ராம்நாராயண் விசுவநாத் பதக்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
Jump to navigation Jump to search

ராம்நாராயண் விசுவநாத் பதக் (ஆங்கிலம்: Ramnarayan V. Pathak) என்பவர் இந்தியாவிலிருக்கும் ஒரு குஜராத்தி கவிஞர் மற்றும் எழுத்தாளருமாவார். காந்திய கருத்துக்களில் ஆழ்ந்த ஈடுபாடு கொண்ட பதக் விமர்சனம், கவிதை, நாடகம், அளவீடுகள் மற்றும் சிறுகதைகள் போன்றவைகளை எழுதினார்; இலக்கியப் படைப்புகளைத் திருத்தி மொழிபெயர்த்தார்; அவர் 1946 இல் குஜராத்தி சாகித்ய பரிஷத்தின் (குஜராத்தி இலக்கிய சபை) தலைவராக நியமிக்கப்பட்டார்; 1949லஇல் பண்டைய குஜராத்தி வசனங்களுக்கான நர்மத் சுவர்ண சந்திரக் என்ற குஜராத்தி இலக்கிய பரிசுகளும், 1956 இல் புருஹத் பிங்கலுக்காக சாகித்ய அகாடமி விருது இவருக்கு‌ வழங்கப்பட்டது.

ஆரம்பகால வாழ்க்கை[தொகு]

ராம்நாராயண் விசுவநாத் பதக் ஏப்ரல் 8, 1887 அன்று குஜராத்தில் உள்ள கனோல் என்ற கிராமத்தில் பிறந்தார் (இப்போது அகமதாபாத் மாவட்டத்தின் தோல்கா தாலுகாவில் உள்ளது). அவர் ஜெத்பூர், ராஜ்கோட், ஜம்காம்பலியா மற்றும் பாவ்நகரில் தொடக்க மற்றும் இடைநிலைக் கல்வியை முடித்தார்.

1904 ஆம் ஆண்டில், பல்கலைக்கழக நுழைவு தகுதியில் உதவித்தொகை பெற்று, பாவ்நகரின் ஷமால்தாஸ் கல்லூரியில் சேர்ந்தார். பின்னர் அவர் மும்பையின் வில்சன் கல்லூரியில் சேர்ந்தார். 1908 ஆம் ஆண்டில் உதவித்தொகையுடன் தர்க்கம் மற்றும் மன உறுதி தத்துவ படிப்பில் இளங்கலை பட்டம் முடித்தார்.

தொழில் மற்றும் செயல்பாடு[தொகு]

பதக் வில்சன் கல்லூரியில் சமசுகிருதம் கற்பித்தார். 1911 ஆம் ஆண்டில், மும்பை பல்கலைக்கழகத்தில் சட்ட இளங்கலை முடித்த அவர், அகமதாபாத் மற்றும் சத்ராவில் ஏழு ஆண்டுகள் சட்ட வழக்கறிஞராக பணியாற்றினார். பின்னர், அவருக்கு காசநோய் இருப்பது கண்டறியப்பட்டபோது, அவர் சட்ட வழக்கறிஞராக பணியை விட்டுவிட்டு, 1919 இல் சத்ராவில் குடியேறினார். இந்தூலால் யாக்னிக் அவர்களின் அழைப்பின் பேரில், அவர் சிறிது காலம் 1920 இல் குஜராத் கெல்வானி மண்டலத்தின் ஜே. எல். புதிய ஆங்கிலப் பள்ளியின் முதல்வராக பணியாற்றினார். 1920 ல் ஒத்துழையாமை இயக்கத்தின் போது, மகாத்மா காந்தியால் அவர் செல்வாக்கு பெற்றார், இது அவரை 1921 இல் குஜராத் வித்யாபீடத்தில் பேராசிரியரான ராசிக்லால் பாரிக்குடன் சேர வழிவகுத்தது. 1928 வரை அங்கு தர்க்கம், ஞானவியல் மற்றும் இலக்கியங்களை கற்பித்தார். இந்த நேரத்தில், கல்வி மற்றும் இலக்கியம் குறித்த அவரது கட்டுரைகள் சபர்மதி, புரதத்வா, யுக்தர்மா மற்றும் குஜராத் பத்திரிகைகளில் வெளியிடப்பட்டன. அவர் குஜராத் வித்யாபிடத்தை விட்டு வெளியேறி 1926 இல் நிறுவப்பட்ட குஜராத்தி பத்திரிகையான பிரஸ்தானின் ஆசிரியராக பணியாற்றினார். அவர் மகாத்மா காந்தி தலைமையிலான வெவ்வேறு இயக்கங்களில் பங்கேற்றார்.

அவர், 1935 இல் பம்பாயின் எஸ்.என்.டி.டி பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியராக சேர்ந்தார். மேலும் அகமதாபாத்தில் உள்ள எல்.டி. கலைக் கல்லூரி, பம்பாயில் உள்ள பவன் கல்லூரி, பாரதிய வித்தியா பவன், மற்றும் குஜராத் வித்யா சபா ஆகியவற்றில் முதுகலை துறையில் 1952 வரை பணியாற்றினார். அவர் இறக்கும் வரை பம்பாயின் பாரதிய வித்தியா பவனில் கற்பித்தல் மற்றும் ஆராய்ச்சி நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டார். 1953 இல், அவர் பம்பாய் வானொலி நிலையத்தில் குஜராத்தி துறையின் ஆலோசகராக பணியாற்றினார். அவர் 1946 இல் குஜராத்தி சாகித்ய பரிஷத்தின் (குஜராத்தி இலக்கிய சபை) தலைவராக பணியாற்றினார். [1] [2]

மாரடைப்பு ஏற்பட்டதைத் தொடர்ந்து அவர் ஆகஸ்ட் 21, 1955 அன்று பம்பாயில் இறந்தார். [2]

தனிப்பட்ட வாழ்க்கை[தொகு]

பதக் இரண்டு முறை திருமணம் செய்து கொண்டார். அவரது இரண்டாவது திருமணம் கவிஞரும் இலக்கிய விமர்சகருமான ஹீரா பதக் உடன் இருந்தது. தம்பதியருக்கு குழந்தைகள் இல்லை. ஹீரா பதக் தனது இறந்த கணவர் ராம்நாராயணன் உரையாற்றிய கவிதைகளின் தொகுப்பான பரலோக் பத்ரா (1978) எழுதினார். அபானு விவேச்சன்சாஹித்யா மற்றும் காவ்யபவன் போன்ற விமர்சனப் படைப்புகளையும் அவர் மிகவும் பாராட்டி எழுதினார். [1]

குறிப்புகள்[தொகு]