நீர்ப்போக்கு

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்
Dehydration
Classification and external resources
ICD-10 E86.
ICD-9 276.5

நீர்ப்போக்கு (Dehydration ) உடல் நீரின் மிதமிஞ்சிய இழப்பாக வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது. நேர்ப்பொருளாகப் பார்த்தால் ஒரு பொருளிலிருந்து(பண்டைக் கிரேக்கம்ὕδωρ hýdōr) நீரை வெளியேற்றுதல் என்று பொருள்படும், எனினும் உடலியக்கப் பொருளில் பார்த்தால், ஒரு உயிர்ப்பொருளின் உள்ளுக்குள்ளேயான திரவப் பற்றாக்குறையைக் குறிக்கிறது.

மூன்று முக்கிய வகையான நீர்ப்போக்குகள் இருக்கின்றன: ஹைபோடோனிக் (முதன்மையாக ஒரு எலக்ட்ரோலைட்ஸ் இழப்பு, குறிப்பாக சோடியம்), ஹைபெர்டோனிக் முதன்மையாக நீரின் இழப்பு), மற்றும் ஐசோடோனிக் (நீர் மற்றும் எலக்ட்ரோலைட்ஸின் சரிசமமான இழப்பு).[1] மனிதர்களில், இதுவரை நீர்ப்போக்கு வகையில் மிகச் சாதாரணமாகக் காணக்கூடியதாக இருப்பது ஐசோடோனிக் (ஐசோனாடிரேயிமிக்) நீர்ப்போக்கு, இது ஹைபோவோலிமியாவுடன் பயனுள்ள முறையில் சரிநிகராய் கொள்ளப்படுகிறது, ஆனால் நீர்ப்போக்கு ஏற்பட்ட நபர்களுக்கு சிகிச்சை அளிக்கும்போது ஹைபோடோனிக் அல்லது ஹைபெர்டோனிக் நீர்ப்போக்குடன் ஐசோடோனிக்கை வேறுபடுத்துவது முக்கியமானதாக இருக்கலாம். உடற்கூறு வகையில், நீர்ப்போக்கு, அவ்வாறான பெயர் கொண்டிருந்தபோதிலும், வெறுமனே நீர் இழப்பு என்று பொருள்படுவதில்லை, நீர் மற்றும் கரைந்த பொருட்கள் (முக்கியமாக சோடியம்) அவை இரத்த பிளாஸ்மாவில் எவ்வாறு இருக்கிறதோ அந்த அளவுக்குத் தோராயமான சம அளவில் வெளியேறுகிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ளவேண்டியது மிகவும் அவசியம்.

ஹைபோவோலிமியாவிடமிருந்து வேறுபடுதல்[தொகு]

ஹைபோவோலிமியா திட்டவட்டமாக இரத்த பிளாஸ்மா அளவில் குறைதலையே குறிப்பிடுகிறது.[2][3] மேலும் ஹெபோவோலிமியா நீர்ப் பற்றாக்குறையை, அளவின் பொருளில் மட்டுமே குறிக்கிறதே தவிர திட்டவட்டமாக நீரையே அல்ல.

எனினும், நிலைமைகள் வழக்கமாக ஒரே நேரத்தில் தோன்றும்.

மனிதர்களில் நீர்ப்போக்கு ஏற்படுவதற்கான மருத்துவக் காரணங்கள்[தொகு]

மனிதர்களில், நீர்ப்போக்கு பரந்துவிரிந்த நோய்களாலும் உடலில் உள்ள நீர்ச் சம நிலையைச் சேதப்படுத்தும் நிலைகளாலும் ஏற்படலாம். அவற்றுள் அடங்குபவை:

  • வெளிப்புற அல்லது மனஉளைச்சல் தொடர்பான காரணங்கள்
    • போதிய நீரைப் பருகாமல் வியர்வையுடன் நீண்ட நேர உடலியல் செயல்பாடுகள், குறிப்பாக வெப்பமான மற்றும்/அல்லது உலர்ந்த சூழலில்
    • உலர்ந்த காற்றில் நீண்ட நேர வெளிப்பாடு, உ-ம்: உயரப் பறக்கும் வானூர்திகளில் (5–12% தொடர்புடைய ஈரப்பதம்)
    • இரத்தப் போக்கு அல்லது உடல் நலக்குறைவு காரணமாக ஹைபோடென்ஷன்
    • வயிற்றுப்போக்கு
    • அதிக உடல் உஷ்ணம்
    • அதிர்ச்சி (ஹைபோவோலெமிக்)
    • வாந்தியெடுத்தல்
    • தீக்காயங்கள்
    • கண்ணீர் வடித்தல்
    • மெதாம்பிடாமைன், ஆம்பிடாமைன், கேஃப்பின் மற்றும் இதர கிளர்ச்சியூட்டுகின்றவைகளைப் பயன்படுத்துதல்
    • மதுபான குடிவகைகளை அதிகமாக எடுத்துக்கொள்ளுதல்
  • கிருமிபாதிப்பு நோய்கள்
    • வாந்திபேதி நோய்
    • இரப்பைக் குடலழற்சி
    • ஷிகெல்லாசிஸ்
    • மஞ்சள் காய்ச்சல்
  • ஊட்டச்சத்துக் குறைவு
    • எலக்ட்ரோலைட் தொல்லை
      • ஹைபெர்நாட்ரிமியா (நீர் போக்கினாலும் ஏற்படுகிறது)
      • ஹைபோநாட்ரிமியா, குறிப்பாக கட்டுப்படுத்தப்பட்ட உப்பு உணவுகட்டுப்பாடுகளில்
    • உண்ணாநிலை
    • சமீபத்திய விரைவான எடை இழப்பு திரவ அளவை படிப்படியாக வெறுமையாக்கலை பிரதிபலிக்கலாம் (1 லிட்டர் திரவ இழப்பு 1 கி.கி.(2.2 lb)) எடை குறைவை ஏற்படுத்தலாம்.[4]
    • உணவு மற்றும் நீருடன் இணைந்ததை நோயாளி மறுத்தல்
    • விழுங்க முடியாமல் இருத்தல் (உணவுக்குழாயில் இடையூறு)
  • கட்டாய நீர் இழப்புக்கான இதர காரணங்கள்
    • தீவிரமான ஹைபர்க்ளைசீமியா, குறிப்பாக நீரிழிவு மெல்லிடஸ்ஸில்
      • க்ளைகோசுரியா
      • யுரேமியா

நோய் அறிகுறிகள் மற்றும் முன்கணிப்பு[தொகு]

நோய் அறிகுறிகளில் ஹாங்கோவரின் போது ஏற்படுவதைப் போன்றே தலைவலி, தசை பிடிப்புகள், திடீரென்று நிகழும் பனிமூட்டப் பார்வை, குறைந்த இரத்த அழுத்தம் (ஹைபோடென்ஷன்), மற்றும் தலைசுற்றல் அல்லது ஆர்த்தோஸ்டாடிக் ஹைபோடென்ஷன் காரணமாக எழுந்துநிற்கும்போது மயக்கம் ஆகியவை உள்ளடங்கலாம். சிகிச்சை அளிக்கப்படாத நீர்ப்போக்கு, பொதுவாக, சித்தப்பிரமை, உணர்ச்சியற்றநிலை, நாக்கு தடித்தல் மற்றும் தீவிரமான நிலைகளில் இறப்பு ஆகியவற்றை ஏற்படுத்தலாம்.

நீர்ப்போக்கு அறிகுறிகள் பொதுவாக ஒருவரின் சாதாராண நீர் அளவில் 2% இழந்துவிட்ட பின்னரே கவனிக்கப்படுகிறது. ஆரம்பத்தில், தாகம் மற்றும் அசௌகரியமாக உணர்கிறார், அத்துடன் பசியின்மை மற்றும் உலர்ந்த தோல் ஆகியவையும் ஏற்பட வாய்ப்பிருக்கிறது. இதைத் தொடர்ந்து மலச்சிக்கல் கூட ஏற்படலாம். உடற்பயிற்சி விளையாட்டு வீரர்கள் 30% வரை செயல்புரியும் தன்மையை இழக்கலாம்[5] மேலும் முகம்சிவத்தல், குறைந்த பொறையுடைமை, விரைவான இதயத் துடிப்புகள், அதிகரித்த உடல் உஷ்ணங்கள், மற்றும் விரைந்து ஏற்படும் களைப்பு ஆகியவற்றையும் அனுபவிக்க நேரும்.

குறைந்த நீர்ப்போக்கு நோய் அறிகுறிகளில், தாகம், குறைந்த சிறுநீர் அளவு, வழக்கத்துக்கு மாறான கருமையான சிறுநீர், விவரிக்கமுடியாத சோர்வுகள், எரிச்சல் தன்மை, அழும்போது கண்ணீர் இன்மை, தலைவலி, உலர்ந்த வாய், ஆர்த்தோஸ்டாடிக் ஹைபோடென்ஷன் காரணமாக எழுந்து நிற்கும்போது மயக்கம், மற்றும் சில நிலைகளில் தூக்கமின்மையைக் கூட ஏற்படுத்தலாம். இரத்தப் பரிசோதனைகள் ஹைபெரால்புமிநேமியாவைக் காட்டலாம்.

மிதமான மற்றும் தீவிரமான நீர்ப்போக்கில், சிறுநீர் வெளியேற்றமே இருக்காது. இத்தகைய நிலைமைகளில் இருக்கக்கூடிய இதர நோய் அறிகுறிகளில், ஊக்கமின்மை அல்லது தீவிரமான தூக்கமின்மை, திடீர் நோய்த் தாக்கம், குழந்தைகளில் குழிவிழுந்த மண்டை ஓடு (மிருதுவான இடம்), அறிவுகெடுதல் மற்றும் குழிவிழுந்த கண்கள் ஆகியவை அடங்கும்.

அதிகமான நீர் இழப்புடன் நோய் அறிகுறிகளும் தீவிரமாக அதிகரிக்கிறது. பிளாஸ்மா அளவு மற்றும் இரத்த அழுத்தம் குறைந்துவிட்டதை ஈடுகொடுப்பதற்கு, ஒருவரின் இதயம் மற்றும் சுவாசிக்கும் அளவுகள் அதிகரிக்கின்றன, அதேநேரத்தில் குறைந்துவிட்ட வியர்வை காரணமாக உடல் உஷ்ணம் அதிகரிக்கலாம். 5% முதல் 6% நீர் இழப்பினால் ஒருவர் தடுமாற்றம் அல்லது தூக்கம் கொள்ளலாம், தலைவலி அல்லது குமட்டல்களை அனுபவிக்கலாம், மேலும் கை கால்களில் அளவுக்கு மீறிய உணர்தல் மூலம் கூச்சமூட்டத்தை உணரலாம். 10% முதல் 15% வரையிலான திரவ இழப்புடன், தசைகள் வலிப்பு நோயாக மாறலாம், தோல் சுருங்கலாம் மற்றும் மடிப்புகள் உண்டாகலாம் (குறைக்கப்பட்ட தோல் நிலைமை), பார்வை மங்கலாம், சிறுநீர் கழித்தல் வெகுவாக குறைந்து வலியுடையதாக இருக்கும் மேலும் மூளைக் கோளாறு தொடங்கலாம். 15%க்கும் மேலான இழப்புகள் வழக்கமாக உடனடி மரணத்தை ஏற்படுத்தும்.

50 வயதுக்கும் மேற்பட்ட நபர்களில், உடலின் தாக உணர்வு குறைந்துவிடும் மேலும் வயது கூடிக்கொண்டே இருக்க தொடர்ந்து நலிவடைந்து கொண்டே இருக்கும். பல மூத்த குடிமக்கள் நீர்ப்போக்கு அறிகுறிகளால் அவதிப்படுகிறார்கள். அதிகமான வெப்ப வானிலைகளின் போது ஹைபெர்தெர்மியாவுடனான நீர்ப்போக்கு வயோதிகர்களில் மரணத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

வயிறு குடல்கள் பாதையில் ஏற்படும் நோய்கள் பல்வேறு வழிகளில் நீர்ப்போக்கிற்கு இட்டுச்செல்லும். சுய-கட்டுப்பாட்டு காய்ச்சலாக இருக்கவேண்டிய நீர்ப்போக்கு அவ்வப்போது ஒரு பெரும் சிக்கலாக மாறிவிடுகிறது. மரணம் ஏற்படுத்தும் அளவுக்கும் கூட திரவ இழப்பு தீவிரமடையலாம்.

இறந்துவிட நினைக்கும் முடிவுகட்டத்திலிருக்கும் உடல்நலமற்ற நோயாளிகளுக்கு, போதிய வலி மருந்துகளை சேர்ப்பதன்மூலம், நீர்ப்போக்கினால் ஏற்படும் மரணம் பொதுவாக அமைதியாக இருந்திருக்கிறது என்றும் கடுந்துன்பத்துடன் தொடர்பில்லை என்றும் பல்வேறு ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன.[6][7][8][9][10][11]

சிகிச்சைமுறைகள்[தொகு]

காலராவால் பெறப்பட்ட நீர்ப்போக்கை மேம்படுத்துவதற்காக செவிலியர்கள் ஒரு நோயாளியை வாய்வழி ரீஹைட்ரேஷன் கரைசலைக் குடிக்குமாறு ஊக்கப்படுத்துகின்றனர்.

குறைந்த நீர்ப்போக்குக்கான சிகிச்சையாக பெரும்பாலும் நீரைப் பருகுவதும் திரவ இழப்பை நிறுத்துவதும் தான் மிகவும் பலனளிக்கக்கூடியதாக இருக்கும் எனக் கருதப்படுகிறது. வெறும் தண்ணீர் இரத்த பிளாஸ்மாவின் அளவை மட்டுமே திரும்பப்பெறுகிறது, கரைந்த நிலைகள் மீண்டும் நிரப்பப்படுவதற்கு முன்னர் தாகம் எடுக்கும் இயங்குமுறையை தடுத்து நிறுத்துகிறது.[12] வாந்தியெடுத்தல் மற்றும் வயிற்றுப்போக்கினால் ஏற்பட்ட திரவ இழப்பைக் கெட்டியான உணவுகள் ஈடு செய்யலாம்.[13]

மிகவும் தீவிரமான நிலைகளில், நீர்ப்போக்கு நிலையைத் திருத்தம் செய்வது, வாய்வழி ரீஹைட்ரேஷன் நோய்சிகிச்சை அல்லது நரம்புஊடாகச் செலுத்தப்பெறுகிற நோய்சிகிச்சை மூலம் தேவையான நீர் மற்றும் எலக்ட்ரோலைட்கள் ரீஹைட்ரேஷன் மீண்டும் நிரப்பப்படுவதன் மூலம் நிறைவேற்றலாம். மிகத் தீவிரமான நிலைமையில் சுத்தமான தண்ணீர் கிடைக்கப்பெறாத நிலையிலும் கூட (உ-ம்: கடல் அல்லது பாலைவனத்தில் இருக்கும்போது), கடல்நீர் அல்லது சிறுநீரைக் குடிப்பதும் கூட உதவாது, அதே போல் மதுபானம் எடுத்துக்கொள்வதும் கூட உதவாது. திடீரென்று உட்புகும் கடல் நீரிலிருந்து உடலுக்குச் செல்லும் உப்பு உயிரணுக்களில் நீர்ப்போக்கை ஏற்படுத்தி சிறுநீரகங்கள் அதிக பளு பெற்று செயலிழந்துவிடுவதாகப் பெரும்பாலும் எண்ணப்படுகிறது, ஆனால் சிறுநீரகங்கள் செயலிழக்கத் தொடங்குவதற்கு முன்னர் ஒரு சராசரி பெரியவர் ஒரு நாளைக்கு 0.1 லிட்டர் கடல்நீரைக் குடிக்கலாம் என்று கணக்கிடப்பட்டுள்ளது.[மேற்கோள் தேவை]

நீர்ப்போக்கின் தீவிரமான நிலைமைகளுக்கு, அங்கு மயக்கமடைதல், சுயநினைவற்றிருத்தல், அல்லது இதர தீவிரமான தடையேற்படுத்தும் நோய் அறிகுறிகள் இருக்கும் இடங்களில், (நோயாளி தெளிவாக நிற்க முடியாமல் அல்லது யோசிக்க முடியாமல் இருந்தால்) அவசரநிலை கவனிப்பு தேவைப்படுகிறது. சரியான அளவிலான மாற்று எலக்ட்ரோலைட்ஸ்களைக் கொண்டிருக்கும் திரவங்கள் வாய்வழியாக அல்லது நரம்புகளுக்கு ஊடாக கொடுக்கப்பட்டு தொடர்ச்சியான எலக்ட்ரோலைட் நிலைமை மதிப்பாய்வு செய்யப்படுகிறது; மிகவும் தீவிரமான நிலைகளைத் தவிர எல்லாவற்றிலும் முழுமையான தீர்வே வழக்கமாய் இருக்கிறது.

நீர்ப்போக்கைத் தவிர்த்தல்[தொகு]

போதிய அளவுக்கு நீர் பருகுவதன் மூலம் நீர்ப்போக்கு சிறப்பாகத் தவிர்க்கப்படுகிறது. வியர்த்தல் மூலம் இழக்கப்படும் நீரின் அளவு எந்த அளவுக்கு அதிகமாக இருக்கிறதோ, அதை ஈடுசெய்வதற்கும் நீர்ப்போக்கு ஏற்படாமல் தவிர்ப்பதற்கும், அந்த அளவுக்கு நீரை எடுத்துக்கொள்வதும் அதிகரிக்கப்படவேண்டும். ஒட்டுமொத்த உடல் நீரில் பெரும் அளவு பற்றாக்குறை அல்லது அதிகரிப்பை உடல் தாங்கமுடியாத காரணத்தால், நீர் எடுத்துக்கொள்வது இழப்புக்கு உடன் நிகழ்கிற தன்மையாக இருக்கவேண்டும் (அதாவது, ஒருவர் வியர்த்துக்கொண்டிருந்தால், அவர் அவ்வப்போது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக தண்ணீர் குடித்துக்கொண்டே இருக்கவேண்டும்).

வழக்கமான செயல்பாடுகளில் ஒரு நபர் அதிக அளவில் வியர்க்கவில்லை என்றால், நீரைப் பராமரிக்கத் தாகம் எடுக்கும்போது மட்டுமே பருகினால் போதுமானதாக இருக்கும். எனினும், உடற்பயிற்சிகளின்போது நீர்ப்போக்கு வராமல் தடுப்பதற்குத் தாகத்தை மட்டுமே நம்பியிருப்பது போதாததாக இருக்கும். வெப்பமான சூழல்களில் அல்லது 65 வயதுக்கும் மேற்பட்டவர்களிடத்தில் இது குறிப்பாக உண்மையாக இருக்கிறது. ஒரு உடற்பயிற்சி அமர்வுக்கு, உடற்பயிற்சியின்போது எந்த அளவுக்கு திரவம் தேவைப்படுகின்றது என்பதை துல்லியமாக கணக்கிடுவதற்கு ஒரு வழக்கமான உடற்பயிற்சி அமர்வுக்கு முன்னரும் உடற்பயிற்சியின்போது எந்த அளவுக்குத் திரவம் இழப்பேற்பட்டது என்பதைக் கண்டறிவதற்கு பின்னரும் பொருத்தமான எடை அளவீடுகளைச் செய்வதன் மூலம் முடிவுசெய்யலாம்.[14][15][16][17][18]

மிதமான நிலையில் உடலுக்குத் தேவையான அளவுக்கு மீறி நீரைப் பருகுவது குறைந்த இடர்ப்பாட்டினையே கொண்டிருக்கிறது, ஏனெனில் சீறுநீரகங்கள் பெருமளவு பாதுகாப்புடன்தான் எந்தவொரு அதிகமான நீரையும் சிறுநீர் மூலம் வெளியேற்றும்.

இங்கிலாந்து போன்ற மிதமான தட்பவெப்பத்தைக் கொண்டிருக்கும் ஒரு சாதாரண நாளில் ஒரு மனிதனின் உடல் தோராயமாக 2.5 லிட்டர் நீரை இழக்கிறது.[மேற்கோள் தேவை] இது நுரையீரலில் நீராவியாக, தோலில் வியர்வையாக அல்லது சிறுநீரகங்களில் சிறுநீர் ஆக வெளியேறுகிறது. கொஞ்சம் நீர் (வயிற்றுப்போக்கு இல்லாத பட்சத்தில் குறிப்பிடும்படியாக குறைந்த அளவே) குடல்கள் வழியாகவும் இழந்துவிடுகிறது. எனினும், வெப்பமான அல்லது ஈரமான வானிலையில் அல்லது கடும் உழைப்பின்போது, நீர் இழப்பு பருமன் வரிசையிலோ அல்லது மேலும் வியர்த்தல் மூலமாகவோ அதிகரிக்கலாம்; அவை அனைத்தும் உடனடியாக ஈடுசெய்யப்படவேண்டும். தீவிரமான நிலைகளில், வயிற்றுக்குடலுக்குரிய பாதையிலிருந்து நீரைப் பெறுவதற்கான உடலின் இயலும்தன்மையை விட இழப்புகள் மிக அதிகமானதாக இருக்கும்; இந்த நிலைகளில் தொடர்ந்து ஹைட்ரேட்டாக இருப்பதற்குப் போதிய அளவு நீரைப் பருகுவது இயலாததாகிவிடும், நீர்ப்போக்கினைத் தவிர்ப்பதற்கான ஒரே வழி ப்ரி-ஹைட்ரேட்டாக இருப்பது,[16] அல்லது வியர்வையைக் குறைப்பதற்கான வழிகளைக் காணவேண்டும் (ஓய்வு எடுத்தல், ஒரு குளிர்ந்த சூழலுக்கு நகர்வது முதலானவை).

வெப்ப அல்லது ஈரப்பத சூழல்களில் அல்லது கடுமையான உழைப்பின்போது நீர்ப்போக்கினைத் தவிர்ப்பதற்கான ஒரு பயனுள்ள அனுபவ ரீதியிலான விதிமுறையாக இருப்பது சிறுநீர் கழிக்கும் நேரம் மற்றும் பண்பினைக் கண்காணிப்பதை உள்ளடக்கியிருக்கிறது. ஒவ்வொரு 3-5 மணிநேரத்திற்கு முழு சிறுநீர்ப்பை நிரம்பலை ஒருவர் பெற்று சிறுநீரும் சிறிதே நிறம்பெற்றிருந்தால் அல்லது நிறமற்றதாக இருந்தால், நீர்ப்போக்கு ஏற்பட்டுக் கொண்டிருக்கவில்லை என்னும் சாத்தியக்கூறுகளைக் கொண்டிருக்கிறது; சிறுநீர் கனத்த நிறத்தைக் கொண்டிருந்தால் அல்லது சிறுநீர் பல மணி நேரங்களுக்குப் பின்னரே ஏற்படுகிறது அல்லது ஏற்படாமலே இருந்தால், சரியான ஹைட்ரேஷனைப் பராமரிக்க உள்ளெடுக்கப்படும் நீர் போதாததாக இருக்கும்.

வியர்த்தல் மூலம் பெரும் அளவு நீர் இழக்கப்பட்டு உடன்நிகழ்வாக பருகுவதன் மூலம் ஈடுசெய்வது, சரியான எலக்ட்ரோலைட் சமநிலையைப் பராமரிப்பது ஒரு சிக்கலாக ஆகிவிடுகிறது. வியர்த்தல் தொடர்பாக ஹைபெர்டோனிக் அல்லது ஹைபோடோனிக்காக இருக்கும் திரவங்களைப் பருகுவது கடுமையான விளைவுகளை ஏற்படுத்தும், (முக்கியமாக ஹைபோடாட்ரிமியா அல்லது ஹைபெர்நாட்ரிமியா), ஏனெனில் ஒட்டுமொத்த நீரின் அளவு விகிதம் அதிகரித்துவிடுகிறது.

வாந்தியெடுத்தல் அல்லது வயிற்றுப்போக்கு போன்ற அசாதாரண வழிமுறைகளில் நீர் இழப்பு ஏற்பட்டால், ஒரு விரைவான ஏற்றத்தாழ்வினை உருவாக்கி அது மருத்துவ அவசரநிலையாகிவிடும்.

மாராதான்கள் போன்ற விளையாட்டு நிகழ்வுகளின்போது, விளையாட்டு வீரர்களுக்கு நீர்ப்போக்கு ஏற்படாமல் தடுப்பதற்கு நீர் நிறுத்தங்கள் மற்றும் நீர் இடைவேளைகள் அளிக்கப்படுகின்றன.

மேலும் காண்க[தொகு]

  • ஹைபோவோலெமியா, நீர்ப்போக்கினால் ஏற்படக்கூடிய இரத்த அளவு வெறுமையாக்கம்
  • பாதுகாப்பான தண்ணீர்
  • உண்ணாநிலை
  • நீர் நச்சாதல்
  • நீர் சிகிச்சை
  • நீர் இழப்புப் பரிசோதனை

குறிப்புதவிகள்[தொகு]

குறிப்புகள்[தொகு]

  1. TheFreeDictionary.com --> dehydration தி அமெரிக்கன் ஹெரிடேஜ் சைன்ஸ் டிக்ஷனரி 2005 ஐ மேற்கோள்காட்டுகிறது. மீட்டெடுக்கப்பட்டது ஜூலை 2, 2009
  2. மெடிசின்நெட் > ஹைபோவோலெமியாவின் வரையறை மீட்டெடுப்பு ஜூலை 2, 2009
  3. TheFreeDictionary.com --> hypovolemia சௌண்டெர்ஸ் காம்ப்ரெஹென்சிவ் வெடிரினரி டிக்ஷனரி 3 பதி. மேற்கோள்காட்டப்பட்டது. மீட்டெடுக்கப்பட்டது ஜூலை 2, 2009
  4. நீர்ப்போக்கு நோய் அறிகுறிகள் - நீர் குடிப்பதால் ஏற்படும் நன்மைகள் - திரவ சமநிலையற்ற தன்மையின் அறிகுறிகள்
  5. Bean, Anita (2006). The Complete Guide to Sports Nutrition. A & C Black Publishers Ltd.. பக். 81–83. ISBN 0713675586. 
  6. Ganzini L, Goy ER, Miller LL, Harvath TA, Jackson A, Delorit MA (July 2003). "Nurses' experiences with hospice patients who refuse food and fluids to hasten death". The New England Journal of Medicine 349 (4): 359–65. doi:10.1056/NEJMsa035086. பப்மெட் 12878744. http://content.nejm.org/cgi/pmidlookup?view=short&pmid=12878744&promo=ONFLNS19. 
  7. McAulay D (2001). "Dehydration in the terminally ill patient". Nursing Standard (Royal College of Nursing (Great Britain) : 1987) 16 (4): 33–7. பப்மெட் 11977821. 
  8. {Van der Riet P, Brooks D, Ashby M (November 2006). "Nutrition and hydration at the end of life: pilot study of a palliative care experience". Journal of Law and Medicine 14 (2): 182–98. பப்மெட் 17153524. 
  9. Miller FG, Meier DE (April 1998). "Voluntary death: a comparison of terminal dehydration and physician-assisted suicide". Annals of Internal Medicine 128 (7): 559–62. பப்மெட் 9518401. http://www.annals.org/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=9518401. 
  10. Printz LA (April 1992). "Terminal dehydration, a compassionate treatment". Archives of Internal Medicine 152 (4): 697–700. doi:10.1001/archinte.152.4.697. பப்மெட் 1373053. http://archinte.ama-assn.org/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=1373053. 
  11. Sullivan RJ (April 1993). "Accepting death without artificial nutrition or hydration". Journal of General Internal Medicine 8 (4): 220–4. doi:10.1007/BF02599271. பப்மெட் 8515334. 
  12. "ஃபார்முலேடிங் கார்போஹைட்ரேட்-எலக்ட்ரோலைட் டிரிங்க்ஸ் ஃபார் ஆப்டிமல் எஃப்பிகாசி." முர்ரே, ஆர். & ஸ்டோஃபான், ஜெ. (2001).
  13. "ஹெல்த்வைஸ் ஹாண்ட்புக்" ஹெல்த்வைஸ், இன்க். 1999
  14. "Water, Water, Everywhere". WebMD.
  15. Dr. Mark Dedomenico. "Metabolism Myth #5". MSN Health.
  16. 16.0 16.1 "Exercise and Fluid Replacement". American College of Sports Medicine.
  17. Nancy Cordes. "Busting The 8-Glasses-A-Day Myth". CBS.
  18. ""Drink at Least 8 Glasses of Water a Day" - Really?". Dartmouth Medical School.

புற இணைப்புகள்[தொகு]

"http://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=நீர்ப்போக்கு&oldid=1355222" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது