ரேணுகா

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
Jump to navigation Jump to search
ரேணுகா
ரேணுகோக்/ ரேணுக்
மஹூர் கோயிலின் கருவறையில் ரேணுக் சிலை சக்தி பீடங்கள்
தேவநாகரிरेणुका
சமசுகிருதம்ரேணுகா/ரேணு
வகைதேவி
இடம்மஹூர், மகாராஷ்டிரா
துணைஜமதக்கினி
குழந்தைகள்பரசுராமர், வசுக்கள்

ரேணுகா அல்லது ரேணு (Renuka) என்பது இந்திய மாநிலங்களான கர்நாடகா, மகாராட்டிரம், தெலுங்கானா, ஆந்திரா, இமாச்சலப் பிரதேசம் மற்றும் தமிழ்நாடு முக்கியமாக வழிபடப்படும் ஒரு இந்து தெய்வம் ஆகும்.[1] மகாராட்டிரத்தில் மாகுர் என்ற இடத்திலுள்ள ரேணுகா கோவில் சக்தி பீடங்களில் ஒன்றாக கருதப்படுகிறது .

வெவ்வேறு பெயர்கள்[தொகு]

ரேணுகா / ரேணு அல்லது யெல்லம்மா அல்லது எக்விரா அல்லது எல்லை அம்மன் அல்லது எல்லாய் அம்மா (மராத்தி: रेणुका /, கன்னடம் : தெலுங்கு: శ్రీ రేణుక / ఎల్లమ్మ, தமிழ் : ரேணு / ரேணு) தெய்வம், தேவி போன்ற பல்வேறு பெயர்களில் இந்து மதத்தில் வணங்கப்படுகிறார். தென்னிந்திய மாநிலங்களான தெலுங்கானா, ஆந்திரா, கர்நாடகா, தமிழ்நாட்டின் காவல் தெய்வம் யெல்லம்மா என்பதாகும். அவளுடைய பக்தர்கள் அவளை "பிரபஞ்சத்தின் தாய்" அல்லது " ஜெகதம்பா" என்று போற்றுகிறார்கள்.

வரலாறு[தொகு]

ரேணுகா சாகரா, மலப்பிரபா ஆறு, சவுன்டட்டி. (பெல்காம் மாவட்டம்), வடகர்நாடகம், கருநாடகம்

ரேணுகாவைப் பற்றிய புனைவுகள் மகாபாரதம், ஹரிவம்சம் மற்றும் பகவத புராணங்களில் உள்ளன .

ஆரம்பகால வாழ்க்கை[தொகு]

ரேணுகா என்ற நாட்டின் அரசன் (ரேணுகா தந்தை) அமைதி மற்றும் நல்ல ஆரோக்கியத்தை வேண்டி ஒரு வேள்வியை செய்கிறார். இந்த வேள்வியின் பயனாக நெருப்பிலிருந்து ரேணுகா என்ற ஒரு மகள் அவருக்கு தோன்றினார். ரேணுகா ஒரு பிரகாசமான மற்றும் சுறுசுறுப்பான குழந்தை மற்றும் அவரது பெற்றோரின் மிகவும் பிரியமான குழந்தையாக இருந்தார்.

ரேணுகா நாட்டின் அரசனின் குருவாக அகஸ்தியர் இடம்பெற்றிருந்தார், அவரது மகளுக்கு ஜமதக்னி என்பவருடனான நடக்கவுள்ள திருமணத்திற்கு செல்ல ரேணுகாவை அறிவுறுத்துகிறார். அங்கே சென்ற ரேணுகா பூப்பெய்துகிறார். ஜமதக்னி ருச்சிக முனிவருக்கும் சத்தியாவதிக்கும் மகனாவார், மேலும் கடுமையான தவம் செய்து கடவுள்களின் ஆசீர்வாதங்களைப் பெற்றவர். ரேணுகா மற்றும் ஜம்தக்னி முனிவர் ஆகியோர் பெல்காம் மாவட்டத்தின் இன்றைய சவாடட்டி பகுதிக்கு அருகிலுள்ள ராம்ஷ்ரங் மலைகளில் வசித்து வந்தனர். ரேணுகா ஜமதக்னி முனிவருக்கு பல்வேறு சடங்குகள் மற்றும் பூஜைகள் செய்யும் அனைத்து பணிகளிலும் உதவினார். படிப்படியாக அவள் ஜமதக்னிக்கு நெருக்கமாகவும் அன்பாகவும் ஆனாள். சிறிது நாள் கழித்து ரேணுகாவுக்கு அஞ்சனா (அஞ்சனா தேவி) என்ற மற்றொரு மகள் பிறந்தாள். ரேணுகா அதிகாலையில் எழுந்து மலபிரபா ஆற்றில் குளித்து முழு ஈடுபாட்டுடனும் பக்தியுடனும் இருப்பார். அவளுடைய பக்தி மிகவும் சக்தி வாய்ந்தது, ஒவ்வொரு நாளும் சுடாத மணலால் தயாரிக்கப்படும் புதிய பானையை கொண்டு தண்ணிரை சேமிப்பாள். அவள் இந்த பானையில் ஆற்றின் அருகிலிருந்த ஒரு பாம்பைப் பயன்படுத்தி நீரை நிரப்பி பாம்பை ஒரு கயிறு போன்ற சுருட்டி அவள் தலையில் வைப்பாள், அதனால் அது பானையை கெட்டியாக பிடித்திருக்கும். இவ்வாறு, ஜம்தக்னியின் சடங்குகளுக்காக அவள் தண்ணீரைக் கொண்டு வந்தாள். ("ரேணுகா" என்ற வார்த்தை சமஸ்கிருத வார்த்தையான "மணலிருந்து" பெறப்பட்டது. ) ரேணுகாவின் மற்றொரு கோயில் காசிப்பூரின் ஜமானியா அருகே அமைந்துள்ளது.[சான்று தேவை]

பிற்கால வாழ்வு[தொகு]

ரேணுகா ஐந்து மகன்களைப் பெற்றெடுத்தார்: வாசு, விஸ்வா வாசு, ப்ரிஹுத்யானு, புருத்வகன்வா மற்றும் ராம்பத்ரா. இளையவரான ராம்பத்ரா அவருக்கு மிகவும் பிரியமானவர், சிவன் மற்றும் பார்வதியின் தயவைப் பெற்றவர், எனவே அவர் பரசுராமர் ( விஷ்ணுவின் ஆறாவது அவதாரம்) என்று அழைக்கப்பட்டார். ஒரு நாள் ரேணுகா ஆற்றுக்குச் சென்றபோது, காந்தர்வர்கள் விளையாடுவதைக் கண்டாள். இந்த இளம் தம்பதிகள் நீரில் மிதந்து விளையாடுவதைக் கண்ட ஒரு கணம், தன் கணவனிடம் இருந்த செறிவு மற்றும் பக்தியிலிருந்து ஒரு கணம் தடுமாறினாள். அவள் திசைதிரும்பியதால், அவள் கற்புத்தன்மையிலிருந்து பெற்றிருந்த, சுடப்படாத பானைகளில் தண்ணீரை சேகரிக்கும் சக்தியை இழந்தாள். அவள் சேகரித்த தண்ணீரை இழந்தாள். இதனால் ஏமாற்றமடைந்த அவள் வெட்கத்துடன் ஆசிரமத்திற்குத் திரும்பினாள். ரேணுகா வெறுங்கையுடன் திரும்பி வருவதைக் கண்ட ஜமதக்னி கோபமடைந்து கோபத்துடன் அவளை விட்டு வெளியேறும்படி கட்டளையிட்டார்.

கணவனால் சபிக்கப்பட்ட பின்னர், ரேணுகா கிழக்கு நோக்கிச் சென்று காட்டில் அமர்ந்து தியானம் செய்தார். அவள் தவத்தில், ஏக்நாத் மற்றும் ஜோகிநாத் என்ற புனிதர்களை சந்தித்தாள் . அவள் அவர்களிடம், தன் கணவனின் கருணையைப் பெற்றுத்தரும்படி கேட்டாள். அவர்கள் முதலில் அவளை ஆறுதல்படுத்தினார்கள், பின்னர் சொன்னதைப் போலவே அவர்களுடைய ஆலோசனையைப் பின்பற்றும்படி அவளுக்கு அறிவுறுத்தினார்கள். அவர்கள் தன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொள்ளும்படி சொன்னார்கள், முதலில் அருகிலுள்ள ஏரியில் குளிக்கவும், பின்னர் அவர்கள் அவளுக்குக் கொடுத்த சிவலிங்கத்தை வணங்கவும் சொன்னார்கள். அடுத்து, அவள் அருகிலுள்ள ஊருக்குச் சென்று வீடுகளிலிருந்து அரிசி பிச்சை எடுக்க வேண்டும் என்றும் சொன்னார்கள். ("ஜோகா பெடோடு" என்று அழைக்கப்படும் இந்த சடங்கு, கர்நாடகாவில் ஒரு குறிப்பிட்ட மாதத்தில் / மராத்தியில் "ஜோகாவா", "யெல்லம்மா ஜொகு" தெலுங்கானா).

அரிசியைச் சேகரித்தபின், அவள் புனிதர்களுக்கு பாதியைக் கொடுத்து, மீதமுள்ள பாதியை சமைக்க வேண்டும், வெல்லம் சேர்த்து, சமைத்த அரிசியை முழு பக்தியுடன் சாப்பிடவேண்டும். அவர் இந்த சடங்கை மூன்று நாட்கள் செய்தால், நான்காவது நாளில் அவள் கணவரைப் பார்க்க முடியும் என்று அவர்கள் சொன்னார்கள்.

ஜமதக்னியின் கோபத்தை அறிந்த அவர்கள், அவரால் முழுமையாக மன்னிக்கப்பட முடியாது என்றும், அவள் வாழ்க்கையின் மிகக் கடினமான நேரத்தை சில நிமிடங்கள் அனுபவிக்க வேண்டியிருக்கும் என்றும் அவர்கள் எச்சரித்தனர். அதற்குப் பிறகு, "நீங்கள் மதிக்கப்படுவீர்கள், உங்கள் கணவருடன் சேர்வீர்கள். இனிமேல் நீங்கள் எல்லா மக்களாலும் வணங்கப்படுவீர்கள். " அவளை இப்படி ஆசீர்வதித்த பிறகு, அவர்கள் மறைந்து போனார்கள். ரேணுகா அவர்களின் அறிவுறுத்தல்களை பக்தியுடன் பின்பற்றி சிவலிங்கத்தை முழு அக்கறையுடனும் பயபக்தியுடனும் வணங்கினார். நான்காம் நாள், அவள் கணவனைப் பார்க்கச் சென்றாள்.

எல்லம்மா கோயில் பாதமி.

தண்டனை மற்றும் உயிர்த்தெழுதல்[தொகு]

ஜமதக்னி ரேணுகா மீது கோபம் கொண்டு தனது மகன்களைத் தங்கள் தாயைத் தண்டிக்கும்படி கட்டளையிட்டார். ஒவ்வொருவராக, அவர்களில் நான்கு பேர் அச்செயலைச் செய்ய மறுத்துவிட்டனர். தனது ஒரே தோற்றத்தால் யாரையும் சாம்பலாக எரிக்கும் சக்தியைக் கொண்டிருந்த ஜமதக்னி, தனது நான்கு மகன்களையும் சாம்பலாக மாற்றினார். இது நடந்தபோது அங்கு இல்லாத பரசுராமர், அவர் வந்தபோது சாம்பல் குவியல்களால் அவரது தாயார் அழுதுகொண்டிருப்பதைக் கண்டார், மேலும் அவரது தந்தை இன்னும் கோபம் தனியாமல் இருப்பதைக் கண்டார். என்ன நடந்தது என்று ஜமதக்னி அவரிடம் சொன்னார், மேலும் அவளது துரோகத்திற்காக தனது தாயின் தலை துண்டிக்க உத்தரவிட்டார். பரசுராமர் விரைவாக சிந்தித்தார். தந்தையின் சக்தியையும் கோபத்தின் அளவையும் அறிந்த பரசுராமர் உடனடியாக தனது கோடரியைப் பயன்படுத்தி தந்தையின் சொல்லுக்கு கீழ்ப்படிந்தார்.[சான்று தேவை]

அவரது தந்தை பரசுராமருக்கு ஒரு வரத்தை வழங்கினார், அவர் தனது தாயையும் சகோதரர்களையும் மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கும்படி கேட்டார். எல்லோருக்கும் ஆச்சரியமாக, ரேணுகாவின் ஆன்மா பெருகி வெவ்வேறு பகுதிகளுக்கு நகர்ந்தது. ரேணுகாவும் ஒட்டுமொத்தமாக திரும்பி வந்தாள். இந்த அதிசயம் அவளுடைய மகன்களையும் மற்றவர்களையும் அவளைப் பின்பற்றுபவர்களாகவும், அவளை வணங்கவும் தூண்டியது.

ரேணுகா கோயில், எல்லம்மாகுடி, சவுன்டட்டி, பெல்காம் மாவட்டம், வட கர்நாடகா, கர்நாடகம்

ரேணுகா மற்றும் எல்லம்மா[தொகு]

பல மரபுகளில், ஒரே தெய்வத்திற்கு ரேணுகா மற்றும் யெல்லம்மா ஆகிய இரண்டு பெயர்களாக எடுத்துக் கொள்ளப்படுகிறார்கள். இருப்பினும், இரண்டையும் வேறுபடுத்துகின்ற வாய்வழி பாரம்பரியமும் உள்ளது. இந்த கதைகளின்படி, ரேணுகா தனது மகன் பரசுராமர் தன்னைக் கொல்ல வந்தபோது தாழ்ந்த சாதியினரிடம் ஓடிவிட்டார். அவர் அவளைக் கண்டுபிடித்து அவளைப் பாதுகாக்க முயன்ற ஒரு தாழ்த்தப்பட்ட பெண்ணுடன் சேர்த்து இருவரது தலையையும் துண்டித்தார் . பின்னர் அவர் அவர்களை மீண்டும் உயிர்ப்பித்தபோது, அவர் தவறாக அப்பெண்ணின் தலையை ரேணுகாவின் உடலுடன் இணைத்தார், நேர்மாறாகவும். ஜமதக்னி முன்னாள் மனைவியை தனது மனைவி ரேணுகாவாக ஏற்றுக்கொண்டார், பிந்தையவர்கள் தாழ்ந்த சாதியினரால் வணங்கப்பட்டனர். மாதங்கி, ரேணுகா, யெல்லம்மா எல்லாம் தேவியின் பெயர்கள் ஆகும்.

கோயில்கள் மற்றும் தொடர்புடைய இடங்கள்[தொகு]

ஒவ்வொரு ஆண்டும், பல எல்லம்மா குடி கோவிலுக்கு (எல்லம்மா கோவில்) 200,000 பக்தர்கள் வருகிறார்கள்.

ரேணுகா யெல்லம்மாவின் மிகவும் பிரபலமான மற்றொரு கோயில் இந்தியாவின் கர்நாடகாவின் பிடரஹள்ளி, கடாகில் அமைந்துள்ளது. ரேணுகா-யெல்லம்மாவின் பல்வேறு பகுதிகளைச் சேர்ந்த பல பக்தர்கள் கார்த்திக் மாதத்தில் கோயிலுக்கு வருகிறார்கள். ஜமதக்னி முனிவருடன் திருமணத்திற்குப் பிறகு, ரேணுகா தேவி இந்த இடத்தில் வசித்து வந்தார் என்று நம்பப்படுகிறது. ரேணுகா அதிகாலையில் எழுந்து புனித துங்கபத்ரா ஆற்றில் குளிப்பார். ஆற்றின் கரையில் உள்ள மணலில் இருந்து பானை தயாரிக்கவும், அங்கிருந்த பாம்பைப் பிடித்து, அதை ஒரு கயிறாக மாற்றி, தலையில் வைப்பதற்கும், மற்றும் ஜமதக்னி முனிவருக்கு பக்தியுடன் சடங்குகளுக்கு உதவினார்/

மற்றொரு கோயில் ரேணுகாம்பே [யெல்லம்மா] சீமக்காவில் சோரபா தாலுகாவின் சந்திரகுட்டியில் உள்ள ஒரு மலையின் மேல் உள்ளது. இந்த கோயில் பண்டைய கட்டிடக்கலைக்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு மற்றும் கடம்பா காலத்திற்கு முந்தையது. மற்றொரு கோயில் மகூர், மகாராட்டிராவில் உள்ளது, இது தெய்வத்தின் பிறப்பிடம் என்று கூறப்படுகிறது, இது தேவி பகவதத்தின் இறுதி அத்தியாயமான ' தேவி கீதையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது, "சஹ்யாத்ரியில் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைத்தொடர், மத்ரிபுரா மலை; இங்கே தேவி ரேணுகா வசிக்கிறார்..".[2]

ரேணுகா தேவியின் கோயில்களில் ஒன்று நாசிக் இல் சந்த்வாட் என்ற இடத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த கோயில் இந்தூரின் மகாராணி அகில்யா தேவி கோல்கர் என்பவரால் கட்டப்பட்டது. தென் நாட்டில் யாத்திரைக்கு கோலாபுரா என்ற சிறந்த புனித இடம் உள்ளது. இங்கே தேவி லக்ஷ்மி எப்போதும் வசிக்கிறார். இரண்டாவது இடம் சஹ்யாத்ரே மலையில் உள்ள மத்ரிபுரா; ரேணுகா வசிக்கிறார். தேவியின் மற்றொரு கோயில் தாலுகாவின் தம்நந்த்-பொசாரே கெத், மாவட்ட ரத்னகிரி, மகாராஷ்டிரா "தேவி யலுபாய்" என்று அழைக்கப்படுகிறது.[3]

ரேணுகா ஏரி, இமாச்சல பிரதேசம்
ரேணுகாம்பாள் கோயில், பட்வேடு, திருவண்ணாமலை மாவட்டம்

இமாச்சலப் பிரதேசத்தில் ரேணுகா சரணாலயத்தில் ரேணுகா ஏரி தெய்வத்தின் பெயரிடப்பட்டது. ஒரு புராணத்தின் படி, மன்னர் சஹஸ்ரார்ஜுனா (கார்த்தவீரிய அருச்சுனன் ஜமதக்கினி மற்றும் ரேணுகாவிடமிருந்த காமதேனு பசுவை விரும்பினார். எனவே இதற்காக அவர் ஜமதக்னியைக் கொன்றார், மகாராஷ்டிராவின் மஹுர்காட்டில் ஜமதக்னியுடன் ரேணுகா சத்தியானார்.[4]

தமிழ்நாட்டில், திருவண்ணாமலை மாவட்டம் படவேடு என்ற இடத்தில் ரேணுகாம்பள் அம்மன் கோயில் அமைந்துள்ளது, இது மிக முக்கியமான சக்தி ஸ்தலங்களில் ஒன்றாகும்.[5] மற்றொரு புகழ்பெற்ற கோயில் திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் செய்யாறு அருகிலுள்ள செராம்பட்டு கிராமத்தில் அமைந்துள்ளது. பொங்கல் பண்டிகையின் போது ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் இங்கு கூடுகிறார்கள். ரேணுகா பரமேஸ்வரியின் மற்றொரு சக்திவாய்ந்த கோயில் தமிழ்நாட்டின் நாகப்பட்டினம் மாவட்டத்தில் செம்பனார்கோயில் அருகே திருச்சாம்பள்ளியில் அமைந்துள்ளது.

ரேணுகா தேவி மற்றும் ஜமதக்கினி முனிவரை உத்தராஞ்சல் இல் உத்தரகாசி மாவட்டத்தின் ரவைன் பள்ளத்தாக்கில் யமுனா ஆற்றைச் சுற்றியுள்ள கிராமங்களில் வழிபடுகிறார்கள். இப்பகுதியில் உள்ள பல பழங்கால கோயில்கள் தெய்வீக தம்பதியினருக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டவை மற்றும் பிரபலமானவை யமுனா]] கரைக்கு அருகிலுள்ள தான் கிராமத்தில் உள்ள ஜமதக்னி கோயில் மற்றும் தேவதோக்ரி, பஞ்சங்கான் மற்றும் சர்ன கிராமத்தின் ரேணுகா கோயில்கள். உள்ளூர் தெய்வங்களை நினைவுகூரும் விதமாகவும், கோவில் விவகாரங்கள் மற்றும் பழக்கவழக்கங்களை நிர்வகிப்பதற்காக கொண்டாட்டங்களின் பழமையான பாரம்பரியம் இப்பகுதியில் உள்ளது. மேலும் முக்கியமாக [[உத்தராஞ்சலின் கண்டூரி, செம்வால் மற்றும் திம்ரி பிராமணர்களால் நடத்தப்படுகிறது. ஜூன் மாதத்தில் வாரந்தோறும் நடைபெறும் வருடாந்திர விழாக்கள் இப்பகுதியைச் சுற்றியுள்ள பக்தர்களுக்கு முக்கிய ஈர்ப்பாகும்.

இலங்கையில்[தொகு]

பண்டைய இலங்கை இல், "ரேணுகா" என்பது விரும்பத்தகாத மரணம் மற்றும் அழிவின் ஒரு சிறிய தெய்வத்தின் பெயராகும், இருப்பினும் சில சமயங்களில் படைப்பாற்றல் மற்றும் துடிப்பின் அடையாளமாகவும் இருந்துள்ளது.[சான்று தேவை]

குறிப்புகள்[தொகு]

  1. "Sri Renuka Amman Parameswari". மூல முகவரியிலிருந்து 18 May 2015 அன்று பரணிடப்பட்டது.
  2. Devi Gita; Chapter XXXVIII: The Vow and the Sacred Places of the Devi The Devi Gita (Song of the Goddess), Excerpt from the Srimad Devi Bhagawatam, translated by Swami Vijnanananda (Hari Prasanna Chatterji), 1921.
  3. "Archived copy". மூல முகவரியிலிருந்து 12 October 2013 அன்று பரணிடப்பட்டது. பார்த்த நாள் 2013-03-03.
  4. Kohli, M.S. (2002). Mountains of India Tourism, Adventure and Pilgrimage. Indus Publishing. பக். 303. பன்னாட்டுத் தரப்புத்தக எண்:978-81-7387-135-1. https://books.google.com/?id=GIs4zv17HHwC&pg=PA303. 
  5. Arulmigu Renugambal Amman Temple, A.K. Padavedu Archived 8 January 2014 at the வந்தவழி இயந்திரம்.

மேலும் படிக்க[தொகு]

  • The Village Gods of South India (London, 1921) by H. Whitehead
  • Yellamma: A Goddess of South India (1995) by Channappa Uttangi
"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=ரேணுகா&oldid=2775768" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது