டேவிடு இல்பேர்ட்டு

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்
டேவிடு இல்பேர்ட்டு
Hilbert.jpg
டேவிடு இல்பேர்ட்டு (1912)
பிறப்பு ஜனவரி 23, 1862(1862-01-23)
பிறப்பிடம் கொனிசுபெர்க்கு அல்லது வெஃக்லா, புருசியாவின் மாகாணம் (இன்று நாமென்ஸ்க், காலின்கிராடு ஓப்லாஸ்து, உருசியா)
இறப்பு பெப்ரவரி 14 1943 (அகவை 81)
இறப்பிடம் கோட்டிங்கென், செருமனி
வாழிடம் செருமனி
தேசியம் செருமானியர்
துறை கணிதம் மற்றும் மெய்யியல்
பணி நிறுவனம் கொனிசுபெர்க்கு பல்கலைக்கழகம்
கோட்டிங்கென் பல்கலைக்கழகம்
கல்வி கற்ற இடங்கள் கொனிசுபெர்க்கு பல்கலைக்கழகம்
அறியப்படுவது இல்பேர்ட்டின் அடிப்படைத் தேற்றம்
இல்பேர்ட்டின் கருதுகோள்கள்
இல்பேர்ட்டின் சிக்கல்கள்
இல்பேர்ட்டின் திட்டம்
ஐன்சுடீன்–இல்பேர்ட்டு வினை
இல்பேர்ட்டு வெளி
விருதுகள் வேந்திய சமூகத்தின் தோழமை உறுப்பினர்[1]

டேவிடு இல்பேர்ட்டு (David Hilbert, மாற்று ஒலிப்பு:டேவிட் ஹில்பெர்ட்) FRS[1] (சனவரி 23, 1862 – பெப்ரவரி 14, 1943) ஓர் செருமானிய கணிதவியலாளர். பத்தொன்பது மற்றும் இருபதாம் நாற்றாண்டுத் துவக்க காலத்தில் மிகவும் தாக்கமேற்படுத்திய கணிதவியலாளராக அறியப்படுகிறார். பலத் துறைகளில் அடிப்படைத் தத்துவங்களை கண்டறிந்தும் மேம்படுத்தியும் உள்ளார். மாறாக் கோட்பாடு மற்றும் வடிவவியலில் இல்பேர்ட்டின் கருதுகோள்கள் முக்கியமானவை. மேலும் இவர் இல்பேர்ட்டு வெளிகள் என்ற கொள்கையை உருவாக்கியுள்ளார்[2] ; இவை சார்பலன் பகுப்பாய்வின் அடிக்கற்களாக விளங்குகின்றன.

இல்பேர்ட்டு ஜியார்ஜ் கன்டரின் கணக் கோட்பாட்டினை மற்றும் வரம்பிலி எண்களை ஏற்றுக்கொண்டதுடன் அதனை ஆதரிக்கவும் செய்தார். 1900ஆம் ஆண்டில் அவர் அளித்த கணிதச் சிக்கல்களின் தொகுப்பு இருபதாம் நூற்றாண்டின் பல கணித ஆய்வுக் கட்டுரைகளுக்கு காரணமாக அமைந்தது என்பதைக் கொண்டு இவரது கணித வல்லமையை அறியலாம்.

தற்கால கணித இயற்பியலுக்கான முக்கிய கருவிகளை மேம்படுத்துவதிலும் முறைமைகளை நிறுவுவதிலும் இல்பேர்ட்டு மற்றும் அவரது மாணாக்கர்களின் பங்கு குறிப்பிடத்தக்கது. கணித ஏரணம் மற்றும் நிரூபணக் கோட்பாடுகளின் நிறுவனர்களில் ஒருவராகவும் கணிதத்திற்கும் உயர்ஏரணக் கணிதத்திற்கும் உள்ள வேறுபாட்டை உணர்ந்த முதல் கணிதவியலாளர்களில் ஒருவராகவும் இல்பேர்ட்டு கருதப்படுகிறார். [3]

பிற்கால வாழ்க்கையும் இறப்பும்[தொகு]

இல்பேர்ட்டு தான் பணிசெய்த தேவாலயங்களுக்கு எதிராகவே அவரின் ஆய்வுக்கருத்துகள் மூலம் பார்க்கப்பட்டார்.[4] இவர் இறைவன் இருப்பை அறியத் தெரியாதவர் என அடையாளம் காட்டப்பட்டு தேவாலயத்தை விட்டு நீக்கப்பட்டார்.[5] கணிதச் ச,அன்பாடுகள் என்பது கடவுளை சாராத ஒன்று என்றும் அவை முந்தைய கடவுள் கற்பனைக் கதைகளுடன் தொடர்பற்றது எனவும் வாதிட்டார்.[6][7]

இல்பேர்ட்டு நாசிச ஆசிரியர்கள் மூலம் மற்ற முக்கியமான ஆசிரியர்கள் அனைவரும் கோட்டிங்கனின் ஜார்ஜு ஆகஸ்டு பல்கலைக்கழகத்தில் இருந்து நீங்கும் வரை அதாவது 1933 வரை பணியாற்றினார்.[8] இல்பேர்ட்டு 1943ல் காலமானார். அவரின் இறப்பு பற்றிய விவரங்கள் வெளி உலகுக்கு ஆறு மாதங்கள் கழித்தே அறிவிக்கப்பட்டன.[9]

கருதுகோள்களும் சிக்கல்களும்[தொகு]

இயற்பியல் ஆசிரியராக[தொகு]

1912ஆம் ஆண்டு வரை இல்பேர்ட்டு கணிதவியலாளராக இருந்தார். அவருடன் பணியாற்றிய கணிதவியலாளரும் ஆசிரியருமான ஹெர்மன் 1912ல் மரணம் அடைந்தார். அதனால் இவர் 1913ஆம் ஆண்டில் இருந்து இயற்பியல் ஆசிரியர் ஆனார்.[10] அல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன் புவியீர்ப்பு கொள்கைகளின் அடிப்படைகளை 1907ஆம் ஆண்டிலேயே வடிவமைத்து இருந்தாலும் பொதுச் சார்புக் கோட்பாடை இறுதி வடிவத்துக்கு கொண்டுவர பெரிதும் போராடினார். அதனால் இல்பேர்ட்டு தான் பணி செய்த பல்கலைக்கழகத்துக்கு அல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீனை அழைத்து அது தொடர்பான விரிவுரைகளை பாடம் எடுக்குமாறு வேண்டினார். 1915ஆம் ஆண்டில் ஐன்ஸ்டீன் தன் புவியீர்ப்பு கொள்கைகளின் முக்கிய விடயங்களை பதிவாக்கிய போதே இல்பேர்ட்டும் தான் செய்த புவியீர்ப்பு சமன்பாடு பற்றிய விடயங்களை பதிவாக்கி இருந்தாலும் இக்கொள்கையில் ஐன்ஸ்டீனே முழு உரிமை உடையவர் என்று கூறினார்.[11]

இல்பேர்ட்டின் கருதுகோள்கள்[தொகு]

1899ஆம் ஆண்டில் வடிவக் கணிதத்தின் அடித்தளங்கள் (Grundlagen der Geometrie) என்ற தமது ஆக்கத்தை வெளியிட்டார். இதில் வழைமையான யூக்ளிடின் கருதுகோள்களுக்கு மாறாக இல்பேர்ட்டின் கருதுகோள்கள் என்ற முறையான தொகுப்பை முன்மொழிந்தார். இவை யூக்ளிடின் கருதுகோள்களின் தளர்ச்சிகளைக் களைய பயனுள்ளவையாக இருந்தன.

1900ஆம் ஆண்டு பாரிசு|பாரிசில் நடந்த பன்னாட்டு கணிதவியலாளர் மாநாட்டில் பல தீர்வுகாணாத கணிதச் சிக்கல்களை எடுத்தியம்பினார். இதுவே ஒரு தனி கணிதவியலாளரால் தொகுக்கப்பட்ட தீர்வுகாணா சிக்கல் தொகுப்பாக அமைந்துள்ளது. இதனைப் பின்னர் 23 சிக்கல்களாக விரிவுபடுத்தினார்.[12][13]

இல்பேர்ட்டின் திட்டம்[தொகு]

1920இல் உயர் ஏரணக் கணிதத்தில் இவர் துவங்கிய ஆய்வுத்திட்டம் இல்பேர்ட்டின் திட்டம் என அழைக்கப்பட்டது. கணிதம் திடமான முழுவதும் ஏரணமான தளத்தில் அமைய வேண்டும் என விரும்பினார். இதற்கான வழிமுறைகளாக அவர் முன்மொழிந்தவை:

  1. சரியாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முடிவுள்ள கருதுகோள்கள்
  2. மேலும் இந்தக் கருதுகோள்கள் நிலைத்தவையாக நிரூபிக்கப்பட வேண்டும்.

இந்த முன்மொழிதலை உருவாக்கிடத் தேவையான துறைசார் மற்றும் மெய்யியல் காரணங்கள் இல்பேர்ட்டிடம் இருந்தன.

மேற்கோள்கள்[தொகு]

  1. 1.0 1.1 Weyl, H. (1944). "David Hilbert. 1862-1943". Obituary Notices of Fellows of the Royal Society 4 (13): 547. doi:10.1098/rsbm.1944.0006.  edit
  2. "David Hilbert". Encyclopædia Britannica (2007). பார்த்த நாள் 2007-09-08.
  3. Zach, Richard (2003-07-31). "Hilbert's Program". Stanford Encyclopedia of Philosophy. பார்த்த நாள் 2009-03-23.
  4. The Hilberts had by this time left the Reformed Protestant Church in which they had been baptized and married. - Reid 1996, p.91
  5. "David Hilbert". Soylent Communications. பார்த்த நாள் 26 July 2012. "Listed as an agnostic in NNDB.com"
  6. "Mathematics is a presuppositionless science. To found it I do not need God, as does Kronecker, or the assumption of a special faculty of our understanding attuned to the principle of mathematical induction, as does Poincaré, or the primal intuition of Brouwer, or, finally, as do Russell and Whitehead, axioms of infinity, reducibility, or completeness, which in fact are actual, contentual assumptions that cannot be compensated for by consistency proofs." David Hilbert, Die Grundlagen der Mathematik, Hilbert's program, 22C:096, University of Iowa.
  7. Michael R. Matthews (2009). Science, Worldviews and Education. Springer. p. 129. ISBN 9789048127795. "As is well known, Hilbert rejected Leopold Kronecker's God for the solution of the problem of the foundations of mathematics." 
  8. ""Shame" at Göttingen". (Hilbert's colleagues exiled)
  9. Reid 1996, p. 213.
  10. Reid 1996, p. 129.
  11. Since 1971 there have been some spirited and scholarly discussions about which of the two men first presented the now accepted form of the field equations. "Hilbert freely admitted, and frequently stated in lectures, that the great idea was Einstein's."Every boy in the streets of Gottingen understands more about four dimensional geometry than Einstein," he once remarked. "Yet, in spite of that, Einstein did the work and not the mathematicians" (Reid 1996, pp. 141-142, also Isaacson 2007:222 quoting Thorne p. 119).
  12. Reid, Constance 1996. Hilbert. Springer-Verlag, New York. p74; see footnote 1. ISBN 0-387-94674-8.
  13. A reliable source of Hilbert's axiomatic system, his comments on them and on the foundational "crisis" that was on-going at the time (translated into English), appears as Hilbert's 1927 "The foundations of mathematics". This can be found on p. 464ff in Jean van Heijenoort (editor) 1976/1966, From Frege to Gödel: A Source Book in Mathematical Logic, 1979–1931, Harvard University Press, Cambridge MA, ISBN 0-674-32449-8(pbk.).

வெளி இணைப்புகள்[தொகு]

Wikiquote-logo.svg
விக்கிமேற்கோள்களில் பின் வரும் நபர் அல்லது தலைப்பு தொடர்பான மேற்கோள்கள் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன:

"http://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=டேவிடு_இல்பேர்ட்டு&oldid=1488350" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது