உள்ளடக்கத்துக்குச் செல்

மூன்றாம் நந்திவர்மன்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
பல்லவ சிம்ம கொடி
பல்லவ மன்னர்களின் பட்டியல்
முற்காலப் பல்லவர்கள்
பப்பதேவன்சிவகந்தவர்மன்
விசய கந்தவர்மன்
புத்தவர்மன்
விட்ணுகோபன் I
இடைக்காலப் பல்லவர்கள் - தமிழ் நாடு
குமாரவிட்ணு I
கந்தவர்மன் I
வீரவர்மன்
கந்தவர்மன் II II பொ. யு. 400 - 436
சிம்மவர்மன் I II பொ. யு. 436 - 477
கந்தவர்மன் III
நந்திவர்மன் I
இடைக்காலப் பல்லவர்கள் - ஆந்திர பிரதேசம்
விட்ணுகோபன் II
சிம்மவர்மன் II
விட்ணுகோபன் III
பிற்காலப் பல்லவர்கள்
சிம்மவர்மன் III
சிம்மவிட்டுணுபொ. யு. 556 - 590
மகேந்திரவர்மன் Iபொ. யு. 590 - 630
நரசிம்மவர்மன் I (மாமல்லன்)பொ. யு. 630 - 668
மகேந்திரவர்மன் IIபொ. யு. 668 - 669
பரமேசுவரவர்மன்பொ. யு. 669 - 690
நரசிம்மவர்மன் II (இராசசிம்மன்)பொ. யு. 690 - 725
பரமேசுவரவர்மன் IIபொ. யு. 725 - 731
நந்திவர்மன் II (பல்லவமல்லன்)பொ. யு. 731 - 796
தந்திவர்மன்பொ. யு. 775 - 825
நந்திவர்மன் IIIபொ. யு. 825 - 850
நிருபதுங்கவர்மன் (தென் பகுதி)பொ. யு. 850 - 882
கம்பவர்மன் (வட பகுதி)பொ. யு. 850 - 882
அபராசிதவர்மன்பொ. யு. 882 - 901
தொகு

மூன்றாம் நந்திவர்மன் (Nandivarman III) என்பவர் பல்லவ மன்னர்களுள் ஒருவர். இவரது ஆட்சிக்காலம் 825-850. இவர் பல்லவ மன்னன் இரண்டாம் நந்திவர்மனின் பேரனும் தந்திவர்மனின் மகனுமாவார். இவருக்கு இரு மனைவியர்கள் மற்றும் இரு மகன்கள். பல்லவப் பேரரசை இரு பகுதிகளாகப் பிரித்து தென் பகுதியை நிருபதுங்கவர்மனுக்கும், வட பகுதியை கம்பவர்மனுக்கும் (பழுவேட்டரையரின் புதல்வி கண்டன் மாறம்பாவையரின் மகன்) கொடுத்தார்[1].

ஆட்சி

[தொகு]

மூன்றாம் நந்திவர்மன் காலத்தில் பல்லவர்களின் ஆட்சி வலுப்பெற்றது. தனது தந்தையின் காலத்தில் வீழ்ச்சியடைந்திருந்த பல்லவர்கள் ஆட்சியை இவர் மீண்டும் வலுப்படுத்தினார். இராஷ்டிரகூடர்களுடன் கங்கர்களுடனும் கூட்டணி அமைத்துக் கொண்டு பாண்டியர்களை காஞ்சிக்கருகில் உள்ள தெள்ளாறு என்னுமிடத்தில் தோற்கடித்தார். பின்வாங்கி ஓடிய பாண்டியப் படைகளை வைகையாறு வரை விரட்டிச் சென்றார். ஆனால் பின்பு பாண்டிய மன்னன் சீவல்லபன் பல்லவர்களால் கைப்பற்றப்பட்டப் பகுதிகளில் பெரும்பாலானவற்றை மீட்டதோடு மட்டுமல்லாது பல்லவர்களைக் கும்பகோணத்தில் தோற்கடிக்கவும் செய்தார்[2].

இம்மன்னரின் கப்பற்படை மிகவும் வலிமைமிக்கதாக இருந்துள்ளது. இவர் கடல்கடந்து சயாம் மற்றும் மலாயா நாடுகளுடன் வணிகத் தொடர்பு கொண்டிருந்ததாக அறியப்படுகிறது.

பல்லவர்–ராஷ்டிரகூடர் மோதல்

[தொகு]

நந்திவர்மன் III ஆட்சிக் காலத்தில் பல்லவர்களின் முக்கிய வடபகுதி எதிரிகளுள் ராஷ்டிரகூடர்களும் இடம்பெற்றிருந்தனர். சி. மீனாட்சி எழுதியுள்ள Administration and Social Life Under the Pallavas என்ற நூலின்படி, நந்திவர்மனின் தந்தையான தந்திவர்மன் ஆட்சிக் காலத்திலேயே பல்லவர்களுக்கும் ராஷ்டிரகூடர்களுக்கும் இடையிலான உறவுகள் சுமுகமாக இருக்கவில்லை. காஞ்சியை ஆண்ட தந்திகா என்ற மன்னனை மூன்றாம் கோவிந்தன் அடக்கியதாகவும், பல்லவர்களிடமிருந்து கப்பம் பெற்றதாகவும் ராஷ்டிரகூடக் கல்வெட்டுகள் குறிப்பிடுகின்றன. கல்வெட்டுகளில் இடம்பெறும் தந்திகா என்பது பல்லவ மன்னன் தந்திவர்மனையே குறிக்கிறது என்று மீனாட்சி அடையாளப்படுத்துகிறார். மேலும், ராஷ்டிரகூடர்களுக்குச் செலுத்த வேண்டிய கப்பத்திலிருந்து விடுபடுவதற்காக நந்திவர்மன் III தனது ஆட்சியின் தொடக்கத்தில் அவர்களுக்கு எதிராகப் படையெடுத்திருக்கலாம் என்றும் அவர் கருதுகிறார்.

நந்திவர்மன் III நடத்திய வடதிசைப் படையெடுப்புடன் நந்திக்கலம்பகத்தில் குறிப்பிடப்படும் குருக்கோட்டை என்ற இடத்தைக் கைப்பற்றிய நிகழ்வையும் மீனாட்சி தொடர்புபடுத்துகிறார். அந்த இடத்தை இன்றைய கர்நாடக மாநிலத்தில் உள்ள குருகோடு என அவர் அடையாளப்படுத்துகிறார். இந்த அடையாளப்படுத்தலை அடிப்படையாகக் கொண்டு, கொடும்பாளூர் வேளிர் தலைவன் விக்கிரமகேசரியின் முன்னோரான பரதுர்க்கமர்த்தனன், நந்திவர்மன் III-ன் கீழ்நிலைத் தலைவராக இந்தப் படையெடுப்பில் பங்கேற்றிருக்கலாம் என்று அவர் முன்மொழிகிறார். மேலும், வாதாபிஜித் (வாதாபியை வென்றவன்) என்ற பட்டம், ராஷ்டிரகூடர்களுக்குக் கீழ்ப்பட்ட சாளுக்கியத் தலைவர்களுக்கு எதிரான போரிலோ அல்லது வாதாபி மீதான படையெடுப்பிலோ அவர் பங்கேற்றதன் விளைவாக ஏற்பட்டிருக்கலாம் என்றும் கருதுகிறார். மேலும், காளற்சிங்கர் வடநாட்டு அரசர்களை வென்றதாகப் பெரியபுராணம் குறிப்பிடும் செய்திக்குத் தற்காலத்திய கல்வெட்டுகளும் இலக்கிய ஆதாரங்களும் துணைபுரிவதாக சி. மீனாட்சி கருதுகிறார்.

பல்லவர்களின் வடதிசைப் படையெடுப்பு வெற்றி பெற்றதைத் தொடர்ந்து, பாண்டியர்களின் தலைமையில் தென்னிந்திய அரசர்கள் ஒன்றிணைந்து நந்திவர்மன் III-க்கு எதிராகக் கூட்டணி அமைத்திருக்கலாம் என்றும் மீனாட்சி விளக்குகிறார்.[3]

சமயம்

[தொகு]

மூன்றாம் நந்திவர்மன் சைவ சமயத்தை சார்ந்தவராக இருந்தார்[4].

நந்திக் கலம்பகம் இம்மன்னரை பற்றியது; இவன் போர்ச் செயல்களையும் நகரங்களையும் பிறவற்றையும் விளக்கமாகக் குறிப்பது. இவ்வரசன் 'பல்லவர் கோன்', மல்லை வேந்தன். மயிலை காவலன், காவிரிவளநாடன், எனப் பலபடப் பாராட்டப் பெற்றுள்ளார். இவர் தமிழ்ப் புலவர்களை ஆதரித்தவர் என்று செய்யுள் 104, 107 கூறுகின்றன.[5]

மேற்கோள்கள்

[தொகு]
  1. ↑ D. Dennis Hudson (2008). The Body of God. An emperor's palace for Krishna in Eighth-Century Kanchipuram. Oxford University Press. p. 21. ISBN 987654321. {{cite book}}: Check |isbn= value: length (help)
  2. ↑ Sailendra Nath Sen (1999 (Second Edition)). Ancient Indian history and Civilization. New Age International (P) Ltd., Publishers, New Delhi. p. 449. ISBN 81-224-1198-3. {{cite book}}: Check date values in: |year= (help)CS1 maint: year (link)
  3. ↑ சி. மீனாட்சி, Administration and Social Life Under the Pallavas, சென்னைப் பல்கலைக்கழகம், 1938, பக். 302–303.
  4. ↑ K. R. Subramanian (2002 (Second Edition)). The origin of Saivism and its history in the Tamil land. Asian Educational Services, New Delhi. pp. 70. ISBN 81-206-0144-0. {{cite book}}: Check date values in: |year= (help)CS1 maint: year (link)
  5. ↑ மா. இராசமாணிக்கனார் (முதற் பதிப்பு 1944; மறு அச்சு 2000). பல்லவர் வரலாறு. சென்னை: தென்னிந்திய சைவசித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழகம். pp. 17. {{cite book}}: Check date values in: |year= (help)CS1 maint: year (link)
முன்னர் பல்லவ வம்சம்
825–850
பின்னர்
"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=மூன்றாம்_நந்திவர்மன்&oldid=4662298" இலிருந்து மீள்விக்கப்பட்டது