உள்ளடக்கத்துக்குச் செல்

மறைஞான சம்பந்தர்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
(மறைஞானசம்பந்தர் இலிருந்து வழிமாற்றப்பட்டது)

மறைஞானசம்பந்தர் என்பது சைவசித்தாந்த மரபில் முதன்மை இடங்களைப் பிடித்துக்கொண்ட பல அறிஞர்கள் சூடிக்கொண்ட பெயர்களாகும். அவர்களில் மூவர் குறிப்பிடத்தக்கோர். முதலாமவர் 13ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த சைவசித்தாந்திகளின் சந்தான குரவர் நால்வரில் ஒருவர். அடுத்தவர் 15ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த திருப்புத்தூரார் எனும் புலவர். மூன்றாமவர் 16ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த களந்தையூரார் எனும் முதன்மையான சித்தாந்த அறிஞர்.

சந்தானகுரவர் மறைஞான சம்பந்தர்

[தொகு]

மறைஞானசம்பந்தர்களில் இவரே மூத்தவரும் முதன்மையானவரும். தமிழ் சைவசித்தாந்த சந்தான குரவர் மரபில் சொல்லப்படும் நால்வரில் இவர் மூன்றாமவர். அருணந்தி சிவாச்சாரியாரின் சீடராக விளங்கியவர். தனக்கு முன்னர் வாழ்ந்த மெய்கண்டதேவர், அருணந்தி சிவாச்சாரியார் ஆகியோர் அருளிய சித்தாந்த நூல்களாகிய சிவஞானபோதம், சிவஞான சித்தியார், இருபா இருபஃது ஆகிய நூல்களைக் கற்று அவை கூறும் சித்தாந்த உண்மைகளை தம் மாணக்கருக்குக் கற்பித்தார். மறைஞானசம்பந்தரது பெருமைகளையும், அவரது சைவ சித்தாந்தப் பணிகளையும், இவரின் சீடராகிய உமாபதி சிவாச்சாரியார் தனது நூல்கள் வாயிலாக வெளிப்படுத்தியுள்ளார். சந்தான குரவர் நால்வருள் மறைஞானசம்பந்தர் சித்தாந்த நூல்கள் எதனையும் எழுதவில்லை என்றும், சதமணிக் கோவை இவர் இயற்றியநூல் என்றும், இருவேறு கருத்துண்டு.

புத்தூர் மறைஞானசம்பந்தர்

[தொகு]

15ஆம் நூற்றாண்டில் இராமநாதபுரம் மாவட்டம் திருப்புத்தூரில் வாழ்ந்த இவரை "திருவம்பலமுடையார் மறைஞானசம்பந்தர்" என்றும் சொல்வதுண்டு. இவர் திருப்புத்தூர் சிவபெருமான் திருவிளையாடல்களைக் கூறும் ஓங்குகோயில் புராணம் என்னும் நூலைச் செய்த சைவத் தமிழ்ப்புலவர்.

களந்தை மறைஞானசம்பந்தர்

[தொகு]

இவர் சிதம்பரத்தில் வாழ்ந்ததி௫க்கயிலாய பரம்பரை வேளாக்குறிச்சி ஆதீன சீடர் மறைஞானசம்பந்தர் சிதம்பரத்தில் குகை மடத்தில் வாழ்ந்தபோது இவர் தன் புலன்களை அடக்குவதற்கு உதவியாகத் தன் கண்களைக் கட்டிக்கொண்டு வாழ்ந்தார். இதனால் இவரைக் ‘கண்கட்டி பண்டாரம்’ என மக்கள் அழைத்தனர். சிறியனவும் பெரியனவுமான பல நூல்களை இயற்றிய புலவர்.[1] களந்தை என்னும் ஊரில் பிறந்த இவரது காலம் 16ஆம் நூற்றாண்டு என்பது, இவர் கமலாலய புராணம் செய்த ஆண்டாக, பொபி 1546 (கலி 4647) சொல்லப்படுவதன் மூலம் அறிந்துகொள்ளமுடியும். இவர் எழுதிய நூல்களாவன:

அருணகிரிப் புராணம், கமலாலய மான்மியம் எனும் தமிழ்த் தலபுராணங்களும் வடமொழியில் ஆன்மார்த்த பூஜா பத்ததி எனும் நூலும் இவரால் எழுதப்பட்டுள்ளன. சிவதருமோத்திரத்தை தமிழ்மொழியாக்கியதுடன், இவர் எழுதியதாகச் சொல்லப்படும் பரமத திமிரபானு, இறைவனூறுபயன் என்பன இன்று கிடைக்கவில்லை.

ஆன்மானந்தவாதம்

[தொகு]

களந்தை மறைஞானசம்பந்தரின் சைவப் பணிகளுள் பிரதானமானது சைவசித்தாந்த தத்துவ உண்மைகளை எளிமையான வடிவில் போதித்தமையாகும். அவர் தமிழ்ச் சைவசித்தாந்தத்தில் "ஆன்மானந்தவாதம்" எனும் புதிய கொள்கையை முன்வைத்தார். அதன்படி, ஆன்மா இயல்பாகவே "ஆனந்தம்" எனும் பெருமகிழ்வு இயல்பைக் கொண்டது. அது ஆணவமலத்தால் மறைக்கப்பட்டுள்ளது. முத்தியில் ஆணவமலம் அகல்வதால் ஆன்மா ஆனந்தமடையும் என்பது இக்கோட்பாடு. ஆன்மானந்தவாதத்தை இவரது முத்திநிலை நூலில் காணலாம். மரபான சைவசித்தாந்தத்தில் ஆனந்தம் என்பது இறைவனுக்குரிய இயல்பே என்பதால் கண்கட்டியாரின் முக்திநிலையை மறுத்து தருமை ஆதீன முதலாம் குருமகாசன்னிதானமான குருஞான சம்பந்தர், முத்தி நிச்சயம் எனும் நூலை எழுதியுள்ளார்.[2]

வேறு நூல்கள்

[தொகு]

மறைஞானசம்பந்தர் தஞ்சாவூர் சரஸ்வதி மஹால் நூல் நிலையத்தில் காணப்படும் "சகஸ்ரநாமபாஷ்யம்" என்னும் உரை நூலை எழுதினார் என்று சொல்லப்படுவதுண்டு. இந்நூல் களந்தையூராரால் அல்லது திருப்புத்தூராரால் எழுதப்பட்டிருக்கக்கூடும்.

ஒப்புநோக்குக

[தொகு]

கருவிநூல்

[தொகு]
  • மு. அருணாசலம், தமிழ் இலக்கிய வரலாறு, பதினாறாம் நூற்றாண்டு, பாகம் 2, 2005


மேற்கோள்கள்

[தொகு]
  1. ↑ “இவரது நூல்கள் நாப் பழகிச் சந்த இன்பம் படச் சொல்ல வராது” – வெள்ளியம்பலத் தம்பிரான் கூற்று.
  2. ↑ சுவாமிநாதபண்டிதர் (பதி.),[1935] முக்திநிச்சயம் மூலமும் உரையும், ப.1-15

உசாத்துணை நூல்கள்

[தொகு]
  • சைவ சமயம், கொழும்பு விவேகானந்த சபை வெளியீடு, 1978
  • சைவ நெறி, கல்வி வெளியீட்டுத் திணைக்களம், 2009
  • மு. அருணாசலம், தமிழ் இலக்கிய வரலாறு, பதினைந்தாம் நூற்றாண்டு, 2005
"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=மறைஞான_சம்பந்தர்&oldid=4621550" இலிருந்து மீள்விக்கப்பட்டது