அறிவாய்வியல்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்
பிளேட்டோவின்படி அறிவு என்பது உண்மையும், நம்பப்படுவனவும் ஆனவற்றின் ஒரு பகுதி ஆகும்.

அறிதலியல் (Epistemology) (கேட்கi/ɪ-ˌpɪstɪ-ˈmɒləi/; அல்லது அறிவுத்தோற்றவியல் அல்லது அறிவாய்வியல் என்பது அறிவுக் கோட்பாட்டைப் புலமைப் பரப்பாக்க் கொண்ட மெய்யியலின் ஒரு கிளைப்பிரிவு ஆகும்.[1]

அறிதலியல் என்பது அறிவின் தன்மையையும் அதை நிறுவும் முறைகளையும் நம்பிக்கையின் அறிவடக்கத்தையும் ஆய்கிறது. இந்த்ப் புலத்தின் பெரும்பானமை விவாதம் நான்கு புலமைப் பரப்புகளை மையப்படுத்தியே அமைகிறது: (1) அறிவின் தன்மை பற்றிய மெய்யியல் ஆய்வும் அதற்கும் உண்மை, நம்பிக்கை, நிறுவுதல் கோட்பாடு ஆகியவற்றுக்கும் உள்ள உறவையும் பற்றிய ஆய்வும்,[2][3] (2) ஐயுறவுவாதத்தின் பல்வேறு சிக்கல்கள், (3) அறிவின் வாயிலும் புலமைப் பரப்பும் நிறுவப்பட்ட நம்பிக்கையும், (4) அறிவுக்கும் நிறுவுதலுக்குமான வரன்முறைகள். அறிதலியல் "நிறுவப்பட்ட நம்பிக்கைகளை எது நிறுவுகிறது?" [4] "நாம் எதையோ அறிகிறோம் என்று சொன்னால் அதன் பொருள் என்ன?" என்பது போன்ற கேள்விகளுக்கு விடைகாண முயலல்,[5] and fundamentally "How do we know that we know?"[6]

'அறிதலியல் (Epistemology)' எனும் சொல் முதலில் 1854 இல் இசுகாட்டிய மெய்யியலாளராகிய ஜேம்சு பிரெடெரிக் ஃபெர்ர்ர் அவர்களால் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.[lower-alpha 1] என்றாலும், பிரெட் வாரன், இசுகாட்லாந்தின் ஆறாம் ஜேம்சு ஆகியோர் இந்த் மெய்யியல் கருத்துப்படிமத்தை ( Epistemon) எனும் பாத்திரம் வழியாக 1591 இலேயே கையாண்டுள்ளனர்.[8]

அறிதலியல்[தொகு]

அறிதலியல் எனப்பொருள்படும் epistemology எனும் சொல் பண்டைய கிரேக்கச் சொல்லாகிய epistēmē எனும் சொல்லில் இருந்து கொணரப்பட்டதாகும். இச்சொல்லின் பொருள் அறிவு என்பதாகும். பின்னொட்டான -logy என்பது பண்டைய கிரேக்கச் சொல்லாகிய logos எனும் சொல்லில் இருந்து பெறப்பட்டதாகும். இதன் பொருள் உரையாடல் என்பதாகும். ஜேம்சு பிரெடெரிக் பெர்ரர் epistemologyஎனும் சொல்லை 'ontology' எனும் சொல்லின் வடிவத்தில் உருவாக்கி, அறிவின் பொருண்மையைக் கண்டுபிடிக்கும் நோக்குடைய மெய்யியலின் புலத்துக்குப் பெயர்சூட்டினார். இவர் இப்புலத் தொடக்கத்தையே மெய்யியலின் உண்மையான தொடக்கமாகவும் அறிவித்தார்.இந்தச் சொல் Wissenschaftslehre எனும் செருமானியக் கருத்துப்படிமத்துக்கு இணையானதாகும்; இச்சொல்லை செருமானிய மெய்யியலாலர்களாகிய யோகான் பிட்சேவும் பெர்னார்டு போல்சானாவும் வெவ்வேறு திட்டங்களில் எட்மண்டு குசரலுக்கு முன்பே பயன்படுத்தினர். பின்னர் பிரான்சு மெய்யியலாளர்கல் épistémologie எனும் சொல்லுக்கு [théorie de la connaissance] என, அதாவது அறிவுக் கோட்பாடு எனும் குறுகிய பொருளைத் தந்தனர். எடுத்துகாட்டாக, எமிலி மேயர்சன் 1908 இல் தான் எழுதிய Identity and Reality எனும் நூலை, இச்சொல் இப்போது அறிவியல் புலங்களின் மெய்யியல் என்ற பொருளில் நடப்பில் பரவலாகப் பயன்படுகிறது என்ற குறிப்புரையுடன் வெளியிட்டார்.[9]

அறிவு[தொகு]

அறிதலியல் விடைகாண விழையும் அறிவு என்பது என்ன? என்னும் கேள்வி பல ஆயிரம் ஆண்டுகள் பழமையானது.

கணிதவியலில், 2 + 2 = 4 என்பதை அறிவோம். ஆனால் இரண்டு எண்களை எப்படி கூட்டுவது என்ற அறிவும் இதில் அடங்கியுள்ளது; இதே போல, தனியரை அறிவது என்பதில் (எ.கா, ஒருவரை எப்படி அறிவது) என்பதும், இடத்தை அறிவது என்பதில் (எ.கா, ஒருவரின் பிறந்த ஊரினை எப்படி அறிவது) என்பதும், பொருளை அறிவது என்பதில் (எ.கா, சீருந்துகளை எப்படி அறிவது) என்பதும், அல்லது செயலை அறிவது என்பதில் (எ.கா, கூட்டல் செயலை எப்படி அறிவது) என்பதும் அடங்குகிறது. சில மெய்யியலாலர்கள் கூற்றறிவுக்கும் (ஒன்றைச் சொல்லால் அறிவதற்கும்அல்லது ஒரு கருத்துப்படிமத்தை அறிவதற்கும்) செயல்றிவுக்கும் ( எப்படி செய்வது என்று அறிவதற்கும் ஒரு வினையைச் செய்யவல்லபடி புரிந்து கொள்வதற்கும்) அடைதல் அறிவுக்கும் ( பழகி அறிவதற்கும் அல்லது செயலோடு உறவுபூண்டு அறிவதற்கும்) இடையில் உள்ள பாகுபாட்டையும் அறிதலியல் முதல் மூவகை அறிவு பற்றி மட்டுமே ஆய்கிறது என்பதை உணர்ந்திருந்தனர்.[10]

இந்த பாகுபாடுகள் ஆங்கிலத்தில் வெளிப்படையாக அமையவில்லை எனினும் பிற மொழிகளில் இவை வெளிப்படையாகவே வரையறுக்கப்பட்டுள்ளன, (N.B. என்றாலும் ஆங்கிலத்தோடு உறவுள்ள சில மொழிகளிலும் இந்தப் பாகுபாடு எஞ்சியுள்ளது; எ.கா: இசுகாட்டியம்]: "விட் (wit)" , "கென் (ken)"). பிரெஞ்சு, போர்த்துகேயம், எசுபானியம், செருமன், டச்சு ஆகிய மொழிகளில் ஒருவரை அறிவது அல்லது ஒன்றை அறிவது என்பது முறையே connaître, conhecer, conocer, kennen ஆகிய சொற்களாலும், ஒன்றை எப்படி செய்வது என்பது savoir, saber and weten அகிய சொற்களாலும் மொழிபெயர்க்கப்படுகிறது. புது கிரேக்க மொழியில் இவற்றுக்கு γνωρίζω (gnorízo) , ξέρω (kséro) என்பன முறையே பயன்படுகின்றன. இத்தாலிய மொழியில் இவற்றுக்கு முறையே conoscere, sapere ஆகிய வினைகளும் conoscenza sapienza ஆகிய பெயர்ச்சொற்களும் பயன்படுகின்றன. செருமனி மொழியில் இவற்றுக்கு முறையே wissen, kennen ஆகிய வினைகளும் பயன்படுகின்றன. Wissen என்பது ஓர் உண்மையை அறிவதையும் kennen என்பது அடைதல் அல்லது செய்ய அறிதல் எனும் பொருளையும் குறிக்கின்றன; kennen, என்பதில் இருந்து Erkennen, எனும் பெயர் உருவாகிறது. இது நினைவுபடுத்தல் அல்லது பெற்றதை அறிவித்தல் வடிவத்தில் அமையும் அறிவைக் குறிக்கிறது. இசொல்லின் வினை ஒரு செயலை அல்லது நிகழ்வை அதாவது ஒருநிலையில் இருந்து மற்றொரு நிலைக்கு மாறுதலைக் குறிக்கிறது; இது erkennen அற்ற நிலையில் இருந்து உண்மையான erkennen நிலைக்கு மாறுவதைக் குறிக்கிறது. இந்த வினை, புத்தைரோப்பிய மொழிகளில் அறிதல் அலகான "episteme" எனும் சொல்லைக் குறிக்க மிகப் பொருத்தமான சொல்லாகும். எனவே, அறிதலியல் செருமனி மொழியில் "Erkenntnistheorie" எனும் சொல்வழி அழைக்கப்படுகிறது. இந்த மொழியியல் சிக்கல்களின் விளக்கமும் தகவும் இன்னமும் தீர்வு எட்டப்படாத விவாதத்திலேயே உள்ளன.

பெர்ட்ரேண்டு இரசல் சுட்டிக் குறித்தல் (On Denoting) எனும் தன் ஆய்வுக் கட்டுரையிலும் மெய்யியலின் சிக்கல்கள் (Problems of Philosophy) என்ற பிந்தைய நூலிலும் விவரிப்பு அறிவுக்கும் அடைதல் அறிவுக்கும் இடையிலான பாகுபாட்டை வற்புறுத்திக் கூறியுள்ளார். கில்பெர்ட் இரைலும் மனம் எனும் கருத்துப்படிமம் (The Concept of Mind) என்ற தனது நூலில் கருத்து அறிவுக்கும் செயல் அறிவுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டைச் சுட்டிக் காட்டியுள்ளார். மைக்கேல் பொலானியும் சொந்த அறிவு (Personal Knowledge) எனும் தன் நூலில் அறிவின் அறிதலியல் பொருத்தப்பாட்டை மிதிவண்டியினை சமனிலையில் ஓட்டுதல் எனும் எடுத்துகாட்டுவழி விளக்குகிறார்; இந்த எடுத்துகாட்டில் இவர் மிதிவண்டியைச் சமனிலையில் ஒட்டுவதற்கான இயற்பியல் கோட்பாட்டுவழி அறிவுஎன்பது அதை நடைமுறையில் ஓட்டிப் பழகிப் பெறு அரிவுக்கு ஈடாகாது எனவும் இரண்டும் எப்படி தனிவகை அறிவாக நிறுவப்படுகின்றன என்பதையும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் எனவும் வாதிடுகிறார், இந்த நிலைப்பாடு இரைலினுடையதே எனலாம். இரைல் இந்த இருவகை அறிவையும் அதாவது தகவல் அறிவையும் செயல் அறிவையும் புரிந்துகொள்ள மறுத்தல் முடிவிலா (ஈறிலா) ஒத்திபோடலுக்கே வழிவகுக்கும் என வாதிடுகிறார்.

அண்மையில், அறிதலியலாளர்களாகிய எர்னெசுட்டு சோசா, மெய்யியலளர் ஜான் கிரேக்கோ, ஜொனாதன் கிவான்விகு, இலிண்டா திரிக்கவுசு சாகுசெவ்சுகி, டங்கன் பிரிச்சார்டு ஆகியோர் அறிதலியல் மக்களின் இயல்புகளை ( அதாவது, அறிதிறன் விழுமியங்களை) மதிப்பீடு செய்யவேண்டுமே ஒழிய, அவர்களது கூற்றுகளையோ அக்கூற்றுவழி உளப்பான்மைகளையோ அல்ல என வாதிடுகின்றனர்.[சான்று தேவை]

நம்பிக்கை[தொகு]

அன்றாடப் பேச்சில் வழங்கும் "ந்ம்பிக்கைக் கூற்று (statement of belief)" ஒருவர்மீது அல்லது ஒன்றின்மீது அல்லது திறமை மீது தனக்குள்ள மரபுவழி நம்பகத் தன்மையைக் குறிக்கிறது; அறிதலியல் நாம் நம்புவதைப் பற்றியும் அக்கறை காட்டுகிறது. இந்த நம்பிக்கையில், அறிதல் எனும் மாந்தனின் நிகழ்வு சார்ந்த நோக்கில், உண்மையும் நாம் உண்மையென நம்பும் அனைத்தையும் உள்ளடக்கும்.

உண்மை[தொகு]

ஒருவர் ஒன்றை நம்ப அது உண்மையா இல்லைய்ய என்பது முந்தேவையாக அமைவதில்லை. மாறாக, ஒன்று உண்மையிலேயே அறியப்பட்டிருந்தால் அது உறுதியாக பொய்யாக இருக்க முடியாது. எடுத்துகாட்டாக, தன்னைத் தாங்குமளவுக்கு ஒரு பாலம் பாதுகாப்பனதே என நம்பினால், அவர் அதைத் தாண்ட முயன்று அவரது எடையால் பாலம் உடைந்து விழுந்தால், அப்போது அவர் பாலம் பாதுகாப்பனது என நம்பினார் எனக் கூறலாம். ஆனால், அவரது நம்பிக்கை தவறானது. எனவே, பாலம் பாதுகாப்பானது என அறிந்திருந்தார் எனக் கூறுவது சரியாகாது; ஏனெனில் அக்கூற்று இயல்பாகவே சரியன்று. இதற்கு மாறாக, பாலம் அவரது எடையைத் தாங்கினால், மேலும் அவர் அதைத் தாண்டி நிறுவினால், அப்போது அவர் பாலம் பாதுகாப்பானதென அறிந்திருந்தார் என்பது சரியே.

நம்பிக்கை சரியான உண்மை தாங்கியா என வாதிட்டு வருகின்றனர். சிலர் அறிவை நிறுவப்பட்ட உண்மைக் கூற்றுகளின் அமைப்பு என, மற்றவரோ நிறுவப்பட்ட உண்மை வாக்கியங்களின் அமைப்பு என்கின்றனர். பிளாட்டோ தனது ஜார்ஜியாசு (Gorgias) உரையாடலில், நம்பிக்கை என்பது மிகப் பொதுவாக ஏற்கும் உண்மைதங்கியாகும் என வாதிடுகிறார்.[11]

நிறுவுதல்[தொகு]

சாக்ரட்டீசு தனது தியேடெட்டசு உரையாடலில்,அறிவு என்றால் என்ன என்பது பற்றிய பல கோட்பாடுகளை மேற்கோள் காட்டுகிறர். இவற்றில் கடைசியாக, அறிவு என்பது விளக்கம் அமைந்த உண்மையான நம்பிக்கை ஆகும். இங்கு விளக்கம் என்பதன் பொருள் ஏதோ ஒரு வழியில் அரிவு விளக்கவோ வரையறுக்கவோ பட்டிருக்கவேண்டும் என்பதே ஆகும். அறிவு என்பது நிற்வப்பட்ட உண்மை பற்றிய நம்பிக்கை என்ற கோட்பாட்டின்படி, தரப்பட்ட கூற்று உண்மையென அறிய, ஒருவர் பொருத்தமான உண்மைக் கூற்றை நம்பினால் மட்டும் போதாது, அவர் அதை நம்புவதற்கான தகுந்த அறிவார்ந்த விலக்கத்தையும் தரவேண்டும். இதன் உட்பொருள் ஒருவர் உண்மையாக நிகழும் நிகழ்ச்சி ஒன்றை நம்பினால் மட்டும் அது பற்றிய அறிவை ஈட்ட முடியாது என்பதே.எடுத்துகாட்டாக, மருத்துவப் பயிற்சியற்ற ஒரு நோயாளி, அன்னல் பொதுவாக நல்லதே நடக்கும் என்ற மனப்பன்மையுள்ளவர், தான் தனது நோயில் இருந்து விரைவாக நலமடைவோம் என்று நம்பலாம். ஒருவேளை இவரது இந்த நம்பிக்கை மெய்யாகலாம்; இருந்தாலும் தான் நலமுறுவோம் என அறிதிருந்தார் எனக் கூறமுடியாது; எனெனில் இவரது நம்பிக்கைக்கு முன்பு அவரிடம் நிறுவல் ஏதும் இல்லை என்பதால் எனலாம்.

1960 வரை அனைவராலும் அறிவு என்பது நிறுவப்பட்ட உண்மையான நம்பிக்கை எனும் வரையறை ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டது. அப்போது அமெரிக்க மெய்யியலாளராகிய எட்மண்டு கெட்டியர் வெளியிட்ட ஓர் ஆய்வு பரவலாக பல்வேறு விவாதங்களை எழுப்பியது.

கெட்டியர் சிக்கல்[தொகு]

அறிவின் வரையறையைக் குறிக்கும் ஆயிலர் விளக்கப்படம்.

எட்மண்டு கெட்டியர் 'நிறுவப்பட்ட உண்மையான நம்பிக்கை அறிவா?' எனும் சிறு ஆய்வை 1953 இல் வெளியிட்டு பெரும்புகழ்பெற்றார்; இது ஆயிரமாயிரம் ஆண்டுகளாக மெய்யியலாளர்கள் கொண்டிருந்த அறிவுக் கோட்பாட்டைக் கேள்வுக்குள்ளாக்கியது.[12]இது போன்ற எளிய எதிர்மாறான எடுத்துகாட்டை, ஆயிரம் ஆண்டுகளாக விளங்கிய ஒரு முதன்மையான கோட்பாட்டுக்கு முன்வைக்கமுடிந்தல் மெய்யியலின் உண்மையான மதிப்புதான் எண்ன எனும் கேள்வியை எழுப்பியது. சில பக்கங்களிலேயே கெட்டியர் ஒருவர் நம்பிக்கை நிறுவப்பட்ட நம்பிக்கையாக அமையும்போதும் பல சூழல்களில், அது அறிவாகத் தவறலாம் என வாதிட்டார். அதவது, ஓர் உண்மையான கூற்றின் நிறுவப்பட்ட நம்பிக்கை என்பது கட்டாயத் தேவை என்றாலும் அது அக்கூற்றை அறிய போதுமானதல்ல எனக் கெட்டியர் கருதினார். விளக்கப்படத்தில் உள்ளபடி, ஒருவர் உண்மைக் கூற்று ஒன்றை நம்பினாலும் (ஊதாப் பகுதி), அது "அறிவு" எனும் கருத்தினத்தில் அடங்காது (மஞ்சள் பகுதி).

கெட்டியருக்கான எதிர்வினைகள்[தொகு]

பொய்ப்பிக்கவியலாமை, தோற்கவியலாமை[தொகு]
நம்பகத்தன்மை வாதம்[தொகு]
மற்ற எதிர்வினைகள்[தொகு]

புறநிலைவாதமும் அகநிலைவாதமும்[தொகு]

விழுமியஞ்சார் சிக்கல்[தொகு]

அறிவை அடைதல்[தொகு]

புலன்சாரா அறிவும் புலன்சார் அறிவும்[தொகு]

பகுப்பாய்வு தொகுப்பாய்வு பாகுபாடு[தொகு]

குறிப்புகள்[தொகு]

  1. J. F. Ferrier (1854) Institutes of Metaphysic: The Theory of Knowing and Being, p. 46.[7]

மேற்கோள்கள்[தொகு]

  1. Porter, Noah, தொகுப்பாசிரியர் (1913). "Epistemology". Webster's Revised Unabridged Dictionary. G & C. Merriam Co.. p. 501. Archived from the original on 15 October 2013. https://web.archive.org/web/20131015165808/http://machaut.uchicago.edu/?resource=Webster%27s&word=epistemology&use1913=on. பார்த்த நாள்: 29 January 2014. "E*pis`te*mol"o*gy (?), n. [Gr. knowledge + -logy.] The theory or science of the method or grounds of knowledge." 
  2. {{cite web}} வார்ப்புருவை பயன்படுத்துகையில் title = , url = என்பவற்றைக் கட்டாயம் குறிப்பிடவேண்டும்.Steup, Matthias. "". Stanford Encyclopedia of Philosophy.
  3. Borchert, Donald M., தொகுப்பாசிரியர் (1967). "Epistemology". Encyclopedia of Philosophy. 3. Macmillan. 
  4. Steup, Matthias (8 September 2017). Zalta, Edward N.. ed. The Stanford Encyclopedia of Philosophy. Metaphysics Research Lab, Stanford University. https://plato.stanford.edu/archives/fall2017/entries/epistemology/. 
  5. Carl J. Wenning. "Scientific epistemology: How scientists know what they know".
  6. "The Epistemology of Ethics" (1 September 2011).
  7. Encyclopædia Britannica Online, 2007
  8. King James; Warren, Brett. The Annotated Daemonologie. A Critical Edition. In Modern English. 2016. p. x-xi. ISBN 1-5329-6891-4. 
  9. Suchting, Wal. "Epistemology". Historical Materialism (Academic Search Premier): 331–345. 
  10. John Bengson (Editor), Marc A. Moffett (Editor): Essays on Knowledge, Mind, and Action. New York: Oxford University Press. 2011
  11. "Gorgias" (5 October 2008).
  12. Gettier, Edmund (1963). "Is Justified True Belief Knowledge?". Analysis 23 (6): 121–23. doi:10.2307/3326922. 

சான்று நூல்கள்[தொகு]

  • Annis, David (1978). "A Contextualist Theory of Epistemic Justification". American Philosophical Quarterly 15: 213–219. 
  • Ayer, Alfred Jules. 1936. Language, Truth, and Logic.
  • BonJour, Laurence. 2002. Epistemology: Classic Problems and Contemporary Responses. Lanham, MD: Rowman & Littlefield.
  • Boufoy-Bastick, Z. (2005). "Introducing 'Applicable Knowledge' as a Challenge to the Attainment of Absolute Knowledge". Sophia Journal of Philosophy 8: 39–51. 
  • Bovens, Luc & Hartmann, Stephan. 2003. Bayesian Epistemology. Oxford: Oxford University Press.
  • Butchvarov, Panayot. 1970. The Concept of Knowledge. Evanston, Northwestern University Press.
  • Cohen, Stewart (1998). "Contextualist Solutions to Epistemological Problems: Skepticism, Gettier, and the Lottery". Australasian Journal of Philosophy 76 (2): 289–306. doi:10.1080/00048409812348411. 
  • Cohen, Stewart. 1999. "Contextualism, Skepticism, and Reasons", in Tomberlin 1999.
  • Dancy, Jonathan. 1991. An Introduction to Contemporary Epistemology (Second Edition). John Wiley & Sons. ISBN 0-631-13622-3
  • DeRose, Keith (1992). "Contextualism and Knowledge Attributions". Philosophy and Phenomenological Research 15: 213–19. 

வெளி இணைப்புக்கள்[தொகு]

Stanford Encyclopedia of Philosophy articles:

"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=அறிவாய்வியல்&oldid=2433653" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது