மதுரை சுல்தானகம்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்

மதுரை சுல்தானகம் அல்லது மாபார் சுல்தானகம் (Ma'bar Sultanate. பாரசீக மொழியில் 'மஅபார் சுல்தானத்' مابار سلطنت‎) என்பது பதினான்காம் நூற்றாண்டில் தமிழகத்தில் மதுரையைத் தலைநகராகக் கொண்டு செயல்பட்ட ஒரு சிற்றரசாகும்.

தமிழகத்தில் பாண்டிய பேரரசு வீழ்ச்சியடைந்தபின் நடைபெற்ற தில்லி சுல்தானகத்து கில்ஜி பேரரசின் படையெடுப்புகளால் தோன்றிய இந்த மதுரை சுல்தானகம், பின்னர் விஜயநகரப் பேரரசின் படையெடுப்புகளால் அழிக்கப்பட்டது. தமிழகத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட அளவு காலம் தொடர்ச்சியாக ஆட்சி புரிந்த ஒரே இஸ்லாமிய அரசு இதுவே ஆகும்.[1]

பின்புலம்[தொகு]

முதலாம் மாறவர்மன் குலசேகர பாண்டியனின் (1268 – 1308) மரணத்திற்கு பிறகு அவரது மகன்கள் சுந்தர பாண்டியனுக்கும் வீரபாண்டியனுக்கும் இடையே உள்நாட்டுப் போர் மூண்டது. இஸ்லாமிய வரலாற்றாளர்கள் அப்துல்லா வசாஃப், அமீர் குஸ்ரோ ஆகியோரின் குறிப்புகள் வீரபாண்டியன் அந்தப் போரில் டெல்லி சுல்தானகத்தின் படைத் தலைவர் மாலிக் கஃபூரின் துணையை நாடினார் என்று கூறுகின்றன. இதனால் கஃபூரின் படைகள் கி. பி. 1310-11இல் மதுரையைக் கைப்பற்றின. இதன் பின் பாண்டிய உள்நாட்டுப் போர் தொடர்ந்து நடைபெற்றது. மேலும் இருமுறை டெல்லி சுல்தானகப் படைகள் குஸ்ராவ் கான் தலைமையிலும் (1318) உலூக் கானின் (1323) தலைமையிலும் மதுரையைத் தாக்கின. உலூக் கான் மதுரையை டெல்லி சுல்தானகத்துடன் இணைத்துவிட்டார். பாண்டிய நாடு 'மாபார்' என்ற பெயருடன் டெல்லி சுல்தானகத்தின் ஐந்து தென்னிந்திய பிரதேசங்களுள் (மாபார், தேவகிரி, டிலிங்க், கம்பிலி, துவாரசமுத்திரம்) ஒன்றாகியது.[2][2][3]

1325ஆம் ஆண்டு உலூக் கான் முகமது பின் துக்ளக் என்ற பெயருடன் டெல்லி சுல்தானாக முடி சூடினார். பாரசீகம் மற்றும் கொரோசான் (தற்கால ஆஃப்கானிஸ்தான்) நாடுகளின் மீது அவரது படையெடுப்பு முயற்சிகள் அவரது கருவூலத்தைக் காலி செய்தன. இதனால் அவரது படையினருக்கு ஊதியம் சரிவர வழங்க இயலவில்லை. அவரது பேரரசின் எல்லையோரப் பிரதேசங்கள் பிரிந்து செல்ல ஆரம்பித்தன. முதலில் வங்காளம் போர்க்கொடி தூக்கியது. பின்னர் மதுரையில் மாபார் ஆளுனர் ஜலாலுதீன் அஹ்ஸன் கான் மதுரையை சுதந்திர நாடாக அறிவித்தார். இந்த அறிவிப்பு வெளியான 1335ஆம் ஆண்டே 'மதுரை சுல்தானகம்' தோன்றிய ஆண்டாகக் கருதப்படுகிறது.

சுல்தானகம் வெளியிட்ட நாணயங்களும் இவ்வாண்டே தொடங்குகின்றன. ஆனால் பாரசீக வரலாற்றாளர் ஃபிரிஷ்தா 1340ஆம் ஆண்டு மாபார் பிரிந்து போனதாக குறிப்பிட்டுள்ளார்.[3]

சுல்தான்கள்[தொகு]

ஜலாலுத்தீன் அஹ்ஸன் கானின் நாணயம்

ஜலாலுத்தீன் அஹ்ஸன் கான் மதுரையின் முதல் சுல்தான் ஆவார். இவரது மகன் இப்ராஹீம் டெல்லி சுல்தான் முகமது பின் துக்ளக்கிடம் பணியாற்றினார். மாபார் பிரிந்து சென்ற செய்தியைக் கேட்டவுடன் ஆத்திரம் அடைந்த துக்ளக் இப்ரஹீமைக் கொலை செய்தார். பெரும் படையுடன் மாபாரை மீண்டும் கைப்பற்ற தெற்கு நோக்கி கிளம்பினார். ஆனால் வழியில் உடல் நலக்குறைவினால் படையெடுப்பைக் கைவிட நேர்ந்தது. ஜலாலுத்தீனின் ஆட்சிக்கு வந்த ஆபத்து நீங்கியது. ஜலாலுத்தீனின் மகளை மொரோக்கோ நாட்டின் வரலாற்றாளர் இப்னு பதூதா மணந்திருந்தார். 1340ஆம் ஆண்டு ஜலாலுத்தீன் அவருடைய பிரபு (சிற்றரசர்) ஒருவரால் கொலை செய்யப்பட்டார். அவருக்குப் பின் சுல்தானாகிய அலாவுத்தீன் உதாஜி, குதுப்தீன் ஃபிரோஸ் ஆகியோரும் முடிசூடிய குறுகிய காலத்திற்குள் கொலை செய்யப்பட்டனர். அவர்களுக்கு பின்னர் மதுரை சுல்தானகம் கியாசுத்தீன் முகமது தம்கானியின் ஆட்சியின் கீழ் வந்தது. கியாசுத்தீனின் ஆட்சிக் காலத்தில் இப்னு பத்தூதா மதுரைக்கு வந்தார். கியாசுத்தீன் போசள மன்னர் மூன்றாம் வீர வல்லாளன் என்வருடன் மோதினார்.

கியாசுத்தீன் முதலில் தோல்வி அடைந்தாலும் பின்னர் (1343) கண்ணனூர் கொப்பம் கோட்டையின் முற்றுகையின்போது வல்லாளரை சிறைபிடித்தார். வல்லாளரைக் கொன்று, வைக்கோல் அடைக்கப்பட்ட அவரது உடலை மதுரையின் கோட்டைச் சுவர்களில் காட்சிக்கு வைத்தார். 1344ஆம் ஆண்டு மருந்து ஒவ்வாமை காரணமாக கியாசுத்தீன் மரணமடைந்தார்.[4][5]

கியாசுத்தீன் மரணத்திற்கு பிறகு மதுரை சுல்தானகம் வலுவிழந்தது. விஜயநகரப் பேரரசின் படைகள் இளவரசர் குமார கம்பண்ண உடையாரின் தலைமையில் தெற்கு நோக்கி படையெடுக்கத் தொடங்கின. கம்பண்ணரின் மனைவி கங்கதேவி எழுதிய மதுரா விஜயம் என்ற நூலில் இப்படையெடுப்பு விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. 1344-1371 காலகட்டத்தில் நசுருத்தீன் தம்கானி, ஷம்சுத்தீன் ஆதில் ஷா, ஃபக்ருத்தீன் முபாரக் ஷா, அலாவுதீன் சிக்கந்தர் ஷா ஆகியோர் மதுரையின் சுல்தான்களாக இருந்தனர். விஜய நகரப் படைகள் சம்புவரையர்களை வென்று ஸ்ரீரங்கத்தை கைப்பற்றி மதுரையை நோக்கி முன்னேறின.

சுல்தான்களுடனான இறுதி யுத்தத்தில் கம்பண்ணர் சிக்கந்தர் ஷாவுடன் தனியே போரிட்டு சுல்தான் தலையை வெட்டி சாய்த்ததாக மதுரா விஜயம் கூறுகிறது. சிக்கந்தர் மற்றும் ஃபக்ருத்தீனின் சமாதிகள் மதுரை நகரில் உள்ள கோரிப்பாளையம் தர்காவில் உள்ளன. திருப்பரங்குன்றம் சிக்கந்தர் தர்காவும் சிக்கந்தர் ஷாவின் நினைவாக எழுந்ததாக நம்பப்படுகிறது.[5][6][7]

ஃபக்ருத்தீன் முபாரக் ஷாவின் நாணயங்கள்
சுல்தான் ஆட்சி காலம்
ஜலாலுதீன் அஹ்ஸன் கான் கிபி 1335–1339
அலாவுதீன் உதாஜி கிபி 1339
குதுப்தீன் ஃபிரோஸ் கிபி 1339–1340
கியாசுத்தீன் முகமது தம்கானி கிபி 1340–1344
நசுருத்தீன் தம்கானி கிபி 1344–1356
ஷம்சுத்தீன் ஆதில் ஷா கிபி 1356–1358
ஃபக்ருத்தீன் முபாரக் ஷா கிபி 1358–1368
அலாவுத்தீன் சிக்கந்தர் ஷா கிபி 1368–1378

ஆடசிக் குறிப்புகள்[தொகு]

மதுரை சுல்தானகத்தைப் பற்றி அறிய இரு சமகாலத்திய சான்றுகளை வரலாற்று ஆசிரியர்கள் பயன்படுத்துகிறார்கள். இப்னு பதூதாவின் குறிப்புகள் மற்றும் கங்கதேவியின் மதுரா விஜயம் ஆகிய இரண்டும் மதுரை சுல்தான்களின் ஆட்சிக்காலத்தில் நிகழ்ந்த சம்பவங்களைப் பற்றி குறிப்பிடுகின்றன.[8][9][10]

குறிப்புகள்[தொகு]

  1. Majumdar 2006, பக். 233-7
  2. 2.0 2.1 Nilakanta Sastri, P.213
  3. 3.0 3.1 Aiyangar, p.152-53
  4. Aiyangar, p.154
  5. 5.0 5.1 Aiyangar, p.166-69
  6. Aiyangar, p.176
  7. Nilakanta Sastri, p.241
  8. Aiyangar, P.236-40
  9. A Portion from Madhura Vijaya
  10. Chattopadhyaya, p.141-2

மேற்கோள்கள்[தொகு]

மேலும் படிக்க[தொகு]

  • நரசய்யா (2009), ஆலவாய், பழனியப்பா பிரதர்ஸ் 
"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=மதுரை_சுல்தானகம்&oldid=2480994" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது