லாரன்ஸ் ஏ க்ரீம்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
Jump to navigation Jump to search
லாரன்ஸ் ஏ க்ரீம்
முக்கிய
ஆர்வங்கள்
American educational history

லாரன்ஸ் ஆர்தர் "லாரி" க்ரீமின் (அக்டோபர் 31, 1925 மன்ஹாட்டனில், நியூயார்க் - செப்டம்பர் 4, 1990) நியூயார்க் நகரத்தில் ஒரு கல்வி வரலாற்றாசிரியரும் நிர்வாகியும் ஆவார்.[1]

சுயவரலாறு[தொகு]

க்ரீம் பி.ஏ. மற்றும் நியூயார்க்கின் சிட்டி கல்லூரி மற்றும் M. Ph.D. 1949 ஆம் ஆண்டில் கொலம்பியா பல்கலைக் கழகத்திலிருந்து, நியூயார்க் நகரிலுள்ள கொலம்பியா பல்கலைக்கழக ஆசிரிய கல்லூரியில் அவர் கற்பித்தார். 1961 ஆம் ஆண்டில் அவர் ஃப்ரெடெரிக் AP பர்னார்ட் கல்விப் பேராசிரியராகவும், கொலம்பியாவின் வரலாற்றுத் துறையின் உறுப்பினராகவும், 1965-1974ல் கல்லூரியின் 7 வது ஜனாதிபதியாக மாறியதற்கு முன்னர் 1965-1974 ஆம் ஆண்டில் ஆசிரிய கல்லூரியின் தத்துவவியல் மற்றும் அரசியல் கல்வி நிறுவனத்தை இயக்குநராக இருந்தார்.பின்ன்ர். கற்பித்தல் மற்றும் ஆராய்ச்சி பணிக்கு திரும்பினார். [2]

           ஆசிரியர்  கல்லூரி க்குஒரு வணிகப் பள்ளியாகவும் பல்கலைக்கழகத்தை ஒரு ஆய்வு மையமாகவும் அறிமுகப்படுத்தும் முயற்சியில் ஈடுபட்டார். ஆசிரியர்கள் கல்லூரி க்ரீமின் பள்ளிக் கல்வி மையத்தின் பகுப்பாய்வுக்கு அப்பால் 1940 களில் அமெரிக்க கல்வி வரலாற்றின் ஆய்வுகளை விரிவுபடுத்தியது, குழந்தைகளை கல்வி கற்ற மற்ற நிறுவனங்களையும் நிறுவனங்களையும் ஆய்வு செய்த, விரிவான அணுகுமுறையுடன், மற்ற வரலாற்று உபாதைகளுடன் கல்வி ஆய்வுகளை ஒருங்கிணைத்து,  சர்வதேச எல்லைகடந்த             கல்வி ஒப்பீடுகளை மேற்கொண்டார்[3]  .

1985 ஆம் ஆண்டில் கொலம்பியா மற்றும் ஆசிரியர்கள் கல்லூரிப் பேராசிரியர்களிடமிருந்து மீண்டுமொருமுறை, அவர் சிகாகோவை அடிப்படையாகக் கொண்ட கல்வி ஆராய்ச்சி நிறுவனமான ஸ்பென்சர் பவுண்டேஷனின் தலைவராக ஏற்றுக்கொண்டார். [3]


அமெரிக்க கல்வி வரலாற்றில் 1962 ஆம் ஆண்டு பேங்க்ரோஃப்ட் பரிசு வென்று கிரீம், தி டிரான்ஸ்ஃபார்மிஷன் ஆஃப் தி ஸ்கூல்: ப்ரோக்கிராசிசிஸ் இன் அமெரிக்கன் எஜுகேசன், 1876-1957 (1961), இது விஞ்ஞான-அல்லாத பாடங்களுக்கான அறிவாற்றலுக்கான முக்கியத்துவம் மற்றும் அல்லாத அதிகாரமற்ற போதனை முறைகளை விவரிக்கிறது காளான்களைப் பதிவு செய்வதன் விளைவாக. அவர் 1981 புலிட்சர் பரிசு ஹிஸ்டரி ஃபார் அமெரிக்கன் எஜுகேஷன்: தி நேஷனல் எக்ஸ்பீரியன்ஸ், 1783-1876 (1980).[4][5]

1990 ஆம் ஆண்டில், பிரபலமான  Popular Education and Its Discontents திடீர் மாரடைப்பால் இறக்கும் முன் வெளியிட்டார்.

விவாதங்கள்[தொகு]

1960 களில் கல்வியியல் வரலாற்றுக் கசப்பானது கசப்பானது, ஏனெனில் புதிய இடது தீவிர வரலாற்றாசிரியர்கள் அமெரிக்கக் கல்வியின் வரலாறு ஜனநாயகத்தையும் சமத்துவத்தையும் ஊக்குவிப்பதில் தோல்வி அடைந்ததை கண்டனம் செய்தனர். க்ரைம் விவாதங்களைத் தவிர்த்து, 1977 இல் பாரம்பரிய தாராளவாத விளக்கத்திற்கான தனது ஆதரவை அவர் தெளிவுபடுத்தினார். எப்போதாவது கல்வி நிறுவனங்கள் மனிதனாக இருப்பதை ஒப்புக் கொண்டாலும், "தீய, கெட்ட, தோல்வியின் முழுப் பங்கின் குற்றவாளிகளாய்" அவர் வாதிட்டா

கடந்த பத்து ஆண்டுகளில் அறிவொளி கருத்துக் கணிப்பின் ஒரு நகர்வுக்கு மாறாக, நான் அமெரிக்க கல்வி முறை சமநிலையில் சுதந்திரம், சமத்துவம் மற்றும் சகோதரத்துவம் ஆகியவற்றின் முன்னேற்றத்திற்கு கணிசமாக பங்களித்திருக்கிறேன் என்று நம்புகிறேன். சுதந்திரமான சமுதாயத்தில்கடந்த இரு நூற்றாண்டுகளில் அதன் செயல்திறன், அதிகமான மனித ஆற்றல் மற்றும் சாத்தியமான விடயங்களைக் காட்டிலும், மற்ற காலங்களிலும் மற்றும் பிற இடங்களிலும் அவர்களது உறவுகள் .... அமெரிக்க கல்வியின் அபிலாஷைகளை அடிப்படையாகக் காட்டிலும் மேன்மையானது, 
[6]

வெளியீடுகள்[தொகு]

மேற்கோள்கள்[தொகு]

  1. "Obituary: Lawrence Cremin, 64, Educator and a Prize-Winning Historian", New York Times, September 5, 1990, https://www.nytimes.com/1990/09/05/nyregion/obituary-lawrence-cremin-64-educator-and-a-prize-winning-historian.html 
  2. "Lawrence Arthur Cremin". பார்த்த நாள் 25 July 2016.
  3. Cohen 1998.
  4. Empty citation (help)
  5. Empty citation (help)
  6. Lawrence A. Cremin, Traditions of American Education (1977) p 127
"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=லாரன்ஸ்_ஏ_க்ரீம்&oldid=2353024" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது