கோஹினூர்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்

வார்ப்புரு:Infobox Diamond

கோஹ்-இ-நுர் (இந்தி: कोहिनूर, பெர்சியன்/உருது: کوہ نور, தெலுங்கு: కోహినూరు), பெர்சிய மொழியில் இதன் பொருள் "மலையின் ஒளி" ஆகும். இது கோஹினூர் , கோஹ்-இ நூர் அல்லது கோஹ்-இ-நுர் என்றும் உச்சரிக்கப்படுகின்றது. இது ஒரு காலத்தில் உலகில் அதிகம் அறியப்பட்ட வைரமாக இருந்த 105 கேரட் (21.6 கிராம்) வைரம் ஆகும். கோஹினூர் இந்தியாவின் ஆந்திரப் பிரதேசம் மாநிலத்தில் குண்டூர் மாவட்டம் கொல்லூர் என்ற இடத்தைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்டது. இது வரலாற்றின் பல்வேறு காலகட்டங்களில், பல்வேறு இந்து, முகலாயர், பெர்சியர், ஆப்கன், சீக்கியர் மற்றும் பிரிட்டிஷ் ஆட்சியாளர்களால் சண்டையிடப்பட்டு கைவசமாக்கப்பட்டது, மேலும் அவர்கள் இதை போர் நேரத்தில் கைப்பற்றி மீண்டும் மீண்டும் பாழ்படுத்தினர். இது இறுதியாக கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியின் மூலமாக கைப்பற்றப்பட்டு, 1877 ஆம் ஆண்டில் மகாராணி விக்டேரியாவை இந்தியாவின் பேரரசியாக அறிவித்த போது பிரிட்டிஷ் அரச ஆபரணங்களின் பகுதியானது.

தொடக்கங்கள் மற்றும் ஆரம்ப வரலாறு[தொகு]

புராணங்கள்[தொகு]

வைரத்தின் தோற்றம் தெளிவின்றி இருந்தாலும், வதந்திகள் நிறைய காணப்படுகின்றன. பல ஆதாரங்களின் அடிப்படையில், கோஹினூர் உண்மையில் 5000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் கண்டறிப்பட்டது, மேலும் இது பண்டைய சமஸ்கிருத நூலான சமயந்தகாவில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. பல இந்துப் புராணங்களின் அடிப்படையில்,[1] கிருஷ்ண பகவான் வைரத்தை ஜம்பவானந்தாவிடம் இருந்து பெற்றார், பின்னர் இவருடைய மகள் ஜம்பாதேவியை கிருஷ்ணர் மணந்தார். அந்த வைரத்தை சூரிய பகவானிடம் இருந்து சத்ரஜித்திற்கு (சத்தியபாமாவின் தந்தை) வந்தது, அது ஒரு நாளைக்கு 1000 கி.கி தங்கத்தை அளிக்கின்றது என்று புராணம் கூறுகின்றது. ஜம்பவானந்தா கொன்ற சிங்கத்தால் கொல்லப்பட்ட சத்ரஜித்தின் சகோதரரிடமிருந்து வைரத்தைத் திருடியதாக கிருஷ்ணர் குற்றம் சாட்டப்பட்டார்.[2] சத்ரஜித் சந்தேகம் கொண்டு, "கழுத்தில் நகை அணிந்து காட்டுக்குச் சென்ற எனது சகோதரனை கிருஷ்ணன் கொன்றிருக்கலாம்" என்று கூறியிருந்தார். கிருஷ்ணர் தனது கௌரவத்தைக் காக்க, ஜாம்பவானுடன் கொடூரமாக சண்டையிட்டு, அவனிடமிருந்து வைரக்கல்லை பெற்று சத்ரஜித்திடம் திரும்ப அளித்தார். இப்போது சத்ரஜித் மிகுந்த அவமானம் கொண்டு, தனது மகளின் கரங்களை அந்த வைரத்துடன் கிருஷ்ணனிடம் அளித்தார். கிருஷ்ணர் அவரது மகள் சத்தியபாமாவின் கரங்களை ஏற்றுக்கொண்டு, சமயந்தகாவை ஏற்க மறுத்தார்.[3]

வரலாறு[தொகு]

வாரலாற்று சான்று, கோஹினூர் வைரம் காகதீய பேரரசின் குண்டூர் மண்டலத்தில், இந்தியாவின் ஆந்திரப் பிரதேசத்தில் தோன்றியதாக பரிந்துரைக்கின்றது, அது உலகின் பழமையான வைரம் உற்பத்தி செய்யும் இடமாகும். 1730 ஆம் ஆண்டில் பிரேசிலில் வைரங்கள் கண்டுபிடிக்கும் வரையில் வைரங்களுக்கான நன்கறிந்த ஒரே ஆதாரமாக இந்த மண்டலம் மட்டுமே இருந்தது.[4] "கோல்கொண்டா" வைரம் என்ற சொல்லானது வைரத்தின் மிகத் தூய்மையான வெண்ணிறம், தெளிவு மற்றும் ஒளி ஊடுருவல் ஆகியவற்றை விவரிக்கின்றது. அவை மிகவும் அரிதானவை மற்றும் அதிகம் புகழ்பெற்றவை.

வைரமானது தற்போதைய ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் குண்டூர் மாவட்டத்தின் பரித்தலா கிராமத்திற்கு அருகிலுள்ள கொல்லூர் சுரங்கங்களில் தோண்டி எடுக்கப்பட்டது.[5][6] அந்த வைரமானது காகத்தீய அரசர்களின் சொத்தானது. கி.பி 1320 ஆம் ஆண்டில் டெல்லியில் கிஜிலி வம்சம் முடிவடைந்து, கியாஸ் உத் தின் துக்ளக் ஷா I அவர்கள் டெல்லி அரியணையில் மகுடம் சூடினார். துக்ளக் அவரது தளபதி உலுக் கானை 1323 ஆம் ஆண்டில் காகதீய அரசன் பிரதாபருத்ராவைத் தோற்கடிக்க அனுப்பினான். உலுக் கானின் படையெடுப்பு புறமுதுகிட்டு ஓடியது, ஆனால் அவர் ஒரு மாதத்தில் பெரிய படை மற்றும் இராணுவ பலத்துடன் திரும்பினார். தயார்நிலையற்ற காகதீய படை தோற்கடிக்கப்பட்டது. காகதீய அரசாங்கத்தின் தலைநகரம் ஒருகல்லு (தற்போது வாரங்கல்) பலமாதங்கள் தொடர்ந்து கொள்ளையடிக்கப்பட்டு, பறிமுதல் செய்யப்பட்டு மற்றும் அழிக்கப்பட்டது. தங்கம், வைரங்கள், முத்துக்கள் மற்றும் தந்தங்கள் மூட்டை மூட்டையாக டெல்லிக்கு யானைகள், குதிரைகள் மற்றும் ஒட்டகங்கள் மூலமாகக் கொண்டு செல்லப்பட்டன. கோஹினூர் வைரம் அவற்றில் ஊக்கப் பொருளானது.[7][8] அதிலிருந்து, வைரமானது தொடர்ந்து வந்த டெல்லி சுல்தான் ஆட்சியாளர்களின் கைகளில் மாறியது, இறுதியாக 1526 ஆம் ஆண்டில் முதல் முகலாயப் பேரரசர் பாபர் கைகளுக்கு வந்தது.

கோஹினூர் வைரத்தின் முதல் உறுதியான வரலாற்றுக் குறிப்பு ஒரு அடையாளம் காணக்கூடிய பெயரால் 1526 இலிருந்து குறிப்பிடப்பட்டது. பாபர் அவரது நினைவுகளில் குறிப்பிடுகிறார், பாபுர்நாமா, என்ற அந்தக் கல்லானது 1294 ஆம் ஆண்டில் பெயர் அறியப்படாத மால்வாவின் ராஜாவிடன் இருந்ததது. பாபுர் வைரக் கல்லின் மதிப்பை இரண்டு நாள்களுக்கான முழு உலகத்தின் கதிப்பாக வைத்திருந்தார். பாபூர்ணமா எவ்வாறு மால்வாவின் ராஜா தனது மதிப்புமிக்க சொத்தை அலா உத் தீன் கிஜ்லிக்கு அளிக்க நிர்பந்திக்கப்பட்டார் என்பதை விளக்குகின்றது; பின்னர் அது டெல்லி சுல்த்தானை ஆண்ட பரம்பரைகளால் சொந்தம் கொண்டாடப்பட்டது, இறுதியாக அந்த சாம்ராஜ்யத்தின் இறுதி அரசனை வென்றதைத் தொடர்ந்து, அது 1526 ஆம் ஆண்டில் பாபர் வசம் வந்தது. இருப்பினும், பாபூர்ணமா 1526-30 ஆண்டுகளில் எழுதப்பட்டது; இந்தத் தகவலுக்கான பாபரின் ஆதாரம் அறியப்படவில்லை, மேலும் அவர் தனது காலத்தின் வதந்தியை விளக்கியிருக்கக் கூடும் மற்றும் வாராங்கல் பேரரசுடன் மால்வா ராஜாவை இணைத்தும் கூறியிருக்கலாம். அந்த நேரத்தில் அவர் அந்தக் கல்லின் தற்போதைய பெயரைக் கொண்டு அழைக்கவில்லை, ஆனால் 'பாபரின் வைரம்' என்பதன் அடையாம் பற்றி விவாதங்களிடையே[1] முரண்பாடாக அது வைரமாகப் பார்க்கப்பட்டு பின்னர் கோஹினூர் வைரமானது.

பாபர் மற்றும் ஹூமாயூன் இருவரும் தங்களின் நினைவுகளில் 'பாபரின் வைரத்தின்' தோற்றத்தை மிகவும் தெளிவாகக் குறிப்பிடுகின்றனர். இந்த வைரமானது குவாலியரின் கச்சவாஹா ஆட்சியாளர்களிடம் இருந்தது, பின்னர் அது தோமரா வரிசையால் மரபுரிமையாகப் பெறப்பட்டது. தோமராக்களின் இறுதி அரசனான விக்ரமாதித்யா சிக்கந்தர் லோடியால் தோற்கடிக்கப்பட்டார், இவர் டெல்லி சுல்த்தான் ஆவார் மற்றும் டெல்லியில் வசித்த டெல்லி சுல்த்தானின் ஓய்வுரிமை பெற்றவரானார். லோடியின் வீழ்ச்சியில் முகலாயர்களின் பதிலாக்கத்தால், அவரது வீடு முகலாயர்களால் சூறையாடப்பட்டது மற்றும் இளவரசர் ஹூமாயூன் குறுக்கிட்டு சமரசம் செய்து அவரது சொத்தை மீட்டு அவரை டெல்லியை விட்டு வெளியேற்றி சித்தவூரில் உள்ள மேவாருக்கு நாடுகடத்தவும் அனுமதித்தார். ஹூமாயூனின் பண்பினால், இளவரசர் விக்ரமாதித்யாவிற்கு சொந்தமான கோஹினூர் போன்ற வைரங்களில் ஒன்று ஹூமாயூனுக்கு அளிக்கப்பட்டது. ஹூமாயூன் மிகவும் மோசமான அதிர்ஷ்டத்தை தனது வாழ்க்கை முழுவதும் அனுபவித்தார். ஷேர் ஷா சூரி ஹூமாயூனை தோற்கடித்தார், அவர் பீரங்கி வெடிவிபத்தில் உயிரிழந்தார். அவரது மகன் ஜலால் கான், அவரது மந்திரியால் சட்டத்திற்குப் புறம்பாக நடந்ததால் அவரது மைத்துனரால் கொலைசெய்யப்பட்டார், அவர் வெற்றியின் அடியால் துரதிர்ஷடவசமாக கண்களில் தாக்கப்பட்டதால் தனது இந்தியாவின் பேரரசர் உரிமையை இழந்தார். ஹூமாயூனின் மகன் அக்பர் அந்த வைரத்தை தன்னிடம் வைத்ததில்லை, பின்னர் ஷாஜகான் மட்டுமே அதை அவரது கருவூலத்திலிருந்து வெளியே எடுத்தார். அக்பரின் பேரனான ஷாஜகான் அவரது மகன் ஔரங்கசீப் மூலமாக கவிழ்க்கப்பட்டார், அவர் அவரது மூன்று சகோதரர்களைத் திட்டமிட்டு கொலை செய்தார்.

வேறுபட்ட கோணங்களில் கோஹினூர், டவேர்னியரின் விளக்கப்படம்

பேரரசர்களின் கற்கள்[தொகு]

முகலாய பேரரசர் ஷாஜகான், தாஜ் மஹால் கட்டிடத்திற்குப் பிரசித்தி பெற்றவர், அவர் அந்தக் கல்லை தனது மயில் மகுடத்தில் ஆபரணமாக வைத்திருந்தார். அவரது மகன் ஔரங்கசீப் தனது நோய்வாய்ப்பட்ட தந்தையை ஆக்ரா கோட்டையின் அருகே சிறைப்படுத்தியிருந்தார். அவர் அந்த கோஹினூர் வைரத்தை ஜன்னல் அருகே வைத்திருந்தார், எனவே ஷாஜகான் தாஜ் மஹாலை அந்த வைரத்தின் பிரதிபலிப்பால் மட்டுமே பார்க்க முடிவதாக இருந்தது என்று புராணம் கூறுகின்றது. பின்னர் அதை ஔரங்கசீப் தனது தலைநகர் லாகூர் கொண்டு சென்று, அதை தனது சொந்த பாத்ஷாஹி மசூதியில் வைத்தார். அது 1739 ஆம் ஆண்டில் நடேர் ஷாவின் படையெடுப்பு வரையில் அங்கேயே இருந்தது, மேலும் அது ஆக்ரா மற்றும் டெல்லியை உலுக்கியது. 1739 ஆம் ஆண்டில் அவர் மயில் மகுடத்துடன் கோஹினூர் வைரத்தை பெர்சியாவிற்குக் கொண்டு சென்றார். நடேர் ஷாz திடீரென கோஹினூர்! என உரக்கக்கூறியது குற்றம்சாட்டும் வகையில் இருந்தது, அப்போது அவர் இறுதியாக பிரபல வைரக்கல்லை பெற்றார், மேலும் இதுவே அந்த வைரமானது தற்போதைய பெயரை எவ்வாறு அடைந்தது என்பதைக் குறிக்கின்றது. 1739 ஆம் ஆண்டுக்கு முன்னர் இந்தப் பெயருக்கான எந்தவிதக் குறிப்பும் இல்லை.

புராணத்தில் அளித்துள்ளபடி, கோஹினூர் வைரத்தின் மதிப்பீட்டை நடேர் ஷாவின் கூட்டாளிகளில் ஒருவர் கூறியது, "ஒரு வலிமையான மனிதன் ஐந்து வைரக்கற்களை எடுத்துக் கொண்டு, ஒன்றை வடக்கு, ஒன்றை தெற்கு, ஒன்றை கிழக்கு மற்றும் ஒன்றை மேற்கு நோக்கி வீசி, பின்னர் கடைசி ஒன்றை விண்ணை நோக்கி நேராக வீசினார் எனில், அவற்றுக்கு இடையேயான இடங்கள் தங்கம் மற்றும் மாணிக்கக் கற்களால் நிரப்படும், இதற்கு ஒப்பானதே கோஹினூர் வைரம் ஆகும்."

1747 ஆம் ஆண்டில் நடேர் ஷாவின் படுகொலைக்குப் பின்னர், அந்தக் கல்லானது ஆப்கானிஸ்தானின் அஹ்மத் ஷா அப்தாலியின் கைகளுக்கு வந்தது. 1830 ஆம் ஆண்டில், ஆப்கானிஸ்தானின் பதவியிறக்கப்பட்ட ஆட்சியாளர் ஷா ஷூஜா, கோஹினூர் வைரத்துடன் தப்பியோடினார். பின்னர் அவர் லாஹூர் வந்தடைந்து பஞ்சாப்பின் சீக்கிய மஹாராஜா (அரசன்) ரஞ்ஜித் சிங்கிடம் அதை அளித்தார்; அதற்குப் பதிலாக மகாராஜா ரஞ்ஜித் சிங் ஆப்கானை மீண்டும் வென்று ஷா ஷூஜாவை மீண்டும் அரியணை ஏற்றினார்.

இந்தியாவிலிருந்து கடந்து வந்த பாதை[தொகு]

ரஞ்ஜித் சிங் பஞ்சாப்பின் ஆட்சியாளராக தன்னை மேம்படுத்தினார், மேலும் 1839 ஆம் ஆண்டில் தனது மரணப்படுக்கையிலிருந்து ஒரிசாவிலுள்ள ஜகன்னாத் கோயிலுக்கு கோஹினூரை அளிக்க விரும்பினார். ஆனால் இந்த கடைசி நிமிட உயில் பற்றி சர்ச்சை இருந்தது, மேலும் அது செயல்படுத்தப்படவில்லை. மார்ச் 29, 1849 ஆம் ஆண்டில், லாகூர் கோட்டையில் பிரிட்டிஷ் தனது கொடியைப் பறக்கவிட்டு, பஞ்சாப் இந்தியாவில் பிரிட்டிஷ் பேரரசின் அங்கமாக இருப்பதாக அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவித்தது. இந்தக் கையகப்படுத்தலை அதிகாரப்பூர்வமாக்கும் சட்டபூர்வ உடன்படிக்கையான லாகூர் ஒப்பந்தத்தின் நெறிமுறைகளில் ஒன்று, பின்வருமாறு இருந்தது:

எமிலி ஏடன் அவர்களின் லித்தோ கிராப், மஹாராஜா ரஞ்ஜீத் சிங்கின் விருப்பமான குதிரைகளில் ஒன்றை, அவரது தொழுவங்களின் தலைமை அதிகாரி மற்றும் கோஹினூர் உள்ளிட்ட அவரது ஆபரணங்களின் தொகுப்பு ஆகியவற்றுடன் காண்பிக்கின்றார்.
ஷா ஷூஜா-உல்-மல்க் இடமிருந்து மஹாராஜா ரஞ்ஜித் சிங்கால் எடுக்கப்பட்ட கோஹினூர் என்று அழைக்கப்பட்ட இந்த ரத்தினக்கல்லானது, லாகூர் மஹாராஜாவால் இங்கிலாந்து ராணியிடம் ஒப்படைக்கப்பட வேண்டும்.

இந்த ஒப்பந்தத்தை உறுதிப்படுத்தும் பொறுப்பில் கவர்னர் ஜெனரல் லார்டு டல்கௌசி இருந்தார். மற்ற யாரையும் விட, கோஹினூரை பிரிட்டிஷார் கைப்படுத்துவதில் டல்கௌசி மிகுந்த பொறுப்புடன் இருந்தார், இதில் தனது சிறப்பான ஆர்வத்தை தனது மீதமுள்ள வாழ்நாள் முழுவதும் காண்பிக்கத் தொடர்ந்தார். இந்தியாவில் டல்ஹௌசியின் பணி சில நேரங்களில் விவகாரங்களில் இருந்தது, மேலும் மற்றவற்றை விடவும் அவரது வைரம் கையகப்படுத்தல் சில சமகால பிரிட்டிஷ் ஆளுநர்களால் விமர்சிக்கப்பட்டது. இருப்பினும் அந்த வைரம் இங்கிலாந்து ராணியிடம் பரிசாக அளிக்கப்பட வேண்டும் என்ற சில பரிந்துரைகளும் இருந்தன, அந்த வைரமானது போரில் சீர்குலைந்திருந்ததாக டல்கௌசி வன்மையாக உணர்ந்தார் மேலும் அதை தொடர்ந்து சீர்படுத்தினார் என்பது தெளிவாகின்றது. அவரது நண்பர் சர் ஜியார்ஜ் கூப்பர் அவர்களுக்கு 1849 ஆகஸ்டில் அவர் கடிதம் எழுதினார், அதில் அவர் குறிப்பிட்டது:

[கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியின்] நீதிமன்றம் நீ கூறியது, மஹாராஜா அரசியிடம் கோஹினூரை ஒப்படைப்பதால் என்னால் கலவரம் உண்டானது; அதே வேளை 'டெய்லி நியூஸ்' மற்றும் எனது நீதிபதி எலன்போரோ [இந்தியாவின் கவர்னர் ஜெனரல், 1841-44] கோபமுற்றனர், ஏனெனில் அவரது மாட்சிமைக்காக நான் எனது அதிகாரத்தை எதற்கும் பயன்படுத்தவில்லை.... [எனது] நோக்கம் எளிதானது: அதாவது ராணியின் கௌரவத்தை அளிப்பது, அதாவது கோஹினூர் தோல்வியடைந்த மன்னனின் கைகளிலிருந்து வெற்றி பெற்ற மன்னன் கைகளில் நேரடியாக ஒப்படைக்கப்பட வேண்டும், அதைவிட அதை ராணியிடம் பரிசாக அளிக்கப்பட வேண்டும் என்பது -- எப்போதும் நல்லெண்ண அடிப்படையானது -- அவரது கட்டுப்பாடுகளுக்கிடையே இது எந்த கூட்டு-கையிருப்பு நிறுவனத்தாலும் அளிக்கப்படலாம். எனவே நீதிமன்றம் தனது கருத்தை வெளிப்படுத்தியது. [9]

டல்கௌசி, 1850[10] ஆம் ஆண்டில் வைரத்தை மஹாராஜா ரஞ்ஜித் சிங்கின் இளம் வழித்தோன்றல் துலீப் சிங் அவர்களால் மகாராணி விக்டோரியாவிற்கு வழங்குமாறு ஏற்பாடு செய்தார். மஹாராஜா துலீப் சிங்க், மஹாராஜா ரஞ்ஜித் சிங் மற்றும் அவரது ஐந்தாவது மனைவி மஹாராணி ஜிந்த் கௌர் ஆகியோரின் இளைய மகன் ஆவார். 13 வயதான துலீப் ஆபரணத்தை வழங்க இங்கிலாந்துக்குப் பயணித்தார். கோஹினூரை ராணி விக்டோரியாவிற்கு வழங்குகின்ற இந்த நிகழ்ச்சியானது, போரில் தோற்றவர் வைரத்தை மாற்றிக்கொள்ளும் நீண்ட வரலாற்றில் இது சமீபத்தியது ஆகும். துலீப் சிங் டாக்டர் ஜான் ஸ்பென்ஸ் லாக்கின் பாதுகாவலில் தங்க வைக்கப்பட்டார். லாக்கின் பிரிட்டிஷ் இராணுவத்தில் மருத்துவராகப் பணியாற்றினார், அவர் சில ஆண்டுகள் கிழக்கு இந்தியாவின் மேற்கு வங்காளத்தில் பணியாற்றினார், மேலும் அவர் ஸ்காட்லாந்தின் ஆர்க்னே தீவுகளின் ஸ்ட்ரோம்னெஸ் சவுத்எண்டை இருப்பிடமாகக் கொண்டவர். அவரது குடும்பம் ஸ்ட்ரோம்னெஸ்ஸில் 1800களின் தொடக்கத்திலிருந்து லாக்கின்ஸ் இன்னை நடத்தி வந்தது. டாக்டர் லாக்கின், அவரது மனைவி லீனா மற்றும் இளம் துலீப் சிங் ஆகியோர் கோஹினூர் வைரத்தை ராணி விக்டோரியாவிடம் ஒப்படைப்பதற்காக இங்கிலாந்து பயணித்தனர்.

சரியான நேரத்தில் கவர்னர் ஜெனரல் கோஹினூர் வைரத்தை லாக்கினிடமிருந்து பெற்றார், அவர் லாஹூரில் ராஜ அரண்மனையில், கோட்டையின் கவர்னர் ஜெனரலாக நியமிக்கப்பட்டார், அத்துடன் தோஷக்னா அல்லது அரச கருவூலமும் அளிக்கப்பட்டது, அக்கருவூலத்தை லாக்கின் தோராயமாக £1,000,000 (2014 இல் அது £ மதிப்பிட்டார், இதில் கோஹினூர் அடங்கவில்லை, 6 ஏப்ரல் 1848 அன்று, 7 டிசம்பர் 1849 தேதியிட்ட ரசீதின் கீழ், நிர்வாகக் குழுவின் உறுப்பினர்களின் வருகையில் குறிப்பிட்டார் – உள்ளூர் வாசி எச்.எம் லாரென்ஸ், சி.சி. மான்செல், எச்.எம் லாரென்ஸின் இளைய சகோதரர் ஜான் லாரென்ஸ் மற்றும் இந்திய அரசாங்கத்தின் செயலாளர் சர் ஹென்றி எல்லியாட் ஆகியோர் இருந்தனர். அந்த ஆபரணம் ராணி விக்டோரியாவிற்கு வழங்குவதற்காக ஜான் லாரென்ஸ் மற்றும் சி.சி. மான்செல் ஆகியோரின் பாதுகாப்பில் இங்கிலாந்து அனுப்பப்பட்டது, எச்.எம் .எஸ் மெடேயாவின் தலைமையிலான கடும் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளில் கப்பல் பம்பாயிலிருந்து கிளம்பியது.

நீண்ட தூர கப்பல் பயணம் சிக்கல் மிகுந்ததாக இருந்தது - கப்பலில் காலரா ஒரு தடையாக இருந்தது, கப்பல் மொரீசியஸ் வந்தடைந்த போது உள்ளூர் வாசிகள் அதனைக் கிளம்புவதற்கு வற்புறுத்தினர் மேலும் அவர்கள் தங்களின் கவர்னரிடம் கப்பல் பதிலளிக்கவில்லை எனில் அதனை அழிக்க ஆயுதத் தாக்குதல் நடத்தக் கோரினர். அதன் பின்னர் சிறிது இடைவெளியில் கப்பல் கடும் புயலால் தாக்கப்பட்டு பன்னிரெண்டு மணி நேரம் நீடித்தது. பிரிட்டன் வந்து சேர்ந்ததும், பயணிகளும் அஞ்சல்களும் பிளைமவுத் துறைமுகத்தில் இறக்கிவிடப்பட்டனர், ஆனால் கோஹினூர் கப்பலிலேயே இறக்கப்படாமல், போர்ட்ஸ்மவுத் துறைமுகத்தை அடையும் வரையில் அப்படியே இருந்தது, அங்கிருந்து லாரன்ஸ் மற்றும் மான்செல் இருவரும் வைரத்தை எடுத்துக்கொண்டு இலண்டன் நகரிலுள்ள இந்தியா இல்லத்திற்குச் சென்று, பின்னர் அதை HEIC இன் தலைவர் மற்றும் துணைத் தலைவரின் பாதுகாப்பில் ஒப்படைத்தனர். சீக்கியப் போரின் முடிவின் நெறிமுறைகளின் பகுதியான 3 ஜூலை 1850 அன்று கோஹினூர் வைரத்தை ராணியிடம் ஒப்படைத்தலுடன், HEIC இன் 250 ஆவது ஆண்டுவிழாவும் சேர்ந்து வந்தது. டாக்டர் லாக்கின் 1854 ஆம் ஆண்டில் ராணி விக்டோரியாவிடம் இருந்து வீரத்திருத்தகைப் பட்டத்தைப் பெற்றார், மேலும் அவர் சர் ஜான் ஸ்பென்ஸர் லாக்கின் என்று அறியப்பட்டார் (அவர் தனது மையப் பெயரில் 'r' ஐ சேர்த்து அதனை ஸ்பென்ஸ் (Spence) என்பதிலிருந்து ஸ்பென்ஸர் (Spencer) என்று மாற்றினார்). வைரமானது இப்போது இங்கிலாந்தின் அரசரின் பெண் துணையால் மணிமுடியில் அணிகலனாக அமைக்கப்படுகின்றது, மேலும் தற்போது ராணி எலிசபெத்தின் மகுடத்தில் உள்ளது.

துலீப் சிங் 1853 ஆம் ஆண்டில் கிறிஸ்துவ மதத்திற்கு மாற்றப்பட்டார், ஆனால் அவர் மீண்டும் 1888 ஆம் ஆண்டில் சீக்கிய மதத்திற்கு மாறினார், 1854 ஆம் ஆண்டில் பிரிட்டனுக்கு டாக்டர் லாக்கின் மற்றும் அவரது மனைவியுடன் பயணித்தார். பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்திடம் இருந்து வந்த போதுமான ஊக்கத் தொகை அவருக்கு ஓய்வான, மகிழ்ச்சியான மற்றும் உயர்தர வாழ்வுக்கு வழிவகுத்தது, அவர் அரச குடும்பத்துடன் விண்ட்சோர் மற்றும் ஆஸ்போர்ன் ஆகியவற்றின் வழக்கமான பார்வையாளராக இருந்தார். அவர் ராணி மற்றும் இளவரசர்களுக்கு நண்பராக மாறினார், மேலும் அவர் அரச குடும்பத்திற்குப் பின்னர் அடுத்ததான முன்னுரிமையில் நடத்தப்பட்டார். இளவரசர் ஆல்பர்ட் அவருக்குக்காக அரச சின்னத்தை வடிவமைத்தார், இருப்பினும் ராணுவக்கல்லூரியில் அது ஒருபோதும் பதிவுசெய்யப்படவில்லை. அவர் 1861 ஆம் ஆண்டில் பிரிட்டன் குடியுரிமையை வழங்கினார் மற்றும் 25 ஜூன் 1861 அன்று புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட மிகவும் பெருமைமிக்க இந்திய நட்சத்திர முதல் வீரமிக்க இராணுவ அதிகாரிகளில் ஒருவராக நியமித்தார், அப்போது இராணியால் பின்வரும் அறிவிப்பு வெளியானது:

“ராணி என்ற முறையில், இந்தியப் பேரரசின் இளவரசர்கள், தலைவர்கள் மற்றும் மக்களுக்கு சிலவற்றை அளிக்க விரும்புகிறார், அவர் கருதியதன் பொதுவான மற்றும் சைகைச் சான்றானது, வீரத்திருத்தகையின் கட்டளை அறிவுரையாக வந்தது, இதன் மூலம் இந்தியாவின் பிரதேசங்களின் அரசை அவர் தன்னகத்தே எடுத்துக்கொண்டதன் முடிவாக குறிக்கப்பட்டிருக்கலாம், மேலும் அவரது மாட்சிமை மூலமாக கௌரவமான வெளிப்படையான முன்னுரிமை மற்றும் நேர்மையை செயல்படுத்தலாம், அது மிகவும் நேர்த்தியான மகிழ்வைக் கொண்டிருந்தது, ஆவண முறையானது கிரேட் பிரிட்டன் மற்றும் அயர்லாந்து ஆகியவற்றினுடைய அரசு முத்திரையின் கீழ் கொண்டுவரப்பட்டது, வீரத்திருத்தகையின் கட்டளையில் இதை நிறுவ, அமர்த்த, சட்ட வடிவமைக்க, மேலும் இதன் பின்னர் எப்போதும் 'பெருமைக்குரிய இந்திய நட்சத்திரத்தின்' பெயர், நடை, மற்றும் பதவி அறிந்ததாக இருக்கும்”

அவர் 1866 ஆம் ஆண்டில் கட்டளையிடும் நைட் கிராண்ட் காமாண்டராக உருவாக்கப்பட்டார். 18 ஏப்ரல் 1863 அன்று இறந்த சர் ஜான் ஸ்பென்ஸர் லாக்கினின் இறுதி ஊர்வலத்தில் முக்கியமான துக்கம் அனுஷ்டிப்பவராக இளவரசர் இருந்தார், மேலும் லாக்கின் இங்கிலாந்தின் சஃப்போல்க்கிலுள்ள ஃப்லெக்ஸிஸ்டவ்வில் எரிக்கப்பட்டார்.

"இளம் சீக்கிய ஆட்சியாளரின் மகிழ்வான வழிமுறை கண்டு அனைவரும் திடுக்கிட்டனர்; அவரது பெருந்தன்மை மற்றும் உண்மையான அன்பு, மேலும் அவரது நேர்மை ஆகியவை கிழக்கத்திய இனத்தில் மிகவும் பழக்கப்படாததாக இருந்தது. ஆனால் மிகுந்த பணிவான அடிமைத்தனம் குழந்தைப் பருவத்திலிருந்தே கொண்டு வரப்பட்டதால், அந்த இளைஞனின் மேல் மிகுந்த அனுதாபம் இருந்ததால் அது முடிந்தது; மேலும் அது அவருக்கு மிகுந்த சான்றை அளிக்கின்றது, அவர் சமர்ப்பித்த அனைத்திலும் எந்த விதத்திலும் அல்லது ஒழுக்கத்திலும் அல்லது அவரது கல்வியின் சிந்தைனையிலும் எந்த ஆணையத்தின் அமைப்பாலும் நடைமுறைப்படுத்தப்படும். எனது கணவர் அவர் பாசம் வைத்திருந்தார், மேலும் பிரபல ஒருங்கிணைப்பில் இரண்டைப் பெற்றார்; இன்னமும் அவற்றிற்கு இடையே எப்போதாவது போட்டி நடைபெறும், மேலும் முதலாவது அவரது பாதுகாவலர் வெளிப்படுத்திய விசயத்தின் பகுதியான உண்மையான ஒழுக்க நடமுறை, எனவே சிறியதாக அளிப்பது அளவுக்கு மிஞ்சியதாகத் தோன்றுகின்றது. துலீப் சிங்க் பலத்த மழையில் தோட்டத்திற்கு ஓடி முழுவதுமாக நனைந்து விட்டார். அவரை இந்த நிலையில் பார்த்த லாக்கின், அவரை உடைகளை மாற்ற வேண்டினார், ஆனால் அவர் பாதி விளையாட்டில் தான் வழக்கமான நேரத்தைப் போன்றே இருப்பதாகக் கூறினார், மேலும் ஒரு முறை மாற்ற வற்புறுத்திய போது, அவர் பிடிவாதமாக இருந்தார். பின்னர், அவர் தனது கவர்னர் தரத்தில், எனது கணவர் அவருக்கு அரை மணிநேரம் தனது சொந்த இசைவில் அதற்காக ஒதுக்கினார், மேலும் இன்னமும் வெளியே இருந்ததால், அவரிடம் தான் எந்த வழியிலும் எவ்வாறு அவ்வளவு துன்பத்திற்குக் கட்டாயப்படுத்த முடியும் என்றார், ஆனால் அவர் அவருக்கு நண்பனாக, வற்புறுத்தலைப் பயன்படுத்துவதை அவசியமானதாகப் பயன்படுத்த வேண்டாம் என்று கூறினார். ஏழைச் சிறுவனே

! சில நிமிடங்கள் அவர் தேம்பியவாறே தனது பாதுகாவலர் அறைக்கு வந்து, 'லாகூர் ஒப்பந்தத்தை வேண்டினார்', அதில் தான் விரும்பியதை அனுமதிக்கும் படி இருப்பதைக் குறிப்பிட்டார்!" - லேடி லாக்கின்ஸ் ரீகலக்ஷென்ஸ், எடித் டல்ஹௌசி லாக்கின்.[11]

பிரிட்டிஷாரால் கையகப்படுத்தப்படுகின்ற கோஹினூர் வைரத்திற்கான சட்ட உரிமை[தொகு]

ராணி விக்டோரியாவிற்கு மஹாராஜா ரஞ்ஜித் சிங்கின் வழித்தோன்றலான துலீப் சிங் (வைரத்தை சொந்தமாக வைத்திருந்தவர்) அவர்களால் கோஹினூர் வைரம் அளிக்கப்பட்டது, இந்திய வரலாற்றாளர்கள், இளவரசர் துலீப் சிங் சிறுவனாக இருந்ததால் பிரிட்டிஷ் அறிவுரையாளர்களின் வற்புறுத்தல் இன்றி அவர் வைரத்தை அளித்திருக்க மாட்டார் என்று விவாதிக்கின்றனர்[12]. அதிகாரத்தைக் கொண்டு கைப்பற்றப்பட்ட வைரமானது 1850 ஆம் ஆண்டில் இளம் நாடுகடத்தப்பட்ட இளவரசர்[10] மூலமாக அரசியிடம் லார்டு டல்கௌசியால் அளிக்கப்பட்டது.

கோஹினூரின் சாபம்[தொகு]

கோஹினூர் வைரமானது ஒரு சாபத்தையும் கொண்டுவருவதாகவும், அதை ஒரு பெண் வைத்திருந்தால் மட்டுமே அது பலிக்காது என்றும் நம்பப்படுகின்றது. அதை வைத்திருந்த அனைத்து ஆண்களும் ஒன்று அவர்களது மகுடத்தை இழந்தனர் அல்லது பிற துரதிஷ்டங்களில் பாதிக்கபட்டனர். பிரிட்டிஷார் விழிப்புடன் இந்த சாபத்திலிருந்து விலகி, ராணி விக்டோரியா அல்லது ராணி எலிசபெத் ஆகியோர் மட்டுமே ஆட்சியாளராக தனது ஆபரணமாக அந்த வைரத்தை அணிந்தனர். ராணி விக்டோரியாவிலிருந்து அந்த வைரமானது எப்போதும் மகுடத்திற்கான ஆண் வாரிசின் மனைவிக்குச் சென்றுவிடுகின்றது.

சாபத்தின் சாத்தியக்கூறானது வைரத்தின் உரிமையைச் சார்ந்திருப்பதாக முந்தைய இந்து நூல், 1306 ஆம் ஆண்டில் வைரத்தின் முதல் அங்கீகரிக்கப்பட்ட தோற்றமாகக் கூறுவது: "யார் இந்த வைரத்தை வைத்திருக்கின்றாரோ அவர் உலகை வெல்லலாம், ஆனால் அதன் துரதிஷ்டங்கள் அனைத்தும் வெளிப்படும். கடவுள் அல்லது பெண் மட்டுமே அதன் தீமைகளிலிருந்து விலகி அதனை அணிய முடியும்".[13]

மிகப்பெரிய கண்காட்சி[தொகு]

1851 ஆம் ஆண்டில் இலண்டனின் ஹைட் பார்க்கில் கிரேட் எக்ஸிபிஷன் நிகழ்ந்த போது பிரிட்டிஷ் பொதுமக்களுக்கு அந்த கோஹினூர் வைரத்தைக் காணும் வாய்ப்பு அளிக்கப்பட்டது. த டைம்ஸ் வெளியிட்ட செய்தியறிக்கை:

கோஹினூர் தற்போது உறுதியாக கண்காட்சியின் சிங்கமாக உள்ளது. அதை இணைத்திருப்பதில் மர்மமான ஆர்வம் தோன்றுகின்றது, மேலும் இப்போது பலவகையான முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன, எனவே அதன் மேற்பார்வையில் மிகுந்த சிரமம் ஏற்படுகின்றது, மக்கள் வெள்ளம் மிகவும் அதிகரித்துள்ளது, மற்றும் காவலர்கள் இன்னொரு முனையில் நுழைவாயிலைச் சூழ்ந்து கூட்ட நெரிசலைக் கட்டுப்படுத்துவது மிகுந்த சிரமாக இருக்கின்றது, மேலும் கூட்டம் அலைமோதுகின்றது. நேற்று சில மணிநேரங்கள், அங்கு பலநூறுக்கும் குறைவில்லாத மக்கள் தங்களின் அனுமதிக்காகக் காத்திருந்தனர், அதன் பின்னரும், வைரமானது அனைத்தையும் பூர்த்தி செய்யவில்லை. சரியற்ற வெட்டிலிருந்து அல்லது நன்மையடைய வைக்க முடியாத சிக்கலான ஒளி அமைப்பிலிருந்து, கல்லை அதனூடே நகர்த்த முடியாமையைக் கொண்டுள்ளது, இது அதன் அச்சில் சுழலும் படி அமைக்கப்பட்டிருக்கும், சில நுண்ணிய கதிர்களைக் கிரகித்து ஒரு குறிப்பிட்ட கோணத்தில் காணும் போது பிரதிபலிக்கின்றது.

மகுட ஆபரணங்கள்[தொகு]

புதிதாக வெட்டப்பட்ட கோஹினூரின் நகல்

வைரமானது பொதுவானதாக இல்லாததால் தோற்றத்தில் ஏமாற்றம் அளிக்கின்றது. 1852 ஆம் ஆண்டில், அம்ஸ்டர்டாமில்[14] விக்டோரியாவின் வேண்டியவரான இளவரசர் ஆல்பர்ட்டின் தனிப்பட்ட மேற்பார்வையில், மற்றும் ஜேம்ஸ் டென்னண்ட் அவர்களின் தொழில்நுட்ப இயக்கத்தில், வைரமானது அதன் 186 1/16 காரட்கள் (37.21 கி) இலிருந்து 105.602 காரட்டுகளாக (21.61 கி) அதன் துல்லியத்தை அதிகரிக்க வெட்டப்பட்டது. ஆல்பெர்ட் பரவலாக விவாதித்து, மிகுந்த சிரத்தை எடுத்தார் மற்றும் இந்த செயல்பாட்டிற்கு £8,000 செலவு செய்தார், அது வைரத்தின் எடையை பெருமளவு அதிகமான 42% ஆகக் குறைத்தது -- ஆனாலும் அந்த முடிவில் ஆல்பர்ட் திருப்தியடையவில்லை. அந்த வைரமானது பெரும்பாலும் ராணி விக்டோரியா அணிந்த உடைஊசியில் பொருத்தப்பட்டது. அது ஏனைய மகுட ஆபரணங்கள் உள்ள டவர் ஆப் லண்டனில் வைப்பதற்குப் பதிலாக விண்ட்சோர் கேஸ்ட்டில் வைக்கப்பட்டது.[15]

ராணி விக்டோரியா இறந்த பின்னர், அது ராணி அலெக்ஸாண்டிராவின் புத்தம் புதிய வைர மகுடத்தில் வைக்கப்பட்டது, அவர் அதை தனது கணவர் கிங் எட்வர்ட் VII அவர்களின் முடிசூட்டு விழாவில் அணிந்தார். இராணி அலெக்ஸாண்டிரா தனது மணிமுடியில் வைரத்தைப் பயன்படுத்தும் முதல் இராணியாக இருந்தார், அவரைத் தொடர்ந்து ராணி மேரியும், பின்னர் ராணியின் தாய் ராணி எலிசபெத்தும் அதை அணிந்தனர். 2002 ஆம் ஆண்டில், மகுடமானது அவர் படுக்கையில் இருந்ததால் அவரது சவப்பெட்டியின் மேல் வைக்கப்பட்டது.

கோஹினூர் உரிமைகளின் அரசியல்[தொகு]

வைரத்தின் அளிக்கப்பட்டுள்ள வரலாற்றில், பல நாடுகள் அதற்கு உரிமை கோருகின்றன. 1976 ஆம் ஆண்டில், பாகிஸ்தான் பிரதமர் ஜல்ஃபிகார் அலி பூட்டோ இங்கிலாந்து பிரதமர் ஜிம் காலஹன் அவர்களிடம் கோஹினூர் வைரத்தை பாகிஸ்தானிற்குத் திருப்பி அளிக்குமாறு கேட்டார். அதற்கு பிரதமர் அமைதியாக பூட்டோவிடம் "இல்லை" எனப் பதிலளித்தார், மேலும் இங்கிலாந்து, மேலும் பல நாடுகளிலுள்ள பிரிட்டிஷ் அரசியல் நிபுணர்கள், இந்தக் உரிமையை நிறுத்தும் விதமாக, 'இந்த கதையை முடிக்க' பொதுக்கூட்டம் நடத்தக் கோரினர்.[16] மற்ற உரிமைகள் இந்தியாவால் கோரப்பட்டுள்ளன.[17] அந்த வைரமானது இன்னமும் இலண்டன் டவரில் உள்ளது.

பிரபல ஊடகத்தில் கோஹினூர்[தொகு]

  • "டூத் அண்ட் க்ளோ", 1879 ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற கதையைக் கொண்ட டாக்டர் ஹூ 2006 தொடரின் ஒரு பகுதியில், ஓநாய் மனிதன் இடமிருந்து ராணி விக்டோரியாவைக் காக்க கோஹினூர் வைரம் டாக்டரால் பயன்படுத்தப்பட்டது. இந்தக் கதையில், இளவரசர் ஆல்பர்ட் அந்த வைரத்தை ஓநாய் மனிதனைப் பிடிக்கின்ற கண்ணிக்கான ஒளி அமைப்புக்கு ஏற்ற பிரிசமாக உருவாக்க முயற்சித்ததன் காரணமாக, அதை வெட்டினார். அந்தப் பகுதியானது இங்கிலாந்தில் 22 ஏப்ரல் 2006 அன்று முதலில் ஒளிபரப்பானது.
  • "Hacivat Karagöz neden öldürüldü?" (2006) என்ற துருக்கிய மொழித் திரைப்படத்தில், கோஹினூர் வைரம் மங்கோலியர்களுக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது, ஆனால் பேராசையின் காரணமாக, அது அதன் நோக்கு இலக்கை அடையவில்லை.
  • லிண்டா லா பிளாட்டின் "ராயல் ப்ளஷ்" (2002) இல் கொள்ளையடிக்கும் இலக்குப் பொருளாக கோஹினூர் வைரம் தோன்றுகிறது
  • ஜியார்ஜ் மேக்டொனால்டு ப்ரேசர் "ப்ளாஷ்மேன்" நாவல்களில் ஒன்றான, ப்ளாஷ்மேன் அண்ட் த மவுண்டன் ஆப் லைட் டில் (1990 வெளியானது), கதைக்கு நாடக மேடைத்திரையின் பகுதியாக கோஹினூர் வைரம் அமைக்கப்பட்டது, செட்டானது 1845 மற்றும் 1846 இடையே நடைபெற்ற முதல் ஆங்கிலேய-சீக்கியப் போர் நடைபெற்ற நிகழ்வைக் கொண்டிருந்தது.
  • ஹென்றி டேவிட் தோரியவ்வின் வால்டன் நூலில், கோஹினூர் வைரத்தின் வேண்டுகோள் பக்கம் 137 இல் விளங்காப் பொருட்களுக்கான மனிதனின் கேள்வியைக் குறித்துக் குறிப்பிட குறிக்கப்பட்டுள்ளது.
  • ஹூக் ஆண்டனி டி'ஆர்க்கியின் 1887 கவிதையான, "தி பேஸ் ஆன் த பர்ரூம் புளோர்" என்பதில், நாடோடி தனது வீழ்ச்சிக்குக் காரணமான பெண்ணை பின்வருமாறு விவரிக்கின்றான், "...வித் ஐஸ் தட் வுட் பீட் த கோஹினூர், அண்ட் எ வெல்த் ஆப் செஸ்ட்னட் ஹேர்..."
  • ஜேம்ஸ் ஜாய்ஸின் "உல்ஸ்சேஸ்" இல், வசனத்தில் எழுத்தப்பட்ட பகுதியில், "தனது வலது கையில் கொண்டிருந்த மலர்ச்சியானது கோஹினூர் வைரத்திலுள்ள பிரகாசம் போன்றது" என்ற அவரது நிலை இயக்கத்தை அது குறிப்பிடுகின்றது.
  • அகதா கிறிஸ்டியின் கதையான த சீக்ரெட் ஆப் சிம்னீஸ் கோஹினூர் வைரத்தைக் கண்டறிவதைச் சுற்றிலுமே நிகழ்கின்றது, நாவலில் இது திருடப்பட்டு, மறைக்கப்பட்டு, மாற்று மூலமாக பதிலாக வைக்கப்படுகின்றது.
  • பால் ஸ்கார் எழுதிய நான்கு தொகுதி நாவலான ராஜ் குவார்டெட் அடிப்படையான த ஜூவெல் இன் தி குரோன் என்ற ஒரு தொலைக்காட்சி குறுந்தொடரில், தலைப்பானது ஒரு நிலையில், துலீப் சிங் கோஹினூர் வைரத்தை குயின் விக்டோரியாவிற்கு அளிப்பதை வெளிப்படுத்தும் அச்சுச்சாசனத்தைக் குறிக்கின்றது மற்றும் இன்னொரு நிலையில் உண்மையான நகையாக இந்தியா (பாரத்-வார்ஷ்) பிரிட்டிஷ் பேரரசின் மகுடத்தில் இருந்ததாகவும் குறிப்பிடுகின்றது.
  • குரீந்தர் சாதா திரைப்படம், ப்ரைடு அண்ட் ப்ரீஜூடிஸ் என்பதில் "மேரேஜ் இண்டூ டவுன்" என்றழைக்கப்பட்ட பாடலானது லலிதாவின் (ஐஸ்வர்யா ராய்) தோழி பற்றிக் கூறுகின்றது, மேலும் பல வேறுபட்ட கடை முதலாளிகள் அவளது திருமணத்திற்கு அவளிடம் தங்கள் தயாரிப்புகளை விற்க முயற்சிப்பதையும் கூறுகின்றது. ஒரு நகைக்கடைக்காரர் "கட், கலர், கிளாரிட்டி

! த பெஸ்ட் யூவில் எவர் சீ!" என்று பாடுகின்றார், மேலும் ஐஸ்வர்யா ராய், அழகான ஆபரணங்களைப் பார்த்த பின்னர், பதிலளிக்கும் விதமாக, "ஒன்லி த கோஹினூர் இஸ் பெட்டர்!" என்று பாடுகின்றார்

  • த லிஜெண்ட் ஆப் பகத்சிங் திரைப்படத்தில், எவ்வாறு கோஹினூர் வைரம் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியால் திருடப்பட்டு இப்போது ராணியின் மகுடத்தில் ஜொலிக்கின்றது என்பதைப் பற்றி ராஜ்குரு விளக்குகின்றார்.
  • கேஸ்லைட் (1944) என்ற திரைப்படத்தில், மகுட அணிகலங்களில் தங்கள் பார்வையைக் கொண்டிருக்கும் போது சார்லஸ் போயர் இன்கிரிட் பெர்க்மேனிடம் கோஹினூர் வைரத்தை குறிப்பிட்டு காண்பிக்கின்றார். இந்தக் காட்சி கதைப்படி முக்கியமானது.

மேலும் காண்க[தொகு]

(கடலின் ஒளி) (கண்ணின் ஒளி)

குறிப்புதவிகள்[தொகு]

  1. 1.0 1.1 "Koh-i-noor, a Mountain of Light". Dancewithshadows.com. பார்த்த நாள் 2009-08-10.
  2. கோஹினூர் லெஜெண்ட்: http://www.bbc.co.uk/dna/h2g2/A730801 கோஹினூர் வைரம்
  3. "Srimad Bhagavatam Canto 10 Chapter 56". Srimadbhagavatam.com. பார்த்த நாள் 2009-08-10.
  4. http://www.essortment.com/all/kohinoordiamond_rlps.htm
  5. "Large And Famous Diamonds". Minelinks.com. பார்த்த நாள் 2009-08-10.
  6. டெக்கான் ஹெரிட்டஜ், எச். கே. குப்தா, எ. பராஷர் அண்ட் டி. பாலசுப்ரமணியன், இந்தியன் நேஷனல் சயின்ஸ் அகாடெமி, 2000, ப. 144, ஒரியண்ட் ப்ளாக்ஸ்வான், ISBN 81-7371-285-9
  7. பாகிஸ்தான் பிபோர் ஐரோப்பா, சி.ஈ.பி. ஆஷர் அண்ட் சி. தல்போட், கேம்ப்ரிட்ஜ் யுனிவர்சிட்டி பிரஸ், 2006, ISBN 0-521-80904-5, ப. 40
  8. எ ஹிஸ்டரி ஆப் பாகிஸ்தான், ஹெர்மன் குல்கே அண்ட் டயட்மர் ரோத்தர்முந்த், எடிசன்: 3, ரூட்லெட்ஜ், 1998, ப. 160; ISBN 0-415-15482-0
  9. பால்ஃபோர், இயன். பேமஸ் டைமண்ட்ஸ் . 1987, பக்கம் 24.
  10. 10.0 10.1 தி கோஹினூர் டைமண்ட்; கிரியேட்டேட்: 6 ஜூன் 2002; பி.பி.சி
  11. லேடி லாக்கின்'ஸ் ரிகலெக்ஷன்ஸ், பை எடித் டல்ஹௌசி லாக்கின்-டாட்டர் ஆப் சர் ஜான் ஸ்பென்சர் லாக்கின் அண்ட் லேடி லேனா லாக்கின். குயின் விக்டோரியாஸ் மஹாராஜா, துலீப் சிங், 1838-93, பை மைகேல் அலெக்சாண்டர் அண்ட் சுஷீலா ஆனந்த். 1980. ISBN 1-84212-232-0, ISBN 978-1-84212-232-7
  12. இந்தியன் எம்.பி.ஸ் டிமாண்ட் கோஹினூர்'ஸ் ரிட்டன்; பை சதீஸ் ஜேக்கப் இன் டெல்லி; 26 ஏப்ரல் 2000; பி.பி.சி நியூஸ்
  13. "The Curse of the Kohinoor Diamond". Diamonds-are-forever.org.uk (2007-01-19). பார்த்த நாள் 2009-08-10.
  14. Dunton, Larkin (1896). The World and Its People. Silver, Burdett. p. 144. 
  15. Dunton, Larkin (1896). The World and Its People. Silver, Burdett. p. 27. 
  16. Casciani, Dominic (2006-12-29). "PM debated diamond's ownership". BBC News. பார்த்த நாள் 2009-08-10.
  17. "Indian MPs demand Kohinoor's return". BBC News (2000-04-26). பார்த்த நாள் 2009-08-10.

ஆதாரங்கள்[தொகு]

புற இணைப்புகள்[தொகு]

"http://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=கோஹினூர்&oldid=1356179" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது