தேசிய உப்பு சத்தியாகிரக நினைவிடம்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
Jump to navigation Jump to search

தேசிய உப்பு சத்தியாகிரக நினைவிடம் அல்லது தண்டி நினைவுச்சின்னம் (National Salt Satyagraha Memorial or Dandi Memorial) என்பது 1930 ஆம் ஆண்டில் மகாத்மா காந்தி தலைமையிலான காலனித்துவ இந்தியாவில் வன்முறையற்ற உள்நாட்டு ஒத்துழையாமைச் செயலான உப்பு சத்தியாக்கிரகத்தின் செயற்பாட்டாளர்களையும் பங்கேற்பாளர்களையும் கௌரவிக்கும் விதமாக இந்தியாவின் குஜராத்தின் தண்டியில் ஏற்படுத்தப்பட்ட ஒரு நினைவுச்சின்னமாகும். [1] இந்த நினைவுச்சின்னம் 15 ஏக்கர் (61,000 மீ 2) பரப்பளவில், [2] கரையோர நகரமான தண்டியில் அமைந்துள்ளது. இங்கு உப்பு அணிவகுப்பு 1930 ஏப்ரல் 6 அன்று முடிவடைந்தது. கடல் நீரைக் கொதிக்க வைப்பதன் மூலமும், உப்பு உற்பத்தி செய்வதன் மூலம் பிரித்தானிய அரசின் உப்பு ஏகபோகம் உடைக்கப்பட்டது. இத்திட்டம் ரூ.89 கோடி செலவில் மதிப்பிடப்பட்டு, உருவாக்கப்பட்டது. [3]

வரலாறு[தொகு]

பிரதான கட்டமைப்பின் கீழ் காந்தியின் சிலை

தேசிய உப்பு சத்தியாக்கிரக நினைவுச்சின்னத்தை உருவாக்கும் திட்டம் உயர் மட்ட தண்டி நினைவுக் குழுவால் அறிவுறுத்தப்பட்டு, உருவாக்கப்பட்டது. பின்னர், இது இந்திய அரசின் கலாச்சார அமைச்சகத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்டது. [4] மும்பை, இந்திய தொழில்நுட்பக் கழகம் இதன் ஒரு வடிவமைப்பின் ஒருங்கிணைப்பு நிறுவனமாக சேவைகளை வழங்கியது. [1] இந்த நினைவுச்சின்னம் மகாத்மா காந்தியின் இறந்த ஆண்டான 2019 ஜனவரி 30 அன்று இந்தியப் பிரதமர் நரேந்திர மோதியால் திறக்கப்பட்டது. [5]

அம்சங்கள்[தொகு]

நினைவுச்சின்னம்[தொகு]

கீழே இருந்து முக்கிய அமைப்பு

இந்த நினைவுச்சின்னம் 40 மீட்டர் (130 அடி)அளவு கொண்ட ஒரு எஃகு சட்டமாகும். இது "ஏ" வடிவத்தில் உள்ளது. இது இரண்டு கைகளை குறிக்கிறது. கடற்கரை வானிலையிலிருந்து இதைப் பாதுகாக்கும் பொருட்டு, இது ஒரு அரிக்காத பொருளால் கட்டப்பட்டுள்ளாது. இந்நினைவுச்சின்னத்தின் உச்சியில், உப்பு படிகத்தைக் குறிக்கும் 2.5 டன் (2,500 கிலோ) கண்ணாடி கன சதுரம் ஒன்று உள்ளது. கனசதுரம் இரவில் லேசர் விளக்குகளால் ஒளிரும். இது ஒரு பிரமிட்டின் மாயையை உருவாக்குகிறது. கனசதுரத்தின் விதானத்தின் கீழ், 5 மீட்டர் (16 அடி) உயரமுள்ள காந்தி சிலை ஒன்று உள்ளது. 2014 ஆம் ஆண்டில், இந்த சிலை மும்பையில் அறுபது தனித்தனி துண்டுகளாக உருவாக்கப்பட்டு, ஒரு சிலையாக ஒன்றிணைத்து தண்டிக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டது. இதை முடிக்க இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு மேலாகியது. [6] இதை சதாசிவ் சாத்தே என்பவர் செதுக்கியுள்ளார். [1]

ஒரு அணிவகுப்பு சித்தரிப்பு[தொகு]

அணிவகுப்பு சித்தரிப்பு

பிரதான நினைவுச்சின்னத்தின் இடதுபுறத்தில் 79 தன்னார்வலர்களுடன் காந்தியின் வாழ்க்கை அளவிலான சிலை உள்ளது. இந்த சிலை வெண்கலத்தால் ஆனவை. [1] இந்தியா, ஆஸ்திரியா, பல்கேரியா, பர்மா, ஜப்பான், இலங்கை, திபெத், இங்கிலாந்து மற்றும் அமெரிக்கா ஆகிய நாடுகளிலிருந்து சிற்பிகளை அழைப்த்து அதில் 40 சிற்பிகள் தேர்வு செய்யப்பட்டனர். ஒவ்வொரு சிற்பியும் தலா இரண்டு சிற்பங்களை உருவாக்கினர். களிமண் சிற்பங்கள் முடிந்தபின், அச்சுகளும் ஃபைபர் காஸ்ட்களும் செய்யப்பட்டு சிற்பங்கள் சிலிக்கான்-வெண்கல அலாய் ஜெய்ப்பூரிலுள்ள ஸ்டுடியோ சுக்ரிதி என்ற நிறுவனத்தில் இறுதி செய்யப்பட்டது. [7]

செயற்கை ஏரி[தொகு]

பின்புற நிலத்தில் காணப்படும் மலர் வடிவத்தில் செயற்கை ஏரி மற்றும் சூரியத் தகடுகள்

உப்பு சத்தியாக்கிரகத்தின் கடலோர அம்சத்தை குறிக்கும் வகையில் ஒரு செயற்கை ஏரி உருவாக்கப்பட்டது. இந்த ஏரி ஊடுருவ முடியாத, ஜியோடெக்ஸ்டைல் அடிப்படையிலான ஏரியாகும். இது உப்பு ஊடுருவலைத் தடுக்க கீழே மற்றும் மேலிருந்து மூடப்பட்டுள்ளது. இந்த ஏரி சேமிக்கப்பட்ட மழைநீரினால் நிரம்பியுள்ளது. இது பிரகாசமான தெளிவான நீரை உற்பத்தி செய்ய ஏற்பாடு செய்யப்படுகிறது. [1]

சூரிய மரங்கள்[தொகு]

மலர் வடிவத்தில் சூரிய தகடுகள்

சுதந்திர போராட்டத்தில் காந்தியால் வலுப்படுத்தப்பட்ட தன்னிறைவின் நற்பண்புகளை மீண்டும் நிலைநிறுத்துவதற்காக, நினைவுச்சின்னம் அதன் ஆற்றல் தேவைகளுக்காக தன்னிறைவு பெற்றது. இதை அடைய 40 சூரிய மரங்கள் நிறுவப்பட்டுள்ளன. இது இந்த நினைவுச்சின்னத்தை நிகர பூஜ்ஜிய ஆற்றல் திட்டமாக மாற்றுகிறது . பகலில் உற்பத்தி செய்யப்படும் ஆற்றல் மின்சார கட்டத்திற்கு ஏற்றுமதி செய்யப்படுகிறது. மேலும் இரவில், தேவையான ஆற்றல் கட்டத்திலிருந்து மீண்டும் இறக்குமதி செய்யப்படுகிறது. இந்த அமைப்பு விலையுயர்ந்த மின்களங்களை நிறுவி பராமரிக்க வேண்டிய அவசியத்தை தவிர்க்கிறது. [8]

சூரிய உப்பு தயாரிக்கும் பாத்திரங்கள்[தொகு]

பார்வையாளர்களை ஈடுபடுத்தும் பொருட்டு, சூரிய உப்பு தயாரிக்கும் பாத்திரங்கள் நிறுவப்பட்டுள்ளன. பார்வையாளர்களின் வருகையின் நினைவுச் சின்னமாக வீட்டிற்கு ஒரு சிட்டிகை உப்பு எடுக்க அனுமதிக்கப்படுகிறது. சுதந்திரத்தை நோக்கி வழிநடத்த உப்பின் சக்திவாய்ந்த உருவகத்தைப் பயன்படுத்திய மகாத்மாவின் மூலோபாய புத்திசாலித்தனத்தைக் கொண்டாடுவதை நோக்கமாகக் கொண்டது இந்த நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டுள்ளது. [1]

கதை சுவரோவியங்கள்[தொகு]

கல் நிவாரணத்தில் நிலையான ஒரு கதை சுவரோவியம்

எல்லாவற்றிலும் 24 விவரிப்பு சுவரோவியங்கள் உள்ளன. சுவரோவியங்களுக்கான ஆரம்ப கருத்துருவாக்கம் கேரளாவின் ஊரகத்தில் உள்ள ஐ.ஐ.டி பம்பாய் மற்றும் களிமண் மட்பாண்டங்களில் செய்யப்பட்டது. கேரளாவின் ஊரகத்தில் ஐ.ஐ.டி பம்பாய் மற்றும் களிமண் மட்பாண்டங்களில் கருத்தாக்கத்திற்குப் பிறகு [1] சுவரோவியங்கள் மூலம் களிமண் வார்க்கப்பட்டு ஜவகர்லால் நேரு கட்டிடக் கலை மற்றும் நுண் கலை பல்கலைக்கழகம் பின்னர் அவர்கள் ஸ்டூடியோ சுக்ருதி மூலம் வெண்கல வார்க்கப்பட்டன. சுவரோவியங்களின் விவரங்கள் கீழே உள்ளன:

இதர[தொகு]

சுவரில் காந்தியின் மேற்கோள்

1930 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 5 தேதியிட்ட காந்தியின் மேற்கோள், தண்டியில் எழுதப்பட்ட ஒரு கட்டமைப்பின் சுவரில், அவரது கையெழுத்தில் மேலெழுதப்பட்டுள்ளது:

இந்த வலதுசாரி போரில் உலக அனுதாபத்தை நான் விரும்புகிறேன்.

அருகிலுள்ள நினைவுச் சின்னங்கள்[தொகு]

சைபி வில்லா மற்றும் பிரார்த்தனா மந்திர்[தொகு]

அணிவகுப்பின் போது, காந்தி 1930 ஏப்ரல் 5, அன்று ஒரு இரவு இங்குள்ள சைபி வில்லாவில் கழித்தார். [9] இது தாவூதி போரா சமூகத்தின் 51 வது மதத் தலைவர் சையத்னா தாகர் சைபுதீனுக்கு சொந்தமானது. 1961 ஆம் ஆண்டில், பிரதமர் ஜவகர்லால் நேருவிடம் தேசிய பாரம்பரியத்தின் ஒரு பகுதியாக இந்த வில்லாவை தேசத்திற்கு அர்ப்பணிக்குமாறு கேட்டுக்கொண்டார். [10]

1964 முதல், வில்லாவை குஜராத் அரசு பராமரித்து வருகிறது. இதை பராமரிக்க உள்ளூர் மாவட்ட நிர்வாகம் குஜராத் சுற்றுலாத் துறையிடமிருந்து மாதத்திற்கு 50,000 (US$655.5) மானியம் பெறுகிறது. 2016 ஆம் ஆண்டில், இந்திய தொல்பொருள் ஆய்வுத் துறையின் வதோதரா வட்டம் சைபி வில்லா மற்றும் பிரார்த்தனா மந்திரை ஓரளவு மீட்டெடுத்தது. [11]

மேலும் காண்க[தொகு]

குறிப்புகள்[தொகு]