மைனே காந்தி கோ நஹின் மாரா
| மைனே காந்தி கோ நஹின் மாரா | |
|---|---|
| படிமம்:MGKNM.jpg டிவிடி அட்டை | |
| இயக்கம் | ஜானு பருவா |
| தயாரிப்பு | அனுபம் கெர் |
| கதை | ஜானு பருவா சஞ்சய் சௌஹான் (திரைக்கதை எழுத்தாளர்)[1] |
| இசை | [[பப்பி லஹரி]] பப்பா பி. லஹரி |
| நடிப்பு | அனுபம் கெர் ஊர்மிளா மடோண்த்கர் ரஜித் கபூர் பர்வீன் தபாஸ் |
| ஒளிப்பதிவு | ராஜ் சக்ரவர்த்தி |
| படத்தொகுப்பு | தீபா பாட்டியா |
| விநியோகம் | யஷ் ராஜ் ஃபிலிம்ஸ் [2] |
| வெளியீடு | 30 செப்டம்பர் 2005 |
| நாடு | இந்தியா |
| மொழி | இந்தி |
மைனே காந்தி கோ நஹின் மாரா (மொ.பெ. நான் காந்தியைக் கொல்லவில்லை) (Maine Gandhi Ko Nahin Mara) என்பது 2005-ஆம் ஆண்டில் வெளியான ஓர் இந்திய இந்தி மொழி நாடகத் திரைப்படமாகும். ஜானு பருவா இயக்கிய இத்திரைப்படத்தை அனுபம் கெர் தயாரித்துள்ளார். இதில் அனுபம் கெர் மற்றும் ஊர்மிளா மடோண்த்கர் ஆகியோர் முக்கியக் கதாபாத்திரங்களில் நடித்துள்ளனர்.
கதைச்சுருக்கம்
[தொகு]ஓய்வுபெற்ற இந்திப் பேராசிரியரான உத்தம் சௌத்ரி, மறதிநோய்க்கு ஆளாகி, இவரது வாழ்க்கையில் ஏற்படும் வீழ்ச்சியை இப்படம் ஆராய்கிறது. மோகன்தாசு காந்தியின் செய்தித்தாள் புகைப்படத்தின் மீது யாரோ ஒருவர் கவனக்குறைவாக சாம்பல் தட்டை வைப்பதை இவர் பார்த்த பிறகு, இவரது மறதி நோயின் அறிகுறிகள் மோசமடைகின்றன. ஒரு நாள் இரவு, இவரது மகள் திரிஷாவும் (ஊர்மிளா மடோண்த்கர்), மகன் கரணும் இவரது அறை தீப்பிடித்து எரிவதைக் காண்கிறார்கள். திரிஷா இவரை ஒரு மருத்துவரிடம் அழைத்துச் செல்கிறாள் அவரோ ஒன்றும் செய்ய முடியாது என்று கூறுகிறார்.
பின்னர், பிர்லா இல்லத்தில் காந்தி நடைப்பயிற்சி மேற்கொண்டிருந்தபோது, உண்மையான தோட்டாக்கள் கொண்ட ஒரு பொம்மைத் துப்பாக்கியுடன் தற்செயலாக விளையாடி, அவரைச் சுட்டுத் தள்ளியதன் மூலம் காந்தியைக் கொன்றுவிட்டதாக உத்தம் நம்புகிறார். எனவே, விவரங்களைக் கேட்பதற்காக இவர்கள் உத்தமின் சகோதரனைப் பார்க்கச் செல்கிறார்கள். தாங்கள் சிறுவயதில் பலூன்களில் சிவப்புச் சாயத்தை நிரப்பி, அவற்றை ஒருவரின் புகைப்படத்தின் மீது வைத்து ஈட்டி எறிந்து விளையாடியதாக உத்தமின் சகோதரன் கூறுகிறான்.
ஒரு நாள் யாரோ காந்தியின் படத்தைக் கண்டெடுத்தனர். காந்தியைக் கொன்றதாக யார் நம்பினார்கள் என்பதை இவர்களின் தந்தை பார்த்துக் கொண்டிருக்க, உத்தம் அதில் இருந்த பலூனை உடைத்தான். அப்போது, "நான் காந்தியைக் கொல்லவில்லை" என்று உத்தம் பதிலளிக்க, அவனது தந்தை அவனை அடித்தார். பின்னர், அவர்கள் சித்தார்த் என்ற மற்றொரு மருத்துவரிடம் செல்கிறார்கள். காந்தியைக் கொன்றதால் தனது வீடு ஒரு சிறைச்சாலை என்றும், மகள் தனது உணவில் விஷம் கலந்துவிட்டதாகவும் உத்தம் நினைக்கும்போது, சித்தார்த் இவருக்கு உதவுகிறார். சித்தார்த் அந்த உணவைச் சாப்பிடுவதால், உணவில் விஷம் கலக்கப்படவில்லை என்பதை உத்தம் அறிந்துகொள்கிறான். பின்னர், நீதிமன்றத்தில், ஒரு துப்பாக்கி நிபுணர், (காந்தியைக் கொன்றதாக உத்தம் நம்பும்) ஒரு பொம்மைத் துப்பாக்கியால் யாரையும் கொல்ல முடியாது என்று கூறுகிறார்.
நடிகர்கள்
[தொகு]- அனுபம் கெர் பேராசிரியர் உத்தம் சவுத்ரியாக
- ஊர்மிளா மடோண்த்கர் திரிஷா சவுத்ரியாக
- ரஜித் கபூர் ரோனு சவுத்ரியாக
- பர்வின் தபாஸ் டாக்டர் சித்தார்த் கோத்தாரியாக
- பிரேம் சோப்ரா டாக்டர் வர்மாவாக
- வஹீதா ரெஹ்மான் முதல்வர் சுனிதா கன்னாவாக
- போமன் இரானி அரசு வழக்கறிஞராக / மேடை நடிகராக
- சுதிர் ஜோஷி வழக்கறிஞர் ஜோஷியாக (மேடை நடிகராகவும்)
- ராஜூ கெர் காட்டு சாச்சாவாக, உத்தமின் பால்ய நண்பன்
- விஸ்வாஸ் பாண்டியா
- நஸ்னீன் கானி
- தானிகா அப்பலின் தொண்டு பணியாளராக
வரவேற்பு
[தொகு]ரெடிப்.காம்-ஐச் சேர்ந்த சுகன்யா வர்மா, இப்படத்தை ஒரு "சிறந்த படைப்பு" என்று குறிப்பிட்டார். மேலும் அவர் இவ்வாறு எழுதினார்: "தொழில்நுட்ப ரீதியாகப் பார்க்கையில், ராஜ் ஏ. சக்ரவர்த்தியின் குறைபாடற்ற ஒளிப்பதிவுக்காக மைனே காந்தி கோ நஹின் மாரா தனித்து நிற்கிறது. அவரது காட்சிகளின் பிம்பங்கள் தமக்கே உரித்தான ஒரு மௌனக் கதையைச் சொல்கின்றன. பப்பி லஹரி என்றாலே 'டிஸ்கோ' இசைதான் என்று நீங்கள் நினைத்திருந்தால், அவரது உணர்வுப்பூர்வமான பின்னணி இசை அந்த எண்ணத்தை பொய்யாக்கித் தன் சிறப்பை நிலைநாட்டுகிறது.""[1]
பிபிசி.காம்-ஐச் சேர்ந்த ஜஸ்பிரீத் பண்டோஹர் இப்படத்திற்கு 5-க்கு 4 மதிப்பீட்டை அளித்து இவ்வாறு எழுதினார்: "யதார்த்தமான மற்றும் புத்துணர்ச்சியூட்டும் அணுகுமுறையைக் கொண்ட 'மைனே காந்தி கோ நஹின் மாரா' , பாலிவுட்டால் உருவாக்கக்கூடிய வகையிலான, ஆனால் துரதிர்ஷ்டவசமாக அரிதாகவே உருவாக்கப்படும், சிந்தனையைத் தூண்டும் ஒரு இசை-சாராத திரைப்படமாகும். முதுமைக்கால மறதி நோய் மற்றும் தற்கால இந்தியாவில் காந்தியக் கொள்கைகள் தேய்மானம் அடைவது போன்ற புறக்கணிக்கப்பட்ட விஷயங்கள் வெள்ளித்திரைக்கு வந்ததற்கு, முதன்மை நடிகராகவும் தயாரிப்பாளராகவும் கெர் மேற்கொண்ட முயற்சிகளே காரணம். பருவா -வின் முதிர்ச்சியான இயக்கத்தையும், தனது சொந்த மனதின் சிறைக்கைதியாக மாறும் ஒரு அறிவுஜீவியாக கெர்-இன் நெகிழ்ச்சியான நடிப்பையும் கொண்டுள்ள இத்திரைப்படம், பல்வேறு தரப்பட்ட பார்வையாளர்களைக் கவரும் ஆற்றலைக் கொண்டுள்ளது."[3]
இதற்கு நேர்மாறாக, 'இந்தியா எஃப்எம்'-ஐச் சேர்ந்த தரண் ஆதர்சு இப்படத்திற்கு 5-க்கு 1 என்ற மதிப்பீட்டை அளித்து இவ்வாறு எழுதினார்: "மொத்தத்தில், 'மைனே காந்தி கோ நஹின் மாரா' என்பது பல்வேறுபட்ட எதிர்வினைகளை உருவாக்கக்கூடிய ஒரு திரைப்படமாகும். விமர்சகர்கள், திரைப்பட விழாக் குழுவினர் மற்றும் முதிர்ச்சியான பார்வையாளர்கள் [திரைப்படப் பார்வையாளர்களில் ஒரு சிறிய பகுதியினர்] இதனை விரும்பக்கூடும் என்றாலும், பெரும்பான்மையான பார்வையாளர்களுக்கு இதன் அனுபவம் மிகைப்படுத்தப்பட்ட நாடகத்தன்மை கொண்டதாகத் தோன்றலாம்."[4]
அனுபம் கெர் 53-வது தேசிய திரைப்பட விருதுகளில் சிறப்பு நடுவர் குழு விருதை (முழுநீளத் திரைப்படம்) வென்றார். மேலும், iவர் பல சர்வதேசத் திரைப்பட விழாக்களிலும் விருதுகளைப் பெற்றார்.[5] கேரின் அக்கறையுள்ள மகளாக நடித்ததற்காக மடோண்த்கர் பெரிதும் பாராட்டப்பட்டதோடு, அப்பங்களிப்பிற்காக பாலிவுட் திரைப்பட விருது - சிறந்த நடிகை விருதையும் வென்றார்.[சான்று தேவை]
மேலும் பார்க்க
[தொகு]மேற்கோள்கள்
[தொகு]- 1 2 Verma, Sukanya (30 September 2005). "Maine Gandhi Ko is a masterpiece". Rediff.com. Archived from the original on 2 October 2023. Retrieved 30 August 2024.
- ↑ "Film Distribution Company - Movie Distributors in Theaters". Yash Raj Films. Archived from the original on 17 June 2022. Retrieved 15 April 2022.
- ↑ Pandohar, Jaspreet (26 September 2006). "Maine Gandhi Ko Nahin Mara (I Did Not Kill Gandhi) (2005)". BBC.com இம் மூலத்தில் இருந்து 4 July 2015 அன்று. பரணிடப்பட்டது.. https://web.archive.org/web/20150704134213/http://www.bbc.co.uk/films/2005/10/03/maine_gandhi_ko_nahi_mara_2005_review.shtml.
- ↑ Adarsh, Taran (30 September 2005). "Maine Gandhi Ko Nahin Mara Movie Review". Bollywood Hungama. Retrieved 30 August 2024.
- ↑ "'I've outdone Saaransh' - The Times of India". Timesofindia.indiatimes.com. 2006-03-02. Archived from the original on 4 June 2016. Retrieved 2011-06-24.