சுயகட்டுப்பாடு

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
Jump to navigation Jump to search

சுய கட்டுப்பாடு (Self-control) என்பது தனி மனித கட்டுப்பாட்டில் ஒரு அம்சம் ஆகும். சோதனையான நேரங்களில் மற்றும் உணர்ச்சித் தூண்டுதல்களின் போது முகத்தில் உணர்ச்சிகள், எண்ணங்கள் மற்றும் நடத்தை ஆகியவற்றை கட்டுப்படுத்தும் திறன் ஆகும்.[1][2] சுய கட்டுப்பாடு என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட செயல்பாட்டை ஒழுங்குபடுத்துவது, குறிப்பிட்ட இலக்குகளை அடைவதற்காக நடத்தையை ஒழுங்குபடுத்துவது அவசியமாகும்.[2][3]

உளவியலோடு தொடர்புடைய ஒரு உணர்ச்சிப்பூர்வமான கருத்து சுய கட்டுப்பாடு என்பதாகும்.[4] சுய கட்டுப்பாடு ஒரு தசை போன்றது. சுய-கட்டுப்பாட்டை பயன்படுத்துவது மூலம் வாழ்க்கையை பலப்படுத்தவும் மேம்படுத்தவும் முடியும்.

மேற்கோள்கள்[தொகு]

  1. Matt DeLisi. "Chapter 10: Low Self-Control Is a Brain-Based Disorder". SAGE Publications Ltd. பார்த்த நாள் 4 May 2014.
  2. 2.0 2.1 Diamond A (2013). "Executive functions". Annu Rev Psychol 64: 135–168. doi:10.1146/annurev-psych-113011-143750. பப்மெட் 23020641. "Core EFs are inhibition [response inhibition (self-control—resisting temptations and resisting acting impulsively) and interference control (selective attention and cognitive inhibition)], working memory, and cognitive flexibility (including creatively thinking “outside the box,” seeing anything from different perspectives, and quickly and flexibly adapting to changed circumstances). ... Self-control is the aspect of inhibitory control that involves control over one’s behavior and control over one’s emotions in the service of controlling one’s behavior. Self-control is about resisting temptations and not acting impulsively. The temptation resisted might be to indulge in pleasures when one should not (e.g., to indulge in a romantic fling if you are married or to eat sweets if you are trying to lose weight), to overindulge, or to stray from the straight and narrow (e.g., to cheat or steal). Or the temptation might be to impulsively react (e.g., reflexively striking back at someone who has hurt your feelings) or to do or take what you want without regard for social norms (e.g., butting in line or grabbing another child’s toy).
    Another aspect of self-control is having the discipline to stay on task despite distractions and completing a task despite temptations to give up, to move on to more interesting work, or to have a good time instead. This involves making yourself do something or keep at something though you would rather be doing something else. It is related to the final aspect of self-control—delaying gratification (Mischel et al. 1989)—making yourself forgo an immediate pleasure for a greater reward later (often termed delay discounting by neuroscientists and learning theorists; Louie & Glimcher 2010, Rachlin et al. 1991). Without the discipline to complete what one started and delay gratification, no one would ever complete a long, time-consuming task such as writing a dissertation, running a marathon, or starting a new business.".
     
  3. Timpano, K. R.; Schmidt, N. B. (2013). "The relationship between self control deficits and hoarding: A multimethod investigation across three samples". The Journal of Abnormal Psychology 122 (1): 13–25. doi:10.1037/a0029760. "Self-control is the capacity to exert control over one's behavior and is necessary for directing personal behavior toward achieving goals.". 
  4. Burman, J. T.; Green, C. D.; Shanker, S. (2015). "On the Meanings of Self-Regulation: Digital Humanities in Service of Conceptual Clarity". Child Development 86 (5): 1507–1521. doi:10.1111/cdev.12395. பப்மெட் 26234744. http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/cdev.12395/abstract. "The resulting analyses show how similar ideas are interrelated: self-control, self-management, self-observation, learning, social behavior, and the personality constructs related to self-monitoring.". 
"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=சுயகட்டுப்பாடு&oldid=2456950" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது