மொழியீறு

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
Jump to navigation Jump to search

சொல்லை word 'மொழி' என்பது பண்டைய வழக்கு. மொழியின் இறுதியில் வரும் எழுத்தை மொழியீறு என இலக்கண நூல்கள் குறிப்பிடுகின்றன. தொல்காப்பியம் அவற்றை 24 என வரையறுத்துக் காட்டுகிறது. [1] [2]

உயிரெழுத்து 12, மெய்யெழுத்து 11 (ஞ, ண, ந, ம, ன, ய, ர, ல வ, ழ, ள), குற்றியஙுகர ஈறு 1, ஆக 24 எழுத்துக்கள் மொழியின் இறுதி எழுத்தாக வரும்.

உயிரெழுத்து ஈறு[தொகு]

உயிரெழுத்து 12-ல் 5 குறிலும் அளபெடையாக ஈறாகும்.
எடுத்துக்காட்டு: ஆஅ, ஈஇ, ஊஉ, ஏஎ, ஓஒ

7 நெடிலும் மொழியாக ஈறாகும்
எடுத்துக்காட்டு: ஆ [3], ஈ, ஊ [4], ஏ [5], ஐ [6], ஓ [7] [ஔ] எழுத்து கௌ [8], வௌ [9] என்னும் இரண்டு சொற்களில் ஈறாகும்.

ஈறாகா உயிர்மெய்[தொகு]

வல்லின மெய்கள் [க்], [ச்], [ட்], [த்], [ப்], [ற்]
மெல்லின மெய் [ங்]

மெய்யெழுத்து ஈறு[தொகு]

  • வல்லினம் ஆறும் மொழியின் இறுதியில் வருதல் இல்லை. [10]
  • வினை - பெயர்
[ண்] - மண் [11]
[ம்] - திரும் [12]
[ன்] - தின் [13]
[ய்] - வேய் [14]
[ர்] - பார் [15]
[ல்] - சொல் [16]
[ழ்] - வீழ் [17]
[ள்] - கொள் [18]
  • வரையறை
[ஞ்] (ஒரு சொல்) - உரிஞ் [19]
[ந்] - (2 சொல்) வெரிந் [20], பொருந் [21].
[வ்] - (4 சொல்) அவ் [22], இவ் [23], உவ் [24], தெவ் [25] [26]

பட்டியல்[தொகு]

தமிழில் மொழியீறு அமைந்திருக்கும் பாங்கு [27] [28]

  • [-] குறி மொழியீறாக வராது என்பதைக் குறிக்கும்.
  • [*] சொல்லாட்சி எடுத்துக்காட்டு கிடைக்கவில்லை என்பதைக் குறிக்கும்

1[தொகு]

எழுத்து வரிசை மெய்
உயிர் ஆஅ ஈஇ ஊஉ ஏஎ ஓஒ - [29]
வருக புகா நோக்கி புகீ செகு புகூ - எங்கே மங்கை - கோ கௌ -
- - - - - - - - - - - - -
பேச உசா விசி முசீ [30] உசு [31] முசூ [32] - சே கச்சை - சோ [33] - -
அறிஞ அறிஞா உரிஞி [34] உரிஞீ [35] உரிஞு [36] உரிஞூ [37] - * உழிஞை - * - உரிஞ் [38]
நட கடா படி படீ [39] படு படூ - * படை - * - -
பண்ண அண்ணா அண்ணி கண்ணீ [40] கணு காணூ - * பண்ணை - * - மண்
அத [41] புதா [42] பதி வதீ மது கைதூ [43] - தே [44] தை - அந்தோ - -
பொருந நா * நீ - - - நே [45] நை [46] நொ [47] நோ [48] - பொருந் [49]

2[தொகு]

எழுத்து வரிசை மெய்
தப்ப தப்பா தப்பி பீ [50] தப்பு பூ - பே [51] பை - போ - -
அம்ம அம்மா அம்மி மீ [52] செம்மு [53] கொண்மூ [54] - * மை - மோ [55] - திரும்
செய செய்யா * * * செய்யூ [56] - * ஐயை - ஐயோ - மெய்
வர தாரா கரி குரீ [57] கரு வெரூ [58] - * கரை - அரோ - பார்
பல பலா வலி வலீ [59] வலு [60] வலூ [61] - வல்லே ஒல்லை [62] - * - கல்
தவ [63] உவா [64] அருவி வீ [65] அறிவு - - - வை - வே [66] வௌ [67] தெவ் [68]
தொழ விழா விழி வழீ [69] மழு எழூ [70] - * கழை - * - ஊழ்
உள களா கிளி குளீ [71] உளு [72] எள்ளூ [73] - * களை - * - முள்
கற கற்றா [74] கறி கறீ [75] மறு உறூ [76] - * கற்றை - * - -
ஈன கனா கனி நுனீ [77] முன்னு [78] முன்னூ [79] - என்னே அன்னை - அன்னோ - பன் [80]

அடிக்குறிப்பு[தொகு]

  1. தொல்காப்பியம், எழுத்ததிகாரம் 104, புணரியல்
  2. தொல்காப்பியம், எழுத்ததிகாரம் 69-81 மொழிமரபு
  3. பசு
  4. உணவு
  5. அம்பு
  6. தலைவன்
  7. மதகு அடைக்கும் பலகை
  8. வாயால் கௌவு
  9. பொருளைக் கையால் பிடுங்கிக்கொள்
  10. இக்காலத்தில் பார்க், மார்ச் என இரு எழுத்துக்களில் வரினும் பிற வல்லின எழுத்தில் முடிதல் இல்லை.
  11. மண்ணினான் (நீராடினான்)
  12. திரும்பினான்
  13. தின்றான்
  14. வேய்ந்தான்
  15. பார்த்தான்
  16. சொன்னான்
  17. வீழ்ந்தான்
  18. கொண்டான்
  19. உரியும் தோல்
  20. முதுகு
  21. பொருத்திக் காட்டு < பொருநர், ஊமையனின் செய்கைமொழி
  22. அவை
  23. இவை
  24. உவை
  25. பகைவர்
  26. தொல்காப்பியம் இந்த [வ்] ஈற்றை 4 என வரையறை செய்வதால் 'எவை' என வினவும் வினாப் பன்மை 'எவ்' என்னும் ஈறு கொண்டு அக்காலத்து வழங்கவில்லை போலும்.
  27. தொல்காப்பியம், எழுத்து அதிகாரம், நச்சினார்க்கினியர் உரை, கணைசய்யர் பதிப்பு, 1937 அட்டவணை
  28. சில எடுத்துக்காட்டுகள் இக்காலத்தில் புழக்கத்தில் உள்ள சொற்களாக மாற்றப்பட்டுள்ளன
  29. ஆய்தம்
  30. தயிர் போன்றவற்றைப் பிணைந்து
  31. தானியங்களை உளுக்கச் செய்யும் உளு என்னும் வண்டு
  32. வாலில்லாக் குரங்கு
  33. இயற்கை அரண்
  34. தோல் உரிந்து
  35. தோல் உரித்து
  36. தோலை உரி
  37. உரிஞ் என்னும் வினையின் வினையெச்ச வடிவம்
  38. உரிஞ்சுதலையும், உரிதலையும் குறிக்கும் வினைப்பகுதி
  39. படிந்து
  40. நினைந்து
  41. அதவு
  42. புதர்
  43. கைவிடு (திருக்குறள் 1021)
  44. இனிமை, தேயம்
  45. நேயம்
  46. நைந்துபோ
  47. துன்புறுத்து
  48. நொந்துகொள்
  49. பொருந்த நடி, போரிடு
  50. மலம்
  51. மேகம்
  52. 'மீந்தோல்' என்னும் தொடரில் மேல் என்னும் பொருள்
  53. உலோகப் பாத்திரம் செய்யும் செம்மான் தொழில்
  54. மேகம்
  55. முகர்ந்துபார்
  56. வினையெச்சம்
  57. குருவி
  58. வெருவு = அஞ்சி ஒதுங்கு
  59. வன்மையாக்கு என்னும் பொருள் தரும் வினையெச்சம்
  60. வலிமை
  61. (வினையெச்சம்)
  62. விரைவில்
  63. மிகுதியை உணர்த்தும் உரிச்சொல்
  64. நிறைமதி, மறைமதி ஆகிய நாட்களைக் குறிக்கும் பொதுச்சொல்
  65. உதிர்ந்த மலர்
  66. வேகு
  67. வௌவுதல்
  68. பகை
  69. வழுவி
  70. விலா எலும்பு
  71. குளித்து
  72. தெள்ளுப்பூச்சி
  73. எள்ளி என்னும் வினையெச்சம்
  74. கன்று போட்ட பசு
  75. பல்லால் கறித்தலை உணர்த்தும் வினையால் வரும் வினையெச்சம்
  76. துன்புற்று
  77. உச்சியில் எறி
  78. நினை
  79. முந்துறு
  80. பஞ்சு, கருக்கறுவாள்
"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=மொழியீறு&oldid=1334397" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது