லெட் செப்பெலின்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்
லெட் செப்பெலின்
Led Zeppelin

Led Zeppelin in 1968. From left to right: John Bonham, Robert Plant, Jimmy Page, John Paul Jones
பின்னணித் தகவல்கள்
பிறப்பிடம் London, England, UK
இசை வகை(கள்) Hard rock, heavy metal, blues-rock, folk rock
இசைத்துறையில் 1968–1980
(Reunions: 1985, 1988, 1995, 2007)
வெளியீடு நிறுவனங்கள் Atlantic, Swan Song
Associated acts The Yardbirds, Page and Plant, The Honeydrippers, The Firm, Coverdale and Page, Band of Joy, Robert Plant & Alison Krauss, Them Crooked Vultures, XYZ
வலைத்தளம் ledzeppelin.com
முன்னாள் அங்கத்தவர்கள்
Jimmy Page
John Paul Jones
Robert Plant
John Bonham

லெட் செப்பெலின் ஒரு ஆங்கில ராக் இசைக்குழு, இது 1968 ஆம் ஆண்டில் ஜிம்மி பேஜ் (கிட்டார்), ராபர்ட் பிளாண்ட் (வோகல், ஹார்மோனிகா), ஜான் பால் ஜோன்சு (பாஸ் கிட்டார், கீபோர்ட், மான்டோலின்) மற்றும் ஜான் போன்ஹாம் (டிரம்ஸ்) ஆகியோரால் உருவாக்கப்பட்டது. தங்களுடைய கனமான கிட்டார்-ஒருங்கிணைந்த ஒலியுடன், லெட் செப்பெலின் ஹெவி மெட்டல்[1] மற்றும் ஹார்ட் ராக் இசையின் முன்னோர்கள் என்று பொதுவாக குறிப்பிடப்படுகிறார்கள்,[2][3] என்றாலும் இசைக்குழுவின் தனித்தன்மையிலான பாணி பல்வேறு மூலங்களிலிருந்து பெறப்பட்டு ஏதாவது ஒரு பாணியில் விஞ்சி நிற்கிறது.[4] ப்ளூஸ் மற்றும் ஃபோக் பாணிகளின்[5] இடையீடு செய்த அவர்களின் ராக் உட்செலுத்துதலில் உள்சேர்க்கப்பட்டுள்ளவை ராக்கெபில்லி,[6] ரெக்கெ,[7] சோல்,[8] ஃபங்க்,[9] மேலும் கண்ட்ரியும் கூட இதில் அடங்கும்.[10] அந்தக் குழு இங்கிலாந்தில் தங்களுடைய இசைத் தொகுப்புகளில் பிரபல பாடல்களைச் ஒற்றைப் பாடல்களாக வெளியிடவில்லை, ஏனெனில் அவர்கள் "ஆல்பம்-சார்ந்த ராக்" என்னும் கருத்தாக்கத்தை உருவாக்க விரும்பினர்.[1][11]

1980 ஆம் ஆண்டில் போன்ஹாமின் இறப்பினைத் தொடர்ந்து கலைக்கப்பட்ட பின்னர், கிட்டத்தட்ட 30 ஆண்டுகள் கழிந்தபின்னும் அந்த இசைக்குழுவின் கலைநயமான சாதனைகள், வர்த்தக வெற்றிகள் மற்றும் பரந்துவிரிந்த செல்வாக்குகளுக்காக இன்னமும் பெரிதாக மதிப்பிடப்படுகிறது. அந்த இசைக்குழு உலகம் முழுவதும் கிட்டத்தட்ட 200 மில்லியன் இசைத் தொகுப்புகளை விற்றுள்ளது,[12][13][14] அவற்றில் 111.5 மில்லியன் அமெரிக்காவில் சான்றளிக்கப்பட்ட பிரதிகளும் அடங்கும்[15] மேலும் அவர்களுடைய எல்லா அசல் ஸ்டூடியோ இசைத் தொகுப்புகளும் அமெரிக்காவில் பில்போர்ட் இசைத் தொகுப்பு தரவரிசைப் பட்டியலின் முதல் 10 இடத்தில் இருந்திருக்கின்றன, அவற்றில் ஆறு முதல் இடத்தை எட்டி இருக்கிறது.[16] VH1-இன் 100 கிரேட்டஸ்ட ஆர்டிஸ்ட்ஸ் ஆஃப் ஹார்ட் ராக் தரவரிசையில் லெட் செப்பெலின முதல் இடத்தைப் பிடித்திருக்கிறது.[17] ரோல்லிங் ஸ்டோன் பத்திரிக்கை லெட் செப்பெலின்னை "எல்லா காலத்துக்குமான பிரபல இசைக்குழு", "70 ஆம் ஆண்டுகளின் மிகப் பெரிய இசைக்குழு" மற்றும் "ராக் வரலாற்றில் கேள்விக்கிடமின்றி அதிகமாக நீடித்திருக்கும் இசைக்குழுக்களில் ஒன்று" என்று குறிப்பிட்டிருக்கிறது.[18][19] அதுபோலவே, ராக் அண்ட் ரோல் ஹால் ஆஃப் ஃபேம் , லெட் செப்பெலின்னை இவ்வாறு விவரிக்கிறது, "அந்தப் பாத்தாண்டுகளில் (70 ஆம் ஆண்டுகளில்) தி பீட்டில்ஸ் முன்னர் இருந்த அதே அளவுக்கு செல்வாக்குடன் இருக்கிறார்கள்" என்று கூறியது.[20]

டிசம்பர் 10, 2007 அன்று லெட் செப்பெலின்னின் உயிருடன் இருக்கும் உறுப்பினர்கள் லண்டனில் தி O2 அரெனாவின் அஹ்மெட் எர்டிகுன் அஞ்சலி இசைநிகழ்ச்சிக்காக மீண்டும் இணைந்தனர் (அவர்களுடன் இறந்துபோன டிரம்மர் ஜான் போன்ஹாமின் மகன் ஜேசனும் இணைந்தார்.)

வரலாறு[தொகு]

தி நியூ யார்ட்பர்ட்ஸ் (1968)[தொகு]

லெட் செப்பெலின்னின் தொடக்கங்கள், இங்கிலிஷ் ப்ளூஸ்-தூண்டிய ராக் இசைக்குழுவான தி யார்ட்பர்ட்ஸ்ஸுக்குக் காணக்கூடியதாக இருக்கிறது.[1] ஜிம்மி பேஜ் பாஸ் கிடாரை வாசிப்பதற்காக 1966 ஆம் ஆண்டில் யார்ட்பர்ட்ஸ்ஸில் சேர்ந்தார், இவர் அசல் பாஸ் வாசிப்பாளர் பால் சாம்வெல்-ஸ்மித் அந்தக் குழுவை விட்டு விலகியபின்னர் சேர்ந்தார். சிறிது காலத்திலேயே பேஜ் பாஸ்ஸிலிருந்து லீட் கிட்டாருக்கு மாறினார், இதன் மூலம் ஜெஃப் பாக்குடன் இரட்டை முதன்மை கிட்டார் லைன் அப்பை உருவாக்கினார். அக்டோபர் 1966 ஆம் ஆண்டில் பெக் வெளியேறியதைத் தொடர்ந்து யார்ட்பர்ட்ஸ் தொடர்ச்சியான பயணம் மற்றும் ஒலிப்பதிவுகளால் ஏற்பட்ட சோர்வினால் முடிவுறும் நிலைக்கு வந்துவிட்டனர். பேஜ் ஒரு மேன்மையான குழுவை உருவாக்கவேண்டும் என்று எண்ணினார், அதில் அவரும் பெக்கும் கிட்டாரிலும் தி ஹூவின் ரிதம் பிரிவு டிரம்மர் கீய்த் மூன் மற்றும் பாஸ் வாசிப்பாளர் ஜான் எண்ட்விஸில் இடம் பெறவேண்டும் என எண்ணினார். பாடகர்கள் டோனோவான், ஸ்டீவ் வின்வுட் மற்றும் ஸ்டீவ் மேர்ரியாட் ஆகியோரும் இந்த திட்டத்துக்குக் கருதப்பட்டனர்.[21] அந்தக் குழு என்றும் உருவாக்கப்படவில்லை, இருந்தபோதிலும் பேஜ், பெக் மற்றும் மூன் ஒன்றாக இணைந்து 1966 ஆம் ஆண்டில் ஒரு பாடலைப் பதிவு செய்தனர், "பெக்ஸ் போலெரோ" என்ற அந்தப் பாடல், பெக்கின் 1968 ஆம ஆண்டு ஆல்பமான ட்ரூத் தில் இடம்பெற்றது. அந்தப் பதிவு அமர்வில் பாஸ் வாசிப்பாளர்-கீபோர்ட் வாசிப்பாளர், ஜான் பால் ஜோன்ஸும் அடங்கியிருந்தார், அவர் பேஜ்ஜிடம் எதிர்கால திட்டங்களில் தானும் அவருடன் இணைந்து செயல்பட விரும்புவதாகக் கூறினார்.[22]

யார்ட்பர்ட்ஸ் தங்களுடைய இறுதி ஒதுக்கீட்டை ஜூலை 1968 ஆம் ஆண்டில் நிகழ்த்தினர். இருந்தாலும் அவர்கள் ஸ்கான்டிநேவியாவில் பல இசைக்கச்சேரிகளை நிகழ்த்தும் பொறுப்பினைக் கொண்டிருந்தார்கள், அதனால் டிரம்மர் ஜிம் மெக்கார்டி மற்றும் பாடகர் கீத் ரெல்ஃப், இசைக்குழுவின் பொறுப்பினை நிறைவேற்றுவதற்கு யார்ட்பர்ட்ஸ் பெயரை பேஜ் மற்றும் பாஸ்ஸிஸ்ட் கிரிஸ் ட்ரெஜா பயன்படுத்துவதற்கு அங்கீகரித்தார்கள். பேஜ் மற்றும் ட்ரெஜா இணைந்து புது நபர்களைத் தயார் செய்யத் தொடங்கினர். முதன்மைப் பாடகருக்கான பேஜின் முதல் தேர்வான டெர்ரி ரீய்ட் அந்த வாய்ப்பினை மறுத்தார், ஆனால் வெஸ்ட் ப்ராம்விச் பாடகர் ராபர்ட் பிளாண்டைப் பரிந்துரைத்தார்.1/}[23] பிளாண்ட் இறுதியாக இந்தப் பதவியை ஏற்றுக்கொண்டு, அருகில் ரெட்டிட்சில் இருக்கும் டிரம்மர் ஜான் பான்ஹாம்மை அறிமுகப்படுத்தினார்.[1][24] டிரெஜா ஒரு புகைப்படக்கலைஞராக ஆகும் எண்ணத்தில் இந்தத் திட்டத்திலிருந்து விலகியபோது, (லெட் செப்பெலின்னின் முதல் ஆல்பத்தின் பின்புறத்தில் தோன்றும் புகைப்படத்தை அவர் பின்னாளில் எடுத்தார்), ஜான் பால் ஜோன்ஸ், தன்னுடைய மனைவியின் ஆலோசனையின் பேரில் இந்த வெறுமையான இடத்துக்காகப் பேஜைத் தொடர்பு கொண்டார்.[25] ஜோன்ஸின் நற்சான்றுகள் பற்றி நன்கறிந்திருந்த பேஜ், ஜோன்ஸை இறுதிப் நபராகக் கொண்டுவர ஒப்புக்கொண்டார்.

லண்டனில் உள்ள ஜெரார்ட் ஸ்ட்ரிட்டின் ஒரு ரிகாரட் அங்காடியின் கீழுள்ள அறையில் அந்தக் குழு முதன் முறையாக ஒன்றாகச் சேர்ந்தது.[26][27] ஜான்னி பர்னெட்டெ அவர்களால் பிரபலப்படுத்தப்பட்டு, யார்ட்பர்ட்சால் ஒரு புது வாழ்வளிக்கப்பட்ட ராக்கெபில்லியான "டிரெய்ன் கெப்ட் எ-ரோல்லிங்'"- இசைக்க முயற்சிக்கலாம் என்று பேஜ் ஆலோசனை கூறினார். "ஜான் பான்ஹாம் வாசிப்பதைக் கேட்டவுடன்," ஜோன்ஸ் நினைவுகூறினார், "எனக்குத் தெரியும் இது மிகப் பெரிய அளவில் வரும் என்று... நாங்கள் உடனடியாக ஒரு குழுவாக இணைந்துவிட்டோம்."[28] அதைத் தொடர்ந்து மிக விரைவிலேயே, பி. ஜெ. பிரோபி இசைத் தொகுப்பு, த்ரீ வீக்ஸ் ஹீரோ வுக்காக அமர்வுகளின் இறுதிநாளில் அந்தக் குழு ஒன்றாக இசைத்தனர். தொகுப்பின் பாடலான "ஜிம்ஸ் ப்ளூஸ்" தான் எதிர்கால லெட் செப்பெலின்னின் எல்லா நான்கு உறுப்பினர்களையும் கொண்டிருந்த முதல் ஸ்டூடியோ டிராக்காக இருந்தது.[29] பிராபி நினைவுகூறுகையில் "இறுதி நாளன்று ஸ்டூடியோவில் எங்களுக்குச் சிறிது நேரம் இருந்தது, நான் சொற்களுக்காக யோசிக்கையில் இசைக்குழுவை சிறிது வாசிக்குமாறு கேட்டுக்கொண்டேன்... அந்த நேரத்தில் அவர்கள் லெட் செப்பெலினாக இருக்கவில்லை, அவர்கள் புதிய யார்ட்பர்ட்சாக இருந்தனர், அவர்கள்தான் என்னுடைய இசைக்குழுவாக இருக்கப்போகிறார்கள்."[30]

தி நியூ யார்ட்பர்ட்ஸ்-ஆக ஸ்காண்டிநேவியன் பயணத்தை இசைக்குழு நிறைவுசெய்தது, செப்டம்பர் 7, 1968 அன்று டென்மார்க், கிளாட்சேக்ஸ்-லுள்ள கிளாட்சேக்ஸ் டீன் கிளப்பில் நேரடி பார்வையாளர்கள் முன்னால் முதன் முறையாக அவர்கள் ஒன்றாக இசைத்தனர்.[31][32] இருந்தாலும், பழைய யார்ட்பர்ட்ஸ் பெயரின் கீழ் நிகழ்ச்சிகளை நடத்துவது ஒரு போலியான நடிப்புடன் வேலை செய்வதற்கு ஒத்திருப்பதாக இசைக்குழுவுக்குத் தெளிவானது, ஸ்காண்டிநேவியாவிலிருந்து வந்த உடனேயே தங்கள் பெயரை மாற்றுவதென முடிவு செய்தார்கள்.[33] இசைக்குழுவின் பெயரிடுதலில் ஒரு கதை, இது பெரும்பாலும் புராணக் கதையாகிவிட்டிருக்கிறது, அது இவ்வாறாக இருக்கிறது, கீத் மூன் மற்றும் ஜான் என்ட்விசில், தி வூ-வுக்கு முறையே டிரம்மர் மற்றும் பாஸிஸ்ட் ஆகியோர் தங்களுடன் ஜிம்மி பேஜ் மற்றும் ஜெஃப் பெக் ஆகியோர் அடங்கிய ஒரு சூப்பர் குழுவாக லீட் செப்பெலின் ஆக இருக்கும் என்று ஆலோசனை கூறினார், -இந்தச் சொல்லை ஒரு மோசமான கிக்கை விவரிக்க எண்ட்விசில் பயன்படுத்துவார்.[34] "திக் அமெரிக்கன்ஸ்"[22] அதை "leed" என்று உச்சரிப்பதைத் தவிர்ப்பதற்காக, தங்களுடைய மேலாளர் பீட்டர் கிராண்டின் ஆலோசனையின் பேரில் Lead -இல் உள்ள 'a' வை வேண்டுமென்றே நீக்கிவிட்டனர்.[35]

புதிய இசைக்குழுவிற்கு கிராண்ட் ஒரு ஒப்பந்த முன்பணமாக $200,000-ஐ அட்லாண்டிக் ரிகார்ட்ஸிடமிருந்து நவம்பர் 1968 ஆம் ஆண்டில் பெற்றுத்தந்தார், ஒரு புதிய இசைக்குழுவிற்கு அத்தகையதொரு ஒப்பந்தம் மிகப் பெரிது.[30] ப்ளூஸ், சோல் மற்றும் ஜாஸ் கலைஞர்களின் அட்டவணையின் பெயராக விளங்கியது அட்லாண்டிக், ஆனால் 1960 ஆம் ஆண்டுகளின் இறுதிகளில் அது புரட்சிகரமான ஆங்கிலேயர் ராக் ஆக்ட்களில் ஒரு ஆர்வத்தைக் காட்டத் தொடங்கியிருந்தது, லெட் செப்பெலினை எப்போதுமே பார்த்திராமலேயே அவர்களிடம் ஒப்பந்தம் செய்தது, இது பெரும்பாலும் பாடகர் டஸ்டி ஸ்ப்ரிங்ஃபீல்டின் பரிந்துரையால் நடைபெற்றது.[27][36] கிராண்ட்டால் பெறப்பட்ட ஒப்பந்த விதிமுறைகளின் கீழ் தங்களுடைய இசைத் தொகுப்புகளை எப்போது வெளியிடுவார்கள் மற்றும் பயணங்களை எப்போது மேற்கொள்வார்கள் என்பனவற்றை இசைக்குழு மட்டுமே முடிவு செய்யும், மேலும் ஒவ்வொரு ஆல்பமின் பொருடக்கத்திலும் வடிவமைப்பிலும் இறுதி முடிவு அவர்களுடையதாகவே இருக்கும். ஒவ்வொரு வெளியீட்டையும் எவ்வாறு விளம்பரப்படுத்துவது மற்றும் எந்த டிராக்கை தனியாக வெளியிடுவது (அவ்வாறு இருந்தால்) ஆகியவற்றையும் அவர்கள் முடிவுசெய்வார்கள்,[28] மேலும் எல்லா வெளியீட்டு உரிமைகளையும் கையாள்வதற்காக தங்களுடையதேயான ஒரு நிறுவனம், சூப்பர்ஹைப்பை உருவாக்கினார்கள்.[37]

ஆரம்ப நாட்கள் (1968–1970)[தொகு]

அவர்களுடைய முதல் இசைத் தொகுப்பு இன்னமும் வெளியிடப்படாத நிலையில், இசைக்குழு தங்களுடைய முதல் நேரடி நிகழ்ச்சியை "லெட் செப்பெலின்" என்ற பெயரில் அக்டோபர் 4, 1968 அன்று மேஃபேர் பால்ரூம், நியூகாஸ்ட்டில் அபான் டைனில் நடத்தினார்கள்.[38] இதைத் தொடர்ந்து வந்தது, டிசம்பர் 26, 1968 அன்று முதல் அமெரிக்க இசைக்கச்சேரி (அப்போது விளம்பரதாரர் பார்ரி ஃபேய், டென்வெர், கோலராடோவில் அவர்களை ஒரு பில்லில் சேர்த்தார்[39]) அதற்குப் பிறகு அவர்கள் லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ், சான் ஃப்ரான்சிஸ்கோ மற்றும் இதர நகரங்களின் நிகழ்வுகளுக்காக வெஸ்ட் கோஸ்ட்டிற்குச் சென்றார்கள்.[40] லெட் செப்பெலின்னின் பெயருக்குரிய முதல் இசைத் தொகுப்பு, அவர்களுடைய முதல் அமெரிக்கப் பயணத்தின்போது ஜனவரி 12, 1969 அன்று வெளியிடப்பட்டது. ப்ளூஸ், ஃபோக் மற்றும் கிழக்கத்திய பாதிப்புகளின் கலவையுடன் திரித்துக்கூறப்பட்ட விரிவாக்கமான அந்த இசைத் தொகுப்பை ஹெவி மெட்டல் இசையின் உருவாக்கத்தில் ஒரு சுழலச்சுப் பதிவை ஏற்படுத்தியது.[41] இருந்தபோதிலும், பிளாண்ட் இசைக்குழுவை ஒரு ஹெவி மெட்டலாக மக்கள் வகைப்படுத்துவது ஒரு நியாயமற்ற செயல் என்று கருத்துரைத்தார், ஏனெனில் தங்கள் இசையின் மூன்றில் ஒரு பங்கு ஒலி தொடர்புடையவையாக இருந்தது.[42] தங்களுடைய முதல் இசைத் தொகுப்பில், பிளாண்ட் பாடல் எழுதிய பங்கிற்காக எந்தப் பெயரையும் பெறவில்லை, இது சிபிஎஸ் ரிகார்ட்ஸ் உடனான அவருடைய முந்தைய தொடர்பின் விளைவாக ஏற்பட்டது.[43]

லெட் செப்பெலின் ப்ரொஃபைல்ட் வானொலி விளம்பர குறுவட்டு (1990) க்கான ஒரு பேட்டியில், இசைத் தொகுப்பு உருவாக்கத்திற்கு (மிக்சிங் உட்பட) 36 மணிநேர ஸ்டூடியோ நேரத்தை எடுத்துக்கொண்டதாக பேஜ் கூறினார் மேலும் ஸ்டூடியோ பில்லில் சார்ஜ் செய்யப்பட்டிருந்த கட்டணத்தைப் பார்த்து தனக்குத் தெரிந்ததாகக் கூறினார்.[27][44] இசைத் தொகுப்பு தயாரிக்க (ஆர்ட்வர்க் உட்பட) ஆன செலவு £1,750 என பீட்டர் கிராண்ட் கூறினார்.[22] 1975 ஆம் ஆண்டுக்குள், இசைத் தொகுப்பு $7,000,000 ஈட்டியிருந்தது.[45] லெட் செப்பெலின்னின் இசைத் தொகுப்பு அட்டை ஒரு வேடிக்கையான எதிர்ப்பை எதிர்கொண்டது, அப்போது கோபென்ஹாகனில் நடைபெற்ற பிப்ரவரி 28, 1970 கிக்கில் அந்த இசைக்குழு "தி நாப்ஸ்" என்று அழைக்கப்பட்டனர், கௌண்டஸ் எவா வான் செப்பெலின் (செப்பெலின் வானூர்திகளின் உருவாக்குநர், கௌண்ட் ஃபெர்டினான்ட் வான் செப்பெலின்னின் பேத்தி) அவர்கள் ஹின்டன்பெர்க் நெருப்பில் எரிந்து நொறுங்கும் அட்டைப் படத்தைப் பார்த்ததைத் தொடர்ந்து இவர்களின் நிகழ்ச்சியை நிறுத்துவதாக மிரட்டி மேற்கொண்ட சட்ட நடவடிக்கை அச்சுறுத்தல் காரணமாக அவர்கள் அவ்வாறு அழைக்கப்பட்டனர்.[46] அவர் இவ்வாறு கூறியதாக தெரிவிக்கப்படுகிறது: "அவர்கள் உலகப் புகழ்பெற்றவர்களாக இருக்கலாம், ஆனால் சில கிறீச்சிடும் குரங்குகள் ஒரு மதிப்புமிக்க குடும்பப் பெயரை உத்தரவில்லாமல் பயன்படுத்தமுடியாது."

தங்களுடைய முதல் ஆண்டில், லெட் செப்பெலின் நான்கு அமெரிக்க மற்றும் நான்கு இங்கிலாந்து இசைக்கச்சேரி பயணங்களை நிறைவு செய்ய முடிந்தது, மேலும் லெட் செப்பெலின் II என்று பெயரிடப்பட்ட தங்களுடைய இரண்டாவது இசைத் தொகுப்பையும் வெளியிட்டனர்.[30] போகிற போக்கில் பல்வேறு வட அமெரிக்க ரிகார்டிங் ஸ்டுடியோக்களில், முழுவதுமாக பதிவுசெய்யப்பட்ட இரண்டாவது இசைத் தொகுப்பு முதல் இசைத் தொகுப்பைக் காட்டிலும் மிகப்பெரிய வெற்றியாக அமைந்து அமெரிக்கா மற்றம் இங்கிலாந்து தரைவரிசைப் பட்டியல்களில் முதல் இடத்தைப் பிடித்தது.[47] இங்கு இந்த இசைக்குழு தங்கள் முதல் ஆல்பத்திலிருந்து உருவாக்கிய எண்ணங்களை மேலும் விரிவுபடுத்தி, ஒரு ஆக்கத்தை உருவாக்கி அது இன்னும் பரவலாகப் பாராட்டுப்பெற்று விவாதத்துக்கு இடமின்றி மேலும் செல்வாக்கு பெற்றிருந்தது.[48] அதைத் தொடர்ந்து வந்த ஹெவி மெட்டல் இசைக்குழுக்களுக்கான ப்ளூபிரிண்டை லெட் செப்பெலின் II தான் பெரும்பாலும் எழுதியது என்று தெரிவிக்கப்படுகிறது.[48][49]

இசைத் தொகுப்பின் வெளியீட்டைத் தொடர்ந்து, லெட் செப்பெலின் அமெரிக்காவில் மேலும் பல இசைப் பயணங்களை நிறைவேற்றியது. அவர்கள் ஆரம்பத்தில் அவ்வப்போது கிளப்புகள் மற்றும் பால்ரூம்களிலும் நிகழ்த்தினர், பின்னர் அவர்களுடைய புகழ் வளர்ச்சிப்பெறவும் மிகப்பெரிய அரங்குகள் மற்றும் இறுதியாக விளையாட்டரங்குகளில் நிகழ்த்தினர்.[1] லெட் செப்பெலின் இசைக்கச்சேரிகள், விரிவாக்கப்பட்டு, மேம்படுத்தப்பட்ட தங்கள் பாடல் பட்டியல்களின் நேரடி பதிப்புகளுடன் நான்கு மணி நேரத்திற்கும் மேல் நீடிக்கும். இந்த நிகழ்ச்சிகளின் பெரும்பாலானவை, லெட் செப்பெலின் பூட்லெக் ரிகார்டிங்குகள் ஆக பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தத் தீவிரமான இசைக் கச்சேரிப் பயணங்களின் போதுதான், இசைக்குழு, மேடைக்கு பின்புற மிகைக்கான பெயரைச் சம்பாதித்தது.[10] அத்தகைய ஊதாரித்தனத்துக்குக் குற்றஞ்சாட்டப்பட்டு உதாரணமாக இருப்பது ஷார்க் எபிசோட் அல்லது ரெட் ஸ்நாப்பர் நிகழ்வு, இது ஜூலை 28, 1969 அன்று வாஷிங்க்டன், சியேட்டலின் எட்ஜ்வாட்டர் இன்னில் நடைபெற்றதாகச் சொல்லப்படுகிறது.[10][22]

தங்களின் மூன்றாவது இசைத் தொகுப்பான லெட் செப்பெலின் III -ஐ இசையமைக்கும் போது, ஜிம்மி பேஜ் மற்றும் ராபர்ட் பிளாண்ட், 1970 ஆம் ஆண்டில் வேல்ஸில் உள்ள ஒரு ஆளரவமற்ற காட்டேஜான Bron-Yr-Aur-இல் ஓய்வெடுத்தனர். அதன் விளைவு இன்னும் அதிகமான ஒலிக்குரிய ஓசை (இதில் உள்ளடங்கியிருந்தது ஒரு முழுநீள ஒலிக்குரிய பாடலான, "Bron-Yr-Aur Stomp", இது இசைத் தொகுப்பு அட்டையில் "Bron-Y-Aur Stomp" என தவறாக இருந்தது), இது ஃபோக் மற்றும் செல்டிக் இசையால் பெரிதும் பாதிப்பு கொண்டிருந்தது, மேலும் அந்த இசைக்குழுவின் பல்திறப் புலமையை வெளிப்படுத்தியது.[37]

இசைத் தொகுப்பின் உயர்ந்த ஒலியியல் ஓசை ஆரம்பத்தில் ஒரு கலவையன வரவேற்பைப் பெற்றது, முதல் இரண்டு இசைத் தொகுப்புகளின் முதன்மை மின்சார இசையமைப்பிலிருந்து மாறிச் சென்றது பல விமர்சகர்கள் மற்றும் இரசிகர்களை வியப்பில் ஆழ்த்தியது. என்றாலும், காலப்போக்கில் அதனுடைய நற்பெயர் மேன்மையடைந்தது மேலும் லெட் செப்பெலின் III இப்போது பொதுவாக போற்றப்படுகிறது.[50][51] அது ஒரு தனித்தன்மையிலான இசைத் தொகுப்பு அட்டையைக் கொண்டிருந்தது, அதில் உள்ள ஒரு சக்கரத்தைச் சுழற்றினால், கட் அவுட்கள் மூலம் முக்கிய அட்டைப்பட ஸ்லீவ்களில் இருக்கும் பல்வேறு உருவங்களைக் காட்சிப்படுத்தும். இசைத் தொகுப்பின் முதல் டிராக்கான "இம்மிகிரெண்ட் சாங்", நவம்பர் 1970 ஆம் ஆண்டில், அட்லாண்ட்டி ரிகார்ட்ஸ்ஸால் இசைக்குழுவின் விருப்பத்துக்கு மாறாக, ஒரு ஒற்றைப் பாடலாக வெளியிடப்பட்டது.[52] அவர்களின் ஒரே இசைத் தொகுப்பற்ற b-பக்க, "ஹே ஹே வாட் கான் ஐ டு"-வை உள்ளடக்கியிருந்தது. இசைத் தொகுப்புகளைப் பிரிக்கமுடியாதவைகள், முழுமையான கேட்கும் அனுபவங்களாக அந்த இசைக் குழு கண்டபோதிலும் - மற்றும் அவர்களின் மேலாளர் பீட்டர் கிராண்ட் வலிமையான ப்ரோ-ஆல்பம் நிலையை எடுத்திருந்தபோதிலும் - அவர்களின் அனுமதி இல்லாமல் சில ஒற்றைப் பாடல்கள் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. அந்தக் குழு, தொலைக்காட்சி தோன்றல்களையும் வெகுவாக எதிர்த்தது, அவர்களுடைய இரசிகர்களை அவர்கள் நேரடி இசைக் கச்சேரிகளில் பார்த்தும் கேட்கவும் செய்யவேண்டும் என்னும் தங்களை விருப்பத்தை வலியுறுத்தியது.[27][53][54]

உலகின் மிகப் பெரிய இசைக்குழு (1971–1977)[தொகு]

லெட் செப்பெலின் IV ஸ்லீவின் உள்புறம் மற்றும் லேபிலில் இருக்கும் நான்கு அடையாளச் சின்னங்கள், ஒவ்வொன்றும் (இடதுபுறத்திலிருந்து வலது புறமாக) ஜிம்மி பேஜ், ஜான் பால் ஜோன்ஸ், ஜான் போன்ஹாம் மற்றும் ராபர்ட் பிளாண்ட்-ஐ பிரதிநிதிக்கிறது.

லெட் செப்பெலினின் ஆரம்ப ஆண்டுகளின் புகழ் அவர்களின் மத்திய-எழுபதுகளில் பெற்ற புகழ்களின் வெற்றிகளால் சிறிதாகியது மேலும் இந்தக் காலகட்டம்தான் தொடர்ந்து அந்த இசைக்குழுவை விவரிக்கிறது.[10][22] அதன் உறுப்பினர்கள் விரிவான வண்ணப்பகட்டுடன் கூடிய உடைகளை அணியத்தொடங்கியதும் இசைக்குழுவின் பிம்பமும் மாறியது. லெட் செப்பெலின் ஒரு தனியார் ஜெட் ஏர்லைனரில் பயணம் செய்தனர் (அதன் புனைபெயர் தி ஸ்டார்ஷிப் ),[10][55] ஓட்டல்களின் ஒட்டுமொத்த பிரிவுகளையும் வாடகைக்கு எடுத்தனர் (குறிப்பாக லாஸ் ஏஞ்சல்ஸில் இருக்கும் கான்டினென்டல் ஹையாட் ஹவுஸ், பேச்சு வழக்கில் "ரையாட் ஹவுஸ் என்றழைக்கப்படும்) மேலும் பெரும்பாலான ராக்குகளில் மிகப் பிரபலமான தீயொழக்க கதைகளின் கருக்களாயினர். குறும்புச்செயல்களில் உள்ளடங்கியவைகளில் ஜான் பான்ஹாம் ரையாட் ஹவுஸ்ஸின் வாடகைக்கு அமர்த்தப்பட்ட தளத்தில் மோட்டார்சைக்கிளை ஓட்டியது,[10] மற்றொன்றில் டோக்கியோ ஹில்டனில் ஒரு அறையை அழித்தது, இதனால் அந்த இசைக்குழு அந்த நிறுவனத்திற்குள் வாழ்நாள் முழுவதும் நுழைவதற்குத் தடை விதிக்கப்பட்டது.[27][56] என்றாலும், லெட் செப்பெலின் தங்கள் ஹோட்டல் அறைகளை அடித்துநொறுக்குவது மற்றும் தொலைக்காட்சிப் பெட்டிகளை ஜன்னல்களிலிருந்து வீசியெறிவது என அவப்பெயர் பெற்றிருந்தாலும், சிலர் இந்தக் கதைகளை ஏனோ பெரிதுபடுத்தப்பட்டுள்ளதாகக் கூறுகின்றனர். இசை பத்திரிக்கையாளர் கிரிஸ் வெல்ச் இவ்வாறு வாதிடுகிறார், "[லெட் செப்பெலினின்] பயணங்கள் பல கதைகளை உற்பத்தி செய்திருந்தாலும், [அவர்கள்] தொடர்ச்சியாக ஒழுக்கக்கேடான அழிவுகள் மற்றும் கீழ்த்தரமான நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டிருந்தார்கள் என்று கூறுவது ஒரு கட்டுக்கதை."[27] லெட் செப்பெலினின் நான்காவது இசைத் தொகுப்பு நவம்பர் 8, 1971 அன்று வெளியிடப்பட்டது. அதற்கான ஒரு தலைப்போ இசைக்குழு பெயரோ அந்த அசல் அட்டையில் எந்தக் குறிப்பும் இல்லை, இசைக்குழுவுக்கு அவை "ஹைப்ட்" மற்றும் "ஓவர்ரேடட்" என இசை பத்திரிக்கைகளால் முத்திரை குத்தப்பட விரும்பவில்லை, ஆனால் அதற்குப் பதிலாக இசைகள் தானாகவே அவை எவரிடமிருந்து வந்தவை என்ற எந்தக் குறிப்பும் காட்டாமல் விற்பனை செய்துகொள்ளும்.[23] அந்த இசைத் தொகுப்பு தொடர்ந்து அதிகாரப்பூர்வமாக பெயரிடப்படாமலேயே இருந்துவந்தது, மேலும் அவை பெரும்பாலும் லெட் செப்பெலின் IV என்று குறிப்பிடப்படுகிறது, இருந்தபோதிலும் அது அந்த ரிகார்ட் லேபிலில் நான்கு சின்னங்களைக் குறிப்பிடும் வகையில் இவ்வாறு வெவ்வேறாக குறிப்பிடப்படுகிறது, நான்கு சின்னங்கள் மற்றும் நான்காவது இசைத் தொகுப்பு (அட்லாண்டிக் ரெகார்ட்ஸ் பெயர்ப்பட்டியலில் இரு தலைப்புகளும் பயன்படுத்தப்பட்டிருந்தது), பெயரிடப்படாதது , ஸோசோ , ரூன்ஸ் , அல்லது IV .[57]

ஹெவி மெட்டல் மற்றும் ப்ளூஸ் முதன்மைகளுடன் எர்த்தி, அக்வோஸ்டிக் தனிமங்களை ஒன்றிணைக்கும் இசைக்குழுவின் தனித்தன்மையான சூத்திரத்தை லெட் செப்பெலின் IV மேலும் செழுமைப்படுத்தியது. "பிளாக் டாக்" மற்றும் ஒரு அகௌஸ்டிக் டிராக்கான, "கோயிங் டு கலிஃபோர்னியா" (ஜோனி மிட்செல்க்கான ஒரு பாராட்டு) போன்ற ஹார்ட் ராக்குகளின் உதாரணங்களையும் அந்த இசைத் தொகுப்பு உள்ளடக்கியிருந்தது. "ராக் அண்ட் ரோல்" 1950 ஆம் ஆண்டுகளின் ஆரம்பகால ராக் இசைக்கான ஒரு காணிக்கை. 2007 ஆம் ஆண்டில், அந்தப் பாடல் முதன்மையாக காடில்லாக் ஆட்டோமொபைல் விளம்பரங்களில் பயன்படுத்தப்பட்டது - லெட் செப்பெலினின் உயிருடன் இருக்கும் உறுப்பினர்களின் உரிமம்பெற்ற பாடல்களில் ஒன்றாக இருக்கிறது.[58]

வரலாற்றிலேயே மிகச் சிறப்பாக விற்பனையாகும் இசைத் தொகுப்புகளில் ஒன்றாக இந்த இசைத் தொகுப்பு இருக்கிறது, மேலும் அதன் மாபெரும் புகழ் 1970 ஆம் ஆண்டுகளில் லெட் செப்பெலினின் சூப்பர்ஸ்டார் தன்மையை உறுதிப்படுத்தியது. இன்று வரையில் அது அமெரிக்காவில் 23 மில்லியன் பிரதிகளை விற்பனை செய்திருக்கிறது.[59] "ஸ்டேர்வே டு ஹெவன்" என்னும் டிராக், ஒரு சிங்கிள்-ஆக எப்போதுமே வெளியிடப்படாத போதும், சில நேரங்களில் மிகவும் கோரப்பட்ட,[60] மற்றும் மிகவும் இசைக்கப்பட்ட[61] இசைத் தொகுப்பு-சார்ந்த ராக் எஃப்எம் வானொலிப் பாடலாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. 2005 ஆம் ஆண்டில், கிட்டார் வர்ல்ட் பத்திரிக்கை, வாசகர்களுக்காக நடத்திய ஒரு வாக்கெடுப்பில், "ஸ்டேர்வே டு ஹெவன்" எல்லா நேரத்துக்குமான மிகப் பெரும் கிட்டார் சோலோவைக் கொண்டிருப்பதாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது.[62]

லெட் செப்பெலினின் அடுத்த இசைத் தொகுப்பு, ஹவுசெஸ் ஆஃப் தி ஹோலி , 1973 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்டது. நீண்ட டிராக்குகளுடன் மற்றும் சின்தசைசர்ஸ் மற்றும் மெல்லோட்ரோன் ஆர்கெஸ்ட்ரேஷன்களின் விரிவாக்கத்துடன் அது மேலும் பரிசோதனை முறைகளைக் கொண்டிருந்தது. "ஹவுசெஸ் ஆஃப் தி ஹோலி" பாடல் அதன் பெயர்கொண்ட ஆல்பத்தில் இடம்பெறவில்லை, ஆல்பத்தில் இருக்கும் இதர பாடல்கள் பதிவு செய்யப்பட்ட அதே நேரத்தில் இதுவும் பதிவு செய்யப்பட்டபோதும் இது இடம்பெறவில்லை; இறுதியாக அது 1975 ஆம் ஆண்டு இசைத் தொகுப்பு பிசிகல் கிராஃப்பிடி யில் இடம்பெற்றது.[22] ஹவுசெஸ் ஆஃப் தி ஹோலி -இன் ஆரஞ்சு இசைத் தொகுப்பு அட்டை, நிர்வாணக் குழந்தைகளைக் கொண்டிருந்தது,[63] அவர்கள் ஜயண்ட்ஸ் காஸ்வே (கௌண்டி ஆன்ட்ரிம், வட ஐயர்லாந்தில்) மேல் ஏறிக்கொண்டிருந்தார்கள். குழந்தைகள் முன்புறமாக காட்டப்படவில்லை என்றாலும், இசைத் தொகுப்பு வெளியான நேரத்தில் அது மிகவும் சர்ச்சைக்குரியதாக இருந்தது, "பைபிள் பெல்ட்" மற்றும் ஸ்பெய்ன் போன்ற பகுதிகளில், இந்த ரிகார்ட் தடைசெய்யப்பட்டிருந்தது.[64][65]

இசைத் தொகுப்பு சார்ட்களின் முதல் இடங்களைப் பிடித்தது, மேலும் லெட் செப்பெலினின் தொடர்ந்துவந்த 1973 ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்க இசைக்கச்சேரி பயணங்கள் வருகை புரிதலுக்கான சாதனைகளை முறியடித்தது, அவை பெரும் அரங்குகளையும் விளையாட்டு அரங்குகளையும் நிரப்பி வந்தன. ஃப்ளோரிடா, டம்பா ஸ்டேடியமில் அவர்கள் 56,800 இரசிகர்களுக்காக இசைத்தார்கள் (1965 ஆம் ஆண்டில் ஷியா ஸ்டேடியத்தில் பீட்டல்ஸ் ஏற்படுத்தியிருந்த சாதனையை முறியடித்தார்கள்), மேலும் $309,000 தொகையை ஈட்டினார்கள்.[22] நியூ யார்க்கின் மாடிசன் ஸ்கொயர் கார்டனில் நடைபெற்ற மூன்ற அரங்கு நிறைந்த காட்சிகள் ஒரு சலனப்படத்திற்காக படம்பிடிக்கப்பட்டது, ஆனால் இந்தத் திட்டத்தின் (தி சாங் ரிமெய்ன்ஸ் தி சேம் ) திரையரங்கு வெளியீடு 1976 ஆம் ஆண்டு வரையில் தாமதிக்கப்பட்டது. இறுதி இரவின் நிகழ்ச்சிக்கு முன்னர், இசைக்குழுவுக்கு கேட் ரிசிப்ட்களின் மூலம் கிடைத்த $180,000 பணம் டிரேக் விடுதி பாதுகாப்புப் பெட்டகத்திலிருந்து திருடு போனது.[66] அது எப்போதும் கிடைக்கப்பெறவில்லை.[67]

லெட் செப்பெலின் லைவ், சிக்காகோ ஸ்டேடியம், ஜனவரி 1975.

1974 ஆம் ஆண்டில் லெட் செப்பெலின் பயணங்கள் மேற்கொள்வதிலிருந்து ஒரு இடைவேளை எடுத்துக்கொண்டு தங்களுடைய சொந்த ரிக்கார்ட் லேபில் ஸ்வான் சாங்கைத் தொடங்கினார்கள், இசைக்குழு வர்த்தக ரீதியாக வெளியிடாத லெட் செப்பெலினின் ஐந்து பாடல்களில் ஒன்றின் நினைவாக வைக்கப்பட்டது (பேஜ் பின்னர் தன்னுடைய இசைக்குழு தி ஃபர்ம்முடன் பாடலில் மாற்றியமைத்தார், அது "மிட்நைட் மூன்லைட்" என்னும் பெயரில் அவர்களின் முதல் ஆல்பத்தில் இடம்பெறுகிறது). வில்லியம் ரிம்மர் அவர்களால் வரையப்பட்ட ஈவனிங்: ஃபால் ஆஃப் டே (1869) என்னும் வரைபடத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட ரிகார்ட் லேபிலின் முத்திரை, அபோல்லோவின் படத்தைச் சித்தரிக்கிறது.[68] இந்தச் சின்னம் பெரும்பாலான லெட் செப்பெலின் நினைவுப்பொருட்களில், குறிப்பாக டி-ஷர்ட்களில் காணப்படும். தங்களுடைய சொந்த இசைத் தொகுப்புகளை விளம்பரப் படுத்துவதற்காக ஸ்வான் சாங்கை பயன்படுத்தியதோடல்லாமல், அந்த இசைக்குழு பாட் கம்பெனி, பிரெட்டி திங்க்ஸ், மாகி பெல், டிடெக்டிவ், டேவ் எட்மண்ட்ஸ், மிட்நைட் ஃப்ளையர், சாட் கேஃப் மற்றும் வைல்ட்லைஃப் போன்ற கலைஞர்களை ஒப்பந்தம் செய்வதன் மூலம் லேபிலின் பெயர்ப்பட்டியலை விரிவுபடுத்தியது.[1] லெட் செப்பெலின் இருந்தவரையில் அந்த லேபில் வெற்றிகரமாக இயங்கியது, ஆனால் அவர்கள் கலைந்துவிட்ட பின்னர் மூன்றுக்கும் குறைவான ஆண்டுகளில் மடிந்துவிட்டது.[22]

பிப்ரவரி 24, 1975 அன்று லெட் செப்பெலினின் முதல் இரட்டை இசைத் தொகுப்பான, பிசிகல் க்ராஃப்பிடி வெளியீட்டைக் கண்டது, இதுதான் ஸ்வான் சாங் ரிகார்ட்ஸ் வர்த்தகப்பெயரில் வெளிவரும் முதல் வெளியீடாகும். அது பதினைந்து பாடல்களைக் கொண்டிருந்தது, அதில் எட்டு ஹெட்லீ கிரேஞ்ச்சில் 1974 ஆம ஆண்டில் பதிவு செய்யப்பட்டது, மீதமுள்ளவை முன்னரே பதிவு செய்யப்பட்ட டிராக்குகள் ஆனால் முந்தைய இசைத் தொகுப்புகளில் வெளியிடப்படாதவை. ரோலிங் ஸ்டோன் பத்திரிக்கையின் ஒரு விமர்சனத்தில் பிசிகல் கிராஃப்பிடி யை, லெட் செப்பெலினின் "கலைசார்ந்த மரியாதைக்கான ஒரு முயற்சி" என்று குறிப்பிட்டது மேலும் 'உலகத்தின் சிறந்த ராக் இசைக்குழு' பட்டத்துக்கு இருந்த போட்டியாளர்கள் தி ரோல்லிங் ஸ்டோன்ஸ் மற்றும் தி வூ மட்டுமே என்றும் குறிப்பிட்டது.[69] அந்த இசைத் தொகுப்பு மிகப் பெரிய வருமான மற்றும் விமர்சக வெற்றியாக அமைந்தது. பிசிகல் கிராஃப்பிடி வெளியான சிறிது காலத்திலேயே, லெட் செப்பெலின்னின் எல்லா முந்தைய இசைத் தொகுப்புகளும் ஒரே நேரத்தில் டாப்-200 இசைத் தொகுப்பு தர வரிசைப் பட்டியலில் மீண்டும் நுழைந்தது,[22] மேலும் இசைக்குழு மற்றுமொரு அமெரிக்க இசைப் பயணம் சென்றது, மீண்டும் சாதனை முறியடித்த கூட்டங்களில் இசைத்தனர். மே 1975 ஆம் ஆண்டில், லெட் செப்பெலின் ஐந்து பெருமளவில் வெற்றிப்பெற்ற அரங்கு நிறைந்த இரவுகளுக்கு லண்டனின் ஏர்ல்ஸ் கோர்ட் அரேனாவில் நிகழ்த்தினர், இதன் படக்காட்சி 2003 ஆம் ஆண்டில் லெட் செப்பெலின் டிவிடி யில் வெளியிடப்பட்டது.

இந்த வெற்றிகரமான ஏர்ல்ஸ் நீதிமன்ற தோன்றல்களைத் தொடர்ந்து லெட் செப்பெலின் விடுப்பு எடுத்து அமெரிக்காவில் தொடர்ச்சியான வெளிப்புற கோடை இசைக்கச்சேரிகளுக்கு திட்டமிட்டது, சான் ஃப்ரான்சிஸ்கோவில் இரு நாட்களுடன் தொடங்க பட்டியலிடப்பட்டது.[53] ஆகஸ்ட் 1975 ஆம் ஆண்டில், ராபர்ட் பிளாண்ட் மற்றும் அவருடைய மனைவி மௌரீன் கிரீஸின் ரோட்சில் விடுமுறையைக் கழிக்கச் சென்ற போது ஏற்பட்ட ஒரு தீவிரமான கார் விபத்து காரணமாக இந்தத் திட்டங்களில் தடைஏற்பட்டது. ராபர்ட் கணுக்கால் முறிவினால் அவதிப்பட்டார், மௌரீன் மோசமாக அடிபட்டிருந்தார்; இரத்தம் செலுத்துதல் மூலம் அவர் காப்பாற்றப்பட்டார்.[22] பயணத்தை மேற்கொள்ள முடியாமல், பிளாண்ட் உடல் வலிமைபெற ஆகஸ்ட் மற்றும் செப்டம்பரைக் கழிக்க ஜெர்ஸியின் சானல் ஐலேண்டுக்குச் சென்றார், பான்ஹாம் மற்றும் பேஜ் அவரைப் பின்தொடர்ந்தனர். இசைக்குழு கலிஃபோரினியா, மலிபூவில் மீண்டும் கூடினர். இந்தத் திணிக்கப்பட்ட இடைவெளியின் போதுதான் அவர்களின் அடுத்த இசைத் தொகுப்பு, பிரசன்ஸ் க்கான பெரும்பாலான படைப்புகள் எழுதப்பட்டன.

இதற்குள், லெட் செப்பெலின் உலகின் முதல் இடத்து ராக் ஈர்ப்பாளர்களாகி விட்டிருந்தது,[53] ரோல்லிங் ஸ்டோன்ஸ் உட்பட அந்த நேரத்தில் இருந்த பெரும்பாலான இசைக்குழுக்களை விஞ்சிவிட்டது.[22] மார்ச் 1976 ஆம் ஆண்டில் வெளியான பிரசன்ஸ் , அவர்களின் முந்தைய இசைத் தொகுப்புகளில் இடம்பெற்றிருந்த இசைஒலிக்குரிய பாலட்கள் மற்றும் தெளிவற்ற ஏற்பாடுகளிலிருந்து விலகி, நேரடியான கிட்டார் சம்பந்தமான ஜாம்களை நோக்கி லெட் செப்பெலின் ஒலிகளுக்கு மாற்றம் கொண்டிருப்பதைக் குறிப்பிடுகிறது. அது பிளாட்டினம் விற்பனையாக இருந்தபோதிலும், பிரசன்ஸ் , விமர்சகர்கள் மற்றும் இரசிகர்களிடையே கலவையான வரவேற்பைப் பெற்றது மேலும் சிலர் இசைக்குழுவின் பாரம்பரிய மட்டுமீறிய தன்மை அவர்களை ஈடுகொடுக்கச் செய்திருக்கலாம் என ஊகித்தனர்.[1][70] பிரசன்ஸ் சின் ரிகார்டிங், பேஜ்ஜின் ஹெராய்ன் பயன்படுத்துலுடன் நேரிட்டது, இது லெட் செப்பெலினின் பிற்காலத்திய நேரடி நிகழ்ச்சிகள் மற்றும் ஸ்டூடியோ ரிக்கார்ட்டிங்குகளைப் பாதித்திருக்கலாம், இருந்தபோதிலும் பேஜ் இதை மறுத்துள்ளார்.[71] அசல் குறைகாணல்கள் இருந்தபோதிலும், ஜிம்மி பேஜ் பிரசன்ஸ் -ஐ தன்னுடைய பிடித்தமான இசைத் தொகுப்பு என்றும் அதுனுடைய முதல் டிராக் "அச்சில்லெஸ் லாஸ்ட் ஸ்டாண்ட்" அவருக்குப் பிடித்தமான லெட் செப்பெலின் பாடல் என்றும் கூறியுள்ளார். ஒரு ஸ்வீடிஷ் தொலைக்காட்சி நிக்ழ்ச்சியுடனான பேட்டியில், அவர்களுடைய எல்லா LPக்களிலும் மிகவும் "லெட் செப்பெலின்"-ஆக ஒலிக்கும் இசைத் தொகுப்பு பிரசன்ஸ் தான் என்று பிளாண்ட் கூறியிருந்தார்.[72]

பிளாண்ட்டின் காயங்கள், 1976 ஆம் ஆண்டில் லெட் செப்பெலின் டூர்கள் மேற்கொள்வதைத் தடுத்தது. அதற்குப் பதிலாக இசைக்கச்சேரி திரைப்படம் தி சாங் ரிமெய்ன்ஸ் தி சேம் மற்றும் அதன் சௌண்ட்டிராக் இசைத் தொகுப்பை இசைக்குழு இறுதியாக முடித்துவிட்டனர். ஜூலை 1973 ஆம் ஆண்டில், இசைக்குழுவின் அமெரிக்க இசைக்கச்சேரி பயணத்தின் போது மாடிசன் ஸ்கொயர் கார்டனில் நடைபெற்ற இசைக் கச்சேரிகளின் மூன்று இரவுகளில் அந்த ரிக்கார்டிங்குகள் நடைபெற்றன. அக்டோபர் 20, 1976 அன்று திரைப்படம் நியூ யார்க்கில் முதன் முறையாக திரையிடப்பட்டது, ஆனால் விமர்சகர்கள் மற்றும் இரசிகர்களிடமிருந்து பெரும் வரவேற்பைப் பெறவில்லை.[1] அந்தத் திரைப்படம், குறிப்பாக இங்கிலாந்தில் தோல்வியைக் கண்டது, அங்கு வரிவிதிப்பு நாடுகடத்தல் காரணமாக 1975 ஆம் ஆண்டு முதல் பயணம் மேற்கொள்ள முடியாமல் தங்களுடைய சொந்த நாட்டில் லெட் செப்பெலின் பொதுமக்கள் கவனத்தைத் திரும்பப் பெறுவதற்குக் கடுமையாகப் போராடிக்கொண்டிருந்தார்கள்.[73]

1977 ஆம் ஆண்டு வட அமெரிக்க பயணத்தின்போது மேடையில் பிளாண்ட் (இடப்புறம்) மற்றும் பேஜ் (வலப்புறம்)

1977 ஆம் ஆண்டில் லெட் செப்பெலின் மற்றுமொரு பெரிய வட அமெரிக்க இசைக்கச்சேரி பயணத்தை தொடங்கினர். இங்கு அந்த இசைக்குழு மற்றொரு வருகைபுரிதல் சாதனையை ஏற்படுத்தினர், ஏப்ரல் 30 அன்று, அவர்களுடைய பாண்டியாக் சில்வர்டோம் இசைக் கச்சேரிக்கும் 76,229 நபர்கள் வருகை புரிந்தனர்.[74] கின்னஸ் புக் ஆஃப் ரிகார்ட்ஸ் கூற்றுப்படி, ஒரு ஒற்றை நிகழ்வுக்கு இன்றைய தேதிவரையில், இது தான் மிக அதிகமான வருகைபுரிதலைக் கொண்டிருக்கிறது.[53] எனினும், பொருளாதார ரீதியில் இந்தப் பயணம் இலாபகரமாகவே இருந்தபோதிலும், மேடைக்குப் பின்புற தொந்தரவுகளைக் கொண்டிருந்தது. ஜூன் 3 அன்று, தம்பா ஸ்டேடியமில் நடைபெற்ற இசைக்கச்சேரி, தீவிரமான இடியுடன் கூடிய புயல் காரணமாக பாதியில் நிறுத்தவேண்டியதாயிற்று, இத்தனைக்கும் டிக்கட்டுகளில் "மழை அல்லது வெயில் அடித்தாலும்" என்று அச்சடித்திருந்தனர். பார்வையாளர்களிடத்தில் கலவரம் ஏற்பட்டது, அதன் விளைவாக பலர் காயமுற்றனர் மேலும் பலர் கைது செய்யப்பட்டனர்.[75]

ஜூலை 23 அன்று கலிஃபோர்னியாவின் ஓக்லாண்டின் ஓக்லாண்ட் கொலிசியமில் நடைபெற்ற "டே ஆன் தி கிரீன்" விழாவின் ஷோவிற்குப் பின்னர், ஜான் பான்ஹாம் மற்றும் இசைக்குழுவின் உதவி ஊழியர்கள் (மேலாளர் பீட்டர் கிராண்ட் மற்றும் பாதுகாப்பு ஒருங்கிணைப்பாளர் ஜான் பின்டன்) ஆகியோர் கைது செய்யப்பட்டனர், இவர்கள் நிகழ்ச்சியின்போது விளம்பரதாரர் பில் கிரஹமின் ஊழியர் ஒருவரைக் கடுமையாகத் தாக்கியிருந்தனர். கிராண்டின் மகன் டிரஸ்ஸிங் ரூம் அடையாளக் குறியை உடைத்துக்கொண்டிருக்கும்போது ஊழியர் ஒருவர் அவரை அறைந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. இதைப் பார்த்த ஜான் பான்ஹாம் அந்த நபரை உதைத்துள்ளார். பின்னர் இதைக் கேள்விப்பட்ட கிராண்ட், டிரெய்லருக்குள் நுழைந்தார் பிண்டனுடன் சேர்ந்து அந்த ஆளைத் தாக்கினார், அப்போது பயண மேலாளர் வெளியில் நின்று டிரெய்லருக்கு காவல் நின்றார்.[22][76] மறுநாளின் இரண்டாவது ஓக்லாண்ட் இசைக்கச்சேரிதான்[77] அமெரிக்காவில் அந்த இசைக்குழுவின் இறுதி நேரடி தோன்றலாக இருந்தது. இரண்டு நாட்களுக்குப் பின்னர் லௌசியானா சூப்பர்டோமில் நடைபெறும் ஜூலை 30, நிகழ்ச்சிக்காக இசைக்குழு ஃப்ரெஞ்ச் குவார்டர் ஹோட்டலை வந்தடைந்தவுடன், பிளாண்ட்டின் ஐந்து வயது மகன் கராக், வயிற்றில் ஏற்பட்ட வைரஸ் காரணமாக இறந்துவிட்டதாக செய்தி வந்தது. மீதமுள்ள பயணங்கள் அனைத்தும் உடனடியாக ரத்து செய்யப்பட்டது, இது இசைக்குழுவின் எதிர்காலத்தைப் பற்றிய பரந்துபட்ட ஊகங்களுக்கு வழிசெய்தது.[1][27]

பான்ஹாம்மின் இறப்பு மற்றும் கலைத்தல் (1978–1980)[தொகு]

நவம்பர் 1978 ஆம் ஆண்டில் அந்தக் குழு மீண்டும் தன் ரிக்கார்டிங்கைத் தொடங்கியது, இந்த முறை ஸ்வீடனின் ஸ்டாக்ஹோம்-இல் உள்ள போலார் ஸ்டூடியோசில் தொடங்கியது. அதன் விளைவாக ஏற்பட்ட இசைத் தொகுப்பு இன் த்ரூ தி அவுட் டோர் , சோனிக் பரிசோதனைகளின் ஒரு பரிமாணத்தை வெளிப்படுத்தியது, இதுவும் விமர்சகர்களிடமிருந்து ஒரு கலவையான வரவேற்பைப் பெற்றது. எவ்வாறாக இருந்தபோதிலும் அந்த இசைக்குழு விசுவாசமுள்ள இரசிகர்களை இன்னமும் தன்வசம் வைத்திருந்தது, மேலும் அந்த இசைத் தொகுப்பு இரண்டாவது வாரத்திலேயே அமெரிக்க மற்றும் இங்கிலாந்து பில்போர்ட் இசைத் தொகுப்பு வரிசைப் பட்டியலில் எளிதாக முதல் இடத்தைப் பிடித்துவிட்டது. இந்த இசைத் தொகுப்பு வெளியீட்டின் விளைவாக, லெட் செப்பெலினின் ஒட்டுமொத்த பட்டியலும், அக்டோபர் 27 மற்றும் நவம்பர் 3 1979 இடையிலான வாரங்களுக்கிடையில் பில்போர்ட் டாப் 200 க்குள் இடம்பிடித்தது.[53]

ஆகஸ்ட் 1979 ஆம் ஆண்டில் டென்மார்க் கோபென்ஹேகனில் இரு பயிற்சி நிகழ்ச்சிகளுக்குப் பின்னர் லெட் செப்பெலின் க்னெப்வர்த் இசை விழாவில் இரு இசைக்கச்சேரிகளில் தலைப்புச்செய்தியானது, இங்கு இந்த இசைக்குழு திரும்பவந்ததை சுமார் 120,000 நபர்கள் கண்டுகளித்தனர். எனினும் மீண்டும் முழு நேர இசைப் பயணத்துக்கு பிளாண்ட் ஆர்வம் காட்டவில்லை, அவர் லெட் செப்பெலினை விட்டு விலகவும் ஆலோசித்துக் கொண்டிருந்தார். பீட்டர் கிராண்ட் அவரை வற்புறுத்தி தங்க வைத்தார். ஒரு குறுகிய ஆடம்பரமற்ற ஐரோப்பிய பயணம் ஒன்று 1980 ஆம் ஆண்டு ஜூன் மற்றும் ஜூலையில் மேற்கொள்ளப்பட்டது, அதில் வழக்கமான நீளமான ஜாம்கள் மற்றும் சோலோக்களில்லாமல் குறைக்கப்பட்ட அரங்கினைக் கொண்டிருந்தது. ஜூன் 27 அன்று, ஜெர்மனியின் நுரம்பெர்க்கில் நடந்த ஒரு நிகழ்ச்சியில் மூன்றாவது பாடலின் இடையில், ஜான் பான்ஹாம் மேடையிலேயே சரிந்துவிழுந்து மருத்துவமனைக்குக் கொண்டு சென்றதும் இசைக்கச்சேரி பாதியிலேயே நிறுத்தப்பட்டது.[78] அதிகரித்த மது மற்றும் போதை மருந்து உட்கொள்ளல் காரணமாகவே பான்ஹாம்மிற்கு சிக்கல்கள் ஏற்பட்டதாக பத்திரிக்கைகளில் ஊகங்கள் எழுந்தன, ஆனால் இசைக்குழு அவர் அதிகமான உணவு உட்கொண்டதாகத் தெரிவித்தது, மேலும் அவர்கள் அந்த ஐரோப்பிய பயணத்தை ஜூலை 7 அன்று பெர்லினில் நிறைவுசெய்தனர்.[22][79]

செப்டம்பர் 24, 1980 அன்று பான்ஹாம், லெட் செப்பெலின் உதவியாளர் ரெக்ஸ் கிங்கால் அழைத்துச்செல்லப்பட்டார், அமெரிக்காவில் மேற்கொள்ளவிருக்கும் பயணத்துக்காக ப்ரே ஸ்டூடியோவில் நடக்கும் ஒத்திகைக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டார், இது 1977 ஆம் ஆண்டுக்குப் பின்னர் அந்த இசைக்குழுவின் முதல் இசைப் பயணமாகும், இது அக்டோபர் 17 அன்று தொடங்கவிருக்கிறது.[27] பயணத்தின்போது பான்ஹாம் சிற்றுண்டிக்காக நிறுத்தும்படி கேட்டுக்கொண்டார், அங்கு அவர் நான்கு மடங்கு வோட்கா (450 மிலி) அருந்திவிட்டு உடன் ஹாம் ரோல் எடுத்துக்கொண்டார். ஹாம் ரோலை ஒரு கடி கடித்துவிட்டு அவர் தன்னுடைய உதவியாளரிடம் "சிற்றுண்டி" என்று கூறினார். ஸ்டூடியோவிற்கு வந்தபிறகும் அவர் தொடர்ந்து அதிகமாகவே குடித்துக்கொண்டிருந்தார். மாலை நேரங்கழித்தே ஒத்திகையை நிறுத்தினர், இசைக்குழு பேஜின் வீட்டில் ஓய்வெடுக்கச் சென்றனர் — விண்ட்ஸர் கிளீவரில் இருக்கும் பழைய மில் வீடு. நடு இரவுக்குப் பின்னர் பான்ஹாம் அங்கேயே தூங்கிவிட்டிருந்தார், அவரைத் தூக்கி மெத்தையில் கிடத்தி பக்கவாட்டில் படுக்க வைத்தனர். மறுநாள் மதியம் 1:45 மணிக்கு பென்ஜி லீஃபெவ்ரெ (இவர் ரிச்சர்ட் கோல்லுக்கு மாற்றாக லெட் செப்பெலினின் பயண மேலாளராக நியமிக்கப்பட்டிருந்தார்) மற்றும் ஜான் பால் ஜோன்ஸ் அவர் இறந்து கிடப்பதைக் கண்டார்கள்.[27] அப்போது பான்ஹாம் 32 வயதே நிரம்பியிருந்தார்.[80] இறப்பிற்கான காரணம் வாந்தியால் ஏற்பட்ட மூச்சுத்திணறல் என்றது, அக்டோபர் 27 அன்று நடந்த புலன்விசாரணையில் விபத்துக்குரிய மரணம் என்னும் தீர்ப்பு அளிக்கப்பட்டது.[27] உடல் கூராய்வு எந்தவிதமான போதை மருந்தையும் பான்ஹாம்மின் உடலில் கண்டறியவில்லை. பான்ஹாம் அக்டோபர் 10, 1980 அன்று எரிக்கப்பட்டார், மேலும் அவருடைய சாம்பல் இங்கிலாந்து வோர்செஸ்டெர்ஷைர், டிராய்ட்விச்சில் இருக்கும் ரஷாக் பாரிஷ் தேவாலயத்தில் புதைக்கப்பட்டது.

அவருக்கு மாற்றாக கோஸி போவெல், கார்மைன் அப்பைஸ், பேர்ரிமோர் பார்லோ, சைமன் கிர்கே அல்லது பேவ் பேவான் குழுவுடன் இணைவார்கள் என்ற வதந்திகள் இருந்தபோதிலும், மீதமுள்ள உறுப்பினர்கள், பான்ஹாம்மின் மரணத்திற்குப் பின்னர் அதை கலைத்துவிட முடிவுசெய்தார்கள். டிசம்பர் 4, 1980 அன்று அவர்கள் செய்தி அறிக்கையை வெளியிட்டு, பான்ஹாம் இல்லாமல் அந்த இசைக்குழு தொடராது என்று உறுதிப்படுத்தினார்கள். "எங்கள் அருமை நண்பரின் இழப்பும், எங்களாலும் எங்கள் மேலாளராலும் உணரப்பட்ட பிரிக்கமுடியாத ஒத்திசைவின் ஆழமான உணர்ச்சியும், நாங்கள் முன்பு இருந்ததுபோல் எங்களால் தொடர்ந்து இருக்க முடியாது என்ற முடிவுக்கு கொண்டுசென்றுள்ளது என்பதை உங்களனைவருக்கும் தெரியப்படுத்த விரும்புகின்றோம்."[27]

லெட் செப்பெலின் காலத்துக்குப் பின்னர் (1981–2007)[தொகு]

1982 ஆம் ஆண்டில், லெட் செப்பெலினின் தொழிலின் போது பல்வேறு அமர்வுகளிலிருந்து அவுட்-டேக்குகளின் ஒரு தொகுப்பை, கோடா என்று பெயரிடப்பட்ட அதை, குழுவின் உயிருடன் இருக்கும் உறுப்பினர்கள் வெளியிட்டனர். 1970 ஆம் ஆண்டில் ராயல் ஆல்பெர்ட் அரங்கில் நடைபெற்ற இசைக்குழுவின் நிகழ்ச்சியிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட இரு டிராக்குகள், லெட் செப்பெலின் III மற்றும் ஹவுசஸ் ஆஃப் தி ஹோலி அமர்வுகள் ஒவ்வொன்றிலும் ஒரு டிராக் மற்றும் இன் த்ரூ தி அவுட் டோர் அமர்வுகளிலிருந்து மூன்று டிராக்குகள் ஆகியவை இதில் அடங்கும். போன்ஸோஸ் மான்ட்ரியக்ஸ் என்றழைக்கப்பட்ட ஜிம்மி பேஜால் சேர்க்கப்பட்ட எலக்ட்ரானிக் எஃபெக்ட்களுடன், 1976 ஆம் ஆண்டு ஜான் பான்ஹாம் டிரம் இன்ஸ்ட்ருமெண்டலும் இதில் இடம்பெற்றிருந்தது.

ஜூலை 13, 1985 அன்று, பிலிடெல்பியா ஜெஎஃப்கே ஸ்டேடியத்தில் நடைபெற்ற லைவ் எய்ட் இசைக்கச்சேரிக்காக பேஜ், பிளாண்ட் மற்றும் ஜோன்ஸ் மீண்டும் ஒன்று சேர்ந்தனர், இதில் டிரம்மர்கள் டோனி தாம்சன், பில் கோல்லின்ஸ் மற்றும் பாஸ் வாசிப்பாளர் பால் மார்டினெஸ் பங்குகொண்டு சிறு தொகுப்புகளை இசைத்தனர். கோல்லின்ஸ், பிளாண்ட்டின் முதல் இரு சோலோ இசைத் தொகுப்புகளில் பங்களித்துள்ளார், அதேவேளையில் மார்டினெஸ் பிளாண்ட்டின் தற்போதைய சோலோ இசைக்குழுவின் உறுப்பினராக இருந்தார். எனினும், இரு டிரம்மர்கள் பழமையாகிப்போன லெஸ் பால் உடனான பேஜ்ஜின் போராட்டங்கள் மற்றும் சரிவர பணிபுரியாத மானிட்டர்கள், பிளாண்ட்டின் கரகரப்பான குரல் என அந்த நிகழ்ச்சி ஒத்திகைகள் இல்லாத காரணத்தால் பாழானது.[81][82] பேஜ் தானே அந்த நிகழ்ச்சியை "மிகவும் தாறுமாறான ஒன்று" [83] மற்றும் "ஐயத்துக்கிடமின்றி நல்லபடியாக இருக்கவில்லை,"[84] என விவரித்துள்ளார் அதேநேரத்தில் பிளாண்ட் இன்னும் கடுமையாக அதை "அட்டூழியம்" என்று விளக்குகிறார்.[81] சூடான்னுக்காக நிதி சேகரிப்பதற்காக 2004 ஆம் ஆண்டு இறுதியில் லைவ் எய்ட் ஃபுட்டேஜ் ஒரு நான்கு டிவிடி தொகுப்பில் வெளியீடு செய்யப்பட்டபோது, தங்கள் நிகழ்ச்சியிலிருந்து ஃபுட்டேஜை பயன்படுத்த அனுமதிக்கக்கூடாது என்று குழு ஒருமனதாக முடிவுசெய்தது, அது அவர்களின் தரத்திற்கு இல்லையென்று வலியுறுத்தியது.[85] எனினும் அந்த செயல்முறைக்கான தங்கள் ஆதரவினை வெளிப்படுத்தும் வகையில் பேஜ் மற்றும் பிளாண்ட் தங்களுடைய வரவிருக்கிற பேஜ் அண்ட் பிளாண்ட் டிவிடி வெளியீட்டில் கிடைக்கக்கூடிய இலாபத்தைத் தருவதாக வாக்குறுதி அளித்தனர், மேலும் ஜான் பால் ஜோன்ஸ் தன்னுடைய அப்போதைய அமெரிக்க பயண இலாபத்தை, திட்டத்தின் மியூச்சுவல் அட்மிரேஷன் சொசைட்டியுடன் அளிப்பதாக உறுதியளித்தார்.

அட்லாண்டிக் ரிகார்ட்ஸ் 40 வது ஆண்டுவிழா இசைக் கச்சேரிக்கு, அந்த மூன்று உறுப்பினர்களும் மீண்டும் மே 1988 ஆம் ஆண்டில் ஒன்றிணைந்தனர், அவர்களூடன் டிரம்சில் இணைந்தவர் பான்ஹாம்னின் மகன் ஜேசன் பான்ஹாம். எனினும் அந்த ஒன்றுசேர்தல் மீண்டும் ஒத்திசைவற்ற நிகழ்ச்சிநடப்பால் இணக்கம் கொண்டிருந்தது, குறிப்பாக பிளாண்ட் மற்றும் பேஜால் இது ஏற்பட்டது, (இவர்கள் இருவரும் மேடைக்கு வருவதற்கு சற்று முன்னர் "ஸ்டேர்வே டு ஹெவன்"-ஐ இசைக்க வேண்டுமா வேண்டாமா என விவாதித்துள்ளனர்) மேலும் நேரடி தொலைக்காட்சி ஒளிபரப்பில் ஜோனின் கீபோர்ட் முழுமையாக காணாமல் போயிருந்தது.[82][86] பேஜ் பின்னர் அந்த நிகழ்ச்சி நிறைவேற்றலை "ஒரு பெரிய ஏமாற்றம்" என்று விவரித்தார் மற்றும் பிளாண்ட் "அந்த கிக் ஒரு அருவறுக்கத்தக்கது" என்று வெளிப்படையாகக் கூறினார்.[86]

முதல் லெட் செப்பெலின் பாக்ஸ் செட், ஜிம்மி பேஜ் மேற்பார்வையின் கீழ் திருத்தம் செய்யப்பட்ட டிராக்குகளைக் கொண்டிருக்கிறது, இசைக்குழுவின் இசையைப் பல புதிய இரசிகர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தி, லெட் செப்பெலின்னுக்கு ஒரு மறுமலர்ச்சியைத் தூண்டியது. ராபர்ட் ஜான்சன் காணிக்கையான "டிராவெல்லிங் ரிவர்சைட் ப்ளூஸ்" உட்பட முன்னரே வெளியிடப்படாத நான்கு டிராக்குகளையும் இந்தத் தொகுப்பு உள்ளடக்கியிருக்கிறது. அந்தப் பாடல் பில்போர்ட் இசைத் தொகுப்பு ராக் டிராக்ஸ் வரிசை அட்டவணையில் ஏழாவது இடத்தின் உச்சியில் இருந்தது, அதன் வீடியோ எம்டிவியில் பலமான சுழற்சியில் இருந்தது. "இமிகிரெண்ட் சாங்க்"/"ஹே ஹே வாட் கான் ஐ டு" (அசல் b-பக்கம்) அமெரிக்காவில் ஒரு குறுந்தகடு ஒற்றைப் பாடலாக வெளியானதை 1992 ஆம் ஆண்டு கண்டது. லெட் செப்பெலின் பாக்ஸ்ட் செட் 2 1993 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்டது; அந்த இரு பாக்ஸ் தொகுப்புகளும் இணைந்து அறியப்பட்ட எல்லா ஸ்டூடியோ ரிகார்டிங்குகளையும், அதுவல்லாது சில அறிய லைவ் டிராக்குகளையும் கொண்டிருக்கிறது.

1994 ஆம் ஆண்டில் பேஜ் மற்றும் பிளாண்ட் ஒரு 90 நிமிட "அன்லெட்டெட்" எம்டிவி செயல்திட்ட வடிவில் மீண்டும் ஒன்று சேர்ந்தனர். பின்னர் அவர்கள் நோ குவார்டர்: ஜிம்மி பேஜ் அண்ட் இராபர்ட் பிளாண்ட் அன்லெட்டட் என்றழைக்கப்பட்ட ஒரு இசைத் தொகுப்பை வெளியிட்டார்கள், இது திருத்தியமைக்கப்பட்ட சில லெட் செப்பெலின் பாடல்களைக் கொண்டிருந்தது, மேலும் அதற்கு அடுத்த ஆண்டே ஒரு உலகப் பயணம் புறப்பட்டார்கள். இசைக்குழு உறுப்பினர்களிடையே உள்ளுக்குள்ளான பூசலின் ஆரம்பம் இது என்று சொல்லப்பட்டது. ஏனெனில் இந்த மறுஇணைதல் பற்றி ஜோன்ஸிடம் சொல்லப்படவும் இல்லை.[25][87] ஜோன்ஸ் எங்கிருக்கிறார் என்று கேட்டபோது பிளாண்ட், அவர் "காரை பார்க்கிங்" செய்து கொண்டிருக்கிறார் என்று கூறியிருக்கிறார்.[88]

ஜனவரி 12, 1995 அன்று லெட் செப்பெலின், அமெரிக்க ராக் அண்ட் ரோல் ஹால் ஆஃப் ஃபேமில் ஏரோஸ்மித்தின் வோகலிஸ்ட், ஸ்டீவன் டைலெர் மற்றம் கிட்டாரிஸ்ட் ஜோ பெர்ரியால் உள்சேர்க்கப்பட்டனர். ஜேசன் மற்றும் ஸோ பான்ஹாம் கூட தங்கள் காலமான தந்தையைப் பிரதிநிதித்து அதில் கலந்துகொண்டனர். உள்சேர்க்கும் நிகழ்ச்சியில், இசைக்குழுவின் உள்ளுக்குள்ளான பூசல் வெளிப்படையாகத் தெரிந்தது, அப்போது, ஜோன்ஸ் தன்னுடைய விருதினைப் பெற்றுக்கொண்டு குறும்பாக "நண்பர்களே, இறுதியில் என்னுடைய தொலைபேசி எண்ணை நினைவில் வைத்திருந்ததற்காக உங்களுக்கு நன்றி" என்று சொன்னார், இது பேஜ் மற்றும் பிளாண்ட்டுக்கு திகைப்பையும் இக்கட்டான சூழலையும் ஏற்படுத்தியது.[89] அதன் பின்னர் அவர்கள் டைட்லர் மற்றும் பெர்ரியுடனும் (டிரம்சில் ஜேசன் பான்ஹாமைக் கொண்டிருந்தது), மற்றும் நீல் யங் மற்றும் பான்ஹாமிற்குப் பதிலாக மைக்கெல் லீ ஆகியோருடன் ஒரு சுருக்கமான தொகுப்பில் இசைத்தனர்.

ஆகஸ்ட் 29, 1997 அன்று, "வோல் லோட்டா லவ்"வை அமெரிக்கா மற்றும் இங்கிலாந்தில் ஒரு ஒற்றை திருத்தமாக அட்லாண்டிக் வெளியிட்டு, இதை லெட் செப்பெலினின் ஒரே இங்கிலாந்து குறுந்தகடு ஒற்றைப் பாடலாக ஆக்கியது. இந்த குறுந்தகுடு-ஒற்றைப் பாடலில் இருக்கும் கூடுதல் டிராக்குகள் "பேபி கம் ஆன் ஹோம்" மற்றும் "டிராவல்லிங் ரிவர்சைட் ப்ளூஸ்" ஆகும். இசைக்குழு இங்கிலாந்தில் வெளியிட்ட ஒரே சிங்கிள் இது தான். அது #21 இல் உச்சத்தில் இருந்தது.[90] நவம்பர் 11, 1997, லெட் செப்பெலின் பிபிசி செஷ்ஷன்ஸ் வெளியீட்டைக் கண்டது, இது பதினைந்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு வெளிவரும் லெட் செப்பெலினின் முதல் இசைத் தொகுப்பு. இந்த இரு-டிஸ்க் தொகுப்பு, பிபிசிக்காக இசைக்குழுவின் பெரும்பாலான எல்லா ரிகார்டிங்குகளையும் உள்ளடக்கியிருக்கிறது. 1998 ஆம் ஆண்டில் பேஜ் மற்றும் பிளாண்ட் வாக்கிங் இன் கிளார்க்ஸ்டேல் என்றழைக்கப்பட்ட மற்றொரு ஆல்பத்தை வெளியிட்டனர், இது எல்லா புது படைப்புகளையும் உள்ளடக்கியிருக்கிறது. எனினும் இசைத் தொகுப்பு நோ குவார்டர் அளவுக்கு வெற்றிபெறவில்லை, இசைக்குழுவும் மெல்லக் கரைந்தது.

நவம்பர் 29, 1999 அன்று இசை வரலாற்றில் நான்கு அல்லது கூடுதல் டைமண்ட் இசைத் தொகுப்புகளை வெற்றிபெற்ற ஒரே மூன்றாவது ஆக்ட் இந்த இசைக்குழு தான் என்று RIAA அறிவித்தது.[91] இசைக்குழுவை வேறாக வைத்திருந்த பல ஆண்டுகள் பூசலுக்குப் பிறகு, 2002 ஆம் ஆண்டில், ராபர்ட் பிளாண்ட் மற்றும் ஜான் பால் ஜோன்ஸ் சமரசம் செய்துகொண்டார்கள். இதைத் தொடர்ந்து மீண்டும் சேர்தல் பற்றிய புரளிகள் கிளம்பின, இது தனிப்பட்ட உறுப்பினர் பிரதிநிதிகளால் அடக்கப்பட்டது. 2003 ஆம் ஆண்டு மூன்று நேரடி இசைத் தொகுப்புகள் வெளியீட்டைக் கண்டது, ஹௌ தி வெஸ்ட் வாஸ் வன் மற்றும் ஒரு வீடியோ தொகுப்பு, லெட் செப்பெலின் டிவிடி இவை இரண்டிலும் இசைக்குழுவின் செல்வாக்குமிக்க காலத்துப் படைப்புகளைக் கொண்டிருந்தது. ஆண்டின் இறுதிக்குள் அந்த டிவிடி 520,000 க்கும் மேலான பிரதிகளை விற்பனை செய்தது.

ரோலிங் ஸ்டோனின் "எக்காலத்துக்குமான 100 மிகப் பெரும் கலைஞர்கள்" 2004 ஆம் ஆண்டு பட்டியலில் லெட் செப்பெலின் தரவரிசை #14 இல் இருந்தது,[92] அதற்கு அடுத்த வருடம் அந்த இசைக்குழு கிராமி வாழ்நாள் சாதனையாளர் விருது பெற்றது. நவம்பர் 2005 ஆம் ஆண்டில், லெட் செப்பெலின் மற்றும் ரஷ்ய இசையமைப்பாளர் வேலெரி கெர்கீவ் 2006 ஆம் ஆண்டு போலார் இசைப் பரிசு வென்றவர்கள் என்று அறிவிக்கப்பட்டது. பிளாண்ட், பேஜ் மற்றும் ஜோன்ஸ் ஆகியோருடன் ஜான் பான்ஹாமின் மகளுக்கும் சேர்த்து ஸ்டாக்ஹோம்மில், மே 2006 ஆம் ஆண்டில் ஸ்வீடன் நாட்டு அரசர் அந்தப் பரிசினை வழங்கினார்.[93] நவம்பர் 2006 ஆம் ஆண்டில், லெட் செப்பெலின் இங்கிலாந்து மியூசிக் ஹால் ஆஃப் ஃபேமில் உள்சேர்க்கப்பட்டனர். அந்த நிகழ்வின் தொலைக்காட்சி ஒளிபரப்பில், பல்வேறு பிரபல பாராட்டுநர்களால் இசைக்குழுவுக்கான அறிமுகம், ஜிம்மி பேஜ்ஜுக்கு விருது வழங்குதல் பின்னர் கிட்டாரிஸ்ட்டிடமிருந்து ஒரு சுருக்கமான உரை ஆகியவைகளைக் கொண்டிருந்தது. அதற்குப் பின்னர் ராக் குழு வுல்ஃப்மதர், "கம்யூனிகேஷன் பிரேக்டௌன்" பாடலை நிகழ்த்தியதன் மூலம் லெட் செப்பெலினுக்குத் தன்னுடைய பாராட்டினை இசைத்தது.[94][95] 1970 ஆம் ஆண்டுகளில் "நரகத்தை ஏற்படுத்தியமைக்காக" இசைக்குழுவுடன் அவப்பெயரைப் பெற்றிருந்த போதிலும், "இசைக்குச் செய்த சேவை"க்காக ஜூலை 2009 ஆம் ஆண்டில் ராபர்ட் பிளாண்ட், இளவரசர் சார்லஸ் அவர்களால் ஒரு CBE வழங்கப்பட்டது, அதைத் தொடர்ந்தது ஜிம்மி பேஜ்ஜின் OBE நான்கு ஆண்டுக்கு முன்னரானது.[96]

ஜூலை 27, 2007 அன்று அட்லாண்டிக்/ரைனோ, & வார்னர் ஹோம் வீடியோ, மூன்று புதிய லெட் செப்பெலின் டைட்டில்களை நவம்பர் 2007 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடவிருப்பதாக அறிவித்தது. நவம்பர் 13 அன்று முதலில் வெளியானது மதர்ஷிப் , இது இசைக்குழுவின் தொழில் காலத்தின் சிறந்த 24-டிராக்குகளைக் கொண்டது, அதைத் தொடர்ந்தது நவம்பர் 20 அன்று தி சாங் ரிமெய்ன்ஸ் தி சேம் -க்கான சௌண்ட் டிராக், இதில் முன்னரே வெளியிடப்படாத படைப்புகளும் அடங்கும், மற்றும் ஒரு புதிய டிவிடி.[97] இசைக்குழுவின் பாடல்கள், முதலில் வெரிஸான் வயர்லெஸ் மூலம் ரிங்டோன்களாகவும், பின்னர் இசைக்குழுவின் எட்டு ஸ்டுடியோ இசைத் தொகுப்புகள் மற்றும் இதர ரிக்கார்டிங்குகளை நவம்பர் 13 அன்று சட்டபூர்வமான டிஜிடல் பதிவிறக்கங்களாக கிடைக்கப்பெறச் செய்யவதற்கான ஒரு புதிய தொடர் ஒப்பந்தங்களை லெட் செப்பெலின் அறிவிக்கக்கூடும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுவதாக அக்டோபர் 15, 2007 அன்று தெரிவிக்கப்பட்டது.[98] அந்த வழங்கல்கள் வெரிஸான் வயர்லெஸ் மற்றும் ஐடியூன்ஸ் இரண்டிலும் கிடைக்கப்பெறும். நவம்பர் 3, 2007 அன்று, இங்கிலாந்தின் செய்தித்தாளான டெய்லி மிரர் , தன்னுடைய வலைதளம் மூலம் முன்னரே வெளியிடப்படாத ஆறு டிராக்குகளைச் செலுத்துவதற்கான தன்னந்தனியான உலக உரிமை தன்னிடம் இருப்பதாக அறிவித்தது. நவம்பர் 8, 2007 அன்று, XM சேட்டிலைட் ரேடியோ, லெட் செப்பெலின்னுக்கு அர்ப்பணஞ்செய்யப்பட்ட நெட்வர்க்கின் முதல் கலைஞர்களுக்கு-மட்டுமேயான சானல் XM லெட்டைத் தொடங்கியது. நவம்பர் 13, 2007 அன்று லெட் செப்பெலினின் ஒட்டுமொத்த படைப்புகளும் ஐடியூன்ஸில் வெளியிடப்பட்டது.

2007 மீண்டும் இணைதல் http://bits.wikimedia.org/skins-1.5/common/images/button_media.png[தொகு]

2007 ஆம் ஆண்டில் லண்டன் தி O2வில், உயிருடன் இருக்கும் லெட் செப்பெலின் உறுப்பினர்கள் மற்றும் ஜேசன் போன்ஹாம்

டிசம்பர் 10, 2007 அன்று லெட் செப்பெலினின் உயிருடன் இருக்கும் உறுப்பினர்கள் ஒன்றுசேர்ந்தனர், அவர்கள் இசை செயல்வீரர் அஹமெட் எர்டிகுனின் நினைவாக நடைபெற்ற ஒரு ஆதாய இசைக் கச்சேரிக்காக ஒன்றுசேர்ந்தனர், இதில் காலமான தன்னுடைய தந்தையின் டிரம்ஸ் இடத்தில் ஜேசன் பான்ஹாம் இடம்பெற்றார். இது செப்டம்பர் 12, 2007 அன்று ஒரு பத்திரிக்கை கூட்டத்தில் ப்ரமோட்டர் ஹார்வே கோல்ட்ஸ்மித் அவர்களால் அறிவிக்கப்பட்டது. இங்கிலாந்து, அமெரிக்கா மற்றும் துருக்கியில் பல்கலைக்கழக ஸ்காலர்ஷிப்களை வழங்கும் அஹமெட் எர்டிகுன் கல்வி அறக்கட்டளைக்கு நிதி சேர்ப்பதற்கு உதவுவதற்கானது இந்த இசைக்கச்சேரி. இசைக்குழுவின் நிகழ்ச்சியை இசை விமர்சகர்கள் பெரிதும் பாராட்டினர். என்எம்ஈ யின் ஹமிஷ் மெக்பேய்ன் பின்வருமாறு அறிவித்தார், "இங்கு இந்த இரவு அவர்கள் செய்தது, அவர்களுக்கு ஒரிஜனலாக பெற்றுத்தந்த தலைசிறந்த நற்பெயர் நிலைக்கு ஈடாக இன்னமும் அவர்களால் நிகழ்த்த முடியும் என்பதற்கான சாட்சி இது... நாம் அவர்களைப் பார்ப்பது இது தான் கடைசி முறையாக இருக்கக்கூடாது என்று நாம் நம்பிக்கை கொள்வோம்."[99] இசைக்குழு ஒரு புதிய படைப்பிற்கு வேலை செய்ய தொடங்கக்கூடும் என்று பேஜ் ஆலோசனை கூறினார்,[100] மேலும் ஒரு உலக இசைப்பயணம் தயாரிப்பில் இருக்கலாம் என்றும் தெரிவித்தார்.[101] அதே நேரத்தில், பிளாண்ட் மீண்டும் இணையும் இசைப்பயணம் தொடர்பாக தன்னுடைய தயக்கத்தை தி சண்டே டைம்ஸ் -க்கு தெரியப்படுத்துகையில் இவ்வாறு கூறினார்: "ஒன்றின் எதிர்பார்ப்பிற்கு ஏற்ப வாழவேண்டியிருப்பது தீவிரமாக சிந்திக்கவேண்டிய ஒன்று." எனினும் வருங்காலத்தில் எப்போதாவது நிகழக்கூடிய நிகழ்ச்சிகளுக்கு இசைவு தெரிவிக்கக்கூடும் என்றும் தெரிவித்தார்: "எப்போதோ ஒரு முறை ஒன்றாகச் சேர்ந்து இசைப்பது என்பது ஒரு தவறான எண்ணமாகத் தோன்றவில்லை."[102]

மீண்டும் இணைதல் இசைப் பயண அறிக்கைகள் (2008-2009)[தொகு]

மீண்டும் இணைதல் இசைக்கச்சேரி மற்றும் அது ஏற்படுத்திய பத்திரிக்கை விளம்பரத்தைத் தொடர்ந்து, இசைக்குழுவின் எதிர்காலம் மற்றும் டிரம்ஸில் ஜேஸன் பான்ஹாம் உடனான ஒரு இசைப் பயணத்துக்கான வாய்ப்பு ஆகியவற்றின் மீதான எதிர்பார்ப்பு பல ஆண்டுகளில் கண்டிராத அளவுக்கு உயர்ந்தது. 2008 ஆம் ஆண்டின் ஆரம்பத்தில் டோக்கியோவில் மதர்ஷிப் திரட்டுக்கான வெளியீட்டை விளம்பரப்படுத்தும் ஒரு பேட்டியில் லெட் செப்பெலினுடன் ஒரு உலக பயணத்துக்கு புறப்படத் தான் தயார் என ஜிம்மி பேஜ் தெரியப்படுத்தினார், ஆனால் ஆலிசன் கிரௌஸ் உடனான ராபர்ட் பிளாண்ட்டின் பயணப் பொறுப்புகள் காரணமாக, அத்தகைய திட்டங்கள் குறைந்தது செப்டம்பர் மாதம் வரையிலாவது வெளியிடப்படமாட்டாது.[103] தொடர்ச்சியான நிகழ்ச்சிநடத்தலுக்கு ஆர்வம் காட்டும் வகையில் பிந்தைய வசந்தகாலத்தில் பேஜ் மற்றும் ஜோன்ஸ் ஃபூ ஃபைடர்ஸ் பொம்மைத் தலவைர் டேவ் க்ரோஹ்ல் மற்றும் டிரம்மர் டேய்லர் ஹாகின்ஸ் உடன், லெட் செப்பெலின் டிராக்குகளான "ராக் அண்ட் ரோல்" (வோக்கலில் ஹாகின்ஸ் மற்றும் டிரம்சில் க்ரோஹல்), அதைத் தொடர்ந்து "ராம்பிள் ஆன்" (வோக்கலில் க்ரோஹல் மற்றும் டிரம்ஸில் ஹாகின்ஸ்) ஆகியவற்றை நிகழ்த்துவதற்காக வெம்பளே அரங்க மேடையில் இணைந்தனர்.[104]

என்றாலும் பிளாண்ட் தொடர்ந்து தன்னுடைய சமீபத்திய படைப்பு மற்றும் க்ரௌஸுடனான பயணம் மீது கவனம் செலுத்தி வந்தார். அவர்களின் டூயட் இசைத் தொகுப்பு ரெய்சிங் சாண்ட்  மார்ச் மாதத்தில் சான்றளிக்கப்பட்ட பிளாட்டினமாக ஆனது,[105] மேலும் அவர்களின் ரிகார்டிங்குகள் பல விருதுகளைப் பெற்றது மற்றும் "கான், கான், கான் (டன் மூவ்ட் ஆன்)" பாடலுக்கு கிராமி விருதும்[106], அமெரிக்கானா மியூசிக் அசோசியேஷனிடமிருந்து ஆண்டின் சிறந்த இசைத் தொகுப்பு விருதினையும் பெற்றது.[107] இருவரின் அமெரிக்க பயணம் மீது கவனம் செலுத்திக்கொண்டே, பிளாண்ட் செப்பெலின் மீண்டும் இணைதல் பயண விஷயத்தைப் பற்றி தொடர்ந்து தட்டிக்கழித்துக்கொண்டே இருந்தார், மேலும் ஜிஓ பத்திரிக்கையுடனான ஒரு பேட்டியில், 2007 மீண்டும் இணைதல் நிகழ்ச்சிக்காக நடைபெற்ற செயல்முறைகள் மீது அதிருப்தி தெரிவித்து இவ்வாறு சொன்னார், "முடிவற்ற காகித வேலைகள் நான் இதற்கு முன் எப்போதும் அனுபவித்திராத ஒன்றாக இருந்தது. அந்த இசைக் கச்சேரிக்கும் முன்னர் பரிமாறிக்கொள்ளப்பட்ட ஒவ்வொரு மின்அஞ்சலையும் நான் பாதுகாப்பாக வைத்துள்ளேன் மேலும் அதை ஒரு புத்தகமாக தொகுக்க எண்ணிக்கொண்டுள்ளேன், அது ஸ்பைனல் டாப்-பின் ஒரு வகையான இலக்கிய பதிப்பாக போற்றப்படும் என்று நான் உறுதியாக நம்புகின்றேன்."[108]

ஜிம்மி பேஜ், ஜான் பால் ஜோன்ஸ் மற்றும் ஜேசன் பான்ஹாம் படைப்புகளை பதிவு செய்துகொண்டிருப்பதாகவும் அவை ஒரு புதிய லெட் செப்பெலின் செயல்திட்டமாக இருக்கும் என்று ஆகஸ்ட் மாத இறுதியில் பிபிசி தெரிவித்த பின்னர்,[109] மீண்டும் இணைதல் பற்றிய புரளிகள் மீதமுள்ள கோடைக்காலம் முழுவதும் பெருகத் தொடங்கியது.[110][111][112] செப்டம்பர் 29 அன்று, பிளாண்ட் ஒரு அறிக்கையை வெளியிட்டு அதில் அவர் லெட் செப்பெலின் மீண்டும்சேர்தல் என்ற செய்திகள் "ஏமாற்றமளிப்பதாகவும் முட்டாள்தனமாகவும்" இருப்பதாகக் கூறினார். அவர் இசைக்குழுவுடன் ரிகார்டிங் செய்யவோ டூரிங் செல்லவோ போவதில்லை என்று கூறினார், பின்னர் "ஜிம்மி பேஜ், ஜான் பால் ஜோன்ஸ் மற்றும் ஜேசன் பான்ஹாம் ஆகியோர் தங்களுடைய எந்தவொரு எதிர்கால திட்டத்திலும் வெற்றிபெறவேண்டும் என நான் வாழ்த்துகிறேன்".[113][114]

பிளாண்ட்டின் அறிக்கையைத் தொடர்ந்து, அடுத்த ஆண்டுக்கான லெட் செப்பெலினின் மீண்டும் சேர்தல் பயணம் நிகழ்வதற்கான சாத்தியக்கூறுகளைக் கொண்ட அதிகாரப்பூர்வமான ஆனால் வேறுபடுகிற கருத்துகள் ஜான் பால் ஜோன்ஸ் மற்றும் ப்ரொமோடர் ஹார்வே கோல்ட்ஸ்மித் ஆகியோரால் வழங்கப்பட்டது. அக்டோபர் இறுதியில் தானும், பேஜ் மற்றும் பான்ஹாம், பிளாண்ட்டுக்கு ஒரு மாற்றைத் தேடிக்கொண்டிருப்பதாக எக்செடரில் பிபிசி ரேடியோ டெவானில், ஜோன்ஸ் உறுதிப்படுத்தினார். அந்த பாஸ் வாசிப்பாளர் இவ்வாறு குறிப்பிட்டார்: "நாங்கள் ஒரு சில பாடகர்களைப் பரிசோதித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். நாங்கள் அதைச் செய்ய வேண்டுமென்றிருக்கிறோம். அது மிகவும் நன்றாக இருக்கிறது, நாங்கள் அதைத் தொடர்ந்து செய்ய எண்ணியுள்ளோம் மேலும் அங்குச் சென்றிட எண்ணியுள்ளோம்."[115] அதற்கு அடுத்த நாள், கோல்ட்ஸ்மித், லெட் செப்பெலின் மீண்டும் சேர்தல் வெற்றிவாய்ப்பு பற்றி கருத்து கூறுகையில், அத்தகைய ஒரு துணிகரச் செயல் பற்றிய இயலும்தன்மை அல்லது விவேகம் பற்றிய சந்தேகத்தை எழுப்பினார். பிபிசி செய்திக்கு அளித்த ஒரு பேட்டியில் கோல்ட்ஸ்மித் கூறியது "அவர்கள் வெளியில் சென்று தங்களையே வெளிப்படுத்திக்கொள்வதற்கான ஒரு வாய்ப்பு இருப்பதாக நான் நினைக்கிறேன். லெட் செப்பெலினாக ஒரு நீண்ட அலைந்து திரிகிற பயணம் தான் அதற்குத் தீர்வு என்று நான் நினைக்கவில்லை." ஜோன்ஸ், பேஜ் மற்றும் பான்ஹாம் ஆகியோரின் நடைமுறையில் இருக்கும் திட்டத்தின் முடிவு "லெட் செப்பெலின்" என்றழைக்கப்படமாட்டாது என்று எர்டிகுன் இசைக்கச்சேரி ப்ரமோட்டர் எண்ணுகிறார்..[116] கிட்டார் வாசிப்பாளர் ஜிம்மி பேஜ்ஜுக்கான பத்திரிக்கைத் தொடர்பாளர் இதை பின்னர் உறுதிப்படுத்தினார், ரோலிங்ஸ்டோன்.காம்மிடம் கூறுகையில், பாடகர் ராபர்ட் பிளாண்டின் இல்லாத காரணத்தால் பேஜ், பாஸ் வாசிப்பாளர் ஜான் பால் ஜோன்ஸ் மற்றும் டிரம்மர் ஜேஸன் பான்ஹாம் ஆகியோரைக் கொண்டிருக்கும் புதிய இசைக்குழு, லெட் செப்பெலின் என்ற பெயரைக் கொண்டிருக்காது, என்று கூறினார்.[117]

ஜனவரி 7, 2009 அன்று மியூசிக்ராடார் தெரிவிக்கையில், ஜிம்மி பேஜ்ஜின் மேலாளர் ராபர்ட் மென்ஷ்ச் இவ்வாறு கூறியிருந்தார், இசைக்குழு "சில பாடகர்களை முயற்சித்தது, ஆனால் யாரும் அதற்குச் சரிப்பட்டு வரவில்லை அது அவ்வளவுதான். ஒட்டுமொத்த விஷயமும் இப்போது முழுமையாக முடிந்துவிட்டது. அதை மேலும் தொடர்வதற்கு அவர்களிடம் வேறு எந்தவிதமான திட்டங்களும் கிடையாது."[118][119] ஒரு வானொலி பேட்டியில், மீண்டும் இணைந்த செப்பெலினை தொடராமல் இருப்பதற்கான மிகப் பெரிய காரணம் ஏமாற்றம் பற்றிய பயம் என்று பிளாண்ட் குறிப்பிடுகிறார். "நீங்கள் அதனுடன் ஒருமுறை பொறுப்பேற்பினைச் செய்துகொண்டால் அங்கு இருக்கக்கூடிய ஏமாற்றம் மற்றும் இளைஞர்களால் அடிப்படையில் கோரப்பட்ட ஒன்றுடன் ஒப்பீடுகள் மற்றும் இப்போதைக்கான வேறு வகையான செல்வவளம் ஆகியவற்றிற்குப் பின்திரும்பி நேருக்கு நேராகச் சந்தித்து அதற்கு நியாயம் வழங்குவது மிகவும் கடினமானது."[120]

இங்கிலாந்தில், 2010 ஆம் ஆண்டு கிளாஸ்டன்பரி திருவிழாவில் நிகழ்த்துவதற்காக மைக்கெல் இயேவிஸ் உடன் தான் பேச்சு வார்த்தையில் ஈடுபட்டிருப்பதாக ராபர்ட் பிளாண்ட் வெளிப்படுத்தியதாக அக்டோபர் 28, 2009 அன்று என்எம்ஈ யால் தெரிவிக்கப்பட்டது. தான் யாருடன் நிகழ்த்தப்போகிறார் என்பது தனக்குத் தெரியாது என்று பிளாண்ட் கூறினார், இதன் மூலம் லெட் செப்பெலின் நிகழ்த்தக்கூடும் என்ற வதந்தியைப் பெரிதாக்கியது.[121][122]

பாரம்பரியம்[தொகு]

லெட் செப்பெலின் பல விருதுகளுக்கு நியமனம் செய்யப்பட்டும், பல விருதுகளைப் பெற்றும் இருக்கிறார்கள்,[123] அவற்றுள் கிராமி வாழ்நாள் சாதனையாளர் விருது 2005;[124] ராக் அண்ட் ரோல் ஹால் ஆஃப் ஃபேம் (ஜனவரி 12, 1995),[125] யுகே மியூசிக் ஹால் ஆஃப் ஃபேம் (நவம்பர் 16, 2004),[126] ஆகியவற்றில் இணைப்பு; Q மெரிட் அவார்ட் 1992 [127] மற்றும் போலார் மியூசிக் பிரைஸ் 2006. ஆகியவை அடங்கும்.[128]

இந்தக் குழு உலகம்முழுவதும் 200 மில்லியனுக்கும் கூடுதலான இசைத் தொகுப்புகளை விற்பனை செய்துள்ளது,[12][13][14] அவற்றுள் அமெரிக்காவில் 111.5 மில்லியன் சான்றளிக்கப்பட்ட பிரதிகள்[15] மற்றும் ரிகார்டிங் இண்டஸ்ட்ரி அசோசியேஷன் ஆஃப் அமெரிக்கா கூற்றுப்படி, நான்கு அல்லது கூடுதலான டைமண்ட் இசைத் தொகுப்புகளைச் சாதிப்பது இசை வரலாற்றில் இருக்கும் மூன்று செயல்பாடுகளில் ஒன்றாகும்.[129] ஹிலாரி ரோசன், ரிகார்டிங் இண்டஸ்ட்ரி அசோசியேஷன் ஆஃப் அமெரிக்காவின் அப்போதைய தலைவர் மற்றும் முதன்மை செயல் அதிகாரி, 1999 ஆம் ஆண்டில் இவ்வாறு கூறினார், "லெட் செப்பெலின் எப்போதுக்குமான மிகப் பிரபலமான மற்றும் செல்வாக்குடைய ராக் இசைக்குழு. அவர்கள் அரங்கேறியது முதல் முப்பது ஆண்டுகள் கழித்த பின்னரும் அந்த இசைக்குழுவின் கவர்ச்சி எப்போதும் போலவே திடமாக இருக்கிறது. இந்த ராக் ஐகான்கள் பன்மடங்கு டைமண்ட் வெற்றியாளர்கள் என்பது பொருத்தமானதுதான்"[130] டைம்ஸ் ஆன்லைன் ஊடக பத்திரிக்கையாளர் ஆடம் ஷெர்வின் லெட் செப்பெலினை இவ்வாறு விவரித்தார் "உலகத்தின் மிகப் பெரும் ஹெவி ராக் இசைக்குழு"[131] மேலும் பல்வேறுவகையான நடைமுறையிலிருக்ககும் பல பிரபல இசைக்கலைஞர்கள் மற்றும் இசைக்குழுக்கள் இவர்களின் இசையால் தூண்டப்பட்டிருக்கிறார்கள். அவற்றில் உள்ளடங்குபவை ஏரோஸ்மித்,[132] பிளாக் சப்பாத்,[133] கிஸ்,[134] ஐர்ன் மெய்டெய்ன்,[135] குய்ன்,[136] கன்ஸ் அண்ட் ரோசஸ்,[137] லைனைர்ட் ஸ்கைனைர்ட்,[138] ஏசி/டிசி,[139] தி வைட் ஸ்ட்ரைப்ஸ்,[140] டெஃப் லெப்பார்ட்,[141] தி கல்ட்,[142] ஹார்ட்,[143] தி பிளாக் குரோவ்ஸ்,[144] குய்ன்ஸ் ஆஃப் தி ஸ்டோன் ஏஜ்,[145] வைட்ஸ்நேக்,[146] வான் ஹாலென், ரெட் ஹாட் சில்லி பெப்பர்ஸ்,[147] மடோனா,[148] ஷகிரா,[149] பீஸ்டி பாய்ஸ்[150] மற்றும் சுஃபி ராக் பாண்ட் ஜுனூன்.[151] ரோலிங் ஸ்டோன் இசை விமர்சகர் ஸ்டீவன் பாண்ட் 1988 ஆம் ஆண்டில் இவ்வாறு குறிப்பிட்டிருந்தார்: "இசைக்குழுவின் முடிவு ஏற்பட்டுப் பத்தாண்டுகள் கழிந்தபின்னும் லெட் செப்பெலினின் இசைத் தூண்டல் தொடர்ந்து வாழ்ந்துகொண்டேயிருக்கிறது. ஆமாம் லெட் செப்பெலின் ராக் & ரோல் செய்து வெகு காலமாகி விட்டது, ஆனால் தற்கால போக்கின் ராக் இசை என்று வரும்போது, செப் இன்னமும் கடவுளின் பாதிப்பைக் கொண்டிருக்கிறது."[152] 2005 ஆம் ஆண்டில், பிளானட் ராக் வானொலி வாக்கெடுப்பில், லெட் செப்பெலினின் நான்கு உறுப்பினர்களும் இங்கிலாந்தின் மிகச் சிறந்த சூப்பர் குழுவாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர்.[153] இந்த இசைக்குழு இந்த நாள் வரையில் டஜன் கணக்கிலான காணிக்கை நிகழ்ச்சிகள் மற்றும் கவர் பாண்ட்களை உற்பத்தி செய்திருக்கிறது - அவற்றில் மிகவும் குறிப்பிடக்கூடியவைகள் லெஸ் செப்பெலின்[154] (எல்லாம் பெண்கள் காணிக்கை நிகழ்வு), டிரெட் செப்பெலின்[155] (லெட் செப்பெலினின் பாடல்களை ரெக்கேயி பாணியில் நிகழ்த்துபவர்கள்) மற்றும் ஃப்ரெட் செப்பெலின்[156] (இங்கிலாந்தின் வெஸ்ட் மிட்லாண்ட்சில் இருக்கும் ஒரு கவர் பாண்ட்).

நாகரிகம், வாழ்க்கைப்பாணி மற்றும் ஆடைஅலங்காரங்களிலும் கூட லெட் செப்பெலின் மிகப் பெரிய பாதிப்பை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. கேட் மோஸ் மற்றும் க்ளோ ஹேவார்ட் போன்ற பல புகழ்பெற்ற பிரபலங்கள், லெட் செப்பெலினின் டி-ஷர்ட்கள், ஃப்ளேர்ட் ஜீன்ஸ்கள் மற்றும் இதர ஆடைகளின் மிகப் பெரிய இரசிகர்களாக இருந்திருக்கிறார்கள்.[157]

இதர ஊடகங்களில் பாடல்கள்[தொகு]

லெட் செப்பெலினின் உறுப்பினர்கள் அபூர்வமாக தங்கள் படைப்புகளைத் திரைப்படங்கள் அல்லது விளம்பரங்களுக்கு உரிமம் அளித்திருந்தனர், சமீபத்திய ஆண்டுகளில் அவர்களின் நிலைப்பாடு தணிந்துள்ளது. லெட் செப்பெலின் பாடல்கள் பின்வரும் திரைப்படங்களில் கேட்கமுடியும், ஷ்ரெக் தி தர்ட் , ஒன் டே இன் செப்டம்பர் , ஸ்கூல் ஆஃப் ராக் ("இமிகிரெண்ட் சாங்" மூன்றிலும்), டாக்டவுன் அண்ட் Z-பாய்ஸ் ("அசில்லெஸ் லாண்ட் ஸ்டாண்ட்", "நோபடிஸ் ஃபால்ட் பட் மைன்" மற்றும் "ஹாட்ஸ் ஆன் ஃபார் நோவேர்"), ஆல்மோஸ்ட் ஃபேமஸ் ("தட்ஸ் தி வே", "தி ரெயின் சாங்", "மிஸ்டி மௌண்டெய்ன் ஹாப்", "ப்ரான்-யர்-ஔர்" மற்றும் "டாங்கரெய்ன்"), "ஸ்டேர்வே டு ஹெவன்" படத்தின் ஒரு பாகத்தில் இருந்தது, நீளம் காரணமாக அது நீக்கப்பட்டது. இட் மைட் கெட் லௌட் ("தி ரெய்ன் சாங்", "ராம்பிள் ஆன்", "ஹௌ மெனி மோர் டைம்ஸ்", "வென் தி லிவீ பிரேக்ஸ்", "பாட்டில் ஆஃப் எவர்மோர்", "ஓவர் தி ஹில்ஸ் அண்ட் ஃபார் அவே", "வோல் லோட்டா லவ்", "வைட் சம்மர்", "ஸ்டேர்வே டு ஹெவன்", "இன் மை டைம் ஆஃப் டையிங்" மற்றும் "டென் இயர்ஸ் கான்".) ஃபாஸ்ட் டைம்ஸ் அட் ரிட்ஜ்மாண்ட் ஹை ("காஷ்மீர்") மற்றும் ஸ்மால் சோல்ஜர்ஸ் ("கம்யூனிகேஷன் பிரேக்டௌன்"). தொலைக்காட்சித் தொடரான ஒன் ட்ரி ஹில் , "பேப் ஐ ஆம் கோன்ன லீவ் யூ" பாடலைக் கொண்டிருந்தது. தங்கள் பாடல்களைப் பயன்படுத்த அவ்வப்போது மியூசிக் வீடியோ கேம்களின் உருவாக்குநர்களின் கோரல்களுக்கு இசைக்குழு மறுப்பு தெரிவித்துள்ளது. இதர வகையான ஊடகங்களைப் பொறுத்தவரையில், இசைக்குழு தங்கள் படைப்புகளின் முழுமையைப் பாதுகாக்க கோருகிறது. குறிப்பாக "இசைக்குழு தன்னுடைய மாஸ்டர் டேப்களை வெளியாட்கள் அணுக்கம் செய்யும் எண்ணத்தை விரும்பவில்லை, ஆனால் இது கேம்ஸ்களை உருவாக்குவதற்கு அவசியமான ஒன்றாக இருக்கிறது."[158]

மேலும் குறிப்பிடத்தக்க விஷயமாக இருப்பது "ராக் அண்ட் ரோல்"-ஐ கேடில்லாக் தங்களுடைய அமெரிக்கத் தொலைக்காட்சி விளம்பரப் பிரச்சாரங்களில் பயன்படுத்துவது. சமீபத்தில் லெட் செப்பெலின் தங்கள் இசையை ஆப்பிளின் ஐடியூன்ஸ் ஸ்டோரில் விற்பனை செய்ய ஆப்பிளுக்கு அனுமதி அளிக்க ஒப்புக்கொண்டுள்ளனர், இதில் மிகப்பெரிய ஹிட்ஸ் தொகுப்பான மதர்ஷிப்-ஐ ஒரு மார்க்கியூ வழங்கலாக இருக்கும்.[159]

லெட் செப்பெலினின் "வோல் லோட்டா லவ்" இசையுடன் ஒருங்கிணைத்து, போல்லிகெர் & மாபில்லார்ட்டால் கட்டமைக்கப்பட்ட ரோலர் கோஸ்டருக்கு "லெட் செப்பெலின் - தி ரைட்"-ஐ உருவாக்க தான் இசைக்குழுவுடன் ஒரு ஒப்பந்தத்தைப் பெற்றிருப்பதாக ஏப்ரல் 2007 ஆம் ஆண்டில் சௌத் காரோலினா, மைர்ட்ல் பீச்சில் ஹார்ட் ராக் பார்க் (இப்போது ஃப்ரீஸ்டைல் மியூசிக் பார்க்) அறிவித்தது. அந்த கோஸ்டர் 155 அடிகள் (47 m) உயர்ந்து நிற்கிறது, ஆறு தலைகீழ் புரட்டல்கள் மற்றும் ஒரு உப்புநீர் ஏரிமீது சுருளாக வளைந்து செல்லும். அந்தச் சவாரி பார்க்குடன் இணைந்து மே 9, 2008 அன்று அதிகாரப்பூர்வமாகத் திறக்கப்பட்டது.[160] ஹார்ட் ராக் பார்க் சட்டம் 11 திவாலாவில் பதிவு செய்திருப்பதால் அந்த ரைட் இப்போது "நிற்கிறது ஆனால் இயங்கவில்லை" (SBNO). ஜனவரி 2009 ஆம் ஆண்டில், பார்க் சட்டம் 7 பதிவு செய்தது. பிப்ரவரி 2009 ஆம் ஆண்டில், அந்த பார்க் புதிய உரிமையாளர்களான FPI MB எண்டர்டெய்ன்மென்ட்டுக்கு விற்கப்பட்டது, அவர்கள் அதை நினைவுநாள் 2009 ஆம் ஆண்டுக்குள் திறந்துவிட திட்டமிட்டுள்ளனர்.[161] மே 4, 2009 அன்று அந்த ரைட் "தி டைம் மெஷின்" என்று மறுபெயரிட்டு லெட் செப்பெலின்னுக்குப் பதிலாக ஐந்து பத்தாண்டுகளின் ஹிட் பாடல்களைச் சேர்த்தது.[162]

களவாடி பயன்படுத்தியதாக குற்றச்சாட்டுகள்[தொகு]

லெட் செப்பெலினின் பல பாடல்களின் உரிமைகள் சர்ச்சைக்கு உரியதாக இருந்து வருகிறது. லெட் செப்பெலின்னிலிருக்கும் "டேஸ்ட் அண்ட் கன்ஃபியூஸ்ட்" மற்றும் "பேப் ஐ ஆம் கோன்னா லீவ் யூ"வை முதலில் எழுதியது முறையே ஜேக் ஹோம்ஸ் மற்றும் ஆன்னி பிரெடான்,[163] ஆவார்கள், ஆனால் இருவரின் பெயரும் இசைத் தொகுப்பின் அசல் வெளியீட்டில் இடம்பெறவில்லை. லெட் செப்பெலின் II இல் "பிரிங் இட் ஆன் ஹோம்"-க்கான பல்லவி, வில்லி டிக்சின் அவர்களால் எழுதப்பட்ட "பிரிங் இட் ஆன் ஹோம்"-இன் சோன்னி பாய் வில்லியம்சனின் 1963 ஆம் ஆண்டு பதிவுக்கான அட்டை. அதே போன்று "தி லெமன் சாங்", ஹவ்லிங் வுல்ஃப்பின் "கில்லிங் ஃப்ளோர்"-இன் தழுவலை உட்கொண்டிருந்தது. 1972 ஆம் ஆண்டில், செஸ் ரெகார்ட்சின் வெளியீட்டுப் பிரிவான ஆர்க் மியூசிக், "பிரிங் இட் ஆன் ஹோம்" மற்றும் "தி லெமன் சாங்" தொடர்பாக லெட் செப்பெலின்னுக்கு எதிராக பதிப்புரிமை மீறல் வழக்கைத் தொடுத்தது; அந்த வழக்கு வெளியிடப்படாத ஒரு தொகையுடன் நீதிமன்றத்துக்கு வெளியிலான ஒப்பந்தம் மூலம் தீர்க்கப்பட்டது. தன்னுடைய ராயல்டிகள் மற்றும் காப்புரிமைகளை மீட்பதற்கு ஆர்க் மியூசிக் மீது வழக்கு தொடங்கும் வரை டிக்சனுக்கே அந்த செட்டில்மெண்ட் மூலம் எந்த ஆதாயமும் கிடைக்கவில்லை. அத்துடன் "வோல் லோட்டா லவ்" டிக்சனின் 1962 ஆம் ஆண்டு பாடல் "யூ நீட் லவ்"விலிருந்து உருவான பாடல் வரிகளைக் கொண்டிருந்தது, இருந்தபோதிலும் பாடலில் இருந்த ரிஃப் ஒரிஜினல் ஜிம்மி பேஜ் இசையமைப்பில் எடுக்கப்பட்டது. 1985 ஆம் ஆண்டில், "வோல் லோட்டா லவ்" தொடர்பாக டிக்சின், லெட் செப்பெலினுக்கு எதிராக ஒரு காப்புரிமை மீறல் வழக்கைத் தொடர்ந்தார், நீதிமன்றத்துக்கு வெளியிலான ஒப்பந்தம் மூலம் ஒரு தீர்வு ஏற்படுத்தப்பட்டது. லெட் செப்பெலின் II -இன் பிந்தைய பத்திரிக்கை வெளியீடுகளில் டிக்சன் பெயரிடப்பட்டார்.[164] ரிட்சி வேலன்ஸ்' பாடல் "ஊஹ்! மை ஹெட்" வெளியீட்டாளருக்கும் இசைக்குழு ஒரு ஒப்பந்த தீர்வுக்கான பணத்தைக் கொடுத்தது. அந்தப் பாடலான "பூகி வித் ஸ்டூ", (பிசிகல் கிராஃப்பிடி யிலிருந்து) வேலென்ஸ் பாடலிருந்து வெகுவாகப் பெற்றுக்கொண்டது.[165]

டேவ் ஹெட்லாம் "டஸ் தி ஸாங் ரிமெய்ன் தி சேம்? குவெஷ்ஷன்ஸ் ஆஃப் ஆத்தன்டிசிடி அண்ட் ஐடென்டிஃபிகேஷன் இன் தி மியூசிக் ஆஃப் லெட் செப்பெலின்" என்ற தலைப்பைக் கொண்ட கட்டுரையில் இவ்வாறு கருத்துரைக்கிறார், "...லெட் செப்பெலினின் இசை பற்றிய ஆய்வின்போது, பெரும்பாலான பாடல்கள் பன்மடங்கு மூலங்களில், ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட மற்றும் ஒப்புக்கொள்ளப்படாத இரண்டும், முன்னரே இருக்கக்கூடிய படைப்புகளின் ஒரு தொகுப்பாக இருப்பது வெளிப்படையாகத் தெரிகிறது." "...'வோல் லோட்டா லவ்' மற்றும் 'டேஸ்ட் அண்ட் கன்ஃபியூஸ்ட்' போன்ற பாடல்கள் ஒருபுறம் பார்த்தால் லெட் செப்பெலினால் "இயற்ற" படவில்லை, ஆனால் மறுபுறம் பார்த்தால் இசைக்குழுவின் இசைச் சாரத்தை அடையாளப்படுத்தும் தனித்தன்மையைக் கொண்டிருக்கிறது" என்று வாதிடுகிறார். [166] எனினும், பிரபல ப்ளூஸ் ஆசிரியரும் தயாரிப்பாளருமான ராபர்ட் பாமெர் இவ்வாறு கூறுகிறார், "ஒரு பாடகர் சமகாலத்திய மூலங்களிலிருந்து பாடல் பத்திகளைப் பெற்று வாய்மூலம் மற்றும் பதிவுசெய்யப்பட்டது இரண்டிலிருந்தும், தன்னுடைய சொந்த பண்ணை மற்றும்/அல்லது ஏற்பாட்டினை சேர்த்துக்கொண்டு, அந்தப் பாடலை தனதென கூறிக்கொள்வது, ப்ளூஸ் இசையில் ஒரு வழக்கமாகவே ஆகிவிட்டது".[167][168] நாட்டுப்புற பாடல் ஆய்வாளர் கார்ல் லிண்டாஹல், பாடல்களில் பாடல்வரிகளை மறுசுழற்சி செய்வதை "மிதக்கும் பாடல்வரிகள்" என்று குறிப்பிடுகிறார். நாட்டுப்புற இசை பாரம்பரியத்துக்குள் அதை அவர் இவ்வாறு விவரிக்கிறார், "நாட்டுப்புற சமூகங்களில் பல காலமாக சுழன்று கொண்டிருக்கும் பாடல் வரிகள், பாரம்பரியத்தில் திளைத்திருக்கும் பாடகர்கள் அவற்றை மனதிற்கு உடனடியாக வரவழைத்து, பெரும்பாலும் தற்செயலாக, தங்கள் சொந்த மற்றும் சமூக கலையுணர்வுக்குக் பொருந்தும் வகையில் அவ்வப்போது அதை மாற்றியமைக்கிறார்கள்."[169]

1993 ஆம் ஆண்டில் கிடார் வர்ல்ட் பத்திரிக்கைக்கு அளித்த பேட்டி ஒன்றில், கிளாசிக் ப்ளூஸ் பாடல்களை இந்தக் குழுவின் பயன்படுத்தலை பேஜ் இவ்வாறு கருத்து கூறினார்:

என்னுடைய முடிவு செல்லும் அதன் எல்லையைப் பொறுத்தவரையில், நான் பயன்படுத்தும் எதற்கும் நான் ஏதாவது புதுமையைச் சேர்க்க முயற்சித்துள்ளேன். ஏதாவது மாற்றங்களைக் கொண்டு வர நான் எப்போதும் உறுதிப்படுத்திக்கொள்வேன். உண்மையிலேயே, பெரும்பாலான வழக்குகளில் அசல் மூலம் எவ்வாறு இருந்தது என்பது உங்களுக்கு எப்போதுமே தெரியாது. ஒருவேளை ஒவ்வொரு வழக்குமே அவ்வாறு இருக்காது -- ஆனால் பெரும்பாலான வழக்கில் அவ்வாறே இருக்கும். அதனால் பெரும்பாலான ஒப்பீடுகள் பாடல்வரிகளைச் சார்ந்திருக்கிறது. மேலும் அந்தப் பாடல்வரிகளை மாற்றவேண்டிய கடமை ராபர்ட்டுக்கு இருந்தது ஆனால் அவர் எப்போதும் அவ்வாறு செய்யவில்லை -- இதுதான் பெரும்பாலான துக்கத்தை வரவழைத்ததற்குக் காரணமாகியது. அவர்களால், எங்களை இசையின் கிடார் பகுதிகளில் சிக்கவைக்க முடியவில்லை, ஆனால் பாடல்வரிகளில் அவர்கள் எங்களை மடக்கி விட்டனர். எனினும் நாங்கள் சில சலுகைகளை எடுத்துக்கொண்டோம் என்று நான் சொல்லியாக வேண்டும் [சிரிக்கிறார்]. அது பரவாயில்லை; நாங்கள் ஒரு சரியான விஷயத்தை செய்யவே முயன்றோம்.[170]

மற்றொரு பேட்டியில், பேஜ் அந்த ஆலோசனைக்கு பதிலளிக்கையில் லெட் செப்பெலின் பல பாரம்பரியமிக்க மற்றும் ப்ளூஸ் பாடல்கள், பண்களைப் பயன்படுத்தி அவற்றைத் தங்களுடையதாகக் கூறிக்கொண்டனர்:

அவை பாரம்பரியமிக்க பாடல்களாக இருப்பதுடன் அவற்றை ஒருவர் தொடர்புபடுத்திக் கொள்ள மிகவும் நீண்ட காலத்திற்கு முன் செல்லவேண்டியிருக்கிறது. நாங்கள் செய்த ரிஃப்கள் மிகவும் வித்தியாசமானவை, மேலும் அதற்கு முன்னர் வந்தவைகளைக் காட்டிலும் வேறுபட்டவை, அவையல்லாது, "யூ ஷுக் மி" மற்றும் "ஐ கான்ட் குவிட் யூ" போன்றவைகளை வில்லி டிக்சனுக்கு கற்பிதம் கூறக்கூடியவை. "பிரிங் இட் ஆன் டைம்,"-ஐ பொறுத்தவரையில் ஒரு சிறு துண்டு மட்டுமே சன்னி பாய் வில்லியம்சன்சின் பதிப்பிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது, நாங்கள் அதை அவருக்கான காணிக்கையாகச் சேர்த்திருந்தோம். "ஓ, 'பிரிங் இட் ஆன் ஹோம்' திருடப்பட்டது" என சிலர் சொல்கிறார்கள். அந்தப் பாடலில் ஒரே ஒரு துண்டு தான் அதற்கு முந்தி வந்த எவற்றுடனும் தொடர்புபடுத்த முடியும், அதாவது அதன் முடிவு மட்டுமே.[23]

இசைப்பட்டியல்[தொகு]

  • லெட் செப்பெலின் (1969)
  • லெட் செப்பெலின் II (1969)
  • லெட் செப்பெலின் III (1970)
  • லெட் செப்பெலின் IV (1971)
  • ஹௌசெஸ் ஆஃப் தி ஹோலி (1973)
  • பிசிகல் கிராஃப்பிடி (1975)
  • பிரசென்ஸ் (1976)
  • இன் த்ரூ தி அவுட் டோர் (1979)
  • கோடா (1982)

இசைக்கச்சேரி சுற்றுப்பயணங்கள்[தொகு]

மேலும் பார்க்க[தொகு]

குறிப்புதவிகள்[தொகு]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 1.7 1.8 Erlewine, Stephen Thomas. "Led Zeppelin Biography". Allmusic. பார்த்த நாள் 2008-11-11.
  2. சூசன் ஃபாஸ்ட் "லெட் செப்பெலின் (பிரிட்டிஷ் ராக் குழு)", என்சைக்ளோபீடியா பிரிட்டானிகா
  3. டிம் கிரயர்சன் "வாட் ஈஸ் ராக் மியூசிக்? எ ப்ரீஃப் ஹிஸ்டரி ஆஃப் ராக் மியூசிக்", அபௌட்.காம்
  4. பிராக்கெட், ஜான் (2008). "எக்ஸாமைனிங் ரித்மிக் அண்ட் மெட்ரிக் ப்ராக்டிசஸ் இன் லெட் செப்பெலின்ஸ் மியூசிகல் ஸ்டைல்." பாப்புலர் மியூசிக், தொகுப்பு 27/1, பக். 53–76. கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழக அச்சகம்.
  5. Shelokhonov, Steve. "Led Zeppelin - Biography". IMDB.com. பார்த்த நாள் 2008-03-03.
  6. நேரடி நிகழ்ச்சிகளில் எல்விசு ப்ரெஸ்லி மற்றும் எட்டி கோச்ரான் அவர்களால் முதலில் மிகவும் பிரபலமடையச் செய்யப்பட்ட ராக்கெபில்லி பாடல்களை லெட் செப்பெலின் நிகழ்த்துவார்கள்.
  7. ஹவுசஸ் ஆஃப் தி ஹோலி யில் ரெக்கெயி-தூண்டிய பாடல் "D'Yer Mak'er" உம் உள்ளடக்கம்.
  8. லெட் செப்பெலின் நேரடி இசை நிகழ்ச்சிகளில் ஜேம்ஸ் ப்ரௌன், ஸ்டாக்ஸ் மற்றும் மோடவுன்-தூண்டிய சோல் மியூசிக் மற்றும் ஃபங்க்கும் உள்ளடங்கும், ஏனெனில் இவை பாஸ் வாசிப்பாளர் ஜான் பால் ஜோன்ஸ் மற்றும் டிரம்மர் ஜான் போன்ஹாமின் பிடித்த இசைகளாக இருந்தன.
  9. சோல் மற்றும் ஃபங்கிற்கு முந்தைய குறிப்புதவிகளைப் பார்க்கவும்
  10. 10.0 10.1 10.2 10.3 10.4 10.5 மிக் வால். "தி ட்ரூத் பிஹைண்ட் தி லெட் செப்பெலின் லிஜண்ட்", டைம்ஸ் ஆன்லைன் , நவம்பர் 1, 2008
  11. லெட் செப்பெலின், பின்பற்றாளர்கள், மியூசிக்மாட்ச்.காம். அணுக்கம் செய்யப்பட்டது: செப்டம்பர் 10, 2006.
  12. 12.0 12.1 "Led Zeppelin". Atlantic Records. பார்த்த நாள் 2009-06-08.
  13. 13.0 13.1 "Led Zeppelin re-forming for concert". CNN (12 September 2007). பார்த்த நாள் 8 June 2009.
  14. 14.0 14.1 "Robert Plant - a different kind of glory". The Times Online. பார்த்த நாள் 8 June 2009.
  15. 15.0 15.1 RIAA. "Top Selling Artists".
  16. ஆல்மியூசிக்.காம் - லெட் செப்பெலின் பில்போர்ட் இசைத் தொகுப்புகள்
  17. vh1.com இல் ஹார்ட் ராக்கின் 100 பெரும் கலைஞர்கள் [தொடர்பிழந்த இணைப்பு]
  18. "Led Zeppelin Biography". Rolling Stone. பார்த்த நாள் 2009-09-09.
  19. "லெட் செப்பெலின்: தி லிஜண்ட், தி கிளாஸ்ஸிக் ரிவியூஸ், எ செலக்ஷன் ஆஃப் ஹாட் போடோஸ் அண்ட் மோர்", ரோல்லிங் ஸ்டோன் ஜூலை 28, 2006.
  20. லெட் செப்பெலின், ராக் அண்ட் ரோல் ஹால் ஆஃப் ஃபேம் வாழ்க்கை வரலாறு
  21. Led-Zeppelin.org. "Led Zeppelin Assorted Info".
  22. 22.00 22.01 22.02 22.03 22.04 22.05 22.06 22.07 22.08 22.09 22.10 22.11 22.12 Stephen Davis (1995). Hammer of the Gods: The Led Zeppelin Saga (LPC). New York: Berkley Boulevard Books. பக். 32, 44, 64, 190, 225, 277. ISBN 0425182134. OCLC 0330438591. 
  23. 23.0 23.1 23.2 டேவ் ஷுல்ப்ஸ், ஜிம்மி பேஜ் உடன் பேட்டி, டிரௌசர் பிரஸ் , அக்டோபர் 1977.
  24. Digital Graffiti. "The Led Zeppelin Frequently Asked Questions List, v8.1, 29 September 1994".
  25. 25.0 25.1 டாமினிக் எ. மிசெரான்டினோ, லெட் செப்பெலின் - ஜான் பால் ஜோன்ஸ், திசெலிபிரிடிகேஃப்.காம்
  26. தி கம்ப்ளீட் ஸ்டூடியோ ரிகார்டிங்க்ஸ் க்காக கேமரான் க்ரோவ்வின் லீனியர் நோட்ஸ்கள். அந்தக் கட்டிடம் இப்போது தரைமட்டமாக ஆக்கப்பட்டிருக்கிறது மேலும் அந்தப் பகுதி லண்டனின் சைனா டவுன் ஆக மாற்றப்பட்டுள்ளது.
  27. 27.00 27.01 27.02 27.03 27.04 27.05 27.06 27.07 27.08 27.09 27.10 கிரிஸ் வெல்ச் (1994) லெட் செப்பெலின் , லண்டன்: ஓரியன் புக்ஸ். ஐஸ்பிஎன் 0-85797-930-3, பக். 21, 28, 31, 37, 47, 49, 63, 68, 85, 92, 94-95.
  28. 28.0 28.1 Gilmore, Mikal (10 August 2006). "The Long Shadow of Led Zeppelin". Rolling Stone (1006). http://www.rollingstone.com/news/story/11027261/the_long_shadow_of_led_zeppelin/print. பார்த்த நாள்: 9 December 2007. 
  29. மைக் வால் (2008), When Giants Walked the Earth: A Biography of Led Zeppelin , லண்டன்: ஓரியன், ப. 52.
  30. 30.0 30.1 30.2 Fred Dollar (2005). Led Zep were my backing band. பக். 83. 
  31. கிளாட்ஸ்ஆக்ஸ் டீன் கிளப் வலைதளம்: லெட் செப்பெலின்னின் முதல் ஒதுக்கீடு
  32. லெட் செப்பெலின் அதிகாரப்பூர்வ வலைதளம்: 1968 டைம்லைன்
  33. லீவிஸ், டேவ் லீவிஸ் அண்ட் சைமன் பால்லேட் (1997) லெட் செப்பெலின்: தி கன்சர்ட் ஃபைல் , லண்டன்: ஆம்னிபஸ் பிரஸ். ஐஸ்பிஎன் 0-7119-5307-4, ப. 12.
  34. Keith Shadwick (2005). Led Zeppelin The Story of a Band and their Music 1968-1980. பக். 36. ISBN 100879308710. 
  35. ஜிம்மி பேஜ் ஆன்லைன் (அதிகாரப்பூரவமற்ற வலைதளம்)
  36. ஐயன் ஃப்ரண்ட்மான் "டேஸ்ட் & "டேஜ்ட் & கன்ஃப்யூஸ்ட்", கிளாசிக் ராக் மேகஸைன்: கிளாசிக் ராக் பிரசென்ட்ஸ் லெட் செப்பெலின் , 2008, ப. 43.
  37. 37.0 37.1 தேவ் லெவிஸ் (1994), தி கம்ப்ளீட் கைட் டு தி மியூசிக் ஆஃப் லெட் செப்பெலின் , ஆம்னிபஸ் பிரஸ், ப. 3
  38. [1]
  39. லெட் செப்பெலின் அதிகாரப்பூர்வ வலைதளம்: இசைக்கச்சேரி சுருக்கம்
  40. தாமஸ் மெக்குலுஸ்கி, "ராக் கன்சர்ட் ஈஸ் ரியல் க்ரூவி". www.led-zeppelin.org இல் மறுபிரசுரம்
  41. ஆல்மியூசிக்கில் லெட் செப்பெலின் பற்றிய விமர்சனம்
  42. தி ஹிஸ்டரி ஆஃப் ராக் 'என்' ரோல்: தி செவண்டீஸ்: ஹாவ் எ நைஸ் டிகேட் (1995) திரைப்படம், இயக்கியவர் பில் ரிச்மண்ட்.
  43. டேவ் லெவிஸ் (1994), தி கம்ப்ளீட் கைட் டு தி மியூசிக் ஆஃப் லெட் செப்பெலின் , ஆம்னிப்ஸ் பிரஸ், ஐஎஸ்பிஎன் 0-7119-3528-9, ப. 14.
  44. லெட் செப்பெலின் ப்ரொஃபைல்லட் ரேடியோ ப்ரோமோ குறுவட்டு, 1990
  45. பில்போர்ட் டிஸ்கோகிராஃபி
  46. கீத் ஷாட்விக் லெட் செப்பெலின் 1968-1980: தி ஸ்டோரி ஆஃப் எ பாண்ட் அண்ட் தேர் மியூசிக் (பில்போர்ட்.காம் இல் வெளியிடப்பட்ட பகுதி)
  47. கான்னோல்லி & கம்பெனி.காம் இல் லெட் செப்பெலின் II பற்றிய விமர்சனம்
  48. 48.0 48.1 ஆல்மியூசிக்கில் லெட் செப்பெலின் II பற்றிய விமர்சனம்
  49. Erlewine, Stephen Thomas (2007). All Music Guide Required Listening: Classic Rock (1st ed.). San Francisco: Backbeat Books. p. 98. ISBN 0-87930-917-2. 
  50. "Review of Led Zeppelin III at Allmusic".
  51. "Q4 Review of Led Zeppelin 3".
  52. "வோல் லோட்டா லவ்"-இன் ஒரு திருத்தப்பட்ட பதிப்பை அட்லாண்டிக் ரிகார்ட்ஸ் முன்னர் வெளியிட்டுள்ளது, அது 5:34 நிமிட பாடலை 3:10 நிமிடப் பாடலாக குறைத்து தேவையில்லாத நடுப்பகுதியை நீக்கியது.
  53. 53.0 53.1 53.2 53.3 53.4 டேவ் லெவிஸ் (2003), லெட் செப்பெலின்: செலிப்ரேஷன் II: தி 'டைட் பட் லூஸ் ஃபைல்ஸ் , லண்டன்: ஆம்னிபஸ் பிரஸ். ஐஎஸ்பிஎன் 1-84449-056-4, பக். 30, 35, 45, 49, 80.
  54. மைக்கேல் வேல், "லெட் செப்பெலின்", தி டைம்ஸ் , ஜூலை 11, 1973.
  55. "தி ஸ்டார்ஷிப்" லெட் செப்பெலின்.org
  56. நிகெல் வில்லியம்ஸன், "ஃபர்கெட் தி மித்ஸ்", அன்கட் , மே 2005, ப. 68.
  57. ஆஸ்டின் ஸ்காக்ஸ் "கே&ப: ராபர்ட் பிளாண்ட்", ரோல்லிங் ஸ்டோன் , மே 5, 2005.
  58. காடில்லாக் விளம்பரத்திலிருந்து ராக் அண்ட் ரோல் நீக்கம்
  59. "Top 100 Albums". RIAA. பார்த்த நாள் 2008-08-11.
  60. "ஸோல்ட் ஆன் சாங்: ஸ்டேர்வே டு ஹெவன்", பிபிசி.காம்.
  61. கெரென் கார்போ "ஸ்டேர்வே டு ஹெவன்: ஈஸ் திஸ் தி கிரேடெஸ்ட் சாங் ஆஃப் ஆல் டைம்?", எஸ்குயர் , நவம்பர் 1991.
  62. அபௌட் கிட்டார், 100 கிரேடெஸ்ட் கிட்டார் சோலோஸ், அணுக்கம் செய்யப்பட்டது செப்டம்பர் 10, 2006. இந்தப் பாடல் பல வானொலி நிலையங்களால் பரவலாக ஒலிபரப்பப்பட்டாலும், இது "மிகச் சிறந்த ராக் பாடல்" என்றும் அறியப்படுகிறது. இந்தப் பாடல் தான் லெட் செப்பெலின் பற்றிய விளக்கம் என்று பலர் கூறுகின்றனர்.
  63. டாபி மேன்னிங், "பிராட் சர்ச்", Q லெட் செப்பெலின் சிறப்பு பதிப்பு, 2003.
  64. கிளாசிக் ராக் கவர்ஸ்: லெட் செப்பெலின்; ஹவுசெஸ் ஆஃப் தி ஹோலி . அட்லாண்டிக், 1973. வடிவமைப்பாளர்: ஹிப்க்னோசிஸ் (ஸ்டார்ம் தார்க்மெசான், ஔப்ரே போவெல்)
  65. கோல்டோ பர்ரோசோ "ஆடையற்ற அட்டைப்படங்களும் அவற்றுக்குப் பின்னால் இருக்கம் கதைகளுமாக சிறந்த இசைத் தொகுப்பு", intuitivemusic.com, நவம்பர் 9, 2006.
  66. ப்ளூமெந்தால், ரால்ஃப். "களவுபற்றிய துப்புக்காக லெட் செப்பெலின் குழுவிடம் காவல் துறையினர் விசாரணை" தி நியூ யார்க் டைம்ஸ் ஜூலை 31, 1973: 18
  67. தி சாங் ரிமெய்ன்ஸ் தி சேம் -க்காக கேமரான் க்ரோவ் அவர்களில் லீனியர் நோட்கள், மறுபிரசுர பதிப்பு, 2007.
  68. "William Rimmer: A Claim to Fame" (September 2006). பார்த்த நாள் 2008-02-01.
  69. ஜிம் மில்லர் "ஆல்பம் ரிவியூ: பிசிகல் ஃக்ராஃபிடி", ரோலிங் ஸ்டோன் , மார்ச் 27, 1975.
  70. ஸ்டீபென் டேவிஸ், , "ஆல்பம் ரிவியூ: பிரசன்ஸ்", ரோல்லிங் ஸ்டோன் , மே 20, 1976.
  71. ஜான் இங்காம் "லெட் செப்பெலின்: பிரசன்ஸ் (ஸ்வான் சாங்)", சௌண்ட்ஸ் , ஏப்ரல் 10, 1976. பேக்பேஜஸ்.காம்-இல் மறுபிரசுரம்
  72. லெட் செப்பெலின் போலார் இசைப் பரிசு பெறும் நேரத்தில் ஸ்வீடன் நாட்டு தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சி "Musikbyrån" பேட்டியில்.
  73. Keith Shadwick (2005). Led Zeppelin: The Story of a band and Their Music 1968-1980. San Francisco: Backbeat Books. p. 320. ISBN 9780879308711. 
  74. லெட் செப்பெலின் அதிகாரப்பூர்வ வலைதளம்: இசைக்கச்சேரி சுருக்கம்
  75. லெட் செப்பெலின் அதிகாரப்பூர்வ வலைதளம்: இசைக்கச்சேரி சுருக்கம்
  76. Ritchie Yorke (1993). Led Zeppelin: The Definitive Biography. பக். 210. 
  77. லெட் செப்பெலின் அதிகாரப்பூர்வ வலைதளம்: இசைக்கச்சேரி சுருக்கம்
  78. லெட் செப்பெலின் அதிகாரப்பூர்வ வலைதளம்: இசைக்கச்சேரி சுருக்கம்
  79. லெட் செப்பெலின் அதிகாரப்பூர்வ வலைதளம்: இசைக்கச்சேரி சுருக்கம்
  80. இன்டர்நெட் மூவி டேடாபேசில் ஜான் போன்ஹாம்
  81. 81.0 81.1 லெவிஸ், டேவ் மற்றும் பேல்லெட், சைமன் (1997) லெட் செப்பெலின்: தி கன்சர்ட் ஃபைல் , லண்டன்: ஆம்னிபஸ் பிரஸ், ப. 139.
  82. 82.0 82.1 Prato, Greg. "Jimmy Page Biography". Allmusic. பார்த்த நாள் 2008-11-11.
  83. "லெட் செப்பெலின் கடைசி ஒன்றிணைதல் பேரிடராகவே இருந்தது என்கிறார் ஜிம்மி பேஜ்", List.co.uk, நவம்பர் 20, 2007.
  84. ஜேம்ஸ் ஜாக்சன் "லெட் செப்பெலின் IV, இசைக் குழுவின் உச்சநிலை மற்றும் அவர்களின் ஒன்றிணைதல் பற்றி ஜிம்மி பேஜ், தி டைம்ஸ் , ஜனவரி 8, 2010.
  85. "செப்பெலின் டிஃபெண்ட் லைவ் எய்ட் ஆப்ட் அவுட்", பிபிசி நியூஸ் , ஆகஸ்ட் 4, 2004
  86. 86.0 86.1 லெவிஸ், டேவ் மற்றும் பால்லெட், சைமன் (1997) லெட் செப்பெலின்: தி கன்சர்ட் ஃபைல் , லண்டன்: ஆம்னிபஸ் பிரஸ், ப. 140.
  87. சார்லஸ் ஷார் முர்ரே, "தி கவநர்ஸ்'", மோஜோ , ஆகஸ்ட் 2004, ப. 75. பேஜ் இவ்வாறு தெரிவித்தார்: "[லெட்] செப்பெலின் கலைந்து, ராபர்ட் [பிளாண்ட்] தனியாக செயல்பட்ட 14 ஆண்டுகளில் பல நிகழ்வுகள் அரங்கேறிவிட்டது. அது, எங்களுக்கான விஷயங்களை நாங்கள் இருவர் மட்டுமே புரிந்துகொள்ளவும் சேர்ந்து செயல்படவும் முடிந்தது, அது சமன்பாட்டின் ஒரு அங்கமாகவும் இருக்கவில்லை அல்லது வேண்டுமென்றே [ஜான் பால் ஜோன்ஸ்] விட்டுவிடும் முடிவாகவும் இருக்கவில்லை."
  88. ஆடம் ஹோவோர்த், "எ லைஃப் பியாண்ட் லெட்", ஜூலை 9, 2002. www.led-zeppelin.org இல் மறுபிரசுரம்.
  89. லெவிஸ், டேவ் மற்றும் பேல்லெட், சைமன் (1997) லெட் செப்பெலின்: தி கன்சர்ட் ஃபைல் , லண்டன்: ஆம்னிபஸ் பிரஸ். ஐஎஸ்பிஎன் 0-7119-5307-4, ப. 144.
  90. everyHit.com - யூகே டாப் 40 சார்ட ஆர்சிவ், பிரிட்டிஷ் சிங்கிள்ஸ் & இசைத் தொகுப்பு சார்ட்ஸ்
  91. RIAA, "ரிகார்டிங் துறை நவம்பர் விருதுகளை அறிவித்தது".
  92. "The Immortals: The First Fifty". Rolling Stone Issue 946. Rolling Stone.
  93. "'முன்னோடிகள்' லெட் செப்பெலின்னுக்கு விருது", பிபிசி நியூஸ் , மே 23, 2006.
  94. "வுல்ஃப்மதர் லெட் செப் ட்ரிபியூட், அண்ட் ராக்கிங் பிரிக்ஸ்டான்", Wolfomother.net, நவம்பர் 16, 2006,
  95. "இங்கிலாந்து ஹால் ஆஃப் பேமில் லெட் செப்பெலின்", பிபிசி நியூஸ் , மே 23, 2006.
  96. "Led Zeppelin’s Robert Plant Made a CBE". idiomag (2009-07-11). பார்த்த நாள் 2009-07-15.
  97. ஜோனாதன் கோஹென், "லெட் செப்பெலின் ரெடிஸ் ஃபால் ரீஇஷ்யூ பொனான்ஸா", பில்போர்ட்.காம் , ஜூலை 27, 2007.
  98. லீட்ஸ், ஜெஃப் "லெட் செப்பெலின் தன் பாடல்களை டிஜிட்டலாக கிடைக்கப்பெறச் செய்ய ஒப்புக்கொள்கிறது". நியூ யார்க் டைம்ஸ், அக்டோபர் 15, 2007
  99. ஹமிஷ் மெக்பேய்ன், "லெட் செப்பெலின் ரீயூனியன்: தி ரிவியூ" நியூ மியூசிகல் எக்ஸ்பிரஸ் , டிசம்பர் 10, 2007.
  100. "செப்பெலின் புதிய ஆக்கத்தை உருவாக்கலாம்", பிபிசி நியூஸ் , அக்டோபர் 17, 2007.
  101. "பல ஷோக்கள் நடத்தப்படலாம் என ஜிம்மி பேஜ் சூசகமாக தெரிவிக்கிறார்", நியூ மியூசிகல் எக்ஸ்பிரஸ் , டிசம்பர் 14, 2008.
  102. எட்வர்ட்ஸ், மார்க். "தி மியூசிகல் மேரேஜ் ஆஃப் ராபர்ட் பிளாண்ட் அண்ட ஆலிசன் கிராஸ்" தி சண்டே டைம்ஸ் டிசம்பர் 9, 2007
  103. Tamlmadge, Eric (28 January 2008). "Led Zeppelin Guitarist Wants World Tour". The Huffington Post. பார்த்த நாள் 2008-11-25.
  104. Jones, Damian (8 June 2008). "Led Zep stars join Foo Fighters". BBC. பார்த்த நாள் 2008-11-25.
  105. "Alison Krauss/Robert Plant go platinum". Country Standard Time (20 March 2008). பார்த்த நாள் 2008-11-25.
  106. "List of Grammy winners". CNN.com (10 February 2008). பார்த்த நாள் 2008-11-25.
  107. "Krauss, Plant big winners at Americana awards". USA Today (2008-09-19). பார்த்த நாள் 2008-11-26.
  108. "Robert Plant says "paperwork" holds up Led Zeppelin reunion". therockradio.com (19 September 2008). பார்த்த நாள் 2008-11-25.
  109. "Led Zeppelin trio back in studio". BBC (26 August 2008). பார்த்த நாள் 2008-11-25.
  110. "Led Zeppelin plan to audition new singer". The Sun (2008-09-20). பார்த்த நாள் 2008-09-20.
  111. "Led Zeppelin to reunite". Daily Telegraph Sydney. மூல முகவரியிலிருந்து 2012-09-05 அன்று பரணிடப்பட்டது. பார்த்த நாள் 2008-09-26.
  112. Chaytor, Rod (2008-09-27). "Zep's Jason sells up for 'world tour'". The Daily Mirror. பார்த்த நாள் 2008-09-27.
  113. "Robert Plant – Official Statement". robertplant.com (2008-09-29). பார்த்த நாள் 2008-09-29.
  114. Beech, Mark (2008-09-29). "Led Zeppelin Singer Robert Plant Rules Out Reunion Record, Tour". bloomberg.com. பார்த்த நாள் 2008-09-29.
  115. "Zeppelin to go back on the road". BBC Devon (2008-10-27). பார்த்த நாள் 2008-10-30.
  116. Youngs, Ian (2008-10-28). "Zep warned off "pointless" tour". BBC News. பார்த்த நாள் 2008-10-30.
  117. "Could a Robert Plant-Free Led Zeppelin Tour Succeed?". rollingstone.com (13 November 2008). பார்த்த நாள் 2008-11-25.
  118. Bosso, Joe (2009-01-07). ""Led Zeppelin are over!" says Jimmy Page's manager". MusicRadar.
  119. Kreps, Daniel (2009-01-08). "“Led Zeppelin Are Over,” Jimmy Page’s Manager Declares". Rolling Stone. பார்த்த நாள் 2009-01-08.
  120. "Fear Of Disappointment Quashed Led Zeppelin Reunion".
  121. லெட் செப்பெலின்னின் ராபர்ட் பிளாண்ட் கிளாஸ்டோன்புரி 2010 பேச்சுவார்த்தையில்
  122. லெட் செப்பெலின் கிளாஸ்டோன்புரி 2010 க்காக மீண்டும் ஒன்றிணைகிறார்கள்?
  123. மெட்ரோலிரிக்ஸ்: லெட் செப்பெலின் விருதுகள் மற்றும் சிறப்பம்சங்கள்
  124. கிராமி: வாழ்நாள் சாதனையாளர் விருது
  125. இன்டக்டீ லிஸ்ட்: ராக் அண்ட் ரோல் ஹால் ஆஃப் ஃபேம்
  126. பிபிசி:லெட் செப்பெலின் மேக் யுகே ஹால் ஆஃப் ஃபேம்
  127. அதிகாரப்பூர்வ வீடியோ: Q தகுதியுடைமை விருது
  128. லெட் செப்பெலின் மற்றும் ரஷ்யாவின் வேலெரி கெர்கீவ்க்கு போலார் இசைப் பரிசுகள்
  129. RIAA நியூஸ் ரூம்
  130. RIAA நியூஸ் ரூம்: ரிகார்டிங் தொழில்துறையின் புதிய டைமண்ட் அவார்ட் மைன்ஸ் பெஸ்ட்-செல்லர்ஸ்
  131. டைம்ஸ் ஆன்லைன்
  132. ஆர்டிஸ்ட் ப்ரொஃபைல்: ஏரோஸ்மித்
  133. MTV - பிளாக் சப்பாத்: தி கிரேட்டஸ்ட் மெட்டல் பாண்ட்ஸ் ஆஃப் ஆல் டைம்
  134. ஆர்டிஸ்ட் ப்ரொஃபைல்: கிஸ்
  135. ஐர்ன் மெய்டன் அட் ஆல்மியூசிக்
  136. ஆர்டிஸ்ட் ப்ரொஃபைல்: குயின்
  137. ஆர்டிஸ்ட் ப்ரொஃபைல்: கன்ஸ் அண்ட் ரோசெஸ்
  138. ஆல்மியூசிக்: லைனையர்ட் ஸ்கைனைர்ட்
  139. ஆர்டிஸ்ட் ப்ரொஃபைல்: ஏசி/டிசி
  140. ஆல்மியூசிக்: தி வைட் ஸ்ட்ரைப்ஸ்
  141. ஆர்டிஸ்ட் ப்ரொஃபைல்: டெஃப் லெப்பார்ட்
  142. தி கல்ட்: ஆல்மியூசிக் பையோகிராபி
  143. ஆர்டிஸ்ட் ப்ரொஃபைல்: ஹார்ட்
  144. ஆர்டிஸ்ட் ப்ரொஃபைல்: தி பிளாக் கிரோவ்ஸ்
  145. ஆர்டிஸ்ட் ப்ரொஃபைல்: குயின் ஆஃப் தி ஸ்டோன் ஏஜ்
  146. ஆர்டிஸ்ட் ப்ரொஃபைல்: வைட்ஸ்நேக்
  147. ஆல்மியூசிக்: ரெட்ஹாட் சில்லி பெப்பர்ஸ்
  148. மடோன்னா: சிஎன்என் பேட்டி
  149. "The poet and the princess". Guardian. பார்த்த நாள் 2002-06-08.
  150. ஆல்மியூசிக்: பியெஸ்டீ பாய்ஸ்
  151. சல்மான் அஹமத் பேட்டி
  152. ரோலிங் ஸ்டோன் மேகஸைன்- லெட் செப்பெலின்: தி சாங் ரிமெய்ன்ஸ் தி சேம்
  153. பிபிசி: செப்பெலின் 'ஐடியல் சூப்பர்குரூப்'பாகத் தேர்வு
  154. இசைக்கச்சேரி விமர்சனம்: லெஸ் செப்பெலின் - டென்வெர், CO. வலைப்பூவிமர்சகர்கள் . மீட்டெடுக்கபட்டது 02-02-2009
  155. டிரெட் செப்பெலின் வாழ்க்கை வரலாறு. ஆல் ம்யூசிக். மீட்டெடுக்கபட்டது 02-02-2009
  156. பொதுவிடத்தில் ஃப்ரெட் செப்பெலின். சாண்ட்வெல் மெட்ரோபோலிடன் போரோ கௌன்சில் . மீட்டெடுக்கபட்டது 02-02-2009
  157. தி இண்டிபென்டென்ட் - லெட் செப்பெலின்: தி என்டியூரிங் இன்ஃப்ளுயன்ஸ் ஆஃப் ஃப்ளேர்ஸ் அண்ட் ஃப்ளோயிங் லாக்ஸ்
  158. Wingfield, Nick; Smith, Ethan. "Aerosmith Stars in Guitar Hero Videogame". The Wall Street Journal. பார்த்த நாள் 2008-07-10.
  159. வானெஸ்ஸா தோர்பெ, "லெட் செப்பெலின் இணைய தலைமுறையில் சேர்கிறார்கள்", தி அப்சர்வர் , ஜூலை 29, 2007.
  160. ஹார்ட் ராக் பார்க்
  161. Fleisher, Lisa. "Judge clears sale of Hard Rock Park". The Sun News. பார்த்த நாள் 2008-02-25.
  162. Cherney, Mike (5 May 2009). "Freestyle Music Park Reskins Rides, Picks Up Pace to Be Ready for Opening". The Sun News. http://www.thesunnews.com/news/local/story/886676.html. பார்த்த நாள்: 2009-05-05. 
  163. ஹெட்லாம், டேவ் மற்றும் எலிசபெத் வெஸ்ட் மார்வின். "டஸ் தி சாங்க் ரிமெய்ன் தி சேம்? குவெஷ்ஷன்ஸ் ஆஃப் ஆத்தன்டிசிடி அண்ட் ஐடெண்டிஃபிகேஷன் இன் தி மியூசிக் ஆஃப் லெட் செப்பெலின்". கன்சர்ட் மியூசிக், ராக் அண்ட் ஜாஸ் சின்ஸ் 1945: எஸ்ஸேஸ் அண்ட் அனாலிடிகல் ஸ்டடீஸ் , ப. 330. பாய்டெல் & ப்ரீவெர், 1995. ஐஎஸ்பிஎன் 1-58046-096-8
  164. கோல்ட்ஸ்டீன், பாட்ரிக். "வோல் லோட்டோ லிடிகேஷன்". லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் டைம்ஸ், பிப்ரவரி 3, 1985: N72
  165. லெஹ்மெர், லார்ரி தி டே தி மியூசிக் டைட்: தி லாஸ்ட் டூர் ஆஃப் பட்டி ஹோல்லி, தி பிக் போப்பர் அண்ட் ரிட்சி வேலென்ஸ் (2004): 166
  166. ஹெட்லாம், டேவ். "டஸ் தி சாங்க் ரிமெய்ன் தி சேம்?" குவெஷ்ஷன்ஸ் ஆஃப் ஆத்தன்டிசிடி அண்ட் ஐடெண்டிஃபிகேஷன் இன் தி மியூசிக் ஆஃப் லெட் செப்பெலின்". கன்சர்ட் மியூசிக், ராக், அண்ட் ஜாஸ் சின்ஸ் 1945: எஸ்ஸேஸ் அண்ட் அனாலிடிகல் ஸ்டடீஸ். எழுதியவர்கள் எலிசபெத் வெஸ்ட் மார்வின் மற்றும் ரிச்சர்ட் ஹெர்மான். வெளியீடு 1995. பாய்டெல் & ப்ரீவெர். 449 பக்கங்கள் ஐஎஸ்பிஎன் 1-58046-096-8 http://books.google.ca/books?id=OhUVusniuzoC
  167. Susan Fast (2001). In the Houses of the Holy: Led Zeppelin and the Power of Rock Music. p. 210. ISBN 0-19-511756-5. 
  168. Robert Palmer (1991). Led Zeppelin: The Music (liner notes). 
  169. கார்ல் லிண்டாஹல், "திரில்ஸ் அண்ட் மிராக்கில்ஸ்: லிஜெண்ட்ஸ் ஆஃப் லாய்ட் சாண்ட்லர்", ஜர்னல் ஆஃப் ஃபோக்லோர் ரிசர்ச் , ப்ளூமிங்க்டன்: மே-டிசம்பர் 2004, தொ. 41, இதழ் 2/3, பக். 133-72.
  170. ஜிம்மி பேஜ்ஜுடன் பேட்டி, கிடார் வர்ல்ட் பத்திரிக்கை, 1993

வெளியிடப்பட்ட பெட்டகங்கள்[தொகு]

  • ஜான் ப்ரீம் (2008), வோல் லோட்டா லெட் செப்பெலின்: தி இல்லஸ்ட்ரேடெட் ஹிஸ்டரி ஆஃப் தி ஹெவியஸ்ட் இசைக்குழு ஆஃப் ஆல் டைம் , மின்னியேபோலிஸ்: வாயேஜியர் பிரஸ். ஐஎஸ்பிஎன் 0-7603-3507-9.
  • ரிச்சார்ட் கோல் மற்றும் ரிச்சர்ட் ட்ருபோ (1992), ஸ்டேர்வே டு ஹெவன்: லெட் செப்பெலின் அன்சென்சார்ட் , நியூ யார்க்: ஹார்பெர்கோல்லின்ஸ். ஐஎஸ்பின் 0-06-018323-3.
  • ஸ்டீபன் டேவிஸ் (1985), ஹாம்மர் ஆஃப் தி காட்ஸ்: தி லெட் செப்பெலின் சாகா , நியூ யார்க்: வில்லியம் மார்ரோ & கோ. ஐஎஸ்பிஎன் 0-688-04507-3.
  • சூசன் ஃபாஸ்ட் (2001), இன் தி ஹவுசஸ் ஆஃப் தி ஹோலி: லெட் செப்பெலின் அண்ட் தி பவர் ஆஃப் ராக் மியூசிக் , நியூ யார்க்: ஆக்ஸ்ஃபோர்ட் யூனிவர்சிடி பிரஸ். ஐஎஸ்பின் 0-19-514723-5
  • டேவ் லெவிஸ்(1991), லெட் செப்பெலின்: எ செலிபிரேஷன் , லண்டன்: ஆம்னிபஸ் பிரஸ். ஐஎஸ்பிஎன் 0-7119-2416-3.
  • டேவ் லூயிஸ் (1994), தி கம்ப்ளீட் கைட் டு தி மியூசிக் ஆஃப் லெட் செப்பெலின் , லண்டன்: ஆம்னிபஸ் பிரஸ். ஐஎஸ்பின் 0-7119-3528-9.
  • டேவ் லெவிஸ் (2003), லெட் செப்பெலின்: செலிபிரேஷன் II: தி 'டைட் பட் லூஸ்' ஃபைல்ஸ் , லண்டன்: ஆம்னிபஸ் பிரஸ். ஐஎஸ்பிஎன் 1-84449-056-4.
  • டேவ் லெவிஸ் மற்றும் சைமன் பேல்லெட் (1997), லெட் செப்பெலின்: தி கன்சர்ட் ஃபைல் , லண்டன்: ஆம்னிபஸ் பிரஸ். ஐஎஸ்பின் 0-7119-5307-4.
  • லுய்ஸ் ரீய் (1997), லெட் செப்பெலின் லைவ்: ஆன் இல்லஸ்ட்ரேடெட் எக்ஸ்ப்ளோரேஷன் ஆஃப் அண்டர்கிரௌண்ட் டேப்ஸ் , ஓன்டாரியோ: தி ஹாட் வாக்ஸ் பிரஸ். ஐஎஸ்பிஎன் 0-9698080-7-0.
  • கீத் ஷாட்விக் (2005), லெட் செப்பெலின்: தி ஸ்டோரி ஆஃப் எ பாண்ட் அண்ட் தேர் மியூசிக் 1968-1980 , சான் ஃப்ரான்சிஸ்கோ: பாக்பீட் புக்ஸ். ஐஎஸ்பிஎன் 0-87930-871-1.
  • மிக் வால் (2008), வென் ஜயண்ட்ஸ் வாக்ட் தி எர்த்: எ பையோகிராபி ஆஃப் லெட் செப்பெலின் , லண்டன்: ஒரியன். ஐஎஸ்பிஎன் 978-0-7528-8877-4.
  • கிரிஸ் வெல்ச் (1994), லெட் செப்பெலின் , லண்டன்: ஓரியன் புக்ஸ். ஐஎஸ்பிஎன் 0-85797-930-3.
  • கிரிஸ் வெல்ச் (2002), பீட்டர் கிராண்ட்: தி மான் ஹூ லெட் செப்பெலின் , லண்டன்: ஆம்னிபஸ் பிரஸ். ஐஎஸ்பிஎன் 0-7119-9195-2.
  • கிரிஸ் வெல்ச் (2006), லெட் செப்பெலின்: டேஸ்ட் அண்ட் கன்ஃப்யூஸ்ட்: தி ஸ்டோரீஸ் பிஹைண்ட் எவரி சாங் , தண்டர்ஸ் மௌத் பிரஸ். ஐஎஸ்பிஎன் 1-56025-818-7.
  • ரிட்சி யோர்கே (1993), லெட் செப்பெலின்: தி டிஃபினிடிவ் பையோகிராஃபி , நோவாடோ, காலிஃபோர்னியா: அண்டர்வுட்-மில்லர். ஐஎஸ்பிஎன் 0-88733-177-7.

வெளி இணைப்புகள்[தொகு]

Wikiquote-logo.svg
விக்கிமேற்கோள்களில் பின் வரும் நபர் அல்லது தலைப்பு தொடர்பான மேற்கோள்கள் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன:

"http://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=லெட்_செப்பெலின்&oldid=1711981" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது