உள்ளடக்கத்துக்குச் செல்

பெண்களின் திரைப்படம்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.

பெண்களின் திரைப்படம் (Women's cinema) என்பது முதன்மையாக பெண் திரைப்பட தயாரிப்பாளர்களால் இயக்கப்பட்டத் (மேலும் தயாரிக்கப்பட்ட) திரைப்பட படைப்புகளை விவரிக்கிறது. படைப்புகள் குறிப்பாக பெண்களைப் பற்றிய கதைகளாக இருக்க வேண்டியதில்லை . மேலும், பார்வையாளர்களும் மாறுபடலாம்.

இது திரைப்படத்தில் பெண்களின் படைப்புகளை உருவாக்க பல்வேறு தலைப்புகள் ஒன்றாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது. இயக்குனர், ஒளிப்பதிவாளர், எழுத்தாளர் மற்றும் தயாரிப்பாளர் போன்ற திரைக்குப் பின்னால் பெண்களை நிரப்புவதும், அதே நேரத்தில் பெண்களின் கதைகள் மற்றும் திரைக்கதைகள் மூலம் கதாபாத்திர வளர்ச்சியையும் உள்ளடக்கியது (மறுபுறம், பெண்களைப் பற்றி ஆண்களால் உருவாக்கப்பட்ட திரைப்படங்கள் மகளிர் திரைப்படம் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன).

பிரபல இயக்குநர்களும் ஒளிப்பதிவாளர்களும்

[தொகு]

ஆலிஸ் கை-பிளேச், திரைப்பட முன்னோடி மற்றும் முதல் திரைப்பட இயக்குனர்களில் ஒருவரான ஆக்னெஸ் வர்தா, முதல் பிரெஞ்சு புதிய அலை இயக்குனர், யூலியா சோல்ன்ட்சேவா, கான் திரைப்பட விழாவில் சிறந்த இயக்குனருக்கான விருதை வென்ற முதல் பெண்மணி ( 1961 ), லீனா போன்றவர்களை புகழ்பெற்ற பெண் இயக்குனர்களகக் கூறலாம். சிறந்த இயக்குனருக்கான அகாடமி விருதுக்கு பரிந்துரைக்கப்பட்ட முதல் பெண் வெர்ட்முல்லர் ( 1977 ), சிறந்த இயக்குனருக்கான கோல்டன் குளோப் விருதை வென்ற முதல் பெண் பார்பரா ஸ்ட்ரைசாண்ட் ( 1983 ), ஜேன் கேம்பியன், பால்ம் டி'ஓரை வென்ற முதல் பெண்மணி. கான் திரைப்பட விழா ( 1993 ), மற்றும் கேத்ரின் பிகிலோ, சிறந்த இயக்குனருக்கான அகாடமி விருதை வென்ற முதல் பெண் ( 2009 ), [1] டோரதி அர்ஸ்னர், ஐடா லூபினோ, லோயிஸ் வெபர் போன்ற உலகெங்கிலும் உள்ள பல பெண் இயக்குநர்களுடன் லெனி ரிஃபென்ஸ்டால், மேரி ஹாரோன், ஐசியர் பொல்லேன், அபர்ணா சென், சோபியா கொப்போலா, கிரா முரடோவா, பாட்டி ஜென்கின்ஸ், நான்சி மேயர்ஸ், கிளாரி டெனிஸ், சாண்டல் அகர்மன், கேத்தரின் பிரெயில்லாட், அவா டுவெர்னே க்ரீன், லெக்ரீன் , லெக்ரீன் , லெக்ரீன், கிளாடியா வெயில் மற்றும் ஜூலி டேஷ் . மார்கரிட்டா பிலிகினா, மேரிஸ் ஆல்பர்ட்டி, ரீட் மொரானோ, ரேச்சல் மோரிசன், ஹலினா ஹட்சின்ஸ் மற்றும் ஜோ வைட் உட்பட பல வெற்றிகரமான ஒளிப்பதிவாளர்களும் பெண்களாக இருக்கின்றனர்.

பெண்கள் திரைப்படம் உலகெங்கிலும் உள்ள பெண்களின் பங்களிப்பை அங்கீகரிக்கிறது. கதைத் திரைப்படங்களுக்கு மட்டுமல்ல, ஆவணப்படங்களுக்கும். உதாரணமாக, கான் திரைப்பட விழா போன்ற பல்வேறு விழாக்கள் மற்றும் விருதுகள் மூலம் பெண்களின் பணியை அங்கீகரிப்பது நிகழ்கிறது. [2]

"பெண்கள் திரைப்படம் ஒரு சிக்கலான, விமர்சன, தத்துவார்த்த மற்றும் நிறுவன கட்டமைப்பு", என அலிசன் பட்லர் விளக்குகிறார். இந்த கருத்து நியாயமான விமர்சனங்களைப் பெற்றுள்ளது. இதனால் சில பெண் திரைப்படத் தயாரிப்பாளர்கள் ஓரங்கட்டப்படுதல் மற்றும் கருத்தியல் சர்ச்சையுடன் தொடர்புடையவர்கள் என்ற அச்சத்தில் அதிலிருந்து தங்களைத் தூர விலக்கிக் கொண்டனர். [2]

ஆவணப்படங்கள்

[தொகு]

பெண் மற்றும் ஆண் திரைப்பட தயாரிப்பாளர்களின் சதவீதத்திற்கு இடையே இன்னும் இடைவெளி இருந்தாலும், பெண்கள் ஆவணப்படங்களில் அதிக ஈடுபாடு காட்டுகின்றனர். கதைப் படங்களை இயக்கும் பெண்களை விட ஆவணப்படங்களை இயக்கும் பெண்களின் சதவீதம் அதிகம். [3] இதனால் பெண் இயக்குநர்கள் கவனிக்கப்படவே இல்லை அல்லது அங்கீகரிக்கப்படவே இல்லை என்ற நிலை வந்தது.

திரையுலகில், பல பெண் திரைப்பட தயாரிப்பாளர்கள் தங்கள் திறமையை வெளிப்படுத்த அதிக கவனம் அல்லது வாய்ப்புகள் வழங்கப்படுவதில்லை. இந்த பிரச்சினை இன்றும் விவாதிக்கப்படுகிறது. ஆனால் பல ஆர்வலர்கள் இந்த வகையான சமத்துவமின்மையை மாற்றுவதையும் கடப்பதையும் நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளனர். இந்த ஆர்வலர்கள் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவதையும், தற்போது ஊடகங்களில் காட்டப்படும் சமூக மாற்றத்தை உருவாக்குவதையும் நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளனர். 1990 களில், பல்வேறு தேசிய இனங்கள் மற்றும் இனக்குழுக்களைச் சேர்ந்த பெண் திரைப்படத் தயாரிப்பாளர்களை முன்வைத்து பல படங்கள் வந்தன. [4] எடுத்துக்காட்டாக, அந்த ஆண்டு வெளியான படங்களில் ஒன்று சிஸ்டர்ஸ் இன் சினிமா என்று அழைக்கப்படுகிறது [5] இதை இவோன் வெல்பன் இயக்கினார். இந்த ஆவணப்படம் ஆப்பிரிக்க அமெரிக்க பெண் இயக்குனர்கள் வணிகத்தில் தங்களின் தற்போதைய இடத்தை எவ்வாறு ஆய்வு செய்கிறார்கள் என்பதை விளக்குவதாக இருந்தது. இந்த பெண் திரைப்பட இயக்குனர்களுக்கு அவர்களின் படைப்புகளை வெளிப்படுத்தவும் அவர்களின் செயல்களை நிரூபிக்கவும் வாய்ப்பளிப்பதன் மூலம் பெண்ணிய ஆவணப்படங்கள் மற்ற எந்த ஆவணப்படத்திற்கும் சமமாக முக்கியமானதாக இருக்கும். இது மட்டுமின்றி, பல ஆவணப்படங்கள் பெண் திரைப்பட இயக்குனர்களுக்கு விழிப்புணர்வு மற்றும் வலுவூட்டல் மூலம் சமூக மாற்றத்தை நோக்கமாகக் கொண்ட பல்வேறு சமூக ஆர்வலர்களைக் காட்ட முனைகின்றன.

இந்தியா

[தொகு]

இந்தியத் திரையுலகம் அவர்களின் இசை மற்றும் காதல் குடும்ப நாடகங்களின் புரட்சிகரமான தொடக்கத்திலிருந்து தொடர்ந்து வெற்றி பெற்று வருகிறது. இந்த பிரபலமான "மசாலா" படங்களில் பெரும்பாலானவை பொதுவாக ஆண்களால் இயக்கப்படுகின்றன. [6] திரைப்படத் தயாரிப்புத் துறையில் பெண் வேடங்கள் நடிப்பு, பாடல் மற்றும் நடனம் ஆகியவற்றிற்கு மட்டுமே மட்டுப்படுத்தப்பட்டன. இருப்பினும், சமீபகாலமாக பெண்கள் முன்னேறி வெற்றிகரமான இயக்குனர்களாக முன்னணியில் உள்ளனர். முக்கியமாக சமூகத்தில் உள்ள பெண் பிரச்சனைகளை மையமாக வைத்து திரைப்படங்களை தயாரித்து வருகின்றனர். [6] உலகெங்கிலும் உள்ள பெரும்பாலான பெண்களைப் போலவே, இந்தியாவில் உள்ள பெண்களும் தங்கள் கருத்தை நிரூபிக்க போராடி வருகின்றனர். [6] பெண்களால் உருவாக்கப்பட்ட திரைப்படங்கள் பொதுவாக கலைப் படங்கள் அல்லது இணைத் திரைப்படங்கள் என வகைப்படுத்தப்படும். ஆண் திரைப்படத் தயாரிப்பாளர்களைப் போல இந்தியப் பெண் திரைப்படத் தயாரிப்பாளர்களுக்கு முழு நிதி மற்றும் திரைப்பட விளம்பரம் கிடைக்கவில்லை. [6] இந்தியாவின் பிரதான திரைப்பட அடிப்படையில் " மசாலா திரைப்படங்கள் " கொண்டது. இதில் நகைச்சுவை, அதிரடி, பழிவாங்கல், சோகம், காதல் போன்ற பல வகைகளை ஒன்றிணைத்து ஒரு முழுத் திரைப்படத்தையும் உருவாக்குகிறது. [6] இந்த மசாலா படங்களின் மில்லியன் கணக்கான டாலர்களில் ஒரு பகுதியைப் பெறுவதற்கான முயற்சியில் பெண்கள் தொடர்ந்து போராட்டங்களை எதிர்கொள்கின்றனர். [6] இது சில அங்கீகாரத்தைப் பெறுவதற்காக மசாலா வகையிலிருந்து விலகிச் செல்ல பெண்களை கட்டாயப்படுத்துகிறது. இது அடிக்கடி சர்ச்சைகளை ஏற்படுத்தலாம் மற்றும் சந்தேகத்தை எழுப்பலாம். [6]

மீரா நாயர் (அமெரிக்காவில் செயல்பாட்டில் உள்ளார்), அபர்ணா சென், தீபா மேத்தா (கனடாவில் செயலில் உள்ளவர்), குரிந்தர் சாதா (இங்கிலாந்தில் செயலில்) மற்றும் மஞ்சு போரா உட்பட பல பிரபலமான இந்திய பெண் திரைப்பட தயாரிப்பாளர்கள் தங்கள் திரைப்படங்களில் இருந்து வியக்கத்தக்க வணிக வெற்றியைப் பெற்றுள்ளனர். இருப்பினும், பொழுதுபோக்கிற்கு அப்பாற்பட்ட சில குறிப்பிடத்தக்க திரைப்படங்களைத் தயாரித்த பல இந்தியப் பெண் திரைப்படத் தயாரிப்பாளர்கள் உள்ளனர்; பல்வேறு சமூக மற்றும் அரசியல் பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காண அவர்கள் தங்கள் தளத்தைப் பயன்படுத்திக் கொள்கிறார்கள். [7] விஜய நிர்மலா, நிஷா கணத்ரா, சோனாலி குலாட்டி, இந்து கிருஷ்ணன், ஈஷா மர்ஜாரா, பிரதிபா பி ஜாபர்மர், நந்தினி சிகந்த், இசு அமிதோஜ் கவுர், ஹர்ப்ரீத் கவுர், லீனா மணிமேகலை மற்றும் ஷஷ்வதி தாலுக்தார், ரிமா தாஸ் ஆகியோர் குறிப்பிடத்தக்க இந்திய பெண் திரைப்படத் தயாரிப்பாளர்கள்.

சான்றுகள்

[தொகு]
  1. The Guardian 2010.
  2. 2.0 2.1 Butler 2002, ப. 1–3.
  3. Lauren 2013.
  4. Hankin, Kelly (2007). "And Introducing... The Female Director: Documentaries about Women Filmmakers as Feminist Activism". NWSA Journal 19 (1): 59–88. 
  5. Welbon, Yvonne; Welbon, Joseph; Palcy, Euzhan; Dash, Julie; Martin, Darnell; Houston, Dianne; Barnette, Neema; Dunye, Cheryl; Lemmons, Kasi (2014), Sisters in cinema, இணையக் கணினி நூலக மைய எண் 1089290411
  6. 6.0 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 Verma, Priya (2005). "Women Filmmakers in India". Off Our Backs 35 (3/4): 53–55. 
  7. Hennefeld, Maggie (2018). "Feminist Filmmaking and the Future of Global Film Politics". Cultural Critique 99 (1): 194–216. doi:10.5749/culturalcritique.99.2018.0194. 

வெளி இணைப்புகள்

[தொகு]
"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=பெண்களின்_திரைப்படம்&oldid=3689347" இலிருந்து மீள்விக்கப்பட்டது