பேரெயின் முறுவலார்
பேரெயின் முறுவலார் (பேரெயின் முறுவலார்) சங்ககாலப் புலவர்களில் ஒருவர். முறுவலிப்பவர் பெண் என்று கருதி இவரைப் பெண்பால் புலவர் என்று கருதுகின்றனர்.
பெயர் காரணம்
[தொகு]எயில் என்னும் பெயருடைய ஊர்களும் தமிழகத்தில் சில உண்டு. திருவாரூருக்கு அருகே பேரெயில் என்ற பெயருடைய ஊர் இருந்தது. அது பிற்காலத்தில் பேரெயிலுரர் ஆயிற்று; இப்பொழுது பேரையூர் என வழங்குகின்றது. அவ்வூரைச் சார்ந்த பழம் புலவர் ஒருவர் பேரெயில் முறுவலார் என்று பெயர் பெற்றார் என்று சிலர் கூறுவர்.[1]
பாடல்கள்
[தொகு]குறுந்தொகை 17, புறநானூறு 239 ஆகிய இரண்டு பாடல்கள் இவர் பாடியனவாகச் சங்கத்தொகை நூல்களில் உள்ளன.
புறநானூறு 239
[தொகு]பறுநானூற்றில் 239வது பாடலில் பாண்டிய மன்னனான நம்பி நெடுஞ்செழியன் என்பவறைப் பற்றிய பாடலாகும். இப்பாடலின் பொருள் "வளையல்களை அணிந்த மகளிரின் தோள்களைத் தழுவிக் கொண்டபின், மலர்ச் சோலைகளின் மலர்களைச் சூடி மகிழ்ந்தான் : குளிர்ந்த நறுமணச் சாந்தைப் பூசிக்கொண்டான்: பகைத்தவர்களை அடியோடு அழித்தான். நண்பர்களைப் புகழ்ந்து பாராட்டினான்; இவர் நம்மினும் வலியவர் என்று எண்ணி யாருக்கும் வணக்கங் கூறமாட்டான்: இவர் நம்மினும் எளியவர் என்று கருதி யாரையும் பழிக்கமாட்டான்: பிறரிடம் சென்று தனக்கு உதவவேண்டுமென்று இரந்தறியான் : தன்னிடம் வந்து உதவி கேட்டு இரந்தவர்க்கு இல்லையென்று சொல்லி அறியான்; அரசர்களின் சபைகளில் எல்லாம் தன்னைப்பற்றிப் புகழ்ந்து பேசும்படி வாழ்ந்தான்; எத்தகைய பெரும் படை எதிர்த்து வந்தாலும் புறங்கொடாமல் போர் செய்தான். போரிட்டுப் புறமிட்டோடும் படைகளைப் பின்சென்று தாக்காமல் அவைகள் ஓடுவதைப் பார்த்து நின்றான் ; விரைந்து செல்லும் குதிரையில் ஏறியூர்ந்தான் ; நீண்ட தெருவிலே தேரேறிச் சென்றான்; உயரமான யானையிலே ஏறிச் சென்றான். இனிய மது நிறைந்த குடங்களை அனைவர்க்கும் வழங்னான். பாணர்கள் மகிழும்படி அவர்கள் பசி நீங்க விருந்திட்டான் ; தெளிவான அறமொழிகளையே கூறினான்; இவ்வாறு உயர்ந்த பண்புள்ளவன் செய்யக்கூடியன எவையோ அவைகளையெல்லாம் செய்தான்" என்று அமைந்திருக்கும்.[2]