கவுண்டர்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்

கவுண்டர் என்ற சொல் தமிழ்நாடு, கேரளம் மற்றும் கர்நாடகம் ஆகிய மாநிலங்களில் உள்ள சில சமூகங்களால் பயன்படுத்தப்படும் சாதி பட்டப் பெயராகும். கவுண்டர் என்பது ராஷ்டரகூட அரசர்கள், நுளம்ப பல்லவ வேந்தர்கள், ஆட்சியில் நாடு அல்லது ஊர் அதிகாரம் பெற்றவர்.காமுண்டன் எனச் சொல்லப்பட்டார். இப்பெயர் இந்நாட்டில் வந்து காமிண்டன் என்று திரிந்தது போலும் - காமுண்ட - காமிண்ட என்னும் பெயர், கிராமப் பெரிய தனக்காரர்கள் பெற்று நாளடைவே காவண்ட - காவுண்ட என்று, பின் கவண்ட - கவுண்ட என்று மருவிற்று என்பது சாசன பரிசோதகர்கள் கருத்து.இது போலவே கன்னட தேசத்தார் கவுடு என்று வழங்குகிறார்கள் - கவுண்டிக்கை என்பது ஊர்ப்பெரிய தனத்தைக் குறித்ததாக வழக்கத்திலிருக்கிறது.நாட்டுக் கவுண்டன் - ஊர்க் கவுண்டன் என்பதாலறியலாம்.முதன்மையாளர் கொள்ளும் பெயரை அவர்கள் சுற்றத்தவர்களும் பாராட்டலாயினர். இக்கொங்கு நாட்டுப் புறங்களில் அங்கங்கு ஊர் முதன்மை பெற்றுள்ளவர்களான வேட்டுவர், வேளாளர், ஊராளிகள் மற்றும் படையாட்சி முதலிய வகுப்பினருள்ளுங் கவுண்டர் என்று வழங்கி வருதல் காண்கிறோம்[1].கொங்கு நாட்டில் முதல் முதலாக கவுண்டர் பட்டம் சூடிய பெருமை முழுவதும் கொங்கு வேட்டுவ கவுண்டர் இனத்தையே சேரும். தமிழ்நாட்டில் பெரும்பாலும் வேட்டுவக் கவுண்டர், கொங்கு வேளாளர்- கவுண்டர் என்று அழைக்கப்படுகின்றனர். கவுண்டர் சமூகம் என கொங்கு வேட்டுவக் கவுண்டர் சமுதாயமும் கொங்கு வேளாளர் சமுதாயமும் தமிழகத்தில் பொதுவாக அழைக்கப்படுகிறது.தமிழக அரசு வழங்கும் அரசு சாதி சான்றிதழிலும் வேட்டுவர் மட்டுமே கவுண்டர் என்னும் பட்டத்தை பெற்றுள்ளனர்.[2]இவர்களை தவிர ஊராளிகள், வொக்கலிகர், மற்றும் வன்னியர் சமூகங்களின் சில பிரிவினரும் கவுண்டர் பட்டத்தினை பயன்படுத்துகின்றனர்.

சண்டாளர் பெயர்

கொலைத்தொழில் புரிந்தோர் கவுண்டர் என்று தமிழின் தொன்மையான நிகண்டான திவாகரம் நிகண்டு கூறுகிறது. குணுங்கர், வங்கர், கவுண்டர், கனகதர், இழிஞர், கொலைஞர், புலைஞர் என்றங்கிசையும் பெயர் சண்டாளர்க்கெய்தும்[3]. எனவே போர்த்தொழில் செய்த சமூகங்களான வேட்டுவர்-களுக்கே இப்பெயர் மிகவும் பொருத்தமானதாக அறியப்படுகிறது[4] பின்னாளில் வேளாளரும் தங்களை மேல்நிலையாக்கம் செய்யும் பொருட்டு கவுண்டர் என்னும் பட்டத்தை இணைத்துக்கொண்டனர்.

சத்திரியர்

சத்திரியர் என்போர் பண்டைய இந்தியாவில் நிலவிய நால் வருண முறை அல்லது நான்கு சமூகப் பிரிவுகளில் ஒன்றைச் சேர்ந்தோரைக் குறிக்கும். பிராமணர், சத்திரியர், வைசியர், சூத்திரர் என்னும் நான்கு பிரிவுகளை உள்ளடக்கிய, படிமுறை இயல்பு கொண்ட, இந்த முறையில் சத்திரியர்கள் பிராமணருக்கு அடுத்தபடியாக இரண்டாவது நிலையில் வைக்கப்படுகின்றனர். பழைய இந்துச் சமூக அமைப்பில், மநுநீதி என்னும் நூலில் விளக்கப்பட்டபடி, சத்திரியர் பிரிவில் ஆள்வோரும், போர்த்தொழில் புரிவோரும் அடங்குவர்.

சத்திரியர்களாகத் தங்களைக் கருதிக்கொள்பவர்கள், பல்வேறு தகுதி நிலைகளிலும் உள்ள பல்வேறு சாதிப்பிரிவுகளைச் சேர்ந்தவர்களாக உள்ளனர். இவர்கள் எல்லோருமே ஆட்சியுரிமைக்கான தகுதி, போர்த்தொழில், நிலவுடமை ஆகியவற்றைத் தமது நிலைக்கு அடிப்படையாகக் கொள்கின்றனர்.

காராளர் பெயர்

கொங்கு வேளாளர் காராளர் என்று சொல்லி வருகின்றனர்.காரளர் என்பவர்கள் வினைஞர்,பின்னவர்,சூத்திரர்,சதுர்த்தர், வளமையர்,மண்மகள் புதல்வர், வார்த்தை தொழிலோர், வண்களமர், சீர்த்தஏரின் போன்ற பெயர்களாலும் அழைக்கப்பட்டுவந்தனர்.இதிலிருந்து கொங்கு வேளாளர் சூத்திரர் மரபினர் என்று சேந்தன் திவகாரம் நிகண்டு கூறுகிறது[5].சூத்திரர் என்னும் பெயர் பெற்ற அக்கால வேளாள மரபினர் கவுண்டர் பட்டத்தினை பெறவில்லை என்பது தெளிவாகிறது.

சூத்திரர்

சூத்திரர் என்போர் குலப்பிரிவை அடிப்படையாகக் கொண்ட இந்து சமயக் கோட்பாட்டின்படி கடைநிலை ஊழியர்களாகவும் தாழ்ந்தவர்களாகவும் பணிக்கப்பட்ட பிரிவைச் சேர்ந்தவர்கள். பிராமணர், சத்திரியர் (அரசகுடியினர்), மற்றும் வணிகர் ஆகிய மூன்று பிரிவினரைவிட தாழ்ந்தவர்கள் என அறிவித்து மற்ற பிரிவினருக்குப் பணி செய்வதையே இவர்களது கடமை என்ற முறையை பின்பற்றினர்.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்

"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=கவுண்டர்&oldid=2180178" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது