உச்சிஷ்டம்
உச்சிஷ்டம் ("எச்சில்") என்பது ஒரு இந்திய மற்றும் இந்து சமய கருத்தாகும். இது உமிழ்நீரால் உணவு மாசுபடுவது தொடர்பான ஒரு கருத்தாகும். இந்த வார்த்தைக்கு பல்வேறு அர்த்தங்கள் இருந்தாலும், ஆங்கிலத்தில் சரியான இணை இல்லை என்றாலும், இது பொதுவாக ஆங்கிலத்தில் "எஞ்சியவை" ("லீவிங்ஸ்") என்று மொழிபெயர்க்கப்படுகிறது.[1][2][3] உச்சிஷ்டம் என்பது ஒரு நபர் சாப்பிட்ட பிறகு மீதமுள்ள உணவை குறிக்கிறது. ஒரு பரந்த பொருளில், இது உமிழ்நீர் அல்லது வாயின் உட்புறத்துடன் தொடர்பு கொண்ட உணவு அல்லது கையின் மாசுபாட்டைக் குறிக்கிறது. ஒரு நபர் அல்லது தட்டு உச்சிஷ்ட உணவுடன் தொடர்பு கொண்ட பிறகு உச்சிஷ்டம் என்று கூறப்படுகிறது.[1] உச்சிஷ்ட உணவு, மக்கள் மற்றும் பாத்திரங்கள் சடங்கு ரீதியாக தூய்மையற்றதாகக் கருதப்படுகிறது. ஒரு நபர் தனது கையையும் (இந்துக்கள் பாரம்பரியமாக தங்கள் விரல்களால் சாப்பிடுகிறார்கள்) மற்றும் வாயையும் கழுவுவதன் மூலம் இவை சுத்திகரிக்கப்பட முடியும்.
ஒருவருக்கு உச்சிஷ்ட உணவை வழங்குவது மிகவும் அவமரியாதையாகும், இருப்பினும் சமூக ரீதியாக உயர்ந்த நபர்கள் மற்றும் பிறர் உணவுக்கு விதிவிலக்குகள் உள்ளன. பாரம்பரிய இந்து மதத்தில் இந்து தெய்வங்களுக்கு இது போன்ற காணிக்கைகள் தடைசெய்யப்படுகின்றன.
கருத்து
[தொகு]உச்சிஷ்டாவை "நிராகரிக்கப்பட்டது, பழுதடைந்தது, வாயிலிருந்து எச்சில் துப்புவது (உணவின் எச்சங்கள்); வாயிலோ அல்லது கைகளிலோ உணவு எஞ்சியிருப்பவர், கைகளை கழுவாதவர் மற்றும் வாய் அதனால் தூய்மையற்றதாகவும் கருதப்படுகிறது; இலைகள், துண்டுகள், மீதமுள்ள (குறிப்பாக உணவு)" என்று பல பொருள் கொள்ளலாம்.[4][5]
இந்து சட்ட நூலான மனுதரும சாத்திரத்தின் பழமையான மற்றும் மிகவும் பிரபலமான வர்ணனையாளர்களில் ஒருவரான மேதாதிதி (c. 850–1050 CE), உச்சிஷ்டத்தின் அர்த்தங்களை பட்டியலிடுகிறார்: [1]
- முதன்மையான பொருள்: அது ஒருவரின் வாயின் உட்புறத்தில் தொடர்பு கொண்ட : உணவு அல்லது கையால் மாசுபடுதல்
- "உண்பவர், உண்ட உணவு" அல்லது ஒருவர் சாப்பிட்ட தட்டில் தொடர்பு கொள்வதால் ஏற்படும் மாசு
- ஒருவர் சாப்பிட்ட பிறகு அவரின் தட்டில் எஞ்சிய உணவு
- அனைவருக்கும் பரிமாறப்பட்ட பிறகு பரிமாறும் பாத்திரத்தில் மீதமுள்ள உணவு
- மனித கழிவுகளை கடந்து சென்ற ஒரு நபர் சுத்திகரிப்புக்கு முன்
வியர்வை போன்ற பிற உடல் பொருட்களைப் போலவே, உமிழ்நீரும் உடலின் ஒரு பகுதியாகக் கருதப்படுகிறது. எனவே, உமிழ்நீருடன் தொடர்பு கொள்வது தூய்மையற்றதாகக் கருதப்படுகிறது. [6] ஒருவரின் உமிழ்நீரில் உள்ள பாக்டீரியா அல்லது வைரஸ்கள் மூலம் குறுக்கு மாசுபாட்டின் மூலம் ஒருவரின் ஆரோக்கியம் அச்சுறுத்தப்படலாம்.[7] பேசும் போது ஒருவரிடமிருந்து மற்றொருவருக்கு பரவும் உமிழ்நீர் துளிகள் தூய்மையற்றதாக கருதப்படுவதில்லை.[8]
பிராந்திய பெயர்கள்
[தொகு]- எச்சில் – தமிழ்[9]
- எஞ்சாலு – கன்னடம்[10][11]
- எங்கிலி – தெலுங்கு[12]
- ஜூதா – இந்தி[13][14] பெங்காலி [15]
- உஷ்தா – மராத்தி[16]
- எச்சம் – மலையாளம்[17]
- ஐந்தா – ஒடியா[18]
மேற்கோள்கள்
[தொகு]- 1 2 3 Olivelle pp. 354-5
- ↑ Roy p. 107
- ↑ Khare p. 79
- ↑ "MW Cologne Scan". www.sanskrit-lexicon.uni-koeln.de. Retrieved 8 September 2018.
- ↑ "MW Cologne Scan". www.sanskrit-lexicon.uni-koeln.de. Retrieved 8 September 2018.
- ↑ Smith p. 154
- ↑ Gadia p. 6
- ↑ Olivelle & Davis Jr, p. 225
- ↑ Fabricius, J. P. (1972). "J. P. Fabricius's Tamil and English dictionary. 4th ed., rev.and enl". Retrieved 8 September 2018. [தொடர்பிழந்த இணைப்பு]
- ↑ Khare p. 226
- ↑ "Baraha Dictionary". baraha.com. Retrieved 2023-10-18.
- ↑ Gwynn, J. P. L. (John Peter Lucius) (1991). "A Telugu-English dictionary". Retrieved 8 September 2018. [தொடர்பிழந்த இணைப்பு]
- ↑ Biswas, Sailendra (2000). "Samsad Bengali-English dictionary. 3rd ed". Retrieved 8 September 2018. [தொடர்பிழந்த இணைப்பு]
- ↑ Fuller p. 77
- ↑ Biswas, Sailendra (2000). "Samsad Bengali-English dictionary. 3rd ed". Retrieved 8 September 2018. [தொடர்பிழந்த இணைப்பு]
- ↑ Molesworth, J. T. (James Thomas) (1857). "A dictionary, Marathi and English. 2d ed., rev. and enl". Retrieved 8 September 2018. [தொடர்பிழந்த இணைப்பு]
- ↑ Gundert, Hermann (1872). "A Malayalam and English dictionary". Retrieved 8 September 2018. [தொடர்பிழந்த இணைப்பு]
- ↑ Praharaj, G. C. (1931–1940). "Purnnacandra Odia Bhashakosha". Retrieved 8 September 2018. [தொடர்பிழந்த இணைப்பு]
குறிப்புகள்
[தொகு]- Smith, D. (2008). Hinduism and Modernity. Wiley India Pvt. Limited. ISBN 978-81-265-1628-5.
- Olivelle, Patrick (1999). The Dharmasutras: The Law Codes of Ancient India. Oxford University Press. ISBN 0-19-283882-2.
- Olivelle, Patrick; Davis Jr., Donald R., eds. (2017). Hindu Law: A New History of Dharmaśāstra. Oxford history of Hinduism. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-870260-3.
- Khare, R.S. (1992). The Eternal Food: Gastronomic Ideas and Experiences of Hindus and Buddhists. SUNY series in Hinduism. State University of New York Press. ISBN 978-0-7914-1057-8.
- Dundes, A. (1997). Two Tales of Crow and Sparrow: A Freudian Folkloristic Essay on Caste and Untouchability. Rowman & Littlefield. ISBN 978-0-8476-8457-1.
- Fuller, C.J. (2004). The Camphor Flame: Popular Hinduism and Society in India. Asian studies / religion. Princeton University Press. ISBN 978-0-691-12048-5.
- Kinsley, David R. (1997). Tantric visions of the divine feminine: the ten mahāvidyās. University of California Press. ISBN 978-0-520-20499-7.
- Royina Grewal (2009). Book of Ganesha. Penguin Books Limited. ISBN 978-93-5118-091-3.
- Keshavadas, S.S. (1988). Ramayana at a Glance. Motilal Banarsidass. ISBN 978-81-208-0545-3.
- Roy, Parama (2012). "Empire, anglo India, and the Ailmentary Canal". In Banerjee, Sukanya; McGuinness, Aims; McKay, Steven C. (eds.). New Routes for Diaspora Studies. Indiana University Press. ISBN 978-0-253-00601-1.
- Gadia, Madhu (2000). New Indian Home Cooking: More Than 100 Delicious Nutritional, and Easy Low-fat Recipes!. Penguin. ISBN 978-1-55788-343-8.