வட அமெரிக்காவின் ஆய்வு

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்

வட அமெரிக்காவின் ஆய்வு வடகிழக்கு கண்டத்தின் வரைபடத்தை கண்டுபிடித்து ஆராய்வதற்கான தொடர் முயற்சியாகும். இது பல நூற்றாண்டுகளாக விரிவடைந்தது, மற்றும் பல வெளிநாட்டு நாடுகளிலிருந்து கண்டனங்களை கண்டுபிடிப்பதற்கான பல முயற்சிகள் மற்றும் முயற்சிகள் இருந்தன. அமெரிக்காவின் ஐரோப்பிய குடியேற்றங்கள் தொடர்ந்து வந்தன.

கொலம்பியன் முன் ஆய்வு[தொகு]

ஐஸ்லாந்தர்களின் சாகஸின் கருத்துப்படி, ஐஸ்லாந்திலிருந்து முதன்முதலில் கிரீன்லாந்தை 980 களில் நார்சியன் மாலுமிகள் (பெரும்பாலும் வைக்கிங் என்று அழைக்கப்பட்டனர்) என்பார்கள். எரிக் தி ரெட், தென்மேற்கு கிரீன்லாந்து ஆராய்ச்சியைத் தொடங்கினார், மேலும் அவர் ஐசண்ட் குடியேற்றக்காரர்களை ஊக்கப்படுத்தினார், இறுதியில் கிழக்கு மற்றும் மேற்கத்திய குடியேற்றங்களை 1350 ஆம் ஆண்டு கைவிடப்பட்டார்.

நியூஃபௌண்ட்லாந்தின் வடக்கு முனையில் ஒரு தொல்பொருள் தளம், தென்மேற்கு நியூஃபவுண்ட்லேண்டில் இரண்டாவது இடத்தில் உள்ள எல் அன்ஸ் ஆக்ஸ் மெடோஸ், கிரீன்லாந்துக்கு வெளியே வட அமெரிக்காவிலுள்ள ஒரு நோர்கஸ் கிராமத்தின் ஒரே தளங்கள். 1003 இல் லீஃப் எரிக்க்சன் நிறுவிய வின்லாந்தின் முயற்சித்த காலனித்துவத்துடன் இந்த தளங்கள் சாத்தியமான இணைப்புகளுக்கு குறிப்பிடத்தக்கவை

கண்டுபிடிப்பு  வயது மற்றும் வடமேற்கு பாதைக்கான தேடல்[தொகு]

வைகிங் பயணிகள் பழைய உலகில் பொதுவான அறிவைப் பெறவில்லை, மற்றும் ஐரோப்பியர்கள் 1492 ஆம் ஆண்டு முதல் முதல் தசாப்தங்கள் வரை, அமெரிக்காவின் முழுமை பற்றியும் அறியாமலேயே இருந்தனர். பல நாடுகளில் இருந்து வடமேற்கு பாதை வழியாக சில்க் சாலையை விட சீனாவுக்கு ஒரு குறுகிய வர்த்தக பாதை அமைப்பதற்காக கிழக்கு ஆசியா (அல்லது "இந்தியர்கள்" என்று அழைக்கப்பட்டது), கான்ஸ்டான்டிநோபிள் வீழ்ச்சியால் மிகவும் மோசமாக தேவைப்பட்ட ஒரு வர்த்தக வழி, இன்னும் மோசமடைந்தது. மேலும், காஸ்டியன் கிரீடம், இந்தியாவிற்கும் கிழக்கு ஆசியாவிற்கும் ஆபிரிக்காவிற்கான போர்த்துகீசிய கட்டுப்பாட்டிலான கிழக்கு கடற்பகுதி வர்த்தக வழிமுறைக்கு மாற்றாக தேவைப்பட்டது.

