உள்ளடக்கத்துக்குச் செல்

பெர்னாண்ட் பிராடல்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
பெர்னாண்ட் பிராடல்
பிறப்புபெர்னாண்ட் பால் அச்சில் பிராடல்
(1902-08-24)24 ஆகத்து 1902
லூமேவில்-என்-ஓர்னோவா, பிரான்ஸ்
இறப்பு27 நவம்பர் 1985(1985-11-27) (அகவை 83)
குளூஸ், பிரான்ஸ்
பணிவரலாற்றாளர்
வாழ்க்கைத்
துணை
  • பாலெட் வாலியர்
    (தி. 1927; ம.மு. 1933)
  • போல் பிராடல் (தி. 1933)
பிள்ளைகள்2
கல்விப் பின்னணி
கல்விபாரிஸ் பல்கலைக்கழகம்
ஆய்வுஇரண்டாம் பிலிப்பின் காலத்தில் மத்தியத் தரைக்கடலும் மத்திய தரைக்கடல் உலகமும் (1947)
முனைவர் பட்ட நெறியாளர்français (fr) [1],
français (fr)
கல்விப் பணி
கல்வி நிலையங்கள்University of Algiers (1924–1932), Lycée Pasteur (Neuilly-sur-Seine), Lycée Condorcet and Lycée Henri-IV (1932–1935), University of São Paulo (1935–1937), École pratique des hautes études (1937–1939, 1945–1968)
குறிப்பிடத்தக்க மாணவர்கள்பிரான்சுவா ஃபுரே

பெர்னாண்ட் பால் அச்சில் பிராடல் (Fernand Paul Achille Braudel, 24 ஆகத்து 1902 – 27 நவம்பர் 1985) என்பவர் ஒரு பிரெஞ்சு வரலாற்றாசிரியர் ஆவார். இவரது ஆய்வுப் பணிகள் மூன்று முக்கியத் திட்டங்களில் கவனம் செலுத்தின: மத்தியதரைக்கடல் (1923–49, பின்னர் 1949–66), நாகரிகமும் முதலாளித்துவமும் (1955–79), பிரான்சின் முழுமையடையாத அடையாளம் (1970–85). இவர் 1950கள் மற்றும் 1960களில் பிரெஞ்சு வரலாற்றுவரைவியல் மற்றும் சமூக வரலாற்றின் அனல்ஸ் பள்ளியின் உறுப்பினராக இருந்தார்.

பிளேக் பெர்னாண்ட் பிராடெல், 59 ரூ பிரில்லாட்-சவாரின், பாரிஸ் 13

வரலாற்றை உருவாக்குவதிலும் எழுதுவதிலும், பரந்த அளவிலான சமூகப் பொருளாதாரக் காரணிகள் வகிக்கும் பங்கை பிராடல் வலியுறுத்தினார். 2011 ஆம் ஆண்டில் ஹிஸ்டரி டுடே இதழ் நடத்திய கருத்துக் கணிப்பில், கடந்த 60 ஆண்டுகளில் மிக முக்கியமான வரலாற்றாசிரியராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். [2]

கல்வி

[தொகு]

பிராடெல் பிரான்சின் மியூஸ் மாகாணத்தில் உள்ள லுமேவில்-என்-ஓர்னோயிஸ் என்ற இடத்தில் பிறந்தார். [3] தொழில்மயமாதலுக்கு முந்தைய காலகட்டத்தைச் சேர்ந்த கிராமப்புறச் சூழலில், தன் பாட்டியுடன் வளர்ந்தார். தனது ஏழாவது வயதில் பாரிசில் இருந்த தன் தந்தையுடன் இவர் இணைந்தார். [3] கணித ஆசிரியராக பணியாற்றிய இவரின் தந்தை, பிராடலின் கல்விக்குத் துணை நின்றார். இவரின் தாய்வழி தாத்தா ஒரு கம்யூனார்டாக இருந்தவர். தனது குடும்பத்தின் இப்பக்கத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிடுவதற்கு பிராடல் தயக்கம் காட்டினார். [4]

பிராடல், லைசி வோல்டேரில் (1913–1920) கல்வி பயின்றார்; அங்கு இவர் இலத்தீன் மற்றும் கிரேக்க மொழிகளைக் கற்றார் பின்னர், சோர் போன் பல்கலைக்கழகத்தில் ஹென்றி ஹவுசர் என்பவரிடம் பயின்று, 1923-ஆம் ஆண்டில் வரலாற்றில் 'அக்ரிகேஷன்' (ஆசிரியர் தகுதித் தேர்வு) தகுதியைப் பெற்றார்.[3] 1923–24 காலகட்டத்தில் பிரெஞ்சு அல்ஜீரியாவிலுள்ள கான்ஸ்டன்டைன் நகரில் ஒரு உயர்நிலைப் பள்ளியில் வரலாற்றைக் கற்பித்தார்.[5] அங்குதான் இவர் தன் வருங்கால இரண்டாவது மனைவியான போல் பிராடலைச் சந்தித்தார்.[6] அதன்பின், 1925–26 காலகட்டத்தில் ரைன் நதிக்கரைப் பிரெஞ்சு இராணுவத்தில் மேற்கொண்ட இராணுவச் சேவையின் நிமித்தம் ஏற்பட்ட இடைவேளைக்குப் பிறகு, 1932 ஆம் ஆண்டு வரை அல்ஜியர்ஸ் பல்கலைக்கழகத்தில் இவர் கற்பித்தார்.[5]

அல்ஜீரியாவில் இருந்தபோது, அவர் மத்திய தரைக்கடலால் ஈர்க்கப்பட்டு, 16 ஆம் நூற்றாண்டில் நாட்டில் எசுபானியர்களின் இருப்பு குறித்து ஒரு கட்டுரை எழுதினார். [3] கோடையில் சிமான்காஸின் பொது ஆவணக்காப்பகத்தில் ஆவண ஆராய்ச்சியுடன், எசுப்பானியாவின் இரண்டாம் பிலிப்பு மன்னரின் ( ஆ. 1556–1598 ) வெளியுறவுக் கொள்கை குறித்த தனது முனைவர் பட்ட ஆய்வையும் அங்கேயே தொடங்கினார். [3] இவர் வெனிஸ், வலென்சியா மற்றும் இறுதியாக 1936/37 இல் துப்ரோவ்னிக் உட்பட மத்தியதரைக் கடலைச் சுற்றியுள்ள பல ஆவணக்காப்பகங்களுக்குச் சென்று, தன் மனைவியின் உதவியுடன் ஆவணங்களை நுண்ணிழைப்படமாக்கினர். [6] [7] 1932 முதல் 1935 வரை இவர் பாஸ்டர், காண்டோர்செட் மற்றும் நான்காம் ஹென்றி ஆகியோரின் பாரிஸ் லைசீஸில் (இடைநிலைப் பள்ளிகள்) கற்பித்தார். [3] இந்தக் காலகட்டத்தில் இவர் அனல்ஸ் இதழின் (1929) இணை நிறுவனரான லூசியன் ஃபெப்வ்ரேவை முதன்முதலில் சந்தித்தார். [8]

1900-ஆம் ஆண்டளவில், பிரேசிலிய நுண்கலைக் கழகத்தை நிறுவியதன் மூலம் பிரெஞ்சுக்காரர்கள் பிரேசிலில் தங்கள் பண்பாட்டு செல்வாக்கை வலுப்படுத்தினர். இருப்பினும், சாவோ பாவுலோ நகரில் அதைத்தவிர பல்கலைக்கழகம் இருக்கவில்லை, இந்நிலையில் 1934-இல், பிரெஞ்சு மொழி ஆர்வலரான ஜூலியோ டி மெஸ்கிட்டா ஃபில்ஹோ, மானுடவியலாளர் கிளாத் லெவி-ஸ்ட்ராஸ் மற்றும் பிராடெல் ஆகியோரை ஒரு பல்கலைக்கழகத்தை உருவாக்க உதவுமாறு அழைத்தார். இதன் விளைவாக, 1934 ஜனவரி 25 அன்று புதிய சாவோ பாலோ பல்கலைக்கழகம் நிறுவப்பட்டது. பிராடெல் தனது மகளின் பிறப்பிற்குப் பிறகு, 1935 மார்ச்சில் பிரேசிலுக்குச் சென்று, எமில் கூர்னார்ட் உருவாக்கிய பதவியை ஏற்றுக்கொண்டார். இவர் பிரெஞ்சு நாகரிகப்படுத்தும் பணியின் ஒரு பகுதியான, அரசால் ஊக்குவிக்கப்பட்ட பான்-லத்தினிச சித்தாந்தக் கட்டமைப்பிற்குள் பணியாற்றினார், மேலும் சமூக மற்றும் தேசிய மேலாதிக்கத்தை அடையும் திட்டத்தில் சாவோ பாலோவின் உயரடுக்கினருக்கு உதவினார். [9] இவரது சகாக்களில் ஜோவோ குரூஸ் கோஸ்டா, ராபர்டோ சைமன்சென், கயோ பிராடோ ஜூனியர் ஆகியோர் அடங்குவர். [10] பிரெஞ்சு பேராசிரியர்களின் மாலை விரிவுரைகளில் நகர ஆளுநர் அர்மாண்டோ டி சேல்ஸ் ஒலிவேரா மற்றும் மார்ஷல் கேண்டிடோ ரோண்டன் ஆகியோர் கலந்து கொண்டனர். [11]

பிராடெல் பிரேசிலில் தான் தங்கி இருந்த காலத்தை அறிவுசார் பரிசோதனைகளுக்குப் பயன்படுத்தினார், மேலும் பிரேசிலில் கழித்த காலம் "அவரது வாழ்க்கையின் மிகச்சிறந்த காலகட்டம்" என்று பின்னர் கூறினார். பிரேசிலில் வர்காஸ் காலத்தின் துவக்கத்தில் சாவோ பாலோவின் விரைவான செங்குத்து வளர்ச்சியால் பிராடெல் ஈர்க்கப்பட்டார் [12] [a] மேலும் புதிய உலகில் " சமூகப் பிரச்சினை ஏதும் இல்லை" என்ற பாலிஸ்டா கல்வியாளர்களின் கூற்றுகளைக் குறிப்பிட்டார். [13] லெவி-ஸ்ட்ராஸைப் போலல்லாமல், இவர் பொதுவுடமை ஆதரவு பெற்ற தேசிய விடுதலைக் கூட்டணியை தீவிரமாக ஆதரிக்கவில்லை, ஆனால் ஒரு மிதவாத நிலைப்பாட்டை எடுத்தார். [14] இவர் தனது 1937 ஆம் ஆண்டு ' ஒரு புதிய நாட்டின் கருத்து ' என்ற நூலில், பிரேசிலை அதன் "சமூக நெகிழ்வுத்தன்மை" மற்றும் "இளம் ஐரோப்பிய நாகரிகம்" என்ற குடியேற்றதார் மயமாக்களின் வளர்ச்சியின் காரணமாக அல்ஜீரியாவுடனும், அமெரிக்காவுடனும் கூட சாதகமாக ஒப்பிட்டார். [15] பின்னர் இவர், "கல்வியறிவு பெற முடியாத" மக்களைக் கொண்ட அல்ஜீரியாவை, [16] "ஒரு தோல்வியுற்ற பிரேசில்" என்று அழைத்தார். [17]

தொழில்

[தொகு]

1937-ல், பிராடெல் பிரேசிலில் இருந்து பாரிசுக்குத் திரும்பினார். ஃபெப்ரே மற்றும் அவரது குடும்பத்தினர் இருவரும் ஒரே கப்பலில் பயணம் செய்ய முன்பதிவு செய்திருந்ததால், இவர் தனது இருபது நாள் கடல் பயணத்தை அவர்களுடன் கழித்தார். [8] [3] இதனால் பிராடெல் அனல்ஸ் பள்ளியின் செல்வாக்கிற்கு உட்பட்டார். 1938-இல் இவர் வரலாற்று ஆசிரியராக எகோல் பிராட்டிக் டெஸ் ஹாட்ஸ் எட்யூட்ஸ்-ல் சேர்ந்தார். [3] இவர் ஃபெப்ரேவுடன் பணிபுரிந்தார், ஃபெப்ரே பின்னர் பிராடெலின் தலைசிறந்த படைப்பின் ஆரம்பப் பிரதிகளைப் படித்து, அவருக்குத் திருத்த ஆலோசனைகளை வழங்கினார். இவர் இரண்டாம் பிலிப்பின் மத்தியதரைக் கடல் பற்றிய தனது புத்தகத்தை ஜூராஸில் உள்ள ஃபெப்ரேவின் வீட்டில் எழுதத் தொடங்கினார். [18] 1938 இல் மியூனிக் ஒப்பந்தத்தைக் கண்டித்தபோது மட்டுமே அவர் தற்போதைய அரசியல் குறித்து ஒரு நிலைப்பாட்டை எடுத்தார் [19]

1939 இல் இரண்டாம் உலகப் போர் மூண்டபோது, இராணுவ சேவைக்கு அழைக்கப்பட்டார், பின்னர், 1940 சூன் 29 அன்று, 156-வது காலாட்படைப் பிரிவில் லெப்டினென்டாகப் பணியாற்றிய இவரை, வோஜஸ் பகுதியில் ஜெர்மானியர்கள் போர்க்கைதியாகப் பிடித்தனர். [20] [3] [21] துவக்கத்தில் இவர் நியூஃப்-பிரிசாக்கில் உள்ள ஒரு போர்க் கைதிகள் முகாமிலும், பின்னர் மெயின்ஸ் கோட்டையில் உள்ள ஓஃப்லாக் XII-B- யிலும் சிறை வைக்கப்பட்டார். [20] மெயின்சில் இருந்தபோது, அவர் அந்த முகாமில் செயல்பட்டுவந்த பல்கலைக்கழகத்தின் தலைவராகப் ( ரெக்டர்) பொறுப்பேற்றார்; இப்பொறுப்பு இவருக்கு முகாம் அதிகாரிகளிடமிருந்து மரியாதையான கவனிப்பையும் ('Magnifizenz' என்ற சிறப்புப் பெயருடன்), தனது ஆராய்ச்சிக்காக அங்குள்ள வசதிகள் நிறைந்த நகர நூலகத்திலிருந்து புத்தகங்களையும் ஆய்விதழ்களையும் இரவல் பெறும் உரிமையையும் பெற்றுத் தந்தது. ஜெனீவா ஒப்பந்தத்தின் விதிமுறைகளின்படி ஊதியம் வழங்கப்பட்டது; அந்தப் பணத்தைக் கொண்டு இவர் ஜெர்மானியப் புத்தகங்களை (எ.கா. வெர்னர் சோம்பார்ட் மற்றும் மேக்ஸ் வெபரின் படைப்புகள்) வாங்கப் பயன்படுத்திக்கொண்டதுடன், அனல்ஸ் ஆய்விதழின் முழுத் தொகுப்பு உட்படப் பல்வேறு ஆய்வுப் பொருட்களைப் பிரான்ஸ் நாட்டிலிருந்து வரவழைத்துக்கொள்ளும் வாய்ப்பையும் பெற்றார். [22]

1942 சூனில், " காலிச " (அதாவது பிரெஞ்சு எதிர்ப்பு இயக்கம்) நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டதாக சந்தேகிக்கப்பட்டு, இவர் லூபெக்கிற்கு அருகிலுள்ள சிறப்பு வகை கைதிகளுக்கான முகாமுக்கு ( Oflag XC ) மாற்றப்பட்டார். போரின் எஞ்சிய காலம் முழுவதும் இவர் அங்கேயே தடுத்து வைக்கபட்டிருந்தார். [23] அந்த முகாமில் இருந்த போது, இவர் சில கத்தோலிக்க மதகுருமார்களுடனும், [24] வரலாற்றாசிரியர் ஹென்றி புருன்ஷ்விக் [25] [b] ஆகியோருடன் நட்பு பாராட்டினார். பிராடல் தனது தனிப்பட்ட புத்தகங்கள் மற்றும் ஆய்வுக் குறிப்பு தொகுப்புகள் போன்றவற்றிலிருந்து வெகு தொலைவில் இருந்த நிலையிலும், தனது மகத்தான படைப்பான La Méditerranée et le monde méditerranéen à l'époque de Philippe II ( இரண்டாம் பிலிப்பின் காலத்தில் மத்தியத் தரைக்கடலும் மத்திய தரைக்கடல் உலகமும் ) என்ற பெருநூலை தன் அபாரமான நினைவாற்றலைக் கொண்டு உருவாக்கினார். [26] [21] அவரது சொந்தக் கூற்றுப்படி, அவர் கையாண்ட அந்த 'நீண்ட காலப் பார்வை' (long-time perspective) என்பது, போர்க்காலத்தில் மனதைச் சஞ்சலப்படுத்தும் வகையில் வந்த செய்திகளுக்கு எதிரான ஒரு "நேரடி இருத்தலியலின்" எதிர்வினையாகவே அமைந்திருந்தது. [21] இவர் எழுதி முடித்த கையெழுத்துப் பிரதிகளை பாரிசில் உள்ள ஃபெப்வ்ரேவ் என்பவருக்கு அனுப்பினார் [c], முதலில் சர்வதேச செஞ்சிலுவைச் சங்கம் வழியாக அனுப்பிய இவர் [29] 1942 நவம்பரில் இல் ஓ.கே.டபிள்யூ (நாசி ஜெர்மனி ஆயுதப் படைகளின் உயர் கட்டளை மையம்) இடமிருந்து எழுத்துப்பூர்வ அனுமதி பெற்ற பிறகு, பாரிசில் இருந்த ஜெர்மானியத் தூதரகத்தின் வாயிலாக அவற்றை அனுப்பினார். [28] இவர் அவ்வப்போது ஃபெப்வ்ரேவுக்கும் புத்தகங்களையும் அனுப்பினார். [28] 1945 இல் இவர் விடுதலையான பிறகு, பாரிஸில் உள்ள தனது வீட்டின் அடித்தளத்தில் இருந்த ஒரு உலோகப் பெட்டியில் வைத்துப் பாதுகாக்கப்பட்டு, போரின் அழிவுகளிலிருந்து தப்பியிருந்த ஆவணக் குறிப்புகளுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்த்து தனது படைப்பைத் திருத்தினார். [21] மேலும் தனது கையெழுத்துப் பிரதிகளிலிருந்து சில பகுதிகளை நீக்கியும், புதிய உள்ளீடுகளைச் சேர்த்தும் உரையை மறுசீரமைத்தார்; பின்னர் அந்த மூலப் பிரதிகளை அழித்துவிட்டார் - ஃபெப்ரேவுக்கு பரிசளிக்கப்பட்ட ஒரு சிறு பகுதி மட்டுமே தற்போது எஞ்சியுள்ளது. [29] [30] போர் காலத்தில், இவரது மனைவியும் குழந்தைகளும் அல்ஜீரியாவில் வசித்து வந்தனர். [27]

1945 க்குப் பிறகு அனல்ஸ் வரலாற்றாசிரியர்களின் இரண்டாம் தலைமுறையின் தலைவராக பிராடெல் ஆனார். இவர் 1947 இல் பாரிஸ் பல்கலைக்கழகத்தில் தனது ஆய்வறிக்கையை சமர்ப்பித்தார். அந்த ஆண்டில், ஃபெப்ரே மற்றும் சார்லஸ் மொராசே ஆகியோருடன் இணைந்து பொருளாதாரம் மற்றும் சமூக அறிவியலுக்கான கல்வி நிறுவனமாக சிகிசிமி செக்சனை அமைப்பதற்காக பிரெஞ்சு அரசாங்கம் மற்றும் ராக்ஃபெல்லர் அறக்கட்டளையிடமிருந்து (இது முன்னர் நியூயார்க்கில் இருந்த போர்க்கால நாடுகடத்தப்பட்ட École libre des hautes études இக்கு ஆதரவளித்திருந்தது) நிதியுதவி பெற்றார். இது பின்னர் பிரான்சில் அனைத்து வரலாற்று ஆய்வாளர்களுக்கும் ஒரு முக்கிய மையமாக மாறியது. [31] 1948 இல், பிராடெலை இயக்குநராக கொண்டு அங்கு வரலாற்று ஆராய்ச்சி மையம் நிறுவப்பட்டது. [32] 1949 இல் ஃபெப்ரே ஓய்வு பெற்றதைத் தொடர்ந்து, கோலேஜ் டி பிரான்ஸின் பேராசிரியர்களால் தங்களில் ஒருவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இவர் 1950 இல் ரெவ்யூ எக்கனாமிக் என்ற கல்வி இதழை இணைந்து நிறுவினார். 1956 இல் ஃபெப்ரே இறந்த பிறகு பிராடெல் இ.பி.எச்.இ இல் சிக்சீம்ஸ் செக்ன்னின் தலைவரானார். மேலும் ரோலண்ட் பார்தெஸ் மற்றும் ஜாக் லக்கான் போன்ற அறிஞர்களை அதன் பணிகளில் இணைந்து பணியாற்றவைத்தார். பிராடெல் 1957 இல் அனல்ஸின் தலைமை ஆசிரியரானார், இது போருக்குப் பிந்தைய ஆண்டுகளில் பிரான்சில் வரலாற்று ஆய்வுகளின் வளர்ச்சியில் இவரது இணையற்ற செல்வாக்கின் உயர்வை உச்சத்திற்கு கொண்டு சென்றது. [32] பிராடெல் 1960 இல் ஃபோர்டு அறக்கட்டளையிலிருந்து கூடுதலாக $1 மில்லியன் பெற்றார் [33]

1962 இல், இவரும் காஸ்டன் பெர்கரும் ஃபோர்டு அறக்கட்டளையின் மானியத்தையும் அரசாங்க நிதியையும் பயன்படுத்தி, Fondation Maison des Sciences de l'Homme (எப்.எம்.எஸ்.எச்) எனும் ஒரு புதிய, தன்னாட்சி பெற்ற அறக்கட்டளையை உருவாக்கினர். 1970 முதல் தன் வாழ்வின் இறுதி வரை பிராடல் இவ்வறக்கட்டளையை வழிநடத்தினார். இவ்வறக்கட்டளை "Maison des Sciences de l'Homme" என்றழைக்கப்பட்ட கட்டிடத்தில் அமைந்திருந்தது. அனல்ஸ் அணுகுமுறையை ஐரோப்பாவின் பிற பகுதிகளுக்கும் உலகிற்கும் பரப்பும் நோக்கில், எப்.எம்.எஸ்.எச் தனது செயல்பாடுகளை உலகளவிலான பிணைப்புகளை உருவாக்குவதிலேயே கவனம் செலுத்தியது. 1972-ல் அனல்ஸ் இதழின் அனைத்து ஆசிரியர் பொறுப்புகளையும் துறந்தார், இருப்பினும் அவ்விதழின் முகப்பில் அவரது பெயர் தொடர்ந்து இடம்பெற்றிருந்தது.

1962 ஆம் ஆண்டில் பிராடெல் வரலாற்றுப் பாடநெறிக்கான அடிபட்டையாக நாகரிகங்களின் வரலாறு என்ற நூலை எழுதினார், ஆனால், நிகழ்வுகளை மையமாகக் கொண்ட மரபுசார்ந்த வரலாற்று விவரிப்பு முறையை அந்நூல் நிராகரித்த விதம், பிரெஞ்சு கல்வி அமைச்சகத்திற்கு மிகவும் தீவிரமானதாகத் தோன்றியதால், அவர்கள் அந்நூலை நிராகரித்தது.

இவர் 1968-ல் ஓய்வு பெற்றார். 1975-ல், சிக்ஸியேம் செக்சன், (ஆறாவது பிரிவு) என்பது தனக்கெனத் தனித்துவமான தன்னாட்சி கொண்ட ஒரு பொது உயர்கல்விப் பள்ளியாக உருமாற்றப்பட்டது.

புத்தகங்கள்

[தொகு]
vol. 1: La part du milieu பன்னாட்டுத் தரப்புத்தக எண் 2-253-06168-9
vol. 2: Destins collectifs et mouvements d'ensemble பன்னாட்டுத் தரப்புத்தக எண் 2-253-06169-7
vol. 3: Les événements, la politique et les hommes பன்னாட்டுத் தரப்புத்தக எண் 2-253-06170-0
vol. 1: Les structures du quotidien (1967) பன்னாட்டுத் தரப்புத்தக எண் 2-253-06455-6
vol. 2: Les jeux de l'échange (1979) பன்னாட்டுத் தரப்புத்தக எண் 2-253-06456-4
vol. 3: Le temps du monde (1979) பன்னாட்டுத் தரப்புத்தக எண் 2-253-06457-2
  • L'identité de la France, 3 vols. (1986)
vol. 1: Espace et histoire
vol. 2: Les hommes et les choses, première partie, le nombre et les fluctuations longues
vol. 3: Les hommes et les choses, seconde partie, une "économie paysanne" jusqu'au XXe siècle
  • Grammaire des civilisations (1987; first published in Suzanne Baille, Fernand Braudel and français (fr) , Le Monde actuel : histoire et civilisations. Classes terminales, propédeutique, classes préparatoires aux grandes écoles, Paris: Belin, 1963)
  • Le Modèle italien (1989; first published in Italian as 'L'Italia fuori d'Italia: Due secoli e tre Italie' in italiano (it) , vol. 2.2, ed. italiano (it) and italiano (it) , Torino: Einaudi 1974; reprinted separately as Il secondo Rinascimento: Due secoli e tre Italie, Torino: Einaudi 1986)
  • Les Mémoires de la Méditerranée : préhistoire et antiquité (1998, edited by Roselyne de Ayala and Paule Braudel, with notes by français (fr) and français (fr) )

ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புகள்

[தொகு]
  • The Mediterranean and the Mediterranean World in the Age of Philip II, 2 vols. (1972 and 1973, translated by Siân Reynolds)
  • Afterthoughts on Material Civilization and Capitalism (1977, translated by Patricia M. Ranum)
  • Civilization and Capitalism, 15th–18th Century, 3 vols. (1979, translated by Siân Reynolds)
vol. 1: The Structures of Everyday Life பன்னாட்டுத் தரப்புத்தக எண் 0-06-014845-4
vol. 2: The Wheels of Commerce பன்னாட்டுத் தரப்புத்தக எண் 0-06-015091-2
vol. 3: The Perspective of the World பன்னாட்டுத் தரப்புத்தக எண் 0-06-015317-2
  • On History (1980, translated by Sarah Matthews)
  • The Identity of France, 2 vols. (1988–1990, translated by Siân Reynolds)
vol. 1: History and Environment பன்னாட்டுத் தரப்புத்தக எண் 0-06-016021-7
vol. 2: People and Production பன்னாட்டுத் தரப்புத்தக எண் 0-06-016212-0
  • Out of Italy, 1450–1650 (1991, translated by Siân Reynolds)
  • A History of Civilizations (1994, translated by Richard Mayne)
  • The Mediterranean in the Ancient World (UK) / Memory and the Mediterranean (US; both 2001, translated by Siân Reynolds)

குறிப்புகள்

[தொகு]
  1. ↑ Merkel draws a comparison between the French attitudes to Brazilian modernism and the German attitudes to the அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் as reflected in பிரிட்ஸ் லாங்'s Metropolis.
  2. ↑ According to Schöttler, Brunschwig would express his gratitude in the camp to Philippe Pétain and the வேர்மாக்ட் for protecting him from பெரும் இன அழிப்பு.
  3. ↑ The wartime correspondence, unpublished due to the refusal by Febvre's heirs to grant permission, reveals their father-son relationship.[27] It also shows that Braudel asked after மார்க் பிளாக் in the summer of 1944, when the latter was already dead, to which Febvre replied by emphasising Bloch's bravery.[28]

மேற்கோள்கள்

[தொகு]
  1. ↑ Daix 1995, ப. 75.
  2. ↑ "Top Historians: The Results". History Today. Retrieved 2024-07-03.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Hughes-Warrington 2008, ப. 20.
  4. ↑ Daix 1995, ப. 19–31.
  5. 1 2 McNeill 2001, ப. 135.
  6. 1 2 McNeill 2001, ப. 136.
  7. ↑ Parker 1974, ப. 238.
  8. 1 2 McNeill 2001, ப. 137.
  9. ↑ Iumatti 2017, ப. 92.
  10. ↑ Merkel 2017, ப. 138.
  11. ↑ Merkel 2017, ப. 135.
  12. ↑ Merkel 2017, ப. 133–134.
  13. ↑ Merkel 2017, ப. 138, 148.
  14. ↑ Merkel 2017, ப. 140.
  15. ↑ Merkel 2017, ப. 141–142, 146–150.
  16. ↑ Merkel 2017, ப. 141, 147.
  17. ↑ Merkel 2017, ப. 133.
  18. ↑ McNeill 2001, ப. 137–138.
  19. ↑ Daix 1995, ப. 145.
  20. 1 2 Schöttler 2016, ப. 105.
  21. 1 2 3 4 McNeill 2001, ப. 138.
  22. ↑ Schöttler 2016, ப. 106–107.
  23. ↑ Schöttler 2016, ப. 105–106.
  24. ↑ McNeill 2001, ப. 142.
  25. ↑ Schöttler 2016, ப. 106.
  26. ↑ Hughes-Warrington 2008, ப. 20–21.
  27. 1 2 Schöttler 2016, ப. 108.
  28. 1 2 3 Schöttler 2016, ப. 113.
  29. 1 2 Schöttler 2016, ப. 107.
  30. ↑ Aurell 2006, ப. 443.
  31. ↑ Parker 1974, ப. 241–242.
  32. 1 2 Parker 1974, ப. 242.
  33. ↑ Francis X. Sutton, "The Ford Foundation's Transatlantic Role and Purposes, 1951–81." Review (Fernand Braudel Center) 2001 24(1): 77-104 பன்னாட்டுத் தர தொடர் எண் 0147-9032
  34. ↑ Knight, Melvin M. (1950). Braudel, Fernand. ed. "The Geohistory of Fernand Braudel". The Journal of Economic History 10 (2): 212–216. doi:10.1017/S0022050700064147. பன்னாட்டுத் தர தொடர் எண்:0022-0507. https://www.jstor.org/stable/2113520.
"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=பெர்னாண்ட்_பிராடல்&oldid=4528499" இலிருந்து மீள்விக்கப்பட்டது