கூர்க்கா படைகள் ஆங்கிலேயர்களுக்கு உதவின. பின்னர் முதல் மற்றும் இரண்டாம் உலகப் போர்களில், நேபாள இராச்சியம், பிரித்தானியப் பேரரசுக்கு உதவியது. அதற்கு கைம்மாறாக பிரித்தானிய அரசு, நேபாளி அல்லாத மக்கள் வாழும் தெராய் சமவெளிப் பகுதிகளை, நேபாளத்திற்கு பரிசாக வழங்கியது.

நேபாளம்[தொகு]

கி பி 1930-இல் நேபாள இராச்சியத்தின் பெயரான கோர்க்கா நாடு எனும் பெயரை நேபாளம் என மாற்றப்பட்டது. நாட்டின் தலைநகராக காத்மாண்டு விளங்கியது.[6][7]கோர்க்கா சர்க்கார் என்பதை நேபாள அரசு எனப் பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டது.

முதல் ஜனநாயக இயக்கம் 1950–1960[தொகு]

1940ஆம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில், ராணா வம்ச முடியாட்சிக்கு எதிராக, ஜனநாயக அரசு முறை நடைமுறைப்படுத்திடவும், அரசியல் கட்சிகள் மற்றும் மக்கள் இயக்கங்கள் போராட்டங்கள் துவங்கின. 1950இல் சீனா, திபெத்தை ஆக்கிரமித்த போது, இந்திய அரசு, நேபாளத்தில் தன் ஆதிக்கத்தை வளர்த்துக்கொள்ள, மன்னர் திருபுவனையும், நேபாளி காங்கிரஸ் கட்சியின் புதிய பிரதமரின் தலைமையிலான நேபாள அரசையும் ஆதரித்தது.

பஞ்சாயத்து ஆட்சிக் காலம் 1960–1990[தொகு]

1955 முதல் 1972 முடிய நேபாள மன்னராக இருந்த மகேந்திரன், நேபாள அரசின் நிர்வாகத்தை ஏற்று நடத்த, அரசியல் கட்சிகள் சார்பற்ற நேபாள பஞ்சாயத்து அமைப்பை 1960இல் உருவாக்கினார். இப்பஞ்சாயத்து அமைப்பு, நேபாளத்தை 1990 முடிய நிர்வகித்தது. 1972 முதல் 2001 முடிய நேபாள மன்னராக இருந்த வீரேந்திரரின் காலத்தில், ஜன் அந்தோலான் எனும் மக்கள் இயக்கத்தின் நீண்டகால போராட்டத்திற்குப் பின் மன்னர் வீரேந்திரர், அரசியல் அமைப்புச் சட்டத்தில், திருத்தங்கள் மேற்கொண்டு, மே 1991இல் பல அரசியல் கட்சிகள் கொண்ட நாடாளுமன்றம் அமைக்கப்பட்டது.[8]

இரண்டாம் ஜனநாயக இயக்கம்[தொகு]

1996ஆம் ஆண்டில் நேபாள கம்யுனிஸ்ட் கட்சி (மாவோயிஸ்ட்), மன்னரின் கீழ் இயங்கும் நாடாளுமன்ற நடைமுறையை நீக்கி, மக்கள் குடியரசு அமைய கிளர்ச்சிகள் செய்தன. இதனால் நேபாளம் முழுவதும் நீண்டகாலம் நடந்த உள்நாட்டுப் போரில் 12,000 பேர் கொல்லப்பட்டனர்.

அரசகுடும்ப உறுப்பினர்கள் படுகொலையான நாராயண்ஹிட்டி அரண்மனை

1 சூன் 2001இல் நேபாள அரண்மனையில் நேபாள அரச குடும்பத்தில் நடந்த படுகொலைகளில், மன்னர் வீரேந்திரர், ராணி ஐஸ்வரியா மற்றும் ஏழு அரச குடும்ப உறுப்பினர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். இப்படுகொலைகளுக்கு காரணமான பட்டத்து இளவரசர் தீபேந்திரா, மூன்று நாட்களுக்குப் பின்னர் தற்கொலை செய்து கொண்டார்.

மன்னர் வீரேந்திராவின் இறப்பிற்கு பின், அவரது சகோதரர் ஞானேந்திரா நேபாள மன்னராக பட்டமேற்றார். நேபாள பொதுவுடமைக் கட்சியின் வன்முறைகளை ஒடுக்க, 1 பிப்ரவரி 2005இல் மன்னர் ஞானேந்திரர் நேபாள நாடாளுமன்றத்தை கலைத்து விட்டு, அனைத்து ஆட்சி அதிகாரங்களை தன் கையில் எடுத்துக் கொண்டார்.[8]

கூட்டாச்சி ஜனநாயக குடியரசு[தொகு]

நேபாள ஜனநாயக இயக்கத்தின் தொடர் போராட்டம் காரணமாக, மன்னர் ஞானேந்திரா நேபாள நாட்டின் முடியாட்சியை துறந்து, நேபாள நாட்டின் ஆட்சியை மக்களிடம் ஒப்படைத்தார். 24 ஏப்ரல் 2006இல் முடக்கப்பட்டிருந்த நாடாளுமன்றம் மீண்டும் செயல்படத் துவங்கியது. 18 மே 2006இல் நேபாள நாடாளுமன்றம் கூடி, மன்னரின் அனைத்து அதிகாரங்களை பறித்து, நேபாளத்தை மதச்சார்பற்ற நாடாக அறிவிக்கப்பட்டது. 28 டிசம்பர் 2007 அன்று நேபாள அரசியல் சட்டத்தின் பிரிவு 159இல் திருத்தம் மேற்கொண்டு, நேபாள நாட்டை, கூட்டுக் குடியரசு நாடாக அறிவித்து, முடியாட்சி முறை ஒழிக்கப்பட்டது.[9][10]

புவியியல்[தொகு]

நேபாள இராச்சியத்தின் புவியியல்
இமயமலையின் அகலப்பரப்புக் காட்சி

இமயமலையில் செவ்வக வடிவத்தில் அமைந்த நேபாள இராச்சியத்தின் நீளம் 800 கிலோ மீட்டராகவும்; அகலம் 200 கிலோ மீட்டராகவும், மொத்தப் பரப்பளவு 147,181 சதுர கிலோ மீட்டராகவும் உள்ளது. புவியியல் ரீதியாக நேபாள இராச்சியம், மலைகள், மலைச்சார்ந்த பகுதிகள், சமவெளிப் பகுதிகள் என மூன்று நிலப்பரப்பாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.

கோசி ஆறு, கண்டகி ஆறு, காக்ரா ஆறு மற்றும் பாக்மதி ஆறு என நான்கு பெரிய ஆறுகள் நேபாள இராச்சியத்தின் சமவெளிப் பகுதிகளை வளப்படுத்துகிறது.

நேபாள இராச்சியத்தில் இமயமலையின் மகாபாரத மலைத்தொடர், சிவாலிக் மலை, எவரெஸ்ட் மலைகள் அமைந்துள்ளது.

மண்டலங்கள், மாவட்டங்கள் மற்றும் பகுதிகள்[தொகு]

நேபாள இராச்சியத்தின் மண்டலங்கள்

நேபாளம் 14 மண்டலங்களாகவும், 75 மாவட்டங்களாகவும், 5 வளர்ச்சிப் பகுதிகளாகவும் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. 14 மண்டலங்களின் விவரம்;

  • பாக்மதி மண்டலம்
  • பெஹ்ரி மண்டலம்
  • தவளகிரி மண்டலம்
  • கண்டகி மண்டலம்
  • ஜனக்பூர் மண்டலம்
  • கர்ணாலி மண்டலம்
  • கோசி மண்டலம்
  • லும்பினி மண்டலம்
  • மாகாளி மண்டலம்
  • மேச்சி மண்டலம்
  • நாராயணி மண்டலம்
  • ரப்தி மண்டலம்
  • சாகர்மாதா மண்டலம்
  • சேத்தி மண்டலம்

பொருளாதாரம்[தொகு]

இமயமலை அடிவாரத்தில் விளைநிலங்கள்

நேபாள இராச்சியத்தின் பொருளாதாரம் 76% விழுக்காடு வேளாண்மையைச் சார்ந்துள்ளது. மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில், வேளாண்மை 39%, சேவை அமைப்புகள் 41%, தொழிற்சாலைகள் 22% பங்கு வகிக்கிறது.

மக்கள் தொகையியல்[தொகு]

சூலை 2005-ஆம் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, நேபாள இராச்சியத்தின் மொத்த மக்கள் தொகை27,676,547-ஆக இருந்தது. ஆயிரம் ஆண்களுக்கு 1060 பெண்கள் எனும் விகிதத்தில் பாலின விகிதம் இருந்தது.எழுத்தறிவு 53.74 விழுக்காட்டாகவும் இருந்தது.

இனக் குழுக்கள்[தொகு]

நேபாள இராச்சியத்தில் மலை பிராமணர்கள் 12.5%, மகர் மக்கள் 7%, தாரு மக்கள் 6.6%, தமாங் மக்கள் 5.5%, நேவார் மக்கள் 5.4%, காமி மக்கள் 3.9%, யாதவர்கள் 3.9%, மற்றவர்கள் 32.7%, வெள்ளை நேபாளிகள் 2.8% ஆகவும் உள்ளனர்.

மொழிகள்[தொகு]

நேபாள இராச்சியத்தில் ஆட்சி மொழியான நேபாள மொழி 47.8% நேபால் பாசா 3.6%, மைதிலி மொழி போஜ்புரி 7.4%, தாரு மொழி 5.8%, தாகுரா மொழி 5.8%, தமாங் மொழி 5.1%, மகர் மொழி 3.3%, அவதி மொழி 2.4%, பிற மொழிகள் 10%, வகைப்படுத்தாத மொழிகள் 2.5% அளவிலும் பேசப்படுகிறது.

மேற்கோள்கள்[தொகு]

  1. Nepal is indicated as a native state ('princely state') on an official map published by British India
  2. http://www.britannica.com/EBchecked/topic/285248/India/47023/The-completion-of-dominion-and-expansion
  3. http://www.historyorb.com/countries/nepal
  4. Royal Ark
  5. Giuseppe, Father (1799). "[htts://books.google.com/books?id=vSsoAAAAYAAJ&pg=PA307 Account of the Kingdom of Nepal]". Asiatick Researches. London: Vernor and Hood. பார்த்த நாள் 2 June 2012. p. 308.
  6. Planet, Lonely. "History of Nepal – Lonely Planet Travel Information".
  7. Bindloss, Joseph (2010-09-15) (in en). Nepal 8. Lonely Planet. ISBN 978-1-74220-361-4. https://books.google.com/books?id=wiIw2_WFwC4C. 
  8. 8.0 8.1 "Timeline: Nepal". BBC News. http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/south_asia/country_profiles/1166516.stm. பார்த்த நாள்: 29 September 2005. 
  9. "Nepal votes to end monarchy". CNN Asia report. http://edition.cnn.com/2007/WORLD/asiapcf/12/28/nepal.monarchy/index.html?iref=mpstoryview. 
  10. "Nepal votes to abolish monarchy". BBC News. 28 May 2008. http://news.bbc.co.uk/2/hi/south_asia/7424302.stm. பார்த்த நாள்: 22 May 2011. 
"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=நேபாள_இராச்சியம்&oldid=2148147" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது