யோகினி

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
Jump to navigation Jump to search
யோகினி, 10 ஆம் நூற்றாண்டு சோழர் ஆள்குடி, தமிழ்நாடு, இந்தியா. ஸ்மித்சோனியன் நிறுவனம் இலிருந்து.

யோகினி (Yogini) (சில நேரங்களில் ஜோகன் என்று உச்சரிக்கப்படும்) என்பது யோகாவின் ஒரு பெண் குரு பயிற்சியாளரின் சமஸ்கிருதச் சொல், அத்துடன் இந்திய துணைக் கண்டம், தென்கிழக்கு ஆசியா மற்றும் கிரேட்டர் திபெத்தில் உள்ள பெண் இந்து அல்லது புத்த ஆன்மீக ஆசிரியர்களுக்கு முறையான மரியாதை. இந்த சொல் ஆண்பால் யோகியின் பெண்பால் சமஸ்கிருத வார்த்தையாகும். அதே நேரத்தில் "யோகினி" என்பது நடுநிலை, ஆண்பால் அல்லது பெண்பால் அர்த்தத்தில் பயன்படுத்தப்படுகிறது.[1]

ஒரு யோகினி, சில சூழல்களில், பார்வதியின் ஒரு அம்சமாக, அவதாரமாக உருவாக்கப்பட்ட புனிதமான பெண்ணிய சக்தியாகும், மேலும் இந்தியாவின் யோகினி கோயில்களில் எட்டு அணிகள் அல்லது அறுபத்து நான்கு யோகினிகளாக போற்றப்படுகிறது.[2][3]

இந்து மதத்தில், யோகினிகள் யோகா பள்ளியில் அல்லது கோரக்ஷநாத் நிறுவிய நாத் யோகி பாரம்பரியத்தில் பெண்கள் உள்ளனர்.[4][5] தந்திர மரபுகளில் உள்ள பெண்கள், இந்து அல்லது புத்தராக இருந்தாலும், யோகினிகள் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்கள். தாந்த்ரீக புத்தத்தில், மிராண்டா ஷா கூறுகையில், டோம்பியோஜினி, சஹஜயோகிசிந்தா, லட்சுமிங்கரா, மேகாலா, காங்கல கங்காதரா, சித்தராஜ்னி மற்றும் பலர் மதிக்கத்தக்க யோகிகள் மற்றும் அறிவொளிப் பாதையில் முன்னேறியவர்கள்.[6]

வரலாற்றில் யோகினி[தொகு]

யோகினி (ஜோகன்) என்பது இந்து மதம், புத்தம் மற்றும் சமண மதங்களில் உள்ள பண்டைய மற்றும் இடைக்கால நூல்களில் உள்ள ஒரு சொல், பொதுவாக தேவியின் சூழலில் மற்றும் அம்சமாக, ரிக்வேதத்தின் தேவி சுக்தா 10.125.1 முதல் 10.125.8 வரை, இறுதி மனோதத்துவ யதார்த்தம் (பிரம்மம்) ஒரு தேவி என்று அறிவிக்கும் மிகவும் ஆய்வு செய்யப்பட்ட பாடல்களில் ஒன்றாகும்.[7][8]

எந்தவொரு உயர்ந்த மனிதனுக்கும் வற்புறுத்தப்படாமல், எல்லா உலகங்களையும் என் விருப்பப்படி படைத்திருக்கிறேன், அவர்களுக்குள் நான் வாழ்கிறேன்.
நான் பூமியையும் வானத்தையும் ஊடுருவி, எல்லாவற்றையும் என் மகத்துவத்துடன் உருவாக்கி, அவற்றில் நித்திய மற்றும் எல்லையற்ற நனவாக வாழ்கிறேன்.

—தேவி சுக்தா, ரிக்வேதா 10.125.8, ஜூன் மெக்டானியல் மொழிபெயர்த்ததுl[7][8][9]
மத்தியப் பிரதேசத்திலிருந்து மணற்கல் யோகினி. பிரதிஹாரா காலம் (800 to 900 AD

வேதங்கள் உஷாஸ் (விடியல்), பிருத்வி (பூமி), அதிதி (அண்ட தார்மீக ஒழுங்கு), சரஸ்வதி (நதி, அறிவு), . மற்றவர்கள் ரிக்வேதம் இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.[10]இருப்பினும், பெண்கள் ஆண்களைப் போல அடிக்கடி விவாதிக்கப்படுவதில்லை.[10]அனைத்து கடவுள்களும் தெய்வங்களும் வேத காலங்களில் வேறுபடுகின்றன,[11]ஆனால் வேதத்திற்கு பிந்தைய நூல்களில், குறிப்பாக ஆரம்பகால இடைக்கால சகாப்த இலக்கியங்களில், அவை இறுதியில் ஒரு யுனிவர்சல் முழுமையான, உச்ச சக்தியான பாரா பிரம்மன் அம்சங்கள் அல்லது வெளிப்பாடுகளாகக் காணப்படுகின்றன.[12]

இந்து மற்றும் புத்த கலைகளில் யோகினி. மேல் இடதுபுறத்தில் இருந்து கடிகார திசையில்: நாத் யோகினிகள், ராஜஸ்தான் (17 ஆம் நூற்றாண்டு); நாத் யோகினிகள், ராஜஸ்தான் (18 ஆம் நூற்றாண்டு); தேவி யோகினி, தமிழ்நாடு (9 ஆம் நூற்றாண்டு); யோகினி, திபெத் (16 ஆம் நூற்றாண்டு).

யோகிகளின் ஆரம்ப சான்றுகள் மற்றும் அவர்களின் ஆன்மீக பாரம்பரியம், கரேல் வெர்னர் கூறுகிறார், வேதங்களின் கெசின் பாடலில் காணப்படுகிறது, அங்கு இந்த யோகிகள் புகழப்படுகிறார்கள்.[13]இருப்பினும், இந்த வேத சகாப்த யோகி பெண்களை உள்ளடக்கியது என்று குறிப்பிடப்படவில்லை. சில பண்டைய வேத முனிவர்கள் ரிஷி பெண்கள் என்று அறிஞர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.[14][15]ஒரு பெண் ரிஷி ஒரு ரிஷிகா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.[16]

[[கோரக்ஷநாத்] - ஸ்தாபிக்கப்பட்ட நாத் யோகி பாரம்பரியத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பெண்ணைக் குறிக்க 'யோகினி' என்ற சொல் இடைக்காலத்தில் பயன்பாட்டில் உள்ளது.[17]அவர்கள் வழக்கமாக ஷைவா பாரம்பரியத்தைச் சேர்ந்தவர்கள், ஆனால் சில நாதர்கள் வைணவ மரபைச் சேர்ந்தவர்கள்.[18]இரண்டு சந்தர்ப்பங்களிலும், டேவிட் லோரென்சன் கூறுகிறார், அவர்கள் யோகா பயிற்சி செய்கிறார்கள், மேலும் அவர்களின் முதன்மை கடவுள் நிர்குனா ஆக இருக்கிறார், இது வடிவம் மற்றும் அரை இல்லாத கடவுள் - மோனிஸ்டிக்,[18]இடைக்கால சகாப்தத்தில் அத்வைத வேதாந்தா இந்து மதம் பள்ளி, [[மத்யமகா] புத்த பள்ளி, அதே போல் தந்திர மற்றும் யோக நடைமுறைகளால் பாதிக்கப்பட்டது.[19][20]பெண் யோகினிகள் இந்த பாரம்பரியத்தின் ஒரு பெரிய பகுதியாக இருந்தனர், மேலும் பல 2-மில்லினியம் ஓவியங்கள் அவற்றையும் அவற்றின் யோகாசனங்களையும் சித்தரிக்கின்றன. தெற்காசியாவில் கிராமப்புற மக்களிடையே நாத் யோகிகள் மிகவும் பிரபலமாக உள்ளனர் என்று டேவிட் லோரென்சன் கூறுகிறார், இடைக்கால சகாப்தக் கதைகள் மற்றும் நாத் யோகிகளைப் பற்றிய கதைகள் தற்கால காலங்களில், இந்தியாவின் டெக்கான், மேற்கு மற்றும் வடக்கு மாநிலங்களிலும், நேபாளத்திலும் தொடர்ந்து நினைவில் வைக்கப்படுகின்றன.[18]

கதசரிட்சாகரா போன்ற இடைக்கால புராணங்களில், யோகினி என்பது மந்திர சக்திகளைக் கொண்ட ஒரு வகை பெண்களின் பெயராகும், சூனியக்காரிகளான தேவதைகள் சில நேரங்களில் 8, 60, 64 அல்லது 65 எனக் குறிப்பிடப்படுகின்றன.[21] ஹத-யோகா-பிரதீபிகா உரை யோகினியைக் குறிப்பிடுகிறது.[22]

நிஜ வாழ்க்கையில், யோகினி கலாஸ் பற்றிய வரலாற்று சான்றுகள், யோகா தத்துவத்தையும் தந்திரத்தையும் கடைப்பிடித்த இந்து மதத்தில் யோகினி பாரம்பரியம் 10 ஆம் நூற்றாண்டில் நன்கு நிறுவப்பட்டதாகக் கூறுகிறது.[23]இந்த வளர்ச்சி இந்து மதத்துடன் மட்டுப்படுத்தப்படவில்லை, மேலும் யோகினியை தந்திர மரபுகளில் சேர்த்துக் கொண்டது.[23]

சக்தி மற்றும் தாந்த்ரீக மரபுகளில் யோகினி[தொகு]

அறுபத்து நான்கு யோகினிக்கு கோயில்கள்[தொகு]

சசதி ஜோகினி ('அறுபத்து நான்கு யோகினி') ஹிராபூரில் அமைந்துள்ள கோயில், ஒடிசா.
ஹிராபூரில் உள்ள சசதி ஜோகினி கோயிலின் யோகினிகளில் ஒன்று, ஒடிசா.
மத்தியப் பிரதேசத்தில் 8 ஆம் நூற்றாண்டு சசத் யோகினி கோயில்.
யோகினி விருந்தனா, 10 -11 சி. கி.பி.

இந்தியாவில் (64 புகழ்பெற்ற யோகினிக்கு பெயரிடப்பட்டது), ஒடிசாவில் இரண்டு மற்றும் மத்திய பிரதேசத்தில் இரண்டு அறுபத்து நான்கு யோகினியின் (சரஸ்சதி ஜோகன்) நான்கு முக்கிய ஆலயங்கள் உள்ளன. ஒடிசாவில் உள்ள மிகவும் சுவாரஸ்யமான யோகினி கோயில்களில் ஒன்று ஒன்பதாம் நூற்றாண்டில் புவனேஷ்வருக்கு 15 கி.மீ தெற்கே குர்தா மாவட்டத்தில் ஹிராபூரில் அமைந்துள்ள ஹைபீத்ரல் சரஸ்சதி ஜோகினி கோயில் ஆகும். ஒடிசாவில் உள்ள மற்றொரு ஹைபீத்ரல் அறுபத்து நான்கு யோகினி கோயில் பாலங்கீர் மாவட்டத்தின் திதிலாகருக்கு அருகிலுள்ள ராணிபூர்-ஜரியாலில் உள்ள சரஸ்சதி யோகினி பிதா ஆகும். இந்த கோவிலில் இருந்து அறுபத்து நான்கு யோகினியின் இரண்டு படங்கள் காணவில்லை.[24]

மத்திய பிரதேசத்தில் குறிப்பிடத்தக்க இரண்டு யோகினி கோயில்கள் ஒன்பதாம் நூற்றாண்டின் சன்சாத் யோகினி கோயில், கஜுராஹோவில் உள்ள மேற்குக் கோயில்களின் தென்மேற்கே, சத்தர்பூர் மாவட்டத்தின் சத்தர்பூருக்கு அருகில், மற்றும் கி.பி 10 ஆம் நூற்றாண்டு ஜபல்பூருக்கு அருகிலுள்ள ஜபல்பூருக்கு அருகிலுள்ள பெடகாட்டில் உள்ள சன்சாத் யோகினி மந்திர்.[25][26]

நான்கு யோகினி கோயில்களில் உள்ள யோகினி உருவங்களின் சின்னங்கள் ஒரே மாதிரியாக இல்லை. ஹிராபூர் கோவிலில், அனைத்து யோகினி படங்களும் அவற்றின் வாகான்கள் (வாகனங்கள்) மற்றும் நிற்கும் தோரணையில் உள்ளன. ராணிப்பூர்-ஜாரியல் கோவிலில் யோகினி படங்கள் நடனமாடும் தோரணையில் உள்ளன. பெடகாட் கோவிலில், யோகினி படங்கள் லலிதாசனத்தில் அமர்ந்திருக்கின்றன.[27]

முழுமையான ஹிராபூர் சன்னதியில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ள அறுபத்து நான்கு யோகினி (ஜோகன்):

  1. பஹுரூபா
  2. தாரா (தேவி)
  3. நர்மதா
  4. யமுனா
  5. சாந்தி
  6. வருணி
  7. க்ஷெமங்கரி
  8. ஐந்த்ரி
  9. வராஹி
  10. ரன்வீரா
  11. வனாரா-முகி
  12. வைஷ்ணவி
  13. களராத்திரி
  14. வைத்தியரூபா
  15. சார்ச்சிகா
  16. பெட்டாலி
  17. சின்னமாஸ்திகா
  18. விருஷபஹானா
  19. ஜ்வாலா காமினி
  20. கட்டாவரா
  21. கராகலி
  22. சரஸ்வதி
  23. பிருபா
  24. காவேரி
  25. பாலுகா
  26. நரசிம்ஹி
  27. பிராஜா
  28. விகதண்ணா
  29. மகாலட்சுமி
  30. கௌமாரி
  31. மகா மாயா
  32. ரதி
  33. கர்காரி
  34. சர்பஷ்யா
  35. யக்ஷினி
  36. விநாயகி
  37. விந்தியா பாலினி
  38. வீர குமாரி
  39. மகேஸ்வரி
  40. அம்பிகா
  41. காமியானி
  42. கட்டாபரி
  43. ஸ்டூட்டி
  44. காளி
  45. உமா
  46. நாராயணி
  47. சமுத்ரா
  48. பிராமணி
  49. ஜ்வாலா முகி
  50. அக்னேய்
  51. அதிதி
  52. சந்திரகாந்தி
  53. வாயுபேகா
  54. சாமுண்டா
  55. முராட்டி
  56. கங்கை
  57. துமாவதி
  58. காந்தாரி
  59. சர்வ மங்களா
  60. அஜிதா
  61. சூர்யா புத்ரி
  62. வாயு வீணா
  63. அகோரா
  64. பத்ரகாளி

மேற்கோள்கள்[தொகு]

  1. Monier Monier-Williams, Sanskrit English Dictionary with Etymology, Oxford University Press, योगिन्, Archive: yogini
  2. Chaudhury, Janmejay. Origin of Tantricism and Sixty-four Yogini Cult in Orissa in Orissa Review, October, 2004 பரணிடப்பட்டது மே 25, 2010 at the வந்தவழி இயந்திரம்
  3. Bhattacharyya, N. N., History of the Sakta Religion, Munshiram Manoharlal Publishers (New Delhi, 1974, 2d ed. 1996), p. 128.
  4. Rita Gross (1993), Buddhism After Patriarchy, SUNY Press, ISBN 978-0791414033, page 87, 85-88
  5. David Gordon White (2013), Tantra in Practice, Motilal Banarsidass, ISBN 978-8120817784, pages xiii-xv
  6. Shaw, Miranda. Passionate Enlightenment: Women in Tantric Buddhism, Princeton University Press, 1994
  7. 7.0 7.1 McDaniel 2004, பக். 90.
  8. 8.0 8.1 Brown 1998, பக். 26.
  9. Sanskrit original see: ऋग्वेद: सूक्तं १०.१२५;
    for an alternate English translation, see: The Rig Veda/Mandala 10/Hymn 125 Ralph T.H. Griffith (Translator); for
  10. 10.0 10.1 David Kinsley (2005), Hindu Goddesses: Vision of the Divine Feminine in the Hindu Religious Traditions, University of California Press, ISBN 978-8120803947, pages 6-17, 55-64
  11. David Kinsley (2005), Hindu Goddesses: Vision of the Divine Feminine in the Hindu Religious Traditions, University of California Press, ISBN 978-8120803947, pages 18, 19
  12. Christopher John Fuller (2004), The Camphor Flame: Popular Hinduism and Society in India, Princeton University Press, ISBN 978-0691120485, page 41
  13. Karel Werner (1977), Yoga and the Ṛg Veda: An Interpretation of the Keśin Hymn (RV 10, 136), Religious Studies, Vol. 13, No. 3, page 289; Quote: The Yogis of Vedic times left little evidence of their existence, practices and achievements. And such evidence as has survived in the Vedas is scanty and indirect. Nevertheless, the existence of accomplished Yogis in Vedic times cannot be doubted."
  14. Swami Vivekananda public lecture, Vedanta Voice of Freedom, ISBN 0-916356-63-9, p.43
  15. Daughters of the Goddess: Women Saints of India, by Linda Johnsen PhD., Yes Int'l Publishers, 1994, pg. 9.
  16. The Shambhala Encyclopedia of YOGA, p.244
  17. White 2012, பக். 8-9.
  18. 18.0 18.1 18.2 David N. Lorenzen and Adrián Muñoz (2012), Yogi Heroes and Poets: Histories and Legends of the Naths, SUNY Press, ISBN 978-1438438900, pages x-xi
  19. David Lorenzen (2004), Religious Movements in South Asia, 600-1800, Oxford University Press, ISBN 978-0195664485, pages 310-311
  20. David N. Lorenzen and Adrián Muñoz (2012), Yogi Heroes and Poets: Histories and Legends of the Naths, SUNY Press, ISBN 978-1438438900, pages 24-25
  21. Monier-Williams, Sanskrit Dictionary (1899).
  22. The Shambhala Encyclopedia of Yoga, Georg Feurstein Ph.D., Shambhala Publications, Boston 2000, p.350
  23. 23.0 23.1 White 2012, பக். 73-75, 132-141.
  24. Patel, C.B. Monumental Efflorescence of Ranipur-Jharial in Orissa Review, August 2004, pp.41-44 பரணிடப்பட்டது செப்டம்பர் 30, 2007 at the வந்தவழி இயந்திரம்
  25. Jabalpur district official website – about us பரணிடப்பட்டது ஆகத்து 14, 2007 at the வந்தவழி இயந்திரம்
  26. Chausath Yogini Temple - Site Plan, Photos and Inventory of Goddesses பரணிடப்பட்டது ஏப்ரல் 17, 2010 at the வந்தவழி இயந்திரம்
  27. Chaudhury, Janmejay. Origin of Tantricism and Sixty-Four Yogini Cult in Orissa in Orissa Review, October, 2004 பரணிடப்பட்டது மே 25, 2010 at the வந்தவழி இயந்திரம்
"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=யோகினி&oldid=3066460" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது