முகியித்தீன் புராணம்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
Jump to navigation Jump to search

முகியித்தீன் புராணம் என்பது பிற்கால இசுலாமியக் காப்பியங்களுள் ஒன்று. இந்நூலின் காலம் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதி என்பர்.[1] இந்நூலை இயற்றியவர் சேகுனாப்புலவர் ஆவார். பாட்டுடைத் தலைவர் முகியித்தீன் ஆண்டகை.

நூலமைப்பு[தொகு]

இந்நூலில் இரண்டு காண்டங்களும், 1343 பாடல்களும் உள்ளன. பாடல்கள் யாவும் விருத்தப்பா எனும் பாவகையில் அமைந்துள்ளன. இரு காண்டங்கள்: 1. தன்னுயிர் காக்கும் தவநிலைக் காண்டம்.2. மன்னுயிர் காக்கும் மகத்துவநிலைக் காண்டம்.

நூலின் வேறுபெயர்[தொகு]

இந்நூலுக்குக், குத்பு நாயகம் எனும் வேறு பெயரும் உண்டு. முகியித்தீன் என்பது குத்பு நாயகத்தின் வேறு பெயர்.

பெயர்க்காரணம்[தொகு]

குத்பு- தூண், ஈரான் நாட்டைச் சார்ந்த அப்துல் காதிர் என்பவர் ஞானநெறிக்குக் குத்பு( தூண்) போல விளங்கியதால் குத்பு நாயகம் எனப்படுகிறார்.

கதைக்கரு[தொகு]

நபியின் மகள் பாத்திமா. இவளுக்கும் அலி என்பாருக்கும் பிறந்த மகன் அசன். இவன் பாத்திமாவின் 60 ஆவது வயதில் இறையருளால் பிறந்தான். இந்த அசனே முகியித்தீன் தாயின் வயிற்றில் கருவாக இருந்தபோதே ஞானக்கல்வி பெற்றதாக கதை அமைகிறது.

உசாத்துணை[தொகு]

1) முகம்மது உவைஸ்,பீ.மு.அஜ்மல் கான்," இஸ்லாமியத் தமிழ் இலக்கிய வரலாறு தொகுதி 1,2 மதுரைக் காமராசர் பல்கலைக்கழகம் பதிப்பு-1986.

2) அடைக்கலசாமி," தமிழ் இலக்கிய வரலாறு " கழக வெளியீடு-1994.

  1. பாக்யமேரி (2008). வகைமை நோக்கில் தமிழ் இலக்கிய வரலாறு. சென்னை: நியூ செஞ்சுரி புக் ஹவுஸ். பக். 375. பன்னாட்டுத் தரப்புத்தக எண்:81-234-1346-7.