துளசிதாசர்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்
துளசிதாசர்
பிறப்பு {{{birthname}}}
1532
ராஜாப்பூர், உத்தரப் பிரதேசம்
இறப்பு 1623 (அகவை 91)
பெனாரசு
புனைப்பெயர் துளசி
தொழில் இசையமைப்பாளர், மெய்யியலாளர்
நாடு இந்தியர்
இலக்கிய வகை சமயம்
கருப்பொருட்கள் மெய்யியல்

துளசிதாசர் (துள்சிதாஸ் , கோஸ்வாமி துள்சிதாஸ் , துளசி தாசா என்றும் அறியப்பட்டவர்) (1532-1623) தேவநாகரி: तुलसीदास) ஒரு பெரும் அவாதி பக்தா (பக்தர்), தத்துவஞானி, பாடலாசிரியர். பதினாறாம் நூற்றாண்டில் இந்தியில் இராமாயணத்தினை, 'இராமன் சரித மானஸ்' என்கிற பெயரில் எழுதினார் துளசிதாசர்.

துளசிதாசர் இராமாயணம் எழுதும் முன் திவ்ய தேச யாத்திரையாக இராமேசுவரம் வந்ததாகவும் அங்கே கம்பராமாயணத்தினைக் கேட்கும் பேறு பெற்றதாகவும் கம்பன் காவியத்தின் நயங்களை தன்னுடைய காதையில் பல இடங்களில் கையாண்டுள்ளதாகவும் ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள்.

பிறப்பு[தொகு]

உத்திரப் பிரதேசத்தில் பாண்டா மாவட்டத்தில் பிரயாகைக்கு (காசி) அருகில் உள்ள பாந்தா மாவட்டத்தில் ராசாப்பூர் கிராமத்தில் ஆத்மாராம் துபே என்பவருக்கும் உலேசி அம்மையாருக்கும் மகனாக விக்ரமி சாம்வாட் 1554 (கி.பி. 1532 ஆம் ஆண்டு) பிறந்தார் துளசிதாசர். இவர் இளமையிலேயே பெற்றோரை இழந்து வறுமையில் வாடிய நிலையில் வால்மீகி இராமாயணக் கதையை மக்களிடையே பிரச்சாரமாகச் சொல்லி அதன் பலனாக வாழ்க்கையை நடத்தி வந்தார். உரிய வயதில் இரத்தினாவளி என்கிற பெண்ணை மணந்தார். அவர் இராமபக்தியும் அறிவும் பெற்ற குணசீலியாக இருந்தார்.

வால்மீகியின் அவதாரம்[தொகு]

துளசிதாசர், பெரும் முனிவர் வால்மீகியின் அவதாரமாகக் கருதப்படுகிறார். பவிஷ்யோட்டர் புராணத்தில், கலி யுகத்தில் ஒரு நாட்டு மொழியில் இறைவன் இராமனின் புகழைப் பாடுவதற்கு அனுமனிடமிருந்து வால்மீகி எவ்வாறு ஒரு வரத்தைப் பெற்றார் என்று இறைவன் சிவன், பார்வதியிடம் கூறுகிறார். சிவனின் இந்த தீர்க்கதரிசனம் ஷ்ராவன் ஷுக்லா சப்தமியின் விக்ராமி சாம்வாட் 1554 ஆம் ஆண்டில் வால்மீகி துளசிதாசராக மறுஅவதாரம் எடுத்தபோது உண்மையானது.

துளசிதாசரின் சமகாலத்தவரும் பெரும் பக்தருமான நப்பாதாசு கூட தன்னுடைய படைப்பான பக்த்மாலில் துளசிதாசரை வால்மீகியின் அவதாரமாகவே விவரிக்கிறார்.

இராமனான்டி சமய பிரிவும்கூட (துளசிதாசர் இந்தச் சமயப் பிரிவைச் சார்ந்தவர்) வால்மீகி தான் இந்த கலியுகத்தில் துளசிதாசராக மறுபிறவி எடுத்துள்ளார் என்று திடமாக நம்பியது.[1]

சொற்பிறப்பியல்[தொகு]

இந்தப் பெயர் பல்வேறு வகைகளில் எழுதப்படலாம். எழுத்தின் சமசுகிருத உச்சரிப்பைக் குறிப்பதற்கு தேவநாகரியில் எழுத்துப்பெயர்ப்பாக ஆகும்போது அது துளசி தாஸா என்று எழுதப்படுகிறது (இதுதான் பெரும்பாலான நூலகப் பிரிவு அமைப்புகளில் இருக்கும் வழக்கம்) அல்லது இந்தியில் உச்சரிக்கப்படும்போது அதன் எழுத்துப்பெயர்ப்பு துளசிதாஸ் என்று இருக்கும். அது எவ்வாறாக எழுதப்பட்டாலும், அந்தப் பெயர் இரு சொற்களிலிருந்து வருகிறது: துளசி, இது நறுமணச் செடியின் இந்திய வகையைச் சார்ந்தது மற்றும் தாஸா என்றால் "வேலைக்காரன்" அல்லது நீட்டிக்கப்பட்ட வகையில் "பக்தன்".

இலக்கியத் தொழில்[தொகு]

இராமசரிதமானசா[தொகு]

இராமனுக்காக அர்ப்பணம் செய்யப்பட்ட காவியமான இராமசரிதமானசா , வால்மீகியின் இராமாயணத்தின் அவாதிப் பதிப்பாக இருந்தது. அது மிகச் சரியான "அவாதி பதிப்பாக" இல்லை, ஆனால் அத்தகையவைகளில் அசலான ஒன்று. "அவாதி" அல்லாமல் - இராமசரிதமானசா காவியத்தில் மூன்று இதர மொழிகளும் காணப்படுகிறது - அவை "போஜ்புரி", "பிரிஜ்பாஸா" மற்றும் "சித்ரகுட் மக்களின் உள்ளூர் மொழி". அசல் சமசுகிருத இராமாயணத்தின் மொழிபெயர்ப்புகளைப் போலவே, இதுவும் இந்தியாவில் உள்ள பல இந்துக் குடும்பங்களில் பெரும் மதிப்புடன் படிக்கப்பட்டு, பூஜிக்கப்பட்டு வருகிறது. இது சௌபாய் என்றழைக்கப்படும் கவிதை வடிவிலான ஈரடிச் செய்யுளைக் கொண்டிருக்கும் ஒரு எழுச்சியூட்டும் புத்தகமாகும்.

அது துள்சி-க்ரிதி இராமாயணா என்றும் அழைக்கப்படுகிறது, இது இந்தியாவில் இருக்கும் இந்தி பேசும் இந்துக்களிடேயே மிகவும் நன்றாக அறியப்பட்டுள்ளது. அதனுடைய பல செய்யுள்கள் இந்தப் பிராந்தியங்களில் பிரபலமாக இருக்கும் பழமொழிகளாக இருக்கின்றன. துளசிதாசரின் சொற்றொடர்கள் சாதாரண பேச்சுவழக்கில் நுழைந்திருக்கிறது, மேலும் அதன் மூலத்தோற்றம் பற்றி அறியாமலேயே இலட்சக்கணக்கான இந்தி பேசுபவர்களால் (உருது மொழி பேசுபவர்களாலும் கூட) பயன்படுத்தப்படுகிறது. அவருடைய பொன்மொழிகள் பழமொழிகளாக மட்டும் இருக்கவில்லை : அவருடைய போதனைகள் உண்மையிலேயே நிகழ்கால் இந்துமத தத்துவத்திற்கு ஒரு பெரும் ஆற்றல்மிக்க சமய பாதிப்பாக இருக்கிறது; மேலும் இவர் எந்த சித்தாந்தையும் ஏற்படுத்தாதபோதும் மற்றும் அவர் எந்தவொரு இடத்திலும் குருவாக அல்லது ஆசிரியராக இல்லாதபோதும், அவர் ஒரு கவிஞராகவும் துறவியாகவும், மதம் மற்றும் வாழ்க்கை நெறிமுறைக்கான ஒரு தூண்டுதலளிப்பவரும் நம்பிக்கையுடையவராகவும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருக்கிறார்.

தன் ஆசிரியரான நர்ஹரி தாசர் அவர்களின் அடக்கமான தொண்டராக துளசிதாசர் தன்னையே ஒப்படைத்துக்கொண்டார், சுகார்-கெட்டில் சிறுவனாக இருந்தபோது அவர் முதன்முதலாக இவரிடமிருந்து இராமனின் வீரச்செயல்களைக் கேட்டார், பின்னர் இதுவே இராமசரிதமானசா வின் பொருளாக அமைந்தது. வட இந்தியாவில் பிரபல வைணவ மதத்தை உருவாக்கியவர்களான இராமநந்தாவிலிருந்து வந்த தெய்வீக தலைமுறையினரின் ஆறாவது சந்ததி நர்ஹரி தாசர், அவர் தன்னுடைய பிரபல கவிதைகளுக்கும் நன்கு அறியப்பட்டவர்.

துளசி இராமசரிதமானசா மற்றும் வால்மீகி இராமாயணத்துக்குமிடையே பல்வேறு வேறுபாடுகள் இருக்கின்றன. ஒரு உதாரணமாக இருப்பது, இராமனை வனவாசத்துக்கு அனுப்புவதற்காக கைகேயி தன் கணவரை வற்புறுத்தும் காட்சி. துளசி தாசரில், வலுவான பண்புரு மற்றும் அருமையான உவமைகளுடன் அது மிக நீளமாகவும் கூடுதல் உளவியல் தன்மைக் கொண்டதாகவும் இருக்கிறது

இதர படைப்புகள்[தொகு]

இராமசரிதமானசா தவிர துளசிதாசர் ஐந்து நெடும் மற்றும் ஆறு சிறு படைப்புகளின் ஆசிரியரும் கூட, பெரும்பாலானவை இராமனைப் பற்றியதாக, அவருடைய செயல்கள் மற்றும் அவரிடம் கொண்டிருக்கும் பற்றுதல்களையே சார்ந்திருந்தன. முதலாவதாக சொல்லப்பட்டவை பின்வருமாறு

  1. தோஹாவளி , இதர 573 தோஹா மற்றும் சோர்தா கவிதைகளைக் கொண்டிருக்கிறது; இவற்றில் ராம்-சாட்சாயில் ஒரு போலி இருக்கிறது, ஏழு நூற்றாண்டு கவிதைகளின் ஒழுங்கமைப்பு, இவற்றில் பெரும்பாலானவை தோஹாவளி மற்றும் துளசிதாசரின் இதர படைப்புகளிலும் கூட இடம்பெறுகிறது.
  2. கபிட்டா இராமாயன் அல்லது கவிதாவாலி , இராமனின் வரலாற்றைக் கவிட்டா, கானக்ஷாரி, சௌபாய் மற்றும் சவாய்யா சீர்களில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது; இராமசரிதமானசா போலவே இதுவும் ஏழு காண்டங்களாக அல்லது படலங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டு இராமனின் கதாபாத்திரத்தின் கம்பீரமான தோற்றத்தைச் சொல்வதற்காக அர்ப்பணம் செய்யப்பட்டுள்ளது.
  3. கீதாவளியும் கூட ஏழு காண்டங்களாக இருக்கிறது, இது இறைவனின் வாழ்க்கையைப் பற்றிய இளமையான விஷயங்களை விளக்குவதற்கான நோக்கம் கொண்டிருக்கிறது.
  4. கிருஷ்ணாவளி அல்லது கிருஷ்ணா கீதாவளி , கிருஷணரின் புகழ் பாடும் 61 பாடல்களின் தொகுப்பாகும், இது இந்தியின் கனௌஜி பேச்சுவழக்கில் அமைந்திருக்கிறது : இதன் நம்பகத்தன்மை சந்தேகமாகவே இருக்கிறது
  5. வினய பத்ரிகா அல்லது வேண்டுகோள் புத்தகம் , துதிப்பாடல்கள் மற்றும் இறைவழிபாடுகளின் ஒரு தொகுதி, இதில் முதல் 43 பாடல்கள் இராமனின் அரசவையை அலங்கரிக்கும் கீழ்நிலையிலுள்ள கடவுள்கள், பணியாட்கள் மற்றும் மீதமுள்ளவர்களுக்குப் பாடப்படுகிறது, எண்வரிசை 44 முதல் 279 வரையிலுள்ளவை இராமனையே பாடுகிறது.

அவருடைய சிறு படைப்புகளில் உள்ளடங்குபவை, பாராவை இராமாயணா, ஜானகி மங்கல், இராமலாலா நஹாச்சூ, இராமஜ்னா பிரஷ்னா, பார்வதி மங்கல், கிருஷ்ணா கீதாவளி, அனுமன் பஹுகா, சங்கட மோச்சனா மற்றும் வைராக்கிய சண்டிபினி[2]. சிறு இசைப்பாடல்களில் மிகவும் ஆர்வமூட்டக்கூடியதாக இருப்பது வைராக்கிய சண்டிபானி , அல்லது சுயகட்டுப்பாட்டைத் தூண்டுதல் , ஒரு துறவியின் இயல்பு மற்றும் மேன்மையை விளக்கும் கவிதை, மற்றும் அவன் பெறக்கூடிய உண்மையான அமைதியைப் பற்றிய கவிதை.

இராமாயணம் தவிர துளசிதாசரின் மிகப் பிரபலமானதும் அதிகமாக படிக்கப்பட்டதுமான இலக்கியப் படைப்பாக இருப்பது "அனுமன் சலிசா", இது அனுமனைப் புகழ்ந்து பாடும் கவிதை. பல இந்துக்கள் இதை ஒரு இறைவழிபாடாக தினமும் ஒப்புவிக்கிறார்கள்.

துளசி தாசரால் எழுதப்பட்ட ஒட்டுமொத்த இசைப்பாடல் தொகுப்பும், 13 புத்தகங்களை உள்ளடக்கியது, ஆங்கிலத்தில் (கவிதைகளாக்) மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது, இதை மொழிபெயர்த்தவர் பின்தா பிரசாத் காட்ரி (1898-1985). எனினும் இந்தப் படைப்பு இன்னமும் வெளியிடப்படவில்லை.

சித்தாந்தம்[தொகு]

नानापुराणनिगमागमसम्मतं यद् (ஆர்சிஎம் பால்காண்ட் ஏழாவது பாடல்)

இராமானுசரைப் போலவே, துளசிதாசரும் ஒப்புயர்வற்ற ஆளுமையான கடவுளை நம்புகிறார், அனைத்து நற்பண்புகளையும் (சத்குணா) உட்கொண்டிருக்கிறார், அத்துடன் தரம் குறைந்த (நிர்குணா) பொதுவான தனிமனிதரைச் சுட்டாத சங்கராச்சார்யாவின் பிராமணனாகவும் இருக்கிறார்; இந்த இறைவன் தானே ஒருமுறை மனித வடிவை எடுத்துக்கொண்டார், மனிதகுலத்தினை ஆசீர்வதிப்பதற்காக இராமராக அவதாரம் எடுத்தார். அதனால் உடலானது போற்றப்படவேண்டுமே தவிர பயனற்றதாக எண்ணக்கூடாது. இறைவன் நம்பிக்கையுடன் (பக்தியுடன்) அணுகப்படவேண்டும், தன்னலமற்ற வழிபாடு மற்றும் சுத்தமான அன்பில் தன்னையே சரணடையச் செய்யவேண்டும், மேலும் அவனின் சிந்தனையில் சுய-விருப்பங்களின் அனைத்து செயல்களிலும் சுத்தமாக வேண்டும். அனைத்து உயர்களிடத்திலும் அன்பு காட்டவேண்டும், அப்போது அவை மகிழ்ச்சியடையும்; ஏனெனில் எல்லாவற்றின் மீதும் அன்பு காட்டும் போது நீங்கள் இறைவனிடமும் அன்பு கொள்கிறீர்கள், ஏனெனில் அவனே எல்லாமுமாக இருக்கிறான். ஆன்மா இறைவனிடமிருந்து பெறப்பட்டது, மேலும் அந்த வாழ்க்கையில் அது வேலைகளில் கட்டுப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது (கர்மா); மனிதகுலம் தன்னுடைய பிடிவாதத்தினால், செயல்களின் வலைகளில் தங்களைத் தாங்களே பிணைத்துக்கொள்கிறார்கள், இறைவனிடத்தில் நம்பிக்கை வைப்பவர்களின் பேரின்பத்தை அறிந்தபோதிலும் மற்றும் கேட்டறிந்தபோதிலும், விடுதலை ஆவதற்கான ஒரு வழியை அவர்கள் முயற்சிப்பதில்லை. கடவுளின் இல்லத்தில் இச்சையின் வழக்கொழிவு காரணமாக ஆன்மா பெறக்கூடிய பேரின்பம் இறைவனிடத்தில் ஈடுபாடு அல்ல, ஆனால் தனித்தன்மையை நிறுவுவதற்கு அவருடனேயே ஒன்றாதலாகும். இது பிறப்பு மற்றும் மறுபிறப்பின் சுமையிலிருந்து விடுதலையாதல் (முக்தி) மற்றும் உச்சநிலையிலான ஆனந்தமாகும். சர்யூபரீன் பிராமணனாக துளசிதாசர், ஒட்டுமொத்த இந்து பலதெய்வக் கோயில்களைப் பயபக்தியுடன் வணங்குகிறார், மேலும் சிவன் அல்லது பிராமணர்களின் விசேஷ் கடவுளான மஹாதேவாவுக்கு அவர்களுக்குரிய மரியாதையைச் செலுத்துகிறார், மேலும் இராமரிடத்தில் பக்தி மற்றும் சிவனிடத்தில் பற்றுதல் ஆகியவற்றுக்கு இடையில் எந்த முரண்பாடும் இல்லாதிருப்பதைக் குறிப்பிட்டுக் காட்டுகிறார் (இராமாயணா, லங்கா காண்டம், தோஹா 3). ஆனால் அவருடைய எல்லா எழுத்துகளின் நடைமுறை முடிவுகளும் இராமரை நோக்கி செய்யப்படும் பக்தியாக, ஆழமாக மனதில் பதியச் செய்வதாக இருக்கிறது, அதன் மூலம் பிறப்புகள் மற்றும் மறுபிறப்புகளின் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை மற்றும் பாவ விமோசனத்திற்கு ஒரு பெரும் வழியாக இருக்கிறது, பிராமணர்கள் போலவே மிகத் தாழ்ந்த சாதியிலிருக்கும் மக்களுக்கும் திறந்தே இருப்பதான ஒரு விமோசனமாகவும் இருக்கிறது.

எனினும் துளசிதாசருக்கு "சித்தாந்தம்" அத்தனை முக்கியமானது இல்லை என்பதை கவனிக்கவேண்டியது அவசியம். அதற்கு மேலாக முக்கியமானது பழக்கப்படுத்திக்கொள்வது தான், இராமனின் பெயரான இராம-நாமா திரும்பதிரும்பச் சொல்வதான பழக்கம். உண்மையில், இராமரை விடவும் அவருடைய பெயர் மிகப் பெரிது என்று கூறும் அளவுக்குத் துளசிதாசர் செல்கிறார் (कहउँ नामु बड़ राम तें निज बिचार अनुसार,[3]). இராமரைக் காட்டிலும் இராமா என்னும் பெயர் ஏன் பெரியதாக இருக்கிறது? ஏனெனில் "இராமா" என்பது ஒரு மந்திரம், ஒரு ஒலி, அதைத் திரும்பத் திரும்பச் சொல்வது ஒருவரை உயர் நிலையான உணர்வுநிலைக்குக் கொண்டுசெல்லும். இவ்வாறு இராமர் அல்லாமல், இராமா என்னும் பெயர் தான் "காப்பாற்றுகிறது". ஏனெனில் பெயருக்குள்ளேயே இறைவன் இராமர் தானே உள்ளடங்கியிருக்கிறார். இராமா என்பதே அண்டத்தில் உள்ள ஒவ்வொரு அணுவிலும் இருக்கும் ஒன்று என்று பொருள் (ராம்தா சகால் ஜஹான்).

துளசிதாசரின் இலக்கிய மதிப்பை ஆச்சார்யா ராம் சந்திரா ஷுக்லா அவர்களால் தம்முடைய இந்தி சாஹித்ய கா இதிஹாஸ் என்னும் விமர்சன படைப்பில் முன்னிலைப்படுத்தியுள்ளார். ஆச்சார்யா ஷுக்லா துளசியின் லோக்மங்கலை சமூக மேம்பாட்டுக்கான தத்துவக் கோட்பாடு என்று விவரித்துள்ளார், இதுதான் அந்தப் பெரும் கவிஞரை என்றும் புகழ்பெறச் செய்துள்ளது என்றும் எந்தவொரு இதர உலக இலக்கிய கர்த்தாக்களுடனும் ஒப்பீடுசெய்யமுடியும் என்றும் விவரிக்கிறார்.

மூலங்கள் மற்றும் கையெழுத்துப் பிரதிகள்[தொகு]

இராமசரிதமானசாவின் கிரோசெஸ் மொழிபெயர்ப்பில்[4], நப்பாஜியின் பகத்மாலா வில் இருக்கும் உரைகள், மொழிபெயர்ப்புகள் மற்றும் அவற்றின் விரிவுரைகளாலேயே காணமுடியும், இதுதான் கவிஞருக்குத் தொடர்புடைய பாரம்பரியங்களுக்கு வலிமையாக இருக்கும் முக்கிய மூல சான்றாகும். நபாஜி அவராகவே துளசிதாசரைச் சந்தித்துள்ளார்; ஆனால் கவிஞரைப் புகழ்ந்து பாடும் பத்தி அவருடைய வாழ்க்கைக்குத் தொடர்புடைய எந்தச் செய்தியையும் வெளியிடவில்லை - இவை ப்ரியா தாசு அவர்களின் டிகா அல்லது உரை விளக்கத்தில் குறிப்பிடப்படுகிறது, இவர் இதை 1712 ஆம் ஆண்டில் எழுதியுள்ளார், மேலும் பொருளடக்கத்தின் பெரும்பகுதி கட்டுக்கதையாகவும் நம்பகத்தன்மையற்றதாகவும் இருக்கிறது. துரதிஷ்டவசமாக, கவிஞரின் தனிப்பட்ட சீடருமாக உண்மையான தோழருமாக இருந்து 1642 ஆம் ஆண்டில் இறந்துபோன பெனிமாதாப் தாசு அவர்களால் இயற்றப்பட்ட கவிஞரின் வாழ்க்கை வரலாறான கோசாய்-சரித்ரா காணாமல்போய்விட்டது, அதன் பிரதியும் கூட இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.

நாக்ரி பிரச்சார்னி சபாவின் இராமாயண பதிப்பின் அறிமுகத்தில் துளசி தாசரின் வாழ்க்கையைப் பற்றி அறியப்பட்ட அனைத்துத் தகவல்களும் ஒன்றாகத் திரட்டப்பட்டு விமர்சனத்துக்குரிய முறையில் விவாதிக்கப்பட்டது. அவருடைய மத நிலைப்பாடுகளுக்கும் வட இந்தியாவின் பிரபல மதத்தில் அவருக்கான இடத்தைப் பற்றிய விளக்கங்களுக்கும், ஜூலை 1903 ஆம் ஆண்டின் ஜர்னல் ஆஃப் தி ராயல் ஏசியாடிக் சொசைடியில் டாக்டர் கிராய்ர்சன்னின் கட்டுரையைப் பார்க்கவும் பக். 447-466. (சி.ஜெ.எல்)

அயோத்திய காண்ட த்தின் ஒரு கையெழுத்துப்பிரதி, கவிஞரின் சொந்த கையெழுத்தில் எழுதப்பட்டதாகச் சொல்லப்படுகிறது, அவருடைய பிறப்பிடமான பாண்டாவிலுள்ள ராஜாபூரில் இருக்கிறது. பால-காண்டங்களில் ஒன்று, சாம்வாட் 1661 ஆம் ஆண்டு தேதியிட்டது, கவிஞர் இறப்பதற்குப் பத்தொன்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், மிக கவனமாகத் திருத்தப்பட்டதாக துளசிதாசர் அவர்களாலேயே குற்றம்சாட்டப்பட்டுள்ளது, இது அயோத்தியில் இருக்கிறது. மற்றொரு தற்கையொப்பம் லக்னோ மாவட்டத்தின் மலியாபாத்தில் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளது என்று தெரிவிக்கப்படுகிறது, ஆனால் தெரிந்தவரையில் இதுநாள்வரை அது உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை. இதர பழங்காலத்து கையெழுத்துப் பிரதிகள் பெனாரசில் காணப்படுகிறது. ஒட்டுமொத்தத்தின் அருமையான ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு இந்திய சிவில் சர்வீசின் ஃஎப்.எஸ்.கிரோசெ (5வது பதிப்பு, காவன்போர், கான்பூர், 1891) அவர்களால் செய்யப்பட்டது.

இந்தி தெரியாத பின்னணியிலிருந்து வருபவர்களுக்கு ஸ்ரீ இராமசரிதமானஸ் புரிந்துகொள்வது சற்று சிரமம். இது முக்கியமாக பேச்சுவழக்கு பாங்குகள் மற்றும் வாக்கியத்தின் அமைப்பு மொழி மரபுக்குரியதாகவும், சொல்தொக்கி நிற்பதாலும் அவ்வாறு ஏற்படுகிறது. ஸ்ரீ இராமசரிதமானஸ் கற்க விரும்பும் மாணவருக்கும் இந்தக் கடினங்களே அதனுடைய தனித்தன்மையிலான மதிப்பை உருவாக்குகிறது. திரித்துக்கூறப்பட்ட மற்றும் உருக்குலைந்த வார்த்தைகளை அறிந்துகொள்வதற்கு அது மனதை ஒழுங்குபடுத்துகிறது, மேலும் ஒரு வாக்கியம் தலைகீழாக ஆக்கப்பட்டும் அகம்புறமாக மாற்றப்பட்டபோதிலும் அது புரியுமாறு இருக்க கற்றுக்கொடுக்கிறது. ஸ்ரீ இராமசரிதமானசுக்கான ஒரு நல்ல இலக்கண அறிமுகம் எட்வின் க்ரீவ்ஸ் அவர்களால் "நோட்ஸ் ஆன் தி கிராமர் ஆஃப் தி இராமாயன் ஆஃப் துளசி தாஸ்"[5] (1895) என்ற தலைப்பில் எழுதப்பட்டது.

ஸ்ரீ இராமசந்திரா க்ரிபாலு பஜாமான் (துளசிதாசரின் பஜனை)[தொகு]

ஓ மனமே

! கருணையுள்ள ஸ்ரீ இராமச்சந்திரனை வந்தனை செய்

புலன்களால் உணரக்கூடிய உலகின் பயங்களை அழிக்கக்கூடியவர்
அவருடைய கண்கள் புத்தம்புது தாமரையைப் போல் இருக்கிறது. அவர் தாமரை முகமுடையவர்.
அவருடைய கைகள் தாமரையைப் போல் இருக்கிறது, அவருடைய கால்கள் தாமரையைப் போல் இருக்கிறது.
அவருடைய அழகு எண்ணற்ற மன்மதன்களை விஞ்சியிருக்கிறது,
அவர் மேகத்தைப் போன்று அழகான நீல மேனிவண்ணமுடையவர்.
ஜனகனின் மகளை மணமுடித்தவர் முன்னால் நான் மண்டியிடுகிறேன்,
மஞ்சள் ஆடையை அணியும் அவர், அகந்தையை அழிக்கவந்த சுத்தமானவர்.
ஏழைகளின் நண்பனை வணங்கு,
அரக்கர்களின் குடும்பங்களை அழிக்கும் சூரியன்.
தசரதரின் மகனான ரகுவம்சத்தினன்,
பேரின்பத்தின் நீர்த்தேக்கம், கோசலாவின் நிலவு.
தன் தலையில் கிரீடத்தை அணிந்திருப்பவரை வணங்கு,
காதில் அணிகலன்கள் மற்றும் நெற்றியில் செந்நிற பொட்டுவைத்திருப்பார்
அவருடைய ஒவ்வொரு கைகாலும் தாராளமாகவும் அழகாகவும் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது
நல்ல உயரமுடைய அவர், திடகாத்திரமான உடலுடன் வலுவான கைகளை உடையவர்,
அம்பு மற்றும் வில்லைக் கொண்டு செல்லும் இவர் போர்களில் அரக்கர்களை வெற்றிகொள்பவர்.
இவ்வாறு சொல்கிறார் துளசிதாசர், சங்கரனையும் மற்ற எல்லா முனிவர்களையும் மகிழ்ச்சிக்குள்ளாக்கும் இவரை வணங்குவோம்,
என்னுடைய இதயத் தாமரையில் வீற்றிருக்கும் அவர், மோகம் போன்ற பாவமான எண்ணங்களை அழிக்கிறார்.

ஸ்ரீ இராமசந்திரா = ஓ ஸ்ரீ இராமா க்ரிபலு = என்றும் கருணையுடையவன் பஜ்மானா = என்னுடைய மனது (அவனை) வணங்கட்டும் ஹரநா = அழிக்கக்கூடியவன் அல்லது துரத்தக்கூடியவன் பாவபாயா = இந்த உலகத்தின் மீதான பயம் (பாவ்சாகர்) - பிறப்பு மற்றும் மறுபிறப்பு பற்றிய சுழற்சி தருனம் = கொடுமையானது (உலகம்)

என்றும் கருணையுடையவரும், நம்முடைய இந்தக் கடும் வாழ்க்கையில் நமக்கிருக்கும் அத்தனை பயங்களையும் அழிக்கக்கூடிய ஸ்ரீ இராமனை நினைத்து தியானம் செய்யவேண்டும் என்று தன் மனதை துளசிதாசர் வேண்டுகிறார்.

நவ காஞ்சலோசனா = புதிதாய் உருவான/இளம் (நவ) தாமரை (கஞ்ச்) போன்ற கண்களை (லோசனா) உடையவன் [அவன் கொண்டிருக்கிறான்] கஞ்சமுகா = தாமரை(கஞ்ச்) போன்ற அழகிய முகம் (முகா) கரகஞ்சா = தாமரையை (கஞ்ச்) போன்ற மிருதுவான கைகளையுடையவன் பாத கஞ்சருனாம் = அவனுடைய பாதம் (பாதா) சிவந்த (அருஆ) தாமரை (கஞ்ச்) போலிருக்கிறது

என்னுடைய கடவுளுக்குப் பெரிய, இளம்/புதிதாய் உருவான தாமரை போன்ற அழகிய கண்கள் இருக்கிறது, அவருடைய கைகளும் கால்களும் தாமரையைப் போல் இருக்கிறது மேலும் அவருடைய முகம் முழுவதும் மலர்ந்த தாமரையைப் போல் இருக்கிறது.

கந்தர்பா = மன்மதன் அகநிதா = எண்ணிக்கையற்ற அமிதா = அளவிடமுடியாத சாவி = முகம்/முகபாவம் நவநிலா = புதியதாய் உருவான (நவ) நீலம் = (நீல்) நீரஜா = தாமரை (நீலத் தாமரை - நீலட்பாலம்) போன்று சுந்தரம் = அழகான பாத பிதா = பீதாம்பரத்தை அணிதல் மானோ டாடீடா = என் மனது (டாடீடா என்றால் என்னவென்று உறுதியாகத் தெரியாது) ருசி சுகிநௌமி = தூய்மையானவனிடம் (சுகி) நான் வணங்குகிறேன் (நௌமி) அவன் ஜனகா சுதா வரம் = ஜனகனின் மகளின் (சுதா) கணவனாவான் (வர்) (சீதா)

நீலோட்பலாம் போன்று முகம் கொண்டிருக்கும் என்னுடைய இறைவனின் அழகு எண்ணிக்கையற்ற மன்மதன்களை விஞ்சியிருக்கிறது. நான் மனதார அவனை வணங்குகின்றேன், அவன் பொன்னிற வண்ணமுடைய ஆடைகளை (பீதாம்பர்) அணிகிறான், தன்னுடைய தூய்மையில் மாசுபடாதவன், மேலும் ஸ்ரீ சீதாவின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட இறைவனாவான்.

பஜு = பிரார்த்தனை செய் தீனபந்து = நசுக்கப்பட்ட/ஏழை/அதிகாரமற்ற (தீனா) மக்களின் நண்பன் (பந்து) தின்ஈஷா = சூர்ய வம்சத்தின் வழித்தோன்றல் தானவா தைய்த்ய வம்ஷ நிகாகண்டனம் = அரக்கர்களின் (தானவ் மற்றும் தைய்த்யாஸ்) சந்ததியை (வம்ச) (அவன்) அழித்தான் (நிகாந்தனம்)

எளியோரின் நண்பரும பாதுகாவலருமான இறைவனை வழிபடுங்கள், சூரிய வம்சத்தின் சந்ததியான அவன் அரக்கர்களை அழிப்பவன்.

ரகுநந்தா = ரகுவின் மகன் (குலா) ஆனந்தகன்டா = மகிழ்ச்சி (ஆனந்தா) கடல் (கன்டா) கோஷ்லகன்டா = கோசல வம்சத்தின் அன்புக்குரியவர் (கந்தா) தஷரத நந்தனம் = தசரத அரசரின் மகன் (நந்தனம்)

ரகுவம்சத்தின் இந்த தசரத அரசரின் மகன், கோசலர்களின் அன்புக்குரியவர் (அவருடைய தாயார் கௌசல்யாவின் குடும்பம்/வம்சம்) மற்றும் முடிவுறாத பேரின்பத்தின் எல்லையற்ற பெருங்கடல்.

ஷிர முகுடா = அவருடைய தலையில் (சிர்) ஒரு கீரிடத்துடன் (முகுடா) குண்டலா = தொங்கும் காது வளையங்கள் திலகா = மேலும் அவனுடைய நெற்றியில் ஒரு அழகிய திலகம் சாரூ = (தோற்றம்) அழகிய உதார அங்கா = அவருடைய வல்லமைமிக்க (உதார்) அங்கங்கள் (அங்கா) விபூசனம் = அணிகலன்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது

அவர் தலையில் கீரீடமும், தொங்கும் காது வளையங்கள் மற்றும் நெற்றியில் ஒரு அழகிய திலகமும் அணிந்திருக்கிறார். அவருடைய வலிமைமிக்க கைகள் காப்புகள் மற்றும் கடகங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது.

அஜ்அனுபுஜா = அவனுடைய கைகள் (புஜா) நீளமாக இருக்கிறது (அஜ்அனு) - நபரின் முழங்கால் வரையில் கைகள் நீண்டது என்று நேரடியாகப் பொருள்படும் ஷாராகாபா தாரா = அம்பு (காபா) மற்றும் வில்லை (சாரா) கையாளுதல் (தாரா) சங்க்ராமா ஜிதா காரா துஸாநாம் = காரா மற்றும் துஸாநானை போரில் (சங்க்ராம்) வென்றவர் (ஜீதா)

தன் நீண்ட கைகளால் வில் அம்பைக் கையாண்டு, அவன் போரில் காரா துஸானைவை (சூர்ப்பனகை சகோதரர்கள்) தோற்கடித்தார்.

இடி வடாடி = இவ்வாறு (இடி) சொல்கிறார் (வடாடி) துளசிதாஸ் = கவி துளசிதாசர் ஷங்கரா = இறைவன் சிவன் ஷெஸா முனி = (மற்றும்) இதர (ஷெஸா) முனிவர்கள் மன ரஞ்சனம் = தங்கள் மனங்களை மகிழ்விப்பவர்கள் (ரஞ்சனா) மாமா ஹிரதயா கஞ்சா = என்னுடைய (மாமா) இதயக் (ஹிரதய்) கமலத்தில் (கஞ்ச்) நிவாசாகுரு = தயவுசெய்து வாசம்செய்யவும் (நிவாஸ் குரு) காமாடி கலாதாலா கஞ்சானம் = மோகம் (காமா) மற்றும் இதர இழிவான எண்ணங்களை (காலாதாலா) அழிப்பவனே (கஞ்சானம்)

குறிப்புதவிகள்[தொகு]

  1. சித்திரக்கூட்டின் ஸ்ரீ துளசி பீடத்திலிருந்து வெளியிடப்பட்ட மானஸ்
  2. துளசிதாசர் www.ramcharitmanas.iitk.ac.in.
  3. இராமசரிதமானசா, பால் கண்ட், தோஹா 23
  4. துளசி தாசரின் இராமாயணம்
  5. இலக்கணத்தின் மீதான குறிப்புகள் துளசிதாசரின் இராமாயணம்
  • "துளசி தாசர் இராமாயணம் - முதல்பாகம்" - நெல்லை மாவட்டக் கம்பன்கழக வெளியீடு (1983)

புற இணைப்புகள்[தொகு]

"http://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=துளசிதாசர்&oldid=1372632" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது