ஹேம்லெட்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்

ஹேம்லெட்[தொகு]

டென்மார்க்கின் இளவரசர் ஹேம்லெட், ஹேம்லெட் (/ hæmlᵻt /) என்ற சுருக்கம், 1599 மற்றும் 1602 க்கு இடையில் நிச்சயமற்ற தேதியில் வில்லியம் ஷேக்ஸ்பியரால் எழுதப்பட்ட ஒரு சோகம். டென்மார்க்கில் அமைக்கப்பட்ட நாடகம், பழிவாங்கும் இளவரசர் ஹேம்லட் ஹேம்லட்டின் தந்தையான கிங் ஹேம்லால் பேய்களால் அவரது மாமா க்ளாடியஸின் மீது. கிளாடியஸ் தனது சொந்த சகோதரனைக் கொன்றதுடன், சிம்மாசனத்தை கைப்பற்றினார், இறந்த சகோதரனின் விதவை மனைவியை மணந்தார்.

ஹேம்லேட் என்பது ஷேக்ஸ்பியரின் மிக நீண்ட நாடகமாகும், மேலும் உலக இலக்கியத்தின் மிகவும் சக்தி வாய்ந்த மற்றும் செல்வாக்குமிக்க படைப்புக்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது, இது "மற்றவர்களின் வெளித்தோற்றத்தில் முடிவில்லாமல் மறுபரிசீலனை மற்றும் தழுவல்" என்ற ஒரு கதையைக் கொண்டுள்ளது. [1] இந்த நாடகம் ஷேக்ஸ்பியரின் மிக பிரபலமான படைப்புகளில் ஒன்றாகும், [2] மற்றும் 1879 ஆம் ஆண்டு முதல் ராயல் ஷேக்ஸ்பியர் கம்பெனி மற்றும் அதன் முன்னோடிகளான ஸ்ட்ராட்ஃபோர்டு-அன்-அவோன் ஆகியவற்றின் செயல்திறன் பட்டியலில் முதலிடம் வகிப்பவர்களுள் ஒருவரானார். [3] ஜொஹான் வொல்ஃப்காங் வான் கோத்தே மற்றும் சார்லஸ் டிக்கன்ஸ் ஆகியோரிடம் ஜேம்ஸ் ஜாய்ஸ் மற்றும் ஐரிஸ் மர்டோக் ஆகியோரிடம் இருந்து இது பல எழுத்தாளர்கள் ஊக்கமளித்திருக்கிறது மற்றும் "சிண்ட்ரெல்லா பிறகு உலகின் மிகவும் படமாக்கப்பட்ட கதையாக" விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. [4]

ஷேக்ஸ்பியரின் ஹேம்லட்டின் கதை 13 ஆம் நூற்றாண்டு வரலாற்றாசிரியரான சாக்ஸோ கிராமிட்டிகஸால் அவரது கஸ்டா டனொரமத்தில் பாதுகாக்கப்பட்டு, 16 ஆம் நூற்றாண்டில் அறிஞர் பிரான்சுவா டி பெல்லெரெஸ்டெஸ்ட் என்பவரால் மறுபரிசீலனை செய்யப்பட்டு அமலேத்தின் புராணத்திலிருந்து பெறப்பட்டது. உர்-ஹேம்லட் என இன்று அறியப்பட்ட எலிசபெத்தன் நாடகத்தின் மீது ஷேக்ஸ்பியரும் வரையப்பட்டிருக்கலாம், சில அறிஞர்கள் அவர் ஊர்-ஹேம்லட்டை எழுதியதாக நம்புகின்றனர், பின்னர் நாம் இப்போது ஹேம்லட்டின் பதிப்பை உருவாக்க அதை மறுபரிசீலனை செய்கிறோம் என்று நம்புகின்றனர். ஷேக்ஸ்பியரின் நேரத்தின் முக்கிய துயரகரான ரிச்சார்ட் பர்பேக்கின் சக நடிகருக்கான தலைப்பு பாத்திரத்தை அவர் கிட்டத்தட்ட நிச்சயமாக எழுதினார். அதன் தொடக்கத்திலிருந்து 400 ஆண்டுகளில், ஒவ்வொரு தொடர்ச்சியான நூற்றாண்டிலும் பல பாராட்டப்பட்ட நடிகர்களால் இந்த பாத்திரம் நிகழ்த்தப்பட்டது.

நாடகத்தின் மூன்று வெவ்வேறு ஆரம்ப பதிப்புகள் நீடிக்கின்றன: முதல் குவார்டோ (Q1, 1603); இரண்டாம் குவார்டோ (கு 2, 1604); மற்றும் முதல் ஃபோலியோ (F1, 1623). ஒவ்வொரு பதிப்பில் மற்றவர்களிடமிருந்து கோடுகள் மற்றும் முழு காட்சிகளை காணவில்லை. நாடகத்தின் கட்டமைப்பு மற்றும் பண்புத்திறன் ஆழம் ஆகியவை மிகவும் விமர்சனமான ஆய்வுக்கு ஊக்கமளித்தன. ஒரு மாதிரியாக, ஹேம்லெட் தனது மாமாவைக் கொல்லத் தயங்குவதைப் பற்றி பல நூற்றாண்டுகளாக விவாதம் செய்தார், சிலர் அது நடவடிக்கைகளை நீடிப்பதற்கான ஒரு சதித்திட்ட சாதனமாக மட்டுமே கருதுகின்றனர், ஆனால் மற்றவர்கள் வாதிடுவது சிக்கலான தத்துவ மற்றும் ஒழுக்க சிக்கல்கள், , கணக்கிடப்பட்ட பழிவாங்குதல், மற்றும் ஆசை தீர்த்தது. மேலும் சமீபத்தில், உளவியலாளர்கள் விமர்சகர்கள் ஹேம்லட்டின் மயக்கத்தில் உள்ள ஆசைகளை ஆய்வு செய்துள்ளனர், அதே நேரத்தில் பெண்ணிய விமர்சகர்கள் மறு மதிப்பீடு செய்து ஓபிலியா மற்றும் ஜெர்டுடீவின் பெரும்பாலும் தவறான பாத்திரங்களை புனரமைக்க முயன்றனர்.

மேற்கோள்கள்[தொகு]

  1. The gravedigger scene is in Hamlet 5.1.1–205.[7]
  2. In his 1936 book The Problem of Hamlet: A Solution Andrew Cairncross asserted that the Hamlet referred to in 1589 was written by Shakespeare;[17] Peter Alexander,[18] Eric Sams[19] and, more recently, Harold Bloom[20][21] have agreed. However Harold Jenkins, the editor of the second series Arden edition of the play, considers that there are not grounds for thinking that the Ur-Hamlet is an early work by Shakespeare, which he then rewrote.[22]
  3. Polonius was close to the Latin name for Robert Pullen, founder of Oxford University, and Reynaldo too close for safety to John Rainolds, the President of Corpus Christi College.[33]
  4. MacCary suggests 1599 or 1600;[34] James Shapiro offers late 1600 or early 1601;[35] Wells and Taylor suggest that the play was written in 1600 and revised later;[36] the New Cambridge editor settles on mid-1601;[37] the New Swan Shakespeare Advanced Series editor agrees with 1601;[38] Thompson and Taylor, tentatively ("according to whether one is the more persuaded by Jenkins or by Honigmann") suggest a terminus ad quem of either Spring 1601 or sometime in 1600.[39]
  5. The whole conversation between Rozencrantz, Guildenstern and Hamlet concerning the touring players' departure from the city is at Hamlet F1 2.2.324–360.[43]
  6. The Arden Shakespeare third series published Q2, with appendices, in their first volume,[54] and the F1 and Q1 texts in their second volume.[55] The RSC Shakespeare is the F1 text with additional Q2 passages in an appendix.[56] The New Cambridge Shakespeare series has begun to publish separate volumes for the separate quarto versions that exist of Shakespeare's plays.[57]
  7. Also used in Love's Labour's Lost and A Midsummer Night's Dream.[80]
  8. This compares with about two to three hours for a typical Elizajacobean play.[82]
  9. The "Nunnery Scene" is Hamlet 3.1.87–160.[87]
  10. This interpretation is widely held,[89] but has been challenged by, among others, Harold Jenkins.[90] He finds the evidence for a precedent for that interpretation to be insufficient and inconclusive, and considers the literal interpretation to be better suited to the dramatic context.[90]
  11. In the New Testament, see Romans 12:19: "'vengeance is mine, I will repay' sayeth the Lord".
  12. See the articles on the Reformation in Denmark–Norway and Holstein and Church of Denmark for details.
  13. The "Closet Scene" is Hamlet 3.4.[109]
  14. "There is a recent 'Be kind to Gertrude' fashion among some feminist critics

இக்கட்டுரை ஆங்கிலத்திலிருந்து மொழிபெயர்ப்பு செய்யப்பட்டது

"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=ஹேம்லெட்&oldid=2356075" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது