உள்ளடக்கத்துக்குச் செல்

மகாவஸ்து

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.

மகாவஸ்து (சமசுகிருதத்தில் "பெரிய நிகழ்வு" அல்லது "பெரிய கதை") என்பது வினய பிடகத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்த ஆரம்பகால பௌத்தத்தின் மகாசாங்கிகா லோகோத்தரவாட பள்ளியின் நியமன உரை ஆகும்.[1][2] மகாவஸ்து என்பது புத்தர் ஷக்யமுனியின் ஒரு கூட்டு பல-வாழ்க்கை வரலாறு ஆகும். அதன் ஏராளமான உரை அடுக்குகள் கிமு 2 ஆம் நூற்றாண்டு மற்றும் கிபி 4 ஆம் நூற்றாண்டுக்கு இடையில் தொகுக்கப்பட்டதாக அறிஞர்களால் கூறப்படுகிறது .[3][4][5]

1882 மற்றும் 1897 க்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் எமிலி செனார்ட் என்பவரால் மகாவஸ்து முதன்முதலில் மேற்கில் வெளியிடப்பட்டது.[6] இந்த பதிப்பு பௌத்த கலப்பின சமசுகிருதம் என்று அழைக்கப்படும் மொழியில் உள்ளது.[7]

கண்ணோட்டம்[தொகு]

இந்த உரையானது கடந்தகால வாழ்க்கை கதைகள், முந்தைய புத்தர்களின் கதைகள், கௌதம புத்தரின் இறுதி வாழ்க்கையின் கதைகள், பதிக்கப்பட்ட ஆரம்பகால புத்த சூத்திரங்கள் மற்றும் இரண்டு முன்னுரைகள் (நிதானங்கள்) ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய ஒரு கலவையாகும்.[8][6] உரையின் பாதிக்கு மேல் ஜாதக மற்றும் அவதான கதைகள், புத்தர் மற்றும் பிற போதிசத்துவர்களின் முந்தைய வாழ்க்கையின் கணக்குகள் அடங்கும்.[3]

மஹாவஸ்து இரண்டு முன்னுரைகளுடன் ( நிதானங்கள் ), நிதானமஸ்காரங்கள் (கி.பி. 3ஆம் நூற்றாண்டு) மற்றும் நிதானவஸ்து (கி.பி. 1ஆம் நூற்றாண்டு) ஆகியவற்றுடன் ஆரம்பிக்கிறது.[6]

மஹாவஸ்துவின் நான்கு பிரிவுகளில் பஹுபுத்தக சூத்திர வகையின் நூல்கள் உள்ளன. இதில் பஹுபுத்தசூத்திரம் XXI அத்தியாயத்தில் மற்றும் தொகுதி III மற்றும் I இல் அத்தியாயம் V ஆகியவை அடங்கும். பஹுபுத்தகசூத்திரங்கள் கடந்த கால புத்தர்களின் கதைகளைக் கொண்ட சூத்திரங்கள். இந்த விவரிப்புகள் போதிசத்துவ பாதை தொடர்பான புத்த மதக் கோட்பாடுகளுக்கு ஆதாரங்களாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.[6] பஹுபுத்தகசூத்திரங்களின் இணையான உதாரணங்கள் காந்தார பௌத்த நூல் தொகுப்புகளில் காணப்படுகின்றன.[9][6] இந்த கையெழுத்துப் பிரதிகளில் ஒன்று கிமு 1 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது. மற்றொரு இணையான சீன மொழி பெயர்ப்பான ஃபோ பென்சிங் ஜி ஜிங் (தைஷோ 190).[6]

மஹாவஸ்துவின் ஜாதகக் கதைகள் பாளி கதைகளைப் போலவே இருக்கின்றன, இருப்பினும் கதைகளின் விவரங்களின் அடிப்படையில் குறிப்பிடத்தக்க வேறுபாடுகள் உள்ளன. திகா நிகாயம் (மஹாகோவிந்த சுத்தம் ), மஜ்ஜிம நிகாயம் (அரியபரியேசன சுத்தம் ; மற்றும் மஹாசச்சகா சுத்தம்), தக்டகாபதம், திகா நிகாயம் (அடி. 8, சஹஸ்ஸ வாக்கம் ; மற்றும், அத்தியாயம். 25, பிக்கு வாக்கம் ), சுத்த நிபாதம், புத்தவசம் மற்றும் தேன சுத்தம் ஆகியவற்றில் இருந்து மஹாவஸ்துவின் பிற பகுதிகள் பாலி நியதியில் இணையாக உள்ளன.[10]

மஹாவஸ்துவின் மிக சமீபத்திய அடுக்கு தசபூமிகம் ஆகும், இது போதிசத்துவ பூமிகளின் (கட்டங்கள்) திட்டத்தின் போதனைகளைக் கொண்டுள்ளது. வின்சென்ட் டூர்னியரின் கூற்றுப்படி, இந்த உரை மகாவஸ்துவில் (போதிசத்துவ நிலைகள் பற்றிய எந்த போதனையையும் கொண்டிருக்கவில்லை) உரை உருவாக்கத்தின் கடைசி காலத்தில் (கி.பி. 4-6 ஆம் நூற்றாண்டுகள்) ஒட்டப்பட்டது.[6] தசபூமிகம் முதலில் ஒரு பிற்சேர்க்கை அல்லது துணைப் பொருளாகக் கருதப்பட்டதாகத் தெரிகிறது (பரிவாரா, பரிசாரம்) பின்னர் அது மஹாவஸ்துவுக்குள் நுழைந்தது. இரண்டாவது அவலோகிதசூத்திரத்திலும் இதேபோன்ற வழக்கு நிகழ்ந்தது, இது மகாயான வேதங்களுடன் ஒற்றுமையைக் காட்டுகிறது.[6]

மேற்கோள்கள்[தொகு]

  1. Keown 2013, ப. 117.
  2. Tournier 2012, ப. 89–90.
  3. 3.0 3.1 The Editors of Encyclopaedia Britannica 1998.
  4. "Mahāvastu" (2008).
  5. Jones (1949), p. xi, writes: ""... the Mahāvastu is not the composition of a single author written in a well-defined period of time. Rather, it is a compilation which may have been begun in the second century B.C., but which was not completed until the third or fourth century A.D."
  6. 6.0 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 6.7 Tournier 2017
  7. Jones (1949), pp. x–xi.
  8. Tournier 2012
  9. Salomon, Richard. New Biographies of the Buddha in Gāndhārī (Studies in Gāndhārī Manuscripts 3) Journal of the International Association of Buddhist Studies Volume: 44, 2021, Pages: 355-401. DOI: 10.2143/JIABS.44.0.3290296
  10. Regarding the Dhammapada parallels, see Ānandajoti (2007), "Introduction," where Ānandajoti writes:
"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=மகாவஸ்து&oldid=3893306" இலிருந்து மீள்விக்கப்பட்டது