கிறிஸ்டோபர் கொலம்பஸ் அமெரிக்காவிற்கு வருகை, 1492

1492 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்டு 3 ஆம் தேதி, கிறிஸ்டோபர் கொலம்பஸ் ஹூல்வே மாகாணத்தில் உள்ள பாலோஸ் டி லா பிரானேடா துறைமுகத்திலிருந்து, காஸ்டில் மற்றும் அரகோனாவின் ராஜ்யங்களை ஒருங்கிணைத்து, தற்போது ஸ்பெயினில், கஸ்டெல்லின் ராணி இசபெல்லா நான் நிதியுதவி செய்தார். . பஹாமாஸ், கியூபா மற்றும் ஹெஸ்பானியோலா ஆகியோரின் கண்டுபிடிப்பின் முதல் வரியாக கொலம்பஸின் கடிதம் ஐரோப்பா முழுவதும் விரைவில் பரவியது. கொலம்பஸ் தனது இரண்டாவது பயணத்தின்போது லெஸ்ஸர் அண்டிலிஸின் பெரும்பகுதியை கண்டுபிடித்தார், பின்னர் வடக்கு தென் அமெரிக்க கடற்கரைக்குச் செல்லும் அதே சமயத்தில் டிரினிடாட் மற்றும் டொபாகோவை தனது மூன்றாவது பயணத்தில் கண்டுபிடித்தார். அவரது நான்காவது பயணமானது, மத்திய அமெரிக்க கடற்கரைப் பகுதியை ஸ்கேனிங் செய்வதற்காக செலவழிக்கப்பட்டது, பசிபிக் பெருங்கடலுக்கு நெருக்கடிக்குத் தேடப்பட்டது. கிறிஸ்டோபர் கொலம்பஸின் வோஜேஜஸ் புதிய உலகத்தை திறந்தது.

இத்தாலிய கப்பற்படை மற்றும் ஆராய்ச்சியாளர் ஜியோவானி கபோடோ (ஆங்கிலத்தில் ஜான் கபோட் என அறியப்படுகிறார்) ஜூன் 24, 1497 இல், இங்கிலாந்துவின் ஹென்றி VII ஆணைக்குழுவின் கீழ் வட அமெரிக்காவின் கண்டறிதலைக் கொண்டதாகக் கருதப்படுகிறது. அவரது கண்டுபிடிப்பின் சரியான இடம் சர்ச்சைக்குரியதாக இருந்தாலும், கனேடிய மற்றும் ஐக்கிய இராச்சிய அரசாங்கங்களின் உத்தியோகபூர்வ நிலைப்பாடு அவர் நியூஃபவுண்ட்லேண்ட் தீவில் தரையிறங்கியது. ஜியோவானி கபோடோ வழியாக ஆங்கில இருப்பிடம் ஜுவான் டி லா கோசாவின் வரைபடத்தில் 1500.

1499 ஆம் ஆண்டில் ஜோவோ பெர்னாண்டஸ் லாவ்ராடோர் போர்ச்சுக்கல் நாட்டைச் சேர்ந்த மானுவேல் I இன் உரிமையாளராகவும், பெரோ டி பார்மேரோஸுடன் சேர்ந்து கிரீன்லாண்ட்டை அடைந்து லீஃப் எரிக்க்சன் முதல் முறையாக லாப்ரடரைக் கண்டார். திரும்பி வந்த பிறகு, இங்கிலாந்தின் பெயரில் பிரிஸ்டல் சென்றார். கிட்டத்தட்ட அதே நேரத்தில், 1499 மற்றும் 1502 க்கு இடையில் சகோதரர்கள் கஸ்பார் மற்றும் மிகுவல் கோர்டே ரியல் கிரீன்லாந்து, லாப்ரடோர் மற்றும் நியூஃபவுண்ட்லேண்ட் தீவுகளை கண்டுபிடித்து பெயரிட்டனர், "டெர்ரா வேர்டே" என்ற பெயரைக் கண்டறிந்த வட அமெரிக்க கடலோரங்கள் என பெயரிடப்பட்டது. இரண்டு ஆராய்ச்சிகளும் 1502 காண்டினோ பிளேசிஸ்பியரில் அடையாளம் காணப்பட்டன.

கொலம்பஸ் ஆசியாவை அடைந்திருக்கவில்லை என்பதை விரைவில் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது, மாறாக ஐரோப்பியர்கள் ஒரு புதிய உலகத்தைக் கண்டுபிடித்தனர், 1507 இல் "அமெரிக்கா" என்று பெயரிடப்பட்டது, இது வால்ட்சீமுல்லர் வரைபடத்தில் அமேரிக்கோ வெஸ்பூசிக்குப் பின்னர் இருக்கலாம்.

மேலும் கடல் ஆராய்ச்சிகள்[தொகு]

1500 ஆம் ஆண்டில், தென் அமெரிக்காவை ஆய்வு செய்ய பெட்ரா அல்வாரஸ் கபரல் போர்த்துக்கல் அனுப்பியது. அவர் பிரேசில் கண்டுபிடிப்பாளராக கருதப்படுகிறார்.

அரகோன் கிங் பெர்டினாண்ட் II, வடமேற்கில் காணப்படாத நிலத்தின் வதந்திகளை சரிபார்க்க ஹெஸ்பொனாலாவில் புதிதாக உருவாக்கப்பட்டுள்ள காலனிலிருந்து ஜூவான் போன்ஸ் டி லியோனை அனுப்பினார். ஏப்ரல் 2, 1513 இல், அவர் கிரீஸில் புளோரிடா என்ற பெயரில் வடகிழக்கு கடற்கரையில் போன்ஸ் டி லியோன் இறங்கினார். சரியான இடம் சர்ச்சைக்குரியது, ஆனால் செயின்ட் ஆகஸ்டின், போன்ஸ் டி லியோன் இன்லே, மற்றும் மெல்போர்ன் கடற்கரை ஆகியவற்றின் வாய்ப்புகளை வரலாற்று அறிஞர்கள் அளித்திருக்கிறார்கள். அவர் சக்தி வாய்ந்த வளைகுடா நீரோடை எதிர்கொண்டார் மற்றும் புளோரிடா Keys மூலம் புளோரன்ஸ் தென்மேற்கு வளைகுடா கடற்கரையில் தரையிறக்கும் ஒரு பத்தியில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது மெக்ஸிக்கோ வளைகுடா. மீண்டும், சரியான இடம் சர்ச்சைக்குரியது. [1]

செப்டம்பர் 25, 1513 அன்று, ஸ்பானிய வீரர் வாஸ்கோ நினீஸ் டி பால்பா பனாமாவின் இசுமசுவை கடந்து பசிபிக் பெருங்கடலைப் பார்க்க முதல் ஐரோப்பியராக இருந்தார். லண்டன் காலனிசியாவின் குடியேற்றத்தை பாதிக்கும் பின்னர், கிரீன்ஸுக்கு அதைத் தொட்ட அனைத்து பகுதிகளையும் அவர் கூறினார்.

  சுமார் 1519-1521 வாக்கில், போர்த்துகீசிய ஆராய்ச்சியாளர் ஜோவா அல்வாரெஸ் ஃககுண்டஸ் காலூன்களை உருவாக்க ஒரு நோக்கம் கொண்ட நியூஃபவுண்ட்லேண்ட், லாப்ரடோர் மற்றும் நோவா ஸ்கோடியாவின் கடற்கரைகளை ஆய்வு செய்தார்.

1524 ஆம் ஆண்டில், இத்தாலிய ஆராய்ச்சியாளர் ஜியோவானி டா வெராஸ்ஸானோ பிரான்சின் கிங் பிரான்சிஸ் I க்குச் சென்றார், வட அமெரிக்காவின் அட்லாண்டிக் கடலோரப் பகுதியை நோர்சியன் கண்டுபிடித்து முதல் ஐரோப்பியர் என்று அழைக்கப்படுகிறார். கேப் பியர் நதி டெல்டாவிற்கு அருகே வந்திறங்கியது, தென் கரோலினா மற்றும் வட கரோலினாவின் இன்றைய மாநிலங்களின் கரையோரப் பகுதிகள், பம்லொலோ ஒலிக்குள் நுழைந்து, செசபீக் பே நுழைவாயில்களை நுழைவதை தவிர்த்தது. நியூ யார்க் ஹார்பரை ஒரு ஏரி என்று நம்புகையில், அவர் லாங் தீவுக்கு அருகே நாராகாகன்ட் பே மற்றும் நியூஃபவுண்ட்லேண்ட் ஆகியவற்றை ஆய்வு செய்தார்

ஸ்பெயினின் சார்லஸ் I இன் சார்பாக 1524-1525 இல், போர்த்துகீசிய ஆராய்ச்சியாளரான எடெவ்வா கோம்ஸ் மைனே கடலோரத்திலுள்ள இன்றைய நோவா ஸ்கோடியா தெற்கே தெற்கே ஆய்வு செய்தார். கோம்ஸ் நியூ யார்க் துறைமுகத்திற்குள் நுழைந்து ஹட்சன் ஆற்றின் ("சான் அன்டோனியோ நதி" என்று அவர் பெயரிட்டார்) கண்டார். அவரது பயணம் காரணமாக, 1529 Diogo Ribeiro உலக வரைபடம் கிட்டத்தட்ட செய்தபின் வட அமெரிக்கா கிழக்கு கடற்கரை கோடிட்டுக்காட்டுகிறது.

1534 ஆம் ஆண்டில், ஜாக் கார்டியர் காஸ்பே தீபகற்பத்தில், செயிண்ட் லாரன்ஸ் வளைகுடா வளைகுடாவில் ஒரு குறுக்கு விதைத்து, பிரான்சிஸ் I என்ற பெயரில் நிலத்தை உரிமை கொண்டாடினார். 1535 இல் கார்டியர் செயிண்ட் லாரன்ஸ் ஆற்றலை ஆய்வு செய்தார்;

வட அமெரிக்காவிற்கு ஹட்சன் பயணத்தின் வரைபடம்.

சைபீரியாவில் சுற்றுப்பயணம் மேற்கொள்வதன் மூலம் கிழக்கு ஆசியாவை அடைவதற்கான இரண்டு முயற்சிகள் தோல்வியடைந்த பின்னர், ஹென்றி ஹட்சன் 1609 ஆம் ஆண்டில் டச்சு கிழக்கு இந்தியா நிறுவனத்தின் கீழ் மேற்கே நின்றார். செப்டம்பர் 11, 1609 இல் பசிபிக் பகுதிக்கு பனிக்கட்டிக்கு இணைக்கப்பட்ட ஒரு தேடலைத் தேடிக் கண்டுபிடிப்பதற்கு ஹட்சன் ஆற்றின் மீது பாய்ந்து சென்றார், அதற்கு பதிலாக கேப் கோட், சேஸபகே பே மற்றும் டெலாவேர் பே ஆகியவற்றை கடந்து சென்றார். ஹட்சனின் நான்காவது மற்றும் இறுதி பயணத்தில், ஹட்சன் ஸ்ட்ரெய்ட், ஹட்சன் பே மற்றும் ஜேம்ஸ் பே ஆகியவற்றை அவர் கண்டுபிடித்தார், கண்டுபிடித்தார் மற்றும் ஆராயினார்.

மற்ற முக்கிய கடல் சார்ந்த ஆய்வாளர்கள் கேப்டன் ஜேம்ஸ் குக், ஜார்ஜ் வான்கூவர் மற்றும் சார்லஸ் வில்கேஸ் ஆகியோர்.

மேற்கில் நிலப்பகுதி ஆய்வு[தொகு]

16 முதல் 17 ஆம் நூற்றாண்டுகள்[தொகு]

 வட அமெரிக்காவின் தென்மேற்கு பகுதிகள் (இன்றைய மேற்கு மற்றும் மத்திய அமெரிக்கா உட்பட) பல ஸ்பானிஷ் ஆராய்ச்சியாளர்கள் மற்றும் வெற்றியாளர்கள் இருந்தனர் மற்றும் அதன் தெற்கு பகுதிகளில் கண்டம் (கிழக்கிலிருந்து மேற்கில்) கடந்து, முக்கியமாக இரண்டாம் காலாண்டு முதல் 16 வது ஆல்வர் ந்யென்ஸ் காப்சா டி வாகா மற்றும் ஃபிரான்சிஸ்கோ வாஸ்கெக்ஸ் டி கொரோனாடோ போன்ற வடகிழக்கு தென் மற்றும் தென்-மத்திய பகுதிகளான ஹெர்னாண்டோ டி சோட்டோ போன்றவை.

  கனடா மாகாணத்தின் வட-மேற்குப் பிரதேசத்தின் வரைபடம், மேற்கில் ஃப்ரேசர் ஆற்றிலிருந்து கிழக்கு நோக்கி ஏரி சுபீரியர் வரை நீட்டிக்கப்படுகிறது. டேவிட் தாம்சன், 1814.

1608 ஆம் ஆண்டில் சாமுவேல் டி சாம்ப்ளேன் இப்போது கியூபெக் சிட்டி என்னவென்று கண்டுபிடித்தார், இது முதல் நிரந்தர தீர்வு மற்றும் புதிய பிரான்சின் தலைநகரமாக மாறும். அவர் நகரம் மற்றும் அதன் விவகாரங்கள் மீது தனிப்பட்ட நிர்வாகத்தை மேற்கொண்டார், மற்றும் உள்துறை ஆராய துரத்தியது. 1609 ஆம் ஆண்டில் சாம்பிலான் ஏரி லேக் சாம்ப்ளனைக் கண்டுபிடித்தார். 1615 ஆம் ஆண்டில், ஒடிவா ஆறு வழியாக ஏரி Nipissing மற்றும் ஜியார்ஜியா பே ஆகியவற்றின் வழியாக லேக் சிம்கோவுக்கு அருகிலுள்ள ஹுரோன் நாட்டிற்குச் சென்றார். இந்த பயணங்களின் போது, சாம்பிலின் வொண்டட் (அல்லது 'ஹூரன்ஸ்') ஐரோகுயிஸ் கூட்டமைப்புக்கு எதிரான அவர்களின் போர்களில் உதவியது. இதன் விளைவாக, இரோகுயிஸ் பிரஞ்சு எதிரிகள் ஆக மற்றும் பல மோதல்களில் ஈடுபடும்.

1679 முதல் 1682 வரை, ரெனே-ராபர்ட் காவலியர், சீயர் டி லா சால்லே, அமெரிக்கா மற்றும் கனடாவின் பெரிய ஏரிகள் பகுதியையும், மிசிசிப்பி ஆற்றின் முழுப்பகுதியையும் மெக்சிகோ வளைகுடாவிற்கு சென்றார்.

1697 முதல் 1702 வரை யூஸெபியோ கினோ சொனாரான் பாலைவனத்தை கண்டுபிடித்தார், கொலராடோ ஆறு டெல்டாவுக்கு செல்லும் பயணத்தில், பாஜா கலிபோர்னியாவிற்கு ஒரு வழியிலான பாதை கண்டுபிடிக்கப்பட்டது, அது பொதுவாக ஒரு தீவாக கருதப்பட்டது. 1683 ஆம் ஆண்டில் பாஜா கலிபோர்னியாவின் முதல் ஐரோப்பிய நாடு கடந்து செல்ல கினோ வழிவகுத்தது.

மேற்கு கனடாவின் ஐரோப்பிய ஆய்வு பெர்ன்ட் வர்த்தகம் மற்றும் மழுப்பக்கூடிய வடமேற்கு பாதைக்கான தேடலின் காரணமாக பெரும்பாலும் உந்துதல் பெற்றது. 1690 ஆம் ஆண்டில் வடக்கு கிரேட் பிளேன்களைப் பார்க்க முதல் ஐரோப்பியராக ஹென்சனின் பே கம்பெனி ஆய்வாளர் ஹென்றி கெல்ஸி வேறுபடுகிறார்.

18 ஆம் நூற்றாண்டு[தொகு]

அந்தோனி ஹென்றே 1754 இல் ராக்கி மலைகள் பார்த்த முதல்வர் ஆவார், ஆனால் அவரது பத்திரிகைகளில் ஆர்வத்துடன் அதை குறிப்பிடவில்லை. அவரது மேற்குப்பகுதி புவியியல் நிலைப்பகுதியிலிருந்து (ஆல்பர்ட்டா, கால்கரி மற்றும் ரெட் டீயர், ஆல்பர்ட்டாவிற்கு இடையே கிட்டத்தட்ட ஓல்டுஸ் நகரைச் சுற்றிலும்) ராகிஸ் மிகவும் வெளிப்படையாக இருந்திருக்க வேண்டும், ஆனால் ஏமாற்றமளிக்கும் உண்மையை மறைக்க முற்பட்டார், இப்போது HBC மற்றும் பசிபிக் இடையே நின்று. சாமுவேல் ஹார்னே 1776-71 ஆம் ஆண்டில் காப்பர் தாது வைப்புகளுக்கான தோல்வியுற்ற தேடலில் கோப்பர்மின் நதி கண்டார். இந்த பற்றாக்குறைகளால் எரிக்கப்பட்ட எச்.பி.சி.

மறுபுறம், வட மேற்கு நிறுவனம், ஒரு வணிக மாதிரியைப் பயன்படுத்தியது, அது வேறொன்றுமில்லை. 1789 ஆம் ஆண்டில் மாக்ஸென்சி நதி கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. 1793 ஆம் ஆண்டில் பெல்லா கூலா ஆறு வழியாக வடக்கு அமெரிக்க பசிபிக் நிலப்பகுதிக்குச் சென்ற முதல் ஐரோப்பியர் ஆவார். 1808 இல் சைப்ரஸ் ஃபிரேசர் பசிர் ஆற்றின் வழியாக பசிபிக் பகுதிக்குச் சென்றார்.

டேவிட் தாம்சன், இதுவரை வாழ்ந்த மிகப்பெரிய நில புவியியலாளராக பரவலாக கருதப்பட்டார், தனது வாழ்நாளில் 90,000 கி.மீ. தூரம் பயணம் செய்தார். 1797 ஆம் ஆண்டில், தாம்சன் தனது முதலாளிகளால் கனடாவிற்கும் அமெரிக்காவிற்கும் இடையில் ஜேட் உடன்படிக்கையிலிருந்து எழும் நிலப்பகுதியின் தீர்க்கப்படாத கேள்விகளைத் தீர்ப்பதற்கு வூட் சுபியரிலிருந்து வூட்ஸ் ஆஃப் ஏரிக்கு நீர் வழிகளை கனடா-யு.எஸ். 1798 ஆம் ஆண்டில் தாம்சன் வின்யீப் ஏரி வழியாக ஆண்டினிபோன் மற்றும் மிசிசிப்பி ஆறுகளின் தலைவர்களுக்கும், ஏரி சுபீரியின் இரு பக்கங்களுக்கும் இடையே கிராண்ட் போர்ட்ஜேஜிலிருந்து 6,750 கிமீ (4,190 மைல்) கணக்கெடுப்பு ஒன்றை நிறைவு செய்தார். 1798 ஆம் ஆண்டில், அவரை ஒரு வணிக பதவியை நிறுவுவதற்காக Red Deer Lake (இன்றைய ஆல்பர்ட்டாவில்) நிறுவனம் அவரை அனுப்பியது. லாக் லா பிச்செ-ரெட் டீர் லேக் என்ற ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு 1793 ஆம் ஆண்டின் மேக்கென்சை வரைபடத்தில் தோன்றியது. டாப்ஸன் அடுத்த சில பருவங்களை ஃபோர்ட் ஜோர்ஜ் (தற்போது ஆல்பர்ட்டாவில்) அடிப்படையாகக் கொண்டது. இந்த சமயத்தில் ராக்கி மலைத்தொடர்களில் பல பயணங்கள் நிகழ்ந்தது. 1811/1812 ஆம் ஆண்டில் அவர் கொலம்பியா ஆற்றலை பசுபிக் கடலுக்குப் பின்தொடர்ந்தார், 1814 இல் மேற்கு கனடாவின் முதல் ஐரோப்பிய பாணியிலான வரைபடத்தை வரைவதற்கு அவரது குறிப்புகள் மற்றும் அளவீடுகள் பயன்படுத்தப்பட்டன, அதில் 3.9 மில்லியன் சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பப்பட்டது.

19 ஆம் நூற்றாண்டு வரை[தொகு]

லூயிஸ் மற்றும் கிளார்க் ஆகியோர் லூசியஸ் கொள்முதல் புதிதாக வாங்கிய பிரதேசத்திற்குள் நுழைவதற்கு முதல் அமெரிக்கர்கள் ஆவார், ஜனாதிபதி தோமஸ் ஜெபர்சன் வரிசையில். அவர்கள் பல புவியியல் அம்சங்கள், இந்திய பழங்குடியினர் மற்றும் விலங்கு மற்றும் தாவர இனங்கள் கண்டுபிடித்தனர். ஜான் கோல்ட்டர், 'ஓல்ட் வெஸ்ட்டில்' மற்றவர்களுக்காக ஒரு வழிகாட்டியாக மாறியது, மேலும் அவரது சொந்த சில ஆய்வுகளை செய்தார்.

ஜான் சி. பிரேமோன்ட் கிரேட் ப்ளான்ஸ், கிரேட் பேசின், ஓரிகான் மண்டலம் மற்றும் மெக்சிகன் அல்டா கலிபோர்னியாவில் பல முக்கியமான ஆராய்ச்சிகளை வழிநடத்தியது.

ஜோசப் ரெடெட்போர்ட் வால்கர் மிகவும் பிரபலமான கண்டுபிடிப்பாளர்களில் ஒருவரானார், மேலும் மேற்கில் பல புதிய பாதைகளை வரிசையாகக் கொண்டிருந்தார், பின்னர் மேற்கத்திய குடியிருப்பாளர்களுக்கும் சமூகங்களுக்கும் குடியேறி குடியேறியவர்களால் அடிக்கடி பயன்படுத்தினர். 1833 ஆம் ஆண்டில், அவரது ஆராய்ச்சிக் கட்சி, இன்றைய நெவாடா முழுவதும் ஹம்போல்ட் ஆற்றின் வழியைக் கண்டுபிடித்தது, கார்ஸன் நதியைப் பின்தொடர்ந்து சியர்ரா நெவாடாவைச் சுற்றியும் ஸ்டேனிஸ்லாஸ் ஆற்றின் வடிகட்டிகள் மொன்டேரிக்கு இறங்கின. தெற்கு சியரா முழுவதும் திரும்பிய வழியில் வாகர் பாஸின் வழியாக ஜான் சார்லஸ் ஃப்ரீமண்ட்டின் வாக்கர் பெயரிடப்பட்டது. கார்சன் ஆற்றின் வழியே சியராவின் அணுகுமுறை பின்னர் கலிஃபோர்னியா டிரெயில் என அழைக்கப்பட்டது, கலிஃபோர்னியா கோல்ட் ரஷ்ஷின் போது தங்க வயல்களுக்கு குடியேறியவர்களுக்கான முதன்மை வழி.

மேற்கு அமெரிக்க மக்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்ததால், அமெரிக்க அரசாங்கம் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஆய்வாளர்கள் மூலம், முக்கியமாக அமெரிக்க இராணுவப் படைப்பிரிவுகளின் மேற்பார்வையில் பொறியாளர்கள். ஜார்ஜ் வீலர் பிரதான அதிகாரிகள் மற்றும் ஆராய்ச்சியாளர்களில் ஒருவர். 1872 ஆம் ஆண்டில், அமெரிக்க காங்கிரஸ் 100 மைலேடியின் மேற்கில் ஐக்கிய அமெரிக்கவின் பகுதியை 8 மைல் அளவிற்கு அங்குலமாகக் கொண்டிருப்பதற்கு ஒரு லட்சிய திட்டத்தை அங்கீகரித்தது. இந்த திட்டமானது கிளாரின் கிங் மற்றும் ஜான் வெஸ்லி பாவெல் ஆய்வுகள், மற்றும் ஃபெர்டினான்ட் வண்டிவீர் ஹேடென் ஆகியோருடன் இணைந்து வீலர் சர்வே என அறியப்பட்டது. 1879 ஆம் ஆண்டில், அத்தகைய முயற்சிகள் ஐக்கிய அமெரிக்காவின் புவியியல் ஆய்வு என மறுசீரமைக்கப்பட்டன.

பட ம்[தொகு]

மேலும் காண்க[தொகு]

வரலாற்று கண்ணோட்டங்கள்[தொகு]

  •  கண்டுபிடிப்பு வயது 
  • ஆய்வின் வயதுடைய குறிப்பிடத்தக்க வரைபடக் கலைஞர்கள்
  •  தேசிய வரலாற்றுப் பாதை அமெரிக்கா (சொல்) 
  • அமெரிக்காவின் ஐரோப்பிய காலனியாக்கம்

குறிப்பிட்ட காலங்கள், ஆராய்ச்சியாளர்கள், பகுதிகள் மற்றும் முயற்சிகள்[தொகு]

  • பழைய மேற்கு + மலை ஆண்கள் அமெரிக்காவின் வெஸ்பூகி, மார்டின் வால்ட்ஸெமுல்லர் + மத்தியாஸ் ரிங்க்மன்: அமெரிக்கன் காலத்தின் தோற்றுவாயாளர்கள்

குறிப்புகள்[தொகு]

  1. ""Episode 06 Early Maps of Florida" by Robert Cassanello and Kendra Hazen". பார்த்த நாள் 2016-01-10.