அரிவாட்டாய நாயனார்

அரிவாட்டாய நாயனார்
பெயர்:	அரிவாட்டாய நாயனார்
குலம்:	வேளாளர்
பூசை நாள்:	தை திருவாதிரை
அவதாரத் தலம்:	கணமங்கலம்
முக்தித் தலம்:	கணமங்கலம்

அரிவாட்டாய நாயனார் (இயற்பெயர்: தாயனார்) என்பவர் சைவ சமயத்தாரால் பெரிதும் போற்றப்படும் அறுபத்து மூன்று நாயன்மார்களில் ஒருவர் ஆவார். சோழ நாட்டின் காவிரித் தென்கரைச் சார்ந்த கணமங்கலம் (இன்றைய திருக்கணமங்கை) என்னும் ஊரில் வேளாளர் குலத் தலைவராகப் பிறந்த இவர், கடும் வறுமையிலும் இறைவனுக்குச் செந்நெல் அரிசிச் சோறு, செங்கீரை மற்றும் மாவடு ஆகியவற்றை நாள்தோறும் திருவமுதாகப் படைக்கும் உன்னத விரதத்தைக் கைவிடாது போற்றியவர் ஆவார். .

இறைவன் நடத்திய வறுமைச் சோதனையின் உச்சகட்டமாக, தான் சுமந்து வந்த திருவமுதுப் பொருட்கள் அனைத்தும் நிலத்தின் வெடிப்பில் (கமரில்) சிந்தி மண்மயமானதைக் கண்டு மனமுடைந்து, "இறைவனுக்கு அமுது செய்யப் பேறு பெற்றிலேன்" என்று வருந்தி, தன் கையில் இருந்த கூரிய அரிவாளைக் கொண்டு தன் கழுத்தையே அரிய முற்பட்டார். இவருடைய இந்த அசாத்திய தியாகத்திற்குக் கட்டுப்பட்டு, பூமியிலிருந்து வெளிப்பட்ட சிவபெருமானின் திருக்கரம் இவருடைய அரிவாளைத் தடுத்து நிறுத்தி ஆட்கொண்டது. தன் கழுத்தை அறுக்கத் துணிந்த இத்தியாக வரலாற்றின் காரணமாகவே இவருக்கு "அரிவாட்டாயர்" என்ற திருநாமம் வழங்கலாயிற்று.

இவருடைய வரலாறு கி.பி. 8-ஆம் நூற்றாண்டில் சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் அருளிய திருத்தொண்டத்தொகை பதிகத்தை முதன்மை மூலமாகக் கொண்டு, பிற்காலத்தில் சேக்கிழார் பெருமானால் பெரியபுராணத்தில் காப்பியச் சுவையுடன் விரிவாகத் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.

நாயனார் புராணம்

தோற்றமும் சிவநெறி விரதமும்

சோழப் பேரரசின் வளமிக்க காவிரி நீர் பாயும் சோழ நாட்டிலே கணமங்கலம் (இன்றைய திருக்கணமங்கை அருகே) என்னும் ஒரு பழம்பெரும் ஊர் அமைந்துள்ளது. இவ்வூர் நீர்வளம், நிலவளம் மற்றும் இயற்கை எழில் முதலியவற்றால் சிறந்து விளங்கும் ஒரு உன்னத வேளாண்மைத் தலமாகும்.

தாயனாரின் செல்வச் சிறப்பும் பக்தியும்

வளமிக்க இந்தக் கணமங்கலம் ஊரில் வாழ்ந்த வேளாளர் பெருமக்களின் தலைவராக விளங்கியவர் தாயனார் ஆவார். இவர் பெருஞ்செல்வந்தராகவும், சமூகத்தில் பெரும் மதிப்புமிக்கவராகவும் திகழ்ந்தார். செல்வச் செழிப்பு மிக்கவராக இருந்தாலும், எக்காலத்திலும் சிவபெருமானின் திருவடிகளை மறவாத பேராற்றல் கொண்ட சீருடையாளராகத் திகழ்ந்தார்.

இல்லறமும் திருவமுது விரதமும்

தாயனார் சைவ நெறிமுறைப்படி முறைப்படி மனையறம் (இல்லறம்) பூண்டு, தன் உத்தம மனைவியாரோடு வாழ்ந்து வந்தார். சிவபெருமானுக்குத் தொண்டு செய்வதையே தன் வாழ்வின் இறுதி இலக்காகக் கொண்ட அவர், இறைவனுக்கு அமுது படைப்பதற்காக ஒரு முக்கிய விரதத்தைத் தன் வாழ்நாளில் நாளும் கடைப்பிடித்து வந்தார்:

• செந்நெல் அரிசிச் சோறு - வயலில் விளையும் மிக உயர்தரமான செந்நெல் அரிசி உணவு.
• செங்கீரை - தூய முறையில் சமைக்கப்பட்ட செங்கீரை வகை.
• மாவடு - சிவபெருமானுக்கு உகந்த மாவடு ஊறுகாய்.

ஆகிய இந்த மூன்று தூய உணவுப் பொருட்களையும் நாள்தோறும் முறைப்படி தயாரித்து, தட்டேந்தி ஆலயத்திற்கு நேரில் கொண்டு சென்று, எம்பெருமானுக்குத் திருவமுது செய்விப்பதை (நிவேதனம் படைப்பதை) தங்களின் முதன்மைக் கடமையாகக் கொண்டு வாழ்ந்து வந்தார். இவர்களின் இந்த மாறாத சிவபக்தியே பிற்காலத்தில் இவர்களுக்கு ஏற்பட்ட வறுமைச் சோதனைக்கும், அதன் வழி நிகழ்ந்த உன்னத தியாகத்திற்கும் அடிப்படையாக அமைந்தது.

இத்திருத்தொண்டினை அவர் வறுமை வந்த காலத்தும் விடாது செய்துவருவார் என உலகுக்குக் காட்டி, அது கொண்டு உலகை உய்விக்கும் பொருட்டு, இறைவர் அவரது வழிவழி வந்த செல்வத்தைச் சென்றவழி தெரியாது மாற்றினார். அதனால் அவரது செல்வம் யானை உண்ட விளாங்கனி போல உள்ளீடற்று மறைந்தது. அப்போதும் நாயனார் உமையொருபாகருக்குத் தாம் முன்செய்து வந்த திருப்பணிகள் முட்டாது செய்து வருவாராயினர். கூலிக்கு நெல்லறுத்து வாழ்பவராய்க் கூலியாகக் கிடைத்த செந்நெல்லைக் கொண்டு இறைவருக்குத் திருவமுது ஆக்கினார். கார்நெல் அரிந்து கார்நெற்கூலிகொண்டு தாம் உண்டு வந்தார். இந்நிலையினையும் மாற்ற இறைவர் திருவுளம் பற்றவே வயல்களில் எல்லாம் நல்ல நீண்ட செந்நெல்லேயாகி விளைந்தன. அவற்றை அறுத்த நெற்கூலியினைக் கொண்டு “இது அடியேன் செய்த புண்ணியமே ஆகும்” என்று சிந்தை மகிழ்ந்து, அக்கூலியெல்லாம் திருவமுதுக்கே ஆக்கினார். தம் வீட்டுக் கொல்லையில் வளர்த்த கீரை வகைகளைக் கொய்து மனைவியார் சமைத்துத்தர அதனை உணவாகக் கொண்டார். வீட்டுத்தோட்டத்தில் உள்ள கீரை வகைகள் தீரவே அருந்ததி அனைய மனைவியார் தண்ணீரை வார்க்க அதனை அன்பாளர் அமுது செய்து முன்போலப் பணிசெய்து வந்தனர்.

நிலத்தில் சிந்திய திருவமுதும் கழுத்தை அரிய முற்பட்ட தியாகமும்

வறுமையின் உச்சத்திலும் தன் இல்லறத் துணையோடு சிவநெறி மாறாது வாழ்ந்த தாயனார், ஒருநாள் எம்பெருமானுக்குத் திருவமுது படைப்பதற்காகப் புறப்பட்டார்.

திருவமுதுடன் புறப்பாடு

அன்று ஒருநாள், நாயனார் இறைவனுக்கு ஊட்டுவதற்காகத் தனது அளவிடற்கரிய அன்பு போன்ற தூய செந்நெல் அரிசி, பசிய மாவடு மற்றும் மென்கீரை ஆகியவற்றை ஒரு கூடையில் சுமந்து கொண்டு கோவிலை நோக்கிச் சென்றார். அவருக்குப் பின்னால், அவருடைய காதல் மனைவியார் பசுவிலிருந்து பெறப்படும் ஐந்து தூயப் பொருட்களான ஆனைந்து (பால், தயிர், நெய், கோமயம், கோசலம்) ஆகியவற்றை ஒரு மட்கலத்தில் (மண்பாண்டம்) ஏந்திக்கொண்டு பின்தொடர்ந்தார்.

நிலைதடுமாறி விழுதலும் திருவமுது சிந்தலும்

தொடர் பட்டினியினாலும் வறுமையினாலும் தாயனாரின் திருமேனி (உடல்) மிகவும் வாடியிருந்தது. பசியின் கடுமையால் தள்ளாடியபடி நடந்து சென்ற தாயனார், திடீரெனக் கால் தளர்ந்து நிலைதடுமாறிக் கீழே விழுந்தார்.

அவரைக் காப்பாற்ற எண்ணிய அவரது மனைவி, தன் கையில் இருந்த மட்கலத்தை மூடியவாறே அவரைத் தாங்கி அணைத்தார். எனினும், தாயனார் சுமந்து வந்த கூடையில் இருந்த செந்நெல் அரிசி, மாவடு, கீரை மற்றும் ஆனைந்து ஆகிய அனைத்துத் தூய நிவேதனப் பொருட்களும் தரையில் இருந்த கமரில் (நிலத்தின் வெடிப்பு/பிளவு) சிந்தி மண்மயமாயின.

மனவேதனையும் கழுத்தை அரியத் தொடங்குதலும்

இறைவனுக்குச் சேர வேண்டிய தூய உணவு நிலத்தில் சிந்திப் பாழானதைக் கண்ட தாயனார் பேரதிர்ச்சியும், சொல்லொணா மனவேதனையும் அடைந்தார்.

"ஐயகோ! அளவிலாத தீமைகளைச் செய்த பாவி நான். எம்பெருமான் இன்று அமுது செய்யும் பேற்றினை என் கர்ம வினையால் இழந்துவிட்டேனே! இனி நான் எதற்காகக் கோவிலுக்குப் போக வேண்டும்? என் உயிர் வாழத் தகுதியற்றது!"

என்று கதறி வருந்தினார். தன் பிறவிப் பிணியை (மறுபிறப்பு) அறுக்கத் துணிந்தவரைப் போல, எவ்விதத் தயக்கமும் இன்றித் தான் கையில் வைத்திருந்த கூரிய அரிவாளைக் கொண்டு, தன் உள்ளந்தண்டு அறுபடும்படித் தன் கழுத்தினைத் தானே அரியத் தொடங்கினார். இத்தகைய உன்னத தியாகத்தினாலேயே இவருக்குப் பிற்காலத்தில் "அரிவாட்டாய நாயனார்" என்ற திருநாமம் நிலைபெற்றது.

அப்பொழுது கமரின்றும் அம்பலத்தாடும் ஐயரது வீசிய கையும், மாவடு அருந்தும் “விடேல் விடேல்” என்று ஓசையும் உடனே ஒருங்கு எழுந்தன. இறைவரது திருக்கை அன்பரது கழுத்தரியும் திண்ணிய கையினைப் பிடித்துக் கொள்ளவே, அவரும் அச்செயல் தவிர்த்தனர். அரிந்த ஊறும் நீங்கியது.

அன்பனார் அஞ்சலி கூப்பி நின்று “அடியேனது அறிவில்லாமையைக் கண்டு என் அடிமை வேண்டிக் கமரின் வந்து இங்கு அமுது செய்தருளும் பரனே போற்றி” என்று பலவாறு துதித்து வணங்கினார். இறைவர் இடப வாகனராய்த் தோன்றி ‘நீ புரிந்த செய்கை நன்று! உன் மனைவியுடனே கூட நம் உலகில் என்றும் வாழ்வாயாக!” என்று அருளிச் செய்து, அவர் உடனே அடிசேர, திரு அம்பலத்தில் எழுந்தருளினார். தாயனவர் தம் கழுத்தை அரிவாள் பூட்டி அறுத்த காரணத்தால் அரிவாட்டாய நாயனார் (அறிவாள்+தாய = அரிவாட்டாய ) எனும் திருநாமத்தைப் பெற்றார்.

இலக்கியங்களில் அரிவாட்டாயர்

• திருத்தொண்டத்தொகை: சுந்தரர் இவரை, "இலையார்ந்த வேல்நம்பி அரிவாட்டாயற்கும் அடியேன்" என்று போற்றுகிறார்.
• திருத்தொண்டர் திருவந்தாதி: நம்பியாண்டார் நம்பி, "அரிவாட்டாயன் அரற்கரி சோறிடக் கொண்டுசெல்லக் கவிழ்ந்திடத் தன் கழுத்தரிவாள் அரிவான் கையை அண்ணல் தடுத்தவன்" என்று இவரைத் தன் பாடலில் சிறப்பிக்கிறார்.

குருபூசை

அரிவாட்டாய நாயனாரின் குருபூசை ஒவ்வோர் ஆண்டும் தை மாதம் திருவாதிரை நட்சத்திரத்தன்று அனைத்துச் சிவாலயங்களிலும் சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.

அரிவாட்டாய நாயனாரின் காலம்

வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் மற்றும் சைவ இலக்கியப் பேராசிரியர்களின் கூற்றுப்படி, அரிவாட்டாய நாயனார் கி.பி. 7-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி அல்லது கி.பி. 8-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்க காலத்தில் வாழ்ந்தவராகக் கருதப்படுகிறார்.

காலச் சான்றுகள் மற்றும் வரலாற்று ஆதாரங்கள்

1. திருத்தொண்டத்தொகை சான்று (முதன்மைச் சான்று)

கி.பி. 8-ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் வாழ்ந்த சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் தான் அருளிய திருத்தொண்டத்தொகை பதிகத்தில் இவரைப் பற்றிப் பதிவு செய்துள்ளார்:

"இலையார்ந்த வேல்நம்பி அரிவாட்டாயற்கும் அடியேன்"

சுந்தரர் ஒருவரைத் தன் பதிகத்தில் அடியாராகப் போற்றிப் பாடுகிறார் எனில், அவர் சுந்தரர் வாழ்ந்த காலத்திற்கு முன்னரே வாழ்ந்து, முக்தி அடைந்தவராக இருக்க வேண்டும். இதன் மூலம் அரிவாட்டாயரின் காலம் கி.பி. 8-ஆம் நூற்றாண்டுக்கு முற்பட்டது என்பது சான்றாகிறது.

2. சோழர் காலப் பொருளாதாரப் பின்னணி

சேக்கிழார் பெருமான் பெரியபுராணத்தில் அரிவாட்டாயரின் வரலாற்றை விவரிக்கும் போது, சோழ நாட்டில் நிலவிய வேளாண்மை மற்றும் நெல் வகைகள் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார்.

• தாயனார் செல்வந்தராக இருந்த போது தூய செந்நெல் அரிசியை இறைவனுக்குப் படைத்தார். வறுமை உற்ற காலத்தில் செந்நெல் கிடைக்காமல், சாமானிய மக்கள் உண்ணும் தரம் குறைந்த காரான நெல்லைக் கூலியாகப் பெற்றார் எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
• இந்த நெல் பயிரிடுதல் மற்றும் சோழ நாட்டின் காவிரித் தென்கரை வேளாண் பொருளாதாரக் குறிப்புகள், பல்லவர் காலத்தின் பிற்பகுதியில் (இடைக்காலச் சோழர் காலம்) தமிழகத்தில் நிலவிய நிலவுடமை மற்றும் விவசாய முறைகளோடு ஒத்துப் போவதை வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

3. கல்வெட்டு ஆதாரங்கள்

அரிவாட்டாய நாயனார் வாழ்ந்த சோழ நாட்டின் பழம்பெரும் ஊரான கணமங்கலம் (இன்றைய திருக்கணமங்கை மற்றும் அதனைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகள்) மற்றும் தஞ்சைப் பெரிய கோவில் கல்வெட்டுகளில் பிற்காலச் சோழ மன்னர்கள் அறுபத்து மூன்று நாயன்மார்களின் படிமங்களை (சிலைகளை) நிறுவி, அவர்களுக்குக் குருபூசை வழிபாடுகள் நடத்த நிவந்தங்கள் (நன்கொடைகள்) அளித்தக் குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன.

அவதார மற்றும் முக்தித் தலம்

அறுபத்து மூன்று நாயன்மார்களில் ஒருவரான அரிவாட்டாய நாயனார் தோன்றி, வாழ்ந்து, மறைந்த தலம் ஒரே இடமாகும்.

• அவதார தலம்: சோழ நாட்டின் காவிரித் தென்கரையில் அமைந்த வளமிக்க கணமங்கலம் என்னும் ஊரில் வேளாளர் குலத் தலைவராகப் பிறந்தார்.
• முக்தித் தலம்: தான் நாளும் செய்த செந்நெல் அரிசி திருவமுது வழிபாட்டின் முடிவில், நிலத்தில் சிந்திய உணவிற்காகத் தன் கழுத்தை அரிய முற்பட்டு, இறைவனால் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டு அதே கணமங்கலம் தலத்திலேயே முக்தி அடைந்து மறைந்தார்.

இவ்வூர் தற்காலத்தில் தமிழ்நாடு, திருவாரூர் மாவட்டம், குடவாசல் வட்டத்தில் உள்ள திருக்கணமங்கை என்ற கிராமமாக அறியப்படுகிறது.

நேர்த்திக்கடனும் மண்சோறு வழிபாட்டுத் தொடர்பும்

அரிவாட்டாய நாயனார் கதையில் சிவனே தரையில் சிந்திய உணவை உண்ட இந்த வரலாற்றுப் பின்னணியே, தமிழகத்தின் ஆன்மீகப் பண்பாட்டில் மண்சோறு உண்ணும் நேர்த்திக்கடன் வழிபாட்டிற்கு மிக முக்கியத் தூண்டுகோலாகக் கருதப்படுகிறது. நேர்த்திக் கடனுக்காக பக்தர்கள் மண்சோறு உண்பது போல பக்தனுக்காக இறைவனே மண் சோறு உண்ட செயல் இது என திருஞானசம்பந்தர் திருமடத்தின் (திருஞானசம்பந்தர் ஆதீனம்) மடாதிபதி ஸ்ரீமத் சிவாக்கர தேசிக சுவாமிகள் கூறுகிறார்.

மேற்கோள்கள்

1. பெரிய புராணம் வசனம் - சிவதொண்டன் சபை, யாழ்ப்பாணம்

---