பிஷ்னோய் மக்கள்
குரு ஜாம்பேஷ்வர் |
|---|
பிஷ்னோய் மக்கள் (Bishnoi People) 540 ஆண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்த தங்களின் ஆன்மிக குரு ஜாம்பேஷ்வர் என்ற ஜாம்பாஜி அருளிய 29 நன்னெறிகளை வாழ்நாள் முழுவதும் கடைப்பிடித்து வாழ்பவர்கள்.[1] ’பிஷ்’ எனும் சொல்லிற்கு இருபது என்றும் ’னோய்’ எனும் சொல்லிற்கு ஒன்பது என்றும் பொருள். தங்களின் ஆன்மிக குரு அருளிய 29 நன்னெறிகளில், தங்களின் அடிப்படை உடல் நலத்தை பேணி காத்திட 10 நன்னெறிகளும், நல்ல சமூக பழக்க வழக்கங்களை கடைப்பிடித்து வாழ்ந்திட 7 நன்னெறிகளும், இறைவனை வழிபட 5 நன்னெறிகளும், கால்நடைகளை நன்கு வளர்த்தல், விலங்குகளை கொல்லாதிருத்தல், செடி, கொடி, மரங்களை அடியுடன் வெட்டாமல், இயற்கை சூழ்நிலையை காத்திட 7 நன்னெறிகளும் கடைப்பிடித்து வாழ்பவர்கள். தூய சைவ உணவை மட்டுமே உண்பவர்கள். பிஷ்னோய் மக்கள் இயற்கையின் நண்பர்கள்.[2]
மரங்களை காக்க உயிரை விட்ட மக்கள்
[தொகு]
1731-ஆம் ஆண்டில், ராஜஸ்தான், மாநிலம், ஜோத்பூரிலிருந்து தென்மேற்கே 26 கி. மீ., தொலைவில் தார் பாலைவனத்தில் உள்ள கேஜர்லி (Khejarli) [3] என்ற கிராமத்தின் மரங்களை வெட்ட வந்த மார்வார் மன்னர் அபய் சிங்கின் ஆட்களை, அம்ருதாதேவியின் தலைமையில் பிஷ்னோய் பழங்குடி மக்கள் தடுத்து நிறுத்தியதால், 363 ஆண்கள், பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் மன்னரின் வீரர்களால் கொல்லப்பட்டனர்.[4][5]. இந்தச் சம்பவத்தின் உச்சக்கட்டமாக கி.பி.1730 ஆம் ஆண்டு பத்வா சூடி, செவ்வாய்கிழமை, 363 ஆண்களும் பெண்களும் வீரமரணம் அடைந்தனர்.
அபூர்வ பழக்கம்
[தொகு]இந்த இனக்குழுக்களில் உள்ள பெண்களிடம் ஒரு வினோத பழக்கம் உள்ளது. அது தாய் மான் இறந்துவிட்டால் மான் குட்டிகளுக்கு இங்குள்ள பெண்களே தாய் பால் கொடுத்து மூன்று மாதங்கள் கழித்து காட்டில் விடுகிறார்கள்.[6] மேலும் ஆண்கள் தங்களின் நிலங்களில் பயிரிடும் பயிர்களில் கொஞ்சம் பயிர்களை அருவடை செய்யாமல் விட்டுவிடுகின்றனர். மகாராஷ்டிரா, குஜராத், மத்தியப் பிரதேசம், உத்தரப் பிரதேசம், உத்தராகண்ட், டெல்லி, ஹரியானா, பஞ்சாப், ஒடிசா, மற்றும் கர்நாடகா போன்ற மாநிலங்களிலும் இவர்கள் வாழுகிறார்கள்.[7]
காட்டையும், காட்டு விலங்கினங்களை பாதுகாத்தல்
[தொகு]பிஷ்னோய் மக்கள் காட்டையும், காட்டு விலங்குகளையும் நேசிப்பதில் சிறந்தவர்கள். கால்நடைகள் வளர்ப்பே தங்களின் தொழில். தங்கள் வாழும் பகுதிகள் சுற்றி திரியும் சிங்காரா வகை மான்கள், புள்ளிமான்கள், கலைமான்கள், காட்டெருமைகள், மயில்கள் போன்ற விலங்குகள் தங்களின் வேளாண் நிலங்களில் மேய்ந்தாலும், அதனை அடித்து விரட்டுவதில்லை. கடும் கோடைக்காலத்தில் காட்டு விலங்குகள் நீர் அருந்த வசதி செய்துள்ளனர்.
மும்பை திரைப்பட நடிகர் சல்மான் கான் மற்றும் செயிப் அலி கான் ஆகியோர் இங்குள்ள காட்டு மான்களை வேட்டையாடி கொன்ற காரணத்தால், இம்மக்கள் அவர்களுக்கு எதிராக கடும் எதிர்ப்பு காட்டினர்.[சான்று தேவை]
மரபு சார்ந்த தனித்தன்மை
[தொகு]பிஷ்னோய்கள் முற்றிலும் தனித்துவமான பிரிவு. இச்சமூகத்தைப் பற்றிய விரிவான ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்ட டாக்டர் பங்கஜ் ஜெயின், பிஷ்னோய் பிரிவினர் பின்பற்றும் நடைமுறைகள், வழக்கமான இந்து வேதங்களையும் பாரம்பரியச் சடங்குகளையும் தாண்டியவை என்று வெளிப்படையாக வாதிடுகிறார்.பிஷ்னோய் சமூகம் வைணவ சம்பிரதாயங்களான வேதச் சடங்குகள், பிராமண பூசாரிகள் மற்றும் உருவ வழிபாட்டை நிராகரிக்கிறது. அதற்குப் பதிலாக, அவர்கள் கடுமையான சூழலியல்-நெறிமுறைச் சட்டத்துடன் (29 கோட்பாடுகள்) இணைந்த அகவயமான, உருவமற்ற (நிர்குண) வழிபாட்டில் கவனம் செலுத்துகிறார்கள். [8][9]
தர்மத்தில் இயற்கை வளங்கள் சேர்க்கப்பட்டிருத்தல்
[தொகு]இந்து தர்மத்தில் சடங்குகளும் வேதங்களும் முதன்மையாக இருக்கும்போது, பிஷ்னோய்களின் தர்மம் மரங்கள் மற்றும் வனவிலங்குகளைப் பாதுகாப்பதைத் தன் முதன்மை தர்மமாகக் கொண்டுள்ளது.மற்ற இந்து சமூகங்களைப் போலல்லாமல், பிஷ்னோய்களின் தர்மம் இந்து வேதங்கள் அல்லது சடங்குகளுடன் மட்டும் வரம்புக்குட்பட்டது அல்ல; மாறாக அது இயற்கை வளங்களையும் உள்ளடக்கியது.[8.1]
உருவ வழிபாடு இல்லாமை
[தொகு]ஒரு இந்து கோவிலைப் போலன்றி, நோகாவில் உள்ள முதன்மைச் சன்னதியில் எந்த உருவமோ அல்லது சிலையோ இல்லை. பிஷ்னோய் கோவில்களிலோ சன்னதிகளிலோ அவர்களின் குருவின் அல்லது வேறு எந்த தெய்வத்தின் சிலையோ அல்லது உருவமோ இருப்பதில்லை.[8.2]
இறந்தோரை எரிக்காமல் அடக்கம் செய்தல்
[தொகு]பிஷ்னோய்கள் இன்னமும் இறந்தோரை அடக்கம் செய்கிறார்கள்.ஆனால் இந்த விதி இந்துக்களின் தகனம் செய்யும் முறைக்கு எதிரானது. இந்து மதத்தில் சடலங்கள் எரிக்கப்பட வேண்டும் என்று உள்ள நிலையில், மரங்களை வெட்டுவதைத் தவிர்க்க பிஷ்னோய்கள் இறந்தோரை அடக்கம் செய்யும் வழக்கத்தைக் கொண்டுள்ளனர்.[10][8.2]
பெயரின் பொருளும் "விஷ்னோய்" என்ற அடையாள மறுப்பும்
[தொகு]சில எழுத்தாளர்கள் இவர்களை விஷ்ணுவைப் பின்பற்றுபவர்கள் என்பதால் "விஷ்னோய்" (Vishnoi) என அழைத்து இந்துமயமாக்க முயன்றாலும், பிஷ்னோய்கள் அதை ஏற்பதில்லை.சில இந்தி எழுத்தாளர்கள் இச்சமூகத்தை 'விஷ்னோய்' (விஷ்ணுவைப் பின்பற்றுபவர்கள்) எனக் குறிப்பிட்டாலும்,பிஷ்னோய்கள் 'பிஷ்னோய்' என்ற சொல் ராஜஸ்தானி மொழியில் 20 (பிஷ்) மற்றும் 9 (நாய்) ஆகிய எண்களைக் குறிக்கும் 29 விதிகளைக் குறிப்பதாகவே வலியுறுத்துகின்றனர்.[8.3]
மத/சாதி எல்லை கடந்த அடையாளம்
[தொகு]டொமினிக்-சிலா கான் (2004) கருத்துப்படி, இவர்களின் ஆன்மிக குரு ஜாம்பேஷ்வர் 'தான் எந்த சாதிக்கும் மதத்திற்கும் அப்பாற்பட்டவர் என்பதால், தான் இந்துவும் இல்லை முஸ்லிமும் இல்லை' என்று அறிவித்தார்.[8.4]
திருமணச் சடங்கு வேறுபாடுகள்
[தொகு]இந்து வைணவ திருமணங்களைப் போல பிஷ்னோய் திருமணங்களில் ஜாதகப் பொருத்தமோ அல்லது தீயை ஏழு முறை சுற்றி வரும் சடங்கோ கிடையாது.[8.5]
எல்லையோரச் சமூகம்
[தொகு]இன்றைய காலகட்டத்தில் பிஷ்னோய்கள் இந்து சமூகத்திற்குள் ஒரு சாதிப் பிரிவினராகக் கருதப்படுகிறார்கள்.ஆனால் 1891 ஆம் ஆண்டு மார்வார் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பில் அவர்கள் முஸ்லிம்களுடன் வகைப்படுத்தப்பட்டனர். சில அறிஞர்கள் இந்து மதமும் இஸ்லாமும் கலந்த பொதுவான அம்சங்களைக் கொண்ட ஒரு 'எல்லையோர' சமூகமாக (Liminal Community) அவர்களை நிலைநிறுத்தியுள்ளனர்.[8.4]
மேற்கோள்கள்
[தொகு]- ↑ "காப்பகப்படுத்தப்பட்ட நகல்". Archived from the original on 2018-10-03. Retrieved 2014-07-22.
- ↑ "The Desert Dwellers of Rajasthan – Bishnoi and Bhil people". 2004. Archived from the original on 16 டிசம்பர் 2019. Retrieved 19 Mar 2013.
{{cite web}}: Check date values in:|archive-date=(help) - ↑ http://www.fallingrain.com/world/IN/24/Khejarli_Gaon.html
- ↑ http://www.nativeplanet.org/indigenous/cultures/india/bishnoi/bishnoi.shtml பரணிடப்பட்டது 2019-12-16 at the வந்தவழி இயந்திரம் பிஷ்நொய் மக்கள்
- ↑ "29-Rules". http://www.bishnoisamaj.com. Archived from the original on 2 பிப்ரவரி 2014. Retrieved 24 January 2014.
{{cite web}}: Check date values in:|archive-date=(help); External link in(help)|work= - ↑ மானுக்குப் பாலூட்டும் பிஷ்னோய் இனப் பெண்கள்
- ↑ மரங்களையும் போற்றும் பிஷ்னோய்கள் தி இந்து தமிழ் 10 செப்டம்பர் 2016
- ↑ Jain, Dr. Pankaj. "Dharma and Ecology of Hindu Communities: Sustaining the Earth" (PDF) (in ஆங்கிலம்).
- ↑ Salmond, Noel (2012-01-01). "Dharma and Ecology of Hindu Communities: Sustenance and Sustainability. By Pankaj Jain. Farnham, Surrey: Ashgate, 2011. xii, 213 pp. $89.95 (cloth)". The Journal of Asian Studies. doi:10.1353/PEW.2013.0009. https://www.academia.edu/84881963/Dharma_and_Ecology_of_Hindu_Communities_Sustenance_and_Sustainability_By_Pankaj_Jain_Farnham_Surrey_Ashgate_2011_xii_213_pp_89_95_cloth_.
- ↑ Sohel, Amir; Naz, Farhat (2024-07-18) (in en). The Bishnoi: Revisiting Religious Environmentalism and Traditional Forest and Wildlife Management in the Thar Desert. Rachel Carson Center for Environment and Society, Munich, Germany. doi:10.5282/RCC/9846. https://www.environmentandsociety.org/node/9846.
வெளி இணைப்புகள்
[தொகு]மேலும் படிக்க
[தொகு]- "Temple Profile: Mandir Shri Jambho J". Government of Rajasthan. Archived from the original on 19 September 2014. Retrieved 2014-07-27.
- Jambhoji: Messiah of the Thar Desert,1998, author M.S.Chandla
- Chandla, M. S. (2001). The Bishnois: Wildlife Protection - An Article of Faith (PDF). Aurva Publications.