காமதா இராச்சியம்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
Jump to navigation Jump to search

காமதா இராச்சியம் (Kamata kingdom) (pron: ˈkʌmətɑ), காமரூப பால வம்சத்தினரின் காமரூபப் பாலப் பேரரசின் ( 350–1140) வீழ்ச்சிக்குப் பின்னர் கிபி 13-ஆம் நூற்றாண்டில் எழுச்சியுற்ற இராச்சியமாகும்.[1]

காமதா இராச்சியத்தின் இறுதி மன்னரை, தில்லி சுல்தானகத்தின் வங்காளப் பிரதேச ஆளுநர் அலாவுத்தீன் உசைன் ஷா, ஆட்சியிலிருந்து அகற்றினாலும், அவரால் காமரூபப் பேரரசில் தனது ஆட்சியை நிலைநிறுத்த இயலவில்லை. இதனால் காமதாப் பேரரசை கோச் வம்சத்தினர் கைப்பற்றி ஆண்டனர். சில நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின்னர் கோச் இராச்சியத்தின் மேற்குப் பகுதி கூச் பெகர் மற்றும் கிழக்குப் பகுதி கூச் ஹஜொ என இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டது.

கிபி 17-ஆம் நூற்றாண்டில் அகோம் இராச்சியத்தினர், கிழக்கில் இருந்த கூச் ஹஜொ கோச் பகுதியைக் கைப்பற்றினர்.

கென் வம்சத்தினர் கூச் பெகர் தலைநகராகக் கொண்டு காமாதா இராச்சியத்தை, இந்திய விடுதலை வரை ஆண்டனர். பின்னர் 1948-இல் தங்கள் இராச்சியத்தை இந்தியாவுடன் இணைத்தனர்.[2]

இதனையும் காண்க[தொகு]

அடிக்குறிப்புகள்[தொகு]


மேற்கோள்கள்[தொகு]

  • Boruah, Nirode (2011). "Kamarupa to Kamata: The political Transition and the New Geopolitical Trends and Spaces". Proceedings of the Indian History Congress 72: 78–86. 
  • Sarkar, J. N. (1992), "Chapter II The Turko-Afghan Invasions", in Barpujari, H. K., The Comprehensive History of Assam, 2, Guwahati: Assam Publication Board, pp. 35–48 
  1. "Kamarupa was reorganized as a new state. 'Kamata' by name with Kamatapur as capital. The exact time when the change was made is uncertain. But possibly it had been made by Sandhya (c1250-1270) as a safeguard against mounting dangers from the east and the west. Its control on the eastern regions beyond the Manah (Manas river) was lax." (Sarkar 1992, pp. 40–41)
  2. http://coochbehar.nic.in/htmfiles/royal_history2.html
"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=காமதா_இராச்சியம்&oldid=2789340" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது