உள்நோக்கியியல்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்
நெகிழ்வான (வளையக்கூடிய) உள்நோக்கியின் ( எண்டோசுக்கோப்பின்) படம்.
உள்நோக்கியைப் (எண்டோசுக்கோப்பைப்) பயன்படுத்தும் ஒரு மருத்துவர்.

உள்நோக்கியியல் (எண்டோசுக்கோப்பி) என்பது மருத்துவ நோக்கில் உடலின் உட்பகுதியைப் பார்க்கப் பயன்படும் உள்நோக்கி (endoscope, எண்டோசுக்கோப்பு) என்னும் ஓரு கருவியைக் கொண்டு மருத்துவத் தகவல் அறியும் நுட்பமும் அத்துறை இயலும் ஆகும். உடலின் உட்பகுதிகளைக் காணப் பயன்படுத்துதைப் போலவே வானூர்தி உந்துபொறி, நீராவிச் சுழலி (டர்பைன்), தானுந்து உள்ளெரி பொறி போன்றவற்றின் நேரடியாக பார்க்கவியலாத உட்பகுதிகளைப் பார்க்கப் பயன்படும் கருவிக்கு புரையுள்நோக்கி (போரசுக்கோப்பு,borescope) என்று பெயர்.

மேலோட்டப் பார்வை[தொகு]

குறைவாகத் துளையிடும் நோயியல்பு மருத்துவ நடைமுறையான உள்நோக்கியியல் உடலினுள் குழாயைச் செருகுவதன் மூலமாக ஓர் உறுப்பின் உட்புற மேற்பரப்புகளை மதிப்பிடுவதற்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது. இந்தத் துணைக்கருவி திண்மையான அல்லது நெகிழ்வான குழாயைக் கொண்டிருக்கலாம், மேலும் இது காட்சி சோதனையிடல் மற்றும் நிழற்படவியல் உருவப்படத்தை மட்டும் வழங்குவதில்லை, ஆனால் உயிர்த்திசுப் பரிசோதனைகள் செய்தல் மற்றும் வெளிப்பொருட்களை எடுத்தல் ஆகியவற்றையும் செய்கின்றன. உள்நோக்கியியல் குறைவாகத் துளையிடும் அறுவைசிகிச்சைக்கான ஊடுபொருளாக இருக்கிறது, மேலும் நோயாளிகள் உணர்வற்ற நிலையில் இருப்பதால் அவர்கள் வலியையும் கடும் நெருடலையும் உணராமல் இருப்பார்கள்.

பல உள்நோக்கியியல் (எண்டோசுக்கோப்பிக்) செயல்முறைகள் ஒப்பிடுகையில் வலியற்றவையாகவும் மோசமான நிலையில் இடைப்பட்ட அசெளகரியம் உடையவையாகவும் கருதப்படுகின்றன; எடுத்துக்காட்டாக, உணவுக்குழாய் உள்நோக்கியியலில் (Esophagogastroduodenoscopy), பெரும்பாலான நோயாளிகள் தொண்டைப்பகுதியின் குறிப்பிட்ட இடம் சார்ந்த உணர்வகற்றல் செயல்முறையைப் பொறுத்துக்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது.[1] சிக்கல்கள் அரிதானதாக இருக்கின்றன, ஆனால் உள்நோக்கி (எண்டோசுக்கோப்) அல்லது உயிர்த்திசுப் பரிசோதனை துணைக்கருவியுடன் சோதனையிடுவதற்காக உடலில் துளையிட வேண்டியிருக்கலாம். அவ்வாறு ஏற்பட்டால் காயத்தைக் குணப்படுத்துவதற்கு திறந்த அறுவை சிகிச்சை தேவைப்படலாம்.

கூறுகள்[தொகு]

ஒரு உள்நோக்கி (எண்டோசுக்கோப்) பின்வருவனவற்றை உள்ளடக்கியவையாக இருக்கலாம்

  • ஒரு திண்மையான அல்லது நெகிழ்வான குழாய்
  • உறுப்பு அல்லது பொருளை ஆய்வு செய்வதனை தெளிவுபடுத்துவதற்காக ஒரு ஒளி பிரித்தளிக்கும் அமைப்பு. இந்த ஒளி மூலம் பொதுவாக உடலின் வெளிப்புறத்தில் இருக்கும், மேலும் ஒளி பொதுவாக ஒளி நார் அமைப்பு மூலமாக இயக்கப்படுகிறது
  • ஃபைபர்ஸ்கோப்பில் இருந்து உருவப்படத்தைப் பரப்புவதற்காக ஒரு லென்ஸ் அமைப்பு
  • மருத்துவ துணைக்கருவிகள் அல்லது இயக்குபவர்கள் நுழைப்பதற்கு அனுமதிக்கும் ஒரு கூடுதல் வழி போன்றவையாகும்

பயன்கள்[தொகு]

உள்நோக்கியியலில் பின்வருவன உள்ளடங்கியிருக்கலாம்

வரலாறு[தொகு]

முற்காலம்[தொகு]

முதன் முதலில் உள்நோக்கி (எண்டோசுக்கோப்) போன்ற அமைப்பை 1806 இல் பிலிப் போசினி(Philip Bozzini) என்பவர் ஒளிக்கடத்தி எனப்பொருள்படும் அவரது "லிஃக்ட்லைட்டர்" (Lichtleiter) என்னும் கருவியாக அறிமுகப்படுத்தினார். இது "மனித உடலில் உள்ள குழாய்கள் மற்றும் நுண்துளைகள் ஆகியவற்றைப் பார்த்துத் தேர்வதற்காக" உருவாக்கப்பட்டது. எனினும், வியன்னா மருத்துவ சங்கம் இது போன்ற உந்துதல்களை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. வில்லியம் பியூமாண்ட் மூலமாக 1822 இல் மனித உடலினுள் பயன்படுத்துமாறு உள்ள ஓர் உள்நோக்கி (எண்டோசுக்கோப்) முதன் முதலில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது, இவர் மிச்சிகனில் உள்ள மேக்கினிக் தீவைச்[சான்று தேவை] சேர்ந்த படைத்துறை (இராணுவ) அறுவை மருத்துவர் ஆவார். மின்விளக்கின் பயன்பாடு உள்நோக்கியின் மேம்பாட்டிற்கு முக்கிய படிநிலையாக அமைந்தது. அது போன்ற விளக்குகள் முதலில் (உடலுக்கு) வெளியில் இருப்பவையாக இருந்தன. பின்னர், உட்புறமாக பொருத்தக்கூடிய மிகச்சிறிய விளக்குகள் செய்யக்கூடியதாயின. எடுத்துக்காட்டாக 1908 இல் சார்லசு டேவிட் மூலமாக உருவாக்கப்பட்ட கருப்பையுள்நோக்கியில் ( இசுட்டெரோசுக்கோப், hysteroscope)இந்த அமைப்பு இருந்தது[சான்று தேவை]. ஃகேன்சு கிறிசுட்டியன் யாக்கோபேயசு லேப்பராசுக்கோப்பி (அடிவயிற்று உள்நோக்கி) (1912) மற்றும் தோராக்கோசுக்கோப்பி(நெஞ்சுக்கூட்டு உள்நோக்கி) (1910)[சான்று தேவை] ஆகியவற்றைக் கண்டறிந்ததன் மூலமாக அடிவயிறு மற்றும் மார்புக்கூடு பகுதிகளின் தொடக்கநிலை உள்நோக்கியியலை உருவாக்கிக் கொடுத்த பெருமைக்குரியவர் ஆவார். 1930களில்[சான்று தேவை] ஹெயின்ஸ் கால்க் மூலமாக அடிவயிற்று உள்நோக்கி (லேப்பராசுக்கோப்பி), கல்லீரல் மற்றும் பித்தப்பை நோய்களைக் கண்டறிவதில் பயன்படுத்தப்பட்டது. 1937 இல் இடம்மாறிய பிரசவத்தைக்[சான்று தேவை] கண்டறிவதற்கு அடிவயிற்று உள்நோக்கி (லேப்பராசுக்கோப்பி)பயன்படுத்தப்பட்டதாக நம்பகமான தகவல்கள் உள்ளன. 1944 இல், ராவவுள் பால்மர் அவரது நோயாளிகளின் அடிவயிற்றின் வளிமநிலை விரிதலுக்குப் பிறகு அவர்களை காலைத்தூக்கிய மல்லாந்து படுக்கை நிலையில் (Trendelenburg position, டிரென்டெலென்பர்கு நிலையில்) வைத்திருந்தார், மேலும் அது பெண் நோயியலார் லேபராஸ்கோபி[சான்று தேவை] நம்பத்தகுந்த வகையில் செயல்படுத்தும்படியாக இருந்தது.

கார்ல் இசுட்டார்ஃசு (Karl Storz)[தொகு]

கார்ல் இசுட்டார்ஃசு (Karl Storz) 1945 இல் காது-மூக்கு-தொண்டை (காமூதொ, ENT) சிறப்பு வல்லுநர்களுக்கான துணைக்கருவிகளை உருவாக்கத் தொடங்கினார். அவரது நோக்கம் மருத்துவர்கள் மனித உடலின் உட்பகுதியில் பார்க்க இயலக்கூடிய துணைக்கருவிகளை உருவாக்குவதாக இருந்தது. இரணடாம் உலகப்போரின் இறுதியில் இந்த தொழில்நுட்பம் பெரிதாக வளர்ந்துவிடவில்லை: மனித உட்பகுதியில் பார்த்துத் தேற வேண்டிய பகுதியின் கீழ் நுண்ணிய மின் விளக்குகளை ஒளிரச்செய்தனர்; இதற்கு மாறுதலாக, வெளியே இருந்தே விளக்கின் ஒளியை உள்நோக்கிக் குழாய் ஊடே (தெறிக்கச் செய்து) உடலினுள் செலுத்த முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. கார்ல் இசுட்டார்ஃசு பின்வரும் திட்டத்தைப் பின்பற்றினார்: அவர் முதலில் மிகவும் வெளிச்சமாக ஒளிரும் விளக்கை அறிமுகப்படுத்தியிருந்தார், ஆனால் துணைக்கருவிகளின் மூலமாக உடல் துளையினுள் வெப்பம் அதிகம் ஊட்டாத ஒளியை பயன்படுத்தினால், அது சிறப்பான காட்ட உதவியது, அதேசமயம் உள்ள நிலைமையை மாற்றாமல் தகவல் பெற இடம் அளித்தது. அவரது பெயரில் 400க்கும் மேற்பட்ட காப்புரிமைகள் மற்றும் செயல்முறை சார்ந்த மாதிரிகள் இருக்கின்றன, அவை முன்னேற்றத்திற்கு இட்டுச்செல்வதில் முக்கிய பங்குவகித்தவையாக இருந்தன, கார்ல் இசுட்டார்ஃசு உள்நோக்கியியலின் (எண்டோசுக்கோப்பியின்) உருவாக்கத்தில் மிகவும் முக்கியமான பங்குவகித்தவர் ஆவார். இது இவ்வாறு இருந்ததால், அவரது பொறியியல் திறன்கள் மற்றும் பார்வை ஆகியவற்றின் ஒருங்கிணைப்பு, ஒளியியல் வடிவமைப்பாளர் அரோல்டு ஃகாப்கின்சின் (Harold Hopkins) பணியுடன் இணைந்து, இறுதியாக மருத்துவ ஒளியியல் துறையில் பெரும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது.

கேஸ்ட்ரோஸ்கோப்பின் உருவாக்கம்[தொகு]

கேஸ்ட்ரோஸ்கோப் முதலில் 1952 இல் மருத்துவர் மற்றும் ஒளியியல் பொறியியலாளர்கள் கொண்ட ஜப்பானியக் குழுவினால் உருவாக்கப்பட்டது. ஒலிம்பஸ் கார்ப்பரேசனுடன் கூட்டில், முட்சூ சுகியுரா, டாக்டர். டாட்சுரோ உஜி மற்றும் அவரது உதவியாளர் ஷோஜி ஃபுகாமி ஆகியோருடன் பணிபுரிந்து, "கேஸ்ட்ரோ கேமரா" என்று அவர் முதலில் அழைத்த உபகரணத்தை உருவாக்கினார். இது ஒளிரும் பல்புடன் கூடிய நெகிழ்வான முனையில் சின்னஞ்சிறிய கேமரா இணைக்கப்பட்ட அமைப்பைக் கொண்டதாக இருந்தது. அதனை அவர்கள் எக்ஸ்-ரேவில் கண்டறியமுடியாத வயிற்றுப் புண்களை புகைப்படமெடுத்தல் மற்றும் தொடக்க நிலையில் உள்ள வயிற்றுப் புற்றுநோயைக் கண்டறிதல் போன்றவற்றிற்கு பயன்படுத்த சாத்தியமாயிற்று.

ஃபைபர் ஒளியியல்[தொகு]

1950களின் முற்பகுதியில் ஹாரோல்ட் ஹாப்கின்ஸ் ஒரு “ஃபைப்ரோஸ்கோப்பினை” (நெகிழ்வான கண்ணாடி ஃபைபர்களின் ஒத்திசைவானத் தொகுப்பினால் உருவப்படத்தை பரிமாற்ற முடிந்தது) வடிவமைத்தார், அது மருத்துவம் மற்றும் தொழித்துறை ஆகிய இரண்டு தரப்பிலும் பயனுள்ளதாக இருந்தது நிரூபிக்கப்பட்டது. இந்த ஃபைபர்களின் தொடர்ந்த ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாடு, உருவப்படத் தரத்தினை மேலும் மேம்பாடடைய வழிவகுத்தது. தொடர்ந்த கண்டுபிடிப்புகள் காரணமாக, ஆற்றல் மிக்க வெளிப்புற மூலத்தில் இருந்து இலக்குப் பகுதிக்கு ஒளிர்தலை ஏற்படுத்துவதற்கு கூடுதலான ஃபைபர்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன, ஆகையால் அங்கு விளக்கமான பார்வையிடல் மற்றும் வண்ண நிழற்படவியலுக்கு தேவைப்படும் முழுமையான நிறமாலை ஒளியூட்டலின் உயர் நிலையை அடையமுடிந்தது. (எண்டோஸ்கோப்பின் முனையின் மீது சிறிய மின்னிழை விளக்கு கொண்ட முந்தைய செயல்முறை மங்கலான சிவப்பு விளக்கில் பார்க்க வேண்டியிருந்ததாலோ அல்லது அதிகரிக்கும் ஒளி வெளியீட்டினால் நோயாளியின் உட்பகுதி எரியும் அபாயம் இருந்ததன் காரணமாகவோ கைவிடப்பட்டது.) ஒளியியல் பக்கத்தின் முன்னேற்றத்துடன் ஒன்றுசேர்ந்து, எண்டோஸ்கோபி செய்பவரின் கைகளில் இருக்கும் கட்டுப்பாடுகள் மூலமாக முனையைக் 'கட்டுப்படுத்தும்' திறன் மற்றும் உடம்பிற்குள்ளேயே இணைக்கப்பட்ட எண்டோஸ்கோப் அதாகவே செயல்படும் விதமாக தொலைவில் இருந்தே அறுவை சிகிச்சை உபகரணங்களை இயக்க முடியக்கூடிய கண்டுபிடிப்புகள் போன்ற மேம்பாடுகள் ஏற்பட்டன. இது தற்போது நாம் அறிந்த காவித்துளை அறுவை சிகிச்சையின் தொடக்கமாக இருந்தது. போர்ச்சுகலைச் சேர்ந்த ஃபெர்னான்டோ ஆல்வெஸ் மார்டின்ஸ், முதல் ஃபைபர் ஒளியியல் எண்டோஸ்கோப்பைக் கண்டறிந்தார் (1963/64)

ராட்-லென்ஸ் எண்டோஸ்கோப்புகள்[தொகு]

எனினும், ஃபைப்ரோஸ்லோப்பில் உருவப்படத் தரத்தில் இயற்பியல்சார் எல்லைகள் இருந்தன. நவீன சொல்லியலில், 50,000 ஃபைபர்கள் என்று சொல்லப்படும் ஒரு தொகுப்பு திறனான பிக்சல் உருவப்படத்தை மட்டுமே கொடுக்கும், அதில் கூடுதலாக, தொடர்ந்த பயன்பாட்டின் நெகிழ்வு ஃபைபர்களை உடைக்கிறது, அதனால் கூடுதலாக பிக்சல்களில் இழப்புக்கள் ஏற்படும். இறுதிய பெரும்பாலானவை இழந்துவிடும், அது ஒட்டுமொத்த தொகுப்பை (மிகுதியான செலவில்) மாற்ற வேண்டிய நிலையை ஏற்படுத்தும். ஒளியியலில் தொடர்ந்த எந்த மேம்பாட்டுக்கும் மாறுபட்ட அணுகுமுறை தேவை என்பதை ஹாப்கின்ஸ் உணர்ந்தார். முந்தைய திடமான எண்டோஸ்கோப்புகள் மிகவும் குறைவான ஒளி ஊடுகடத்துதிறன் மற்றும் மிகவும் மோசமான உருவப்படத் தரம் ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்பட்டன. அறுவை சிகிச்சைக் கருவிகள் மற்றும் அதனுடன் ஒளியூட்டல் அமைப்பு ஆகியவை செலுத்துவதின் அறுவை சிகிச்சை தேவைகள் உண்மையில் எண்டோஸ்கோபியின் குழாயினுள் இருந்தது - அவை அவற்றுள் மனித உடம்பின் மூலமாக பரிமாணங்களில் வரம்புக்குட்பட்டவையாக இருந்தன - உருவப்பட ஒளியியலுக்கு மிகவும் சிறிய அறையே ஒதுக்கப்பட்டது. வழக்கமான அமைப்பின் சின்னச்சிறிய லென்ஸ்களுக்கு, லென்ஸ் பகுதியின் திரளான மறைவுப் பகுதியின் வளையத்தின் ஆதரவு தேவையாக இருந்தது; அவற்றை உற்பத்திசெய்வது மற்றும் பொருத்துவது நம்பமுடியாத அளவிற்குக் கடினமாக இருந்தது, மேலும் அது ஒளியியல் ரீதியாக கிட்டத்தட்ட பயனற்றதாகும். கண்ணாடித் தடிகளுடன் 'சிறிய லென்ஸ்களுக்கு' இடையில் காற்று இடைவெளிகளை நிரப்பி அதற்குப் பொருத்தமான தீர்வை ஹாப்கின்ஸ் உருவாக்கினார் (1960களின் பிற்பகுதியில்). இது எண்டோஸ்கோபின் குழாயினுள் சரியாகப் பொருந்தியது, மேலும் அவை தானாகவே வரிசைப்படுத்திக்கொள்ளுதல் மற்றும் மற்ற ஆதரவு எதுவும் தேவையற்ற தன்மை கொண்டதாக உருவாக்கின, மேலும் அவை முற்றிலும் சிறிய லென்ஸ்களை விநியோகிப்பதற்கு அனுமதித்தன. ராட்-லென்ஸ்கள் கையாளுவதற்கு மிகவும் எளிதானதாக இருந்தன, மேலும் அதில் மிகவும் அதிக சாத்தியமுள்ள விட்டம் பயன்படுத்தப்பட்டது. அத்துடன் ராட் இறுதிகளுக்குப் பொருத்தமான வளைவு மற்றும் மேல்பூச்சு மற்றும் கண்ணாடி வகைகளின் உகந்த தேர்வுகள் போன்ற அனைத்தும் ஹாப்கின்ஸால் கணக்கிடப்பட்டு குறிப்பிடப்பட்டன, அதில் உருவப்படத் தரமானது குழாய்களின் விட்டம் 1மிமீ மட்டுமே இருந்தாலும் கூட பரிமாற்றப்பட்டது. அது போன்ற சிறிய விட்டத்துடன் கூடிய உயர் தர 'தொலைநோக்கியுடன்', கருவிகள் மற்றும் ஒளியூட்டல் அமைப்புகள், வெளிப்புறக் குழாயினுள் செளகரியமாகப் பொருந்தின. இரண்டு நபர்கள் நீண்ட மற்றும் செயல்திறமிக்க கூட்டினை மேற்கொண்டு இந்த புதிய எண்டோஸ்கோப்புகளை முதன் முதலில் உருவாக்கினர், கார்ல் ஸ்டோர்ஸ் மீண்டும் ஒரு முறை அதில் ஒருவரானார். உடலுக்குள் இருக்கும் சில மண்டலங்களுக்கு (முதன்மையாக இரையகக்குடல் பாதை) நெகிழ்வான எண்டோஸ்கோப்புகள் எப்போதும் தேவை என்றபோதும், திண்மையான ராட்-லென்ஸ் எண்டோஸ்கோப்புகள் சில விதிவிலக்கான செயல்பாடுகளைக் கொண்டிருக்கின்றன, அவை இந்நாட்களில் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் உபகரணமாக இருக்கின்றன, மேலும் நடைமுறையில் அவை நவீன சாவித்துளை அறுவை சிகிச்சையின் சாத்தியத்திற்கான காரணியாக இருக்கின்றன. (ஹாரோல்ட் ஹாப்கின்ஸ் அவரது மருத்துவ-ஒளியியல் முன்னேற்றத்தின் காரணமாக மருத்துவ சமூகங்களால் உலகளவில் பாராட்டப்படுகிறார் மற்றும் மதிக்கப்படுகிறார். 1984 இல் அவர் ராயல் சொசைட்டியால் ரூம்ஃபோர்ட் பதக்கத்தினைப் பெற்ற போது, அது அவருடைய தகுதியை எடுத்துக்கூறுவதின் முக்கிய பகுதியாக அமைந்தது.)

தொற்று நீக்கம்: தகுந்த நேரத்திற்குள் ஃபைபர் எண்டோஸ்கோப்புகளின் தொற்று நீக்கம் இன்றியமையாத முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இருக்கிறது. முதல் தொற்றுநீக்கச் சாதனம் 1976 இல் ஜெர்மனியில் உள்ள போன் பல்கலைக்கழகத்தில் எஸ்.ஈ.மைடெரரால் உருவாக்கப்பட்டது.

இடர்கள்[தொகு]

  • நோய்த்தொற்று
  • உறுப்புக்களில் துளையேற்படல்
  • அதிகப்படியான-உணர்வற்ற நிலை

எண்டோஸ்கோபிக்குப் பிறகு[தொகு]

இந்த செயல்முறைக்குப் பிறகு, நோயாளி, எண்டோஸ்கோபியில் தகுதியடைந்த தனிநபர் மூலமாக உற்றுநோக்கப்படுவார் மற்றும் கண்காணிக்கப்படுவார் அல்லது குணமடைந்த பகுதிக்கு குறிப்பிட்ட காலம் வரை மருந்து உட்கொள்ளல் தேவையாக இருக்கும். எப்போதாவது நோயாளிக்குத் தொண்டையில் மிதமான புண் ஏற்படலாம், அதற்கு உடனடியாக உப்பு நீராக் கொப்பளிக்க வேண்டும், அல்லது நடைமுறையின் போது சிகிச்சைக்குத் தேவையான காற்று பயன்படுத்தப்படுவதன் காரணமாக உடல் விரிந்தது போன்ற உணர்வு ஏற்படலாம். இரண்டு பிரச்சினைகளுமே மிதமானவை மற்றும் விரைவில் குணமாகக் கூடியவை. முழுமையாக குணமடையும் போது, நோயாளி எப்போது அவரது வழக்கமான உணவுமுறையை எடுத்துக்கொள்ளலாம் (அநேகமாய் சில மணி நேரங்களில்) என்பதை அறிவுறுத்திய பின்னர் அவரை வீட்டிற்குச் செல்ல அனுமதிப்பார்கள். உணர்வற்ற நிலைக்கு உட்படுத்தப்படுவதன் காரணமாக, நோயாளியை மற்றொரு நபர் வீட்டிற்கு அழைத்துச் செல்வதற்கான வசதி செய்யப்பட்டிருத்தல் அவசியம், மேலும் அவர்கள் குறிப்பிட்ட நாட்களுக்கு அவர்களாகவே வாகனம் ஓட்டக்கூடாது மற்றும் இயந்திரங்களைக் கையாளக்கூடாது.

சமீபத்திய மேம்பாடுகள்[தொகு]

கேப்ஸ்யூல் எண்டோஸ்கோபி.

ரோபோடிக் அமைப்புகளின் பயன்பாட்டினால் தொலைஅறுவைசிகிச்சை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது, இதில் அறுவை மருத்துவர் நோயாளியிடமிருந்து பாதிக்கப்பட்ட பகுதியை உடல்சார்ந்து நீக்கிவிட்டு அறுவை சிகிச்சை மேற்கொள்ளலாம். முதல் டிரான்ஸேட்லான்டிக் அறுவை சிகிச்சை (லின்ட்பெர்க் அறுவைசிகிச்சை) என அழைக்கப்படுகிறது

மேலும் காண்க[தொகு]

குறிப்புகள்[தொகு]

  1. National Digestive Diseases Information Clearinghouse (November 2004). "Upper Endoscopy". National Institutes of Health. பார்த்த நாள் 2007-10-07.
"http://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=உள்நோக்கியியல்&oldid=1513514" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது