பச்சை குத்துதல்
.
உடலில் தோலின் கீழாக அழியாத மையினை உட்செலுத்துவதன் மூலம் அல்லது தோலின் நிறக்காரணிகளை மாற்றக்கூடிய பதார்த்தங்களால் எழுத்துக்களையும் உருவங்களையும் வரைந்து கொள்ளல் பச்சைகுத்துதல் எனப்படும். இது ஒரு நாகரீகப் பாணியாகவும் சில இனக்குழுமங்களில் சடங்காகவும் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது. பண்ணை விலங்குகளை இனங்காணல் நோக்கில் அடையாளப்படுத்தவும் பச்சைகுத்தல் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
பச்சை குத்துதல் பல்வேறு நாகரீகங்களிலும் காலங்காலமாக இருந்து வருகிற ஒன்று. சப்பானிய ஐனு இனக்குழுவைச் சேர்ந்த மக்கள் முகத்தில் பச்சை குத்திக் கொள்ளும் வழக்கத்தை உடையவர்கள். இந்திய, இலங்கை உள்ளிட்ட மக்களிடமும் பழங்காலத்தியிருந்து பச்சை குத்தும் வழக்கம் இருந்து வருகிறது.
பொருளடக்கம் |
[தொகு] வரலாறு
பச்சைகுத்துதல் ஐரோ-ஆசியா நாடுகளில் கற்காலத்திலிருந்து நடைமுறையிலுள்ளதாகும். கி.மு 4000முதல்5000ஆம் ஆண்டுகளுக்கு முன் ஒட்சிப் பள்ளத்தாக்கில் வாழ்ந்த ஓட்சி பனிமனிதனின் கை, கால்களில் காணப்பட்டதாகக் கருதப்படுகிறது. இவை முழங்காலின் கீழ், மணிக்கட்டு, முண்ணான் முடிவு முதலான பகுதிகளில் இடப்பட்ட புள்ளிகளும் கோடுகளுமாக இருந்தன. இவை நோய்களிலிருந்து பதுகாப்பதற்கான அக்குபஞ்சர் மருத்துவ வகையாக கருதப்படக் கூடியது.
[தொகு] பச்சைகுத்துதலின் வகைகள்
அமெரிக்க தோலியல் அகடமி பச்சைகுத்துதலை ஐந்து வகைகளாக பிரிக்கிறது [1]
- இயற்கையிலான (அ) தழும்புகளாலானது-இது விபத்துக்களாலான காயங்களால் ஏற்படுவது.
- தொழில்முறை சார்பிலானது- அனேக பச்சைகுத்தல்கள் குலங்கள்,கூட்டங்கள், சமூகநிலை,சமயம் அல்லது நம்பிக்கை பற்றி,வீரதீரத்தைக் காட்டுவதற்காக, காதலை வெளிப்படுத்தி, தண்டனைகளை குறிக்க, பாதுகாப்புகாக இடப்படுகின்றன. அத்தகைய பச்சைகுத்தல்கள் தொழில் ரீதியிலான பச்சைகுத்தல்கள் எனப்படும்.,
- அலங்கார அல்லது அழகியல் ரீதியிலான பச்சைகுத்தல்கள்
- மருத்துவ நோக்கிலான பச்சைகுத்தல்கள்
- அடையாளப்படுத்துவதற்கான பச்சைகுத்தல்கள்
[தொகு] செய்முறை
மேற்றோலின் கீழாக நிறப்பொருள்களை உட்செலுத்தவதன் மூலம் பச்சைகுத்துதல் மேற்கொள்ளப்படுகிறது. இவ்வாறு உட்செலுத்தப்பட்ட நிறப்பொருள் கீழ்ப்புற மேற்றோலின் கீழாகப் பரவி மேற்றொல் கலங்களை சிதைக்கும். இவ்வாறு தோற்றுவிக்கப்படும் நிறப்பொருளை பிறபொருளாகக் கருதி உடலின் நிர்ப்பீடனத் தொகுதியிலுள்ள பிறபொருள் எதிரிகளைச் சுரந்து வளைத்துக் கொள்ளும்.[2]
