மின்காந்தத் தூண்டல்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்

மின்காந்தத் தூண்டல் (Electromagnetic induction) என்பது, ஒரு கடத்தியினை மாறும் காந்தப் பாயத்திற்கிடையே வெளிப்படுத்தும்போது, அக்கடத்தியின் இரு முனைகளுக்கிடையே மின்னழுத்தம் உண்டாகும் நிகழ்வைக் குறிக்கிறது. பாரடேயின் மின்காந்தத் தூண்டல் விதிகள் ( Faraday's law of electromagnetic induction ) இரண்டு விதிகளுள்ளன. முதல் விதி, ஒரு முற்றுப்பெற்ற மின் சுற்றுடன் இணைந்த காந்தப் பாயம் (Flux) எப்போதெல்லாம் மாறுகிறதோ அப்போதெல்லாம் அந்த கம்பிச் சுருளில் ஒரு மின் இயக்க விசை(E.M.F) (மின்னோட்டம் -induced current) தோற்றுவிக்கப்படுகிறது அல்லது தூண்டப்படுகிறது. .இந்த விளைவு காந்த பாயம் மாறுமட்டுமே உள்ளது. இதுவே முதல் விதி. தூண்டப்பட்ட மின் இயக்கவிசை அல்லது மின்னோட்டம் -இவைகளின் அளவுகள் அலகு நேரத்தில் காந்தப் பாயத்தின் மாறுபாட்டிற்கு நேர் வீதத்தில் உள்ளது. இது இரண்டாவது விதியாகு்ம்

1831ல் மைக்கெல் ஃபாரடே என்பார் மின்காந்தத் தூண்டலைக் கண்டுபிடித்தார் என்று சொல்லப்படுகிறது. அதே ஆண்டு யோசப்பு ஹென்றி என்பாரும் இதனைச் சுயமாகக் கண்டுபிடித்தார் என்றும் அறியப்படுகிறது. ஆனால் ஃபாரடே தான் முதலில் இக்கண்டுபிடிப்பை வெளியிட்டார்.

ஒரு மூடப்பட்ட சுற்று காந்தப் பாயத்துடன் தொடர்பு கொண்டிருக்கும்போது, அக்காந்தப் பாயத்தில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தினால், அதன் விளைவாக அச்சுற்றில் ஒரு மின்னழுத்தம் உருவாகி மின்னோட்டம் தூண்டப்படுகிறது. அவ்வாறு உருவாகும் மின்னழுத்தத்தைத் தூண்டப்பட்ட மின்விசை எனவும், அப்பாதையில் பாயும் மின்னோட்டத்தைத் தூண்டப்பட்ட மின்னோட்டம் என்றும் அழைப்பர்.

"http://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=மின்காந்தத்_தூண்டல்&oldid=1470392" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது