உயர் இரத்த அழுத்தம்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்
Google favicon.png

இக்கட்டுரை கூகுள் தமிழாக்கக் கருவி மூலம் உருவாக்கப்பட்டது. இதனை உரை திருத்த உதவுங்கள். இக்கருவி மூலம் கட்டுரை உருவாக்கும் திட்டம் தற்போது நிறுத்தப்பட்டுவிட்டது. இதனைப் பயன்படுத்தி இனி உருவாக்கப்படும் புதுக்கட்டுரைகளும் உள்ளடக்கங்களும் உடனடியாக நீக்கப்படும்
Hypertension
வகைப்பாடு மற்றும் வெளிச்சான்றுகள்
Grade 1 hypertension.jpg
Automated arm blood pressure meter showing arterial hypertension (shown a systolic blood pressure 158 mmHg, diastolic blood pressure 99 mmHg and heart rate of 80 beats per minute).
ICD-9 401.x
OMIM 145500
DiseasesDB 6330
MedlinePlus 000468
eMedicine med/1106  ped/1097 emerg/267
பாடத் தலைப்பு D006973

உயர் இரத்த அழுத்தம் (Hypertension) என்பது இரத்த அழுத்தத்தை உயரச் செய்கின்ற நாள்பட்ட மருத்துவ நிலையாகும். இது உயர் குருதி அழுத்தம் என்றும் சொல்லப்படுகிறது. "உயர் இரத்த அழுத்தம்" (ஹைபர்டென்ஷன்) என்ற சொல், பொதுவாக, உடலமைப்பு முழுவதையும் பாதிக்கின்ற, தமனிவழி உயர் இரத்த அழுத்தம் என்பதையே குறிக்கிறது.[1]

உயர் இரத்த அழுத்தத்தை அடிப்படையானது (முதன்மையானது) என்றோ அல்லது இரண்டாம் நிலையிலானது என்றோ பிரிக்கலாம். அடிப்படையான அல்லது முதன்மையான உயர் இரத்த அழுத்தம் என்பது அதிகரித்த இரத்த அழுத்தத்தை விளக்குவதற்கு மருத்துவக் காரணம் எதையும் கண்டுபிடிக்க இயலாததாகும். இது பொதுவானது. ஏறத்தாழ 90-95 சதவிகித உயர் இரத்த அழுத்த நிலைகள் அடிப்படையான உயர் இரத்தமே.[2][3][4][5] இரண்டாம் நிலை உயர் இரத்தம் அழுத்தம் என்பது சிறுநீரக நோய் அல்லது கட்டிகள் (அட்ரினல் சுரப்பி கட்டி அல்லது ஃபியோகிராமிசட்டோமா) போன்ற மற்ற நிலைகளால் ஏற்படும் விளைவாகும் (அதாவது இரண்டாம் நிலை).

நீடித்த உயர் இரத்த அழுத்தம் பக்கவாதம், மாரடைப்பு, இதயச் செயலிழப்பு மற்றும் தமனி அளவுக்கு அதிகமாக விரிவடைதல் ஆகியவற்றிற்கான அபாய காரணிகளுள் ஒன்றாக இருப்பதுடன், நாட்பட்ட சிறுநீரக செயலிழப்பிற்கும் காரணமாகிறது.[6] தமனி இரத்த அழுத்தத்தில் ஏற்படும் மிதமான உயர்வு கூட குறுகிய ஆயுட்காலத்திற்கு வழிவகுக்கலாம். தமனி இரத்த அழுத்தம் 50 சதவிகிதம் அல்லது, அதற்கும் அதிகமாக இருக்கின்ற நிலை என்று வரையறுக்கப்பட்டுள்ள கடுமையான உயர் அழுத்தங்களில் உரிய முறையில் சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டால் தவிர, வாழ்நாளின் கால அளவு சில வ்ருடங்களுக்கு மடடுமே.[7] 115 mmHg இதய சுருங்கியக்க அழுத்தத்தில் தொடங்கி (இதயக் கீழறைகள் சுருங்கும்போது கார்டியாக் சுழற்சியின் முடிவிற்கு அருகாமையில் ஏற்படுகின்ற தமனிகளில் ஏற்படும் உச்சபட்ச அழுத்தம்) 75 mmHg (பொதுவாக 115/75 mmHg என்று எழுதப்படுவது) இதய விரிவியக்கத்தில் (தமனிகளில் குறைந்தபட்ச அழுத்தமாக உள்ள, இதயக் கீழறைகள் இரத்தத்தால் நிரப்பப்படும்போது கார்டியாக் சுழற்சியின் தொடக்கத்திற்கு அருகாமையில் உருவாவது) கார்டியோவாஸ்குலர் நோயின் (சிவிடி) அபாயம் ஒவ்வொரு 20/10 mmHg அதிகரிப்பிற்கும் அதிகரிக்கிறது.[8]

பொருளடக்கம்

வகைப்படுத்தல் [தொகு]

இடது வென்ட்ரிகிளில் ஏற்படும் அழுத்த மாறுபாடு (நீலக்கோடு) மற்றும் மகாதமனி (சிவப்புக் கோடு) இரண்டு கார்டியாக் சுழற்சிகளுக்கும் மேலாக ("இதயத் துடிப்புகள்"), சிஸ்டோலிக் மற்றும் டயோஸ்டோலிக் அழுத்தத்தின் வரையறைகளைக் காட்டுகிறது.

சாதாரண ரத்த அழுத்தம், முன் உயர் ரத்த அழுத்தம், உயர் ரத்த அழுத்தம் (நிலை I மற்றும் II) மற்றும் முதிய வயதில் பொதுவாக ஏற்படக்கூடிய தனிப்படுத்தப்பட்ட இதய சுருங்கியக்க உயர் இரத்த அழுத்தம் ஆகியவற்றை வரையறுப்பதற்கான இரத்த அழுத்த அளவுகோலை ஒரு சமீபத்திய வகைப்படுத்தல் பரிந்துரைத்திருக்கிறது. இத்தகைய அளவீடுகள், இரண்டு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட அலுவலக வருகைகளின்போது முறையாக அளவிடப்பட்ட இரத்த அழுத்த அளவீட்டின் சராசரி அடிப்படையில் அமைந்திருக்கின்றன. ஐம்பது வயதிற்கும் மேற்பட்ட தனிநபர்களிடத்தில், ஒருவருடைய இரத்த அழுத்தம் குறைந்தபட்சம் 140 mmHg இதய சுருங்கியக்கம் அல்லது 90 mmHg இதய விரிவியக்கம் சீராக உள்ள ஒருவரிடத்தில் உயர் இரத்த அழுத்தம் இருப்பதாக கருதப்படுகிறது. வகை 1 அல்லது வகை 2 நீரிழிவு நோய், அல்லது சிறுநீரக நோயோடு 130/80 mmHgக்கும் அதிகமான இரத்த அழுத்தம் உள்ள நோயாளிகளுக்கு மேற்கொண்டு சிகிச்சை அளிக்கவேண்டியது அவசியம்.[8]

வகைப்பாடு இதய சுருங்கியக்க அழுத்தம் இதய விரிவியக்க அழுத்தம்
mmHg kPa (kN/m2) mmHg kPa (kN/m2)
இயல்பான நிலை 90–119 12–15.9 60–79 8.0–10.5
முன் உயர் இரத்த அழுத்தம் 120–139 16.0–18.5 80–89 10.7–11.9
நிலை 1 140–159 18.7–21.2 90–99 12.0–13.2
நிலை 2 ≥160 ≥21.3 ≥100 ≥13.3
தனிப்படுத்தப்பட்ட இதய சுருங்கியக்க
உயர் இரத்த அழுத்தம்		 ≥140 ≥18.7 <90 <12.0
ஆதாரம் : அமெரிக்கன் ஹார்ட் ஃபவுண்டேஷன்(2003).[8]

தடுப்பாற்றல் உயர் இரத்த அழுத்தம் என்பது மூன்று-மருந்து அளவுகளை எடுத்துக்கொண்ட பின்னர் (தையாசைட் டைரெடிக் உட்பட) உரிய அளவிற்கான இரத்த அழுத்தத்தைக் குறைப்பதில் ஏற்படும் தோல்வி என்று வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது.[8] தடுப்பாற்றல் உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்கு சிகிச்சையளிப்பதற்கான வழிகாட்டுதல்கள் பிரிட்டனிலும்[9], அமெரிக்காவிலும் பதிப்பிக்கப்பட்டுள்ளன.[10]

உடற்பயிற்சியின்போதைய இரத்த அழுத்தத்தில் ஏற்படும் அளவுக்கு அதிகமான உயர்வு, உடற்பயிற்சி உயர் இரத்த அழுத்தம் எனப்படுகிறது.[11][12][13] உடற்பயிற்சியின்போது மேல்மட்ட வழக்கமான இதய சுருங்கியக்க மதிப்பீடுகள் 200 மற்றும் 230 (mm Hg) ஆகியவற்றிற்கு இடைப்பட்ட அளவுகளை எட்டும்.[14] உடற்பயிற்சி உயர் இரத்த அழுத்தம் ஓய்வுநேரத்தின்போதும் இருக்கும் உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்கான முன்னோடி என்று குறிப்பிடப்படுகிறது.[13][14]

அடையாளங்களும் அறிகுறிகளும் [தொகு]

இலேசானதலிருந்து மிதமான அடிப்படை உயர் இரத்த அழுத்தம், வழக்கமாக அறிகுறி எதுமற்றிருக்கும்.[15][16][17][18][19] துரிதப்படுத்தப்பட்ட உயர் இரத்த அழுத்தம் தலைவலி, அரைத்தூக்கம், குழப்பம், காட்சி ரீதியான தடைகள், மற்றும் குமட்டல் மற்றும் வாந்தி (ஹைபர்டென்சிவ் என்செபலாபதி) ஆகியவற்றோடு சம்பந்தப்பட்டிருக்கிறது. இரத்தநாள விட்டத்தின் 50 சதவிகிதத்திற்கும் குறைவான அளவிற்கான தமனி விட்டம் குறுகுவதோடு விழித்திரைகள் பாதிக்கப்படுகின்றன, செம்பு அல்லது வெள்ளி வயர் தோற்றம், உயர் கொழுப்பு அமிலம், இரத்தப்போக்கு, அல்லது வீக்கம்.[20] சில அடையாளங்களும் அறிகுறிகளும் வளர்ச்சியின்மை, நோய்த்தாக்குதல், எரிச்சல்தன்மை அல்லது மந்தம், மற்றும் சுவாசித்தலில் தடை போன்றவை பிறந்த குழந்தைகள் மற்றும் குழந்தைகளிடத்தில் முக்கியமாக கவனிக்கப்பட வேண்டியவையாகும்.[21] குழந்தை உயர் இரத்த அழுத்தம் தலைவலி, வெளிறிப்போதல், மங்கலான பார்வை, மூக்கில் இரத்தம் வடிதல் மற்றும் முகக் கோணல் ஆகிவற்றிற்கு காரணமாகலாம்.[21]

சில அடையாளங்களும் அறிகுறிகளும், நீண்டநாள் உயர் இரத்த அழுத்தத்தின் இரண்டாம் நிலை மருத்துவக் காரணங்களைக் குறிப்பிடுவதில் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன, அதாவது வயிறு பருத்தல், "கழுத்து சதைவளர்ச்சி" மற்றும்/அல்லது நீளமான கருஞ்சிவப்பு நிறத்தில் வயிற்றி்ல் நீள்கோடுகள் ஆகியவற்றைக் குறிப்பிடலாம் என்பதோடு குஷ்ஷிங் அறிகுறி காரணமாகவோ அல்லது மற்ற காரணங்களினாலோ மிதமிஞ்சிய குளுகோகார்டியோகாய்ட் இருப்பதை சமீபத்திய துவக்கநிலை நீரிழிவுநோய் ஆய்வு தெரிவிக்கிறது. ஹைபர்தைராடிஸம், ஹைபோதைராய்டிஸம், அல்லது ஹார்மோனின் மிதமிஞ்சிய வளர்ச்சி போன்ற மற்ற இரண்டாவது நாளமில்லா சுரப்பி நோய்களின் காரணமாக ஏற்படும் உயர் இரத்த அழுத்தம் ஹைபர்தைராய்டிஸத்தில் இருப்பதுபோன்ற இந்த நோய்களுக்கான குறிப்பிட்ட அறிகுறிகளைக் காட்டுகின்றன, இவை எடை இழப்பு, நடுக்கம், வேகமான இதயத் துடிப்பு அல்லது தமனி தொடர்ச்சியற்று துடித்தல், உள்ளங்கை சிவந்துபோதல் மற்றும் வியர்த்தல் ஆகியவையாக இருக்கலாம்.[22] முகம் தடித்துப்போதல், தாடையில் வீக்கம், நாக்கு பெரிதாதல்,[23] அதிகப்படியாக முடிவளர்தல் தோல் நிறமாற்றம் மற்றும் அதிகப்படியான வியர்வை போன்ற மிதமிஞ்சிய ஹார்மோன் வளர்ச்சியுடன் சம்பந்தப்பட்ட அடையாளங்களும் அறிகுறிகளும் இந்த நோயாளிகளிடத்தில் ஏற்படலாம்.[24]:499. ஹைபரால்டோஸ்டெரோனிஸம் போன்ற பிற எண்டாக்ரின் காரணங்கள் உணர்விழப்பு, பாலியூரியா, பாலிடைப்ஸியா, ஹைபர்நட்ரீமியா, மற்றும் வளர்ச்சிதைமாற்ற அல்கோலோஸிஸ் போன்ற மிகக் குறைந்த திட்டவட்ட அறிகுறிகளுக்கு காரணமாகலாம்.[25] ஒரு சிஸ்டாலிக் அலர்ச்சி அடிவயிறு அல்லது விலாப்புறத்தில் கேட்பது ரெனல் ஆர்டரி ஸ்டெனோஸிஸைக் குறிப்பிடுகிறது. தாழ்ந்த அதற்கு எதிரான மேல்புற தண்டுமுனைகளில் ஏற்படும் ரேடியோ தொடையெலும்பு தாமதிப்பு அல்லது குறைந்துபோன துடிப்புகள் கூட முக்கிய தமனி குறுகலாவதைக் குறிப்பிடுகிறது.

ஃபியோகுரோமோசைட்டோமஸ் உடனான நோயாளிகளிடத்தில் உள்ள உயர் இரத்த அழுத்தம் வழக்கமாக நீடிக்கப்படுகிறது ஆனால் விட்டுவிட்டு நீடிப்பவையாகவும் இருக்கலாம். இந்த வகைமாதிரியான தாக்குதல் சில நிமிடங்களிலிருந்து பல மணிநேரங்களுக்கு நீடிக்கிறது என்பதுடன் தலைவலி, மனக்கவலை, நடுக்கம், நிறுத்தமில்லாத வியர்வை, வெளிர்தல், உதறல், குமட்டல் மற்றும் வாந்தி ஆகியவற்றோடு தொடர்புடையதாக இருக்கிறது. இரத்த அழுத்தம் குறிப்பிடத்தக்க அளவிற்கு உயர்த்தப்படுகிறது என்பதோடு ஆன்ஜினா அல்லது அக்யூட் பல்மனரி எடிமா ஏற்படலாம். பிரதான ஆல்டோஸ்டெரனிஸத்தில், ஹைபோகலீமியாவின் காரணமாக நோயாளிகள் தசை பலவீனம், பாலியூரியா மற்றும் நாக்டியூரியா ஆகியவற்றைக் கொண்டிருப்பவர்களாக இருக்கலாம். நாள்பட்ட உயர் இரத்த அழுத்தமானது, கடின உழைப்பு மற்றும் பராக்ஸிஸ்மல் நாக்டர்னல் டிஸ்பீனியாவுடன் இருக்கக்கூடிய இடது இதயக்கீழறை மிகை வளர்ச்சிக்கு (வெண்ட்ரிக்கில் ஹைபர்டிராபி) இட்டுச்செல்கிறது. பெருமூளை ஈடுபடுவது உட்பரவல் இண்ட்ராகிரேனியல் தமனிகளின் சிறிய மைக்ரோஅனூரிஸம்ஸிலிருந்து ஏற்படும் இரத்த உறைவு அல்லது இரத்தப்போக்கின் காரணமாக பக்கவாதம் ஏற்படுகிறது. ஹைபர்டென்சிவ் என்செபலாபதி நுட்பமான தந்துகி (கேபிலரி) நெருக்கடி மற்றும் பின்திரும்பலாக இருக்கக்கூடிய பெருமூளை எடிமாவுடனான கசிவினால் ஏற்படக்கூடியதாக இருக்கலாம்.[20]

முன்-எக்லம்ப்ஸியா மற்றும் எக்லம்ப்ஸியாவுடன் தொடர்புடைய குறிகள் மற்றும் அறிகுறிகள் புரோட்டீனூரியா, எடிமா, மற்றும் வலிப்புகளை உருவாக்கக்கூடிய எக்லம்ஸியாவின் முகப்பாக இருக்கலாம் என்பதுடன், மற்ற பெருமூளை குறிகள் குமட்டல், வாந்தி, தலைவலிகள் மற்றும் குருடாதல் போன்றவை இந்த வலிப்பிற்கு முன்பாக ஏற்படக்கூடியவையாக இருக்கின்றன.[26]

காரணங்கள் [தொகு]

அடிப்படை உயர் இரத்த அழுத்தம் [தொகு]

முதன்மைக் கட்டுரை: Essential hypertension

உயர் இரத்த அழுத்தம் என்பது மிகவும் பொதுவான சிக்கல் வாய்ந்த நிலைகுலைவாகும். உயர் இரத்த அழுத்தத்தின் நோய்க்காரணவியல் பெரிய மக்கள்தொகையினருக்குள்ளாக தனிநபர்களுக்கிடையே பரவலாக வேறுபடுகின்றன.[27] அடிப்படையான உயர் இரத்த அழுத்தம் என்பது வரையறை அடிப்படையிலான உயர் இரத்த அழுத்தம் என்பதோடு அடையாளம் காணக்கூடிய காரணங்கள் இல்லை. இது மிகவும் பொதுவான வகை என்பதுடன் 90-95 சதவிகித உயர் இரத்த அழுத்த நோயாளிகளை பாதிக்கிறது,[2][3][4][5] இதற்கு நேரடி காரணங்கள் இல்லாவிட்டாலும் உடல் அசைவில்லாத வாழ்க்கைமுறை,[28] உடல் பருமன்[29][30][31][32][33] (பாடி மாஸ் இண்டெக்ஸ் 25க்கும் அதிகமாக இருப்பவர்களிடத்தில் 85 சதவிகிதத்தினருக்கும் மேற்பட்டோரிடத்தில் இது தோன்றுகிறது),[33] உப்பு (சோடியம்) கூருணர்வு,[34][35][36][37] ஆல்கஹால் உட்கொள்ளுதல்,[38][39] மற்றும் விட்டமின் டி குறைபாடு போன்ற பல அபாயக் காரணிகளும் இருக்கின்றன.[40][41][42] இது மூப்படைதல்[43] மற்றும் சில மரபுரீதியாகப் பெற்ற நிலைமாறுதல்கள் ஆகியவற்றோடும் தொடர்புகொண்டிருக்கிறது.[27][44][45][46][47][48] குடும்ப விவரங்கள் உயர் இரத்த அழுத்தத்தை அதிகரிக்கச்செய்யும் அபாயமுள்ளவை.[49][50] ரெனின் பெருகுவதும் மற்றொரு அபாய காரணியாகும், ரெனின் என்பது சிறுநீரகத்தின் ஜக்டாகிளமெருலர் உறுப்புகளால் சுரக்கப்படும் என்சைம் என்பதுடன் இது எதிர்மறையான பின்னூட்ட துளையில் உள்ள ஆல்டாஸ்டெரோன் உடன் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது.[30][51] தானியங்கி நரம்புமண்டல மிகைச்செயல்பாடும் காரணமாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.[32][52][53][54][55] சிண்ட்ரோம் எக்ஸின் பாகமாக இருக்கும் இன்சுலின் தடுப்பான் அல்லது மெட்டாபாலிக் சிண்ட்ரோம் உயர் இரத்தத்திற்கு காரணமாக இருப்பதாக கருதப்படுகிறது.[30][52][56] சமீபத்தில் பிறக்கும்போது இருக்கும் குறைவான எடை இளம்பருவ அடிப்படை உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்கான அபாயக் காரணியாக இருக்கலாம் என்ற கேள்வி எழுப்பப்பட்டுள்ளது.[31][57]

இரண்டாம்நிலை உயர் இரத்த அழுத்தம் [தொகு]

முதன்மைக் கட்டுரை: Secondary hypertension

மற்றொரு வகையில், வரையறை மூலமான இரண்டாம் நிலை உயர் இரத்த அழுத்தம் அடையாளம் காணக்கூடிய காரணங்களால் ஏற்படுகிறது. உள்ளுறையும் காரணத்திற்கு சிகிச்சையளிப்பதன் மூலம் அடிப்படை வகையைவிட வேறுபட்ட முறையில் சிகிச்சையளிக்கப்பட வேண்டும் என்பதால் இந்த வகையை அடையாளம் காணவேண்டியது முக்கியமாகும்.

பல இரண்டாம் நிலைக் காரணங்களும் உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்கு காரணமாகலாம், இரண்டு அட்ரினல் சுரப்பிகளும் கார்டிஸால் ஹார்மோனை அதிகப்படியாக உற்பத்தி செய்யும் நிலையில் ஏற்படும் குஷ்ஷிங் சிண்ட்ரோம்,[58] போன்ற இரண்டாம் நிலை காரணங்கள் பொதுவாகவும் சரியான முறையிலும் அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளன. பிளாஸ்மா அளவு, முக்கியத்துவமில்லாத வாஸ்குலர் தடுப்பான் மற்றும் கார்டியாக் வெளிப்பாடு ஆகியவற்றை முறைப்படுத்தும் சில பேத்தோபிஸியலாஜிகல் இயக்கமுறைகளின் ஒருங்கிணைந்த செயல்பாட்டினால் உயர் இரத்த அழுத்தம் ஏற்படுகிறது. குஷ்ஷிங் சிண்ட்ரோம் உள்ள 80 சதவிகிதத்திற்கும் மேற்பட்ட நோயாளிகளுக்கு உயர் இரத்த அழுத்தம் இருக்கிறது.[58] பிறப்பிலிருந்தே இருக்கும் மூலதமனியின் குறுகல் மற்றொரு முக்கியமான காரணமாகும்.

அட்ரினல் [தொகு]

பல்வேறுவகையான அட்ரினல் மேலுறை இயல்புக்கு மாறான தன்மை உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்கு காரணமாக அமையலாம், பிரதான அல்டாஸ்டிரனிஸத்தில் அல்டாஸ்டிரோன்-தூண்டப்பெற்ற சோடிய சேகரம் மற்றும் உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்கும் இடையே தெளிவான உறவு இருக்கிறது.[59] உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்கு காரணமாகும் மற்றொரு சம்பந்தப்பட்ட நிலைகுலைவு தெளிவாகத் தெரியும் மினரல்கார்டிகாய்ட் மிதமிஞ்சிய குறைபாடாகும், இது குறைந்த செயல்திறனுள்ள மெட்டபலைட் கார்டிஸானிற்கான கார்டிசால் சுழற்சியை நிறுத்திவிடச் செய்யும் இயல்பான நோயாளிகளிடத்தில் உள்ள மரபணு என்கோடிங்கான 11β-ஹெட்ரோக்ஸிஸ்ட்ராய்ட் டிஹைட்ரோஜெனேஸில் உள்ள நிலைமாறுபாடுகளின் விளைவாக ஏற்படும் ஆட்டோசோமல் பின்னடைவாகும்.[60] உயர் செறிவுகளில் உள்ள கார்டிஸால் குறுக்காக செயல்படுகின்ற மற்றும் மினரல்கார்டிகாய்ட் உள்வாங்கியை செயல்படுத்துவதாக இருக்கலாம், இது சிறுநீரகத்தில் ஆல்டோஸ்டிரோன் போன்ற விளைவுகளுக்கு வழிவகுத்து, உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்கு காரணமாகிறது.[61] இந்த விளைவு நீண்டகாலத்திற்கு லிக்குரிஸ் (லிக்குரிஸ் கேண்டியில் உள்ளது போன்ற வலிமைக்கு வாய்ப்புள்ளது) உள்ளெடுப்பினாலும் இந்த விளைவு உருவாகலாம், என்பது 11β-ஹைட்ரோக்ஸிஸ்டிராய் டிஹைட்ரோஜெனஸ் என்சைமின் இன்ஹிபிஷனுக்கு காரணமாகிறது என்பதுடன் இரண்டாம்நிலை தெளிவான மின்ரலோகார்டிகாய்ட் மிதமிஞ்சியிருத்தல் குறைபாட்டிற்கு காரணமாகிறது.[62][63][64] தொடர்ச்சியாக, லிக்குரிஸ் உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்கு காரணமாக இருக்கிறது என்றால், குறைவான இரத்த பொட்டாசிய அளவும் இருக்கும்.[63] உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்கு காரணமாகும் சம்பந்தப்பட்ட மற்றொரு குலைவு ஏசிடிஹெச் ஆல் உருவாக்கப்பட்ட ஆல்டோஸ்டிரோனில் ஏற்படும் அதிகரிப்பு நீண்ட நேரத்திற்கு தற்காலிகமானதாக இல்லாதிருக்கும் ஆட்டோசோமல் பிரதானமாக உள்ள குளுக்கோகார்டிகாய்ட் ரெமிடியல் அல்டோஸ்டெரோனிஸம் ஆகும், இது பிரதான ஹைபரல்டோஸ்டெரோனிஸத்திற்கு காரணமாகிறது, மரபணு மாறுபடுவது வழக்கமாக இல்லாத ஏசிடிஹெச்-கூருணர்வான அல்டோஸ்டிரோன் சின்தேஸிற்கு காரணமாகிறது.[65][66][67][68][69] ஜிஆர்ஏ மனித உயர் இரத்த அழுத்தத்தின் பொதுவான ஒருபரம்பரையலகுக்குரியதாக தோன்றுகிறது.[70] உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்கு வழியமைக்கும் மிதமிஞ்சிய அல்டோஸ்டெரோனுக்கு[71] காரணமாகும் ஒரு அட்ரினோகார்டிகல் டியூமரான கான்ஸ் நோயில் காணப்படுவனவற்றோடு இந்த விளைவுகளை ஒப்பிடவும்.[72][73][74]

மற்றொரு அட்ரினல் சம்பந்தப்பட்ட காரணம் உயர் அளவிலான கார்டிஸாலால் ஏற்படும் குலைவான குஷ்ஷிங் சிண்ட்ரோம் ஆகும். கார்டிஸால் என்பது அட்ரினல் சுரப்பிகளின் வெளிப்புற உறைகளால் சேகரிக்கப்படுகின்ற ஹார்மோன் ஆகும். குஷ்ஷிங் சிண்ட்ரோம் குளுக்கோகார்டிகாய்ட் மருந்துகளை எடுத்துக்கொள்வதன் மூலமோ அல்லது கார்டிஸால் அல்லது அட்ரினோகார்டிகாட்ரோபிக் ஹார்மோனை (ஏசிடிஹெச்) உருவாக்கும் டியூமரின் காரணமாகவோ ஏற்படலாம்.[75] குஷ்ஷிங் சிண்ட்ரோம் உள்ள 80 சதவிகிதத்திற்கும் மேற்பட்ட நோயாளிகளிடத்தில் உயர் இரத்த அழுத்தம் உருவாகிறது[58], இது மைய உடல்பருமன், பஃபல்லோ ஹம்ப், முக வீக்கம், வியர்த்தல், அதிகப்படியான தலைமயிர் மற்றும் மனக்கவலை போன்ற சிண்ட்ரோம்களின் வித்தியாசமான அறிகுறிகளோடு இணைந்திருக்கிறது.[76]

சிறுநீரகம் [தொகு]

சிறுநீரக நோய்கள் நன்கறியப்பட்ட காரணாக இருக்கின்றன. இது, சிறுநீரகங்களின் சிஸ்டிக் மரபணு குலைவாக உள்ள பாலிசிஸ்டிக் சிறுநீரக நோய் போன்ற நோய்களை உள்ளிட்டிருப்பதோடு இரண்டு சிறுநீரகங்களிலும் பிகேடி ஆனது பல்வேறு நீர்க்கட்டிகளை (சிஸ்ட்) (எனவே, "பாலிசி்ஸ்டிக்")கொண்டிருப்பதாக குறிப்பிடப்படுகிறது, இது கல்லீரல், கணையம் மற்றும் அரிதாக இதயம் மற்றும் மூளை ஆகியவற்றையும் பாதிக்கலாம்.[77][78][79][80] இது ஆட்டோசோமல் டாமினண்ட் அல்லது ஆட்டோசோமல் ரெசஸிவாக இருக்கலாம், ஆட்டோசோமல் டாமினண்ட் வடிவம் மிகவும் பொதுவானதாக இருந்து வருவதோடு மேம்படும் நீர்க்கட்டி வளர்ச்சி மற்றும் பல்வேறு நீர்க்கட்டிகள், உடனிகழ்வான உயர் இரத்த அழுத்த வளர்ச்சி, சிறுநீரக பற்றாக்குறை மற்றும் சிறுநீரக வலி உடன் பல்வேறு நீர்க்கட்டிகளுடன் வளர்ச்சியுறும் சிறுநீரகங்களாக குறிப்பிடப்படுகிறது.[81] அல்லது கிளமருலியின் அழற்சியால் அல்லது சிறுநீரகங்களில் உள்ள சிறிய இரத்த நாளங்களால் குறிப்பிடப்படும் நோயான நாள்பட்ட கிளமெர்லோநெபிர்டிஸ்.[82][83][84] உயர் இரத்த அழுத்தம் சிறுநீரகங்களுக்கு வழங்கம் சிறுநீரக தமனிகளின் நோயாலும் உருவாகிறது. இது ரெனோவாஸ்குலர் உயர் இரத்த அழுத்தம் எனப்படுகிறது; இது ரெனின்-ஆன்ஜியோடென்ஸின் அமைப்பைத் தூண்டும் முக்கிய அல்லது கிளை சிறுநீரக தமனியின் ஸ்டெனோஸிஸ் காரணமாக சிறுநீரக திசுவின் மேற்பரவல் குறைவு என்று கருதப்படுகிறது.[85][86][87] அத்துடன் சில சிறுநீரக டியூமர்களும் உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்கு காரணமாகலாம். உயர் இரத்த அழுத்தம் உள்ள இளம் நோயாளிகளிடத்தில் சிறுநீரக டியூமரின் மாறுபடும் அறுதியிடல் ஜக்ஸ்டாகுளோமெர்குலர் செல் டியூமர், வில்ம்ஸ் டியூமர், மற்றும் ரெனல் செல் கார்சினோமா, இவையனைத்தும் ரெனினை உருவாக்கக்கூடியவை, ஆகியவற்றை உள்ளிட்டிருக்கிறது.[88]

நியூரோஎண்டாக்ரின் டியூமர்களும் இரண்டாம்நிலை உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்கு நன்கறியப்படட் காரணமாக இருக்கிறது. ஃபியோகுரோமோசைட்டோமா[89] (பெரும்பாலும் அட்ரினல் மெடுல்லாவில் காணப்படுவது) எபினெஃப்ரின் மற்றும் நோர்பைன்ஃபெரின் போன்ற கேட்டோகிளமைன்ஸ் சுரப்பதை அதிகரிக்கிறது, இது குறைந்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்த வஸோகன்ஸ்ட்ரிக்ஷன் மற்றும் கார்டியாக் தூண்டல் ஏற்படுத்துவதில் அட்ரினெர்ஜிக் ரிசப்டர்களின் மிதமிஞ்சிய தூண்டுதலுக்கு காரணமாகிறது. இந்த அறுதியிடல் எபினெப்ரினின் மற்றும் நோர்பைன்ஃபெரின் மற்றும்/அல்லது அவற்றின் மெட்டாபோலைட்கள் (வலினிலிலேமெண்டலிக் அமிலம்) அதிகரிக்க சிறுநீரக வெளியேற்றத்தின் நிரூபணத்தால் உறுதிசெய்யப்பட்டிருக்கிறது.

மருத்துவம் [தொகு]

குறிப்பிட்ட மருந்துகள், குறிப்பாக என்எஸ்ஏஐடிக்கள் போன்றவை (மோர்டின்/இபுபுரூஃபன்) மற்றும் ஸ்டிராய்டுகள் உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்கு காரணமாகலாம்.[90][91][92][93][94] பல்வேறு எதிர் உயர் இரத்த அழுத்த மருந்துகளை திடீரென்று நிறுத்திவிடுவதோடு சம்பந்தப்பட்ட உயர் இரத்த அழுத்தம் மறுபிணைப்பு உயர் இரத்த அழுத்தம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.[95][96][97][98][99][100][101] இரத்த அழுத்தத்தில் ஏற்படும் உயர்வு மருந்து தொடங்கப்படும்போதைய நிலையைக் காட்டிலும் அதிகமாக இருப்பதற்கு காரணமாகிறது. இரத்த அழுத்தத்தில் ஏற்படும் அதிகரிப்பின் தீவிரத்தைப் பொறுத்து, மறுபிணைப்பு உயர்இரத்த அழுத்தம் உயர் இரத்த அழுத்த அவசரநிலைக்கு இட்டுச்செல்லலாம். மறுபிணைப்பு உயர் இரத்த அழுத்தம் மருந்தளவை படிப்படியாக குறைப்பதன் மூலம் தவிர்க்கப்படுகிறது ("டோஸ் டேப்பரிங்" என்றும் தெரியவருவது), இதன்மூலம் மருந்தளவைக் குறைத்து சரிசெய்துகொள்வதற்கு போதுமான நேரம் உடலுக்கு வழங்கப்படுகிறது. மறுபிணைப்பு உயர் இரத்த அழுத்தத்துடன் பொதுவாக தொடர்புடைய மருந்துகள் குளோனிடைன்[102] மற்றும் பீட்டா-பிளாக்கர்ஸ் போன்ற மையமாகச் செயல்படும் எதிர் உயர் இரத்த அழுத்த உட்பொருட்களை உள்ளி்ட்டதாக இருக்கிறது.[101]

கருத்தரிப்பு [தொகு]

கர்ப்பமடையும் வயதிலுள்ள சில பெண்களுக்கு உயர் இரத்த அழுத்தம் இருக்கிறது என்பதுடன், கர்ப்பகால உயர் இரத்த அழுத்தம் 11 சதவிகிதம் வரை அதிகரிக்கிறது.[103] பொதுவாகப் பார்ப்போமெனில் இது கர்ப்பகாலத்தில் மூன்றுவித பிரச்சினைகளுக்கு முன்னறிவிப்பாளனாக இருக்கலாம்: முன்-எக்லம்ஸியா, ஹெச்இஎல்எல்பி சிண்ட்ரோம் மற்றும் எக்லம்ஸியா. மருந்தைக் கொண்டு தொடர்ந்து கட்டுப்படுத்தவேண்டியது அவசியமானதாக இருக்கிறது.[104][105]

தூக்கத் தொந்தரவுகள் [தொகு]

மற்ற பொதுவான மற்றும் அங்கீகரிக்கப்படாத காரணம் தூக்கத்தில் மூச்சுத்திணறல் ஆகும்,[106][107] இதற்கு தொடர்ந்து நாக்சர்னல் நேஸல் தொடர் நேர்மறையான சுவாசவழி அழுத்த சிகிச்சையளிப்பது சிறந்தது, ஆனால் பின்வரும் மற்ற அணுகுமுறைகளும் உள்ளன. இவை மேண்டிபுலர் அட்வான்ஸ்மெண்ட் ஸ்பிளிண்ட் (எம்ஏஎஸ்), யுபிபிபி, டான்ஸிலெக்டோமி, அடினோடெக்டோமி, செப்டோபிளாஸ்டி, அல்லது எடை குறைப்பு ஆகியனவாகும்.

மற்றொரு காரணம், மனநிலைக்குலைவிற்கு காரணமாக அமையும் பின்ஸ்வாக்னர் நோய் எனப்படும் விதிவிலக்கிலும் அரிதான நரம்பியல் நோய் ஆகும்; இது மல்டி-இன்ஃபார்க்ட் மனநிலைக்குலைவின் அரிதான வடிவமாகும் என்பதுடன் உயர் இரத்த அழுத்தத்துடன் சம்பந்தப்பட்ட நரம்பியல் குறைபாடுகளுள் ஒன்றாக இருக்கிறது.[108]

உடலியக்க நோய்க்குறியியல் [தொகு]

முதன்மைக் கட்டுரை: Pathophysiology of hypertension
தமனி அழுத்தத்தை பாதிக்கும் காரணிகளை விளக்கும் விளக்கப்படும்

இரண்டாம்நிலை உயர் இரத்த அழுத்தத்துடன் தொடர்புடைய பெரும்பாலான உடலியக்கங்கள் பொதுவாக முற்றிலும் புரிந்துகொள்ளப்பட்டிருக்கின்றன. இருப்பினும், அடிப்படை (பிரதான) உயர் இரத்த அழுத்தத்துடன் தொடர்புடையவை குறைவான அளவிற்குத்தான் புரிந்துகொள்ளப்பட்டிருக்கின்றன. கார்டியாக் அவுட்புட் என்று அறியப்பட்டிருப்பது நோயின் தொடக்க காலத்திலேயே மொத்த வெளிப்புற தடுப்பும் (டிபிஆர்) இயல்பாக இருக்கும் நிலையில் அதிகரிக்கிறது; ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் கார்டியாக் அவுட்புட் இயல்பான நிலைக்கும் குறைந்துவிடுகிறது ஆனால் டிபிஆர் அதிகரிக்கிறது. இதை விளக்குவதற்கு மூன்று கோட்பாடுகள் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளன:

  • சிறுநீரகங்களின் சோடியம் வெளியேற்றும் திறனின்மை, மொத்த வெளிப்புற தடுப்பு அதிகரிப்பதன் பக்க விளைவோடு உப்பு வெளியேற்றம் அதிகரிக்கச் செய்வதற்கு சுரக்கப்படும் ஆர்டீரியல் நாட்ரியுரிடிக் காரணி போன்ற நாட்ரியுரிடிக் காரணிகளுக்கு காரணமாக அமைகிறது.
  • மிகையாகச் செயல்படும் ரெனின்-ஆன்ஜியோடென்ஷன் அமைப்பு வேஸோகன்ஸ்ட்ரிக்ஷன் மற்றும் சோடியம் மற்றும் தண்ணீர் தங்கிவிடுவதற்கும் வழியமைக்கிறது. இரத்த அளவு அதிகரிப்பதும் உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்கு இட்டுச்செல்கிறது.[109][110][111][112][113][114]
  • மிகையாகச் செயல்படும் சிம்பதடிக் நரம்பு அமைப்பு அதிகரித்த அழுத்தத்திற்கு இட்டுச்செல்கிறது.[115][116][117][118]

உயர் இரத்த அழுத்தம் பெரும்பாலும் பரம்பரையாக பெறக்கூடியது என்றும் பாலிஜெனிக் (ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட மரபணுக்களால் ஏற்படுவது) என்றும் தெரியவருகிறது என்பதுடன் சில மரபணுக்கள் இந்த நிலையில் காரணகாரிய விளக்கத்தில் யூகிக்கப்பட்டுள்ளன.[119][120][121]

நோய் அறுதியிடல் [தொகு]

உயர் இரத்த அழுத்தம் உள்ள நோயாளிகளிடத்தில் செய்யப்படும் துவக்கநிலை மதிப்பீடு உயர் இரத்த அழுத்த அறுதியிடலை உறுதிசெய்ய முழு விவரம் மற்றும் உடல்சார்ந்த பரிசோதனை ஆகியவற்றை உள்ளிட்டிருக்க வேண்டும். உயர் இரத்த அழுத்தம் உள்ள பெரும்பாலான நோயாளிகள் அவர்களுடைய இரத்த அழுத்தம் உயர்வதைக் குறிக்கும் திட்டவட்ட அறிகுறிகளைக் கொண்டிருப்பதில்லை. அதிகரித்த தமனி அழுத்தத்தின் அறிகுறி பொதுவாக பரிசீலனைக்கு எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறது என்றாலும், கடுமையான உயர் இரத்த அழுத்தம் உள்ள நோயாளிகளிடத்தில் மட்டுமே பொதுவாக தலைவலி ஏற்படுகிறது. பண்புரீதியாக, "உயர் இரத்த அழுத்த தலைவலி" காலை நேரத்தில் ஏற்படுகிறது என்பதுடன் பின்தலைப் பகுதியிலேயே தோன்றுகிறது. அதிகரித்த இரத்த அழுத்தத்துடன் தொடர்பு கொண்டிருக்கக்கூடிய மற்ற குறிப்பிடப்படாத நோய்க்குறிகள் தலைச்சுற்றல், நடுக்கம், சுலபமாக வெளிறிப்போதல், மற்றும் பலவீனம் ஆகியவற்றை உள்ளிட்டதாக இருக்கிறது.[21]

இரத்த அழுத்தத்தை அளவிடுதல் [தொகு]

முதன்மைக் கட்டுரை: Blood pressure
வழக்கமான (இயக்கப்போக்கான) அனெராய்ட் மானோமீட்டருடனான ஸ்பைக்மோமானோமீட்டர் மற்றும் ஸ்டெதாஸ்கோப், இரத்த அழுத்தத்தைப் அளவிட பயன்படுத்தப்படுவது

உயர் இரத்த அழுத்தத்தை அறுதியிடுவது பொதுவாக தொடர்ந்து நீடிக்கும் உயர் இரத்த அழுத்தத்தின் அடிப்படையில் அமைந்திருக்கிறது. வழக்கமாக இதற்கு குறைந்தது ஒரு வாரத்திற்கு பிந்தைய மூன்று தனித்தனி அளவீடுகள் தேவைப்படுகின்றன. விதிவிலக்காக, அதிகரிப்பு உச்சகட்ட அளவிற்கு இருந்தால், அல்லது முக்கிய உறுப்பு சேதம் இருந்தால் பின்னர் அந்த அறுதியிடல் பயன்படுத்தப்பட்டு உடனடியாக சிகிச்சை மேற்கொள்ளப்படுகிறது.

நம்பத்தகுந்த இரத்த அழுத்தத்தைப் பெறுவது பின்பற்றும் சில விதிகள் மற்றும் இரத்த அழுத்த அளவீட்டில் தாக்கமேற்படுத்தும் பல காரணிகளைப் புரிந்துகொள்ளுதல் ஆகியவற்றை நம்பியிருக்கிறது.[122]

உதாரணத்திற்கு, உயர் இரத்த அழுத்தத்தை கட்டுப்படுத்துவதில் உள்ள அளவீடுகள் காஃபின் எடுத்துக்கொண்ட பின்னர் குறைந்தபட்சம் ஒரு மணிநேரத்திற்குப் பின்னரும், புகைப்பிடித்தலுக்கு அல்லது 30 நிமிடங்களுக்குப் பின்னர் மற்றும் எந்த ஒரு மன அழுத்தமும் இல்லாமல் இருக்க வேண்டும். மடிப்பு அளவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இருக்கிறது. உறையானது (மேல்புற) கையின் இரண்டில் மூன்று பங்கை சுற்றி மூடப்பட வேண்டும். நோயாளி இரண்டு கால்களையும் தரையில் பதித்தபடி நாற்காலியில் இந்த அளவீடு எடுகக்ப்படுவதற்கு முன்பாக குறைந்தது ஐந்து நிமிடங்களுக்கு நிமிர்ந்து உட்கார்ந்திருக்க வேண்டும். நோயாளியானவர் பல குளிர் மருந்துகளிலும் காணப்படுவது போன்ற எந்த ஒரு அட்ரினெர்ஜிக் ஊக்கிகளைகளையும் எடுத்துக்கொண்டிருக்கக் கூடாது.

கைமுறையான அளவீடு எடுக்கப்படும்போது அளவிடுபவர் எதிர்பார்க்கப்பட்ட சிஸ்டாலிக் அழுத்தத்திற்கும் மேலாக உறையை ஊதுவதில் கவனமாக இருக்க வேண்டும். அவர் அந்த உறையை 200 mmHgக்கு ஊதவேண்டும் என்பதுடன் பிறகு மெதுவாக ரேடியல் துடிப்பை உணரும் நேரத்தில் காற்றை மெதுவாக வெளியிட வேண்டும். ஒரு நிமிடத்திற்குப் பின்னர், ரேடியல் துடிப்பு நீண்டநேரத்திற்கு தொட்டுக்கொண்டிருக்காது என்ற நிலையில் அழுத்தத்தைக் காட்டிலும் அதிகமாக 30 mmHgக்கு உறையானது மீண்டும் ஊதிப் பெரிதாக்கப்பட வேண்டும். முழங்கை தமனிக்கு மேலாக ஒரு ஸ்டெதாஸ்கோப் மென்மையாக வைக்கப்பட வேண்டும். உறையானது இதய மட்டத்திற்கு வைக்கப்பட வேண்டும் என்பதுடன் அது 2 முதல் 3 mmHg/sக்கு காற்று வெளியேற்றப்பட வேண்டும். சிஸ்டாலிக் அழுத்தம் என்பது கோரட்கோஃபால் (பகுதி ஒன்று) விவரிக்கப்பட்ட ஒலிகளின் முதற்கட்டத்தில் அளவிடப்படும் அழுத்தமாகும். பின்னர் ஒலி நின்றுபோகின்ற (கே5) அல்லது அந்த ஒலி சட்டென்று மங்கிப்போகின்ற இடத்தில் உள்ள டயாஸ்டிக் அழுத்தம் அழுத்தமாக பதிவுசெய்யப்படுகிறது. இரண்டு அளவீடுகள் குறைந்தபட்சம் ஐந்து நிமிட இடைவெளியில் எடுக்கப்பட வேண்டும் என்பதுடன், 5 mmHgக்கும் அதிகமான வித்தியாசம் இருக்கிறது என்றால் மூன்றாவது அளவீடு செய்யப்பட வேண்டும். இந்த அளவீடு பின்னர் சராசரியாக்கப்படும். துவக்கநிலை அளவீடு இரண்டு கைகளையும் உள்ளிட்டதாக இருக்க வேண்டும். குறிப்பாக வயதான நோயாளிகளுக்கு சிகிச்சையளிக்கப்படும்போது ஆர்தோஸ்டேடிக் உயர் இரத்த அழுத்தத்தை அது காட்டலாம், உட்கார்ந்த நிலையிலும் நின்ற நிலையிலும் உள்ள இரத்த அழுத்தம் பயன்மிக்கதாக இருக்கலாம். இந்த இரத்த அழுத்தம் சிலபோது இரண்டு கைகளிலும் அளவிடப்படுகிறது என்பதுடன், உயர் அழுத்த கையானது அடுத்தடுத்த அளவீடுகளுக்கு முன்னுரிமையளிக்கப்படுகிறது.

இரத்த அழுத்தம் சிகிச்சையின் பலன் காரணமாக நாளின் நேரத்தில் மாறுபடுகிறது என்பதுடன் எடுத்துக்கொண்ட நேரம் உள்ளிட்ட தகவலைப் பதிவுசெய்ய மாதிரிகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இதன் பகுப்பாய்வு தற்காலங்களில் அரிதானதாக இருக்கிறது.

தானியக்க இயந்திரங்கள் பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன என்பதோடு கைமுறையாக சேகரிக்கப்பட்ட அளவீடுகளில் உள்ள மாறுபாட்டைக் குறைக்கச் செய்கின்றன.[123] அறியப்பட்ட உயர் இரத்த அழுத்தத்தைக் கொண்டு நோயாளிகளின் மருத்துவ அலுவலகங்களில் எடுக்கப்பட்ட அளவீடுகள் கட்டுப்படுத்தப்படாத உயர் இரத்த அழுத்தத்தோடு 20 சதவிகித நோயாளிகள் தவறான முறையில் அறுதியிடப்பட்டிருக்கலாம்.[124]

வீட்டில் இரத்த அழுத்த கண்காணிப்பு நாள் முழுவதும் வெவ்வேறு நேரங்களிலும் வீடு மற்றும் வேலை போன்ற வெவ்வேறு சூழல்களிலும் ஒரு நபரின் இரத்த அழுத்தத்தை வழங்கலாம்.[125] வீட்டுக் கண்காணிப்பு உயர் அல்லது குறைந்த இரத்த அழுத்தத்தை அறுதியிடுவதில் உதவி செய்யலாம். மருந்து மற்றும் வாழ்க்கைமுறை மாற்றங்களின் விளைவுகள் குறைந்த அல்லது இரத்த அழுத்த அளவுகளைக் குறைக்கிறதா அல்லது நெறிப்படுத்துகிறதா என்பதைக் கண்காணிப்பதும் உதவலாம். இரத்த அழுத்தத்தை வீட்டில் கண்காணிப்பது மருத்துவமனை உயர் இரத்த அழுத்த அறுதியிடலுக்கும் உதவலாம். அமெரிக்கன் ஹார்ட் அசோஸியேஷன்[126] "உங்களுக்கு 'மருத்துவமனை இரத்த அழுத்தம்' எனப்படுவது இருக்கலாம்; அதாவது உங்கள் இரத்த அழுத்தம் மருத்துவரின் அலுவலகத்தில் இருக்கும்போது அதிகரிக்கலாம். வீட்டில் கண்கானிப்பது உங்கள் உண்மையான இரத்த அழுத்தத்தை அளவிடுவதற்கு உதவலாம் என்பதோடு நீண்ட நேரத்திற்கு குறைவுபட்ட இரத்த அழுத்தத்தை உங்கள் மருத்துவரிடம் வழங்கலாம். இது ஆரோக்கியப் பிரச்சினைகளை அறுதியிடுகின்ற மற்றும் சாத்தியமுள்ளவற்றைத் தடுப்பதில் உதவிகரமானதாக இருக்கிறது."

சில வீட்டு இரத்த அழுத்த கண்காணிப்பு சாதனங்கள் இரத்த அழுத்த பட்டியலிடும் மென்பொருளின் பயன்பாட்டையும் உருவாக்கியிருக்கின்றன. இந்த பட்டியலிடும் முறைகள் நோயாளியின் மருத்துவருக்கு அச்சிடப்பட்ட பிரதியையும் இரத்த அழுத்த அளவீட்டை எடுப்பதற்கான நினைவூட்டுதலையும் வழங்குகிறது. இருப்பினும், ஒரு எளிய மற்றும் மலிவான வழி பின்னாளில் மருத்துவரால் ஆய்வு செய்யப்படக்கூடிய முறையில் பேனா மற்றும் காகிதம் கொண்டு மதிப்புக்களை கைமுறையாக பதிவுசெய்யவதே ஆகும்.

சிஸ்டாலிக் உயர் இரத்த அழுத்தம் உயர்த்தப்பட்ட சிஸ்டாலிக் இரத்த அழுத்தமாக வரையறுக்கப்படுகிறது. சிஸ்டாலிக் இரத்த அழுத்தம் வழக்கமான டயால்டோலிக் இரத்த அழுத்தத்தோடு அதிகரித்தால் அது தனிமைப்படுத்தப்பட்ட சிஸ்டோலிக் உயர் இரத்த அழுத்தம் எனப்படுகிறது. அதிகரிக்கும் வயதோடு முக்கிய தமனியின் இணக்கம் குறைவதன் காரணமாக சிஸ்டோலிக் உயர் இரத்த அழுத்தம் ஏற்படுகிறது.[127]

ஆய்வகப் பரிசோதனைகள் [தொகு]

உயர் இரத்த அழுத்தம் ஒருமுறை அறுதியிடப்பட்டதென்றால் பின்திரும்பல் (இரண்டாம்நிலை) காரணங்களை நீக்கவோ அல்லது அடையாளம் காணவோ முயற்சிக்க வேண்டியது முக்கியமானதாகும். இரண்டாம்நிலை உயர் இரத்த அழுத்தம் சிறுநீரக நோயின் காரணமாகவும் ஏற்படுகிறது என்பதால் பருவ வயதிற்கு முந்தைய குழந்தைகளிடத்தில் மிகப் பொதுவானதாக காணப்படுகிறது. பிரதானமான அல்லது அடிப்படை உயர் இரத்த அழுத்தம் வயதுவந்தோரிடத்தில் மிகவும் பொதுவானதாக இருக்கிறது என்பதுடன் உடல் பருமன் மற்றும் உயர் இரத்த அழுத்தத்தின் குடும்ப விவரம் உள்ளிட்ட பல அபாயக் காரணிகளையும் கொண்டிருக்கின்றன.[49] இரண்டாம்நிலை உயர் இரத்தத்திற்கான சாத்தியமுள்ள காரணங்களை அடையாளம் காண சோதனைகள் செய்யப்படுகின்றன என்பதோடு இதயம் அல்லது கண்கள் (விழித்திரை மற்றும் சிறுநீரகங்கள்) முக்கிய உறுப்புக்களின் சேதத்திற்கான ஆதாரமும் தேவைப்படுகிறது. கார்டியோவாஸ்குலர் நோயின் கூடுதல் அபாயக் காரணிகளாக இருக்கும் நீரிழிவுநோய் மற்றும் அதிகரித்த கொழுப்பு அளவுகள் ஆகியவற்றிற்கும் மருந்து அளிக்கப்பட வேண்டி இருப்பதால் பரிசோதனை செய்யப்படுகின்றன.[2] செய்யப்பட்ட பரிசோதனைகள் பின்வருமாறு வகைப்படுத்தப்படுகின்றன:

அமைப்பு பரிசோதனைகள்
சிறுநீரகம் மைக்ரோஸ்கோபிக் சிறுநீரகப் பகுப்பாய்வு, புரோட்டினூரியா, சீரம் பியுஎன் (இரத்த யூரிய நைட்ரஜன்) மற்றும்/அல்லது கிரியேட்டனைன்
உட்புற ஹார்மோன் சுரப்பி சீரம் சோடியம், பொட்டாஷியம், கால்சியம், டிஎஸ்ஹெச் (தைராய்டு-தூண்டும் ஹார்மோன்).
வளர்ச்சிதை மாற்றம் வெறும் வயிற்று இரத்த சர்க்கரை, மொத்த கொழுப்பு, ஹெச்டிஎல் மற்றும் எல்டிஎல் கொழுப்பு, டிரைகிளிசரைடுகள்
மற்றவை ஹெமாடோக்ரிட், எலக்ட்ரோகார்டியோகிராம், மற்றும் மார்பு எகஸ்ரே
ஆதாரங்கள்: உட்புற மருத்துவத்தின் ஹாரிஸன் கொள்கைகள் [50] மற்றவை [128][129][130][131][132][133]

கிரியேட்டனைன் (சிறுநீரகச் செயல்பாட்டு) சோதனை உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்கான ஒரு காரணமாக இரண்டு உள்ளுறையும் காரணங்களையும் அடையாளம் காண சோதிக்கப்படுகிறது, மாற்றாக உயர் இரத்த அழுத்தம் சிறுநீரக சேதத்தின் தொடக்கத்திற்கு காரணமாக இருக்கிறது. பின்னாளில் குறிப்பிட்ட எதிர் உயர் இரத்த அழுத்தத்தின் பக்க விளைவுகளுக்கான சாத்தியத்தை கண்காணீப்பதற்கான அடிப்படையாக இது இருக்கிறது. குளுக்கோஸ் சோதனை டயாபடிஸ் மெல்லிடஸை அடையாளம் காண்பதற்காகவும் செய்யப்படுகிறது. மேலும், புரோட்டீனூரியா கண்டுபிடிப்பிற்கான சிறுநீரக மாதிரிகளை சோதனை செய்வது உள்ளுறையும் சிறுநீரக நோய் அல்லது உயர் இரத்த அழுத்த சேதத்தின் ஆதாரத்தை சேகரிப்பதற்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது. எலக்ட்ரோகார்டியோகிராம் (இகேஜி/இசிஜி) சோதனை உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்கு எதிராக செயல்படுவதிலிருந்து இரத்தம் அழுத்தத்திற்கு உட்பட்டிருப்பதன் ஆதாரத்தை சரிபார்ப்பதற்காக செய்யப்படுகிறது. முடிவாக ஏற்படும் இதயத் தசையின் கெட்டிப்படுதல் (இடது வெண்ட்ரிகுலர் ஹைபர்டிராபி) அல்லது முன்னதாக அமைதியுடனிருந்த கார்டியாக் நோயின் (நுட்பமான எலக்ட்ரிக்கல் ஊடுகடத்தல் தடை அல்லது மையோகார்டியல் இடையூறும்கூட) தோற்றத்தைக் காட்டுவதாக இருக்கலாம். கார்டியாக் விரிவடைதலின் அறிகுறிகள் அல்லது கார்டியாக் செயலிழப்பின் ஆதாரத்தை அறிந்துகொள்வதற்கு மார்பு எக்ஸ்ரேக்கள் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம்.

தடுப்பு முறை [தொகு]

பின்வருபவை உள்ளிட்ட பல்வேறு அம்சங்களைப் பொறுத்து உயர் இரத்த அழுத்தத்தின் அளவு தடுக்கப்படலாம்: நடப்பு இரத்த அழுத்த அளவு, முக்கிய/இலக்கு உறுப்புக்களில் (விழித்திரை, சிறுநீரகம், இதயம்) ஏற்படும் மாற்றங்கள், கார்டியோவாஸ்குலர் நோய்களின் அபாயக் காரணிகள் மற்றும் அப்போதைய வயது.

தற்போதைய நோயாளி மிகக்கடுமையான உயர் இரத்த அழுத்தத்தைக் கொண்டிருந்தால் தவிர, திரும்பத் திரும்ப எடுக்கப்படும் அளவீடுகளுக்குள்ளான நீடித்த மதிப்பீட்டு காலத்தோடு தொடர்புடையதாக இருக்க வேண்டும். இதைத் தொடர்ந்து, வாழ்க்கைமுறை ஆலோசனை மற்றும் மருந்தாக்கியல் அல்லாத தேர்வுகள் எந்த ஒரு மருந்து சிகிச்சையும் தொடங்கப்படுவதற்கு முன்னர் அளிக்கப்பட வேண்டும்.

பிரிட்டிஷ் ஹைபர்டென்ஷன் சொசைட்டியின் வழிகாட்டுதல் அடிப்படையிலான உயர் இரத்த அழுத்த கையாளுதல் நிகழ்முறை உயர் இரத்த அழுத்தம் அல்லது முன்-உயர் இரத்த அழுத்தம் கொண்டிருக்கும் அனைத்து நோயாளிகளிடத்திலும் மருந்தாக்கியல் அல்லாத தேர்வுகளை பரிந்துரைக்கிறது. இந்த அளவீடுகள் பின்வருவனவற்றை உள்ளிட்டிருக்கிறது;

  • எடை குறைப்பு மற்றும் தொடர்ச்சியான ஏரோபிக் உடற்பயிற்சி (எ.கா., லேசானதிலிருந்து மிதமானது வரையிலான உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்கு முதல் நடவடிக்கைகளாக நடைப்பயிற்சி பரிந்துரைக்கப்படுகிறது. தொடர்ச்சியான உடற்பயிற்சி இரத்த ஓட்டத்தை மேம்படுத்துகிறது என்பதுடன் நின்றுபோகும் இதய விகிதம் மற்றும் இரத்த அழுத்தத்தைக் குறைப்பதற்கு உதவுகிறது.[134] தீவிரம் குறைந்த உடற்பயிற்சியானது அதிகத் தீவிரமான உடற்பயிற்சியைக் காட்டிலும் இரத்த அழுத்தத்தைக் குறைப்பதில் மிகுந்த செயல்திறன் உள்ளதாக இருக்கலாம் என்பதை சில ஆய்வுகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.[135] இந்த நிலைகள் இரத்த அழுத்தத்தைக் குறைப்பதில் மிகவும் பயன்மிக்கவை என்றாலும் மிதமான அல்லது கடுமையான உயர் இரத்த அழுத்தம் உள்ள நோயாளிகளிடத்தில் பாதுகாப்பான அளவிற்கு இரத்த அழுத்தத்தைக் குறைப்பதற்கு பல நோயாளிகளிடத்திலும் மருந்து சிகிச்சை அவசியமானதாக இருக்கிறது.
  • உணவு சர்க்கரை உள்ளெடுப்பைக் குறைப்பது.
  • உணவில் சோடியத்தைக் (உப்பு) குறைப்பது பயன்மிக்கதாக இருக்கலாம்: இது 33 சதவிகித மக்களிடத்தில் இரத்த அழுத்தத்தைக் குறைக்கிறது (மேலே பார்க்கவும்). தங்களுடைய உப்பு உள்ளெடுப்பைக் குறைத்துக்கொள்ள உப்பு மாற்றுப்பொருள் பலராலும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.[136]
  • இரத்த அழுத்தத்தைக் குறைப்பதில் பயன்மிக்கதாக உள்ள கூடுதலான உணவுமுறை மாற்றங்கள் அதிக பழங்கள் மற்றும் காய்கறிகள் மற்றும் குறைவான அல்லது கொழுப்பற்ற பால் உணவுகள் கொண்ட DASH உணவுமுறையை (d ietary a pproaches to s top h ypertension (உயர் இரத்த அழுத்தத்தைக் குறைப்பதற்கான உணவுமுறை அணுகுமுறைகள்)) உள்ளிட்டிருக்கிறது. நோஷனல் ஹார்ட், லங் அணட் பிளட் இன்ஸ்ட்டியூட் வழங்கிய ஆராய்ச்சி மேற்கொண்ட இந்த உணவுமுறை பயன்மிக்கதாக இருப்பது நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது.[137] இதற்கும் மேலாக, தினசரி கால்சியம் உள்ளெடுப்பு அதிகரிப்பது, கருத்தளவில் சோடியத்தின் விளைவை முடிவுக்குக் கொண்டுவருகின்ற மற்றும் இரத்த அழுத்தத்தைக் குறைப்பதில் சிறுநீரகத்தில் செயல்படுகின்ற உணவுமுறை பொட்டாசியத்தை அதிகரிக்கச் செய்வதன் பலனைக் கொண்டிருக்கிறது. இதுவும் இரத்த அழுத்தத்தைக் குறைப்பதில் அதிக பலனளிப்பதாக நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது.
  • புகையிலைப் பயன்படுத்துவது மற்றும் ஆல்கஹால் நுகர்வை நிறுத்துவது இரத்த அழுத்தத்தைக் குறைப்பதாக நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. துல்லியமான இயக்கவியல் முழுதுமாகப் புரிந்துகொள்ளப்படவில்லை, ஆனால் இரத்த அழுத்தம் (குறிப்பாக சிஸ்டாலிக்) எப்போதுமே ஆல்கஹால் அல்லது நிகோடின் நுகர்வைத் தொடர்ந்து முன்னதாகவே அதிகரிக்கிறது. அதைத்தவிர்த்து, புகைப்பிடிப்பதை விடுவது உயர் இரத்த அழுத்தம் உள்ளவர்களுக்கு அவசியமானதாகும், ஏனென்றால் பக்கவாதம் மற்றும் மாரடைப்பு போன்ற உயர் இரத்த அழுத்தத்தின் பல அபாயகரமான விளைவுகளின் அபாயத்தையும் குறைக்கிறது. காஃபி அருந்துவதும் (காஃபின் உள்ளெடுப்பு) இரத்த அழுத்தத்தை முன்னதாக அதிகரிக்கிறது ஆனால் நாள்பட்ட உயர் இரத்த அழுத்தத்தை உருவாக்குவது இல்லை என்பதை கவனிக்கவும்.
  • மன அழுத்தத்தைக் குறைப்பது, உதாரணத்திற்கு தியானம் மற்றும் பிற உடல்மன அமைதிப்படுத்தல் உத்திகள்[138] போன்ற மன அமைதி சிகிச்சை, உயர் ஒலி அளவுகள் மற்றும் அதிகப்படியான ஒளி போன்ற சுற்றுச்சூழல் அழுத்தத்தைக் குறைப்பது ஆகியவை உயர் இரத்த அழுத்தத்தைத் தணிப்பதற்கான கூடுதல் முறையாக இருக்கலாம். ஜேகப்ஸன் மேம்பட்ட தசை தளர்ச்சி மற்றும் உயிரியல் பின்னூட்டம் ஆகியவையும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன,[139] குறிப்பாக, சாதன வழிகாட்டு சுவாசிப்பு,[140][141] இருப்பினும் இது மற்ற மனஅமைதியாக்க உத்திகளுடன் இணைந்து செய்யப்படவில்லை என்றால் பயன்மிக்கதாக இருக்காது என்பதை ஒருங்கிணைந்த-பகுப்பாய்வு குறிப்பிடுகிறது.[142]

சிகிச்சை [தொகு]

வாழ்க்கைமுறை மேம்பாடுகள் [தொகு]

உயர் இரத்த அழுத்தம் தீவிரமடையாதவரை, முந்தைய பிரிவில் விவாதிக்கப்பட்டுள்ள வாழ்க்கைமுறை மாற்றங்கள் மருந்து சிகிச்சை தொடங்கப்படுவதற்கு முன்னர் வலுவாக பரிந்துரைக்கப்படுகிறது. DASH உணவுமுறையைப் பின்பற்றுவது வாழ்க்கைமுறை மாற்றத்தின் உதாரணம் மிதமாக உயர்ந்த இரத்த அழுத்தத்தை பயன்மிக்க முறையில் குறைப்பதை மீண்டும் மீண்டும் நிரூபிக்கிறது. மருந்து உடனடியாகப் பயன்படுத்தப்படுவதற்கு உயர் இரத்த அழுத்தம் போதுமானது என்று தீர்மானித்தால், வாழ்க்கைமுறை மாற்றங்களும் அதேநேரத்தில் தொடங்கப்பட வேண்டும்.

பிரிட்டன் வழிகாட்டுதல்கள் வரிசையானது பின்வரும் அட்டவணையில் நிறுவப்பட்டுள்ள விஷயங்களை அடைவதற்கு சிகிச்சை துவக்கநிலை மற்றும் விரும்பத்தகுந்த இலக்குகளை வரையறுக்கிறது. 140-159/80-99 இடைப்பட்ட இரத்த அழுத்தம் உள்ள நோயாளிகள் மற்றும் கூடுதல் காரணிகள் இல்லாத நோயாளிகளுக்கு வாழ்க்கைமுறை நடவடிக்கைகள் மற்றும் வழக்கமான இரத்த அழுத்தம் மற்றும் அபாயக் காரணி மறுபரிசீலனை ஆகியவை முன்மொழியப்படுகின்றன.

சிகிச்சையை தொடங்குவதற்கான நுழைவாயில்கள் குழு சிகிச்சையின் இலக்கு
>160/100 இதுபோன்ற தொடர்ச்சியான அளவீடுகள் உள்ளவை அனைத்தும் <140/90
>140/90 இதில்:[9] கார்டியோவாஸ்குலர் அபாயம் >10 வருடங்களுக்கு 20 சதவிகிதம்
அல்லது கார்டியோவாஸ்குலர் நோயை உருவாக்குகிறது
அல்லது முக்கிய உறுப்பு சேதத்திற்கான ஆதாரத்தைக் கொண்டிருக்கிறது
அல்லது நாள்பட்ட சிறுநீரக நோய் உயர் அளவிலான ஆல்புமினூரியா இல்லாமல்[143]		 <140/90
>130/80 வகை 2 நீரிழிவுநோய் மட்டும்[144] <130/80
>135/85 வகை 1 நீரிழிவுநோய் மட்டும்[145] <130/80
>130/80 வகை 1 நீரிழிவுநோய் மைக்ரோஆல்புமினூரியா[145]
அல்லது வகை 2 நீரிழிவு நோய் சிறுநீரகங்களுடன், கண் அல்லது செரிபரோவாஸ்குலர் சேதம்[146]		 <130/80
>130/80 நாள்பட்ட சிறுநீரக நோய் உயர் அளவிலான ஆல்புனூரியாவுடன்[143] <125/75

உயிரியல் பின்னூட்டம் [தொகு]

உயர் இரத்த அழுத்தத்தை கண்காணிக்கவும் சாத்தியம் இருந்தால் குறைக்கவும் உயிரியல் பின்னூட்ட சாதனங்களை தனியாகவோ அல்லது வாழ்க்கைமுறை மாற்றங்கள் அல்லது மருந்துகளுடன் சேர்த்தோ பயன்படுத்தலாம். ரெஸ்பரேட் இதற்கு ஒரு உதாரணம், இது கையில் எடுத்துச்செல்லக்கூடிய தனிப்பட்ட சிகிச்சையளிப்பு மருத்துவ சாதனம் என்பதுடன் அமெரிக்காவில் இது கடைகளில் கிடைக்கிறது.

மருந்துகள் [தொகு]

முதன்மைக் கட்டுரை: Antihypertensive drugs

உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்கு சிகிச்சை அளிப்பதற்கு ஆண்டிஹைபர்டென்சிவ் எனப்படும் பல்வேறு வகையிலான மருந்துகள் இருக்கின்றன, இவை -மாறுபடும் முறையில்- இரத்த அழுத்தத்தைக் குறைக்கச் செயலாற்றுகின்றன. 5–6 mmHg அளவிற்கு இரத்த அழுத்தத்தைக் குறைப்பது பக்கவாதம் ஏற்படும் அபாயத்தை 40 சதவிகிதம் குறைக்கிறது, காரனரி இதய நோயை 15–20 சதவிகிதம் குறைக்கிறது என்பதுடன், பித்து பிடித்தல், இதய செயலிழப்பு மற்றும் வாஸ்குலர் நோயால் ஏற்படும் உயிரிழப்பு ஆகியவற்றின் அபாயத்தையும் குறைக்கிறது என்று ஆதாரங்கள் குறிப்பிடுகின்றன.

இந்த சிகிச்சையின் நோக்கம் பெரும்பாலான நோயாளிகளின் இரத்த அழுத்தத்தை <140/90 mmHg அளவுக்கு கட்டுப்படுத்துவதும், நீரிழிவு நோய் அல்லது சிறுநீரக நோய் போன்ற சில குறிப்பிட்ட அம்சங்களைக் குறைக்கச் செய்வதுமாகும் (சில மருத்து தொழில்முறையாளர்கள் அளவுகளை 120/80 mmHgக்கும் குறைவாக வைத்திருக்கும்படி பரிந்துரைக்கின்றனர்).[147] சேர்க்கப்படும் ஒவ்வொரு மருந்தும் சிஸ்டாலிக் இரத்த அழுத்தத்தை 5–10 mmHgக்கு குறைக்கலாம், இதனால் இரத்த அழுத்தக் கட்டுப்பாட்டை அடைய தொடர்ந்து பல்வேறு மருந்துகளே தேவைப்படுகின்றன.

பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் மருந்துகள் பின்வரும் வகைமாதிரியான குழுக்களை உள்ளிட்டிருக்கின்றன:[9]

  • ஏசிஇ இன்ஹிபிட்டர் கேப்டோப்ரில், எனலாப்ரில், ஃபாஸினோப்ரில் (மோனோப்ரில்), லிஸினோப்ரில் (செஸ்ட்ரில்), குயினாப்ரில், ரேமிப்ரில் (அல்டேஸ்) போன்றவை.
    • ஆன்ஜியோடென்ஸன் II ரிசப்டர் அன்டாகானிஸ்ட்கள் ஏசிஇ இன்ஹிபிட்டர்கள் ஏற்கப்படாத இடங்களில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன: எ.கா., டெல்மிசர்டன் (மைகார்டிஸ், பிரிட்டர்), இர்பெஸர்டான் (அவாப்ரோ), லோஸார்டன் (கோஸர்), வால்ஸர்டன் (டயோவன்), கேன்டஸர்டான் (அமியாஸ்)
  • கால்சியம் சேனல் பிளாக்கர்கள் நைஃபிடைபின் (அடாலட்)[148] அம்லோடைபின் (நோர்வாஸ்க்), டைல்டயாஸம், வெராபமிள்
  • டையூரிடிக்: எ.கா., பென்ட்ரோஃபுளூமதையாசைட், குளோர்டாலைடோன், ஹைட்ரோகுளோரோதையாசேட் (ஹச்சிடிஎஸ் என்றும் அழைக்கப்படுவது)

கூடுதலாக பயன்படுத்தப்படும் மற்ற குழுக்களாவன:

  • ஃபூரோஸ்மைட் அல்லது குறைந்த அளவிற்கான ஸ்பைரோநோலாக்டின் போன்ற கூடுதல் டையூரிடிக்குகள்.
  • ஆல்பா பிளாக்கர்கள் பிரஸோஸின், அல்லது டெராஸோஸின். டோக்ஸாஸோஸின் போன்றவை இதயச் செயலிழப்பின் அபாயத்தை அதிகரிக்கச் செய்வதாக தெரிகின்றன, அத்துடன் எளிய டையூரிடிக்கைக் காட்டிலும் குறைந்த அளவிற்கே பயன்தருபவையாக இருக்கின்றன.[149]
  • பீட்டா பிளாக்கர்கள் அதினோலால், லேப்டடால், மெட்டாபுரோட்டலால் (லோப்ரஸர், டாப்ரால்-எக்ஸ்எல்), புரோபுரானலால். ஒருகட்டத்தில் முதல் வரிசை துணைப்பொருட்களாக இருந்தவை நீரிழிவு நோய் ஏற்படும் அபாயத்தின் காரணமாக பிரிட்டனில் இப்போது இதற்காக மிகக்குறைந்த அளவிற்கே நேரடியாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.[150]
  • அலிஸ்கிரென் போன்ற (டெகுர்னா) நேரடி ரெனின் இன்ஹிபிட்டர்கள். முடிவில் சில துணைப்பொருட்கள் அடுத்தடுத்து தரப்படுவதாக இருக்கலாம்:
  • கலவையாக்கத் தயாரிப்புகள் (வழக்கமாக ஹெச்சிடிஇஸட் மற்றும் வேறு மருந்தை உள்ளிட்டதாக இருப்பது). நிலைப்படுத்தப்பட்ட கலவையாக்கங்களின் அனுகூலம் நோயாளிகளால் நிறைய எண்ணிக்கையிலான மாத்திரைகள் எடுக்கப்படுவதைக் குறைக்கச் செய்வதன் மூலம் சிகிச்சையோடு ஒத்துழைப்பதை அதிகரிக்கிறது என்பதே. ஏசிஇ இன்ஹிபிட்டர் பெரின்போடோப்ரிலின் நிலைப்படுத்தப்பட்ட கலவையாக்கம் மற்றும் கால்சியம் சேனல் பிளாக்கரான அம்லோடைபின் ஆகியவை கூடுதலாக பலவீனப்படுத்தும் குளுக்கோஸ் ஏற்பு உள்ள நோயாளிகள் மற்றும் வளர்ச்சிதைமாற்ற குறைபாடு உள்ள நோயாளிகள் ஆகியோரிடத்தில்கூட மிகுந்த பலனளிப்பவை என்று சமீபத்தில் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளன.[151]

துவக்கநிலை மருந்துத் தேர்வு [தொகு]

இரத்த அழுத்தம் கடுமையாக உயராதவரை, மருத்துவரீதியாக மேற்பார்வையிடப்பட்ட வாழ்க்கைமுறை மாற்றங்கள் மற்றும் மருந்து சிகிச்சையை தொடங்குவதற்கு முன்பு பரிந்துரைக்கப்படும் கண்காணிப்பு ஆகியவற்றில் ஒருமனதான வழிகாட்டல் தேவைப்படுகிறது. எல்லா மருந்து சிகிச்சைகளும் பக்க விளைவுகளைக் கொண்டிருக்கின்றன என்பதோடு, உயர் இரத்த அழுத்தங்களிலான பலனின் ஆதாரம் மிகைப்படுத்தப்படும்போது குறைந்த மிதமான அளவிற்கு உயர்ந்த இரத்த அழுத்தம் குறித்த மருத்துவப் பரிசோதனைகள் ஒட்டுமொத்த மரண விகிதத்தைக் குறைப்பதில் தோற்றுப்போய்விடும்.

வாழ்க்கைமுறை மாற்றங்கள் பயனற்றதாக அல்லது இரத்த அழுத்தத்தை சிக்கலானதாக வழங்கினால் பின்னர் தொடங்கப்படும் மருந்து சிகிச்சை பயன்மிக்க முறையில் உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்கான ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட துணைப்பொருளைக் கோரலாம்.

உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்கு பல்வேறு மருந்துகளில் எந்த வகை தொடக்க நிலையில் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பது பல்வேறு பெரிய அளவிலான ஆய்வுகள் மற்றும் பல்வேறு தேசிய வழிகாட்டு நெறிமுறைகளைப் பொறுத்த விஷயமாக இருக்கிறது.

மாரடைப்பைக் குறைப்பதற்கான பரிசோதனை ஆய்வு ஆண்டிஹைபர்டென்சிவ் மற்றும் லிபிட் குறைக்கும் சிகிச்சை ஆகியவை பல்வேறு இனமக்களையும் கலந்த 33,357 உறுப்பினர்கள் கொண்ட குழுவில் செய்யப்பட்ட கால்சியம் சேனல் பிளாக்கர் மற்றும் ஏசிஇ இன்ஹிபிட்டர் உடன் ஒப்பிடுகையில் விலை மலிவானதாகவும், தையாஸைட் டையூரிடிக் குளோர்தாலிடோனுக்கான சிறந்த முடிவுகளையும் காட்டியுள்ளதாக நிரூபித்துள்ளது.[152] ஏஎல்எல்ஹெச்ஏடி முடிவுகளிலிருந்து ஒரு பகுதியாக வந்துள்ள துவக்கநிலை சிகிச்சையாக தையாசைட் டையூரிடிக்ஸைப் பயன்படுத்துவதற்கான 1993 ஆம் ஆண்டு ஒருமனதான பரிந்துரை பின்வருவதை தெரிவிக்கிறது "தையாசைட்-வகை டையூரிடிக்ஸ் ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட முக்கிய வகைகளிலான சிவிடியைத் தடுப்பதில் மேம்பட்டிருக்கிறது என்பதுடன் செலவு குறைந்ததாகவும் இருக்கிறது. அவை முதல் நிலை ஆண்டிஹைபர்டென்சிவ் சிகிச்சைக்கென்று முன்னுரிமையளிக்கப்பட வேண்டும்."[152]

அடுத்தடுத்த சிறிய ஆய்வுகள் (ஏஎன்பிபீ2) ஏஎல்எல்ஹெச்ஏடி இல் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட தையாசைட் டையூரிடிக் முடிவுகளில் உள்ள லேசான அனுகூலங்களைக் காட்டவில்லை என்பதோடு உண்மையில் வயதான ஆண் நோயாளிகளிடத்தில் ஏசிஇ-இன்ஹிபிட்டர்களுக்கான சற்றே சிறந்த முடிவுகளையே காட்டின.[153]

தையாசைட் டையூரிடிக்ஸ் மிகுந்த பயன்மிக்கவை, பல நிபுணர்களாலும் உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்கான முதல் நிலை மருந்தாக பரிந்துரைக்கப்பட்டவை என்பதோடு, மற்ற சிகிச்சைகளோடு ஒப்பிடுகையில் மிகவும் ஏற்கப்படக்கூடியவை, இருப்பினும் அவை புதிய மருந்துகள் அளவிற்கு பரிந்துரைக்கப்படுவதில்லை. ஹைட்ரோகுளோரோதயாசைட் இந்த வகையில் பயன்படுத்தப்படும் பாதுகாப்பான மற்றும் மிகவும் செலவுகுறைந்த துணைப்பொருளாக இருக்கலாம் என்பதோடு ஒற்றை மாத்திரையில் மற்ற துணைப்பொருட்களோடு மிகத் தொடர்ச்சியாக சேர்க்கப்படுபவையாக இருக்கின்றன. இந்த துணைப்பொருளை ஒரு நாளைக்கு 25 மில்லிகிராம்களுக்கும் அதிகமான மருந்தளவுகளுக்கு எடுத்துக்கொள்வது குறைந்த பொட்டாசியம் அல்லது ஹைபோகேலமியாவின் ஏற்கப்படாத அபாயத்தை உருவாக்குகிறது. குறைந்த அளவிற்கு தயாசைட் டையூரிடிக்கிற்கு மிதமிஞ்சிய ஹைபோகேலமியா எதிர்வினை உள்ள நோயாளிகள், இரண்டாம் நிலை உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்கு பொதுவான காரணமாக இருக்கும் ஹைபரால்டோஸ்டெரோனிஸம் இருப்பதாக சந்தேகிக்கப்பட வேண்டியவர்கள் ஆகிறார்கள்.

உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்கான முதல் வரிசை சிகிச்சையாக தயாசைட் டையூரிடிக்கை ஒருமனதாகப் பரிந்துரைப்பது இரத்த அழுத்த சிகிச்சைகள் அனைத்தும் பக்கவிளைவுகளைக் கொண்டிருக்கின்றன என்ற பின்னணிக்கு எதிரானவையாக இருக்கிறது. தயாசைட் டையூரிடிக்ஸின் சாத்தியமுள்ள கடுமையான பக்கவிளைவுகள் ஹைபர்கொலஸ்டரோலிமியா மற்றும் டயபடீஸ் மெல்லிடஸ் டைப் 2 உருவாகும் அபாயம் தொடர்ந்து அதிகரிப்பதுடனான பலவீனமான குளுக்கோஸ் ஏற்பு ஆகியவற்றை உள்ளிட்டிருக்கிறது. தயாசைட் டையூரிடிக்ஸ் பொட்டாசியம்-ஸ்பேரிங் டையூரிடிக் அல்லது துணைப்பொருள் பொட்டாசியம் உடன் சேர்க்கப்பட்டால் தவிர சுற்றும் பொட்டாசியத்தை பலவீனப்படுத்திவிடுகிறது. இதன் அடிப்படையில், அடிப்படை உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்கான சிகிச்சைக்கு முதல் வரிசையாக தயாசைடுகள் பயன்படுத்துவதை முன்னுரிமையளிப்பதற்கான ஒருமனதான பரிந்துரைகள் குறித்து மீண்டும் மீண்டும் கடுமையான முறையில் கேள்வி எழுப்பப்படுகின்றன.[154][155][156] இருப்பினும் ஜெரியாட்ரிக்ஸ் மெர்க் மேனுவலின்படி, "தயாசைட்-வகை டையூரிடிக்குகள் வயதானவர்களிடத்தில் குறிப்பாக பாதுகாப்பானதாகவும் பயன்மிக்கதாகவும் இருக்கிறது."[157]

தற்போதைய பிரிட்டிஷ் வழிகாட்டிகள் 55 வயதிற்கும் அதிகமாக உள்ள நோயாளிகள் மற்றும் ஆப்பிரிக்க/ஆப்ரோகரீபியன் இனக்குழுவினர் அனைவருக்கும் கால்சியம் சேனல் பிளாக்கர்கள் அல்லது தயாசைட் டையூரிட்டிக்குகள் கொண்டு தொடங்குவதையும், மற்ற இனக்குழுவைச் சேர்ந்த இளம் நோயாளிகளை ஏசிஇ-இன்ஹிபிட்டர்கள் கொண்டு தொடங்கப்பட வேண்டும் என்பதையும் பரிந்துரைக்கிறது. அடுத்தடுத்து இரட்டை சிகிச்சையானது, கால்சியம் சேனல் பிளாக்கர் அல்லது ஒரு (தயாசைட்) டையூரிடிக் கொண்ட சேர்மானத்தில் ஏசிஇ-இன்ஹிபிட்டரைப் பயன்படுத்த வேண்டியது தேவைப்படலாம். ஒரு ஆல்பா பிளாக்கராவோ அல்லது பீட்டா-பிளாக்கராகவோ உள்ளவை அல்லது மேற்கொண்டு டையூரிடிக்கை (எ.கா ஸ்பைரோநோலாக்டின் அல்லது ஃபூரோஸ்மைட்) பரிசீலனை செய்வதில் மும்மடங்கு சிகிச்சை மற்ற மூன்று குழுக்களுக்குமானது என்பதுடன் தேவை ஏற்படும்போது நான்காவதாக சேர்த்துக்கொள்ளப்படுகிறது.[9] முதல் வரிசை துணைப்பொருட்களாக பீட்டா பிளாக்கர்களின் நிலை குறைப்பிற்கு முன்னதாக, சேர்மான சிகிச்சையின் பிரிட்டன் முறை இந்த மருந்து வகைகளின் முதல் எழுத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டு "ABCD விதி" என்று அழைக்கப்படுகிறது.[9][158]

மதிப்பிடுதல் [தொகு]

நீடித்த உயர் இரத்த அழுத்தத்தின் முக்கியமான பிரச்சினைகளை விளக்கும் விளக்கப்படம்

இது மரபுசார்ந்தது, உணவுப் பழக்கங்கள் மற்றும் ஒட்டுமொத்த வாழ்க்கைமுறைத் தேர்வுகள் உள்ளிட்ட சில காரணிகளின் அடிப்படையில் அமைந்திருக்கிறது. ஒரு தனிநபர் அவருடைய நிலை குறித்து பிரக்ஞை உள்ளவராக இருந்தால் அவருடைய இரத்த அழுத்தத்தைக் குறைப்பதற்கான அவசியமான முன்தடுப்பு நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வார், அப்படிச் செய்யாதவர்களைக் காட்டிலும் இவர்கள் மிகவும் சிறந்த முடிவைப் பெறுவதற்கு வாய்ப்பிருக்கிறது.

பிரச்சினைகள் [தொகு]

முதன்மைக் கட்டுரை: Complications of hypertension

உயர் இரத்த அழுத்தம் அதரோஸ்கிளிரோஸிற்கான அபாயக் காரணியாக இருப்பதால் எல்லாவித அதரோஸ்கிளிரோஸிற்கான மருத்துவக் குறிப்புகளில் அபாயக் காரணியாகவே வெளிப்படுத்தப்படுகிறது.[159][160][161][162][163] இது 0}இதயச் செயலிழப்பு,[110][164] காரனரி தமனி நோய்,[165][166][167] பக்கவாதம்,[91] சிறுநீரக நோய்,[168][169][170] மற்றும் வெளிப்புற தமனி நோய் போன்றவற்றிற்கான தனிப்பட்ட முன்னதாகவே தவிர்த்துவிடக்கூடிய காரணியாக இருக்கிறது.[171][172][173] இது தொழில்மயமான நாடுகளில் கார்டியோவாஸ்குலர் ஆரோக்கியமின்மை மற்றும் இறப்பு விகிதம் ஆகியவற்றிற்கான தவிர்க்க இயலாத மிக முக்கியமான அபாயக் காரணியாக இருக்கிறது.[174] இந்த அபாயம் பின்வருவனவற்றிற்காக அதிகரிக்கிறது:

  • செரிபரோவாஸ்குலர் விபத்து (சிவிஏக்கள் அல்லது பக்கவாதங்கள்)[91][166][175][176][177][178][179]
  • மையோகார்டியல் இன்ஃபார்க்ஷன் (மாரடைப்பு)[91][175][180]
  • ஹைபர்டென்சிவ் கார்டியோமையோபதி (நாள்பட்ட உயர் இரத்த அழுத்தத்தின் காரணமாக ஏற்படும் இதய செயலிழப்பு)[180][181][182][183]
  • இடது வென்ட்ரிக்குலர் ஹைபர்டிராபி - இதயத்தின் இடது வென்ட்ரிக்கிளுடைய மையோகார்டியம் (தசை) கெட்டிப்படுதல்.[59][166][184][185][186]
  • ஹைபர்டென்சிவ் ரெட்டினோபதி - விழித்திரை சேதம் [187][188][189][190][191][192][193][194][195][196][197][198][199]
  • ஹைபர்டென்சிவ் நெப்ரோபதி[175][200][201] - நாள்பட்ட சிறுநீரக செயலிழப்பு "பெனின் நெப்ரோஸ்கிளிரோஸிஸ் என்ற "நாள்பட்ட உயர் இரத்த அழுத்தத்தின் காரணமாக ஏற்படுவது".
  • ஹைபர்டென்சிவ் என்செபலோபதி - உயர் இரத்த அழுத்தத்தின் காரணமாக மூளையில் ஏற்படும் வேஸோஜெனிக் எடிமாவின் காரணமாக ஏற்படும் குழப்பம், தலைவலி, வலிப்பு.

நோய்ப்பரவலியல் [தொகு]

என்ஹெச்ஏஎன்இஎஸ்[202] இன் நான்கு ஆய்வுகளுக்கிடையே ஒப்பிடப்பட்ட உயர் இரத்த அழுத்தம் குறித்த விழிப்புணர்வு பரவல், சிகிச்சை மற்றும் கட்டுப்பாட்டை வரைபடம் காட்டுகிறது

உலகம் முழுவதிலும் ஏறத்தாழ ஒரு பி்ல்லியன் மக்கள் உயர் இரத்த அழுத்தத்தால் பாதிக்கப்பட்டிருக்கின்றனர் என்று கணக்கிடப்பட்டுள்ளது, என்பதுடன் இந்த எண்ணிக்கை 2025 ஆம் ஆண்டில் 1.5 பில்லியனுக்கு அதிகரிக்கும் என்று முன்னூகிக்கப்பட்டுள்ளது.[203] தீங்கு விளைவிக்கக்கூடியது என்று குறிப்பிடப்படுகின்ற இந்த இரத்த அழுத்த அளவு பல வருட நோய்ப்பரவலியல் ஆய்வுகளில் மறுமதிப்பீடு செய்யப்பட்டு வந்திருக்கிறது. பரவலாக குறிப்பிடப்பட்ட மற்றும் முக்கிய தொடர்களின் இதுபோன்ற ஆய்வுகள் அமெரிக்க நகரத்தில் நடத்தப்பெற்ற ஃபர்மிங்காம் இதய ஆய்வு எனப்படுகிறது: ஃபர்மிங்காம், மாசசூசெட்ஸ்.[204] ஃபர்மிங்காமிலிருந்தும், பஸல்டோன், மேற்கு ஆஸ்திரேலியாவிலிருந்து செய்யப்பட்ட ஆய்வுகளிலிருந்து கிடைத்திருக்கும் முடிவுகள் பரவலாக பயன்படுத்தப்படுகின்றன. மக்கள் ஒரேவிதமானவர்களாக இருக்கும் அளவிற்கு இது காரணார்த்தமாக இருக்கிறது, ஆனால் குறிப்பிட்ட துணை-மக்கள்தொகையினருக்கான மிகவும் பயன்மிக்க மருந்துகளில் அவை மரபணு மாறுபாடுகளாக தெரியவருகின்றன. சமீபத்தில் (2004), ஃபர்மிங்காம் எண்கள் குறிப்பிடத்தகுந்த அளவு பிரிட்டிஷ் மக்கள்தொகையினருக்கான அபாயத்தை மிகையாக மதிப்பிட்டுள்ளதாக கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. இந்தக் காரணங்கள் தெளிவற்றவையாக இருக்கின்றன. இருந்தபோதிலும் இந்த ஃபர்மிங்காம் ஆய்வு பிரிட்டன் சுகாதாரக் கொள்கையில் ஒரு முக்கியமான கூறாக இருந்து வருகிறது.

90-95 சதவிகிதத்திற்கும் மேற்பட்ட வயதுவந்தோர் உயர் இரத்த அழுத்தம் அடிப்படை உயர் இரத்த அழுத்த வகையாக இருக்கிறது.[2][3][4][5] அமெரிக்காவில் உள்ள 43 பில்லியன் மக்கள்தொகையினர் உயர் இரத்த அழுத்தம் உள்ளவர்களாக இருக்கின்றனர் அல்லது எதிர் உயர் இரத்த அழுத்த மருந்து எடுத்துக்கொள்பவர்களாக இருக்கின்றனர், இவர்களில் 24 சதவிகிதத்தினர் வயதுவந்தோர் மக்கள்தொகையினர் ஆவர்.[205] இந்த விகிதம் மக்களினத்தோடு மாறுபடுகிறது, கறுப்பர்களிடத்தில் அதிகமாகவும், வெள்ளையர்களிடத்திலும் மற்றும் மெக்ஸிகன் அமெரிக்கர்களிடத்திலும் குறைவானதாக இருக்கிறது; இரண்டாவதாக இது வயதைப் பொறுத்தும் மாறுபடுகிறது, ஏனெனில் தொழில்மயமான நாடுகளில் சிஸ்டோலிக் இரத்த அழுத்தம் வாழ்நாள் முழுவதும் அதிகரிப்பதாக இருக்கிறது, அதேசமயம் டிஸ்டாலிக் இரத்த அழுத்தம் 55 முதல் 60 வயதுவரை அதிகரிக்கிறது என்பதால் வயதானவர்களுக்கிடையே உயர் இரத்த அழுத்தம் முன்னதாகவே ஏற்பட்டுவிடுவது சிஸ்டாலிக் உயர் இரத்த அழுத்தத்தின் காரணமாகவே ஆகும்; அத்துடன் தென்கிழக்கு அமெரிக்காவில் அதிகம் பரவக்கூடியதாக இருப்பதால் புவியியல் அமைப்புக்களும் காரணியாக உள்ளது; மற்றொரு முக்கியமான காரணி பாலினம், ஏனென்றால் உயர் இரத்த அழுத்தம் ஆண்களிடையே அதிகரித்து காணப்படுகிறது (இருப்பினும் மெனோபாஸ் இந்த வித்தியாசத்தை குலைப்பதாக இருக்கிறது); இறுதியாக சமூக பொருளாதார நிலை, இது வாழ்க்கைமுறைக் காரணிகளின் குறியீடுகளாக இருப்பதோடு உயர் இரத்த அழுத்தப் பரவல், ஆரோக்கியமின்மை மற்றும் இறப்பு விகிதம் ஆகியவற்றிற்கு எதிர்நிலையில் தொடர்புடையவையாக இருக்கின்றன.[2]

18 வயதிற்கும் மேற்பட்ட அமெரிக்க வயது வந்தோர்களுக்கிடையே உயர் இரத்த அழுத்த முன்பரவல், இரத்த அழுத்தப் பரவல்கள் மற்றும் சராசரி அளவுகள் மற்றும் உயர் இரத்த அழுத்த விழிப்புணர்வு, சிகிச்சை மற்றும் கட்டுப்பாடு குறித்த போக்குகளை மதிப்பிடுவதற்கு 1976 மற்றும் 2004 ஆம் ஆண்டிற்கு இடையே மேற்கொள்ளப்பட்ட தேசிய சுகாதாரம் மற்றும் ஊட்டச்சத்து ஆய்வு கணக்கெடுப்பால் (என்ஹெச்ஏஎன்இஎஸ்) நடத்தப்பட்ட தொடர் ஆய்வுகள் மற்றும் கணக்கெடுப்பு விழிப்புணர்வு முறைகள் அதிகரித்திருப்பது, உயர் இரத்த அழுத்தம் மற்றும் உயர் இரத்த அழுத்த முன்பரவல் குறித்த கட்டுப்பாடு மற்றும் சிகிச்சை இருப்பதைக் காட்டியிருப்பதானது 2004 இல் 28.9 சதவிகிதம் அதிகரித்து எட்டியிருப்பதைக் காட்டுகிறது, இது ஹிஸ்பானிக் அல்லாத பெண்களிடையே பெரிய அளவிற்கான அதிகரிப்பாகும்.[202][206]

இரண்டாவது உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்கென்று அறியப்படுகின்ற பிரதான ஆல்டஸ்டெரோனிஸம் இரண்டாம் நிலை உயர் இரத்த அழுத்தத்தின் மிகத் தொடர்ச்சியான என்டாக்ரின் வடிவமாகும்.[129] உயற்பயிற்சி உயர் இரத்த அழுத்தத்தின் நிகழ்வு மொத்த மக்கள்தொகையில் 1 முதல் 10 சதவிகிதம் வரையிலான அளவில் இருப்பதாக தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.[14]

ஹைபர்டென்ஷன் தொடர்ந்து வளர்ச்சிதைமாற்ற "சிண்ட்ரோம் எக்ஸ்" இன் பாகமாக இருந்துவருகிறது, இதனுடைய மற்ற குறைபாட்டு பாகங்களுடனான உடன் நிகழ்வு. மற்ற பாகங்களாவன டயாபடீஸ் மெல்லிடஸ், ஒன்றிணைந்த ஹைபர்லிபிடெமியா மற்றும் முக்கியமான உடல்பருமன் நிலை.[111][207][208][209] இது முக்கியமாக பெண்களிடையே ஏற்படுகிறது.[111] இந்த உடன்நிகழ்வு கார்டியோவாஸ்குலர் நோய் மற்றும் கார்டியோவாஸ்குலர் நிகழ்வுகளின் அபாயத்தை அதிகரிக்கச் செய்வதாக இருக்கிறது.[209]

குழந்தைகளும் பெரியவர்களும் [தொகு]

பெரியவர்களிடத்தில் இருப்பதுபோன்று, குழந்தைகளிடத்தில் உள்ள இரத்த அழுத்தமும் வேறுபடுகிறது. இது தனிநபர்களுக்கிடையிலும், தினசரி மற்றும் ஒரு நாளின் வெவ்வேறு நேரத்தைச் சேர்ந்த தனிநபர்களிடத்திலும் மாறுபடுகிறது. இளைஞர்களிடத்தில் உயர் இரத்த அழுத்தத்தின் மக்கள்தொகை முன்பரவலும் அதிகரிக்கிறது.[210] குழந்தைப்பருவ உடல்பருமனின்[52] பரவல், இடது வென்ட்ரிகுலர் ஹைபர்டிராபி வளர்வதன் அபாயம் மற்றும் குழந்தைகளிடத்தில் அதிரோஸ்கிளிரோஸ் முன்னதாகவே வளர்ச்சியுறுவதன் ஆதாரம் ஆகியவை நீண்டகால ஆரோக்கிய அபாயங்களைக் குறைப்பதற்கான முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவையாக குழந்தைப்பருவ உயர் இரத்த அழுத்தத்தின் கண்டுபிடிப்பு மற்றும் இடையீட்டை உருவாக்கலாம்.[210] பெரும்பாலான குழந்தைப்பருவ உயர் இரத்த அழுத்தம், குறிப்பாக பருவ வயதிற்கு முந்தையவற்றில் உள்ளுறையும் குலைவிற்கான இரண்டாம்நிலையினதாக இருக்கிறது. சிறுநீரக பெரன்சைமல் நோய் உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்கு மிகப் பொதுவான காரணமாக (60 முதல் 70 சதவிகிதம் வரை) இருக்கிறது. வயதுவந்தோர்களிடத்தில் பிரதான அல்லது அத்தியாவசிய உயர் இரத்த அழுத்தம் வழக்கமானதாக இருப்பது 85 முதல் 95 சதவிகிதம் வரையிலானவர்களை உருவாக்குகிறது.[211]

வரலாறு [தொகு]

இதுபோன்ற உயர் இரத்த அழுத்தத்தைக் முதன்முதலாக குறிப்பிடுவதாக இருக்கும் கிமு 6 ஆம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்ட சுஷ்ருதாவை சிலர் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.[212]

உயர் இரத்த அழுத்தம் பற்றிய நம்முடைய நவீனகால புரிதல் மருத்துவரான வில்லியம் ஹார்வியின் (1578-1657) எழுத்திலிருந்து தொடங்குவதாக இருக்கிறது. இது ஒரு நூற்றாண்டிற்குப் பின்னர் ரிச்சர்ட் பிரைட்டால் (1789-1858) இல் ஒரு நோயாக அங்கீகரிக்கப்பட்டது. சிறுநீரக நோய் இல்லாமல் நோயாளியிடத்தில் முதன்முதலாக அதிகரித்த இரத்த அழுத்தம் ஃபிரெடெரிக் மஹமத் (1849-1884) என்பவரால் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.[213]

சமுதாயமும் கலாச்சாரமும் [தொகு]

பொருளாதாரம் [தொகு]

நேஷனல் ஹார்ட், லங், அண்ட் பிளட் இன்ஸ்ட்டியூட் (என்ஹெச்எல்பிஐ) அமெரிக்காவில் 2002 ஆம் ஆண்டில் 47.2 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்கள் செலவாகும் என்று மதிப்பிட்டுள்ளது.[214]

உயர் இரத்த அழுத்தம் முன்னணி சுகாதார பராமரிப்பு வழங்குநரிடம் தொடர்ந்து மருத்துவப் பரிசோதனை செய்யவேண்டிய தேவையைத் தூண்டுகின்ற மிகவும் பொதுவான நாள்பட்ட மருத்துவப் பிரச்சினையாகும், இருப்பினும் உயர் இரத்த அழுத்தம் உள்ள 50 மில்லியன் அமெரிக்க வயதுவந்தோரிடத்தில் 34 சதவிகிதத்தினரிடம் மட்டுமே உயர் இரத்த அழுத்தத்தை 140/90 mm Hgக்கும் குறைவான அளவிற்கு கட்டுப்படுத்துபவர்களாக இருக்கின்றனர். இவ்வாறு, உயர் இரத்த அழுத்தம் உள்ள அமெரிக்கர்களில் ஏறக்குறைய மூன்றில் ஒரு பங்கினர் கார்டியோவாஸ்குலர் தோன்றுவதற்கான அதிகரிக்கும் அபாயமுள்ளவர்களாக இருக்கின்றனர். சிகிச்சையளிக்கப்படாத மற்றும் போதுமான அளவிற்கு கட்டுப்படுத்தப்படாத உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்கு செய்யப்படும் மருத்துவ, பொருளாதார மற்றும் மனிதச் செலவுகள் எண்ணிடலங்காதவை. உயர் இரத்த அழுத்தத்தை போதுமான அளவிற்கு கையாளுவது அறுதியிடல், சிகிச்சை மற்றும்/அல்லது உயர் இரத்த அழுத்தத்தின் கட்டுப்பாட்டில் ஏற்படும் பற்றாக்குறைகளால் தாமதிக்கச் செய்யப்படுகிறது.[215] ஆரோக்கிய பராமரிப்பு வழங்குநர்கள் நோயாளிகளிடத்தில் இரத்த அழுத்தக் கட்டுப்பாட்டை அடைவதற்கு, மோனோதெரபியுடனான இரத்த அழுத்தத்தை போதுமான அளவிற்கு குறைப்பதற்கான வரம்பிற்குட்ட திறன் மற்றும் இரத்த அழுத்த இலக்குகளை அடைவதற்கு சிகிச்சையை அதிகரிப்பதற்கான வகைமாதிரியான தயக்கம் உட்பட பல தடைகளையும் எதிர்கொள்கின்றனர். நோயாளிகளும் பல மருந்து கட்டுப்பாட்டு முறைகள் மற்றும் சிகிச்சைரீதியான வாழ்க்கைமுறை மாற்றங்களுக்கான தேவையை ஏற்றுக்கொள்வதில் உள்ள முக்கியமான மாற்றங்களையும் எதிர்கொள்கின்றனர். இருந்தபோதிலும், இரத்த அழுத்த இலக்குகளை அடைவதும் சாத்தியம்தான், மிக முக்கியமாக குறிப்பிடத்தகுந்த அளவிற்கு இரத்த அழுத்தத்தைக் குறைப்பது மருத்துவப் பரிசோதனைகளில் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளதன்படி கார்டியோவாஸ்குலர் ஆரோக்கியமின்மை மற்றும் இறப்பு விகிதம் குறைக்கப்படுகிறது[சான்று தேவை]. பக்கவாதம், இதயச் செயலிழப்பு, மற்றும் முடிவுநிலையிலுள்ள சிறுநீரக நோய் போன்ற முன்தடுப்பு நிலைகளுக்கு சிகிச்சையளிப்பதன் மருத்துவ மற்றும் மனிதச் செலவினங்கள் எதிர் உயர் இரத்த அழுத்த சிகிச்சையின் மூலமாக குறைக்கப்படலாம்[சான்று தேவை]. உயர் இரத்த அழுத்தத்துடன் தொடர்புடைய மீண்டும் தோன்றுகின்ற மற்றும் நாள்பட்ட ஆரோக்கியமின்மைகள் சிகிச்சையளிப்பதற்கு செலவுமிகுந்தவையாகும். உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்கான பார்மகோதெரபி செலவுகளை மிச்சப்படுத்துவதற்கான குறிப்பிடத்தகுந்த வாய்ப்புக்களை வழங்குகின்றன.[216] உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்கான ஆன்ஜியோடென்சின் ரிசப்டர் பிளாக்கர்ஸின் பயன்பாடு மற்ற வழக்கமான சிகிச்சையோடு ஒப்பிடுகையில் செலவு மிச்சப்படுத்துகிற மற்றும் செலவு குறைந்ததாக இருப்பதாக சமீபத்திய ஆய்வுகள் நிரூபித்துள்ளன.[217][218]

விழிப்புணர்வு [தொகு]

உலக சுகாதார நிறுவனம் கார்டியோவாஸ்குலர் இறப்பு விகிதத்திற்கான முன்னணி காரணமாக உயர் இரத்த அழுத்தத்தைக் குறிப்பிட்டிருக்கிறது. 85 தேசிய உயர் இரத்த அழுத்த சங்கங்கள் மற்றும் குழுக்களின் அம்ப்ரல்லா அமைப்பான தி வேர்ல்ட் ஹைபர்டென்ஷன் லீக் (டபிள்யூஹெச்எல்), உலகம் முழுவதிலுமுள்ள உயர் இரத்த அழுத்தம் உள்ள மக்களின் 50 சதவிகிதத்திற்கும் மேற்பட்டவர்கள் தங்களுடைய நிலை குறித்து அறியாதவர்களாக இருக்கின்றனர் என்று தெரிவித்துள்ளது.[219] இந்தப் பிரச்சினையைத் தெரிவிப்பதற்கு, உலக சுகாதார நிறுவனம் உயர் இரத்த அழுத்தம் குறித்து 2005 ஆம் ஆண்டில் உலகளாவிய விழிப்புணர்வு பிரச்சாரத்தைத் தொடங்கியது என்பதுடன் ஒவ்வொரு ஆண்டும் மே 17 ஆம் தேதியை உலக உயர் இரத்த அழுத்த தினமாக (டபிள்யுஹெச்டி) அறிவித்திருக்கிறது. கடந்த மூன்று ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக, அதிக தேசிய சமூகங்கள் உலக சுகாதார நிறுவனத்தில் ஈடுபட்டிருக்கின்றன என்பதுடன் பொதுமக்களிடத்தில் செய்தியைக் கொண்டுசெல்ல தங்களது நடவடிக்கைகளில் படைப்பாக்கத்தோடு செயல்படுகின்றன. 2007 ஆம் ஆண்டில், உலக சுகாதார நிறுவனத்தின் 47 உறுப்பு நாடுகள் கலந்துகொண்ட சாதனை பங்கேற்பு நடைபெற்றது. உலக உயர் இரத்த அழுத்த தின வாரத்தின்போது, இந்த நாடுகள் அனைத்தும் - தங்களுடைய உள்ளூர் அரசாங்கங்கள், தொழில்முறை சமூகங்கள், அரசுசாராத அமைப்புக்கள் மற்றும் தனியார் தொழிற்துறைகள் உடன் இணைந்து - சில ஊடகம் மற்றும் பொதுமக்கள் பேரணி மூலமாக உயர் இரத்த அழுத்தம் குறித்த விழிப்புணர்வை மேம்படுத்தியிருக்கின்றன. இணையத்தளம் மற்றும் தொலைக்காட்சி போன்ற ஜனரஞ்சக ஊடகத்தைப் பயன்படுத்துவதால் இந்தச் செய்தி 250 மில்லியனுக்கும் மேற்பட்ட மக்களிடத்தில் சென்று சேர்கிறது. இந்த இயக்கம் வருடா வருடம் அதிகரிக்கையில், அதிகரித்த இரத்த அழுத்தத்தால் பாதிக்கப்பட்ட 1.5 பில்லியன் மக்களை சென்றுசேரும் என்று உலக சுகாதார நிறுவனம் நம்பிக்கை தெரிவித்துள்ளது.[220]

பார்வைக் குறிப்புகள் [தொகு]

  1. ↑ Maton, Anthea; Jean Hopkins, Charles William McLaughlin, Susan Johnson, Maryanna Quon Warner, David LaHart, Jill D. Wright (1993). Human Biology and Health. Englewood Cliffs, New Jersey, USA: Prentice Hall. ISBN 0-13-981176-1. OCLC 32308337. 
  2. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 Carretero OA, Oparil S (January 2000). "Essential hypertension. Part I: definition and etiology". Circulation 101 (3): 329–35. பப்மெட் 10645931. http://circ.ahajournals.org/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=10645931. Retrieved 2009-06-05. 
  3. ↑ 3.0 3.1 3.2 Oparil S, Zaman MA, Calhoun DA (November 2003). "Pathogenesis of hypertension". Ann. Intern. Med. 139 (9): 761–76. பப்மெட் 14597461. 
  4. ↑ 4.0 4.1 4.2 Hall, John E.; Guyton, Arthur C. (2006). Textbook of medical physiology. St. Louis, Mo: Elsevier Saunders. p. 228. ISBN 0-7216-0240-1. 
  5. ↑ 5.0 5.1 5.2 "Hypertension: eMedicine Nephrology". பார்த்த நாள் 2009-06-05.
  6. ↑ Pierdomenico SD, Di Nicola M, Esposito AL, et al. (June 2009). "Prognostic Value of Different Indices of Blood Pressure Variability in Hypertensive Patients". American Journal of Hypertension 22 (8): 842–7. doi:10.1038/ajh.2009.103. பப்மெட் 19498342. 
  7. ↑ Guyton & Hall (2005). Textbook of Medical Physiology (7th ed.). Elsevier-Saunders. p. 220. ISBN 0-7216-0240-1. OCLC 213041516. 
  8. ↑ 8.0 8.1 8.2 8.3 Chobanian AV, Bakris GL, Black HR, et al. (December 2003). "Seventh report of the Joint National Committee on Prevention, Detection, Evaluation, and Treatment of High Blood Pressure". Hypertension 42 (6): 1206–52. doi:10.1161/01.HYP.0000107251.49515.c2. பப்மெட் 14656957. http://hyper.ahajournals.org/cgi/content/full/42/6/1206. 
  9. ↑ 9.0 9.1 9.2 9.3 9.4 9.5 "CG34 Hypertension - quick reference guide" (PDF). National Institute for Health and Clinical Excellence (28 June 2006). பார்த்த நாள் 2009-03-04.
  10. ↑ Calhoun DA, Jones D, Textor S, et al. (June 2008). "Resistant hypertension: diagnosis, evaluation, and treatment. A scientific statement from the American Heart Association Professional Education Committee of the Council for High Blood Pressure Research" (PDF). Hypertension 51 (6): 1403–19. doi:10.1161/HYPERTENSIONAHA.108.189141. பப்மெட் 18391085. http://hyper.ahajournals.org/cgi/reprint/51/6/1403.pdf. 
  11. ↑ Jetté M, Landry F, Blümchen G (April 1987). "Exercise hypertension in healthy normotensive subjects. Implications, evaluation and interpretation". Herz 12 (2): 110–8. பப்மெட் 3583204. 
  12. ↑ Pickering TG (April 1987). "Pathophysiology of exercise hypertension". Herz 12 (2): 119–24. பப்மெட் 2953661. 
  13. ↑ 13.0 13.1 Rost R, Heck H (April 1987). "[Exercise hypertension--significance from the viewpoint of sports]" (in German). Herz 12 (2): 125–33. பப்மெட் 3583205. 
  14. ↑ 14.0 14.1 14.2 Klaus D (April 1987). "[Differential therapy of exercise hypertension]" (in German). Herz 12 (2): 146–55. பப்மெட் 3583208. 
  15. ↑ Pitts SR, Adams RP (February 1998). "Emergency department hypertension and regression to the mean". Annals of Emergency Medicine 31 (2): 214–8. doi:10.1016/S0196-0644(98)70309-9. பப்மெட் 9472183. 
  16. ↑ Chiang WK, Jamshahi B (November 1998). "Asymptomatic hypertension in the ED". The American Journal of Emergency Medicine 16 (7): 701–4. doi:10.1016/S0735-6757(98)90181-4. பப்மெட் 9827753. 
  17. ↑ Decker WW, Godwin SA, Hess EP, Lenamond CC, Jagoda AS (March 2006). "Clinical policy: critical issues in the evaluation and management of adult patients with asymptomatic hypertension in the emergency department". Annals of Emergency Medicine 47 (3): 237–49. doi:10.1016/j.annemergmed.2005.10.003. பப்மெட் 16492490. http://linkinghub.elsevier.com/retrieve/pii/S0196-0644(05)01790-7. Retrieved 2009-06-18. 
  18. ↑ Rogers RL, Anderson RS (May 2007). "Severe hypertension in the geriatric patient-is it an emergency or not?". Clinics in Geriatric Medicine 23 (2): 363–70, vii. doi:10.1016/j.cger.2007.01.008. பப்மெட் 17462522. http://journals.elsevierhealth.com/retrieve/pii/S0749-0690(07)00009-2. Retrieved 2009-06-18. 
  19. ↑ Zeller KR, Von Kuhnert L, Matthews C (October 1989). "Rapid reduction of severe asymptomatic hypertension. A prospective, controlled trial". Archives of Internal Medicine 149 (10): 2186–9. doi:10.1001/archinte.149.10.2186 (inactive 2009-10-19). பப்மெட் 2679473. http://archinte.ama-assn.org/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=2679473. Retrieved 2009-06-18. 
  20. ↑ 20.0 20.1 Papadakis, Maxine A.; McPhee, Stephen J. (2008). Current Medical Diagnosis and Treatment 2009 (Current Medical Diagnosis and Treatment). McGraw-Hill Professional. ISBN 0-07-159124-9. 
  21. ↑ 21.0 21.1 21.2 "Hypertension: eMedicine Pediatrics: Cardiac Disease and Critical Care Medicine". பார்த்த நாள் 2009-06-16.
  22. ↑ "Hyperthyroidism: eMedicine Endocrinology". பார்த்த நாள் 2009-06-16.
  23. ↑ "Acromegaly: eMedicine Endocrinology". பார்த்த நாள் 2009-06-16.
  24. ↑ [15] ^ ஜேம்ஸ், வில்லியம்; பெர்கர், திமொத்தி; எல்ஸ்டன், டெர்க் (2005). ஆண்ட்ரூஸ் டிசீசஸ் ஆஃப் த ஸ்கின்: க்ளினிக்கள் டெர்மட்டாலஜி. (10வது பதிப்பு). சாண்டர்ஸ். ISBN 0-7216-2921-0.
  25. ↑ "Hyperaldosteronism: eMedicine Pediatrics: General Medicine". பார்த்த நாள் 2009-06-16.
  26. ↑ "Hypertension and Pregnancy: eMedicine Obstetrics and Gynecology". பார்த்த நாள் 2009-06-16.
  27. ↑ 27.0 27.1 Dickson ME, Sigmund CD (July 2006). "Genetic basis of hypertension: revisiting angiotensinogen". Hypertension 48 (1): 14–20. doi:10.1161/01.HYP.0000227932.13687.60. பப்மெட் 16754793. http://hyper.ahajournals.org/cgi/content/full/48/1/14. 
  28. ↑ Kyrou I, Chrousos GP, Tsigos C (November 2006). "Stress, visceral obesity, and metabolic complications". Ann. N. Y. Acad. Sci. 1083: 77–110. doi:10.1196/annals.1367.008. பப்மெட் 17148735. http://www3.interscience.wiley.com/resolve/openurl?genre=article&sid=nlm:pubmed&issn=0077-8923&date=2006&volume=1083&spage=77. Retrieved 2009-06-01. 
  29. ↑ Wofford MR, Hall JE (2004). "Pathophysiology and treatment of obesity hypertension". Curr. Pharm. Des. 10 (29): 3621–37. doi:10.2174/1381612043382855. பப்மெட் 15579059. http://www.bentham-direct.org/pages/content.php?CPD/2004/00000010/00000029/0007B.SGM. Retrieved 2009-06-07. 
  30. ↑ 30.0 30.1 30.2 Segura J, Ruilope LM (October 2007). "Obesity, essential hypertension and renin-angiotensin system". Public Health Nutr 10 (10A): 1151–5. doi:10.1017/S136898000700064X. பப்மெட் 17903324. http://journals.cambridge.org/abstract_S136898000700064X. Retrieved 2009-06-01. 
  31. ↑ 31.0 31.1 Uchiyama M (August 2008). "[Mild hypertension in children]" (in Japanese). Nippon Rinsho 66 (8): 1477–80. பப்மெட் 18700545. 
  32. ↑ 32.0 32.1 Rahmouni K, Correia ML, Haynes WG, Mark AL (January 2005). "Obesity-associated hypertension: new insights into mechanisms". Hypertension 45 (1): 9–14. doi:10.1161/01.HYP.0000151325.83008.b4. பப்மெட் 15583075. 
  33. ↑ 33.0 33.1 Haslam DW, James WP (2005). "Obesity". Lancet 366 (9492): 1197–209. doi:10.1016/S0140-6736(05)67483-1. பப்மெட் 16198769. 
  34. ↑ Lackland DT, Egan BM (August 2007). "Dietary salt restriction and blood pressure in clinical trials". Curr. Hypertens. Rep. 9 (4): 314–9. doi:10.1007/s11906-007-0057-8. பப்மெட் 17686383. 
  35. ↑ Rodriguez-Iturbe B, Romero F, Johnson RJ (October 2007). "Pathophysiological mechanisms of salt-dependent hypertension". Am. J. Kidney Dis. 50 (4): 655–72. doi:10.1053/j.ajkd.2007.05.025. பப்மெட் 17900467. http://linkinghub.elsevier.com/retrieve/pii/S0272-6386(07)00945-6. Retrieved 2009-06-01. 
  36. ↑ http://www.jstage.jst.go.jp/article/jphs/100/5/370/_pdf A Missing Link Between a High Salt Intake and Blood Pressure Increase: Makoto Katori and Masataka Majima, மருந்தாக்கியல் துறை, கிடாசட்டோ யுனிவர்சிட்டி ஸ்கூல் ஆஃப் மெடிசின் கிடாசட்டோ, சாகமிகாரா, கனகவா, ஜப்பான் பிப்ரவரி 8, 2006
  37. ↑ Jürgens G, Graudal NA (2004). "Effects of low sodium diet versus high sodium diet on blood pressure, renin, aldosterone, catecholamines, cholesterols, and triglyceride". Cochrane Database Syst Rev (1): CD004022. doi:10.1002/14651858.CD004022.pub2. பப்மெட் 14974053. 
  38. ↑ Djoussé L, Mukamal KJ (June 2009). "Alcohol Consumption and Risk of Hypertension: Does the Type of Beverage or Drinking Pattern Matter?". Rev Esp Cardiol 62 (6): 603–605. doi:10.1016/S1885-5857(09)72223-6. பப்மெட் 19480755. http://www.revespcardiol.org/cgi-bin/wdbcgi.exe/cardio/mrevista_cardio.pubmed_full?inctrl=05ZI0113&vol=62&num=6&pag=603. Retrieved 2009-06-03. 
  39. ↑ Weber, Michael (2001). Hypertension medicine. Totowa, N.J: Humana. ISBN 0-89603-788-6. 
  40. ↑ Tuohimaa P (March 2009). "Vitamin D and aging". The Journal of Steroid Biochemistry and Molecular Biology 114 (1-2): 78–84. doi:10.1016/j.jsbmb.2008.12.020. பப்மெட் 19444937. 
  41. ↑ Lee JH, O'Keefe JH, Bell D, Hensrud DD, Holick MF (2008). "Vitamin D deficiency an important, common, and easily treatable cardiovascular risk factor?". J. Am. Coll. Cardiol. 52 (24): 1949–56. doi:10.1016/j.jacc.2008.08.050. பப்மெட் 19055985. 
  42. ↑ Forman JP, Giovannucci E, Holmes MD, et al. (May 2007). "Plasma 25-hydroxyvitamin D levels and risk of incident hypertension". Hypertension 49 (5): 1063–9. doi:10.1161/HYPERTENSIONAHA.107.087288. பப்மெட் 17372031. 
  43. ↑ Kosugi T, Nakagawa T, Kamath D, Johnson RJ (February 2009). "Uric acid and hypertension: an age-related relationship?". J Hum Hypertens 23 (2): 75–6. doi:10.1038/jhh.2008.110. பப்மெட் 18754017. 
  44. ↑ Gong M, Hubner N (March 2006). "Molecular genetics of human hypertension". Clin. Sci. 110 (3): 315–26. doi:10.1042/CS20050208. பப்மெட் 16464173. http://www.clinsci.org/cs/110/0315/cs1100315.htm. Retrieved 2009-06-01. 
  45. ↑ Qiu CC, Zhou WY (April 2006). "[Susceptible genes of essential hypertension]" (in Chinese). Zhongguo Yi Xue Ke Xue Yuan Xue Bao 28 (2): 284–8. பப்மெட் 16733921. 
  46. ↑ Harrison M, Maresso K, Broeckel U (December 2008). "Genetic determinants of hypertension: an update". Curr. Hypertens. Rep. 10 (6): 488–95. doi:10.1007/s11906-008-0091-1. பப்மெட் 18959837. 
  47. ↑ Kotchen TA, Kotchen JM, Grim CE, et al. (July 2000). "Genetic determinants of hypertension: identification of candidate phenotypes". Hypertension 36 (1): 7–13. பப்மெட் 10904005. http://hyper.ahajournals.org/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=10904005. 
  48. ↑ "Hypertension Etiology & Classification - Secondary Hypertension". Armenian Medical Network (2006). பார்த்த நாள் 2007-12-02.
  49. ↑ 49.0 49.1 Luma GB, Spiotta RT (May 2006). "Hypertension in children and adolescents". Am Fam Physician 73 (9): 1558–68. பப்மெட் 16719248. 
  50. ↑ 50.0 50.1 Loscalzo, Joseph; Fauci, Anthony S.; Braunwald, Eugene; Dennis L. Kasper; Hauser, Stephen L; Longo, Dan L. (2008). Harrison's principles of internal medicine. McGraw-Hill Medical. ISBN 0-07-147691-1. 
  51. ↑ Inaba S, Iwai M, Horiuchi M (August 2008). "[Role of RAS in prehypertension]" (in Japanese). Nippon Rinsho 66 (8): 1503–8. பப்மெட் 18700549. 
  52. ↑ 52.0 52.1 52.2 Sorof J, Daniels S (October 2002). "Obesity hypertension in children: a problem of epidemic proportions". Hypertension 40 (4): 441–7. doi:10.1161/01.HYP.0000032940.33466.12. பப்மெட் 12364344. http://hyper.ahajournals.org/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=12364344. Retrieved 2009-06-03. 
  53. ↑ Esler M, Rumantir M, Kaye D, Lambert G (June 2001). "The sympathetic neurobiology of essential hypertension: disparate influences of obesity, stress, and noradrenaline transporter dysfunction?". Am. J. Hypertens. 14 (6 Pt 2): 139S–146S. doi:10.1016/S0895-7061(01)02081-7. பப்மெட் 11411749. 
  54. ↑ Esler M, Rumantir M, Kaye D, et al. (December 2001). "Sympathetic nerve biology in essential hypertension". Clin. Exp. Pharmacol. Physiol. 28 (12): 986–9. doi:10.1046/j.1440-1681.2001.03566.x. பப்மெட் 11903299. http://www3.interscience.wiley.com/resolve/openurl?genre=article&sid=nlm:pubmed&issn=0305-1870&date=2001&volume=28&issue=12&spage=986. Retrieved 2009-06-01. 
  55. ↑ Esler M, Alvarenga M, Pier C, et al. (July 2006). "The neuronal noradrenaline transporter, anxiety and cardiovascular disease". J. Psychopharmacol. (Oxford) 20 (4 Suppl): 60–6. doi:10.1177/1359786806066055. பப்மெட் 16785272. http://jop.sagepub.com/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=16785272. Retrieved 2009-06-01. 
  56. ↑ Reaven GM (December 2005). "Insulin resistance, the insulin resistance syndrome, and cardiovascular disease". Panminerva Med 47 (4): 201–10. பப்மெட் 16489319. 
  57. ↑ Bagby SP (April 2007). "Maternal nutrition, low nephron number, and hypertension in later life: pathways of nutritional programming". J. Nutr. 137 (4): 1066–72. பப்மெட் 17374679. http://jn.nutrition.org/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=17374679. Retrieved 2009-06-01. 
  58. ↑ 58.0 58.1 58.2 Dodt C, Wellhöner JP, Schütt M, Sayk F (January 2009). "[Glucocorticoids and hypertension]" (in German). Der Internist 50 (1): 36–41. doi:10.1007/s00108-008-2197-6. பப்மெட் 19096817. 
  59. ↑ 59.0 59.1 Giacchetti G, Turchi F, Boscaro M, Ronconi V (April 2009). "Management of primary aldosteronism: its complications and their outcomes after treatment". Current Vascular Pharmacology 7 (2): 244–49. doi:10.2174/157016109787455716. பப்மெட் 19356005. http://www.bentham-direct.org/pages/content.php?CVP/2009/00000007/00000002/014AD.SGM. Retrieved 2009-06-19. 
  60. ↑ Bailey MA, Paterson JM, Hadoke PW, et al. (January 2008). "A switch in the mechanism of hypertension in the syndrome of apparent mineralocorticoid excess". Journal of the American Society of Nephrology : JASN 19 (1): 47–58. doi:10.1681/ASN.2007040401. பப்மெட் 18032795. PMC 2391031. http://jasn.asnjournals.org/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=18032795. Retrieved 2009-06-19. 
  61. ↑ Vantyghem MC, Marcelli-Tourvieille S, Defrance F, Wemeau JL (October 2007). "[11beta-hydroxysteroide dehydrogenases. Recent advances"] (in French). Annales D'endocrinologie 68 (5): 349–56. doi:10.1016/j.ando.2007.02.003 (inactive 2009-10-19). பப்மெட் 17368420. http://www.masson.fr/masson/S0003-4266(07)00039-X. Retrieved 2009-06-19. 
  62. ↑ Atanasov AG, Ignatova ID, Nashev LG, et al. (April 2007). "Impaired protein stability of 11beta-hydroxysteroid dehydrogenase type 2: a novel mechanism of apparent mineralocorticoid excess". Journal of the American Society of Nephrology : JASN 18 (4): 1262–70. doi:10.1681/ASN.2006111235. பப்மெட் 17314322. http://jasn.asnjournals.org/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=17314322. Retrieved 2009-06-19. 
  63. ↑ 63.0 63.1 Johns C (January 2009). "Glycyrrhizic acid toxicity caused by consumption of licorice candy cigars". CJEM : Canadian Journal of Emergency Medical Care = JCMU : Journal Canadien De Soins Médicaux D'urgence 11 (1): 94–6. பப்மெட் 19166646. http://caep.ca/template.asp?id=41e4ddc5c30c4ceebd15a779632204b5. Retrieved 2009-06-19. 
  64. ↑ Sontia B, Mooney J, Gaudet L, Touyz RM (February 2008). "Pseudohyperaldosteronism, liquorice, and hypertension". J Clin Hypertens (Greenwich) 10 (2): 153–7. doi:10.1111/j.1751-7176.2008.07470.x. பப்மெட் 18256580. http://www.lejacq.com/articleDetail.cfm?pid=JClinHypertens_10;2:153. 
  65. ↑ Escher G (April 2009). "Hyperaldosteronism in pregnancy". Therapeutic Advances in Cardiovascular Disease 3 (2): 123–32. doi:10.1177/1753944708100180. பப்மெட் 19171690. http://tak.sagepub.com/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=19171690. Retrieved 2009-06-19. 
  66. ↑ Sukor N, Mulatero P, Gordon RD, et al. (August 2008). "Further evidence for linkage of familial hyperaldosteronism type II at chromosome 7p22 in Italian as well as Australian and South American families". Journal of Hypertension 26 (8): 1577–82. doi:10.1097/HJH.0b013e3283028352. பப்மெட் 18622235. http://meta.wkhealth.com/pt/pt-core/template-journal/lwwgateway/media/landingpage.htm?issn=0263-6352&volume=26&issue=8&spage=1577. Retrieved 2009-06-19. 
  67. ↑ Omura M, Nishikawa T (May 2006). "[Glucocorticoid remediable aldosteronism]" (in Japanese). Nippon Rinsho. Japanese Journal of Clinical Medicine Suppl 1: 628–34. பப்மெட் 16776234. 
  68. ↑ Luft FC (October 2003). "Mendelian forms of human hypertension and mechanisms of disease". Clinical Medicine & Research 1 (4): 291–300. doi:10.3121/cmr.1.4.291. பப்மெட் 15931322. PMC 1069058. http://www.clinmedres.org/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=15931322. Retrieved 2009-06-19. 
  69. ↑ Nicod J, Dick B, Frey FJ, Ferrari P (February 2004). "Mutation analysis of CYP11B1 and CYP11B2 in patients with increased 18-hydroxycortisol production". Molecular and Cellular Endocrinology 214 (1-2): 167–74. doi:10.1016/j.mce.2003.10.056. பப்மெட் 15062555. http://linkinghub.elsevier.com/retrieve/pii/S030372070300443X. Retrieved 2009-06-19. 
  70. ↑ McMahon GT, Dluhy RG (2004). "Glucocorticoid-remediable aldosteronism". Cardiology in Review 12 (1): 44–8. doi:10.1097/01.crd.0000096417.42861.ce. பப்மெட் 14667264. http://meta.wkhealth.com/pt/pt-core/template-journal/lwwgateway/media/landingpage.htm?issn=1061-5377&volume=12&issue=1&spage=44. Retrieved 2009-06-19. 
  71. ↑ Ziaja J, Cholewa K, Mazurek U, Cierpka L (2008). "[Molecular basics of aldosterone and cortisol synthesis in normal adrenals and adrenocortical adenomas]" (in Polish). Endokrynologia Polska 59 (4): 330–9. பப்மெட் 18777504. 
  72. ↑ Astegiano M, Bresso F, Demarchi B, et al. (March 2005). "Association between Crohn's disease and Conn's syndrome. A report of two cases". Panminerva Medica 47 (1): 61–4. பப்மெட் 15985978. 
  73. ↑ Pereira RM, Michalkiewicz E, Sandrini F, et al. (October 2004). "[Childhood adrenocortical tumors"] (in Portuguese). Arquivos Brasileiros De Endocrinologia E Metabologia 48 (5): 651–8. doi:/S0004-27302004000500010 (inactive 2009-10-19). பப்மெட் 15761535. http://www.scielo.br/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0004-27302004000500010&lng=en&nrm=iso&tlng=en. Retrieved 2009-06-19. 
  74. ↑ Kievit J, Haak HR (March 2000). "Diagnosis and treatment of adrenal incidentaloma. A cost-effectiveness analysis". Endocrinology and Metabolism Clinics of North America 29 (1): 69–90, viii–ix. doi:10.1016/S0889-8529(05)70117-1. பப்மெட் 10732265. 
  75. ↑ குமார், அப்பாஸ், ஃபாஸ்டோ. ராபின்ஸ் அண்ட் கார்டன் பாகலாஜிக் பேஸிஸ் ஆஃப் டிசீஸ், 7வது பதிப்பு. எல்ஸ்வெர்-சாண்டர்ஸ்; நியூயார்க், 2005.
  76. ↑ Yudofsky, Stuart C.; Robert E. Hales (2007). The American Psychiatric Publishing Textbook of Neuropsychiatry and Behavioral Neurosciences (5th ed.). American Psychiatric Pub, Inc.. ISBN 1585622397. 
  77. ↑ Ecder T, Schrier RW (April 2009). "Cardiovascular abnormalities in autosomal-dominant polycystic kidney disease". Nature Reviews. Nephrology 5 (4): 221–8. doi:10.1038/nrneph.2009.13. பப்மெட் 19322187. 
  78. ↑ Gross P (May 2008). "Polycystic kidney disease: will it become treatable?". Polskie Archiwum Medycyny Wewnȩtrznej 118 (5): 298–301. பப்மெட் 18619180. http://tip.org.pl/pamw/issue/search.html?lang=en&search=18619180. Retrieved 2009-06-19. 
  79. ↑ Masoumi A, Reed-Gitomer B, Kelleher C, Schrier RW (2007). "Potential pharmacological interventions in polycystic kidney disease". Drugs 67 (17): 2495–510. doi:10.2165/00003495-200767170-00004. பப்மெட் 18034588. 
  80. ↑ Chapman AB (May 2007). "Autosomal dominant polycystic kidney disease: time for a change?". Journal of the American Society of Nephrology : JASN 18 (5): 1399–407. doi:10.1681/ASN.2007020155. பப்மெட் 17429048. http://jasn.asnjournals.org/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=17429048. Retrieved 2009-06-19. 
  81. ↑ Chapman AB (July 2008). "Approaches to testing new treatments in autosomal dominant polycystic kidney disease: insights from the CRISP and HALT-PKD studies". Clinical Journal of the American Society of Nephrology : CJASN 3 (4): 1197–204. doi:10.2215/CJN.00060108. பப்மெட் 18579674. http://cjasn.asnjournals.org/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=18579674. Retrieved 2009-06-19. 
  82. ↑ Berthoux FC, Mohey H, Afiani A (January 2008). "Natural history of primary IgA nephropathy". Seminars in Nephrology 28 (1): 4–9. doi:10.1016/j.semnephrol.2007.10.001. பப்மெட் 18222341. http://journals.elsevierhealth.com/retrieve/pii/S0270-9295(07)00139-8. Retrieved 2009-06-19. 
  83. ↑ D'Cruz D (February 2009). "Renal manifestations of the antiphospholipid syndrome". Current Rheumatology Reports 11 (1): 52–60. doi:10.1007/s11926-009-0008-2. பப்மெட் 19171112. 
  84. ↑ Licht C, Fremeaux-Bacchi V (February 2009). "Hereditary and acquired complement dysregulation in membranoproliferative glomerulonephritis". Thrombosis and Haemostasis 101 (2): 271–8. பப்மெட் 19190809. http://www.schattauer.de/index.php?id=1268&pii=th09020271&no_cache=1. Retrieved 2009-06-19. 
  85. ↑ Textor SC (May 2009). "Current approaches to renovascular hypertension". The Medical Clinics of North America 93 (3): 717–32, Table of Contents. doi:10.1016/j.mcna.2009.02.012. பப்மெட் 19427501. PMC 2752469. http://journals.elsevierhealth.com/retrieve/pii/S0025-7125(09)00028-5. Retrieved 2009-06-19. 
  86. ↑ Voiculescu A, Rump LC (January 2009). "[Hypertension in patients with renal artery stenosis]" (in German). Der Internist 50 (1): 42–50. doi:10.1007/s00108-008-2198-5. பப்மெட் 19096816. 
  87. ↑ Kendrick J, Chonchol M (October 2008). "Renal artery stenosis and chronic ischemic nephropathy: epidemiology and diagnosis". Advances in Chronic Kidney Disease 15 (4): 355–62. doi:10.1053/j.ackd.2008.07.004. பப்மெட் 18805381. http://linkinghub.elsevier.com/retrieve/pii/S1548-5595(08)00107-9. Retrieved 2009-06-19. 
  88. ↑ Méndez GP, Klock C, Nosé V (December 2008). "Juxtaglomerular Cell Tumor of the Kidney: Case Report and Differential Diagnosis With Emphasis on Pathologic and Cytopathologic Features". Int. J. Surg. Pathol.. doi:10.1177/1066896908329413. பப்மெட் 19098017. http://ijs.sagepub.com/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=19098017. 
  89. ↑ Kassim TA, Clarke DD, Mai VQ, Clyde PW, Mohamed Shakir KM (December 2008). "Catecholamine-induced cardiomyopathy". Endocrine Practice : Official Journal of the American College of Endocrinology and the American Association of Clinical Endocrinologists 14 (9): 1137–49. பப்மெட் 19158054. http://aace.metapress.com/openurl.asp?genre=article&issn=1530-891X&volume=14&issue=9&spage=1137. Retrieved 2009-06-19. 
  90. ↑ Simone Rossi, ed (2006). Australian medicines handbook 2006. Adelaide: Australian Medicines Handbook Pty Ltd. ISBN 0-9757919-2-3. [page needed]
  91. ↑ 91.0 91.1 91.2 91.3 White WB (May 2009). "Defining the problem of treating the patient with hypertension and arthritis pain". The American Journal of Medicine 122 (5 Suppl): S3–9. doi:10.1016/j.amjmed.2009.03.002. பப்மெட் 19393824. http://linkinghub.elsevier.com/retrieve/pii/S0002-9343(09)00206-X. Retrieved 2009-06-18. 
  92. ↑ Mackenzie IS, Rutherford D, MacDonald TM (2008). "Nitric oxide and cardiovascular effects: new insights in the role of nitric oxide for the management of osteoarthritis". Arthritis Research & Therapy 10 Suppl 2: S3. doi:10.1186/ar2464. பப்மெட் 19007428. PMC 2582806. http://arthritis-research.com/content/10%20Suppl%202//S3. Retrieved 2009-06-18. 
  93. ↑ Berenbaum F (2008). "New horizons and perspectives in the treatment of osteoarthritis". Arthritis Research & Therapy 10 Suppl 2: S1. doi:10.1186/ar2462. பப்மெட் 19007426. PMC 2582808. http://arthritis-research.com/content/10%20Suppl%202//S1. Retrieved 2009-06-18. 
  94. ↑ Akinbamowo AO, Salzberg DJ, Weir MR (October 2008). "Renal consequences of prostaglandin inhibition in heart failure". Heart Failure Clinics 4 (4): 505–10. doi:10.1016/j.hfc.2008.03.002. பப்மெட் 18760760. http://linkinghub.elsevier.com/retrieve/pii/S1551-7136(08)00054-8. Retrieved 2009-06-18. 
  95. ↑ Lowenstein J (January 1980). "Drugs five years later: clonidine". Annals of Internal Medicine 92 (1): 74–7. பப்மெட் 6101302. 
  96. ↑ Robertson JI (January 1997). "Risk factors and drugs in the treatment of hypertension". Journal of Hypertension. Supplement : Official Journal of the International Society of Hypertension 15 (1): S43–6. பப்மெட் 9050985. 
  97. ↑ Schachter M (August 1999). "Moxonidine: a review of safety and tolerability after seven years of clinical experience". Journal of Hypertension. Supplement : Official Journal of the International Society of Hypertension 17 (3): S37–9. பப்மெட் 10489097. 
  98. ↑ Schäfer SG, Kaan EC, Christen MO, Löw-Kröger A, Mest HJ, Molderings GJ (July 1995). "Why imidazoline receptor modulator in the treatment of hypertension?". Annals of the New York Academy of Sciences 763: 659–72. doi:10.1111/j.1749-6632.1995.tb32460.x. பப்மெட் 7677385. http://www3.interscience.wiley.com/resolve/openurl?genre=article&sid=nlm:pubmed&issn=0077-8923&date=1995&volume=763&spage=659. Retrieved 2009-06-18. 
  99. ↑ Larsen R, Kleinschmidt S (April 1995). "[Controlled hypotension]" (in German). Der Anaesthesist 44 (4): 291–308. பப்மெட் 7785759. 
  100. ↑ Scholtysik G (March 1986). "Animal pharmacology of guanfacine". The American Journal of Cardiology 57 (9): 13E–17E. doi:10.1016/0002-9149(86)90717-4. பப்மெட் 3006469. 
  101. ↑ 101.0 101.1 Myers MG (January 1977). "New drugs in hypertension". Canadian Medical Association Journal 116 (2): 173–6. பப்மெட் 343894. 
  102. ↑ van Zwieten PA, Thoolen MJ, Timmermans PB (1984). "The hypotensive activity and side effects of methyldopa, clonidine, and guanfacine". Hypertension 6 (5 Pt 2): II28–33. பப்மெட் 6094346. 
  103. ↑ Kang A, Struben H (November 2008). "[Pre-eclampsia screening in first and second trimester]" (in German). Therapeutische Umschau. Revue Thérapeutique 65 (11): 663–6. doi:10.1024/0040-5930.65.11.663. பப்மெட் 18979429. 
  104. ↑ Marik PE (March 2009). "Hypertensive disorders of pregnancy". Postgraduate Medicine 121 (2): 69–76. doi:10.3810/pgm.2009.03.1978. பப்மெட் 19332964. http://www.postgradmed.com/index.php?art=pgm_03_2009?article=1978. Retrieved 2009-06-18. 
  105. ↑ Mounier-Vehier C, Delsart P (April 2009). "[Pregnancy-related hypertension: a cardiovascular risk situation"] (in French). Presse Médicale (Paris, France : 1983) 38 (4): 600–8. doi:10.1016/j.lpm.2008.11.018. பப்மெட் 19250798. http://www.masson.fr/masson/S0755-4982(09)00045-1. Retrieved 2009-06-18. 
  106. ↑ Pack AI, Gislason T (2009). "Obstructive sleep apnea and cardiovascular disease: a perspective and future directions". Progress in Cardiovascular Diseases 51 (5): 434–51. doi:10.1016/j.pcad.2009.01.002. பப்மெட் 19249449. http://linkinghub.elsevier.com/retrieve/pii/S0033-0620(09)00003-6. Retrieved 2009-06-20. 
  107. ↑ Silverberg DS, Iaina A and Oksenberg A (January 2002). "Treating Obstructive Sleep Apnea Improves Essential Hypertension and Quality of Life". American Family Physician 65 (2): 229–36. பப்மெட் 11820487. http://www.aafp.org/afp/20020115/229.html. 
  108. ↑ Tomimoto H, Ihara M, Takahashi R, Fukuyama H (November 2008). "[Functional imaging in Binswanger's disease]" (in Japanese). Rinshō Shinkeigaku = Clinical Neurology 48 (11): 947–50. பப்மெட் 19198127. 
  109. ↑ Pimenta E, Oparil S (2009). "Role of aliskiren in cardio-renal protection and use in hypertensives with multiple risk factors". Vascular Health and Risk Management 5 (1): 453–63. பப்மெட் 19475781. 
  110. ↑ 110.0 110.1 Reisin E, Jack AV (May 2009). "Obesity and hypertension: mechanisms, cardio-renal consequences, and therapeutic approaches". The Medical Clinics of North America 93 (3): 733–51. doi:10.1016/j.mcna.2009.02.010. பப்மெட் 19427502. http://journals.elsevierhealth.com/retrieve/pii/S0025-7125(09)00025-X. Retrieved 2009-06-30. 
  111. ↑ 111.0 111.1 111.2 Sowers JR, Whaley-Connell A, Epstein M (June 2009). "Narrative review: the emerging clinical implications of the role of aldosterone in the metabolic syndrome and resistant hypertension". Annals of Internal Medicine 150 (11): 776–83. பப்மெட் 19487712. http://www.annals.org/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=19487712. Retrieved 2009-06-30. 
  112. ↑ McConnaughey MM, McConnaughey JS, Ingenito AJ (June 1999). "Practical considerations of the pharmacology of angiotensin receptor blockers". Journal of Clinical Pharmacology 39 (6): 547–59. doi:10.1177/00912709922008155. பப்மெட் 10354958. http://jcp.sagepub.com/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=10354958. Retrieved 2009-06-30. 
  113. ↑ Manrique C, Lastra G, Gardner M, Sowers JR (May 2009). "The renin angiotensin aldosterone system in hypertension: roles of insulin resistance and oxidative stress". The Medical Clinics of North America 93 (3): 569–82. doi:10.1016/j.mcna.2009.02.014. பப்மெட் 19427492. http://journals.elsevierhealth.com/retrieve/pii/S0025-7125(09)00027-3. Retrieved 2009-06-30. 
  114. ↑ Nistala R, Wei Y, Sowers JR, Whaley-Connell A (March 2009). "Renin-angiotensin-aldosterone system-mediated redox effects in chronic kidney disease". Translational Research : the Journal of Laboratory and Clinical Medicine 153 (3): 102–13. doi:10.1016/j.trsl.2008.12.008. பப்மெட் 19218092. PMC 2680726. http://linkinghub.elsevier.com/retrieve/pii/S1931-5244(08)00361-7. Retrieved 2009-06-30. 
  115. ↑ Takahashi H (August 2008). "[Sympathetic hyperactivity in hypertension]" (in Japanese). Nippon Rinsho. Japanese Journal of Clinical Medicine 66 (8): 1495–502. பப்மெட் 18700548. 
  116. ↑ Esler M (June 2000). "The sympathetic system and hypertension". American Journal of Hypertension 13 (6 Pt 2): 99S–105S. doi:10.1016/S0895-7061(00)00225-9. பப்மெட் 10921528. 
  117. ↑ Mark AL (December 1996). "The sympathetic nervous system in hypertension: a potential long-term regulator of arterial pressure". Journal of Hypertension. Supplement : Official Journal of the International Society of Hypertension 14 (5): S159–65. பப்மெட் 9120673. 
  118. ↑ Somers VK, Anderson EA, Mark AL (January 1993). "Sympathetic neural mechanisms in human hypertension". Current Opinion in Nephrology and Hypertension 2 (1): 96–105. பப்மெட் 7922174. 
  119. ↑ Sagnella GA, Swift PA (June 2006). "The Renal Epithelial Sodium Channel: Genetic Heterogeneity and Implications for the Treatment of High Blood Pressure". Current Pharmaceutical Design 12 (14): 2221–2234. doi:10.2174/138161206777585157. பப்மெட் 16787251. 
  120. ↑ Johnson JA, Turner ST (June 2005). "Hypertension pharmacogenomics: current status and future directions". Current Opinion in Molecular Therapy 7 (3): 218–225. பப்மெட் 15977418. 
  121. ↑ Hideo Izawa; Yoshiji Yamada et al. (May 2003). "Prediction of Genetic Risk for Hypertension". Hypertension 41 (5): 1035–1040. doi:10.1161/01.HYP.0000065618.56368.24. பப்மெட் 12654703. http://hyper.ahajournals.org/cgi/content/short/01.HYP.0000065618.56368.24v1. 
  122. ↑ Reeves R (1995). "The rational clinical examination. Does this patient have hypertension? How to measure blood pressure". JAMA 273 (15): 1211–8. doi:10.1001/jama.273.15.1211. பப்மெட் 7707630. 
  123. ↑ White W, Lund-Johansen P, Omvik P (1990). "Assessment of four ambulatory blood pressure monitors and measurements by clinicians versus intraarterial blood pressure at rest and during exercise". Am J Cardiol 65 (1): 60–6. doi:10.1016/0002-9149(90)90026-W. பப்மெட் 2294682. 
  124. ↑ Kim J, Bosworth H, Voils C, Olsen M, Dudley T, Gribbin M, Adams M, Oddone E (2005). "How well do clinic-based blood pressure measurements agree with the mercury standard?". J Gen Intern Med 20 (7): 647–9. doi:10.1007/s11606-005-0112-6. பப்மெட் 16050862. 
  125. ↑ Blood Pressure Monitoring. "Blood Pressure Monitoring".
  126. ↑ The American Heart Association. "Home Monitoring of High Blood Pressure".
  127. ↑ Smulyan H, Safar ME (February 2000). "The diastolic blood pressure in systolic hypertension". Annals of Internal Medicine 132 (3): 233–7. பப்மெட் 10651605. 
  128. ↑ Padwal RS, Hemmelgarn BR, Khan NA, et al. (May 2009). "The 2009 Canadian Hypertension Education Program recommendations for the management of hypertension: Part 1--blood pressure measurement, diagnosis and assessment of risk". The Canadian Journal of Cardiology 25 (5): 279–86. பப்மெட் 19417858. 
  129. ↑ 129.0 129.1 Mulatero P, Bertello C, Verhovez A, et al. (June 2009). "Differential diagnosis of primary aldosteronism subtypes". Current Hypertension Reports 11 (3): 217–23. doi:10.1007/s11906-009-0038-1. பப்மெட் 19442332. 
  130. ↑ Padwal RJ, Hemmelgarn BR, Khan NA, et al. (June 2008). "The 2008 Canadian Hypertension Education Program recommendations for the management of hypertension: Part 1 - blood pressure measurement, diagnosis and assessment of risk". The Canadian Journal of Cardiology 24 (6): 455–63. பப்மெட் 18548142. 
  131. ↑ Padwal RS, Hemmelgarn BR, McAlister FA, et al. (May 2007). "The 2007 Canadian Hypertension Education Program recommendations for the management of hypertension: part 1- blood pressure measurement, diagnosis and assessment of risk". The Canadian Journal of Cardiology 23 (7): 529–38. பப்மெட் 17534459. 
  132. ↑ Hemmelgarn BR, McAlister FA, Grover S, et al. (May 2006). "The 2006 Canadian Hypertension Education Program recommendations for the management of hypertension: Part I--Blood pressure measurement, diagnosis and assessment of risk". The Canadian Journal of Cardiology 22 (7): 573–81. பப்மெட் 16755312. 
  133. ↑ Hemmelgarn BR, McAllister FA, Myers MG, et al. (June 2005). "The 2005 Canadian Hypertension Education Program recommendations for the management of hypertension: part 1- blood pressure measurement, diagnosis and assessment of risk". The Canadian Journal of Cardiology 21 (8): 645–56. பப்மெட் 16003448. 
  134. ↑ Elley CR, Arroll B (2002). "Review: aerobic exercise reduces systolic and diastolic blood pressure in adults". ACP J. Club 137 (3): 109. பப்மெட் 12418849. http://www.acpjc.org/Content/137/3/Issue/ACPJC-2002-137-3-109.htm. 
  135. ↑ "Is Low Intensity Exercise A Superior Blood Pressure Reducer Than High Intensity Exercise?". Hypertension Library. பார்த்த நாள் 2009-02-01.
  136. ↑ Klaus D, Böhm M, Halle M, et al. (May 2009). "[Restriction of salt intake in the whole population promises great long-term benefits"] (in German). Deutsche Medizinische Wochenschrift (1946) 134 Suppl 3: S108–18. doi:10.1055/s-0029-1222573. பப்மெட் 19418415. http://www.thieme-connect.com/DOI/DOI?10.1055/s-0029-1222573. Retrieved 2009-06-02. 
  137. ↑ Appel LJ, Moore TJ, Obarzanek E et al. (April 1997). "A Clinical Trial of the Effects of Dietary Patterns on Blood Pressure". New England Journal of Medicine 336 (16): 1117–24. doi:10.1056/NEJM199704173361601. பப்மெட் 9099655. http://content.nejm.org/cgi/content/full/336/16/1117. 
  138. ↑ பென்ஸன், ஹெர்பர்ட், எம்.டி., தி ரிலாக்சேஷன் ரெஸ்பான்ஸ் , நியூயார்க்: மாரோ, 1975. ISBN 0-07-138076-0.
  139. ↑ மாயோ கிளினிக் - உயிரியல் பின்னூட்டம்
  140. ↑ (2006-05-16). "Device-Guided Paced Breathing Lowers Blood Pressure, Blood Pressure". Press release. Retrieved on 2009-07-03.
  141. ↑ Elliott WJ, Izzo JL (2006). "Device-guided breathing to lower blood pressure: case report and clinical overview". MedGenMed 8 (3): 23. பப்மெட் 17406163. PMC 1781326. http://www.medscape.com/viewarticle/539099. 
  142. ↑ Nakao M, Yano E, Nomura S, Kuboki T (January 2003). "Blood pressure-lowering effects of biofeedback treatment in hypertension: a meta-analysis of randomized controlled trials" ([தொடர்பிழந்த இணைப்பு]). Hypertens. Res. 26 (1): 37–46. doi:10.1291/hypres.26.37. பப்மெட் 12661911. http://joi.jlc.jst.go.jp/JST.JSTAGE/hypres/26.37?from=PubMed. 
  143. ↑ 143.0 143.1 "CCG73 Chronic kidney disease: quick reference guide" (PDF). National Institute for Health and Clinical Excellence (24 September 2008). பார்த்த நாள் 2009-03-04.
  144. ↑ Soucek M (April 2009). "[Target values of blood pressure in patients with diabetes mellitus]" (in Czech). Vnitr̆ní Lékar̆ství 55 (4): 363–7. பப்மெட் 19449751. 
  145. ↑ 145.0 145.1 "CG15 Type 1 diabetes in adults: quick reference guide" (PDF). National Institute for Health and Clinical Excellence (21 July 2004). பார்த்த நாள் 2009-03-04.
  146. ↑ "CG66 Diabetes - type 2 (update): quick reference guide" (PDF). National Institute for Health and Clinical Excellence (28 May 2008). பார்த்த நாள் 2009-03-04.
  147. ↑ Shaw, Gina (2009-03-07). "Prehypertension: Early-stage High Blood Pressure". WebMD. பார்த்த நாள் 2009-07-03.
  148. ↑ கிரேக்டன் ஜேஏ, டன்ஸல்மேன் பிஹெச்ஜேஎம். நைஃப்டைபின் கேஸ்ட்ரோஇன்டஸ்டினல் காரனரி ஹார்ட் டிசீஸ் அண்ட் ஹைபர்டென்ஷன் (ஜிஐடிஎஸ்) இன் தி டிரீட்மெண்ட் ஆஃப் காரனரி ஹார்ட் டிசீல் அண்ட் ஹைபர்டென்ஷன். எக்ஸ்பர்ட் ரெவ் கார்டியோவாஸ் தெர் 5 (2007):643-653. முழு உரை!
  149. ↑ Piller LB, Davis BR, Cutler JA, et al. (November 2002). "Validation of Heart Failure Events in the Antihypertensive and Lipid Lowering Treatment to Prevent Heart Attack Trial (ALLHAT) Participants Assigned to Doxazosin and Chlorthalidone". Curr Control Trials Cardiovasc Med 3 (1): 10. doi:10.1186/1468-6708-3-10. பப்மெட் 12459039. 
  150. ↑ Mayor S (2006). "NICE removes beta blockers as first line treatment for hypertension". BMJ 333 (7557): 8. doi:10.1136/bmj.333.7557.8-a. பப்மெட் 16809680. PMC 1488775. http://www.bmj.com/cgi/content/full/333/7557/8-a. 
  151. ↑ Widimský J (February 2009). "[The combination of an ACE inhibitor and a calcium channel blocker is an optimal combination for the treatment of hypertension]" (in Czech). Vnitr̆ní Lékar̆ství 55 (2): 123–30. பப்மெட் 19348394. 
  152. ↑ 152.0 152.1 ALLHAT Officers and Coordinators for the ALLHAT Collaborative Research Group (December 18 2002). "Major outcomes in high-risk hypertensive patients randomized to angiotensin-converting enzyme inhibitor or calcium channel blocker vs diuretic: The Antihypertensive and Lipid-Lowering Treatment to Prevent Heart Attack Trial (ALLHAT)". JAMA 288 (23): 2981–97. doi:10.1001/jama.288.23.2981. பப்மெட் 12479763. http://jama.ama-assn.org/cgi/content/full/288/23/2981. 
  153. ↑ Wing LM, Reid CM, Ryan P et al. (February 13 2003). "A comparison of outcomes with angiotensin-converting—enzyme inhibitors and diuretics for hypertension in the elderly". NEJM 348 (7): 583–92. doi:10.1056/NEJMoa021716. பப்மெட் 12584366. http://content.nejm.org/cgi/content/abstract/348/7/583. 
  154. ↑ Lewis PJ, Kohner EM, Petrie A, Dollery CT (1976). "Deterioration of glucose tolerance in hypertensive patients on prolonged diuretic treatment". Lancet 307 (7959): 564–566. doi:10.1016/S0140-6736(76)90359-7. பப்மெட் 55840. 
  155. ↑ Murphy MB, Lewis PJ, Kohner E, Schumer B, Dollery CT (1982). "Glucose intolerance in hypertensive patients treated with diuretics; a fourteen-year follow-up". Lancet 320 (8311): 1293–1295. doi:10.1016/S0140-6736(82)91506-9. பப்மெட் 6128594. 
  156. ↑ Messerli FH, Williams B, Ritz E (2007). "Essential hypertension". Lancet 370 (9587): 591–603. doi:10.1016/S0140-6736(07)61299-9. பப்மெட் 17707755. 
  157. ↑ "Section 11. Cardiovascular Disorders - Chapter 85. Hypertension". Merck Manual of Geriatrics. July 2005. http://www.merck.com/mkgr/mmg/sec11/ch85/ch85a.jsp. 
  158. ↑ Williams B (November 2003). "Treatment of hypertension in the UK: simple as ABCD?". J R Soc Med 96 (11): 521–2. doi:10.1258/jrsm.96.11.521. பப்மெட் 14594956. PMC 539621. http://www.jrsm.org/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=14594956. 
  159. ↑ Insull W (January 2009). "The pathology of atherosclerosis: plaque development and plaque responses to medical treatment". The American Journal of Medicine 122 (1 Suppl): S3–S14. doi:10.1016/j.amjmed.2008.10.013. பப்மெட் 19110086. http://linkinghub.elsevier.com/retrieve/pii/S0002-9343(08)01017-6. Retrieved 2009-06-20. 
  160. ↑ Liapis CD, Avgerinos ED, Kadoglou NP, Kakisis JD (May 2009). "What a vascular surgeon should know and do about atherosclerotic risk factors". [[Journal of Vascular Surgery : Official Publication, the Society for Vascular Surgery [and] International Society for Cardiovascular Surgery, North American Chapter]] 49 (5): 1348–54. doi:10.1016/j.jvs.2008.12.046. பப்மெட் 19394559. http://linkinghub.elsevier.com/retrieve/pii/S0741-5214(08)02276-3. Retrieved 2009-06-20. 
  161. ↑ Riccioni G (2009). "The effect of antihypertensive drugs on carotid intima media thickness: an up-to-date review". Current Medicinal Chemistry 16 (8): 988–96. doi:10.2174/092986709787581923. பப்மெட் 19275607. http://www.bentham-direct.org/pages/content.php?CMC/2009/00000016/00000008/0006C.SGM. Retrieved 2009-06-20. 
  162. ↑ Safar ME, Jankowski P (February 2009). "Central blood pressure and hypertension: role in cardiovascular risk assessment". Clinical Science (London, England : 1979) 116 (4): 273–82. doi:10.1042/CS20080072. பப்மெட் 19138169. http://www.clinsci.org/cs/116/0273/cs1160273.htm. Retrieved 2009-06-20. 
  163. ↑ Werner CM, Böhm M (June 2008). "The therapeutic role of RAS blockade in chronic heart failure". Therapeutic Advances in Cardiovascular Disease 2 (3): 167–77. doi:10.1177/1753944708091777. பப்மெட் 19124420. http://tak.sagepub.com/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=19124420. Retrieved 2009-06-20. 
  164. ↑ Gaddam KK, Verma A, Thompson M, Amin R, Ventura H (May 2009). "Hypertension and cardiac failure in its various forms". The Medical Clinics of North America 93 (3): 665–80. doi:10.1016/j.mcna.2009.02.005. பப்மெட் 19427498. http://journals.elsevierhealth.com/retrieve/pii/S0025-7125(09)00020-0. Retrieved 2009-06-20. 
  165. ↑ Agabiti-Rosei E (September 2008). "From macro- to microcirculation: benefits in hypertension and diabetes". Journal of Hypertension 26 Suppl 3: S15–21. doi:10.1097/01.hjh.0000334602.71005.52. பப்மெட் 18815511. http://meta.wkhealth.com/pt/pt-core/template-journal/lwwgateway/media/landingpage.htm?issn=0263-6352&volume=26&issue=&spage=S15. Retrieved 2009-06-20. 
  166. ↑ 166.0 166.1 166.2 Agabiti-Rosei E (September 2008). "From macro- to microcirculation: benefits in hypertension and diabetes". Journal of Hypertension. Supplement : Official Journal of the International Society of Hypertension 26 (3): S15–9. பப்மெட் 19363848. 
  167. ↑ Murphy BP, Stanton T, Dunn FG (May 2009). "Hypertension and myocardial ischemia". The Medical Clinics of North America 93 (3): 681–95. doi:10.1016/j.mcna.2009.02.003. பப்மெட் 19427499. http://journals.elsevierhealth.com/retrieve/pii/S0025-7125(09)00018-2. Retrieved 2009-06-20. 
  168. ↑ Tylicki L, Rutkowski B (February 2003). "[Hypertensive nephropathy: pathogenesis, diagnosis and treatment]" (in Polish). Polski Merkuriusz Lekarski : Organ Polskiego Towarzystwa Lekarskiego 14 (80): 168–73. பப்மெட் 12728683. 
  169. ↑ Truong LD, Shen SS, Park MH, Krishnan B (February 2009). "Diagnosing nonneoplastic lesions in nephrectomy specimens". Archives of Pathology & Laboratory Medicine 133 (2): 189–200. பப்மெட் 19195963. http://journals.allenpress.com/jrnlserv/?request=get-abstract&issn=0003-9985&volume=133&page=189. Retrieved 2009-06-20. 
  170. ↑ Tracy RE, White S (February 2002). "A method for quantifying adrenocortical nodular hyperplasia at autopsy: some use of the method in illuminating hypertension and atherosclerosis". Annals of Diagnostic Pathology 6 (1): 20–9. doi:10.1053/adpa.2002.30606. பப்மெட் 11842376. http://linkinghub.elsevier.com/retrieve/pii/S1092913402249217. Retrieved 2009-06-20. 
  171. ↑ Singer DR, Kite A (June 2008). "Management of hypertension in peripheral arterial disease: does the choice of drugs matter?". European Journal of Vascular and Endovascular Surgery : the Official Journal of the European Society for Vascular Surgery 35 (6): 701–8. doi:10.1016/j.ejvs.2008.01.007. பப்மெட் 18375152. http://linkinghub.elsevier.com/retrieve/pii/S1078-5884(08)00047-6. Retrieved 2009-06-20. 
  172. ↑ Aronow WS (August 2008). "Hypertension and the older diabetic". Clinics in Geriatric Medicine 24 (3): 489–501, vi–vii. doi:10.1016/j.cger.2008.03.001. பப்மெட் 18672184. http://journals.elsevierhealth.com/retrieve/pii/S0749-0690(08)00012-8. Retrieved 2009-06-20. 
  173. ↑ Gardner AW, Afaq A (2008). "Management of lower extremity peripheral arterial disease". Journal of Cardiopulmonary Rehabilitation and Prevention 28 (6): 349–57. doi:10.1097/HCR.0b013e31818c3b96 (inactive 2009-10-19). பப்மெட் 19008688. PMC 2743684. http://meta.wkhealth.com/pt/pt-core/template-journal/lwwgateway/media/landingpage.htm?issn=1932-7501&volume=28&issue=6&spage=349. Retrieved 2009-06-20. 
  174. ↑ Novo S, Lunetta M, Evola S, Novo G (January 2009). "Role of ARBs in the blood hypertension therapy and prevention of cardiovascular events". Current Drug Targets 10 (1): 20–5. doi:10.2174/138945009787122897. பப்மெட் 19149532. http://www.bentham-direct.org/pages/content.php?CDT/2009/00000010/00000001/0003J.SGM. Retrieved 2009-06-20. 
  175. ↑ 175.0 175.1 175.2 Zeng C, Villar VA, Yu P, Zhou L, Jose PA (April 2009). "Reactive oxygen species and dopamine receptor function in essential hypertension". Clinical and Experimental Hypertension (New York, N.Y. : 1993) 31 (2): 156–78. doi:10.1080/10641960802621283. பப்மெட் 19330604. http://www.informaworld.com/openurl?genre=article&doi=10.1080/10641960802621283&magic=pubmed%7C%7C1B69BA326FFE69C3F0A8F227DF8201D0. Retrieved 2009-06-20. 
  176. ↑ Varon J (October 2007). "Diagnosis and management of labile blood pressure during acute cerebrovascular accidents and other hypertensive crises". The American Journal of Emergency Medicine 25 (8): 949–59. doi:10.1016/j.ajem.2007.02.032. பப்மெட் 17920983. http://linkinghub.elsevier.com/retrieve/pii/S0735-6757(07)00174-X. Retrieved 2009-06-20. 
  177. ↑ Sare GM, Geeganage C, Bath PM (2009). "High blood pressure in acute ischaemic stroke--broadening therapeutic horizons". Cerebrovascular Diseases (Basel, Switzerland) 27 Suppl 1: 156–61. doi:10.1159/000200454. பப்மெட் 19342846. http://content.karger.com/produktedb/produkte.asp?typ=fulltext&file=000200454. Retrieved 2009-06-20. 
  178. ↑ Palm F, Urbanek C, Grau A (April 2009). "Infection, its treatment and the risk for stroke". Current Vascular Pharmacology 7 (2): 146–52. doi:10.2174/157016109787455707. பப்மெட் 19355997. http://www.bentham-direct.org/pages/content.php?CVP/2009/00000007/00000002/004AD.SGM. Retrieved 2009-06-20. 
  179. ↑ Tanahashi N (April 2009). "[Roles of angiotensin II receptor blockers in stroke prevention]" (in Japanese). Nippon Rinsho. Japanese Journal of Clinical Medicine 67 (4): 742–9. பப்மெட் 19348237. 
  180. ↑ 180.0 180.1 Pedrinelli R, Dell'Omo G, Talini E, Canale ML, Di Bello V (February 2009). "Systemic hypertension and the right-sided cardiovascular system: a review of the available evidence". Journal of Cardiovascular Medicine (Hagerstown, Md.) 10 (2): 115–21. doi:10.2459/JCM.0b013e32831da941 (inactive 2009-10-19). பப்மெட் 19377378. http://meta.wkhealth.com/pt/pt-core/template-journal/lwwgateway/media/landingpage.htm?issn=1558-2027&volume=10&issue=2&spage=115. Retrieved 2009-06-02. 
  181. ↑ Papadopoulos DP, Papademetriou V (February 2009). "Hypertrophic and Hypertensive Hypertrophic Cardiomyopathy: A True Association?". Angiology. doi:10.1177/0003319709331391. பப்மெட் 19240104. http://ang.sagepub.com/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=19240104. Retrieved 2009-06-21. 
  182. ↑ Thiele S, Britz S, Landsiedel L, Wallaschofski H, Lohmann T (August 2008). "Short-term changes in hsCRP and NT-proBNP levels in hypertensive emergencies". Hormone and Metabolic Research = Hormon- Und Stoffwechselforschung = Hormones et Métabolisme 40 (8): 561–5. doi:10.1055/s-2008-1073152. பப்மெட் 18459085. http://www.thieme-connect.com/DOI/DOI?10.1055/s-2008-1073152. Retrieved 2009-06-21. 
  183. ↑ Martín Raymondi D, Díaz Dorronsoro I, Barba J, Díez J (September 2005). "[Characteristics of hypertensive cardiomyopathy in a population of hypertensive patients never treated"] (in Spanish; Castilian). Medicina Clínica 125 (9): 321–4. பப்மெட் 16185630. http://www.elsevier.es/revistas/0025-7753/125/321. Retrieved 2009-06-21. 
  184. ↑ Motz W (October 2004). "[Right ventricle in arterial hypertension]" (in German). Der Internist 45 (10): 1108–16. doi:10.1007/s00108-004-1273-9. பப்மெட் 15351931. 
  185. ↑ Steinmetz M, Nickenig G (April 2009). "[Cardiac sequelae of hypertension]" (in German). Der Internist 50 (4): 397–409. doi:10.1007/s00108-008-2289-3. பப்மெட் 19343394. 
  186. ↑ Goch A (October 2008). "[Blood pressure variability--clinical implications]" (in Polish). Polski Merkuriusz Lekarski : Organ Polskiego Towarzystwa Lekarskiego 25 (148): 364–7. பப்மெட் 19145938. 
  187. ↑ Rodríguez NA, Zurutuza A (2008). "[Ophthalmological manifestations of arterial hypertension"] (in Spanish; Castilian). Anales Del Sistema Sanitario De Navarra 31 Suppl 3: 13–22. பப்மெட் 19169291. http://recyt.fecyt.es/index.php/ASSN/article/view/5209/4401. Retrieved 2009-06-21. 
  188. ↑ DellaCroce JT, Vitale AT (November 2008). "Hypertension and the eye". Current Opinion in Ophthalmology 19 (6): 493–8. doi:10.1097/ICU.0b013e3283129779. பப்மெட் 18854694. http://meta.wkhealth.com/pt/pt-core/template-journal/lwwgateway/media/landingpage.htm?issn=1040-8738&volume=19&issue=6&spage=493. Retrieved 2009-06-21. 
  189. ↑ Barar A, Apatachioaie ID, Apatachioaie C, Marceanu L (2008). "[Hypertensive retinopathy--assessment]" (in Romanian). Oftalmologia (Bucharest, Romania : 1990) 52 (1): 3–12. பப்மெட் 18714483. 
  190. ↑ Uhler TA, Piltz-Seymour J (March 2008). "Optic disc hemorrhages in glaucoma and ocular hypertension: implications and recommendations". Current Opinion in Ophthalmology 19 (2): 89–94. doi:10.1097/ICU.0b013e3282f3e6bc. பப்மெட் 18301280. http://meta.wkhealth.com/pt/pt-core/template-journal/lwwgateway/media/landingpage.htm?issn=1040-8738&volume=19&issue=2&spage=89. Retrieved 2009-06-21. 
  191. ↑ Wong TY, Wong T, Mitchell P (February 2007). "The eye in hypertension". Lancet 369 (9559): 425–35. doi:10.1016/S0140-6736(07)60198-6. பப்மெட் 17276782. http://linkinghub.elsevier.com/retrieve/pii/S0140-6736(07)60198-6. Retrieved 2009-06-21. 
  192. ↑ Karpha M, Lip GV (August 2006). "The pathophysiology of target organ damage in hypertension". Minerva Cardioangiologica 54 (4): 417–29. பப்மெட் 17016413. 
  193. ↑ Nadar SK, Tayebjee MH, Messerli F, Lip GY (2006). "Target organ damage in hypertension: pathophysiology and implications for drug therapy". Current Pharmaceutical Design 12 (13): 1581–92. doi:10.2174/138161206776843368. பப்மெட் 16729871. http://www.bentham-direct.org/pages/content.php?CPD/2006/00000012/00000013/0004B.SGM. Retrieved 2009-06-21. 
  194. ↑ Grosso A, Veglio F, Porta M, Grignolo FM, Wong TY (December 2005). "Hypertensive retinopathy revisited: some answers, more questions". The British Journal of Ophthalmology 89 (12): 1646–54. doi:10.1136/bjo.2005.072546. பப்மெட் 16299149. PMC 1772998. http://bjo.bmj.com/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=16299149. Retrieved 2009-06-21. 
  195. ↑ Wong TY, McIntosh R (2005). "Hypertensive retinopathy signs as risk indicators of cardiovascular morbidity and mortality". British Medical Bulletin 73-74: 57–70. doi:10.1093/bmb/ldh050. பப்மெட் 16148191. http://bmb.oxfordjournals.org/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=16148191. Retrieved 2009-06-21. 
  196. ↑ Porta M, Grosso A, Veglio F (April 2005). "Hypertensive retinopathy: there's more than meets the eye". Journal of Hypertension 23 (4): 683–96. doi:10.1097/01.hjh.0000163131.77267.11. பப்மெட் 15775767. http://meta.wkhealth.com/pt/pt-core/template-journal/lwwgateway/media/landingpage.htm?issn=0263-6352&volume=23&issue=4&spage=683. Retrieved 2009-06-21. 
  197. ↑ Wong TY, Mitchell P (November 2004). "Hypertensive retinopathy". The New England Journal of Medicine 351 (22): 2310–7. doi:10.1056/NEJMra032865. பப்மெட் 15564546. http://content.nejm.org/cgi/pmidlookup?view=short&pmid=15564546&promo=ONFLNS19. Retrieved 2009-06-21. 
  198. ↑ Yoshimoto H, Ganka Y (March 2004). "[Hypertensive retinopathy]" (in Japanese). Nippon Rinsho. Japanese Journal of Clinical Medicine 62 Suppl 3: 381–5. பப்மெட் 15171404. 
  199. ↑ Chatterjee S, Chattopadhyay S, Hope-Ross M, Lip PL, Chattopadhya S (October 2002). "Hypertension and the eye: changing perspectives". Journal of Human Hypertension 16 (10): 667–75. doi:10.1038/sj.jhh.1001472. பப்மெட் 12420190. 
  200. ↑ Wang G, Lai FM, Kwan BC, et al. (March 2009). "Podocyte loss in human hypertensive nephrosclerosis". American Journal of Hypertension 22 (3): 300–6. doi:10.1038/ajh.2008.360. பப்மெட் 19131934. 
  201. ↑ Lubomirova M, Djerassi R, Kiperova B, Boyanov M, Christov V (2007). "Renal Doppler ultrasound in patients with hypertension and metabolic syndrom". Medicinski Pregled 60 Suppl 2: 84–6. பப்மெட் 18928166. 
  202. ↑ 202.0 202.1 [453]
  203. ↑ Kearney PM, Whelton M, Reynolds K, Muntner P, Whelton PK, He J (2005). "Global burden of hypertension: analysis of worldwide data". Lancet 365 (9455): 217–23. doi:10.1016/S0140-6736(05)17741-1. பப்மெட் 15652604. http://linkinghub.elsevier.com/retrieve/pii/S0140-6736(05)17741-1. Retrieved 2009-06-22. 
  204. ↑ Vokonas PS, Kannel WB, Cupples LA (November 1988). "Epidemiology and risk of hypertension in the elderly: the Framingham Study". J Hypertens Suppl 6 (1): S3–9. 
  205. ↑ Burt VL, Whelton P, Roccella EJ, et al. (March 1995). "Prevalence of hypertension in the US adult population. Results from the Third National Health and Nutrition Examination Survey, 1988-1991". Hypertension 25 (3): 305–13. பப்மெட் 7875754. http://hyper.ahajournals.org/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=7875754. Retrieved 2009-06-05. 
  206. ↑ Ostchega Y, Dillon CF, Hughes JP, Carroll M, Yoon S (July 2007). "Trends in hypertension prevalence, awareness, treatment, and control in older U.S. adults: data from the National Health and Nutrition Examination Survey 1988 to 2004". J Am Geriatr Soc 55 (7): 1056–65. doi:10.1111/j.1532-5415.2007.01215.x. பப்மெட் 17608879. http://www3.interscience.wiley.com/resolve/openurl?genre=article&sid=nlm:pubmed&issn=0002-8614&date=2007&volume=55&issue=7&spage=1056. Retrieved 2009-06-05. 
  207. ↑ Reaven GM, Lithell H, Landsberg L (February 1996). "Hypertension and associated metabolic abnormalities--the role of insulin resistance and the sympathoadrenal system". The New England Journal of Medicine 334 (6): 374–81. doi:10.1056/NEJM199602083340607. பப்மெட் 8538710. http://content.nejm.org/cgi/pmidlookup?view=short&pmid=8538710&promo=ONFLNS19. Retrieved 2009-06-08. 
  208. ↑ Makaryus AN, Akhrass P, McFarlane SI (June 2009). "Treatment of hypertension in metabolic syndrome: implications of recent clinical trials". Curr. Diab. Rep. 9 (3): 229–37. doi:10.1007/s11892-009-0037-2. பப்மெட் 19490825. 
  209. ↑ 209.0 209.1 Redon J, Cífková R, Narkiewicz K (April 2009). "Hypertension in the metabolic syndrome: summary of the new position statement of the European Society of Hypertension". Pol. Arch. Med. Wewn. 119 (4): 255–60. பப்மெட் 19413186. http://tip.org.pl/pamw/issue/search.html?lang=en&search=19413186. Retrieved 2009-06-07. 
  210. ↑ 210.0 210.1 Falkner B (May 2009). "Hypertension in children and adolescents: epidemiology and natural history". Pediatr. Nephrol.. doi:10.1007/s00467-009-1200-3. பப்மெட் 19421783. 
  211. ↑ "Hypertension in Children and Adolescents". Hypertension in Children and Adolescents. American Academy of Family Physician (2006). பார்த்த நாள் 2007-07-24.
  212. ↑ திய்வேதி, கிரிஷ் & திய்வேதி, ஸ்ரீதர் (2007). ஹிஸ்டரி ஆஃப் மெடிசின்: சுஷ்ருதா – தி கிளினிசியன் – டீச்சர் பார் எக்ஸலன்ஸ் . நேஷனல் இன்ஃப்ரமேட்டிக்ஸ் சென்டர் (இந்திய அரசாங்கம்).
  213. ↑ edited by J.D. Swales. (1995). Manual of hypertension. Oxford: Blackwell Science. pp. xiii. ISBN 0-86542-861-1. 
  214. ↑ "What is Hypertension? - WrongDiagnosis.com".
  215. ↑ Alcocer L, Cueto L (June 2008). "Hypertension, a health economics perspective". Therapeutic Advances in Cardiovascular Disease 2 (3): 147–55. doi:10.1177/1753944708090572. பப்மெட் 19124418. http://tak.sagepub.com/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=19124418. Retrieved 2009-06-20. 
  216. ↑ William J. Elliott (October 2003). "The Economic Impact of Hypertension". The Journal of Clinical Hypertension 5 (4): 3–13. doi:10.1111/j.1524-6175.2003.02463.x. 
  217. ↑ Theodoratou D, Maniadakis N, Fragoulakis V, Stamouli E (2009). "Analysis of published economic evaluations of angiotensin receptor blockers". Hellenic Journal of Cardiology : HJC = Hellēnikē Kardiologikē Epitheōrēsē 50 (2): 105–18. பப்மெட் 19329412. http://www.hellenicjcardiol.org/archive/full_text/2009/2/2009_2_105.pdf. Retrieved 2009-06-20. 
  218. ↑ Coca A (2008). "Economic benefits of treating high-risk hypertension with angiotensin II receptor antagonists (blockers)". Clinical Drug Investigation 28 (4): 211–20. doi:10.2165/00044011-200828040-00002. பப்மெட் 18345711. 
  219. ↑ Chockalingam A (May 2007). "Impact of World Hypertension Day". The Canadian Journal of Cardiology 23 (7): 517–9. பப்மெட் 17534457. 
  220. ↑ Chockalingam A (June 2008). "World Hypertension Day and global awareness". The Canadian Journal of Cardiology 24 (6): 441–4. பப்மெட் 18548140. 

கூடுதல் வாசிப்பு [தொகு]

வெளிப்புற இணைப்புகள் [தொகு]

உயர் இரத்த அழுத்தம் திறந்த ஆவணத் திட்டத்தில்

முக்கியமான ஆய்வுகள் [தொகு]

"http://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=உயர்_இரத்த_அழுத்தம்&oldid=1384731" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது