இலத்தீன்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
(இலத்தீன் மொழி இலிருந்து வழிமாற்றப்பட்டது)
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்
இலத்தீன்
ˈlɪŋɡʷa laˈtiːna
Rome Colosseum inscription 2.jpg
கொலோசியத்தில் (Colosseum) இலத்தீன் கல்வெட்டு எழுத்துக்கள்
உச்சரிப்பு /laˈtiːna/
நாடு(கள்) வாட்டிக்கன் நகரம்
Extinct பொதுமக்கள் இலத்தீன் எனப்படும் பிற்கால இலத்தீன், மாறுபட்டும், வளர்ச்சியடைந்தும், கி.பி 9 ஆம் நூற்றாண்டில் பல்வேறு ரோமானிய மொழிகளாக உருப்பெற்றது.
இந்தோ-ஐரோப்பியம்
  • இத்தாலிக்
    • லத்தீனோ-ஃவாலிஸ்க்கன்
      • இலத்தீன்
அலுவலக நிலை
அரச அலுவல் மொழி
 வத்திக்கான் நகர்
அரசுப் பணிகளுக்கு பயன்படுத்தப்படுகின்றது. ஆனால் அன்றாடப் பேச்சு வழக்கில் இல்லை
Regulated by Opus Fundatum Latinitas
உரோமன் கத்தோலிக்க திருச்சபை[1]
மொழிக் குறியீடுகள்
ISO 639-1 la
ISO 639-2 lat
ISO 639-3 lat
{{{mapalt}}}
கி.மு. (சிர்கா ஆண்டு) 117ல் ரோமானிய பேரரசின் மிகப்பெரிய அளவைக் குறிக்கும் வரைபடம். - இலத்தீன் மொழி பேசுபவர்களால் ஆளப்பட்ட வாழும் பகுதி இருண்ட சிவப்பு நிறத்தில் குறிக்கப்பட்டுள்ளது. - பேரரசுக்குள் இலத்தீன் தவிர பல மொழிகளும் பேசப்பட்டன.
{{{mapalt2}}}
ஐரோப்பாவில் லத்தீன் மொழியின் நவீன வழித்தோன்றல்களான ரொமானிய மொழிகளின் வரம்பு.

இலத்தீன் (Latin) என்பது இந்திய-ஐரோப்பிய மொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த தொல்புகழ் பெற்ற மொழி ஆகும். இன்று இது பெரும்பாலும் வழக்கற்ற மொழி ஆகும். ஆனால் கத்தோலிக மதத்தின் குருவாகிய போப்பாண்டவர் வாழும் வாட்டிகன் நகர் என்னும் நாட்டின் ஆட்சி மொழிகளில் ஒன்றாக உள்ளது. இது முதலில் இத்தாலி தீபகற்பத்தில் உள்ள ரோம் நகரத்தை சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் பேசப்பட்டது.[2] ரோமானியப் பேரரசின் காலத்தில் ஆட்சி மொழியாகவும், கிறிஸ்தவ மத வழிபாடுகளில் முக்கிய மொழியாகவும், மேற்குலக நாடுகளில் கற்றோர்களின் மொழியாகவும் திகழ்ந்தது. இத்தாலியில் சுமார் கி.மு 900 வாக்கில் டைபர் ஆற்றங்கரைப் பகுதியாகிய இலத்தீனம் என்னும் பகுதியில் குடியேறிய வடக்கு ஐரோப்பியர்கள் அங்கிருந்த இந்தோ-ஐரோப்பிய மொழிக் குடும்பத்தைச் சாராத எற்றசுக்கன்(Etruscan) மொழி பேசுவோருடனும், இந்தோ ஐரோப்பிய மொழியாகிய கெல்டிக்மொழி பேசுவோருடனும், தெற்கே வாழ்ந்த கிரேக்க மொழி பேசுவோருடனும் கலந்து இலத்தீன் நாகரிகம் தோன்றியது. சுமார் கி.மு. 100 முதல் கி.பி. 100 வரையிலான காலப்பகுதிகளில் இலத்தீன் மொழியானது வளம் பெற்ற செம்மொழியாக உருவெடுத்தது. இலத்தீன் மொழியில் அகரவரிசை (நெடுங்கணக்கு) ஆனது எற்றசுக்கன் மொழி, கிரேக்க மொழிகளில் இருந்து பெறப்பட்டதாகும். எற்றசுக்கன் மொழியில் இருந்த 26 எழுத்துக்களில் 21 எழுத்துக்களைப் பெற்றுப் பின்னர் கிரேக்க நாட்டை வென்ற பிறகு சுமார் கி.மு 100ல் Y, Z ஆகிய இரண்டு எழுத்துக்களையும் சேர்த்து மொத்தம் 23 எழுத்துக்கள் கொண்டது. இன்று ஆங்கிலம், ஜெர்மன், பிரெஞ்சு ஆகிய மேற்கு ஐரோப்பிய மொழிகள் இலத்தீன் எழுத்துக்களைத்தான் பயன்படுத்துகின்றன.

இன்று, பல மாணவர்கள், அறிஞர்கள் மற்றும் உறுப்பினர்கள் கத்தோலிக்க குருமார்கள் பேச லத்தீன் சரளமாக ஒரு மொழி ஆகும். அது கற்று ஆரம்ப, இடைநிலை, உயர்நிலை, மேல்நிலை, பட்டப் படிப்புநிலை, ஆய்வுநிலை, என அனைத்து வகைக் கல்வி நிறுவனங்கள் மூலம் உலகம் முழுவதும் பரவி உள்ளது.[3][4]

பழைய இலத்தீன்[தொகு]

இலத்தீன் மொழி முதலில் அறியப்பட்ட வடிவம் பழைய லத்தீன் ஆகும். இது ரோம சாம்ராஜ்யம் முதல் மத்திய ரோமன் குடியரசுகாலம் வரை வழ்ந்த மக்களால் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்தது. இது இரண்டு கல்வெட்டுகள் மூலமும், சில முந்தைய கால நடைமுறை இலத்தீன் இலக்கிய படைப்புகள் மற்றும் பிளாடஸும் (Plautus) டெரன்ஸும் (Terence) எழுதிய நகைச்சுவைத் தொகுப்புகள் மூலமும் உறுதிப்படுத்தப்படுகின்றன. இலத்தீன் எழுத்துக்கள் எட்ருஸ்கன் எழுத்துக்களிலிருந்து உருவானவை. இது பூஸ்டாஃப்டான் (boustrophedon)[5] எனப்படும் வலதுபுறத்தில் இருந்து இடதுபுறம் நோக்கி[6] எழுதும் முறையில் எழுதப்பட்டு வந்தது. பின்னர், இடதுபுறத்தில் இருந்து வலதுபுறம் நோக்கிச் செல்லும் முறையில் மாற்றப்பட்டது.[7]

பாரம்பரிய இலத்தீன்[தொகு]

குடியரசின் பிற்பகுதியிலும், பேரரசின் ஆரம்பக்காலங்களிலும், ஒரு புதிய பாரம்பரிய இலத்தீன் மொழி உருவானது. எழுந்தது. சிறந்த பேச்சாளர்களின் பேருரைகள், உரைஞர்களின் உரைநடைகள், இலக்கியவாதிகளின் பெரும் இலக்கியப் படைப்புகள், கவிஞர்களின் கவிதைகள், வரலாற்றாசிரியர்களின் வரலாற்றாய்வறிக்கைகள், எழுத்தாளர்களின் எழுத்தோவியங்கள், படைப்பாற்றல் மிக்கோரின் நனவு உருவாக்கங்கல் போன்றவை சொல்லாட்சிக் கல்லூரிகளில் பயன்படுத்தப்பட்டன. இவை கற்போரிடையே இலக்கண அறிவை வளர்த்தன. கற்போரின் உணர்வைக் கிளர்ந்தெழச் செய்தன. இவை முறைசாரா மொழிக் கல்வி அல்லது பயிற்சி நிறுவனங்களாகவும், புணர்கூட்டு கல்விச்சாலைகளாகவும் செயல்பட்டு வந்தன. இவை கல்வி கற்ற பேராசிரியர்களால் அர்ப்பணிப்பு உணர்வுடன் தொடர்ச்சியாக நன்கு பராமரிக்கப்பட்டன. இத்தகைய நிறுவனங்கள் தற்கால இலக்கண வழிமுறைக் கற்றல் பிரிவுகளுக்கு வேர்களாக அமைந்தன.[8][9]

தற்போதைய மொழிகளில் இலத்தீனின் செல்வாக்கு[தொகு]

ஆங்கில மொழியில் பொதுவான பல்லசைச் சொற்களில் பல இலத்தீன் மொழியிலிருந்து, பழைய பிரெஞ்சு மொழியின் ஊடாக ஆங்கிலத்திற்குச் சென்றவை. புராதன கற்பனைக் கதைகள், வீரகாவியங்கள், காதற் கற்பனைத் தொகுப்புகள் போன்றவற்றில் காணப்படும் சொற் குவியலில் 59% ஆங்கில வார்த்தைகள்,[10] 20% ஜெர்மானிய வார்த்தைகள்[11] மேலும் 14% டச்சு வார்த்தைகள்.[12] இவை அனைத்தும் இலத்தீன மொழியில் இருந்து தோன்றியவை. கலவை அல்லாத மற்றும் பெறப்படாத வார்த்தைகள் சேர்க்கப்படுமானால் இந்த புள்ளிவிவரங்கள் வியத்தகு அளவில் மேலும் உயரும்.

இலத்தீன் நெடுங்கணக்கு[தொகு]

கி.மு 7 ஆம் நூற்றாண்டில் இருந்த இலத்தீன் நெடுங்கணக்கு
A B C D E F Z
H I K L M N O
P Q R S T V X
எழுத்து A B C D E F G H I K L M N
எழுத்தின் இலத்தீன் பெயர் ā (ஆ) bē ('பே) cē (சே) dē ('டே) ē (ஏ) ef (எஃவ்) gē ('கே) hā (ஹா) ī (ஈ) kā (கா) el (எல்) em (எம்) en (என்)
இலத்தீன் பலுக்கல் (உச்சரிப்பு) (IPA) /aː/ /beː/ /keː/ /deː/ /eː/ /ef/ /geː/ /haː/ /iː/ /kaː/ /el/ /em/ /en/
எழுத்து O P Q R S T V X Y Z
எழுத்தின் இலத்தீன் பெயர் ō (ஓ) pē (பே) qū (க்யூ) er (எர்) es (எஸ்) tē (தே) ū (ஊ) ex (எக்ஸ்) ī Graeca zēta (*சீட்டா)
இலத்தீன் பலுக்கல் (உச்சரிப்பு) (IPA) /oː/ /peː/ /kʷuː/ /er/ /es/ /teː/ /uː/ /eks/ /iː 'graika/ /'zeːta/

இலத்தீன் மெய்யெழுத்துகள்[தொகு]

பாரம்பரிய இலத்தீன் மெய்யெழுத்துகள் பின்வரும் அட்டவணையில் காட்டப்பட்டுள்ளன:[13]

உதட்டு ஒலி நுனிநாப் பல்லின ஒலி இடையண்ண ஒலி பின்னண்ண ஒலி குரல்வளை ஒலி
plain இதழின ஒலி
வல்லெழுத்து வெடிப்பொலி ஒலிப்புடைய ஒலி b d ɡ ɡʷ
ஒலிப்பில்லா ஒலி p t k
உரசொலி ஒலிப்புடைய ஒலி z
ஒலிப்பில்லா ஒலி f s h
மெல்லின மூக்கொலி m n (ŋ)
ரகர ஒலி r
உயிர்ப்போலி l j w


The Duenos inscription, dated to the 6th century BC, shows the earliest known forms of the Old Latin alphabet.

மேற்கோள்கள்[தொகு]

  1. "Schools". Britannica (1911). 
  2. Sandys, John Edwin (1910). A companion to Latin studies. Chicago: University of Chicago Press. பக். 811–812. 
  3. Hu, Winnie (6 October 2008). "A Dead Language That's Very Much Alive". New York Times. https://www.nytimes.com/2008/10/07/nyregion/07latin.html. 
  4. Eskenazi, Mike (2 December 2000). "The New case for Latin". TIME. http://www.time.com/time/nation/article/0,8599,90457,00.html. 
  5. (in en) Collier's Encyclopedia: With Bibliography and Index. Collier. 1958-01-01. p. 412. https://books.google.com/books?id=H9xLAQAAMAAJ. "In Italy, all alphabets were originally written from right to left; the oldest Latin inscription, which appears on the lapis niger of the seventh century BC, is in bustrophedon, but all other early Latin inscriptions run from right to left." 
  6. Diringer 1996, பக். 533–4
  7. Sacks, David (2003). Language Visible: Unraveling the Mystery of the Alphabet from A to Z. London: Broadway Books. p. 80. ISBN 0-7679-1172-5. 
  8. Pope, Mildred K (1966). From Latin to modern French with especial consideration of Anglo-Norman; phonology and morphology. Publications of the University of Manchester, no. 229. French series, no. 6. Manchester: Manchester university press. p. 3. 
  9. Monroe, Paul (1902). Source book of the history of education for the Greek and Roman period. London, New York: Macmillan & Co.. பக். 346–352. 
  10. Finkenstaedt, Thomas; Dieter Wolff (1973). Ordered Profusion; studies in dictionaries and the English lexicon. C. Winter. ISBN 3-533-02253-6. 
  11. Uwe Pörksen, German Academy for Language and Literature’s Jahrbuch [Yearbook] 2007 (Wallstein Verlag, Göttingen 2008, pp. 121-130)
  12. Loanwords in the World's Languages: A Comparative Handbook. Walter de Gruyter. 2009. p. 370. https://pure.knaw.nl/ws/files/475024/Van_der_Sijs_Loanwords_in_the_World's_Languages.pdf. 
  13. Sihler, Andrew L. (1995). New Comparative Grammar of Greek and Latin. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-508345-3. https://books.google.com/books?id=IeHmqKY2BqoC. பார்த்த நாள்: 12 March 2013. 
"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=இலத்தீன்&oldid=2405398" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது