மைதுனம்

அன்பான தம்பதிகள் (மைதுனம்) கிழக்கு கங்கை வம்சம், 13-ஆம் நூற்றாண்டு ஒரிசா, இந்தியா.

17ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த திபெத்திய புத்த மத ஓவியம் — இதில் ஆதி புத்தர் சமந்தபத்ரர் தெய்வீக தியான நிலையிலும், ஆண்-பெண் இணைவு வடிவிலும் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளார்

மைதுனம் (Maithuna) என்பது ஒரு சமஸ்கிருதச் சொல்லாகும், எதிர்மறையாகத் தோன்றும் இரண்டு சக்திகள் (ஆண் மற்றும் பெண்) ஒன்றாக இணைவதை குறிக்கிறது. இதன் மூலம் மனிதமும் தெய்வீகமும் வேறல்ல, உலக இன்பமும் (காமம்) ஆன்மீக விடுதலையும் (மோட்சம்) ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையவை என்ற கருத்து வலியுறுத்தப்படுகிறது.

மைதுனம் (சமஸ்கிருதம்: मैथुन) என்பது தந்திர மரபில் ஆண் மற்றும் பெண் உடலுறவை குறிக்கும் ஒரு சொல். சில சமயங்களில், அந்தச் சடங்கில் கலந்து கொள்கிற தம்பதியையோ அல்லது அதனால் உருவாகும் உடல் திரவங்களையோ குறிக்கவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

தந்திர யோக மரபுகளில், இது ஒரு முக்கியமான வழிபாட்டுச் சடங்காகக் கருதப்படுகிறது. தந்திர இலக்கியங்களின்படி, இது 'பஞ்சமகாரங்கள்' என்று அழைக்கப்படும் ஐந்து வகையான வழிபாட்டு முறைகளில் ஐந்தாவது உறுப்பாக இடம் பெறுகிறது. இந்தப் பயிற்சியானது வெறும் உடல் ரீதியான சேர்க்கையாக மட்டும் பார்க்கப்படாமல், ஆன்மீக விழிப்புணர்வையும் பேரின்பத்தையும் அடையும் ஒரு உன்னத வழியாகக் கருதப்படுகிறது. இது பிரபஞ்சத்தின் ஆக்க சக்திகளான சிவம் மற்றும் சக்தியின் ஒன்றிணைப்பை அடையாளப்படுத்துகின்றது.

பௌத்த தந்திர மரபு

இந்து மற்றும் பௌத்த தந்திர மரபுகளில் மைதுனம் வெவ்வேறு விதமான தத்துவங்களின் அடிப்படையில் விளக்கப்படுகின்றது. பௌத்தத்தின் வஜ்ராயனப் பிரிவில், இது 'பிரக்ஞை' எனப்படும் ஞானத்தையும் 'உபாயம்' எனப்படும் கருணைமிக்க செயல்பாட்டையும் இணைப்பதைக் குறிக்கின்றது. பல தந்திர நூல்கள் இந்தப் பயிற்சியினை முறையான ஒரு குருவின் நேரடி வழிகாட்டுதலின் கீழ் மட்டுமே செய்ய வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகின்றன. இது மனதின் இரட்டை நிலைகளைக் கடந்து, ஒருமை நிலையை அடைய ஒரு கருவியாகச் செயல்படுகிறது. வரலாற்று ரீதியாக, இந்தியாவின் கஜுராஹோ மற்றும் கோனார்க் போன்ற பழங்கால ஆலயங்களின் சிற்பக் கலைகளில் மைதுனக் காட்சிகள் மிகுந்த கலை நயத்துடன் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. இவை 0950 முதல் 1050 வரையிலான காலகட்டங்களில் கட்டப்பட்ட ஆலயங்களில் அதிக அளவில் காணப்படுகின்றன.

நிலை

தந்திர வழிபாட்டு முறையில் மைதுனம் என்பது மூன்று நிலைகளில் பகுப்பாய்வு செய்யப்படுகிறது. முதல் நிலை 'ஸ்தூல' நிலை எனப்படும் பருப்பொருள் ரீதியான இணைப்பாகும். இரண்டாவது 'சூட்சும' நிலை ஆகும், இது மனித உடலுக்குள் இருக்கும் ஆற்றல் ஓட்டங்களின் நுட்பமான இணைப்பைக் குறிக்கின்றது. மூன்றாவது 'பரா' நிலை ஆகும், இது தனிமனித ஆன்மா பரமாத்மாவுடன் முழுமையாகக் கரையும் உயர் நிலையாகும். இப்பயிற்சியானது புலன் உணர்ச்சிகளைக் கடந்து முக்தி அடைய ஒரு ஊடகமாக அமையும் என்று தத்துவ ஞானிகள் கருதுகின்றனர். இது மனித ஆசைகளை அடக்குவதற்குப் பதிலாக, அந்த ஆசைகளையே ஆன்மீக முன்னேற்றத்திற்கான ஏணிகளாக மாற்றுவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.

சிற்பங்கள்

பண்டைய இந்தியக் கலைகளில் மைதுனம் ஒரு புனிதமான மற்றும் செழிப்பின் குறியீடாகப் போற்றப்பட்டது. ஆலயங்களின் வெளிச்சுவர்களில் காணப்படும் இந்தச் சிற்பங்கள், உலகியல் இன்பங்களின் நிலையற்ற தன்மையை உணர்த்தி, அவற்றைக் கடந்தே ஒருவர் கருவறைக்குள் இருக்கும் இறைவனைத் தரிசிக்க முடியும் என்ற ஆழமான தத்துவத்தைப் புகட்டுகின்றன. 1900 ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு மேற்கொள்ளப்பட்ட பல வரலாற்று ஆய்வுகள், இந்தச் சிற்பங்கள் வெறும் சிற்றின்பத்திற்காக மட்டும் செதுக்கப்படவில்லை என்பதையும், மாறாக அவை படைப்பின் இரகசியங்களையும் தத்துவங்களையும் விளக்கும் ஊடகங்களாகத் திகழ்ந்தன என்பதையும் உறுதிப்படுத்தியுள்ளன. யோகக் கலை மற்றும் தந்திரக் கலையின் ஒரு பகுதியாக விளங்கும் மைதுனம், மனித உடல் மற்றும் மனதின் ஆற்றலை ஒருமுகப்படுத்தும் ஒரு நுட்பமான அறிவியல் முறையாக இன்றும் பல ஆய்வாளர்களால் கவனிக்கப்பட்டு வருகின்றது.